Home Blog Pagina 534

NCAAB March Madness: Cinderella Stories


Deze week is het dan eindelijk zover: March Madness start donderdagavond. Zoals elk jaar zijn er ook dit jaar waarschijnlijk wel teams die weten te verrassen. Deze Cinderella’s zitten zo’n beetje in elke regio wel verstopt. Vandaar een vooruitblik op de potentiële sprookjesverhalen om in de gaten te houden tijdens March Madness 2018.


SOUTH REGION


LOYOLA-ILLINOIS

De Missouri Valley-kampioen Loyola-Illinois is het eerste team dat in de gaten gehouden moet worden. Voor het eerst sinds 1985 zijn de Ramblers er weer bij en meteen staan ze als 11e seed voor een uitdaging in de eerste ronde. De Miami Hurricanes zijn namelijk de tegenstander in de openingsronde. De Ramblers zijn zowel aanvallend als verdedigend solide en zullen zeker niet makkelijk te verslaan zijn. Een upset tegen een niet-in-vorm Miami is zeker een mogelijkheid.
Daarna wacht mogelijk een ontmoeting met twee eveneens sterke defensieve teams. Tennessee en Cincinnati zijn waarschijnlijk in ronde twee en drie de tegenstanders, mochten de Ramblers zover komen. Dat de verdediging van Loyola goed zal zijn, staat buiten kijf. Het zal de aanval zijn die zal beslissen of de universiteit een echte kans heeft om een Cinderella te worden.

DAVIDSON

De Davidson Wildcats, kampioen in de Atlantic 10, zijn aanvallend zeer goed georganiseerd en verdedigend een grote uitdaging voor elke tegenstander. Onder leiding van senior Peyton Aldridge zullen de Wildcats het in de eerste ronde op moeten nemen tegen een jong en wisselvallig Kentucky team. De Wildcats tegen de Wildcats dus. Gezien de huidige vorm van Kentucky wordt het een zware opgave. Toch is de universiteit dit jaar zeer wisselvallig vanwege het ontbreken van routiniers in het team. Davidson is zo’n team dat dit kan afstraffen.

De Davidson Wildcats spelen in de eerste rond tegen de Kentucky Wildcats  (Tim Cowie / DavidsonPhotos.com)

Als Davidson deze ronde overleeft, wachten waarschijnlijk Arizona en Virginia op de Wildcats. Deze teams hebben veel ervaring in hun team en zullen dus een pittigere test worden dan Kentucky.


WEST REGION


MISSOURI

Zonder Michael Porter Jr. wist Missouri zich dit seizoen toch te plaatsen voor March Madness. Dit kwam voornamelijk door zijn naamgenoot Jontay Porter. Mizzou is een aanvallend ijzersterk team dat met Porter nog een extra aanvallend wapen krijgt. Toch weet dit team gemiddeld teams onder de 70 punten te houden, wat een keurig aantal is voor een college basketballteam. In de eerste ronde wacht Florida State, waarna in de rondes daarna mogelijk Xavier en Gonzaga hun opwachting kunnen maken. Het is allesbehalve een makkelijke weg voor de Tigers, maar met die ene Porter is dit een team om op te letten in maart.

SOUTH DAKOTA STATE

Onder leiding van Mike Daum hebben de Jackrabbits een goed seizoen gedraaid, wat resulteert in plaatsing voor March Madness. South Dakota State heeft een aanval om rekening mee te houden. Met gemiddeld 85 punten per wedstrijd beschikken de Jackrabbits over een explosieve aanval waarmee tegenstanders omver geblazen en verrast kunnen worden. Dit zal voor een uit-vorm Ohio State-team geen gemakkelijke opgave maken.
Als de Jackrabbits deze ronde zouden overleven, wachten mogelijk ontmoetingen met Gonzaga en Xavier. Deze aanvallend sterke teams zouden een mooie uitdaging kunnen vormen voor de verdediging van San Diego State, mochten zij de kans krijgen. De kans op een eventuele shoot-out lijkt dan groter te zijn en in een shoot-out is alles mogelijk.

PROVIDENCE/HOUSTON

Zowel Providence als Houston gaan March Madness in met een goede vorm. De Friars wisten te verrassen door in de halve finale van het BIG EAST Tournament Villanova te verslaan. Het moest vervolgens wel een nederlaag slikken tegen Xavier, maar het bleek genoeg om zich te plaatsten voor March Madness. Voor de Cougars geldt hetzelfde. De finale van het AAC Tournament werd verloren van Cincinnati, maar toch wisten zij de jury te overtuigen.

(Stew Milne / USA TODAY Sports)

Houston is voornamelijk goed als het speelt tegen teams met een goede aanval, daar waar Providence juist de degelijkheid zelve is en aan beide kanten van de bal goed is. De Cougars spelen in de eerste ronde tegen San Diego State, waarna waarschijnlijk Michigan zal wachten. Providence start tegen een wisselvallig Texas A&M, waarna vervolgens waarschijnlijk North Carolina de tegenstander zal zijn. Kijk er niet gek vanop als beide teams elkaar vervolgens ontmoeten in de Sweet Sixteen, eind volgende week.


EAST REGION


ALABAMA

De Crimson Tide kenden een wisselvallig seizoen, maar wisten dankzij een sterk SEC Tournament alsnog het NCAA Tournament te bereiken. Dit hebben zij voor het merendeel te danken aan Collin Sexton. De freshman guard is aanvallend gezien de meest gevaarlijke speler, iemand die in zijn eentje een team kan dragen.
Alabama begint meteen met een uitdaging, want Virginia Tech is in de eerste ronde de tegenstander. In deze wedstrijd hoeven we waarschijnlijk niet zoveel defense te verwachten. Daarna wachten mogelijke ontmoetingen met Villanova en West Virginia/Wichita State. Er liggen dus een paar teams met veteranen in de weg van Alabama, maar met Sexton in de selectie zijn de Crimson Tide tot veel in staat.

(Vasha Hunt / Alabama)

ST. BONAVENTURE

De Bonnies wisten bij de laatste acht teams te komen voor het NCAA Tournament en plaatsten zich dinsdagnacht vervolgens voor de eerste ronde. UCLA werd knap met 65-58 verslagen in de First Four, waardoor een ontmoeting met Florida op het programma staat. Aangezien ook de Gators een weinig overtuigend seizoen draaien en erg wisselvallig zijn, liggen daar zeker kansen. De Bonnies zijn met hun explosieve aanval zeker een collectief om de komende weken in de gaten te houden. De ploeg is namelijk in staat om op een goede dag zelfs de beste aanvallende teams voor schut te zetten en richting de 100 punten te gaan. Texas Tech en Purdue zijn bij een eventuele zege tegen Florida de volgende zware hordes. Ook bij deze duels zal aanvallen waarschijnlijk het enige middel zijn.


MIDWEST REGION


NEW MEXICO STATE

De Aggies hebben van alle mogelijke Cinderella-teams in deze preview het lastigste programma. Het begint al in de eerste ronde met de Clemson Tigers, waarna mogelijke ontmoetingen wachten met Auburn en Kansas. De Aggies zullen dus bijna elke wedstrijd hun goede offense en sterke defense moeten laten zien tegen hele sterke explosieve tegenstanders. Tel daarbij op dat Clemson en Kansas twee ijzersterke verdedigingen hebben en Auburn een sterk geheel is, en dan kom je tot de conclusie dat New Mexico de extreme versie van een Cinderella zal moeten worden om dit te bewerkstelligen.

RHODE ISLAND

De Rams stonden aan het einde van het seizoen de gehele tijd in de top 25 van de AP Poll. Het programma van Rhode Island is desondanks niet makkelijk te noemen. Na een zwalkend Oklahoma team zijn de volgende tegenstanders waarschijnlijk Duke en Michigan State, waardoor Rhode Island het stempel Cinderella wel zou verdienen. Om dit te bewerkstelligen zal een goede verdediging van groot belang zijn. Zowel Duke als Michigan State zijn namelijk aanvallend gezien ijzersterk. Mocht het Rhode Island lukken deze sterke aanvallen te temmen, is een upset of twee zeker niet onmogelijk.

Coverfoto: Vasha Hunt / Alabama

MLB Podcast, Ep. 37: Baseball Is Back!

0


EPISODE 37: BASEBALL IS BACK!


Spring Training is in volle gang, dus de mannen van SportAmerika’s MLB Podcast Just a Bit Outside hebben de microfoons weer uit de kast gehaald voor de eerste aflevering van het nieuwe podcastseizoen! Mike, Justin en Jasper lopen in vogelvlucht door het vreemde off-season en bespreken de nieuwe bestemmingen van een handvol belangrijke spelers.
Als klap op de vuurpijl belt SportAmerika MLB-redactielid Nick in met de uitslag van de Grote Free Agent Prijsvraag. Wist jij correct te voorspellen waar Giancarlo Stanton, J.D. Martinez en Shohei Ohtani dit jaar zouden honkballen? Misschien heb jij dan wel het SportAmerika telefoonhoesje gewonnen!
Dat en meer in aflevering 37 van SportAmerika’s MLB Podcast!

 

NFL Season in Review 2018: Cincinnati Bengals

0


Met het seizoen in de boeken en het off-season onderweg, werpen we een blik in de achteruitkijkspiegel van het NFL-seizoen. In volgorde van de draft, van slechtste team naar het beste, kijken we terug op het seizoen van de 32 verschillende NFL-teams. Vandaag in deel 12: Cincinnati Bengals.

STILSTAND IS ACHTERUITGANG

Van 6-9-1 in 2016 naar 7-9 in 2017. Gekscherend zou het progressie genoemd kunnen worden, maar daar zullen de Cincinnati Bengals-fans anders over denken. De jaren dat Cinci moeiteloos de play-offs haalde liggen nog helemaal niet ver achter ons. In 2015 eindigden de Bengals nog op 12-4 na een 8-0 start. Nu holde de ploeg van Marvin Lewis het hele seizoen achter de feiten aan na een 0-3 start. Een mooie comeback run naar de play-offs werd vroeg onderbroken door een nederlaag tegen aartsrivaal Pittsburgh Steelers. William Jackson III, die een sterk uitgesteld rookie-seizoen kende, ging opzichting in de fout op een cruciaal moment.


In plaats van een enigszins hoopvolle 6-6 in de zwakke AFC werd het een 5-7 record gevolgd door nog twee nederlagen. Het enige wat de Bengals daarna nog deden was het seizoen van de Detroit Lions en Baltimore Ravens verpesten met twee zeges in de laatste twee duels. Hoofdcoach Lewis mocht ondanks twee verliezende seizoenen en een oneindige reeks nederlagen tijdens postseason gewoon aanblijven. Iets wat niet echt goed viel bij de achterban.


WAT GING GOED IN 2017?


FURIEUZE FRONT SEVEN

Ondanks het losing record zijn er weinig tegenstanders die graag tegen Cincinnati spelen. Dat heeft vooral te maken met de agressieve defensie. Vooral de front seven wist veel druk te zetten op de vijandelijke quarterback. Na Super Bowl-winnaar Philadelphia Eagles waren de Bengals het team met de meeste pressures.


Naast gevestigde namen Geno Atkins en Carlos Dunlap ontwikkelden de rookies Carl Lawson, Ryan Glasgow en Jordan Willis zich prima. Atkins, Dunlap en Lawson zorgden voor het leeuwendeel van de sacks voor Cincinnati.

NIEUW TALENT DIENT ZICH AAN

Naast Lawson, Glasgow en Willis zagen we een glimp van het talent van een aantal andere jonge spelers. Ondanks zijn fout tegen de Steelers speelde cornerback William Jackson een goed seizoen. Hij werd als 24ste gedraft in 2016 en lijkt die belofte nu te gaan inlossen. Ook zagen we bij vlagen de potentie van Tyler Boyd, helaas voor de Ravens vooral in de laatste wedstrijd van het seizoen.


WAT GING FOUT IN 2017?


ALLE BALLEN OP A.J. GREEN

De kracht van de Bengals was tegelijkertijd ook de zwakte. Het gameplan was voorspelbaar en vooral onder druk keek Andy Dalton nagenoeg alleen maar naar A.J. Green. De wide receiver was goed voor 43,41% van het aantal yards dat de Bengals door de lucht overbrugden. Alleen de Atlanta Falcons waren nog afhankelijker van een receiver, Julio Jones tekende voor 44,71% van de receiving yards.
Alle druk lag op Green en een paar teams speelden daar goed op in. Bij de Jacksonville Jaguars zat Jalen Ramsey verbaal en fysiek zo op de huid van de wideout, dat de stoppen doorsloegen. Green mocht van geluk spreken dat hij geen schorsing aan de broek kreeg na de genante vechtpartij met Ramsey.

NAUWELIJKS VERSTERKING

De laatste jaren lieten de Bengals onder andere Marvin Jones, Mohammed Sanu, Andrew Whitworth en Kevin Zeitler gaan. Zowel de offensive line als het wide receiver corps is daarna nauwelijks versterkt. Ook afgelopen seizoen kwam er buiten de draft geen echte versterking binnen. Andy Dalton moet het dus elk jaar bewijzen met mindere middelen.
De offensive line was opnieuw dramatisch in 2017, met Clint Boling als enige lichtpuntje. De bescherming van Dalton liet dus opnieuw te wensen over. Bovendien kwam de talentvolle rookie Joe Mixon achter de o-line maar tot 3,5 yard per carry. Daarnaast kwam het potentieel gevaarlijkste wapen totaal niet uit de verf. Combine-sensatie John Ross kwam slechts drie wedstrijden in actie. Hij was voortdurend geblesseerd en als hij even mee mocht doen, speelde hij slechts een negatieve hoofdrol.


Daarnaast slaagden de Bengals er opnieuw niet in om het linebackercorps te versterken. Daar draait nog steeds alles om Vontaze Burfict. Hij miste ‘gewoon’ weer vijf wedstrijden in 2017. Kevin Minter bleek ook de gewenste oplossing.


WAT BRENGT 2018?


ALL OR NOTHING

Nog een kleurloos seizoen zal zeker niet geaccepteerd worden door de achterban, zeker met Lewis aan het roer. Het wordt dus tijd voor een kwaliteitsinjectie, vooral in de aanvalslinie waarvoor OT Cordy Glenn al is vastgelegd. Komt die er niet dan mag Cincinnati al voorzichtig gaan denken aan een rebuild. Een afscheid van Andy Dalton en de controversiële Vontaze Burfict zou daarbij een eerste stap kunnen zijn. Adam ‘Pacman’ Jones werd al aan de kant gezet. Zo kan er uitgekeken worden naar een toekomst met jonkies Jackson III, Lawson Boyd en Mixon.

Cover photo: Getty Images (archief)

NFL FA Update: Kirk Cousins tekent droomcontract

3

Er is niets mooier dan het footballseizoen zelf, maar ook tijdens het offseason is het genieten. De quarterbackcarrousel draait op volle toeren en teams zijn volop bezig met hun roster voor komend seizoen. Voor de ene speler pakt dat geweldig uit, de ander staat na een lang dienstverband op straat.

VIKINGS MAKEN COUSINS BEST BETAALDE QUARTERBACK OOIT

Kirk Cousins heeft optimaal gebruik gemaakt van zijn status als free agent. De voormalige Washington Redskins-speler wordt de best betaalde quarterback ooit bij de Minnesota Vikings. De NFC North kampioen betaalt Cousins 28 miljoen dollar per jaar tot 2020. Het lijkt voor beide partijen een mooie deal. De Vikings hebben een opvolger voor Teddy Bridgewater wiens carrière ruw werd onderbroken door een zware blessure. Cousins krijgt het langjarige vertrouwen dat hij in Washington niet kreeg, bij een team dat vorig jaar al een grote rol speelde in de play-offs.
Zijn carrière in de NFL kwam de laatste drie jaar echt op gang. Cousins werd in 2012 als 102de gedraft door de Redskins, achter Heisman Trophy-winnaar Robert Griffin III. De loopbaan van RGIII kende een dalende lijn, terwijl Cousins met zijn spel steeds meer harten veroverde. In 2015, 2016 en 2017 startte hij elke wedstrijd voor Washington, gooide hij meer dan 4,000 yards en minstens 25 TD-passes per seizoen.


Het nieuws over Cousins was het startsein voor een run op quarterbacks. Sam Bradford (Arizona Cardinals), Case Keenum (Denver Broncos) en Teddy Bridgewater (New York Jets) weten waar hun toekomst ligt na het vertrek uit Minnesota. In New York tekende ook Josh McCown bij. De Cardinals voegden na Bradford ook Mike Glennon toe aan de selectie. In New Orleans gaat ze door op de inslagen weg door Drew Brees twee jaar langer vast te leggen. Eerder verbond Tyrod Taylor zich al aan de Browns.

GREEN BAY ZET NELSON OP STRAAT

Dat de Green Bay Packers met een grote makeover bezig waren werd eerder dit jaar al duidelijk met een aantal trades, maar na gisteren is duidelijk dat het mes echt in de selectie gaat. Jordy Nelson is na een dienstverband van tien jaar aan de kant gezet door Packers. Nelson won Super Bowl XLV met Green Bay en was één van de favoriete targets van Aaron Rodgers in het laatste decennia.


De wide receiver had zijn beste jaar in 2014 met 1,519 yards en 13 touchdowns. Bovendien pakte hij in 2016 de comeback player of the year award nadat hij heel 2015 moest missen door een gescheurde kruisband. Nu lijkt een slecht seizoen (482 receiving yards in 2017) in combinatie met zijn kwetsbare fysiek een vertrek in de hand te hebben gewerkt. Rodgers krijgt wel een nieuw target terug via free agency. Tight end Jimmy Graham komt over van de Seahawks.

BEARS GEVEN TRUBISKY MUNITIE

De Chicago Bears hebben op één dag twee belangrijke spelers toegevoegd aan de offense. Mitchell Trubisky heeft komend seizoen de beschikking over Taylor Gabriel én Allen Robinson. Het vertrek van Alshon Jeffery kon in 2017 maar moeilijk worden opgevangen door de Bears waardoor de rookie quarterback over weinig wapens beschikte. Mits fit is de sterke ‘A-Rob’ een waardige opvolger voor Jeffery. Robinson komt terug van een blessure, maar kon toch tekenen voor 42 miljoen dollar in drie jaar.


De multifunctionele Taylor Gabriel moet de aanval meer diversiteit geven. Ook bij de andere teams werd er flink gesleuteld aan het receivercorps. De Kansas City Chiefs pikten Sammy Watkins op, terwijl Albert Wilson naar de Dolphins. In Miami tekende ook ex-Patriot Danny Amendola. De Ravens versterkten hun uitgedunde roster met John Brown en Ryan Grant. Grant wordt bij de Redskins vervangen door Paul Richardson. Richardson was in Seattle vaak de tweede of derde man, maar kan in Washington een belangrijkere rol gaan invullen. De Redskins hebben 40 miljoen voor hem gereserveerd in de komende vijf jaar. Tenslotte tekende Marqise Lee bij voor Jacksonville, terwijl ook Donte Moncrief voor de Jaguars gaat spelen.
Dit zijn de belangrijkste andere transfers van 13 maart:
RB Dion Lewis => Titans
RB Isaiah Crowell => Jets
RB Jonathan Stewart => Giants
DT Star Lotulei => Bills
DT Haloti Ngata => Eagles
LB Devon Kennard => Lions
CB Bashaud Breeland => Panthers
CB Aaron Colvin => Texans
CB Trumaine Johnson => Jets
CB Malcom Butler => Titans
DE Muhammed Wilkerson => Packers

Cover photo: Getty Images (archief)

30-in-30 Season Preview 2018: Tampa Bay Rays

0

30-in-30: Tampa Bay rays
Ze begonnen het vorig seizoen hot, maar uiteindelijk kwamen ze toch vijf wedstrijden tekort voor de wildcard in de American League. Zit het er dit jaar wel in voor de Tamp Bay Rays?
— SPORTAMERIKA MLB SEASON IN REVIEW 2017: TAMPA BAY RAYS
De Rays bleven de Blue Jays en Orioles knap voor, ondanks dat ze met een veel lagere begroting werken. Dat zal de komende tijd ook niet veranderen. Met de trade van Evan Longoria naar San Francisco is de laatste bekende naam uit Tampa Bay vertrokken. Voor veel mensen is de vraag dan ook: wie zijn de 2018 Tampa Bay Rays?

2018: NOG EVEN OP DE KLEINTJES LETTEN

De Rays kunnen qua budget niet concurreren met de andere teams in de AL East. Waar de Yankees, Red Sox, Orioles en Blue Jays (op het moment van schrijven) gemiddeld zo’n $153M betalen voor hun 25-man roster, geven de Rays een kleine $69M uit. In St. Petersburg loopt men niet echt warm voor Rays baseball. Tropicana Field geldt al enige jaren als het minst bezochte ballpark in de Majors. De kijkcijfers op TV zijn wel prima in orde. De Rays zitten in het laatste jaar van hun TV-deal, die gemiddeld maar zo’n $20M per jaar heeft opgebracht. Bronnen rondom het team melden dat de Rays dicht bij een 15-jarige deal met Fox zijn, die de organisatie zo’n $82M per jaar op zou moeten leveren. Dit zou, in in het licht van een gepland nieuw stadion in het historische Ybor City, erg goed nieuws zijn.

Tropicana Field, St. Peterburg, FL
Het weinig tot de verbeelding sprekende Tropicana Field wordt mogelijk ingeruild (Bryce Edwards/Flickr)

REBUILD: ALLES MOET WEG

De Rays zijn aan het rebuilden. Dat is één van de redenen waarom Longoria mocht vertrekken. Daar hield het echter niet op. Dat Alex Cobb en Logan Morrison niet meer terug zouden keren, was ook al bekend. Waar niemand echter op gerekend had, is dat Jake Odorizzi, Corey Dickerson (beiden DFA) en zelfs 2017 team MVP Steven Souza Jr. de Tampa Bay Rays mochten verlaten. Dit alles om de payroll in de hand te houden. Het waren moves die op weinig begrip konden rekenen bij de de fans, maar ook bij spelers.

 
De Rays hebben voor hun verkochte materiaal een behoorlijk aantal prospects teruggekregen, maar plukken daar pas over twee tot drie jaar de vruchten van. Principal owner Stuart Sternberg beweerde tijdens Spring Training dat er nog genoeg kwaliteit aanwezig is om ook dit jaar een rol te spelen in de AL East. Dat is echter een verhaal dat alleen de Rays front office gelooft.

LINE-UP

Tampa Bay Rays Projected Roster 2018
Er is op dit moment nog geen pijl op te trekken hoe de definitieve lineup er uit zal gaan zien. Kevin Kiermaier, Matt Duffy, Adeiny Hechavarria, C.J. Cron, Wilson Ramos en free agent addition Carlos Gomez zijn vrijwel zeker van een plek in de order. Op het tweede honk is er een competitie gaande tussen Daniel Robertson en Joey Wendl.
Matt Duffy zal Longoria’s plaats op het derde honk over gaan nemen. Als we Baseball Prospectus moeten geloven, zal de dropoff  in production wel meevallen. De voorspelling voor 2018:

  • Evan Longoria: 17 HR’s met een .261/.318/.427 slash line
  • Matt Duffy (mits hij gezond blijft): 10 HR’s en een .268/.319/.386 slash line.

Het wordt ook zaak voor de Rays om meer contact te maken. In 2017 hadden ze een 73,5 contact percentage. Gedurende de eerste helft van het seizoen sloegen ze 428 runs bij elkaar, 11e in de league. In de tweede helft daalde dit aantal naar 226 runs; dead last. Dit kwam omdat ze vaker sloegen op ballen buiten de strike zone en daarbij minder contact maakten.
De Rays hadden vorig jaar tevens de minste doubles en triples in de league. De zes teams die leidden in die categorie (Astros, Indians, Diamondbacks, Nationals, Dodgers and Rockies) haalden allen de playoffs. De Rays-hitters met de meeste doubles en triples? Evan Longoria, Corey Dickerson en Logan Morrison…

PITCHING STAFF: ROTATION

Het plan voor de rotation is om, voor in ieder geval de eerste zes weken, terug te keren naar de jaren ’70. Waar enkele teams experimenteren met een 6-mans rotatie (hierover morgen meer op SportAmerika), willen de Rays het gaan proberen met een 4-mans rotatie. De ‘vijfde starter’ zou een bullpendag moeten worden.

Rays pitching prospect Brent Honeywell (Mark J. Rebilas/USA TODAY Sports/Archief)

Dit zou het jaar moeten zijn dat we pitching prospect Brent Honeywell te zien zouden krijgen. Helaas: op 22 februari, tijdens het gooien van batting practice, scheurde Honeywell zijn UCL, en zodoende was een bezoek aan Dr. Andrews noodzakelijk. Honeywell zit het seizoen uit, na een Tommy John-operatie.
De rotation zal dit jaar daarom bestaan uit Chris Archer, Nathan Eovaldi, Blake Snell en Jake Faria. Chris Archer is de ace in de pitching staff. Archer had in 2017 een 5.96 ERA als hij de lineup een derde of vierde keer te zien kreeg, omdat hij zwaar leunt op z’n fastball en slider. Het wordt interessant om te zien of hij zijn changeup effectiever in kan zetten. Nathan Eovaldi is de 12e pitcher in major league baseball die probeert een wedstrijd te starten na z’n tweede Tommy John operatie.
De Rays hopen dat Snell terugkeert in de vorm die hij had aan het eind van het seizoen 2017. De signalen uit Port Charlotte zijn goed. Jake Faria lijkt in Spring Training wat te worstelen met zijn ritme en tempo. Het is zaak dat hij dit snel terug vindt als hij een onderdeel van de Opening Day rotation wil zijn.

PITCHING STAFF: BULLPEN

Alex Colome deed het vorig seizoen verdienstelijk als closer, dus de Rays zullen ‘m dit jaar ook in die rol gebruiken. Daniel Hudson kwam over van de Pirates vanuit de Dickerson trade. Mensen die het boek ‘The Arm’ van Jeff Passan hebben gelezen, kennen hem als de Diamondbacks pitcher die probeert terug te komen van een tweede Tommy John operatie. Daarnaast zijn Sergio Romo, Dan Jennings en Matt Andriese pitchers met major league-ervaring en een lock voor een plaats in de bullpen. Jose Alvarado bezit de nodige potentie. Hij was in 2017, na zijn terugkeer uit de minors in Augustus, goed voor 11 innings. Hij liet geen enkele run toe, struck out 15 tegenover 2 walks.

CONCLUSIE

De Tampa Bay Rays staan er om bekend inventief te zijn. Ze moeten altijd schipperen tussen ambitie en beschikbare middelen. Dit jaar is het niet anders. Het rechtstreeks bereiken van de playoffs is een utopie. De Rays hebben helaas ook teveel op kwaliteit ingeboet om via de wildcard game de playoffs te bereiken.
Dit jaar zal vooral in het teken staan van ervaring op doen. Dat ontbreekt nog echt in de batting order en pitching staff. Het is voor de fans wederom niet leuk om te horen, maar gezien de financiële situatie van de Rays kunnen ze weinig anders. Fans hoeven echter niet te treuren, want met de prospects die ze nu in huis hebben ziet de toekomst er zonnig uit. All it needs, is more cowbell.

VERWACHT RESULTAAT: 4e (AL EAST)

Coverfoto: Keith Allison/Flickr

De MLS 'Dutch' Update #1 – Hoesen op schot en kritiek op De Leeuw

0


In de afgelopen twee speelrondes kwamen er vijf Nederlanders in actie in de MLS. Gregory van der Wiel maakte zijn debuut voor Toronto tegen de Columbus Crew. Haris Medunjanin nam het met Philadelphia Union op tegen New England Revolution. Marcel de Jong mag al twee overwinningen dit seizoen bijschrijven met de Vancouver Whitecaps. Danny Hoesen wist als eerste Nederlander het doel te vinden voor de San Jose Earthquakes en  Johan Kappelhof nam het in de tweede speelronde met zijn Chicago Fire op tegen Sporting Kansas City.

DEBUUT

Rechtsback Gregory van der Wiel mocht in de eerste speelronde zijn debuut maken voor regerend kampioen Toronto. De Nederlander stond voor zijn eerste MLS-wedstrijd aangezien hij pas vorige maand overkwam van het Italiaanse Cagliari. Het werd echter een dramatisch debuut voor de Nederlands international. Toronto ging verrassend met 2-0 onderuit in de thuiswedstrijd tegen Columbus Crew. Van der Wiel speelde 90 minuten en zag zijn directe tegenstander de assist geven bij het tweede doelpunt van Columbus. Het is dus te hopen dat Van der Wiel zich de volgende wedstrijd weet te herpakken.

BOSNISCH INTERNATIONAL

Voormalig Nederlands jeugdinternational Haris Medunjanin kwam in actie voor de Philadelphia Union. Hoewel Medunjanin nu Bosnisch international is, bracht hij het grootste gedeelte van zijn jeugd door in Nederland, waardoor wij hem voor het gemak meenemen in deze rubriek. Medunjanin maakte als centrale middenvelder de 90 minuten vol. Zijn ploeg uit Philadelphia boekte een simpele 2-0 overwinning thuis tegen New England Revolution.

ONGESLAGEN

De enige Nederlander die in beide speelrondes in actie kwam was de halve Canadees Marcel de Jong. De halve Nederlander speelt tegenwoordig interlands voor Canada en in dit land speelt hij ook zijn wedstrijden voor Vancouver Whitecaps. Bij de thuisoverwinning tegen Montreal Impact maakte De Jong als linksback de volledige wedstrijd vol. Tijdens de tweede speelronde sloeg het ongeluk echter toe. Hoewel Vancouver opnieuw een overwinning wist te boeken, maakte De Jong dit niet geheel mee. Na een ruim een halfuur moest hij gewisseld worden vanwege moeilijkheden met ademhalen. Het is nog onduidelijk of het gaat om een ernstige blessure.

DOELPUNTENMAKER

Spits Danny Hoesen wist in de eerste speelronde direct zijn naam te vestigen. In de 3-2 overwinning tegen Minnesota United kwam de voormalig Ajacied tot twee indrukwekkende doelpunten. Zowel de 1-0 als de 3-0 kwamen op naam van Hoesen. Overigens was oud-Vitesse speler Valeri Qazaishvili beide keren goed voor de assist. Vanwege zijn doelpunten en zijn goede spel werd Hoesen zelfs uitgeroepen tot speler van de week in de eerste speelronde. Een overtuigend begin dus voor de Nederlandse spits.

KAARTENPAKKER

Johan Kappelhof was bij Chicago Fire degene die vorig seizoen de meeste kaarten pakte (vijf keer geel en een keer rood). Hiermee laat hij de andere Nederlander, Michael de Leeuw, achter zich. Dit seizoen lijkt de Nederlandse verdediger door te gaan met kaarten pakken. In de 36e minuut pakte de oud-FC Groningen speler een gele kaart nadat hij Roger Espinoza neerhaalde en hiermee een counter van Sporting KC wist te voorkomen. In totaal speelde Kappelhof de volle 90 minuten van de wedstrijd.
Chicago wist in de wedstrijd een 0-2 achterstand nog knap terug te buigen tot een 3-2 voorsprong. Uiteindelijk verloor de ploeg van Veljko Paunovic met 3-4 door twee doelpunten te incasseren in de 83ste en 86ste minuut.

LEUKE AVOND UIT


Ondanks de blessure van Michael de Leeuw was hij toch het middelpunt van de boosheid bij de fans. Afgelopen week heeft hij namelijk in een interview met FC Afkicken gezegd: “In Nederland heb je echt supporters. Die gaan ook gewoon boos naar huis als de club verliest. Hier komen de mensen voor een leuke avond.”

Deze uitspraak viel vervolgens niet goed bij de fans van Chicago Fire. Na het verlies tegen Sporting KC zeiden sommige fans al dat de spelers gewoon een leuke avond uit hadden.

Sommige fans waren het echter wel eens met de uitspraak van Michael de Leeuw.

AANKOMENDE SPEELRONDE 

In de aankomende speelronde komen er meer Nederlanders in actie. Johan Kappelhof speelt met Chicago uit tegen Minnesota United, Gregory van der Wiel speelt met Toronto uit tegen Montreal Impact, Danny Hoessen speelt uit met San Jose Eathquakes tegen Sporting Kansas City en als laatste speelt Kelvin Leerdam met Seattle Sounders uit tegen FC Dallas.

Header photo: Flickr Chichago Fire

NHL update: Ovechkin heeft zijn mijlpaal

0

Alex Ovechkin wilde zijn prachtige mijlpaal blijkbaar vieren met zijn eigen fans. De Russische ster van de Washington Capitals scoorde maandag, in de thuiswedstrijd tegen de Winnipeg Jets, zijn 599e en 600e goal van zijn carrière. De Capitals wonnen het duel der scherpschutters, want bij de Jets kan Patrik Laine er ook wat van, in OT met 3-2.

DE WEDSTRIJD VAN OVI

Drie wedstrijden stond The Great Eight droog. Vorige week gingen Ovechkin en de Capitals voor drie duels naar de westkust. De Rus vertrok met 598 goals achter zijn naam en met dat aantal keerde hij maandag ook weer terug voor de thuiswedstrijd tegen de Jets. Binnen vijf minuten lag nummer 599 al in het net achter Jets-goalie Connor Hellebuyck. De Capitals stonden met twee man meer op het ijs en Ovechkin strafte de overtredingen van Winnipeg keihard af.


De fans gingen er maar eens goed voor zitten. De laatste keer dat hun Ovi twee goals in één wedstrijd maakte, was op 24 februari tegen de Buffalo Sabres. De Jets zijn echter de Sabres niet en de bezoekers uit Manitoba kwamen in de eerste periode dankzij Nikolaj Ehlers langszij. Na ruim drie minuten in de tweede periode ging het dak er pas echt af in de Capital One Arena in de Amerikaanse hoofdstad.

IN EEN ILLUSTER RIJTJE

Hellebuyck kwam aardig onder vuur te liggen. Evgeni Kuznetsov en Tom Wilson kregen de puck niet voorbij de goalie, maar Ovechkin had meer geluk. Zijn inzet verdween tegen het net. Eindelijk mocht Alex Ovechkin zijn feestje vieren. In zijn 990e wedstrijd in de NHL scoort Ovechkin zijn 600e goal. Alleen Wayne Gretzky (718), Mario Lemieux (719) en Brett Hull (900) waren eerder bij deze mijlpaal dan de 32-jarige Rus van de Capitals. Dat de Jets niet in Washington waren om met Ovechkin en de Caps een feestje te vieren, werd in de derde periode duidelijk. Patrik Laine schoot de 2-2 binnen en staat nu op 41 goals dit seizoen. Dat is er één minder dan Alex Ovechkin. In OT zorgde Evgeny Kuznetsov alsnog voor een happy end op deze feestelijke avond door de 3-2 te scoren.

DE CIJFERS OP EEN RIJ

Als we alle cijfers de revue laten passeren, wordt pas duidelijk hoe goed Ovechkin eigenlijk is. Hij debuteerde in 2005 in de NHL en scoorde in zijn eerste seizoen al 52 goals. In 2007-2008 kwam de Rus zelfs tot 65 treffers. Op 15 februari van dit jaar was Ovechkin de eerste speler in de historie van de Washington Capitals die de grens van 1.100 punten bereikte. Inmiddels staat de teller na 990 wedstrijd op 1.109 punten. Zes keer won Ovechkin de Maurice “Rocket” Richard Trophy als topscorer van het reguliere seizoen.
De Rus heeft dit seizoen nog 13 wedstrijden om voor achtste keer in zijn loopbaan tot minimaal 50 goals te komen. In het verleden deden Wayne Gretzky en Mike Bossy dat zelfs negen keer. Eigenlijk mist alleen de Stanley Cup nog in de prijzenkast van de Russische grootmeester. Met Ovechkin in de gelederen kwamen de Capitals zelfs nog nooit voorbij de tweede ronde.

Cover Photo: Nick Wass/AP

MLS Update #2 – Nieuwkomer LAFC blijft perfect

0


De tweede week van de MLS zit erop en elke week zal SportAmerika middels een korte update de laatste stand van zaken geven uit de voetbalcompetitie van Amerika. Deze week bespreken we teams die nog perfect zijn, de vierklappers van de Red Bulls en Sporting KC en de late doelpunten van Columbus en New England.

LAFC BLIJFT PERFECT MET VANCOUVER IN HET WESTEN

We zitten pas in de tweede week, maar nieuwkomer Los Angeles FC laat zich vooralsnog van zijn beste kant zien. Na een 0-1 overwinning op Seattle, haalde de club dit weekend uit door met maar liefst 1-5 te winnen van Real Salt Lake. Met name de voorhoede met Diego Rossi (2x), Carlos Vela (1x), Carlos Ureña en Latif Blessing (1x) liep als een trein.


Vooral de 20-jarige Uruguyaan Diego Rossi maakt daarbij veel indruk. Zowel qua doelpunten (3) als assists (3) voert de ex-aanvaller van Peñarol de MLS aan. Daarmee lijkt coach Bob Bradley een waar goudhaantje in zijn selectie te hebben. Tegelijkertijd is de ploeg de derde debutant na Chicago Fire (1998) en Seattle Sounders (2009) die zes punten uit zijn eerste twee wedstrijden haalt.

WHITECAPS OOK PERFECT

LAFC is echter niet de enige ploeg die vooralsnog een perfecte zes-uit-twee heeft. In de Western Conference zijn het de Vancouver Whitecaps die dankzij een 1-2 overwinning bij de Houston Dynamo hetzelfde kunnen zeggen. Spits Kei Kamara — die deze zomer overkwam van de New England Revolution — was daarbij de uitblinker door zowel een strafschop te maken, als de assist te leveren bij de 1-2 van Brek Shea. De penalty was gelijk zijn 100e MLS-doelpunt. Shea stond overigens pas net op het veld, daar hij enkele minuten daarvoor de geblesseerde Marcel de Jong had vervangen.

COLUMBUS PERFECT IN HET OOSTEN MET NYCFC

In de Eastern Conference zijn het New York City FC en Columbus Crew die nog over een perfecte score uit twee wedstrijden beschikken. In de 100e MLS-wedstrijd van David Villa was het de ervaren Spanjaard die zelf met de 2-0 bijdroeg aan de 2-1 overwinning op de L.A. Galaxy. Ex-Galaxy-speler Gyasi Zardes was beslissend voor de Columbus Crew. In een knotsgekke partij scoorde de jonge Amerikaan tweemaal, waaronder een penalty in de absolute slotfase.


De Crew was niet het enige team in de Eastern Conference dat in de slotfase won. De New England Revolution — die in week 1 met 2-0 van Philadelphia hadden verloren — sloegen in blessuretijd tegen de Colorado Rapids toe via een vrije trap van Chris Tierney. De 1-2 nederlaag betekende een valse start voor Colorado, dat dit weekend pas zijn eerste wedstrijd speelde.

RECORD VOOR ATLANTA UNITED

Atlanta United beleefde vorige week een eveneens valse start, met een 4-0 nederlaag tegen Houston Dynamo. In eigen huis tegen D.C. United maakte Atlanta echter geen fout. Onder toeziend oog van een recordaantal toeschouwers won de ploeg met 3-1 van de tegenstander uit de hoofdstad en beide spitsen (Josef Martinez & Hector Villalba) waren daarbij doeltreffend.


Naast Atlanta wist ook de mededebutant van vorig jaar in Minnesota United te winnen. Twee doelpunten van geboren Minnesotan Ethan Finlay waren genoeg om met 1-2 van Orlando City te winnen en daarmee de nederlaag uit de eerste week weg te spoelen.

VIERKLAPPERS VOOR RED BULLS & SPORTING KC

Doelpunten waren er dit weekend sowieso in veelvoud. Zowel de New York Red Bulls als Sporting KC wisten vier doelpunten te noteren. In het geval van de New York Red Bulls was het meer een luxe dan noodzaak, want tegen een zwak Portland Timbers werd het maar liefst 4-0. Opvallend was daarbij de 1-0 die werd gemaakt door de pas 17-jarige debutant Ben Mines.


In het geval van Sporting KC waren de vier treffers wel broodnodig. In een knotsgek duel tegen de Chicago Fire was het scoreverloop bijna niet te volgen. De bezoekers uit Kansas City zagen een 0-2 voorsprong vervagen en veranderen in een 3-2 achterstand. Vervolgens kwam in de 83e minuut de 3-3 tot stand, waarna de ex-FC Twente-speler Felipe Gutierrez verantwoordelijk was voor de beslissing.

Coverfoto: Archief

30-in-30 Season Preview: Texas Rangers

0


Voor de Texas Rangers was 2017 het jaar waarin het met beide benen op de grond werd gezet. Zonder al teveel persoonlijke wijzigingen ten opzichte van 2016 behaalde de regerend AL West-kampioen slechts 78 wins, oftewel 17 minder dan het jaar ervoor. Het moest daarmee buurman Houston ruim voor zich laten en zelfs met lede ogen aanzien hoe de grote concurrent de World Series won. Wat ging er mis in Arlington?

EVERYTHING’S BIGGER IN TEXAS

Denk je de laatste jaren aan de Rangers, dan denk je aan een slagman die op alle ballen slaat. Veel homeruns, veel spektakel, big Texas style, maar ontzettend inefficiënt over een lange periode. In 2016 lukte het daarmee opvallend genoeg nog de divisie te winnen, maar dat bleek statistisch onmogelijk te herhalen. De regressie trad in 2017 op. Desondanks zal een vierde plek in de divisie voor veel fans even slikken zijn geweest.
— SPORTAMERIKA MLB SEASON IN REVIEW 2017: TEXAS RANGERS
De Houston Astros waren halverwege mei voor de andere teams in de AL West al amper in te halen. Daardoor verschoof de aandacht al vroeg van divisiewinst naar individuele prestaties. Die waren zeker niet slecht voor de Rangers. Elvis Andrus had het beste jaar uit zijn carrière. Met een slaggemiddelde van .297, 20 homeruns en 25 gestolen honken was hij de beste speler van de club. Tussen blessures door sloeg levende legende Adrián Beltre zijn 3.000e hit en supertalent Joey Gallo noteerde 41 homeruns in zijn eerste volledige seizoen in de Majors.

KEERZIJDE

Toch kleeft bij Texas de laatste jaren een keerzijde aan het offensieve geweld. De kracht is er, maar er wordt enorm inefficiënt mee omgesprongen. De ploeg had het op vier na laagste slaggemiddelde en het vierde hoogste aantal strikeouts in de gehele MLB. In het veld maakten slechts vijf ploegen minder fouten dan de Rangers en de pitching was matig. Slechts één starter bleef onder de 4.00 ERA (Andrew Cashner, 3.40) en de bullpen werd alle kanten op geslagen. Alleen de New York Mets (4.82) en Detroit Tigers (5.63) hadden lagere bullpen-ERA’s dan Texas (4.76).

2018: PRESTEREN VANAF DAG ÉÉN

Ondanks de inconsistentie van de offense, zit het aanvallend nog altijd vrij goed in elkaar bij de Rangers. Bovendien wordt verwacht dat het aantal strikeouts het komend seizoen lager zal liggen dan het afgelopen jaar. De pitching, daarentegen, was in 2017 het zwakste punt van de ploeg. Aan het begin van het offseason waren er genoeg Free Agents beschikbaar en op die manier heeft de pitching staff van Texas een metamorfose ondergaan.
De tijd tikt echter voor de Rangers en in Texas vreest men dat de stekker er halverwege het seizoen uitgaat, mocht in de eerste twee maanden niet gepresteerd worden. Dat zou het einde kunnen betekenen van sterren als Beltre en pitcher Cole Hamels in Arlington. Het farm system van Texas ziet er niet slecht uit en met één van de hoogste payrolls in de afgelopen seizoenen, is het dan ook aannemelijk dat de rebuild dit seizoen wordt ingezet.

Cole Hamels is de Rangers’ ace, maar maakt hij ook het seizoen af in Texas? (Kelvin Kuo/USA Today Sports)

LINE-UP

De line-up is nagenoeg gelijk gebleven aan de ploeg die de laatste maanden van 2017 op het veld stond. Toptalent Willie Calhoun, die in de Darvish-trade van de Dodgers overkwam, gaat zijn eerste volledige seizoen spelen. Andrus en Beltre zullen de dragende spelers zijn, als laatstgenoemde niet voortijds Texas verlaat. Gallo moet voor de homeruns zorgen.
Voor manager Jeff Banister zal het verdedigende aspect minstens even belangrijk zijn bij het maken van zijn selectie. Shin-Soo Choo wordt waarschijnlijk DH vanwege zijn tegenvallende prestaties in het outfield. Om diezelfde reden staat Gallo, na een 2017 vol rondzwervingen over verschillende posities, maar op het eerste honk. Met een eventueel vertrek van Beltre komt er mogelijk ruimte in de line-up voor Curaçaoënaar Jurickson Profar, die vorig jaar slechts dertig wedstrijden in de Major Leagues speelde.

PITCHING STAFF: ROTATION

We zeiden het eerder al: Texas’ rotation verschilt als dag en nacht ten opzichte van 2017. Alleen de vorig jaar teleurstellende Hamels en Martín Pérez, die het begin van dit seizoen geblesseerd zal moeten toekijken nadat een aanvaring met een stier zijn elleboog brak in het off-season, stonden vorig jaar onder contract. Doug Fister (3.68 lifetime ERA, vorig jaar Boston), Matt Moore (4.27, San Francisco) en Mike Minor (3.93, Kansas City) zijn de nieuwe namen.
Nu bovendien Big Sexy Bartolo Colón een Ranger is geworden, gaan de geruchten dat Texas met een 6 man rotation gaat werken. De driemalig Cy Young-winnaar en vederlichte cultspeler is inmiddels toe aan zijn elfde club.

PITCHING STAFF: BULLPEN

De eerste naam die in het oog springt, is die van Tim Lincecum. De man die notabene in de 2010 World Series namens San Francisco de Rangers tweemaal versloeg, tekende een éénjarig contract bij de Texanen. De vraag is wat hij kan toevoegen. The Freak speelde slechts 24 wedstrijden in de laatste twee seizoenen. Een uitgesproken closer is er niet, alhoewel Álex Claudio of mogelijk Matt Bush het vaakst in een save situation zullen pitchen. Voor de rest zal de bullpen een schietschijf worden. Uit verschillende prognoses komt die van Texas als één van de slechtsten in de MLB uit de bus.

Álex Claudio boekte vorig jaar 11 saves en een ERA van 2.50 in 82.2 innings (Rick Yeatts/Getty Images)

CONCLUSIE

Voor het seizoen dat op 29 maart begint, had de leadership van de Rangers de keuze: rebuilden of retoolen. Vooralsnog heeft het voor de laatste optie gekozen met het aantrekken van enkele ervaren pitchers en het intact laten van de power offense. Toch moet je je afvragen of dat wel de meest duurzame keuze is. Het lijkt erop dat ze in Texas eerder vroeger dan later moeten rebuilden, maar de leiding denkt nog steeds met de huidige basis competitief te kunnen zijn.
Veel zal van de eerste maanden afhangen. Stelt Texas in april en mei teleur, dan zal ook de front office doorhebben dat een rebuild de beste optie is. Anderen denken dat Texas, met een beetje geluk, een kansje heeft op een wildcard spot. Bij SportAmerika denken wij, vooral door de erbarmelijke bullpen en de inconsistentie van de offense, dat dat een illusie zal blijken te zijn.

VERWACHT RESULTAAT: 4e (AL WEST)

Coverfoto: Tom Pennington/Getty Images

30-in-30 Season Preview 2018: Seattle Mariners

0


Sommige dingen lijken niet te veranderen. De Cleveland Browns bakken er geen pepernoot van in de NFL, de Sacramento Kings zijn het lachertje van de NBA en de Seattle Mariners halen de play-offs niet in de MLB. We moeten alweer terug naar 2001 voor de laatste keer dat de lokale honkbaltrots van Seattle de play-offs wist te bereiken. Komend seizoen zal de ploeg wederom alles eraan doen om aan die reeks een einde te maken.
— SPORTAMERIKA MLB SEASON IN REVIEW 2017: SEATTLE MARINERS
Ondanks dat de ploeg van Scott Servais in 2017 een kleine terugval beleefde, zal het team komend seizoen veelal op dezelfde grote namen leunen als voorheen. Robinson Cano (35), Nelson Cruz (37) en Kyle Seager (30) moeten daarbij het voortouw nemen, maar hun leeftijd laat eigenlijk het probleem van de Mariners zien: als de ploeg met deze kern wil winnen dan zal dit snel moeten gebeuren.

2018: VERDER BOUWEN EN TRADEN

Jerry Dipoto zou echter Jerry Dipoto niet zijn als de GM niet tegelijkertijd druk bezig zou zijn met trades, trades en nog eens trades. Eerst werd Dee Gordon gehaald. De snelheidsduivel was in de uitverkoop bij de Miami Marlins en zodoende kon Dipoto het niet laten om 29-jarige tweedehonkman erbij te halen. Met Robinson Cano ferm op het tweede honk en Jean Segura op kortestop, zal Gordon in Seattle vooral als outfielder aan het werk moeten gaan.

DRAAIDEUR OP ÉÉN

Een positie waar de Mariners al langer mee kwakkelen, is die van het eerste honk. Vorig jaar werd Yonder Alonso tijdelijk gehaald als oplossing, maar die vertrok richting Cleveland. Hoewel Dan Vogelbach momenteel met een sterke spring training enige aanspraak maakt op de positie, lijkt Ryon Healy de man die in eerste instantie hiervoor is gehaald. De 26-jarige Healy kwam via een trade over van de Oakland Athletics en sloeg vorig jaar .271 met 25 homeruns.
Tot slot was er natuurlijk ook nog de terugkeer van Ichiro Suzuki. De beste man is inmiddels 44 jaar en lijkt  zijn carrière af te gaan sluiten in de stad waar hij groot werd. Gezien de huidige blessure van Ben Gamel bestaat er een reëele kans dat Ichiro vooral in het begin nog een aanzienlijk aantal wedstrijden zal gaan spelen.

LINE-UP

De line-up van de Mariners zal er in grote lijnen hetzelfde uit gaan zien als vorig jaar. Het infield wordt daarbij idealiter aangevoerd door Seager, Segura en Cano. Op het eerste honk zullen Healy en Vogelbach het mogen gaan uitvechten en is de hoop van Seattle erop gevestigd dat iemand zich daar ontpopt tot een betrouwbare starter.
Het outfield zal in een ideale wereld worden bemand door Mitch Haniger, Gordon en Gamel. Tot zijn blessure liet Haniger in 2017 zeer veelbelovende dingen zien. Ook Gamel heeft zich in korte tijd opgewerkt tot een fan favorite, die zijn steentje bijdraagt aan het team. Helaas zal de outfielder nog zo’n vier tot zes weken moeten missen vanwege blessureleed. Het lijkt er dus op dat Ichiro zowaar op opening day een basisplek gaat krijgen.

Mitch Haniger had een wilde start aan zijn Mariners-carrière (Joe Camporeale/USA TODAY Sports/Archief)

Tot slot mag de 26-jarige Mike Zunino wederom zijn belofte proberen in te lossen als catcher. Iets wat waarschijnlijk nooit echt helemaal gaat lukken, maar gezien het gebrek aan een concurrent op de positie hoeft de hoge draft pick uit 2012 zich nergens zorgen over te maken.

PITCHING STAFF: ROTATION

De rotation van de Mariners zal voor een groot deel leunen op de Canadees James Paxton. Vorig seizoen beleefde Paxton zijn definitieve doorbrak op het grote podium door een 2.98 ERA te noteren. Hij was daarmee de absolute ace van de staf, een rol die normaal altijd toebedeeld was aan Felix Hernandez.
The King leek vorig jaar echter geen schim van zichzelf. Waar hij van 2009 tot en met 2015 tot de meest dominante werpers in de MLB behoorde, was er in 2016 al een terugval. Afgelopen seizoen was naar Hernandez’ maatstaven allesbehalve goed. Willen de Mariners echter meedoen in de divisie, dan zal Felix moeten aansluiten bij het niveau dat Paxton vorig jaar haalde.
Verder hoopt de ploeg dat Mike Leake, die vorig jaar overkwam van de St. Louis Cardinals, de derde plek op een solide manier kan vasthouden. Daarachter is de spoeling echter dun en is de hoop van de ploeg ook gevestigd op een sterker seizoen van Marco Gonzales. Er werd relatief veel opgegeven om de 26-jarige werper over te nemen van dezelfde Cardinals (top prospect Tyler O’Neill ging naar Missouri). Een 5.40 ERA in 2017 was niet bepaald wat Jerry Dipoto van zijn nieuwe aanwinst had verwacht.

PITCHING STAFF: BULLPEN

Aangezien de spoeling achter Paxton, Hernandez en Leake dun is, zal er druk op de bullpen liggen. Al jaren is het reservekorps een achilleshiel van de ploeg, ondanks legitieme closer Edwin Diaz. Met aanwinst Juan Nicasio erachter lijkt de uitbesteding voor de achtste en negende inning ieder geval aanwezig.
Daarachter is het echter weinig om echt warm van te worden. Waar Nick Vincent nog een prima reliever is, zullen mannen als James Pazos, David Phelps en Mark Rzepczynski het beter moeten doen dan in de tweede helft van 2017. Pas dan kunnen de Mariners echt serieus worden genomen. De verwachting is namelijk dat de rotation als geheel niet sterk genoeg zal zijn om de ploeg te dragen.

CONCLUSIE

We begonnen er al in de introductie mee, maar één ding lijkt zeker: ook in 2018 gaan de Seattle Mariners de play-offs niet halen. Althans, dat denken wij.
De ploeg beschikt over dezelfde groep als vorig seizoen, met als enige toevoegingen Gordon, Healy en Ichiro. In een divisie waarin de Houston Astros zullen domineren en de Angels meedoen, zal het een verwoede strijd worden om de laatste wild-card.
Die strijd zal de fans in Seattle waarschijnlijk lang hoop gaan geven. Toch lijkt het niet genoeg om de ellenlange reeks zonder play-offs te beëindigen.

VERWACHT RESULTAAT: 3e (AL WEST)

Coverfoto: Archief