Home Blog Pagina 532

MLS Update #3: New York City FC voorlopig ongenaakbaar

Lars Smit
-
0


De derde week van de MLS zit erop en elke week zal SportAmerika middels een korte update de laatste stand van zaken geven uit de voetbalcompetitie van Amerika. Deze week bespreken we de derde opeenvolgende overwinning van NYC FC, de overtuigende overwinningen van Atlanta United en Dallas FC en het hernieuwde falen van Orlando City en Toronto FC

NEW YORK CITY FC WINT WEDEROM

Voor de derde opeenvolgende speelronde wist New York City FC drie punten te behalen. In de thuiswedstrijd tegen Orlando City werd met 2-0 gewonnen. Door de afwezigheid van spits David Villa mocht Ismael Tajouri zich opmaken voor zijn eerste basisplaats. Het was ook de Oostenrijker die van een slechte uittrap van de keeper wist de profiteren en de score te openen. Het was het eerste doelpunt van aanwinst Tajouri voor NYC FC. De wedstrijd werd definitief in het slot gegooid door middenvelder Maxi Moralez. De Argentijn maakte zijn tweede doelpunt van het seizoen en schonk hiermee New York City de volle buit.

HET FALEN VAN ORLANDO CITY

De overwinning van NYC FC kent logischerwijs ook een keerzijde, namelijk opnieuw een nederlaag voor Orlando City. Het verlies van Cyle Larin is de ploeg niet in de koude kleren gaan zitten. Waar de club voorgaande jaren ook al de playoffs misliep, was de hoop dat er dit jaar eindelijk eens wat gewonnen kon worden. Voorlopig is de ploeg echter bezig aan een valse start. Een gelijkpel tegen D.C. United — afgelopen seizoen een laagvlieger — werd opgevolgd door verliespartijen tegen Minnesota United en New York City FC. Voorlopig lijkt Orlando City er alleen zwakker op te zijn geworden vergeleken met vorig seizoen. Het kan dus wel eens een zwaar jaar gaan worden voor de fans uit oost-Florida.

OVERTUIGENDE OVERWINNING VAN ATLANTA UNITED

Ook in de Eastern Conference wist Atlanta United een simpele overwinning te boeken tegen de Vancouver Whitecaps. Voor 45.000 toeschouwers werd met 4-1 gewonnen van de gasten uit Canada. De Vanouver Whitecaps wisten een vroege rode kaart van aanvoerder Kendall Watson niet meer te boven te komen. De meeste aandacht ging uit naar spits Josef Martínez. Met een hattrick was de Colombiaanse aanvaller erg belangrijk voor de overwinning van zijn team. Het was al de vierde hattrick voor Martínez, die pas aan zijn tweede seizoen in de MLS bezig is. De voormalig spits van Torino is met deze hattrick ook gelijk topscorer van de MLS.

TITELVERDEDIGER TORONTO GAAT WEDEROM ONDERUIT

Toronto FC heeft zich niet weten te herstellen van het teleurstellende verlies in de eerste speelronde. Hoewel de ploeg uit Canada kon beschikken over alle sterspelers werd er opnieuw niet gewonnen. Gregory van der Wiel moet dus nog steeds wachten op zijn eerste overwinning in de MLS. Tegenstander Montreal Impact weet zich met de overwinning juist te revancheren voor twee opeenvolgende verliespartijen. Een doelpunt op slag van rust van de Chileense aanvaller Jeisson Vargas was genoeg voor de eerste driepunter van dit seizoen. Voor Toronto betekent het verlies een pijnlijk begin van het nieuwe seizoen, zeker aangezien concurrent New York City FC als een raket uit de startblokken is gevlogen.

DALLAS FC MAAKT INDRUK

In de Western Conference sprong de overwinning van Dallas FC het meest in het oog. Na een gelijkspel in het openingsduel tegen Real Salt Lake wist de ploeg uit Dallas ditmaal namelijk te winnen van topclub Seattle Sounders. Een snelle openingstreffer van voormalig Roda JC-speler Roland Lamah bracht Seattle Sounders in de problemen. Deze problemen werden vergroot toen Clint Dempsey een onnodige rode kaart pakte. Na overleg met de videoref werd de Amerikaans international van het veld gestuurd vanwege een slaande beweging. Door deze rode kaart was het een koud kunstje voor Dallas om de wedstrijd uit te spelen. Vervolgens verdubbelde Maximiliano Urruti na een uur de voorsprong. Een schitterend lobje van Lamah bezegelde ten slotte het lot van de Sounders.

Coverfoto: Archief

30-in-30 Season Preview 2018: Minnesota Twins

Hans Mulder
-
0


De verrassing is er na vorig jaar wel af. Tot ieders verbazing stonden de Minnesota Twins in de Wild-Card Game tegen de New York Yankees. Ze namen daarin nog brutaal een 3-0 voorsprong ook! De Yankees stelden weliswaar orde op zaken, maar voor manager Paul Molitor was het seizoen al geslaagd. Een jaar eerder verloren zijn Twins meer dan 100 wedstrijden en nu had hij met z’n jonge garde toch maar mooi de play-offs bereikt. Dat het vorig jaar zo goed ging, heeft natuurlijk ook gevolgen voor het nieuwe seizoen. De lat ligt hoger en daarmee ook de verwachtingen.
— SPORTAMERIKA SEASON IN REVIEW 2017: MINNESOTA TWINS
Is het reëel om meer van de Twins te verwachten in 2018? Ja, toch wel. Ze zullen in de AL Central echt nog geen bedreiging vormen voor de Cleveland Indians, maar Molitor mag zijn blik wel degelijk weer richten op de Wild-Card Game. De aanval is vrijwel intact gebleven en misschien nog wel wat sterker geworden. Dat was, met gemiddeld 5.03 runs per wedstrijd, in 2017 al het sterke punt van de Twins. Defensief lieten de Twinkies het nogal eens afweten, maar de club heeft wat maatregelen genomen.

2018: ERVAREN HULP VOOR JONKIES

De Twins zetten in op jeugd en die jeugd brak dus al iets eerder door dan de verwachting was. Hier en daar heeft Minnesota wat ervaring toegevoegd. De 30-jarige Logan Morrison zal de nieuwe aangewezen slagman worden van de Twins. LoMo kwam over van de Tampa Bay Rays. Voor die club timmerde hij vorig jaar 38 keer de bal het stadion uit. Een opvallend aantal voor de speler die ook een groot deel van zijn loopbaan op het eerste honk doorbracht. Tussen 2014 en 2016 kwam hij in totaal tot 42 longballs.
Dat Morrison naar Minnesota kwam, was voor velen een verrassing. Op 17 februari wisten de Twins pitcher Jake Odorizzi te strikken en na die trade leek de organisatie wel klaar. Niet dus. Morisson werd tien dagen later nog aan het roster toegevoegd en 12 maart was het de beurt aan Lance Lynn. De 30-jarige free agent tekende voor één seizoen en pikt daarin 12 miljoen dollar mee. In dienst van de St. Louis Cardinals was Lynn jaarlijks goed voor ruim 30 starts. In 2012 mocht de werper zich melden in de All-Star Game. Hij won dat jaar 18 wedstrijden en kwam tot een ERA van 3.78.

PITCHING

Het is geen toeval dat de Twins in het offseason investeerden in pitchers. Dit was by far het zwakste punt vorig jaar. Daarbij komt nog dat Ervin Santana, die vorig jaar een geweldige start kende, voorlopig uit de roulatie is. Dat geldt ook voor Michael Pineda. De starter kwam over van de Yankees, tekende voor twee seizoenen, maar komt vanwege zijn Tommy John surgery dit jaar waarschijnlijk niet in actie.

LINE-UP

Outfielder Byron Buxton zal één van de eerste namen zijn die Paul Molitor op papier zet. Hij kan natuurlijk ook onmogelijk om de rappe centerfielder heen. Natuurlijk is er nog wel wat aan te merken op zijn slagbeurten, maar zijn verdedigende kwaliteiten staan buiten kijf. Met 10 hits en precies één RBI in de eerste maand van het seizoen is het een understatement om te zeggen dat Buxton een moeizame start kende. De nog altijd pas 24-jarige outfielder herpakte zich en noteerde in augustus zelfs een hitting streak van 12 wedstrijden.

Right fielder Max Kepler toonde een lichte progressie met de knuppel in 2017 ten opzichte van 2016, zijn eerste volledige jaar in de majors. Onze oosterbuur heeft waarschijnlijk nog wel meer in zijn mars dan de .243/.312/.425 slashline van vorig jaar. Het was praktisch dezelfde als in 2016. Een echte ster zal Kepler niet worden, maar hij is een degelijke en betrouwbare kracht in het outfield. Eddie Rosario maakt het buitenveld compleet en baarde vorig jaar opzien door opeens 27 homeruns te slaan. In zijn eerste twee seizoenen in de MLB sloeg de 26-jarige Puertoricaan de bal in totaal 23 keer het stadion uit.

KLAAR VOOR LAATSTE KUNSTJE?

Het mooie van de jonge outfielders is dat ze voorlopig nog wel even vastliggen in de Twin Cities. Dit kan niet worden gezegd van het infield. Op het tweede honk vinden we nog altijd Brian Dozier terug. De Brian Dozier inderdaad waarvan veel mensen ruim een jaar geleden al dachten dat hij op Opening Day 2017 een ander tenue dan dat van de Twins zou dragen. In 2018 is de infielder nog altijd van de partij. Na een geweldig 2016 viel de tweedehonkman vorig jaar iets terug. Met 34 homeruns kun je echter nog altijd spreken van een prima jaar. En Dozier bereikte als Twin dus ook nog de play-offs.

MAUER

Good-old Joe Mauer neemt het eerste honk voor zijn rekening. Het 34-jarige kind van de club debuteerde al in 2004 voor de Twins en is niet weg te denken uit de line-up. Toch moeten de fans zich misschien langzaam voorbereiden op een leven zonder hun geliefde local hero. Net als van Dozier loopt ook zijn contract af en het is de vraag of beide partijen nog met elkaar verder gaan na 2018. Met .305 kwam zijn slaggemiddelde na drie jaar eindelijk weer eens boven de .300 uit.

DE TOEKOMST VAN DE FRANSCHISE

Miguel Sano is weer één van die jonge honden die het lot van de franchise de komende jaren in handen heeft. De derdehonkman kampte aan het einde van het seizoen met een blessure en miste een maand. Toch kwam Sano nog tot 28 homeruns. Drie meer dan in 2016. In november is Sano geopereerd en hopen hij en de Twins dat de scheenbeenblessure verleden tijd is.
Arme Jorge Polanco. De kortestop van de Twins is zelf nog maar 24 en nu al praten ze in Minnesota over zijn opvolging. In Wander Javier, Royce Lewis en Nick Gordon beschikt de organisatie over drie grote talenten voor die positie. Doet Polanco het dan zo slecht? Nee, bepaald niet. Dat wil zeggen in de laatste maanden van vorig seizoen niet. De kortestop kon opeens wat beter overweg met de knuppel en kwam nog tot een acceptabel aantal van 13 homeruns en 74 RBIs.
Hoewel Polanco de beoogde kortestop is, zullen we hem in de eerste seizoenshelft niet in actie zien. Hij testte positief op het gebruik van het verboden middel stanozolol en moet 8- wedstrijden toekijken. Eduardo Escobar zal de honneurs in het infield waarnemen. De 28-jarige infielder begint aan zijn zevende seizoen in dienst van de Twins. Vorig seizoen kwam Escobar tot 457 at-bats in 129 wedstrijden. Aan slag had hij een goed jaar, want Escobar joeg de bal 21 keer het park uit. In de jaren daarvoor kwam hij tot een totaal van 27 homeruns.

PITCHING ROTATION

Ervin Santana had het in april 2017 aardig op de heupen. De veteraan kwam ongeschonden door z’n eerste vijf wedstrijden en leed pas op 7 mei zijn eerste nederlaag. De werper sloot het seizoen af met 16 overwinningen en een ERA van 3.28. Niet overdreven veel beter dan zijn career stats. Het wil dus ook zeggen dat Santana na april best ver is weggezakt. Daar krijgt de tweevoudig All-Star dit seizoen niet de gelegenheid toe, want hij is op z’n vroegst in mei hersteld van zijn vingerblessure.

 
Met Jake Odorizzi en Lance Lynn hebben de Twins twee goede, betrouwbare starters binnengehengeld. Odorizzi noteerde vorig jaar namens de Tampa Bay Rays een ERA van 4.14, maar won 10 van de 28 wedstrijden waarin hij startte. Hij en Lynn zijn zeker een upgrade ten opzichte van vorig seizoen.

GIBSON OP TIJD BIJ DE LES?

In de Twin Cities zullen ze echter vooral hopen dat José Berrios de goede lijn weet door te trekken. Na een moeizaam 2016 kwam de 23-jarige werper in 2017 ijzersterk voor de dag. In 25 wedstrijden stond Berrios als starter op de heuvel en 14 keer kreeg hij de win achter zijn naam.
Kyle Gibson is nog zo’n oude bekende in de rotation. Gibson begon waardeloos aan het seizoen en verloor zijn eerste vier wedstrijden. Dat deed hij overigens ook nog vrij kansloos. Op 17 augustus stonden er 6 zeges en 10 nederlagen achter zijn naam. In de laatste maand liet Gibson zich van zijn beste kant zien. Hij won zes wedstrijden op rij en sloot het seizoen af met een winning record. Als de pitcher dit keer vanaf het begin wat scherper is, zullen ze in Minnesota dik tevreden zijn.
Phil Hughes is de zesde pitcher die kans maakt op een plek in de starting rotation. Met 16 wins en een ERA van 3.52 begon de dertiger in 2014 nog wel veelbelovend aan zijn verblijf in Minnesota, maar daarna ging het toch bergafwaarts met de voormalig Yankee. Hughes was vorig seizoen verre van fit. De werper kreeg rust, werd vervolgens naar de bullpen gestuurd en in augustus toch maar geopereerd in de hoop helemaal tip top in orde te zijn voor 2018.

BULLPEN

Ook de groep relievers was een zorgenkindje in 2017. Met onder meer Zach Duke en Fernando Rodney hoopt de organisatie een medicijn te hebben gevonden. Voor de inmiddels 41-jarige Rodney zijn de Twins alweer zijn negende club in de majors. De eerste seizoenen was hij bij de Detroit Tigers nog aardig honkvast, maar de laatste jaren heeft Rodney een abonnement bij de verschillende verhuisbedrijven. In dienst van de Arizona Diamondbacks begon hij vorig jaar abominabel, revancheerde zich in mei en juni om in juli weer dramatische cijfers te noteren. De veteraan besloot 2017 met 39 saves en een ERA van 4.23. Niet slecht, want dit was in april nog 12.60.
Als Zach Duke eens heel weet te blijven, hebben de Twins in hem een heel behoorlijke reliever. De 34-jarige leftie was herstellende van een Tommy John surgery en speelde vorig seizoen op 21 juli pas z’n eerste wedstrijd voor de St. Louis Cardinals. In 2005 debuteerde Duke in de majors, maar hij wacht nog altijd op z’n eerste optreden in de play-offs. Addison Reed kwam al wel 13 keer in actie in het postseason, voornamelijk als speler van de New York Mets. Hij is nog zo’n aanwinst die de Twins sterker zal maken.
Vorig jaar maakten de fans al kennis met Trevor Hildenberger. En dat was zeker geen onaangename kennismaking. De 27-jarige reliever sloot zijn eerste jaar in de MLB af met 37 wedstrijden en een ERA van 3.21. Ook jongens als Tyler Duffey, Taylor Rogers en Ryan Pressly keren in 2018 terug in de bullpen van de Twins. Het zijn misschien niet de grootste namen of de meest spectaculaire spelers, maar het zijn wel degelijke krachten voor deze ploeg.

CONCLUSIE

Derek Falvey, de Chief Baseball Officer in Minnesota, gaf ons dit offseason een inkijkje in zijn plannen. Vorig jaar bereikten de Twins eigenlijk vanuit het niets de play-offs en dat zette Falvey aan het denken. De Twins hadden al de nodige talenten aan boord en Falvey pakte de laatste maanden de zwakke punten aan. Met onder meer Odorizzi, Lynn, Duke en Reed is Minnesota op de heuvel beter geworden. Aanvallend hadden de Twins al weinig reden tot klagen en met Logan Morrison is er ook nog eens een sterke knuppel toegevoegd.
De MLB-redactie van SportAmerika is het erover eens dat de Twins goed zijn, maar niet goed genoeg voor een aanval op de eerste plek in de AL Central. Daarvoor zijn de Cleveland Indians nog altijd te sterk. Of de Twins ook dit jaar een wildcard grijpen, is de vraag. Eén van die wildcards gaat waarschijnlijk naar de AL East en dan wordt het dus al dringen voor de Minnesota Twins. De redactieleden zien het wat dat betreft somber in voor de mannen van Molitor.
VERWACHT RESULTAAT: 2e (AL CENTRAL

Coverfoto: Archief

Baseball, de koning van het bijgeloof

Nico Roek
-
0


Baseball is toch in vele gevallen een sport van uitersten. De extreem lange wedstrijden met de vele pauzes en reclameblokken, waardoor menig Nederlands sportfanaat toch snel afhaakt, zetten vaak de toon. Zet daar de enorme salarissen en populariteit in Amerika tegen af en de Nederlanders snappen er al helemaal niks meer van. Wat de doorgaans nuchtere Nederlander misschien wel het meest verbaast, is het grote aantal tradities en al het bijgeloof dat de MLB met zich meebrengt.
Van Jason Giambi’s gouden tangaslip tot Vladimir Guerrero’s slaghelm, van Jim Palmer’s stapel pannenkoeken als ontbijt tot Oliver Perez’ sprong over de foutlijn: er zijn vele voorbeelden te bedenken van bijgelovige spelers en hun rituelen. Zolang het helpt, waarom niet?

BIJGELOOF IN NEW YORK

Waarom zou je een bepaalde gewoonte ook laten varen als je zoveel homeruns slaat als Aaron Judge? Hij heeft onlangs bij ESPN aangegeven dat hij voor de wedstrijd altijd twee stukjes kauwgom in zijn mond stop en net zolang op de droge, smakeloze gum blijft kauwen totdat hij zijn eerste out aan zijn broek heeft.

 
Wat te denken van een andere oud Yankee en vijfvoudig winnaar van de Gold Glove Award, Mark Teixeira. Hij speelde één van zijn beste wedstrijden in zijn succesvolle carrière met een sok van pitcher CC Sabathia. Deze sok was per ongeluk in Teixeira’s kluisje terecht gekomen. Na een wedstrijd met zes RBI’s en twee homeruns besloot de eerstehonkman vanaf dat moment altijd met twee verschillende sokken te spelen.

STANK OP DE BANK

Naast de spelers doen ook managers er alles aan om hun team te laten winnen. Zo ook de inmiddels gestopte Detroit Tigers-manager Jim Leyland. Nadat zijn team in 2011 een winning streak inzette, besloot hij net zo lang zijn ongewassen en zelfde boxershorts aan te doen tot het team een nederlaag zou leiden. Deze streak zou uiteindelijk twaalf wedstrijden duren, de stank op de bank de spelers waarschijnlijk te machtig werd. De ploeg verloor met 6-1 van Oakland.

TOUCH ME, TOUCH ME

Hoewel er over bijgeloven en rituelen in de MLB een boek geschreven zou kunnen worden, komt één van de grappigste rituelen toch uit de jaren ’80. De toenmalig linksvelder van de Cleveland Indians, Kevin Rhomberg, speelde slechts drie seizoenen in de MLB. Toch maakte hij in die periode meer indruk met zijn bijgeloof en rituelen dan met zijn spel. Hij zorgde voor de nodige hilariteit op de tribune door iedereen die hem uittikte weer terug te tikken.
Volgens zijn toenmalige coach Mike Hargrove had dit gewoon te maken met een bijzondere manier van concentratie. Dit prachtige ritueel leverde Rhomberg de nickname ’touch me, touch me’ op en zorgt er tevens voor dat de naam van Kevin Rhomberg nog regelmatig rondzingt in de MLB-stadions.

DE KONING VAN HET BIJGELOOF

Dit is slechts een kleine greep uit het boek dat ‘rituelen en bijgeloven in baseball’ heet. De sport mag met recht de koning van het bijgeloof genoemd. Eén ding is duidelijk: ben je een jonge speler en twjfel je aan je talent? Zorg er dan in elk geval voor dat je een ritueel ontwikkelt waar het grote publiek je aan zal herinneren.

(Cover photo: Kim Klement/USA Today Sports/Archief)

NHL weekly: Kane komt op slecht moment voor Calgary Flames

Hans Mulder
-
0

Met de play-offs in aantocht concentreren we ons op de teams die verwikkeld zijn in een felle strijd. In het oosten gaat het goed met de Columbus Blue Jackets, maar van zekerheid is nog geen sprake. Aan de andere kant van Noord-Amerika is het zo mogelijk nog spannender. De Calgary Flames zijn wanhopig op zoek naar regelmaat en punten. Met name in thuiswedstrijden. Bij de Minnesota Wild gaat het lang niet altijd vanzelf, maar de ploeg houdt vooralsnog krampachtig vast aan hun derde plek in de Central.

BLUE JACKETS SCHIETEN MET SCHERP

De Columbus Blue Jackets vieren hun goals thuis met een ouderwets kanonschot. En dat kanon schiet naar hartenlust de laatste tijd. De mannen van John Tortorella doen het, met name thuis, goed. De laatste zeven thuiswedstrijden werden in winst omgezet en van de laatste tien wedstrijden werden er acht gewonnen. Is de ploeg daarmee verzekerd van een ticket voor de play-offs? Nee, nog allerminst. Met de Florida Panthers, de New Jersey Devils en de Philadelphia Flyers strijden de Blue Jackets om drie plekken in de Eastern Conference.
Het gaat dit seizoen op en af met de ploeg uit Columbus. Na een leuke winning streak van een wedstrijd of zes schudden de Blue Jackets met hetzelfde gemak een losing streak van vijf duels uit de mouw. Vorig jaar liet de club al zien dat het talent er wel is, maar dat het oh zo grillig is. Rond de trade deadline besloot de franchise wat ervaring in te slaan. De 32-jarige Mark Letestu, de 34-jarige Thomas Vanek en de 28-jarige Ian Cole werden naar de Nationwide Arena gehaald. Het zijn niet direct grote namen, maar wel spelers die het klappen van de zweep kennen. Vanek mag dan niet meer de goaltjesdief van weleer zijn, maar de Oostenrijker kan echt nog wel ijshockeyen. En scoren.

OFFENSIEVE VERDEDIGERS

Met Letestu en Vanek in de gelederen hopen ze in Columbus de special teams te versterken. De power play en de penalty kill zijn, om het zacht uit te drukken, verre van goed. De special teams bivakkeren in de onderste regionen van de league. Dat het de laatste weken crescendo gaat met de Blue Jackets hebben ze te danken aan twee verdedigers. Seth Jones en Zach Werenski zijn degelijke verdedigers, maar dragen met name aanvallend hun steentje meer dan bij. Met z’n 23 jaar is Jones de oudste van de twee. De offensieve verdediger is bezig aan zijn vijfde seizoen in de NHL, maar niet eerder was Jones zo productief. Zelf scoorde hij al 14 keer en 35 keer kreeg Jones een assist achter zijn naam. Vier van zijn goals waren ook nog eens game-winners.
Het debuut van Zach Werenski bleef vorig jaar al niet onopgemerkt en de pas 20-jarige Amerikaan doet opnieuw van zich spreken. Werenski sloot zijn eerste seizoen af met 11 goals en 47 punten. Dit seizoen miste de verdediger een paar wedstrijden vanwege een blessure. Toch heeft hij z’n doelpuntentotaal alvast opgeschroefd. Net als partner in crime Jones staat de jongeling op 14 treffers.

THE STREAK GOES ON

In de belangrijke topper tegen de Philadelphia Flyers kwamen de jonge verdedigers niet tot scoren. De twee waren met elk een assist echter wel weer belangrijk voor de Blue Jackets. In Philadelphia dirigeerde coach John Tortorella zijn mannen naar een cruciale 5-3 overwinning. Met drie goals was Cam Atkinson de gevierde man bij Columbus. Het betekende voor de Blue Jackets de zesde overwinning op rij, maar van wat zekerheid wat betreft de play-offs is nog geen enkele sprake.
Ook na de moeizame 2-1 zege op de Ottawa Senators heeft de ploeg nauwelijks lucht. De bezoekers uit de Canadese hoofdstad kwamen zaterdag in Columbus op voorsprong dankzij Alex Burrows, maar Boone Jenner en Markus Nutivaara gaven het thuispubliek reden voor een klein feestje. Kijken we naar de stand, dan staat er achter de Columbus Blue Jackets een winning streak van zeven wedstrijden. Tortorella kan echter geen moment achterover leunen, want de Devils en de Panthers zijn niet ver weg. Florida liet zaterdag thuis twee belangrijke punten liggen tegen de Oilers en lieten dus na dichterbij te komen. De Panthers hebben echter nog wel drie wedstrijden minder gespeeld en komen, als ze deze winnen, op gelijke hoogte met Columbus.

GOLDEN KNIGHTS KOMEN OP JUISTE MOMENT VOOR WILD

Juist op het moment dat de punten en de goals ongelooflijk belangrijk zijn, valt de productie af en toe stil in The State of Hockey. De Minnesota Wild sloot februari af met een serie van vijf overwinningen. Nu de kalender maart aangeeft, worden de goals en de punten duur en dat merken Eric Staal en consorten maar al te goed. Na nederlagen tegen Arizona en Colorado leek Minnesota de draad weer op te pakken met drie zeges op rij, maar afgelopen week werd verloren van Edmonton en opnieuw Colorado. Die laatste nederlaag deed vooral pijn omdat de Avalanche hun hoop op de play-offs nog niet hebben opgegeven en Minnesota is één van de teams die Colorado in het vizier heeft.

OP ZOEK NAAR GOALS

Zowel tegen de Oilers als tegen de Avalanche hadden de Wild een overwicht op de shot clock. In Edmonton schoot Minnesota vorige week zaterdag 33 keer op goal. Drie dagen later noteerde de ploeg 34 shots on goal. In elk van deze wedstrijden vond slechts één schot (in totaal een krappe 3%) de weg naar het vijandelijke net. Het was een vreemde gewaarwording voor de Wild, die over het hele seizoen zo’n 10% van de schoten raak schieten. De ploeg staat daarmee keurig in de subtop van de NHL.
Na die wedstrijd tegen de Avalanche volgde nog een domper. Verdediger Jared Spurgeon, gemiddeld goed voor 24.33 minuten per wedstrijd, is minimaal vier weken niet inzetbaar vanwege een hamstringblessure. Alleen Ryan Sutter maakt gemiddeld meer minuten. Coach Bruce Boudreau mocht een oplossing bedenken, maar gelukkig voor de Wild trof het vrijdag de favoriete tegenstander. Waar heel de NHL moeite heeft met de Vegas Golden Knights, daar wil Minnesota elke dag wel spelen tegen de stuntploeg uit Sin City. De eerste twee ontmoetingen werden gewonnen door de Wild en ook de derde leverde drie punten op.

HEERLIJKE TIJD IN DE WOESTIJN

De Minnesota Wild ontpopt zich als een angstgegner voor de Golden Knights. Uitgerekend Jason Zucker had een productieve avond voor de bezoekers uit Minnesota. In 2010 was Zucker de eerste speler uit de staat Nevada die gedraft werd in de NHL. De winger werd geboren in Californië, maar groeide op in Las Vegas. Zucker is bezig aan het beste seizoen in zijn carrière. De 26-jarige aanvaller stond voor het bezoek aan Las Vegas vier wedstrijden droog, maar scoorde in de stad die hij zo goed kent z’n 29e van het seizoen.
Minnesota gedijt goed in de Amerikaanse woestijnlucht, want 24 uur na de overwinning in Las Vegas moesten ook de Arizona Coyotes eraan geloven. De Desert Dogs legden zich niet zonder slag of stoot neer bij een nederlaag tegen de sterke Wild. De power play van Minnesota is middenmoot, maar dankzij Nino Niederreiter zorgde deze groep wel voor de openingstreffer. In de tweede periode liet rookie Clayton Keller nog maar eens zien dat hij niet voor niets veel scoort. Met wat handige bewegingen legde hij Devan Dubnyk in de luren. Diezelfde Dubnyk mocht na afloop toch zijn 200e zege in de NHL bijschrijven. Marcus Foligno en Eric Staal, met alweer z’n 38e van het seizoen, bezorgden de Wild twee belangrijke punten: 1-3.

SEIZOEN GLIPT FLAMES DOOR DE VINGERS

In januari leek niets of niemand de Calgary Flames te kunnen stoppen. De ploeg van Glen Gulutzan begon het kalenderjaar met zeven overwinningen op rij en de play-offs leken op dat moment een formaliteit. We naderen nu de slotfase van het reguliere seizoen en de Flames moeten nog behoorlijk gas geven als ze, net als vorig jaar, van de partij willen zijn als de prijzen worden verdeeld.
Die knappe winning streak lieten de Flames volgen door zes nederlagen op rij. Vijf daarvan waren ook nog eens thuis. Nu is dat eigenlijk niet zo raar, want de Calgary Flames boeken hun beste resultaten op vreemd ijs. De mannen van Gulutzan voelen zich niet zo prettig in het eigen Scotiabank Saddledome, waar al 21 van de 36 wedstrijden werden verloren. De coach en z’n spelers weten maar al te goed dat de cruciale fase van het seizoen is aangebroken en dan wil je geen serie van vier nederlagen meer neerzetten.

Toch is dat precies hoe de Flames aan deze maand begonnen. Wedstrijden tegen de Stars, de Avalanche, de Rangers en de Penguins gingen verloren. Zwakke broeders Buffalo en Ottawa werden vervolgens wel verslagen, maar de Islanders lieten vervolgens zien dat het lek nog lang niet boven was. Goalie Christopher Gibson keepte de wedstrijd van z’n leven en hielp de bezoekers uit New York aan een 5-2 overwinning.

THE DIFFERENCE A KANE MAKES

Na die nederlaag nam Gulutzan zijn mannen verbaal onder handen en dat leek aanvankelijk z’n vruchten af te werpen. In The Battle of Alberta hield goalie Mike Smith de nul en was één goal van Johnny Gaudreau genoeg voor de overwinning. Een paar dagen later kwamen de San Jose Sharks op bezoek. Een door blessures geteisterde ploeg met slechts een paar punten meer in de Pacific Division. Niet voor niets kreeg dit duel in Calgary het stempel van “wedstrijd van het jaar”.

Dat werd het ook wel, maar dan vooral voor Evander Kane. De aanwinst had de avond van zijn leven en leidde de Sharks met vier goals naar een eclatante 7-4 overwinning. Kane moest 565 wedstrijden wachten op zijn eerste hattrick in de NHL. Voor Mike Smith werd daarentegen het een avond om heel snel te vergeten. In de voorgaande wedstrijden tegen de Sharks kwam Smith tot een save percentage van .940, maar dit keer vlogen de pucks hem aan alle kanten voorbij. In de derde periode werd hij uit zijn lijden verlost. Met nog zes minuten op de klok en een 6-3 achterstand besloot Gulutzan alle of niets te spelen. Het werd niets. Heel even zorgde Michael Ferland voor hoop in de Canadese harten. Eric Fehr, nog zo’n aanwinst die goed rendeert in San José, doofde het vuur met de 7-4.

SMITH GEEFT NIET THUIS

Door die nederlaag liep het verschil met de Sharks, de nummer twee in de Pacific, op naar zeven punten. Een gat dat nog groter werd na de 5-3 zege van de Sharks in Vancouver. Zondag mochten de Flames eindelijk weer op pad. Op bezoek bij de Golden Knights konden ze de koploper van de Pacific in de eerste periode nog wel bijbenen. In de tweede was het eenrichtingsverkeer richting de goal van Smith en de Flames. Eerst was er de goal van Colin Miller op de power play. Daarna degradeerde Wild Bill William Karlsson met een hattrick deze tegenstander tot figurant. De 25-jarige Zweed staat na zondag op 39 goals dit seizoen.

Mike Smith zal zich zijn rentree anders hebben voorgesteld. De goalie van de Flames speelde vier wedstrijden na zijn liesblessure en kreeg niet minder dan 15 goals tegen. Tegen de Edmonton Oilers wist de sluitpost de nul te houden, maar de Islanders, Sharks en Golden Knights scoorden er lustig op los. Door de laatste nederlagen is het gat met de Los Angeles Kings, nu in het bezit van de tweede wildcard, vier punten. De Flames hebben echter één wedstrijd meer gespeeld en ook Dallas en St. Louis staan nog tussen Calgary en die wildcard.

NIEUWS

FLEURY NU DE MAN VAN 400

  • In de schaduw van Alex Ovechkin was er vorige week maandag ook een mooie mijlpaal voor Marc-André Fleury. De goalie van de Vegas Golden Knights won tegen de Philadelphia Flyers zijn 400e wedstrijd in de NHL. In zijn 13 jaar bij de Pittsburgh Penguins kwam de goalie tot 375 wins. De volgende 25 boekte hij als Golden Knight. Of Fleury de mijlpaal iets te heftig heeft gevierd, zullen we waarschijnlijk nooit weten maar feit is wel dat hij in de volgende wedstrijd niet thuis gaf. De Vegas Golden Knights verloren thuis met 8-2 van de New Jersey Devils en Fleury werd al na ruim 22 minuten en vier tegengoals van het ijs gehaald.

PREDATORS ALS EERSTE ZEKER VAN PLAY-OFFS

  • Als eerste team in de NHL weten de Nashville Predators dat hun seizoen niet stopt na 82 wedstrijden. De Preds wonnen vrijdag thuis met 4-2 van de Colorado Avalanche en daarmee werd een ticket voor de play-offs veiliggesteld. Ook de Tampa Bay Lightning zijn inmiddels zeker van de play-offs. De nummer één in het oosten verloor zaterdag met 3-0 van de Bruins, maar stelde een dag later orde op zaken door met 3-1 van de Edmonton Oilers te winnen. Buffalo, Vancouver en Arizona zijn al officieel uitgeschakeld voor de play-offs.

BLESSURE BIEKSA

  • De Anaheim Ducks moeten het even stellen zonder verdediger Kevin Bieksa. De 36-jarige veteraan kampt met een handblessure en is twee tot vijf weken uit de roulatie. De voormalig Vancouver Canuck speelde dit seizoen 59 wedstrijden voor de Ducks, maar wacht nog op z’n eerste goal. Bieksa staat gemiddeld 18 minuten op het ijs voor de Anaheim Ducks.

LAINE GAAT MAAR DOOR

  • Op 16 februari begon Patrik Laine aan een ongekende reeks. De Finse tiener noteerde op die dag twee punten in het gewonnen duel met de Colorado Avalanche. In de 14 wedstrijden die daarna volgden, was Laine steeds goed voor minimaal één punt. Zondag wonnen de Winnipeg Jets met 4-2 van de Dallas Stars en Laine nam twee goals voor zijn rekening. De Fin voert nu, samen met Ovechkin, de topscorerslijst aan. De twee scherpschutters staan op 43 goals. Mark Scheifele keerde in deze wedstrijd terug van zijn blessure.

Cover Photo: Bruce Bennett/Getty Images

30-in-30 Season Preview 2018: Colorado Rockies

Justin Kevenaar
-
0


Doordat de San Francisco Giants het in de NL West lieten afweten, konden de Colorado Rockies gebruik maken en zich mengen in de top van de divisie. Uiteindelijk leverde het de ploeg zelfs de play-offs op, waarin helaas de Arizona Diamondbacks te sterk bleken. De weg omhoog is echter ingezet en komend seizoen lijkt alles minder dan de play-offs dan ook een teleurstelling te zijn.

2018: GENOEG ARMEN

In vergelijking met andere ploegen zijn de Rockies niet uitzonderlijk actief geweest. Een groot deel van de ploeg uit 2017 zal het ook in 2018 weer moeten doen. Wel werd er echter op één plek flink geïnvesteerd: de bullpen.
Coors Field is normaliter niet een omgeving waar menig werper heen is te lokken. Met een flinke zak geld wist de ploeg allereerst Wade Davis aan te trekken als closer, terwijl ook Bryan Shaw de ploeg aan de achterkant van de bullpen komt te versterken. Op deze manier hoopt men het vertrek van Greg Holland en Pat Neshek ruimschoots te kunnen opvangen.

Wade Davis won in 2015 nog de World Series met Kansas City, kan hij dit succes naar Colorado brengen? (Archief)

Verder bleef het relatief rustig en werd enkel Chris Iannetta van Arizona gehaald voor de catcherpositie. Hier vertrokken Jonathan Lucroy en Ryan Hanigan en zodoende was er een nieuw iemand nodig om deze positie in te vullen. Met Iannetta is een nuttige catcher gehaald die op termijn ruimte zal gaan maken voor Tony Wolters en/of Tom Murphy. Werper Tyler Chatwood liet tot slot nog een gat achter in de rotation, maar dit lijkt de ploeg intern te gaan opvangen.

LINE-UP

Een rustig offseason betekent dat er ook weinig verandert aan de line-up. De enige echte wissel is dat Chris Iannetta het overneemt van de wat teleurstellende Jonathan Lucroy. Verder brengen de Rockies alle firepower terug die ze vorig jaar ook al zo ver bracht.

Zo keert de bebaarde Charlie Blackmon terug aan de top van de line-up waar hij wederom menig werper angst zal aanjagen aan het begin van de wedstrijden. Daarachter zit D.J. LeMahieu die altijd goed is voor een bovengemiddeld slaggemiddelde en als Carlos Gonzalez zijn niveau van weleer haalt, hebben de Rockies een formidabel trio.
De echte superster zit daarachter in Nolan Arenado. De bijna 27-jarige derde honkman behoort inmiddels tot de absolute top van de MLB en zal ook komend seizoen de leader moeten zijn van dit team. Verder zal gehoopt worden dat Trevor Story weer homeruns kan slaan op het niveau van twee jaar geleden en mag de relatief onbekende Ryan McMahon vanaf dag één het eerste honk bemannen. De 23-jarige McMahon heeft zich vorig jaar vooral bewezen in Triple-A en mag nu direct met de grote jongens beginnen.
Gezien deze line-up kunnen de fans in Coors Field genoeg vuurwerk verwachten. Naast een sterke bank (waar Ian Desmond na de blessureterugkeer van Gerardo Parra weer plaats kan nemen) heeft de club ook genoeg prospects achter de hand zijn die eventuele blessures kunnen opvangen.

Charlie Blackmon & Nolan Arenado: de twee sterren in de Rockies-lineup. (Archief)

PITCHING STAFF: ROTATION

De rotation was in 2017 een aangename verrassing voor Colorado. Het team staat normaliter niet bekend om een sterke rotation, iets wat deels komt door de statistieken die door Coors Field aardig worden aangetast. Ondanks de inzinking van Jon Gray in de play-offs beleefde hij in 2017 een prima seizoen naar Rockies-maatstaven. Mede daarom mag het seizoen dan ook beginnen als de opening day starter.
Daarachter is het dezelfde groep aan jonkies die de rotation zullen gaan uitmaken. Chad Bettis en Tyler Anderson zijn daarbij de oudste van het stel met 28 jaar, terwijl de 23-jarige German Marquez en de 24-jarige Kyle Freeland de andere twee plekken innemen.
Maar ook hier is de kracht van de ploeg dat er genoeg achter de hand is. De eveneens jonge Antonio Senzatela (23) verraste vorig seizoen, maar lijkt op moment van schrijven genoegen te moeten nemen met een startplek in Triple-A. Iets wat ook geldt voor de 25-jarige Jeff Hoffman. Daarnaast is de verwachting dat de 23-jarige Yency Almonte komend seizoen ook zijn debuut kan gaan maken.
Kortom: de ploeg heeft in potentie de beschikking over acht Major League-waardige werpers waarvan er zes werpers vorig jaar al minimaal 15 starts maakte. Chad Bettis kwam slechts tot negen starts vanwege zijn weg terug van teelbalkanker, terwijl Almonte (2.91 ERA in de minor leagues in 2017) nog zijn debuut moet gaan maken.

Jon Gray kende een vervelende play-off wedstrijd in 2017, maar zal in 2018 terugkeren als opening day starter. (John Leyba/The Denver Post)

PITCHING STAFF: BULLPEN

Om die rotation beter voor de dag te laten komen, is dus flink geïnvesteerd in de bullpen. Met Wade Davis als closer en Bryan Shaw met Jake McGee erachter is er in Colorado een sterk trio aan relievers dat genoeg wedstrijden kan afmaken.
Daarachter zal Adam Ottavino de vorm proberen terug te vinden die hem voorheen ooit de closer maakte. Ook heeft de ploeg twee degelijke lefties in Mike Dunn en Chris Rusin. Al met al een solide groep die ook in Coors Field goed tot zijn recht zal moeten komen.

CONCLUSIE

De Colorado Rockies zullen, net als de andere teams, voorlopig nog even tegen de Los Angeles Dodgers moeten opkijken. Maar daarachter ligt de race wagenwijd open.
In dat opzicht lijken de Rockies goede kaarten te hebben. De ploeg liet vorig jaar — in tegenstelling tot de Giants — zien dat het een kern heeft die goed kan presteren. Daarnaast heeft de ploeg — in tegenstelling tot Arizona — geen absolute sterspeler (J.D. Martinez) zien vertrekken.
Kortom: de Rockies lijken ook voor 2018 een team om rekening mee te houden. De kern is intact gebleven, er is ervaring aan toegevoegd en het jonge talent blijft zich ook aandienen. Of het genoeg is voor een wild-card in de competitieve National League: dat zal nog moeten blijken. Maar de eerste signalen zijn op papier ieder geval positief.
VERWACHT RESULTAAT: 2e (NL WEST), WILDCARD

Cover photo: Lisa Blumenfeld/Getty Images (Archief)

March Madness Update #4 – Chaos compleet in South Bracket

Lars Leeftink
-
0


Het was misschien wel een van de gekste weekenden ooit van het NCAA Tournament. Waar vlak voor het weekend de eerste #1-#16 upset plaats vond, waren er vannacht genoeg andere sterkhouders die afscheid namen van March Madness. Met #1 Xavier viel de tweede #1 seed weg, terwijl ook #2 Cincinnati, #3 Michigan State en titelverdediger #2 North Carolina weg zijn gevallen. Zodoende zijn er nu nog zestien teams over, maar zitten er genoeg teams tussen die niemand ooit bij de Sweet Sixteen had verwacht. Het enige voordeel is wel dat Neerlands hoop in bange dagen, Matt Haarms, met zijn Purdue wel bij de laatste zestien zit.

EAST REGION

HAARMS STEELT DE SHOW BIJ PURDUE

#2 Purdue heeft zich weten te plaatsen voor de Sweet Sixteen. De Boilermakers wonnen moeizaam van de #10 Butler Bulldogs met 76-73. Dankzij de blessure van center Isaac Haas mocht de Nederlander Matt Haarms starten bij de Boilermakers. Zonder het te weten stal hij de show met het telkens corrigeren van zijn haar. De #HaarmsHair begon trending te worden in Amerika. Ook het Twitteraccount van March Madness deed vrolijk mee.


Purdue en Butler gingen tijdens de wedstrijd eigenlijk constant gelijk op en wisten niet van elkaar af te komen. Na de eerste helft was het 36-40 in het voordeel van de Boilermakers. Hoogtepunt van de eerste helft was het block van Haarms en de driepunter die daaruit voortkwam.


Na rust bleef het spannend tot aan het einde. Beide teams wisten elkaar in balans te houden en wisten geen runs te creëren. Het waren vooral Kamar Baldwin (14 punten) en Kelan Martin (29 punten) die de Bulldogs in de buurt wisten te houden van Purdue.  In de slotfase van de wedstrijd was er dan eindelijk een moment waar Purdue de controle nam. Dankzij deze driepunter van Dakota Mathias groeide het gat naar vijf punten.


Vervolgens wist Butler via een layup het gat weer naar drie te brengen, waarna Purdue een free-throw mist. Hierdoor kregen de Bulldogs nog een kans om vanaf eigen helft te scoren, maar deze ging net mis. Purdue verslaat dus Butler en zal in de volgende ronde in Boston het gaan opnemen tegen #3 Texas Tech.

#5 WEST VIRGINIA WINT BURENRUZIE

Aan de andere kant van de bracket kwam #5 West Virginia door als winnaar. De Mountaineers vochten in San Diego een waar staatsduel uit met de #13 Marshall Thundering Herd, ook afkomstig uit West Virginia. Waar de groene brigade van Marshall in de eerste ronde nog verrassend #4 Wichita State uitschakelde, kwamen ze er deze avond nooit aan te pas. Mountaineers-ster Jevon Carter scoorde 28 punten en de ploeg won zodoende met overtuigende cijfers: 94-71.


In de volgende ronde kruisen de Mountaineers in Boston de degens met #1 Villanova. Zodoende is de East Bracket misschien wel de kant die het minst chaotisch is verlopen, aangezien #1, #2 en #3 nog aanwezig zijn, samen met #5 West Virginia.

SCHEMA SWEET SIXTEEN – EAST BRACKET

Zaterdag 24 maart, 00:27: #1 Villanova Wildcats – #5 West Virginia Mountaineers
Zaterdag 24 maart, 02:57: #2 Purdue Boilermakers – #3 Texas Tech Reid Raiders

MIDWEST REGION

SPARTANS DOEN ZICHZELF TEKORT TEGEN SYRACUSE

Na Loyola-Illinois zijn de Syracuse Orange het tweede #11-seeded team dat zich weet te plaatsen voor de Sweet Sixteen. #3 Michigan State werd met 55-53 verslagen op zondagavond. De eerste helft was van beide kanten enorm slordig. Syracuse speelde een zone defense, iets waar de Spartans duidelijk moeite mee hadden. Aangezien de Orange zelf geen aanvallende juggernaut zijn, was de tussenstand na 20 minuten dan ook niet verrassend laag: 22-25. Hoogtepunt van de eerste helft was de bizarre buzzer-beater van Matt McQuaid om de eerste helft af te sluiten.


Na rust werd er iets meer gescoord (33-28), maar de scores vlogen je nog niet om de oren. Syracuse bleef goed georganiseerd spelen vanuit zijn zone-defense en dwong Michigan State om jumpshots en driepunters te schieten. De Spartans hadden de hele tijd wel een kleine voorsprong, maar vielen richting het einde van de wedstrijd helemaal stil.
Toen de laatste vijf minuten eenmaal waren aangebroken, bleek Tyus Battle (17 punten) de matchwinner te zijn. Met zijn jumpshot (nadat Michigan state meer dan 8 keer achter elkaar niet wist te scoren) bleek hij de wedstrijd te beslissen. Wat volgde was namelijk veel foulschoten voor Syracuse en Michigan State, wat aan de tussenstand niks wijzigde. De Spartans kregen nog wel de kans om vanaf eigen helft alsnog gelijk te maken en overtime af te dwingen, maar dit schot ging naast. Syracuse mag het aankomende vrijdagavond gaan proberen tegen de #2 Duke Blue Devils in de Sweet Sixteen.

#5 CLEMSON LAAT GEEN SPAAN HEEL VAN #4 AUBURN

Waar de wedstrijd tussen Syracuse en Michigan State flink spannend was, was de spanning bij het duel tussen #4 Clemson en #5 Auburn ver te zoeken. De Clemson Tigers zorgden er echter wel voor dat de Midwest bracket een waar ACC-feestje wordt. Want na #2 Duke en #11 Syracuse voegden zij zich als derde ACC-team bij de laatste vier van deze bracket. Mede doordat Auburn aanvallend nooit in een goed ritme kwam, wist Clemson met 84-53 te winnen en zodoende voor het eerst sinds 21 jaar de Sweet Sixteen te bereiken.


Door de overwinning is #1 Kansas ieder geval gewaarschuwd, de volgende tegenstander van #5 Clemson. In de Midwest bracket zijn zodoende de #1 seed (Kansas) en de #2 seed (Duke) nog aanwezig. Als zij echter een droomfinale in de Elite Eight willen realiseren, zullen zij #5 Clemson en #11 Syracuse moeten lozen in de Sweet Sixteen.

SCHEMA SWEET SIXTEEN – MIDWEST BRACKET

Zaterdag 24 maart, 00:27: #1 Kansas Jayhawks – #5 Clemson Tigers
Zaterdag 24 maart, 02:57: #2 Duke Blue Devils – #11 Syracuse Orange

WEST REGION

TEXAS A&M MAAKT ABRUPT EINDE AAN TOERNOOI TITELVERDEDIGER NORTH CAROLINA

We krijgen dit seizoen een nieuwe NCAA kampioen. #7 Texas A&M heeft #2 North Carolina namelijk weten te verrassen in de tweede ronde van March Madness. De Aggies domineerden de Tar Heels opvallend genoeg van begin tot het einde. Na de eerste helft stond het zelfs 42-28 in het voordeel van de Aggies. Deze voorsprong zou Texas A&M in de tweede helft alleen maar uitbreiden. Dit kwam ten eerste door de vele driepunters die de Tar Heels mistten. Op een gegeven moment mistte North Carolina 13 driepunters op rij. De Aggies wisten aan het einde de kers op de taart te plaatsen dankzij een block en een windmill dunk van Robert Williams. 


Texas A&M zou uiteindelijk met 86-65 weten te domineren en bezorgde zo Joel Berry II (21 punten) een slecht afscheid. Ook Luke Maye (13 punten en 11 rebounds), Kenny Williams en Theo Pinson nemen waarschijnlijk afscheid met een pittige nederlaag. Bij Texas A&M waren T.J. Starks (21 punten) en Tyler Davis (18 punten en 9 rebounds) de uitblinkers. De Aggies zullen het in de Sweet Sixteen aankomende vrijdag gaan opnemen tegen #3 Michigan.

#1 XAVIER WEET FAVORIETENSTATUS NIET WAAR TE MAKEN TEGEN #9 FLORIDA STATE

De chaos is wat dat betreft in de West bracket compleet: niet alleen verloor #2 North Carolina, ook #1 Xavier wist zich niet te plaatsen voor de Sweet Sixteen. Het team dat vorig jaar nog de Elite Eight haalde, leek lange tijd alles onder controle te hebben. De #9 Florida State Seminoles sloegen echter laat toe en met amper 1:08 te gaan greep de ploeg de eerste voorsprong van het tweede bedrijf.


Deze driepunter van P.J. Savoy bleek direct de knock-out te zijn voor de Musketeers, die in de laatste minuut geen enkel punt meer wisten te maken. Daarmee is #1 Xavier na Virginia de tweede #1 seed die het toernooi al vroegtijdig moet verlaten. Het als negende geplaatste Florida State mag daarentegen, redelijk verrassend, door naar de laatste zestien waar nu #4 Gonzaga wacht. In de West Bracket is zodoende #3 Michigan nu de hoogstgeplaatste ploeg, gevolgd door #4 Gonzaga, #7 Texas A&M en #9 Florida State.

SCHEMA SWEET SIXTEEN – WEST BRACKET

Vrijdag 23 maart, 00:37: #3 Michigan Wolverines – #7 Texas A&M Aggies
Vrijdag 23 maart, 02:59: #4 Gonzaga Bulldogs – #9 Florida State Seminoles

SOUTH REGION

#2 CINCINNATI BELEEFT INZINKING, VERSLAGEN DOOR #7 NEVADA

Xavier was niet de enige universiteit uit Cincinnati die een pijnlijke avond beleefde: in de South bracket beleefde stadsgenoot Cincinnati namelijk ook een uiterst pijnlijke avond. De #2 Cincinnati Bearcats hadden in de tweede helft een voorsprong van maar liefst 22 punten met elf minuten te gaan. Maar in de laatste 5:45 maakten de Bearcats geen enkele basket meer en met amper negen seconden te gaan kon #7 Nevada zodoende de comeback completeren.


Voor #7 Nevada en coach Eric Musselman betekent het een onwaarschijnlijke trip naar de Sweet Sixteen. Al vijf opeenvolgende wedstrijden stond de ploeg halverwege zijn wedstrijden op achterstand: maar toch staat de ploeg uit de Mountain West Conference nu bij de laatste zestien. Wat dat betreft is dit misschien wel het gekste deel van de bracket, want in de volgende ronde wacht nu #11 Loyola-Chicago. Precies zoals iedereen had verwacht…

#16 UMBC WEET SPROOKJE NIET TE VERLENGEN TEGEN #9 KANSAS STATE

#16 UMBC zal voor altijd in de geschiedenisboeken staan als de eerste #16 seed die een #1 seed uitschakelde. De overwinning op #1 Virginia kreeg echter in de tweede ronde geen vervolg. De Golden Retrievers hadden het vizier iets minder op scherp staan dan in de eerste ronde, waardoor de #9 Kansas State Wildcats met 50-43 de overwinning konden grijpen.


Zodoende gaat #9 Kansas State redelijk onopvallend doch verrassend naar de Sweet Sixteen waar #5 Kentucky op ze wacht. Dit is zonder meer het deel van de bracket dat daarmee veruit het gekst is verlopen. Alle top vier seeds zijn immers verdwenen, waardoor op papier #5 Kentucky en #7 Nevada nu de favoriet zijn om richting de Elite Eight te gaan terwijl ook #9 Kansas State en #11 Loyola-Chicago nog een kans maken.

SCHEMA SWEET SIXTEEN – SOUTH BRACKET

Vrijdag 23 maart, 00:07: #7 Nevada Wolfpack – #11 Loyola-Chicago Ramblers
Vrijdag 23 maart, 02:37: #5 Kentucky Wildcats – #9 Kansas State Wildcats

Coverphoto: AP Photo/Mark Humphrey

30-in-30 Season Preview 2018: Milwaukee Brewers

Jasper Roos
-
0


Vorig seizoen verrasten de Milwaukee Brewers vriend en vijand door lange tijd bovenaan de NL Central te staan. Uiteindelijk legde de club het af tegen de Chicago Cubs, maar GM David Stearns zag genoeg positieve aanknopingspunten om er afgelopen winter vol voor te gaan.
— SPORTAMERIKA MLB SEASON IN REVIEW 2017: MILWAUKEE BREWERS
Met enkele grote, nieuwe namen op het roster en een verbeterde bullpen treedt de Brew-Crew dit seizoen aan met maar één missie: postseason baseball.

2018: VOLLE BAK

Ondanks dat de Brewers vorig jaar over een heel behoorlijke hoeveelheid talentvolle outfielders beschikten, besloot de club uit Wisconsin toch wat meer ervaring voor het buitenveld op te halen. Stearns en co. profiteerden van de Miami Marlins-uitverkoop en haalden Christian Yelich op uit Florida. Het kostte de Brewers weliswaar top prospects Lewis Brinson, Isan Diaz en Monte Harrison, maar de club hoop
De net 26 geworden Californiaan versterkt het outfield voor Milwaukee, net als Free Agent-aankoop Lorenzo Cain. De ex-Royal, die zijn carrière begon in de Brewers-organisatie en naar KC gestuurd werd in ruil voor Zack Greinke, tekende voor vijf jaar ($80 miljoen).

 
Ook de bullpen werd grondig gerenoveerd in Milwaukee. Na een succesvolle breakout van closer Corey Knebel (76 IP, 126 strikeouts, 1.78 ERA, 39 saves) voegde Stearns veteranen Matt Albers, Boone Logan, J.J. Hoover en Yovani Gallardo toe aan een jonge bullpen waarin ook als Josh Hader indruk maakte.
Met een solide (en sterk verbeterde) aanval en ervaren bullpen, ontbreekt het de club eigenlijk alleen maar aan goede starting pitchers. Hoe ziet de Brewers line-up er rond Opening Day uit?

LINE-UP

Met de nieuwe mannen aan de top van de slagvolgorde in Yelich en Cain openen de Brewers elke wedstrijd sterk. De komst van Yelich stuwt Ryan Braun naar het eerste honk, van waar hij als clean-up hitter de taak heeft om de twee outfielders en derdehonkman Travis Shaw binnen te slaan. Ook Shaw maakte vorig jaar een breakout door, met 31 homeruns en 101 RBI’s (.273 AVG).

Die andere doorbreker van 2017, Domingo Santana (30 homeruns, 85 RBI, 15 steals, .278) zal in 2018 het hart van de line-up kunnen vullen. Santana schuift naar het rechtsveld om Cain te accomoderen. De onderste helft van de line-up bestaat uit catcher Manny Piña, kortestop Orlando Arcia en tweedehonkman Jonathan Villar. Dit trio kan dit seizoen sneaky productief blijken, na goede seizoenen van vooral Piña en Arcia.
Verrassend genoeg verdwijnt april-2017-revelatie Eric Thames naar de bank. Thames — die in april 11 homeruns sloeg, maar de rest van het jaar er slechts 20 bijsloeg — is zijn cultstatus inmiddels weer redelijk kwijt en moet de lefty off the bench worden.
PITCHING STAFF: ROTATION
Zoals gezegd bestaat de rotation in Milwaukee vooral uit twijfelgevallen. Met Jimmy Nelson nog langdurig op de plank na een schouderoperatie ontbreekt het de club aan een starter met upside. Chase Anderson was vorig jaar erg nuttig (2.74 ERA, 133 strikeouts), maar met een twijfelachtige Zach Davies, clubhopper Jhoulys Chacin, een van blessure terugkerende Wade Miley en Brent Suter bestaat het overige kwartet nou niet bepaald uit zekerheidjes.
Met voldoende talent in de Minor League, vooral voor het overvolle outfield, kunnen de Brewers altijd een trade proberen te voltooien voor een starter.

PITCHING STAFF: BULLPEN

De bullpen is een stuk geroutineerder dan die van vorig jaar, toen de Brewers halverwege nog Anthony Swarzak als een noodgreep aankochten. Ondanks de problemen van vorig jaar wisten de Brewers-relievers een goed seizoen af te leveren, met een 3.83 ERA, goed voor de negende plek in MLB. Dit jaar staat er een ouder collectief, waar Knebel en de eerder genoemde werpers worden aangevuld met Jacob Barnes en Jeremy Jeffress.
Het zijn misschien niet de meest flashy namen. De Cubs-bullpen, met Brandon Morrow, Carl Edwards Jr. en Pedro Strop, zal meer naamsbekendheid genereren. Toch hebben de Brewers het op papier best aardig voor elkaar. Ze zullen de ‘pen nodig hebben, met de matige starting staff.

CONCLUSIE

De Brewers verrasten vriend en vijand vorig seizoen, maar dit jaar is de concurrentie gewaarschuwd. Toch viert positivisme hoogtij bij de Wisonciniten. De ploeg die vorig jaar de NL Central bestormde is vrijwel volledig gevrijwaard van onverwacht vertrokken spelers; sterker nog, de club heeft zich uitsluitend versterkt. De aanval en verdediging zijn zo diep, dat de Brew Crew zelfs keuzes moet gaan maken wie wel en wie niet in de Majors mag opereren.
De pitching staff blijft de zwakke broeder in de opbouw van dit team. Toch is er ruimte genoeg (financieel en qua prospects) om versterkingen binnen te halen als het seizoen daar om vraagt. Bij SportAmerika geloven we in elk geval heilig in de Brewers. Wij voorspellen een tweede plek in de NL Central en een overweldigende Wildcardwinst.

VERWACHT RESULTAAT: 2e (NL CENTRAL), NL WILDCARD

Coverfoto: Archief

March Madness Update #3 – Loyola-Illinois blijft verrassen

Lars Leeftink
-
0


Na een verrassende en spectaculaire openingsronde, die door geen enkele March Madness-bracket werd overleefd, was het zaterdag tijd voor de tweede ronde. Op de eerste dag van deze tweede ronde hield het spektakel niet op. Zo wist Loyola-Illinois opnieuw te stunten, kwam Texas Tech in een knotsgekke slotfase goed weg en wist Michigan met een buzzer beater de Sweet Sixteen te bereiken.

SOUTH REGION

KENTUCKY VERSLAAT BUFFALO DANKZIJ STERKE TWEEDE HELFT

#5 Kentucky heeft zich weten te plaatsen voor de volgende ronde van het NCAA Tournament. De Wildcats wisten #13 Buffalo met 95-75 te verslaan, waarmee een abrupt einde kwam aan het sprookje van de Bulls. Kentucky nam al vroeg in de wedstrijd een voorsprong van 10 punten. Deze leek elke keer te worden weggeveegd door de Bulls, maar telkens wisten de Wildcats weer uit te lopen. Daardoor was er na de eerste helft ook een voorsprong van negen punten voor Kentucky: 42-51. Hoogtepunt van de eerste helft was de putback dunk van Hamidou Diallo.


Na rust ging de wedstrijd op dezelfde manier verder. Buffalo kwam op bepaalde momenten weer tot op vier punten, maar zag Kentucky elke keer weer weglopen. Richting het einde wisten de Wildcats definitief weg te lopen dankzij uitblinkers Shai Gilgeous-Alexander (27 punten) en Diallo (22 punten). Bij Buffalo wist Wes Clark met 26 punten zijn team een aardig eind op weg te helpen, maar genoeg was het niet. Diallo wist de wedstrijd definitief in het slot te gooien met een steal en een windmill dunk.

LOYOLA-ILLINOIS VERRAST NA MIAMI OOK TENNESSEE

#11 Loyola-Illinois heeft het na zijn upset van donderdag opnieuw voor elkaar gekregen de volgende ronde te bereiken. Nadat Miami met een game-winner werd verslagen in de eerste ronde was het dit keer raak tegen #3 Tennessee. Na een prima start van Tennessee kwamen de Ramblers terug in de wedstrijd en wisten ze zelfs met een 29-25 voorsprong de rust in te gaan. Hoogtepunt van de eerste helft was de steal en dunk van Admiral Schofield.


Na rust ging het feest vrolijk verder. Loyola-Illinois wist zelfs uit te lopen naar een voorsprong van 10 punten met nog vijf minuten te gaan. Toch wist Tennessee zich weer terug te vechten en dankzij een and-one kwam het zelfs op een 61-62 voorsprong met nog zo’n 15 seconden op de klok. De Ramblers kregen vervolgens nog een kans om opnieuw de leiding te nemen.
Het was Clayton Custer die een extreem lastig jumpshot nam en met een friendly bounce de bal erin zag gaan. Tennessee had vervolgens geen time-outs en moest meteen door. Jordan Bone kreeg de kans om vanaf de driepuntlijn de Volunteers alsnog naar de Sweet Sixteen te schieten, maar hij miste. Voor het vijfde jaar op rij bereikt een #11 seed de Sweet Sixteen. Loyola-Illinois mag blijven dromen. Aundre Jackson was met 16 punten vanaf de bank uitblinker bij de Ramblers.

EAST REGION

VILLANOVA KENT GEEN ENKELE MOEITE MET ALABAMA

De #1 Villanova Wildcats hebben zich na een eenvoudige zege tegen #9 Alabama geplaatst voor de Sweet Sixteen. De Wildcats hadden in de eerste ronde al weinig moeite met Radford en wisten ook de Crimson Tide relatief eenvoudig te verslaan. In de eerste helft ging het dankzij een driepuntbarrage van Donte DiVincenzo allemaal volgens plan voor Villanova. De guard was vanaf de bank goed voor 18 punten in de eerste helft en wist vijf driepunters raak te schieten, waarna er op een gegeven moment drie op een rij in gingen.  Dit zorgde na 20 minuten voor een 32-27 voorsprong voor Villanova.


In de tweede helft liepen de Wildcats definitief weg bij de Crimson Tide.  In een tijdsbestek van 10 minuten groeide het gat van zeven naar 24 punten. Dit kwam vooral dankzij Mikal Bridges. De sterspeler van Villanova scoorde in de tweede helft 22 van zijn 23 punten om de Wildcats een enorme voorsprong te geven. Daarbij zat ook een heat checks zoals deze hieronder. Villanova wist met 81-58 te winnen van Alabama en bereikte zo de Sweet Sixteen. Bij de Crimson Tide was de enige speler die zijn niveau een beetje haalde sterspeler Collin Sexton. De guard scoorde 17 punten en schoot 7-14 van het veld in waarschijnlijk zijn laatste wedstrijd voor Alabama.

TEXAS TECH OVERLEEFT KNOTSGEKKE SLOTFASE TEGEN FLORIDA

#3 Texas Tech had veel meer moeite om de volgende ronde te bereiken dan Villanova. De Red Raiders wonnen na een knotsgekke slotfase met 69-66 van #6 Florida. De openingsfase van de wedstrijd was voor de Gators, maar na een lange periode zonder score kwamen de Red Raiders langszij. Toch stonden de Gators na de eerste helft op een 33-32 voorsprong.
Na rust ging de voorsprong van het ene team naar het andere team. In deze periode kwam ook het hoogtepunt van de wedstrijd. High-flyer Zhaire Smith wist Texas Tech kort op een voorsprong van vijf punten te brengen met een heerlijke putback-dunk.


In de finale nam Texas Tech 25 seconden voor het einde een voorsprong van vijf punten, dankzij een heerlijke crossover en alley-oop van Keenan Evans naar diezelfde Zhaire Smith. Smith mag dan gezien worden als de beste dunker op dit moment in de NCAA, maar liet deze wedstrijd zien veel meer te zijn dan dat. Met 18 punten (8-13 van het veld), 9 rebounds en 7 assist was hij de beste speler op het veld tegen de Gators.


Nadat Chris Chiozza de Gators weer op drie punten had gebracht, begon de chaotische finale. De laatste 25 seconden van deze wedstrijd zullen veel Gatorfans graag terug willen hebben. Nadat Evans de bal kwijt raakte in de hoek kreeg Florida twee kansen om overtime te forceren. Eerste mist Egor Koulechov een driepunter, waarna vervolgens KeVaugh Allen net voor het einde van de klok nogmaals mist. Zo wist Texas Tech onder leiding van Keenan Evans (22 punten) en Zhaire Smith (18 punten) goed weg te komen tegen de Florida Gators. De Sweet Sixteen is de volgende bestemming voor de Red Raiders.

WEST REGION

GONZAGA VOORKOMT COMEBACK OHIO STATE

#4 Gonzaga moest er hard voor werken om zich te plaatsen voor de Sweet Sixteen, maar wist #5 Ohio State uiteindelijk van een comeback af te houden. De Bulldogs wonnen met 90-84 van de Buckeyes. De start was fantastisch van Gonzaga. Na zes minuten stonden de Bulldogs 15-0 voor en leek er geen vuiltje aan de lucht voor de runner-up van vorig jaar. Toch wist Ohio State nog voor het einde van de eerste helft het gat een beetje te dichten: 33-44 Gonzaga.
Na rust kwamen de Buckeyes al snel langszij. Onder leiding van Jae’Sean Tate (11 punten) en Kevin Bates-Diop (28 punten) was er tien minuten voor tijd zelfs een voorsprong van vier punten. Vervolgens ging het gelijk op tot aan het einde van de wedstrijd, toen Gonzaga definitief wegliep van Ohio State, voornamelijk dankzij Zach Norvell Jr. De guard scoorde 28 punten en pakte ook nog eens 12 rebounds. Met zijn zesde driepunter van de wedstrijd gaf hij antwoord op een driepunter van Bates-Diop.


Na nog een paar driepunters was het de verdediging van de Bulldogs die de wedstrijd uiteindelijk besliste. Hoogtepunt van deze slotfase was het late block van Rui Hachimura, die vanaf de bank 25 punten scoorde en zo een groot aandeel had in de zege van de Zags. Gonzaga schakelt Ohio State uit met 84-90 en boekt zo zijn ticket naar de volgende ronde in het NCAA Tournament.

MICHIGAN DANKZIJ DRIEPUNTER POOLE NAAR SWEET SIXTEEN

De spannendste wedstrijd van de eerste dag in de tweede ronde was #3 Michigan tegen #6 Houston. De Wolverines wonnen dankzij een game-winner van Jordan Poole met 63-64 van de Cougars. Na een gelijkopgaande eerste helft was de stand 28-28. De beslissing moest gaan vallen in de tweede helft.
Onder leiding van Rob Gray (23 punten en 10 rebounds) nam Houston even een voorsprong van zes punten, maar deze werd snel teniet gedaan. Moritz Wagner zorgde daarvoor met een four point play. 


Vervolgens ging het tot aan de laatste paar seconden van de wedstrijd gelijk op en wist niemand wie deze wedstrijd zou gaan winnen. Nadat Wagner een and-one had gemaakt stond Michigan plotseling met 61-60 voor. Daar kwam al snel verandering in toen Houston ook wist te scoren en de stand weer naar 63-61 wist te brengen.
Nadat vervolgens Michigan zijn kans om gelijk te maken miste via Muhammad-Ali Abdur-Rahkman leek Houston op weg naar de Sweet Sixteen. Niks bleek minder waar. Met 3.6 seconden op de klok kregen de Wolverines nog een mogelijkheid om met een driepunter de wedstrijd te beslissen. De bal werd vanaf de eigen helft in het spel gebracht en vervolgens naar Jordan Poole gepasst. Poole schoot in de laatste seconden raak vanaf de driepuntlijn, waardoor Michigan alsnog doorgaat naar de volgende ronde. Houston blijft teleurgesteld en verbijsterd achter.

MIDWEST REGION

DUKE MAAKT KORTE METTEN MET RHODE ISLAND

De #1 Duke Blue Devils hadden net als Villanova geen moeite om zich te plaatsen voor de volgende ronde van het NCAA Tournament. Nadat in de eerste ronde Iona verslagen werd was het nu de beurt aan #7 Rhode Island om verslagen te worden. Nadat het aan het begin nog gelijkop ging, liep Duke aan het einde van de eerste helft weg van de Rams. De Blue Devils zouden niet meer omkijken in het restant van de wedstrijd. Na 20 minuten was de stand 28-45 in het voordeel van de Blue Devils. Belangrijk onderdeel van de run aan het einde van de eerste helft was de four point play van Grayson Allen. 


Na rust werd het niet veel beter voor Rhode Island, dat meteen na de hervatting een nieuwe run om de oren kreeg van de Blue Devils. De Rams namen nog wel wat weg van de achterstand, maar dichterbij dan 20 punten verschil kwamen de Rams niet meer. Duke verslaat Rhode Island met 62-87 en plaats zich voor de Sweet Sixteen. Marvin Bagley III was met 22 punten en 9 rebounds de man van de wedstrijd, terwijl ook Gary Trent Jr. met 18 punten een belangrijke bijdrage leverde. Bij Rhode Island was E.C. Matthews met 23 punten de enige speler met een prima wedstrijd.

KANSAS VOORKOMT NEDERLAAG DANKZIJ STERKE SLOTFASE

De #1 Kansas Jayhawks hadden het wat moeilijker dan Duke, maar wisten zich wel te plaatsen voor de Sweet Sixteen. De Jayhawks versloegen #8 Seton Hall met 87-79 en wisten zich vrij moeizaam te plaatsen voor de volgende ronde. Na de eerste helft was er nog weinig beslist, maar had Kansas al wel een voorsprong op de Pirates: 31-26.
Na rust begon Kansas goed en liep het uit naar een voorsprong van tien punten dankzij een goed spelende Malik Newman, die op 28 punten zou uitkomen. Richting de laatste vijf minuten kwam Seton Hall plots terug tot op vijf punten en begonnen de fans van Kansas een beetje verschrikt om zich heen te kijken. Dit bleek uiteindelijk niet nodig te zijn. Sviatosloav Mykhailiuk schoot met nog anderhalve minuut te gaan een driepunter binnen om de wedstrijd definitief in het slot te gooien.


Seton Hall kwam na het maken van een paar schoten en het foulen van Kansas niet veel dichterbij dan drie punten. De Pirates moesten teleurgesteld met een 83-79 nederlaag afdruipen. Angel Delgado speelde waarschijnlijk zijn laatste duel voor Seton Hall en deed dit naar behoren. Met 24 punten en 23 rebounds was hij de grootste oorzaak van de problemen van Kansas.

Coverfoto: Junfu Han / Detroit Free Press

NFL Season in Review 2018: Green Bay Packers

Joël Ackermans
-
0


Met het seizoen in de boeken en het off-season onderweg, werpen we een blik in de achteruitkijkspiegel van het NFL-seizoen. In volgorde van de draft, van slechtste team naar het beste, kijken we terug op het seizoen van de 32 verschillende NFL-teams. Vandaag in deel 14: Green Bay Packers.

NO RODGERS, A LOT OF CRY

De Green bay Packers waren in 2017 wederom kanshebber om een gooi te doen naar de Lombardi Trophy. De eerste vijf weken begonnen voortvarend, wat resulteerde in een 4-1 record. In week zes draaiden de rollen compleet om. Aaron Rodgers werd tegen de Minnesota Vikings al vroeg in de wedstrijd hard naar de grond gewerkt door Anthony Barr. Met resultaat dat de sterspeler bijna het gehele seizoen kwam te missen door een gebroken sleutelbeen. De back-up quarterback Brett Hundley moest het team in leven zien te houden, maar zakte volledig door het ijs. Met een record van 7-9 haalde de Packers voor het eerst in acht jaar niet de playoffs.

WAT GING GOED IN 2017?

MARTINEZ ON THE INSIDE
De inside linebacker positie van de Packers werd aan het begin van het seizoen gezien als een zwakke plek in de defensie. Toch zette deze unit een goede stap vooruit in zijn ontwikkeling. Met name Blake Martinez draaide een goed seizoen. In zijn tweede jaar als prof werkte Martinez zich op top primary inside linebacker. Met een gemiddelde van 61.4 snaps per wedstrijd, 95 solo tackles, twee fumble recoveries en één interceptie was Martinez een van de lichtpuntjes in de schutterende verdediging.

ADAMS #1 RECEIVER

Wanneer je quarterback (Brett Hundley) tot twee keer toe niet meer dan 100 yards per wedstrijd gooit, wordt het lastig om als wide receiver succesvol te zijn. Davante Adams had ondanks problemen met de aanvoer een solide vierde jaar. Nadat Aaron Rodgers zijn sleutelbeen had gebroken, was Adams de enige receiver die enige vorm van connectie met Hundley ontwikkelde op het veld. Het was met name zijn spel na de blessure van Rodgers waarmee hij zijn contractverlenging aan het eind van het seizoen verdiende.
Zijn wedstrijd winnende touchdown tegen de Cleveland Browns in overtime bespaarde de Packers van een beschamende nederlaag. Hij eindigde het seizoen met 74 receptions, 885 yards en 10 touchdowns. Met een fitte Aaron Rodgers is het zeker niet ondenkbaar dat hij volgend jaar boven de 1000 yards uit gaat komen.

ROOKIE RUNNING BACKS

Het was Ty Montgomery die de rol van startende running back had gekregen aan het begin van 2018. De voormalig wide receiver was inmiddels helemaal omgeturnd naar running back. Op de achtergrond konden rookies Jamaal Williams en Aaron Jones zich aanpassen aan het niveau van de NFL. Montgomery liep echter al vroeg in het seizoen een blessure op. Hierdoor moesten de rookies sneller aanpassen dan verwacht. Dit deden ze boven verwachting goed. Ze kregen alle twee een groot aantal carries en lieten hun potentie meermaals zien.
In een jaar waarin de quarterback tegenviel, er veel blessures in offensive line waren en ze weinig hulp van de receivers en tight ends kregen, genereerden de running backs een meer dan redelijke productie. Genoeg reden om optimistisch te zijn dat de rookies voor langere tijd een rol kunnen vervullen als running backs voor Green Bay.

WAT GING FOUT IN 2017?

DE SCRAMBLING BACKUP

Door de zware blessure van A-Rod werd er een beroep gedaan op vijfde ronde pick van UCLA in 2015 Brett Hundley. De Packers dachten dat ze met Hundley een goede backup in huis hadden. Het werd echter duidelijk dat er geen stijdende lijn zat in de 619 snaps die Hundley maakte in afwezigheid van Aaron Rodgers. Er waren twee dingen die vooral opvielen. In plaats van nog wat tijd te winnen in de pocket, koos Hundley veel te vaak het hazenpad. Zodra hij scrambelde buiten de pocket was zijn productie afgrijselijk. Hundley voltooide 192 van zijn 316 passes, gooide negen touchdowns tegen 12 interceptions en werd 29 keer gesacked.
Het andere gebied waarin Hundley faalde waren zijn diepe ballen. Met 316 pogingen voltooide Hundley slechts zeventien passes van 20 yards of meer en vier passes van 40 yards of meer. Daarmee eindigden de Packers op plek 26 in completions van 20 yards of meer. Alleen Joe Flacco (5.6) van de Ravens had een lager yards per attempt gemiddelde dan Hundley (5.8) van de top 35 quarterbacks in de NFL.

SCREEN GAME

Een van de grootste problemen waar de verdediging van de Packers tegenaan liep was de screen pass. De inmiddels ontslagen defensive coordinator Dom Capers kreeg het maar niet voor elkaar om dit op de rit te krijgen. Het onvermogen om de screen pass te verdedigen werd vooral zichtbaar tegen de New Orleans Saints in week zeven. De Packers werden met drie screens helemaal uit elkaar getrokken en moesten 59 yards incasseren. Ook de Packers offense had moeite om de screen pass uit te voeren.
Uitzondering op de regel is de keer waar rookie Jamal Williams een 54 yard touchdown scoorde tegen de Steelers. Verder dan dat waren er geen big gains te noteren. Van de 48 pogingen werden er slechts 8 first downs gehaald, werd de quarterback 3 keer gesacked en werd er slechts 10 keer een gain van 10 yards of meer behaald.

WAT BRENGT 2018?

FREE AGENT FRENZY

Waar de Packers bij hoge uitzondering op de free agent markt actief waren onder voormalig GM Ted Thompson. Heeft de nieuwe GM Brian Gutekunst daar kennelijk andere ideeën over. Afgelopen week kregen de Packers al twee nieuwe wapens. Aaron Rodgers kreeg een pass catching, red zone dominating tight end in de naam van Jimmy Graham. Aan de defensieve lijn werd Muhammad Wilkerson toegevoegd. Die een absolute difference-maker zal worden voor de Packers defensie. De nieuwe GM heeft ook al zijn eerste trade achter de rug. Zo verhuist conerback Damarius Randall naar de Cleveland Browns. In zijn plaats komt de jonge, getalenteerde quarterback DeShone Kizer richting Green Bay.

VERLIES JORDY NELSON

De keerzijde van het verhaal is dat de Packers publiekslieveling Jordy Nelson heeft laten gaan. De Packers wilde Nelson wel behouden, maar niet voor het salaris van 10,25 miljoen dollar. Jordy Nelson kreeg een veteran contract voorgeschoteld van 1.1 miljoen. De goede vriend van Aaron Rodgers kiest echter eieren voor zijn geld en vertrekt naar de Oakland Raiders. Hij heeft inmiddels een twee jarig contract getekend ter waarde van 15 miljoen dollar, waarvan 13 miljoen gegarandeerd. De Packers zullen nog heel wat moves moeten maken, voornamelijk op cornerback, om te herstellen van een teleurstellend seizoen.

Cover photo: getty images (archief)

Een starting rotation van zes: trend of hype?

Lionel Stute
-
0


Het MLB-seizoen 2018 komt snel naderbij. Een nieuw jaar, een nieuwe trend. Dit jaar lijkt de trend het toevoegen van een zesde arm aan de starting rotation te zijn. Opvallende genoeg wordt die trend mede gevoed door dezelfde hoofdrolspelers die verantwoordelijk waren voor de ’trend van 2017′. Hoe zit dat?
Elk MLB-jaar begint tegenwoordig met experimenten. Wie een jaar teruggaat in de tijd zal twee ontwikkelingen prominent terugvinden op de pagina’s van honkbalmedia en discussiefora. In de eerste plaats ging het om de Miller-rol. Teams waren naarstig op zoek naar een closer die zijn eigen set-up-man kon zijn. Gelijk aan de rol die Andrew Miller bij de Cleveland Indians vervulde. Sam Dyson was bijvoorbeeld zo’n man. Tenminste, dat werd gedacht. In werkelijkheid kostte het binnen twee maanden zijn plek bij de Texas Rangers en zocht hij zijn heil in San Francisco.

TWO-WAY PLAYER

De tweede trend kwam uit een hele andere hoek. Een heel ander land zelfs. De reputatie van Shohei Ohtani was hem immers al vooruitgesneld. Een jaar voor hij zelf zijn intrede in de MLB zou doen werden al her en der spelers omgeschoold of opgeleid tot multifunctionele, pitchende slagmensen. Of tot veldspelers met een sterke arm. Vooralsnog bleef ook dit succes beperkt. Christian Bethancourt verdween naar de Minors, Michael Lorenzen richtte zich weer op een starterspositie en Erick Aybar bleef buiten een enkele gang ver weg van de heuvel.
Enter Shohei Ohtani.

(Jayne Kamin/Oncea/USA TODAY Sports/Archief)

LEES OOK: HET TIJDPERK VAN DE TWO-WAY PLAYER
Een jaar later is het de trend van de two-way player echter opnieuw springlevend. Ohtani is immers inmiddels een Angel. De belangrijkste vraag bij die ontwikkeling: Hoe gaan de Angels dit inkleden? Kost het bijvoorbeeld Albert Pujols zijn plaats als designated hitter? Hoeveel beurten gaat Ohtani krijgen als pitcher? Zelden gooide een enkele speler zoveel zekerheden overhoop.

MEER IS MEER

Nu Spring Training enkele weken op gang is wordt steeds meer duidelijk over de rol van de Japanse Babe Ruth. Zo is er bijvoorbeeld met zekerheid te zeggen dat er een zesde arm aan de starting rotation van de Angels zal worden toegevoegd. De rotatie bestaat dus niet langer uit vijf armen. Dit is natuurlijk logisch, want de gouden arm van het wonderkind uit Azië wordt al voldoende belast.
Juist in die gedachte schuilt dan ook de kern van een ontwikkeling die de afgelopen weken bij meer teams te zien is. Want zijn het niet juist de armen die het duurst en het meest kwetsbaar tegelijk zijn gebleken in de hoogste afdeling van het mondiale honkbal?
Ohtani is het bovendien gewend om met zes man van dienst te wisselen. Waar in de Verenigde Staten met vijf man wordt gewerkt — en in het verleden zelfs nog met vier man — daar is in Japan het doorwisselen van zes werpers zeer gebruikelijk. Nu de superster in Californië is neergestreken, wil de ploeg ook het maximale uit zijn mogelijkheden halen. Als daarvoor een Japanse benadering gebruikt moet worden, is dat geen enkel probleem.

NAVOLGING

Hoewel er maar één Ohtani is, is de MLB over het algemeen zeer trendgevoelig. Het gevolg is dus ook dat meer en meer teams aan hun rotatie gaan sleutelen. Al in 2017 probeerden de Giants en de Cubs het korte tijd. De Texas Rangers gaan het bijvoorbeeld ook met zes proberen. Manager Jeff Bannister heeft immers te maken met oudere pitchers als Doug Fister, herintreders als Tim Lincecum en bullpen-spelers die langzaam tot starters moeten worden omgevormd, zoals bijvoorbeeld Mike Minor.
Zoals gezegd is bovendien een belangrijke reden om de keuze op zes te laten vallen het beschermen van toppitchers. Cijfers wijzen uit dat in de Japanse NPB het aantal Tommy John-patiënten een flink stuk lager ligt. Opvallend is ook daarbij dat bijvoorbeeld Yu Darvish en Masahiro Tanaka geheel of gedeeltelijk voor de bijl gingen nadat zij naar de MLB overstapten. Met kwetsbare gevallen als Matt Bush is de keuze van Texas goed te onderbouwen.

KEERZIJDE

Niet iedereen is laaiend enthousiast over de ontwikkeling. De belangrijkste oppositieleider is bijvoorbeeld juist Texas Ranger Cole Hamels. Zijn team ziet zes als het getal van 2018, maar Hamels zelf denkt daar heel anders over (al zijn Hamels’ motieven misschien wat subjectief). Hij ziet het vooral als een amateuristische aanpak die ‘gewoon niet hoort’. Hij is iemand die ‘200 innings per jaar hoort te pitchen’. Het ritme kan door de zesde man worden verstoord. Iets wat bijvoorbeeld ook Colorado Rockie Jon Gray zich liet ontvallen.

Cole Hamels is het niet eens met de six-man-plannen in Texas (Kelvin Kuo/USA Today Sports/Archief)

Een andere keerzijde die misschien op lange termijn zijn uitwerking zal hebben, is het verdwijnen van het onderscheid tussen starters en relievers in zijn geheel. Wat bijvoorbeeld in de twee meest recente play-off-reeksen al verschillende keren duidelijk werd. De Dodgers brachten in 2016 Clayton Kershaw eens in het slot op de heuvel. De Red Sox en Astros deden in 2017 hetelfde met Chris Sale en Justin Verlander. In een onderling duel wel te verstaan. Meer rust geeft meer mogelijkheden om juist die pitcher te brengen die op dat moment noodzakelijk is.
Opvallend daarbij is natuurlijk wel dat de goede starters niet zomaar uit de lucht komen vallen. Een zesde man aan de rotatie toevoegen is leuk, maar dat betekent wel dat gekozen wordt voor een letterlijke zesde man. De pitcher in kwestie werd immers niet als één van de vijf overwogen. Dat betekent dus ook dat hij beurten gaat overnemen van, in de ogen van de coaching staff, vijf betere pitchers.

EXPERIMENTEREN

Elke trend komt met een tegenbeweging. Waar veel teams dus uitzoeken hoe zij zes man in een seizoen kunnen passen, daar breken met name teams in de AL East met dit patroon. In Baltimore gingen bijvoorbeeld stemmen op om de ploeg maar met drie man in de rotatie te laten spelen. Met dertien man in de bullpen en nog eens een reeks fitte jongens op Triple-A-niveau, kan dat gemakkelijk worden aangevuld. De nummers 4 en 5 op de gebruikelijke rotatie zouden dan vervangen kunnen worden door een volledige line-up van relievers die elk kort aan het werk zouden gaan. Dit plan verdween echter weer op de plank.
De Tampa Bay Rays kiezen waarschijnlijk wel voor een rotatie met vier man. Tenminste, manager Kevin Cash ziet dat als zijn beste optie voor 2018. Ook hij gaat van zijn vijfde dag een bullpen-dag maken. Vijf of zes relievers gaan kort aan het werk om door de negen innings te komen. Wat nou, pace of play? In het plan van Tampa gebeurt daardoor letterlijk het tegenovergestelde. Er komt niet een zwakkere arm bij, maar de zwakste valt af.
Tampa gaat zes weken experimenteren. Ruim genoeg om een vergelijking tussen de teams met vijf, de teams met zes en Tampa zelf te maken. Ruim genoeg ook om te zien welke trend niet meer dan een hype is…

(Coverfoto: NYDailyNews/Archief)

1...531532533...804Pagina 532 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU