Home Blog Pagina 529

NFL Season in Review 2018: Baltimore Ravens

Wouter Boerkamp
-
0

Met het seizoen in de boeken en het off-season onderweg, werpen we een blik in de achteruitkijkspiegel van het NFL-seizoen. In volgorde van de draft, van slechtste team naar het beste, kijken we terug op het seizoen van de 32 verschillende NFL-teams. Deel 16 had u nog van ons tegoed en wel via een podcast: Klaas-Jan ter Veen over de Baltimore Ravens.

WAT GING GOED EN FOUT IN 2017 EN WAT BRENGT 2018?

De Baltimore Ravens misten voor het derde jaar op rij (en de vierde keer in vijf jaar) de play-offs. Een ongekende droogte onder coach John Harbaugh. De Ravens hadden in de laatste wedstrijd alles in eigen hand tot Tyler Boyd een 4th & 12 omzette in een (uiteindelijk) game winning touchdown.
Een record van 10-6 had volstaan voor een play-off ticket, maar er stond er 9-7 achter de naam van Baltimore. De overwinningen werden alleen geboekt tegen teams die in een mindere fase zaten. De Steelers (2x), Jags en Vikings waren wel te sterk. Bovendien werd er van de Bengals, Bears en Titans verloren door cruciale fouten in de defensie. Toch blijft de vraag open staan waar het nou precies fout ging.
Klaas-Jan geeft in deze podcast verklaring voor weer een net-niet-seizoen van Baltimore. Waarom ging het mis en wie imponeerden er juist wel naast usual suspect Terrell Suggs? Verder kijken we alvast vooruit naar 2018. Laat vooral je review of comments achter!
Beluister hier de hele podcast:

Cover photo: Getty Images (archief)

Opening Day 2018: Gameday Guide

Jasper Roos
-
2


Precies 149 dagen geleden sprong Brian McCann in de armen van Charlie Morton en vierden de Houston Astros voor het eerst in de bestaansgeschiedenis van de club een World Series-titel. Wat volgde waren de langste 21 weken (en twee dagen) die een honkbalfan kan doormaken: het off-season. Maar liefst 3576 uur brachten we door in het zwarte gat dat de winter heet. Nu, 214.560 minuten later is het eindelijk weer zover: Spring Training is voorbij, Opening Day 2018 staat voor de deur. Baseball is back, en hoe!

THE LONGEST DAY

Onder aanvoering van Commissioner Rob Manfred heeft het hoogste Amerikaanse honkbalorgaan er dit jaar voor gekozen de fans direct te trakteren op een volledig programma. Geen single game Opening Day in Australië of Japan. Geen drie wedstrijden als aperitief, om vervolgens nog een dag met een lege maag te zitten voor er weer honkbal is. Nee, gewoon een full slate of games op donderdag, voor Nederlandse fans verspreid over de avond en nacht. Heb je geluk, dan speelt je team in de avond. Heb je pech, dan moet je de wekker zetten. Werk je bij SportAmerika, dan is dit je langste dag van het jaar.
Welke wedstrijden er op het programma staan en waar we extra op letten, lees je in de SportAmerika Opening Day 2018 Game Guide!

WASTED YEARS

De kampioenen uit 2016 treden, na een verspilde herhalingscampagne in 2017, als eerste aan. Tegenstander: het zwakste en meest verguisde team in de Major League, de Miami Marlins. De eerste officiële pitch van het seizoen zal worden geworpen door Jose Ureña. De 26-jarige Dominicaan noteerde vorig seizoen in 169.2 innings een 3.82 ERA voor de Marlins en hoopt op meer in 2018. De Cubs counteren met Jon Lester, die eigenlijk geen introductie nodig heeft. De ace van de staff had vorig jaar zo nu en dan een clunker, maar is meestal de betrouwbaarheid zelve.

WAAR LETTEN WE OP?

De Cubs hebben het al de hele winter over hun ‘comebackseizoen’. Vorig jaar kwam het collectief vals uit de startblokken en liepen de Cubbies tot de All-Star Break achter de feiten aan. Staan alle neuzen dit jaar vanaf het begin dezelfde kant op? De Marlins gaan een periode van treurigheid tegemoet; de wasted years.

MASSACRE

In het ogenschijnlijke kelderduel tussen de Detroit Tigers en Pittsburgh Pirates nemen twee werpers met twijfelachtige recente carrièrebogen het tegen elkaar op. Pittsburgh’s Ivan Nova debuteerde ooit op Comerica Park, maar boekte er weinig successen (8.35 ERA). Jordan Zimmermann maakte vorig jaar een nachtmerrieseizoen door (8-13, 6.08 ERA), maar vanwege nieuwe Tigersmanager Ron Gardenhire’s welbekende voorkeur voor veteranen, start niet Michael Fulmer, maar Zimm de eerste wedstrijd.

WAAR LETTEN WE OP?

De jonge garde. Kijk, het is leuk hoor, namen als Miguel Cabrera weer op de line-upkaart zien staan, maar deze twee clubs hebben de weg naar de jeugd ingeslagen. Come on down, Jeimer Candelario (Detroit) en Colin Moran (Pittsburgh). Dit duel kan uitlopen op een bloedbad.

ACES HIGH

In New York speelt zich meteen op dag één een battle of the young guns af, als Carlos Martinez (26 jaar) het opneemt tegen Noah ‘Thor’ Syndergaard (25 jaar). Voor Martinez is het zijn tweede Opening Day-start op rij; een eer die hij na zijn sterke 2017 (3.64 ERA, 200 innings, 217 strikeouts) wel heeft verdiend. Syndergaard miste vorig seizoen vijf maanden door een spierscheuring, maar knalde de ene na de andere 100 mph fastball door de tent in Spring Training. Spektakel gegarandeerd.

WAAR LETTEN WE OP?

Los van de pitchers: hoe zien deze twee teams er aanvallend uit? De Mets fielden een verouderde garde, gemixt met jong talent. Het wordt interessant om te zien hoe deze groep samenspeelt. Tijdens Spring Training liep het allemaal echter niet (10-18, .357 win%). De Major League-tak van de Cardinals zag er gedurende Spring Training ook matig uit. Aan de kant van de Red Birds zijn we vooral benieuwd naar Marcell Ozuna.

OUT OF THE SHADOWS

Het duel tussen de Twins en Orioles ziet twee voormalig top pitching prospects het tegen elkaar opnemen. Van die status is inmiddels bij zowel Jake Odorizzi als Dylan Bundy niet veel meer over, maar de beide werpers bezitten nog steeds voldoende kwaliteiten om er een interessant duel van te maken. Wie weet kunnen ze eindelijk in een spotlight treden en laten zien wat ze ooit toebedeeld werd. Voor beiden is het de eerste Opening Day start, die in dit geval de toon gaat zetten voor het seizoenspad van de twee teams.

WAAR LETTEN WE OP?

Op papier verschillen deze twee teams niet eens heel veel van elkaar. Twee bovengemiddelde aanvallen, met een aantal leuke spelers aan beide zijden, aangevuld met nieuwe gezichten. De Twins hopen van ganser harte dat Byron Buxton’s doorbraakje van vorig jaar verder gaat in 2018. Bij de Orioles hoopt men hetzelfde van Trey Mancini. Uiteraard kijken we deze wedstrijd ook vanwege de eerste Nederlander die dit seizoen aantreedt: Jonathan Schoop neemt zijn plek op het tweede honk van Baltimore weer in.

CAUGHT SOMEWHERE IN TIME

Een half uur later is het de beurt aan de titelverdedigers, die hun seizoen openen met een ‘uitwedstrijd’. Op slechts vier uur rijden van Houston komen de Astros in actie tegen de Texas Rangers. Als we op Spring Training-resultaten af mochten gaan, zou dit bij voorbaat al een blow-out worden. De Rangers waren met afstand het slechtste team in de voorjaarscompetitie; de club verloor 22 van de 30 wedstrijden (.267 win%). Houston verloor slechts negen keer. Alsof de tijd wordt teruggedraaid, staan twee #35-thirty somethings (Verlander is 35 jaar, Hamels 34) die al ruim een decennium meedraaien tegenover elkaar. Het is voormalig first rounder tegen voormalig first rounder. JV maakt zijn tiende Opening Day-start, Hamels zijn vierde.

WAAR LETTEN WE OP?

Is er sprake van een World Series-kater bij de Astros, of knalt de club er inderdaad zo hard op als Dallas Keuchel ons heeft voorgespiegeld? Heeft de ploeg geen last van de hangover, dan kan dit wel eens een daverende overwinning worden. Dit Rangers-team is namelijk nothing special. Voor de Dutch Watch: Jurickson Profar heeft het 25-man roster van de Rangers gehaald.

RUN TO THE HILLS

De Yankees treden dit seizoen op absolute oorlogssterkte aan. Als het aan de Bronx Bombers ligt, wordt dit jaar de AL East in puin gelegd. De Blue Jays zullen in theorie het eerste slachtoffer moeten worden. Luis Severino is de nieuwe ace in New York, nadat hij vorig jaar als derde eindigde voor de Cy Young Award. Hij maakt zijn eerste Opening Day-start. Bij Toronto zou Marcus Stroman eigenlijk aangewezen worden voor de seizoensoverture, maar een schouderblessure schoof die eer naar J.A. Happ. Ook veteraan Happ (12 big league-seizoenen) start voor het eerst een seizoensopener.

WAAR LETTEN WE OP?

In dit geval vooral op wie. Giancarlo Stanton debuteert in een officieel duel voor de Yankees. Na zijn hele carrière in de National League te hebben doorgebracht, moet de slugger zich nu aanpassen aan de pitchers in de AL. Naast Stanton verdient ook Aaron Judge wat extra aandacht. De AL Rookie of the Year van vorig seizoen maakte een dramatische tweede helft van het seizoen door, wat gezien zijn Minor League-geschiedenis vol strikeouts een interessante verhaallijn oplevert. Verder natuurlijk ook: Didi Gregorius, voor de Dutch Watch!

BE QUICK OR BE DEAD

In St. Petersburg, Florida nemen de Red Sox en Rays het tegen elkaar op, in één van de weinige intradivisionele match-ups van de dag. Het pitching-affiche, Chris Sale tegen Chris Archer, is in elk geval om van te smullen. Beide snelwerkende werpers maken hun vierde Opening Day start. Sale is extra lights out in seizoensopeners; de lefty is 3-0 met een 2.45 ERA als hij op de eerste dag van het seizoen in actie komt.

WAAR LETTEN WE OP?

Het Red Sox-debuut van J.D. Martinez. Boston’s nieuwe DH is weinig succesvol gebleken in zijn carrière tegen Archer. In 17 slagbeurten slaat hij tot nu toe .235 met één homerun en drie RBI’s. Hij wil natuurlijk goed uit de startblokken komen bij zijn nieuwe werkgever. Dutch Watch: Xander Bogaerts bemant de kortestoppositie voor Boston.

THE ANGEL AND THE GAMBLER

Werper Garrett Richards lijkt eindelijk alle blessureproblemen te boven. De 29-jarige krijgt dan ook de nod om Opening Day bij de Angels te starten. Richards kwam bijzonder goed door Spring Training heen, met een 2.84 ERA en 14 strikeouts in 12.2 innings. Tegenover hem staat een andere veelvuldig geblesseerde werper: southpaw Kendall Graveman krijgt zijn tweede Opening Day-start. De 27-jarige had het zwaar in de Cactus League, maar om eerlijk te zijn: veel beters hebben ze niet in Oakland, dus deze gok moeten ze maar nemen.

WAAR LETTEN WE OP?

Bij de Angels wordt het interessant om te zien hoe de nieuwe samenstelling functioneert. Zack Cozart en Ian Kinsler geven het infield en de offense een lichte make-over. Verder focussen we ons voor de Dutch Watch op Andrelton Simmons en letten we altijd een beetje extra op één van de MVP-kandidaten, Mike Trout. Bij Oakland draait alles om het jonge volk. Kan Matt Olson opnieuw voor vuurwerk zorgen?

WHEN TWO WORLDS COLLIDE

Clayton Richard gaat zijn tiende Major League-seizoen in, maar krijgt dit jaar pas voor het eerst een Opening Day-start. Die zal er waarschijnlijk net zo uitzien als 80% van zijn carrière: verdienstelijk, maar nothing to write home about. Zijn tegenstander bij de Brewers, Chase Anderson, vult de plek van de geblesseerde Jimmy Nelson op in de rotation. Dit zijn twee teams met volledig andere plannen voor 2018, wat ook terug te zien is in de starting line-ups.

WAAR LETTEN WE OP?

Boven alles vooral op Eric Hosmer. De grootste Free Agent-deal van dit afgelopen off-season wordt vanavond officieel gepresenteerd als nieuwste Padre. Kan hij zijn nieuwe status als grootverdiener in de league waarmaken? Bij de Brewers houden we een oogje op nieuwe aanwinsten Christian Yelich en Hosmer’s ex-teamgenoot Lorenzo Cain. De campagne voor de play-offs begint voor de Brewers meteen.

BRAVE NEW WORLD

Terwijl de Phillies Jake Arrieta als anker in de rotation binnenhaalden, stond de plek van Aaron Nola als ace van het gezelschap uit Philadelphia nooit ter sprake. De 24-jarige strikeoutartiest moet de kar dit seizoen gaan trekken en de Phillies laten verrassen in de NL East. Julio Teheran is pas 27, maar maakt wel al zijn vijfde Opening Day-start op rij voor de Braves. Geen enkele andere werper in de geschiedenis van de historierijke club deed dat hem voor.

WAAR LETTEN WE OP?

Dit zijn twee teams die nog wel eens zouden kunnen verrassen in 2018. Ze zijn in elk geval volop verjongd en op weg naar de toekomst. De Phillies nemen — naast Nola — jonge potentiële sterren als Rhys Hoskins, J.P. Crawford en de vers verlengde Scott Kingery mee naar Georgia. De Braves counteren met een mix van ervaring en jeugd. Dutch Watch: Ozzie Albies mag zijn geweldige rookiecampagne uit 2017 gevolg proberen te geven op het tweede honk bij de Braves.

TOTAL ECLIPSE

Twee teams met twee verschillende missies trappen hun seizoen af in Cincinnati. De Nationals jagen mogelijk voor de laatste keer met Bryce Harper en Daniel Murphy op een titel, terwijl de Reds rebuildende zijn. De pitching match-up kent aan de ene kant de regerend NL Cy Young Award-winnaar in Max Scherzer, die de veelvuldig geblesseerde Homer Bailey tegenover zich krijgt. Bailey start voor het eerst op Opening Day, nadat hij de laatste drie geblesseerd moest uitzitten. Voor Scherzer is dit Opening Day-start nummer drie. Hij zal, indien alles normaal verloopt, Bailey overvleugelen.

WAAR LETTEN WE OP?

De start van een record breaking volgende Cy Young-run van Scherzer en de kracht van de Nationals line-up mét Adam Eaton, maar voorlopig zonder Murphy. Bij de Reds gaat normaal gesproken de meeste aandacht uit naar Joey Votto, maar we zijn ook benieuwd naar Scooter Gennett. Was vorig jaar een fluke of heeft Gennett het ineens echt door?
Deze wedstrijd werd woensdagavond al afgelast wegens aankomend slecht weer.

THE TROOPER

Bij de start van de strijd om (hooguit) de middenmoot van de AL Central tussen de White Sox en de Royals, is vooral James Shields de gevierde man. De 36-jarige veteraan gáát maar door en maakt zijn achtste Opening Day start, voor inmiddels alweer zijn vierde verschillende team. In 2013 verloor hij nog als ace van de Royals van dezelfde White Sox (1-0), toen aangevoerd door Chris Sale. Duffy start voor de tweede keer op rij het openingsduel van het seizoen voor KC. Hij moet dit jaar de ace zijn voor het anderzijds weinig opwindende team.

WAAR LETTEN WE OP?

Het begint bij de terugkeer van Alcides Escobar en Mike Moustakas bij de Royals. Het tweetal nam vorig jaar uitgebreid afscheid van het publiek, maar keerde toch via Free Agency terug in Kansas City. Hun ontvangst kan een mooi moment worden. Aan de andere kant van het veld is het letten op de Chicago-aanval, die historisch gezien Duffy’s nummer heeft. Jose Abreu (.349, HR in 43 AB’s), Tim Anderson (.350 in 20 AB’s), Avisail Garcia (.333 in 30 AB’s), Leury Garcia (.308 in 13 AB’s) en Yolmer Sanchez (.400 in 25 AB’s) zien de bal blijkbaar goed uit de hand van de lefty.

STRANGER IN A STRANGE LAND

Wat dé Opening Day match-up van het jaar had moeten worden, liep als een ballon leeg toen Madison Bumgarner zijn pink brak in zijn laatste Spring Training-start. Nu staat vreemde eend in de Opening Day-bijt Ty Blach (4.01 strikeouts per 9 innings in 2017; laagste in de Majors) op de rol om het op te nemen tegen über-ace Clayton Kershaw. De ijzersterke Dodgers gaan als verliezend World Series-finalist dit duel in met maar één doel: opnieuw tot diep in oktober op het honkbalveld staan. Kershaw moet het goede voorbeeld geven. Hij staat voor de achtste keer op Opening Day op de heuvel; een clubrecord.

WAAR LETTEN WE OP?

Ten eerste of Kershaw zijn dominantie over de Giants kan voortzetten. De ervaren lefty startte 40 keer tegen San Francisco en is 22-9 met een 1.60 ERA over die starts. In de andere dug-out verdienen de nieuwe aanwinsten van de Giants wat meer aandacht. Andruw McCutchen en Evan Longoria debuteren voor hun nieuwe team. Natuurlijk ook hier weer een Dutch Watch, want wie weet zien we Kenley Jansen op de heuvel!

RIME OF THE ANCIENT MARINER

Voor de Indians is het moment daar een nieuw win streak te beginnen, want hun seizoen opent op Safeco Field in Seattle tegen de Mariners. De Tribe stuurt tweevoudig Cy Young Award-winnaar Corey Kluber voor de vierde keer op Opening Day naar de heuvel, terwijl de M’s counteren met good old Felix Hernandez. Voor de 31-jarige Venezolaan is het alweer zijn 11e Opening Day-start. Veel Spring Training heeft King Felix niet gehad, dus hij pitcht vannacht met een duidelijke limiet.

WAAR LETTEN WE OP?

Er is natuurlijk eigenlijk maar één ding van belang vannacht: de terugkeer van nestor Ichiro Suzuki in Seattle. De 44-jarige Japanner speelde 11 seizoenen bij de Mariners en keert dus nu weer terug op het nest waar hij zijn grootste MLB-successen boekte. De verwachting is dan ook een groots onthaal voor Seattle’s grootste honkbalster sinds Ken Griffey Jr.

DEJA-VU

Opening Day 2018 komt ten einde in Arizona, waar de Colorado Rockies het opnemen tegen de thuisspelende Diamondbacks. De herhaling van de NL Wild Card Game van vorig seizoen ziet Jon Gray het opnemen tegen Patrick Corbin. Beoogd Opener Robbie Ray kende controleproblemen in Spring Training, dus ging de nod naar Corbin. Gray keert terug van een seizoen waarin een voetblessure zijn snode plannen tot een doorbraak deed ontsporen, en hij kreeg het behoorlijk om zijn oren in die allesbeslissende wedstrijd tegen Arizona. Hij gaat dit jaar voor het breakout-seizoen dat hij vorig jaar miste. De strikeoutmachine leek in het voorjaar zijn controleproblemen te boven te zijn.

WAAR LETTEN WE OP?

De humidor. Arizona heeft afgelopen winter op Chase Field een koelkast vergelijkbaar met dat ding dat bij de Rockies staat geïnstalleerd, om van het stadion een minder extreme lanceerinstallatie voor homeruns te maken. Expert Alan Nathan voorspelde begin vorig seizoen dat een humidor in Chase het aantal homeruns kan doen halveren, wat weinig goeds doet beloven voor Arizona’s notoire power offense. Of er ook al meteen in game 1 een verschil te merken is, wachten we af.

***

30 teams, 15 wedstrijden: wát een eerste dag van het seizoen. Alle 30 teams gaan de lange reis van 162 wedstrijden aan vol dromen en hoop. Slechts tien teams blijven over die de dromen van een kampioenschap kunnen waarmaken. Dat is van later zorg. Voor nu: play ball!

Coverfoto: MLB.com

MLB Podcast, Ep. 40: Bonus Fantasy Baseball Podcast!

Jasper Roos
-
0

EPISODE 40: BONUS FANTASY BASEBALL SHOW!

De laatste week voor de start van het MLB-seizoen staat voor de fantasyspelers onder ons altijd in het teken van de jaarlijk Fantasy Draft! Op veler verzoek hebben Mike, Justin en Jasper de studio opgezocht voor een bonusaflevering van Just A Bit Outside, die volledig in het teken staat van de SportAmerika ‘Expert’ League Draft die afgelopen weekend plaatsvond. Inderdaad, deze podcast gaat uitsluitend over fantasy baseball; het echte honkbal doen we vanaf komend weekend weer (en dan minder lang dan de Preview shows, beloofd!).
Voor nu: all things fantasy baseball in drie kwartier met de mannen van Just A Bit Outside!

Contact met de show? Dat kan via twitter.com/sportamerika, facebook.com/sportamerika of via justabitpodcast@gmail.com! Vind je de show tof en heb je een iTunes-account? Dan vinden we het leuk als je een goede review over ons achterlaat!

NFL Season in Review 2018: Dallas Cowboys

Jurian Ubachs
-
0

Met het seizoen in de boeken en het off-season onderweg, werpen we een blik in de achteruitkijkspiegel van het NFL-seizoen. In volgorde van de draft, van slechtste team naar het beste, kijken we terug op het seizoen van de 32 verschillende NFL-teams. Vandaag in deel 19: Dallas Cowboys.

SOAPSERIE IN THE LONE STAR STATE

Zijn de Dallas Cowboys eigenlijk ooit echt begonnen aan het 2017-seizoen? Ja, natuurlijk wel, maar toch ook niet. Al vanaf dag nul hing een schorsing voor sterspeler Ezekiel Elliott als het zwaard van Damocles boven het hoofd van ‘America’s team’. Het begon allemaal met een incident rond huiselijk geweld, dat plaats zou hebben gevonden nog voor Dallas ‘Zeke’ had gedraft. De zaak werd door justitie uiteindelijk niet aangehouden, maar een onderzoek van de NFL naar of Elliott de personal conduct policy van de NFL zou hebben geschonden leverde een hard oordeel op. In de ogen van de NFL, en dan met name die van commissioner Roger Goodell, was de running back schuldig. In augustus, vlak voor aanvang van Elliot’s tweede seizoen in de NFL, werd hem een schorsing van zes wedstrijden opgelegd.
Het is moeilijk te geloven bij een schorsing die anderhalf jaar na een incident wordt opgelegd, maar eigenlijk begon de soap toen pas. Elliott en zijn advocaten tekenden meerdere keren beroep aan tegen de schorsing. Daarnaast verkreeg ‘Zeke’ met succes een gerechtelijk bevel dat zijn schorsing uitgesteld moest worden zolang er geen nieuwe uitspraak was. Dat bevel werd vervolgens weer aangevochten door de NFL. Tussendoor ging de voor de zaak verantwoordelijke rechter nog even op vakantie. Vele pleidooien en beroepen later, werd op 15 november bekend dat Elliott zich gewonnen gaf.
De back miste daarop zes wedstrijden. De eerste drie duels zonder hem gingen verloren, genoeg om het reële uitzicht op de play-offs te verliezen. In wedstrijd 15 kon een terugkeer van Elliott het verschil ook niet meer maken. Het moge duidelijk zijn dat geen enkele gebeurtenis zo veel impact had op de Dallas Cowboys van 2017 dan deze soapserie.

Dak Prescott en Ezekiell Elliott (Photo: Getty Images)

WAT GING GOED IN 2017?

COMBI DAK EN ZEKE NOG STEEDS STERK

Goed, hij viel halverwege het seizoen weg, maar in de eerste acht wedstrijden van de Cowboys liet Elliott zien ook in 2017 één van de beste spelers op zijn positie te zijn. Het blijft een enorme luxe om een running back te hebben die zowel over de grond als door de lucht hoort bij de elite in de NFL. Quarterback Dak Prescott maakte dan ook dankbaar gebruik van de aanwezigheid van Dallas’ sterspeler. Elliott scoorde in tien wedstrijden acht keer via de grond en twee keer door de lucht. Zijn laatste wedstrijd voor zijn schorsing, tegen Kansas City, leverde Dallas misschien wel zijn beste overwinning van het seizoen op en het team zag er uit als een contender.

TYRON SMITH IS EEN BEEST

Is dit nieuws voor iemand? Dan heb je niet goed opgelet. Het wegvallen van Elliott was pijnlijk, maar je kunt een discussie voeren over wie Prescott het meest miste: Zeke, of zijn left tackle Tyron Smith? Toen de meer dan 300kg bankdrukkende lineman geblesseerd raakte na week 8 , werd er kansloos verloren van de concurrenten uit Atlanta en Philadelphia. Wanneer hij echter fit is, is Smith misschien wel de beste speler op zijn positie in de NFL.

TALENT IN DEFENSIE

Veel aandacht ging uit naar de aanvallers van de Cowboys. De verhaallijnen rond Elliott, Prescott, Smith en Dez Bryant werden vaak verteld en gehoord, waardoor de verdediging van de Cowboys misschien wel wat te weinig liefde heeft gekregen. Feit is namelijk dat de Cowboys zeker in hun voorste zeven spelers over behoorlijk wat kwaliteit beschikken. Defensive end DeMarcus Lawrence kende een sterk jaar, met 14.5 sacks, maar de enige echte topspeler en defensief leider van de Cowboys is uiteraard Sean Lee. Met Lee binnen de lijnen staat het team gemiddeld 100 yards minder en 10 punten minder toe. Buiten Lee en Lawrence maakte ook rookie Xavier Woods indruk in 2017, met 41 tackles, zes verdedigde passes en een interceptie.

WAT GING FOUT IN 2017?

AFHANKELIJK VAN ZEKE EN SMITH

De Cowboys scoorden in de eerste drie wedstrijden die Elliott en Smith niet speelden respectievelijk zeven, negen en zes punten. Het maakte veel duidelijk over dit Dallas-team: zonder Elliott loopt de aanval niet. Daar konden Alfred Morris, Darren McFadden en Rod Smith helemaal niets aan veranderen. Dat Tyron Smith tegelijkertijd wegviel, bleek de doodsteek voor de seizoensaspiraties van Dallas. Dat bleek vooral bij de definitieve uitschakeling voor de play-offs, toen een half-fitte Smith een nederlaag tegen de Seahawks niet kon voorkomen.


Zijn vervanger, Chaz Green, bleek niet de oplossing. Vraag voor de grap eens aan Dak Prescott wie Adrian Clayborn is. Hij zou het moeten weten, want de defensive end van de Atlanta Falcons wist zes sacks op Prescott te noteren in de eerste game die Smith miste. Perspectief: Clayborn had maar één jaar in zijn carrière waarin hij meer dan zes sacks had in een volledig seizoen.

WAAR IS DEZ?

Eigenlijk kunnen we dit ook wel breder trekken naar de wide receivers van Dallas in het algemeen.  Geen van de ballenvangers had een sterk jaar, maar Dez Bryant blijft de opvallendste naam. De op papier beste WR van de Cowboys startte alle wedstrijden en kwam tot niet meer dan 838 yards en 6 touchdowns. Echt, Dez? Is dat alles? De jaren dat zijn totale yards me vier cijfers geschreven werd en de touchdowns steevast in de tientallen zaten, raken steeds meer in de vergetelheid.
Benieuwd of de Cowboys ook kunnen ‘vergeten’ dat Bryant in 2018 en 2019 nog 16,5 miljoen bijdraagt aan de salary cap. Het is te hopen dat Prescott en Bryant betere chemie met elkaar gaan krijgen, anders vormt de aanwezigheid van de receiver meer een obstakel dan een wapen.

WAT BRENGT 2018?

TERUGKEER VAN ZEKE EN SMITH

Het moet nu wel duidelijk zijn: de Dallas Cowboys zijn voor succes voor een aanzienlijk deel afhankelijk van de aanwezigheid van Elliott en Tyron Smith. Beide worden deze zomer fit en – hopelijk – zonder verdere problemen in het trainingskamp verwacht. Prescott is geen Rodgers of Brady, maar heeft bewezen een top-10 quarterback te kunnen zijn als hij zijn favoriete running back en left tackle bij zich heeft.
Buiten hen verandert de aanval iets met de komst van wide receiver Allen Hurns, die overgenomen wordt van Jacksonville. Zijn komst zet een groot vraagteken boven het hoofd van Dez Bryant, wiens toekomst nog altijd ongewis is. De Cowboys zouden nog steeds van hem af willen, of in elk geval het contract van de tegenvallende receiver willen herstructureren – iets waar Bryant niets voor voelt. Dat verhaal krijgt als we richting de zomer gaan vast nog wel een staartje.

(Cover photo: Getty Images)

De MLS 'Dutch Update' #2 – Ongelukkige speelweken voor de Nederlanders

Lars Smit
-
0


In de afgelopen twee weken kwamen zes Nederlanders in actie in de MLS. Alle spelers kenden helaas weinig succesvolle wedstrijden met hun team, geen één van de Nederlanders wist de afgelopen twee weken een overwinning te boeken. Haris Medunjanin en Marcel de Jong wisten een gelijkspel over de streep te trekken. Johan Kappelhof, Gregory van der Wiel, Danny Hoesen en Kelvin Leerdam verloren allemaal.

ONOPVALLENDE KAPPELHOF

Johan Kappelhof speelde opnieuw 90 minuten voor zijn club Chicago Fire. De Nederlandse centrale verdediger maakte een onopvallende indruk. Zijn directe tegenstander viel niet op en dit mag zeker deels worden toegeschreven aan een steady optreden van Kappelhof. Ondanks zijn redelijke wedstrijd stelde zijn ploeg uit Chicago opnieuw teleur. Minnesota United was met 2-1 te sterk.

SLAAPVERWEKKENDE MEDUNJANIN

Haris Medunjanin speelde in het allersaaiste duel van speelronde drie en vier. Philadelphia Union speelde thuis, in een wedstrijd zonder hoogtepunten, met 0-0 gelijk tegen Columbus Crew. Voor Medunjanin, die als centrale middenvelder de volle 90 minuten speelde, was de saaiheid echter een compliment. Als centrale middenvelder is het namelijk zijn taak om de wedstrijd te controleren en dat ging hem goed af. De Nederlandse Bosniër werd vanwege zijn goede prestaties opnieuw opgeroepen voor het Bosnisch elftal.

VALSE START VOOR VAN DER WIEL

Ook het tweede optreden van Gregory van der Wiel voor Toronto FC is uitgedraaid op een deceptie. De titelverdediger ging namelijk wederom onderuit. Deze keer ging het dus mis op bezoek bij landgenoot Montreal Impact. ‘VDW’ zelf speelde een solide wedstrijd in een 5-3-2 opstelling. Het is echter wel duidelijk dat het nog even tijd zal kosten voordat de Nederlander echt waarde zal gaan toevoegen aan Toronto FC.
ONGELUKKIGE HOESEN

Spits Danny Hoesen speelde met San Jose een ongelukkige wedstrijd. Zijn ploeg ging terecht onderuit tegen het sterkere Sporting Kansas City. De Nederlander speelde een redelijke wedstrijd, maar wist niet gevaarlijk te worden. In de combinatie en de opbouw was Hoesen vooral sterk, maar in de 82e minuut werd hij gewisseld.

LIJNREDDER LEERDAM

Kelvin Leerdam maakte de 90 minuten vol als rechtsback in een kansloos 3-0 verlies van zijn Seattle Sounders bij FC Dallas. Hij pakte geel, maar was een van de betere spelers aan de kant van de Sounders. Tot twee keer toe wist de voormalig speler van Vitesse de bal van de lijn te redden. Hiermee voorkwam hij een nog grotere nederlaag voor zijn ploeg. Na een vroege rode kaart voor Clint Dempsey werd al vrij snel duidelijk dat er voor Seattle weinig te halen viel in Dallas. Leerdam was de beste speler van zijn ploeg in een anderzijds teleurstellend optreden van de Sounders.

OPNIEUW BLESSURE DE JONG

Marcel de Jong speelde 75 minuten als linksback in de thuiswedstrijd tegen LA Galaxy. De verdediger wist met zijn ploeg de nul te houden tegen een van de betere aanvallen van de MLS. De Canadees international speelde een goede wedstrijd en werd na 75 minuten naar de kant gehaald toen de Vancouver Whitecaps op zoek gingen naar de overwinning.

Top Photo: Kjell Redal/The Seattle Times

30-in-30 Season Preview 2018: Houston Astros

Jasper Roos
-
2


Veel beter kon het seizoen in 2017 voor de Houston Astros niet. De club won de AL West, de American League en de World Series. Na een succesvol off-season, waarin Gerrit Cole aan de pitching staff werd toegevoegd, zijn de ‘Stros klaar om hun titel te verdedigen.

WINDOW WIDE OPEN

Jarenlang werkten de Astros aan het opbouwen van hun organisatie. Toch werden de dramatische seizoenen in de Majors gevolgd door knallende champagne bij de Minor League- en Player Development-staff, want ja: Draft picks!
— SPORTAMERIKA MLB SEASON IN REVIEW 2017: HOUSTON ASTROS
Het verhaal over de totstandkoming van de Astros is al veelvuldig beschreven. Ja, het team dat in 2017 de World Series won bestond in grote mate uit zelfopgeleid talent. Met Jose Altuve, George Springer, Alex Bregman, Lance McCullers en Carlos Correa is de rij sterren lang. Dat talent, jarenlang zorgvuldig verzameld, zit nu middenin hun window of opportunity. Er is dus maar één missie in het nieuwe seizoen: op herhaling!

2018: REPEAT?

De Astros front office, onder leiding van Jeff Luhnow, lijkt in elk geval als geen ander te weten dat het ijzer gesmeed moet worden als het heet is. Vorig jaar voegde hij tijdens het seizoen al Justin Verlander aan de ploeg toe; afgelopen winter haalde hij Gerrit Cole op uit Pittsburgh. Voor de rest blijft het team in grote lijnen gelijk, wat aan alle kanten goed nieuws betekent voor de ‘Stros.

LINE-UP

Tsja, als het op de line-up aankomt, zijn we eigenlijk heel snel klaar met het vooruitblikken. Deze is vrijwel identiek aan het team dat vorig jaar aan Game 7 van de World Series begon. Klein verschil aan de start van het seizoen is dat Cubaanse eerstehonkman Yuli Gurriel zowel geschorst, als geblesseerd is. De veteraan zit een straf uit voor het maken van een racistisch getint gebaar richting toenmalig Dodgers-ace Yu Darvish. Hij heeft toen gelijk zijn hamate bone maar uit zijn hand laten verwijderen in het off-season.
De plek van Gurriel zal tot zijn terugkeer ingevuld worden door superutility-man Marwin Gonzalez, die op zijn beurt zijn plek in het linksveld overgenomen ziet worden door Derek Fisher. Voor de rest is de slagvolgorde eenvoudig uit te tekenen. Aan persoonlijke accolades geen gebrek in deze opstelling, in elk geval.

2017 World Series MVP George Springer wordt waarschijnlijk gevolgd door 2014 Haarlemse Honkbalweek-MVP Alex Bregman, die op zijn beurt 2017 AL MVP Jose Altuve achter zich heeft slaan. Het drietal heeft de dekking van 2015 Rookie of the Year Carlos Correa.
Na de kortestop drogen de individuele prijzen even op, maar met Gonzalez, Brian McCann, Evan Gattis en de getalenteerde jongeling Fisher kan ook deze onderste helft van de line-up mee met de betere in de Majors.

PITCHING STAFF: ROTATION

Met de toevoeging van Cole beschikken de Astros nu van één tot en met vijf in de rotation over bovengemiddelde werpers. Ja, zelfs Charlie Morton moet tegenwoordig zo aangeduid worden, nu zijn verhoogde fastballsnelheid (97 mph), goede groundball-ratio (51.8% in 2017) en HR-to-flyball-ratio (12.5%) aan alle kanten wijzen op een herhaalbaar succes.
Verlander trekt de rotationkar, gevolgd door mede-ex-Cy-Young-winnaar Dallas Keuchel en de eerder genoemde Cole. McCullers kan dit jaar in potentie de stap richting een hoge CYA-finish zetten. Veel fans kijken naar zijn seizoensstats van 2017 en concluderen: 4.25 ERA, bijna één hit per inning tegen, een 1.30 WHIP, laat maar. Splits je echter het seizoen van de 24-jarige in tweeën, vertellen de stats een heel ander verhaal. Een 3.05 ERA, 21% strikeout-to-walk-percentage differential in de eerste helft tegenover een 8.23 ERA, 9% K%-BB% in de tweede helft. Blijft McCullers fit — hij stond twee keer op de DL in 2017 — is een topseizoen zeker niet onmogelijk.

 
Gaat het fout met McCullers, kan hij ook eenvoudig naar de bullpen geschoven worden, van waaruit hij als een tweede Chris Devenski moeiteloos een relief ace kan worden. Zijn plek in de rotation kan dan ingevuld worden door voormalig top prospects Francis Martes of David Paulino.

PITCHING STAFF: BULLPEN

Het Astros-reliefkorps was er vorig seizoen eentje met twee gezichten. Aan de ene kant beschikte A.J. Hinch over mannen als Devenski (100 K’s in 80 IP, 2.68 ERA), Will Harris (10.32 K/9 in 45.1 IP, 2.98 ERA) en multi-tool Brad Peacock (132 IP, 161 K’s, 3.00 ERA, 3.0 WAR). Aan de andere kant moest de ploeg ook af en toe nagelbijtend toekijken als Ken Giles (vooral in de play-offs), set-up-man Luke Gregorson (4.57 ERA) of Tony Sipp (5.79 ERA) de heuvel bestegen.
Fun fact: wegens blow-outs in 2017 stuurde Hinch in 2017 maar liefst drie veldspelers de heuvel op. Infielder Tyler White, Outfielder Nori Aoki en derdehonkman J.D. Davis zagen — met wisselend succes — een inning of twee als reliever.

 
Dit seizoen bestaat ook de bullpen weer grotendeels uit dezelfde namen, met de toevoegingen van Free Agents Hector Rondon (ex-Cubs) en Joe Smith (ex-Indians). Ex-starter Colin McHugh neemt de plek van de vertrokken Joe Musgrove als long man in de bullpen over. Peacock blijft het geheime wapen en de overige namen weten waar ze aan toe zijn. De Astros-bullpen — de reden dat Hinch regelmatig creatief omging met zijn starters en in game 7 zelfs noodgedwongen Charlie Morton de laatste vier innings liet gooien — is sterker dan vorig jaar.

CONCLUSIE

Met die bullpenversterkingen, de toevoeging van Gerrit Cole aan de rotation en een in tact gebleven starting line-up, hebben de Astros eigenlijk niets of niemand te vrezen in 2018. Sinds de late-90’s Yankees is er geen club meer geweest die een dusdanig grote kans op een repeat maakt als deze Houston Astros. De concurrentie in de American League komt uit Boston, New York en Cleveland, maar Houston zal geen Red Sox, Yankees of Indians vrezen. Of de Dodgers, Cubs of Nationals een sta-in-de-weg kunnen zijn, valt te bezien. De kans dat de Texanen volgend jaar wederom Donald Trump mogen bezoeken, is echter groot (vanaf het Astroskant gezien, tenminste…..).

VERWACHT RESULTAAT: 1e (AL WEST)

Coverfoto: getwallpapers.com

NFL Season in Review 2018: Seattle Seahawks

Wouter Boerkamp
-
0


Met het seizoen in de boeken en het off-season onderweg, werpen we een blik in de achteruitkijkspiegel van het NFL-seizoen. In volgorde van de draft, van slechtste team naar het beste, kijken we terug op het seizoen van de 32 verschillende NFL-teams. In deel 18: een podcast met Justin Kevenaar over de Seattle Seahawks.

WAT GING GOED EN FOUT IN 2017 EN WAT BRENGT 2018?

Justin moest voor het eerst sinds 2011 genoegen nemen met een seizoen zonder play-off-deelname van Seattle. Het seizoen leek voorspoedig te gaan tot de beslissende fase van het seizoen aanbrak. Normaal gesproken het terrein van de Seahawks, maar in 2017 niet. Drie van de laatste vier wedstrijden gingen verloren, waaronder de 7-42 afstraffing door de LA Rams.
Het MVP-waardige seizoen van Russell Wilson bleef zo zonder beloning. De veelgeprezen bezweek ook onder de druk. Bovendien haakten drie belangrijke pionnen af met blessures: Richard Sherman (gescheurde achillespees), Kam Chancellor en Cliff Avril (nekblessures).
Met de opkomst van de LA Rams, met Ndamukong Suh, en de San Francisco 49ers, met Sherman, staat de ooit zo stevige leidende positie in de NFC West zwaar onder druk. Wordt 2018 een tussenjaar?

Cover photo: Getty Images (archief)

Markelle Fultz maakt rentree voor 76ers

Wouter Holsappel
-
0

Covington – Simmons – Fultz – Embiid (archief)

Markelle Fultz heeft maandagavond zijn rentree gemaakt bij de Philadelpia ’76ers. De nummer één pick van de afgelopen draft was een groot gedeelte van het seizoen uitgeschakeld met een mysterieuze schouderblessure. De terugkeer van Fultz kwam als een verrassing, aangezien het de laatste tijd opvallend stil was rond de point guard. Ruim een uur voor de wedstrijd tegen de Denver Nuggets lieten de 76’ers weten dat Fultz een kwartier zou gaan spelen. Met 10 punten, 4 rebounds en 8 assist in 14 minuten liet Fultz direct van zich spreken.

TEGENVALLEND SEIZOEN

Hoewel de verwachtingen dit seizoen hooggespannen waren rond Fultz, kon hij het het dit seizoen nog niet laten zien. Een blessure in zijn schouder gooide roet in het eten voor de rookie. Tijdens de Summer School  in Utah leek er nog niets aan de hand voor Fultz. Toen hij echter aansloot bij Philadelphia was er iets mis. Zijn schoten zagen er slecht uit, met name zijn free throws. Vervolgens miste Fultz bijna het gehele seizoen. Hij moest 68 wedstrijden toekijken met een blessure waarvan nog steeds niet helemaal duidelijk is wat er nou precies aan de hand was. Het is niet de eerste keer dat de 76ers een rookie vrijwel het gehele seizoen moeten missen. Eerder overkwam het Joel Embiid en Ben Simmons.

PHILADELPIA ON FIRE

Ondertussen komt Fultz bij de 76ers in een gespreid bedje terecht. De Sixers hebben zich met een record van 43-30 en een winstreak van zeven al verzekerd van een plaats bij de play-offs, voor het eerst sinds seizoen 2011-2012.  De afgelopen jaren zijn de 76ers vooral bezig geweest met tanken, door henzelf  The Process genoemd. Deze strategie leverde ze tot nu toe onder meer  Joel Embiid, Dario Saric, Ben Simmons en dus dit seizoen Fultz op. Ben Simmons maakt dit jaar serieus kans op de rookie of the year award, terwijl Embiid uitgroeide tot All-star. De terugkeer van Fultz kan de 76ers eventueel een extra boost geven in de play-offs.

Coverfoto: Archief

30-in-30 Season Preview: Los Angeles Dodgers

Hans Mulder
-
0


De Los Angeles Dodgers dreigen de Atlanta Braves van dit decennium te worden. In de jaren negentig wonnen de Braves de ene divisietitel na de andere, maar slechts één keer wonnen Bobby Cox en de zijnen de World Series. Voorlopig lijken de Dodgers te tekenen voor een dergelijk scenario. Sinds 2008 won Los Angeles zeven keer de NL West. Eén keer maakten de Dodgers hun opwachting in de World Series, maar daarin waren de Houston Astros vorig jaar met 4-3 te sterk.
Geen team, zelfs de Astros en de Indians niet, won in 2017 zoveel wedstrijden als de LA Dodgers. Manager Dave Roberts zag zijn ploeg 104 keer als winnaar van het veld stappen. Na drie wedstrijden waren de Dodgers in de NLDS al klaar met de Arizona Diamondbacks. De Chicago Cubs vonden na vijf duels hun Waterloo tegen LA in de NLCS. De energie die de Dodgers konden sparen in hun eerste series, hadden ze hard nodig tegen Houston. En nog was dat niet genoeg. In een prachtige World Series moesten de Dodgers na zeven duels het hoofd buigen.

CODY WIE?!

Het einde was dan zuur, maar onderweg gebeurde er vorig jaar veel moois in Los Angeles. Zo was er opeens de doorbraak van Cody Bellinger. Op 21-jarige leeftijd debuteerde de eerstehonkman in de majors, had vijf wedstrijden nodig voor z’n eerste homerun en sloot het seizoen af met maar liefst 39 dingers. Het verbaasde niemand dat Bellinger aan het einde van de rit tot NL Rookie of the Year werd verkozen. In 2013 pikten de Dodgers hem op in de vierde ronde van de draft, maar Bellinger weet de ogen van de honkbalwereld nu echt op zich gericht. Het lijkt hem echter wel toevertrouwd om de goede lijn door te trekken.

De puisant rijke Dodgers hielden zich aardig koest in het offseason. Van opvallend veel mensen werd afscheid genomen. Dat had vooral te maken met financiën. Pitchers Scott Kazmir en Brandon McCarthy gingen hun geluk beproeven in Atlanta. In diezelfde deal mochten de fans in LA Matt Kemp opnieuw in de armen sluiten. Yu Darvish speelde vorig seizoen een paar maanden voor de Dodgers en verkaste naar de Cubs.
— SPORTAMERIKA SEASON IN REVIEW 2017: LOS ANGELES DODGERS
Curtis Granderson kwam tijdens het seizoen over van de Mets, maar vervolgt zijn loopbaan in Toronto. In Scott Alexander hebben de Dodgers er wel een goede reliever bij. De lefty noteerde vorig jaar in dienst van de Royals vier saves, maar met de aanwezigheid van Kenley Jansen zal hij niet de illusie hebben dat hij gehaald is voor de rol als closer. Hoewel het rustig bleef in Los Angeles zullen de fans toch tevreden zijn. Het grootste deel van de succesvolle ploeg van vorig jaar keert terug om opnieuw een gooi te doen naar de eerste World Series-titel sinds 1988.

LINE-UP

Matt Kemp zou zomaar eens de verrassing in het leftfield kunnen worden. Namens Atlanta had Kemp vorig jaar aan slag nog wel zijn goede momenten, maar defensief hielden de Braves-fans hun hart vast als de veteraan in de line-up stond. Tijdens Spring Training verbaast Kemp vriend en vijand met z’n vier homeruns en acht RBIs. Chris Taylor bracht vorig jaar de nodige tijd door in het leftfield, maar schuift in 2018 waarschijnlijk op naar het centerfield. In z’n vijfde jaar in de majors toonde de 27-jarige outfielder aan wel degelijk te kunnen slaan. Taylor sloot zijn eerste seizoen als vaste waarde in de line-up af met 21 homeruns, 72 RBIs, 17 gestolen honken en een slashline van .288/.354/.496.

In right field zal Yasiel Puig zijn plekje weer opeisen. En wie kan hem ongelijk geven. Puig is nog altijd maar 27 jaar, dus de beste jaren van de Cubaan moeten nog komen. Als hij de ontwikkeling van vorig seizoen door weet te trekken, berg je dan maar. Dat hij talent heeft, bewees hij al in 2013 toen hij als tweede eindigde in de NL Rookie of the Year. In de jaren die volgden, leek de ontwikkeling te stagneren. In 2017 kwam het beest echter los in de outfielder. Met wat meer discipline aan slag kwam hij uiteindelijk tot 28 homeruns en 74 RBIs.
Na twee vette jaren volgde voor Joc Pederson vorig seizoen een mager jaar. Met 35 RBIs bleef zijn productie ver achter bij die van 2015 en 2016 waarin hij respectievelijk tot 68 en 54 binnengeslagen punten kwam. Ook wat betreft het aantal homeruns moest Pederson een stap terug doen. In 2016 timmerde hij de bal 25 keer over de hekken. Een jaar later moest de 25-jarige leftie het met 11 doen.

INFIELD

Tijdens Spring Training kregen de Dodgers een fikse domper te verwerken. In 2017 liet Justin Turner zien dat zijn goede prestaties in 2016 geen toeval waren. De inmiddels 33-jarige derdehonkman zal de eerste weken van het seizoen echter moeten missen vanwege een polsblessure. De Dodgers hebben hun All-Star waarschijnlijk pas in mei terug. Over zijn slashline in kon Turner in 2017 dik tevreden zijn: .322/.415/.530. Hij was weliswaar minder productief dan in 2016, maar speelde ook minder wedstrijden. Met vijf RBI’s in de eerste wedstrijd tegen de Diamondbacks begon de derdehonkman zeer hoopvol aan de play-offs. In de World Series wisten de Astros hem na Game 1 aardig aan banden te leggen.

 
Met Corey Seager had LA nog een All-Star in huis. En de NL Rookie of the Year van 2016. De jonge kortestop heeft ook al twee silver slugger awards op de schoorsteenmantel staan. Met dit alles in het achterhoofd ligt de lat hoog voor de 23-jarige Seager. Vorig jaar bewees hij al prima om te kunnen gaan met de verwachtingen toen hij de cijfers uit zijn eerste seizoen praktisch kopieerde. Als Seager dit in 2018 enigszins kan herhalen, zullen de fans al dolblij zijn. De infielder is echter nog jong, dus moet zijn prime nog komen. Als zijn ontwikkeling echt doorzet, lijkt the sky the limit voor Corey Seager, maar daar durven ze in Los Angeles nog bijna niet aan te denken. Zijn tegenstanders ook niet overigens.

ERVARING

Voor wat goede raad hoeven de jonkies Bellinger en Seager maar even opzij te kijken. Logan Forsythe kent het klappen van de zweep wel na zeven seizoenen in de MLB. De tweedehonkman had zijn knuppel achtergelaten in Tampa, waar hij in twee seizoenen tot 37 homeruns kwam, maar verdedigend stond de routinier wel degelijk zijn mannetje. Nu Turner de eerste weken van het seizoen mist, zal het de Dodgers niet slecht uitkomen als Forsythe aanvallend zijn bijdrage wat op weet te vijzelen. In 119 wedstrijden moest hij genoegen nemen met 6 homeruns en 36 RBIs. Aan de oostkust heeft de infielder bewezen dat hij beter kan. De kans is groot dat hij het seizoen begint op het derde honk en dat Enrique Hernandez plaatsneemt op het tweede honk. Dit heeft natuurlijk alles te maken met de blessure van Turner.

PITCHING ROTATION

De beste pitching rotation in de National League moest vorig jaar in de World Series buigen voor de Astros. Aan het hoofd van deze rotation staat nog altijd de onvolprezen Clayton Kershaw. Met een ERA van 2.31 won de 30-jarige leftie 18 wedstrijden en voor de zevende keer in successie mocht hij zich melden bij de All-Star Game. Het knappe seizoen, waarin rugproblemen hem opnieuw parten speelden, werd niet beloond met een Cy Young Award. Die ging namelijk naar Max Scherzer. In de prijzenkast van Kershaw ontbreekt nog een World Series-ring. In 2018 gaat hij opnieuw jagen naar deze trofee, maar de werper hoopt ook dat hij eindelijk weer eens uit de ziekenboeg blijft. Tijdens Spring Training toonde Kershaw in elk geval z’n goede vorm. Hij hield zijn ERA op 0.00.

 
In Atlanta werd Alex Wood met veel tromgeroffel in 2013 aangekondigd als een potentiële opvolger van Greg Maddux of John Smoltz, maar al na twee jaar hadden de Braves genoeg gezien. Wood werd betrokken in een trade naar de Dodgers. In 2016 werd hij geplaagd door blessures, maar vorig jaar keerde Wood keihard terug. De 27-jarige leftie startte in 25 duels, won er 16 en pas op 21 juli leed hij z’n eerste nederlaag. Zijn sterke start leverde hem een uitverkiezing op voor de All-Star Game. De Dodgers hopen voor 2018 van harte op de Wood van de eerste seizoenshelft, want de tweede helft was niet om over naar huis te schrijven. In de play-offs kwam hij slechts drie keer in actie.

DE KWESTIE MAEDA

Kenta Maeda begon vorig jaar in de starting rotation, maar in de play-offs moest hij het doen met een plekje in de bullpen. Na een aardig eerste seizoen had de Japanner het in 2017 moeilijk. In oktober herpakte Maeda zich. Als reliever was de Japanner vrijwel niet te raken. Tijdens Spring Training startte Maeda in vier wedstrijden en zijn cijfers bieden alvast hoop voor de toekomst. In 12.1 innings noteert de Japanner een ERA van 2.19.
Bijna vanuit het niets dook zijn landgenoot Hyun-Jin Ryu weer op in de rotation. In 2013 en 2014 was hij een vaste waarde, maar daarna gooide hij alleen in 2016 één potje in de hoofdmacht. Vorig seizoen stond Ryu opeens weer in 24 wedstrijden als starter op de heuvel en kwam tot een ERA van 3.77. Voor de breedte is de Japanner ook in 2018 weer een solide kracht. Dat geldt zeker ook voor Rich Hill. De 37-jarige veteraan won 12 van zijn 25 starts en zijn ERA was een zeer acceptabele 3.32. Zijn contract loopt nog tot 2020 dus de tegenstanders zijn voorlopig nog niet van de leftie af.

BULLPEN

Met Kenley Jansen hebben de Dodgers één van de beste closers in de majors in huis. De international van het Nederlands Koninkrijksteam is in drie van zijn laatste vier seizoenen goed voor minimaal 40 saves. Het reguliere seizoen kwam Jansen zonder nederlaag door, maar die maagdelijke status raakte hij kwijt in de vijfde wedstrijd van de World Series. In Game 6 revancheerde hij zich knap. In Scott Alexander heeft de Nederlander een nieuwe setup man. De 30-jarige leftie kwam over van de Royals, waar hij vorig seizoen 58 wedstrijden speelde, 69 innings gooide en een ERA van 2.48 noteerde. Pedro Báez zal deze rol ook vervullen, maar dan als rightie. Báez verknoeide vorig seizoen drie save opportunities, maar is over het algemeen een degelijke reliever.

Een paar jaar geleden werd Ross Stripling gezien als een talentvolle starter. Zo begon, na jaren van blessureleed, in 2016 ook zijn carrière in de majors. In 2017 werd de 28-jarige werper een gewaardeerde kracht in de bullpen. In de middle innings hoopt Stripling ook in 2018 weer van waarde te zijn. Tony Cingrani is één van de relievers die het van Stripling over kan nemen. De lange lefty kwam vorig seizoen over van de Cincinnati Reds, waar hij toch bepaald niet groots presteerde. De gok van de Dodgers pakte goed uit. In dienst van LA kwam Cingrani met 2.79 tot zijn beste ERA in jaren. Voor beide partijen is het nu te hopen dat dit geen uitschieter was.
Een jaar eerder hadden de Dodgers een soortgelijke deal gedaan. Toen kwam Josh Fields over van de Houston Astros. Ook Fields speelde niet de pannen van het dak in Texas, maar de lucht in Californië deed wonderen. Josh Fields bewoog zich zonder nederlagen door 2017. Wat dat betreft kan het in 2018 alleen maar tegenvallen, maar de 32-jarige routinier verbaast vriend en vijand al twee seizoenen in LA dus waarom niet ook een derde?

CONCLUSIE

De redacteuren van SportAmerika zijn het eens. De Dodgers winnen voor het zesde jaar op rij de NL West. De sterke pitching rotation is intact gebleven en dat geldt eigenlijk voor het overgrote deel van de line-up. Cody Bellinger en Corey Seager zijn zomaar wat namen die, gezien hun leeftijd, nog elk jaar beter worden. Er is dus geen reden om aan te nemen dat de Dodgers deze divisie niet opnieuw gaan domineren.
De concurrentie zit echter niet stil. San Francisco, Colorado en Arizona zullen wel wat aan de poort gaan rammelen, maar de Dodgers laten het niet zo ver komen dat er een grote strijd om de divisietitel losbarst. Alle ingrediënten zijn aanwezig om er weer een succesvol seizoen van te maken. Vorig jaar kon de franchise de titel bijna ruiken. De ploeg weet nu echter ook dat alleen kwaliteit niet genoeg is. Er is soms ook gewoon een portie geluk nodig.
VERWACHT RESULTAAT: 1E (NL West)

Coverfoto: Mark J. Terrill/Associated Press/Archief

MLS Update #4: Portland pakt eerste punt

Niels De Jong
-
0


De vierde week van de MLS zit erop en elke week zal SportAmerika middels een korte update de laatste stand van zaken geven uit de voetbalcompetitie van Amerika. Deze week bespreken we de gelijke spelen van Portland en Colorado en de overwinningen van New York Red Bulls en Columbus Crew.

PORTLAND PAKT EERSTE PUNT TEGEN FC DALLAS

Aan het begin van de vierde speelronde stond Portland nog op nul punten uit twee wedstrijden. Het verloor van LA Galaxy en New York Red Bulls. De eerste punten moesten dus gepakt worden tegen FC Dallas. Maar FC Dallas dacht daar anders over. Al in de 36e minuut kwam de ploeg van Oscar Pareja op voorsprong. Roland Lamah kon in alle vrijheid de 1-0 scoren door de bal in de verre hoek te plaatsen achter doelman Jake Gleeson. In de 47e minuut kwam Portland vervolgens op gelijk hoogte met FC Dallas. Middenvelder Sebastian Blanco krulde de bal vanaf de rand van het zestienmeter gebied de verre hoek in.


Uiteindelijk eindigde Portland de wedstrijd met tien man. Lawrence Olum kreeg in de 75e minuut zijn tweede gele kaart en moest het veld dus verlaten met een rode kaart. De Keniaanse middenvelder probeerde te scoren met zijn hand. Scheidsrechter Mark Geiger had dit door en gaf de middenvelder van Portland zijn tweede gele kaart.

SPORTING KC PAKT IN EXTREMIS EEN PUNT

Net als Portland had ook Colorado nog geen punt. De ploeg van Anthony Hudson wilde graag van de nul af door punten te pakken tegen Sporting Kansas City. Colorado begon fantastisch aan de wedstrijd. In de vijfde minuut kon spits Dominique Badji de 1-0 binnenschieten door slim weg te lopen van directe tegenstander Ike Opara. Colorado pakte goed door, met in de achtste minuut meteen de 2-0. Spits Joe Mason wist goed de buitenspelval te ontlopen, om zodoende één-op-één te kunnen komen met keeper Tim Melia. Verdediger Matt Belser had Joe Mason inmiddels al ingehaald en leek hiermee de kans onschadelijk te hebben gemaakt. De Ierse spits wist echter met een handigheidje zich vrij te krijgen om de 2-0 binnen te schieten.


 
Sporting wist eerder dit seizoen al een 3-2 voorsprong om te buigen in een 3-4 overwinning. Nu was de taak nog moeilijker: een 2-0 achterstand omzetten in een goed resultaat. Sporting begon goed in de tweede helft. In de 57e minuut kopte Yohan Croizet de bal op de paal. De rebound was vervolgens voor Felipe Gutierrez. De oud-FC Twentespeler wist de bal vervolgens in de andere hoek te schieten om de comeback in te zetten.

COMEBACK COMPLEET

Deze comeback leek in de 90e minuut te eindigen. Middenvelder Jack Price schoot een vrije trap namens Colorado op de lat. Twee minuten later wist Sporting toch nog de verdiende gelijkmaker te scoren. De net ingevallen Diego Rubio kreeg de bal in de kluts voor zijn voeten in het zestienmeter gebied. De Chileen wist de bal vervolgens in de hoek te plaatsen om de 2-2 op het scorebord te zetten.

COLUMBUS WINT EENVOUDIG

In de 20e minuut kon Columbus al eenvoudig de 1-0 binnenschieten. Christian Martinez gaf vanaf de zijkant een lage voorzet aan Milton Valenzuela. DC verdediger Nick DeLeon wilde de bal nog weg tackelen maar zette zijn sliding te laat in. Hierdoor kon de Argentijnse Valenzuela de 1-0 inschieten. In de 30e minuut kwam de spanning even terug nadat Yamil Asad de stand gelijktrok.
Tien minuten later kwam Columbus echter weer op voorsprong. Columbus middenvelder Ricardo Clark kon de bal vanuit een corner vrij inkoppen. De bal vloog uiteindelijk over keeper David Ousted en belandde in de verre hoek. Twee minuten later besliste Pedro Santos de wedstrijd door de 3-1 te scoren. De voorzet van Christian Martinez leek aan iedereen voorbij te gaan, totdat de Portugese aanvaller bij de tweede paal opdook.

NEW YORK RED BULLS WINNEN EENVOUDIG

New York Red Bulls namen het in de avond van zaterdag op zondag op tegen Minnesota United. In de vijftiende minuut ging aanvaller Alex Muyl voor eigen succes in het zestienmetergebied. De Amerikaanse aanvaller werd onderweg nog bijna onderuit gehaald door de Braziliaan Ibson. Toch ging Muyl door en wist hij uiteindelijk te scoren in de verre hoek.
Vlak voor rust kwamen de Red Bulls bovendien nog op een 2-0 voorsprong. Spits Bradley Wright-Phillips verlengde de kopbal van Tim Parker door de bal over keeper Matt Lampson te tikken.


In de 78e minuut scoorde de Engelse spits zijn tweede van de avond, waarmee hij de Red Bulls op een 3-0 voorsprong zette. Op aangeven van Muyl scoorde de Engelsman in stijl, buitenkantje rechts, zijn tweede doelpunt van de wedstrijd.

Coverfoto: twitter.com/Zarek Valentin

1...528529530...804Pagina 529 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU