Home Blog Pagina 493

NBA 30-in-30 | Phoenix Suns: Nieuwe Kobe & Shaq?

Ruben De Regt
-
0

*Disclaimer, Update 31-08: De Suns hebben Brandon Knight en Marquese Chriss getrade naar de Rockets voor Ryan Anderson en De’Anthony Melton. Na deze trade klopt depth chart niet meer.

 
Het NBA-seizoen komt steeds dichterbij. De NBA redactie gaat jou als volger van SportAmerika optimaal voorbereiden op het nieuwe seizoen. We nemen in de 30-in-30 reeks elk team onder de loep! Van Free Agency, tot de draft en het vernieuwde depth chart. We beginnen bij het team met de minste overwinningen en eindigen bij de kampioenen. In de eerste editie kijken we naar een team wat het zat is om de play-offs niet te halen. Een team met veel jong talent en de nummer één draft pick: de Phoenix Suns.

NBA DRAFT

De Phoenix Suns hebben er vier nieuwe rookies bij. De eerste draft pick DeAndre Ayton steekt er letterlijk en figuurlijk met kop en schouders bovenuit. De center is 2.16 meter lang en hij weegt 118 kilo. Ayton is al een monster van een vent ook al is hij pas 20 jaar. Hij is een moderne big man met een veelzijdige aanval. Zo heeft hij een behoorlijk betrouwbare drie-punter in huis. Er is echter ook kritiek op het verdedigend werkvermogen van de eerste draft pick.
DeAndre zei zelf dat hij en Devin Booker de nieuwe Kobe & Shaq zijn. Je mag van die uitspraken vinden wat je wil, maar er zijn toch een paar gelijkenissen: Zowel Booker als Bryant zijn als 13e gedraft en ook Ayton en O’Neal zijn allebei als eerste gedraft. Devin is 1.98 meter, net als Kobe en ook DeAndre en Shaq hebben dezelfde lengte. Daarnaast moeten we niet vergeten dat Booker pas 21 jaar oud is.

Via een trade hebben de Suns ook de rookie Mikal Bridges weten te bemachtigen. De forward uit Villanova strijd meteen mee voor een basisplaats. Bridges is een atletische two-way player. Hij staat z’n mannetje in de verdediging en kan overal vandaan scoren. Op zijn positie hebben de Suns alleen al een jong talent die ook goed kan verdedigen: Josh Jackson. Daarnaast hebben de Suns ook Trevor Ariza aangetrokken in free agency. Dat wordt strijden voor een plek in de basis op de small forward positie.
Als laatste hebben de Phoenix Suns Élie Okobo toegevoegd aan het team. De Fransman werd door de Suns als 31e gekozen. Okobo heeft ook een goede kans op de titel: steal of the draft. De eerste pick van de tweede ronde heeft namelijk al een profcarrière van drie jaar. Hij speelde in Frankrijk in de hoogste divisie bij Pau-Orthez. De Fransman is pas 20 jaar maar hij heeft dus al ervaring in een professionele competitie. Met het vertrek van Elfrid Payton en Tyler Ulis is Okobo waarschijnlijk de back-up point guard van Brandon Knight tenzij hij zich meteen mag bewijzen.
George King is als 59e gedraft door de Phoenix Suns. Hij heeft een two-way contract getekend. King verwachten we aankomend seizoen te zien in de G-league.

FREE AGENCY

De Suns hebben weinig gedaan tijdens free agency. Alleen Trevor Ariza heeft voor een jaar bij Phoenix getekend voor een salaris van 15 miljoen dollar. Verder hebben de Suns Igor Kokoškov aangenomen als nieuwe hoofdcoach. Kokoškov won goud met Slovenië op EuroBasket 2017 in Turkije.
Via trades zijn Richaun Holmes (voor geld) en Darrell Arthur (voor Jared Dudley en een 2nd round draft pick 2021) toegevoegd aan het team. Anderzijds waren de spelers die weggingen stuk voor stuk geen sterkhouders die men in Phoenix niet snel lijkt te gaan missen.

DEPTH CHART

Met al het jonge talent in Phoenix en de nieuwe coach is het nog vrij onduidelijk hoe ze gaan starten en wie waar gaat spelen. Twee dingen zijn zeker: Devin Booker als shooting guard en DeAndre Ayton als center. Wie als point guard mag beginnen is nog maar de vraag. Het lijkt erop dat Brandon Knight mag beginnen in de basis maar wie weet gooit Kokoškov de rookie Okobo meteen in het diepe. Isaiah Canaan komt terug van een blessure uit januari dus wat er met hem verder gaat gebeuren is nog niet zeker.
De small forward positie is misschien wel het best gevuld in Phoenix maar er is nog niemand die er bovenuit steekt. TJ Warren heeft goede wedstrijden op die positie gespeeld maar met zijn lengte kan hij prima op power forward spelen. Trevor Ariza is één van de twee veteranen in het team en hij verdient het meest van iedereen. Mikal Bridges speelde als SF bij Villanova maar hij kan ook de de back-up worden van Booker als shooting guard. Dan is er nog de inconsistente Josh Jackson: 13,1 ppg, 1,5 apg en 4,6 rpg is niet de statline waar Jackson op had gehoopt in z’n rookie year, maar slecht is het ook niet. Daarnaast is Jackson een van de betere verdedigers van het team.

Als Brandon Knight inderdaad begint dan is Okobo de tweede point guard. Vanwege het grote aantal forwards in het team verwachten we dat Mikal Bridges zich mag bewijzen als tweede shooting guard. Als hij inderdaad als guard gaat spelen, dan heeft hij concurrentie van Troy Daniels.
Aangezien Trevor Ariza voor 15 miljoen heeft getekend begint hij bij ons in de basis. Dat maakt Josh Jackson de tweede small forward. TJ Warren staat als small forward op de lijst maar we verwachten dat hij ook veel minuten zal gaan maken als tweede power forward in plaats van Dragan Bender.
Tyson Chandler is de overduidelijke tweede keus als center. Alleen Holmes en misschien Bender in een andere rol kunnen deze positie verder vervullen. Chandler is de meest ervaren speler van het team en hij zal voor blocks en rebounds moeten zorgen als tweede center.

CONCLUSIE

Het team ziet er op papier sterker uit dan vorig jaar. Dat komt mede dankzij DeAndre Ayton en de diepte in de ploeg die ze dit jaar hebben. Een hoop spelers zitten ongeveer op hetzelfde niveau. Devin Booker is de onbetwiste sterspeler van het team. Hij heeft al een aardig cv opgebouwd in zijn drie jaar in de NBA. Zo is hij één van de weinige spelers met meer dan 24 ppg op 21-jarige leeftijd. Ook is hij de derde jongste speler ooit die 4000 punten heeft gemaakt. Alleen LeBron James en Kevin Durant waren jonger toen ze dit bereikten.
Dat Booker een toekomstige ster is lijkt zo goed als zeker. Dat is echter niet goed genoeg om ze aankomend seizoen al in de play-offs te zetten. Ze spelen nou eenmaal in de Western Conference. Daar moet je meer dan de helft winnen  om de play-offs te halen en de verwachting is niet dat ze dat gaan doen. We gaan er echter wel vanuit dat de chemistry van het jonge team goed is en dat Booker nog beter gaat spelen dan vorig seizoen. De shooting guard zei wel dat hij er klaar mee is om niet in de play-offs te spelen en dat afgelopen jaar de laatste keer was dat ze er niet aan meedoen. Wij geloven het nog niet. maar betere tijden komen eraan.
CONCLUSIE: 31-51

MLS Update #20: Toronto pakt punt bij Atlanta

Niels De Jong
-
0


De drieëntwintigste speelronde van de MLS zit erop en elke week zal SportAmerika middels een korte update de laatste stand van zaken geven uit de voetbalcompetitie van Amerika. Deze week bespreken we de topper tussen Atlanta United en Toronto, de overwinningen van Seattle, San Jose Earthquakes en Colorado.

JOSEF MARTINEZ BLIJFT SCOREN

Atlanta had hun spits Josef Martinez weer terug. De Venezolaan scoort dit seizoen aan de lopende band voor Atlanta en deed dit ook bij de MLS All-Star wedstrijd. Het slecht presterende Toronto moest het volgende slachtoffer worden van de productieve spits. Tegen de verwachting in nam Toronto de voorsprong in de blessuretijd van de eerste helft. Sebastian Giovinco scoorde uit de voorzet van Auro. Na de rust kreeg Atlanta al snel de kans om de stand weer gelijk te trekken. Martinez versierde zes minuten na de rust een penalty. Vervolgens nam de spits zelf de penalty en wist de gelijkmaker binnen te schieten vanaf de stip. In de 67e minuut kopte Josef Martinez de 2-1 binnen uit een voorzet van Héctor Villalba. Hiermee scoorde de Venezolaanse spits zijn 26e doelpunt van het seizoen.


Atlanta leek hard op weg om de drie punten in hun eigen stadion te behouden. In de blessuretijd van de tweede helft sloeg Toronto weer toe. Uit een lage voorzet van Jonathan Osorio kon Tosaint Ricketts de 2-2 binnen glijden. Daardoor moesten Atlanta en Toronto beide genoegen nemen met een punt.

SEATTLE PAKT OVERWINNING IN BLESSURETIJD

Seattle is na een matige seizoenstart weer goed op de rit voor een play-offs ticket. Minnesota kent een goed seizoen tot nu toe. The Loons spelen leuk voetbal en pakken daarbij ook. Met dat leuke voetbal pakte Minnesota ook de voorsprong. Nadat Miquel Ibarra de bal op Darwin Quintero speelde kon de Colombiaan met een individuele actie tot een schot komen. Het schot was keeper Stefan Frei te machtig. Lang leek Minnesota op weg te zijn naar de drie punten. Tot dat Miquel Ibarra hands maakte in het strafschop gebied in de laatste minuut van de reguliere speeltijd. Nicolas Lodeiro nam de penalty en bleef erg koel. In de zevende en laatste minuut van de blessuretijd lobde Will Bruin de bal over keeper Bobby Shuttleworth. Hierdoor pakten de Sounders in de laatste minuut toch de drie punten!

SAN JOSE WINT VERRASSEND VAN DALLAS

San Jose is tegenwoordig goed vertegenwoordigd met oud-Vitesse spelers. Guram Kashia en Valeri Qazaishvili schitteren tegenwoordig voor San Jose, ook oud-eredivisie speler Danny Hoesen komt uit voor de club. De invloed van de oud-eredivisie spelers was gelijk te merken. Shea Salinas gaf een diepe steekbal op Qazaishvili in de 19e minuut. De Georgiër omspeelde de uitgekomen keeper Jesse Gonzalez goed en scoorde in een leeg doel. Vier minuten later scoorde Roland Lamah alweer om de stand gelijk te trekken. In de tweede helft nam San Jose afstand van Dallas. Jamir Hyaka scoorde twee minuten na de rust de 2-1 voor San Jose. Twee minuten voor het einde van de wedstrijd scoorde oud-Vitesse speler Vako Qazaishvili zijn tweede van de wedstrijd door de bal bij de tweede paal binnen te schieten. Hierdoor wisten de Earthquakes dus verrassend te winnen van en bij FC Dallas.

COLORADO MAAKTE EINDE AAN REEKS LA GALAXY

LA Galaxy was sinds juni al ongeslagen in de MLS.  De ploeg uit LA moest het wel doen zonder sterspeler Zlatan Ibrahimovic. Het was nu aan Romain Alessandrini om LA Galaxy op sleeptouw te nemen. Dat lukte de Fransman erg goed. In de 33e minuut scoorde Alessandrini uit een afgeslagen voorzet. Vijf minuten na de rust komt Colorado weer op gelijke hoogte. Kellyn Acosta haalt in de verre hoek uit na een kleine rush naar de linkerkant. Het schot bleek te machtig voor keeper David Bingham en belandde in het net voor de 1-1. In de laatste minuut scoorde Colorado zelfs de winnende treffer nog. Amerikaan Edgar Castillo legde de bal goed terug op Sam Nicholson. De Schot besloot vervolgens de bal te plaatsen in de rechterhoek. Colorado eindigde zo de ongeslagen reeks van LA Galaxy en pakte de nodige drie punten.

Coverfoto: Twitter San Jose

32-in-32 | Tampa Bay Buccaneers: Blijft het piratenschip verder zinken?

Justin Kevenaar
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. We gaan naar de piraten in het zuiden die na een teleurstellend seizoen de stap omhoog willen maken. Maar gezien de omstandigheden lijkt dat knap lastig te worden voor de Tampa Bay Buccaneers.

LEES HIER DE SEASON IN REVIEW VAN DE TAMPA BAY BUCCANEERS

FREE AGENCY

Vorig seizoen lag een groot deel van het probleem van de Buccaneers – die 5-11 eindigde – in de defensie. Met 22 sacks eindigde de ploeg laatste in de NFL in deze categorie en dus was er werk aan de winkel. Zodoende werd Jason-Pierre Paul middels een trade naar Tampa Bay gehaald, terwijl ook Vinny Curry met een Super Bowl-ring om zijn vinger de defensive line komt versterken. Daarnaast hoopt men ook dat het kicker-probleem is opgelost met Chandler Catanzaro en is Ryan Jensen de onbetwiste center voor de komende jaren.

Aan de uitgaande kant zijn er dan juist defensive linemen te zijn die niet meer aan de verwachtingen voldeden. Zo mochten Robert Ayers en Chris Baker linea recta richting de uitgang en ook offensive linemen Joe Hawley en JR Sweezy (die veel blessureleed kende) hoefden niet terug te keren. Ook werd er afscheid genomen van Doug Martin, die ooit als rookie furore maakte maar de afgelopen seizoenen niet meer de workload kon dragen als runningback.

NFL DRAFT

De zoektocht naar defensieve hulp en wat extra talent in de runningback-groep ging in de NFL Draft vervolgens verder. Met de eerste twee keuzes – Vita Vea en Ronald Jones – werden de twee zwakste groepen van de Buccaneers direct aangepakt, terwijl MJ Stewart en Carlton Davis de secondary van een boost mogen voorzien.

Daarmee zijn de Buccaneers het voorbeeld van een team dat wel degelijk al haar zwaktes heeft aangepakt. De defensive line heeft nu met Pierre-Paul, Curry en Vea een flinke impuls gekregen, terwijl één van de zwakste running games in de NFL er ook een nieuwe jonge runningback bij heeft. Voeg daarnaast de picks voor de secondary toe – waar de 34-jarige Brent Grimes eigenlijk als enige zijn niveau haalt – en je kan stellen dat het hier ieder geval niet aan kan liggen. Zolang alle spelers inderdaad hun niveau halen uiteraard…

OFFENSE

De offense was vorig seizoen eigenlijk het probleem niet. Met mannen als Mike Evans, DeSean Jackson en het tight end-duo van Cameron Brate en O.J. Howard heeft Jameis Winston niet te klagen. Vooral niet, nu hij met Ronald Jones een nieuwe runningback heeft terwijl ook Peyton Barber een grotere rol krijgt. Helaas voor de Buccaneers-fans is het echter Winston zelf die vooralsnog zijn eigen ruiten heeft ingegooid.

Een aanklacht voor het seksueel intimideren van een Uber-chauffeur kost de 24-jarige quarterback namelijk de eerste drie wedstrijden van het seizoen. Het gevolg: tegen de Saints, Steelers en Eagles moet Ryan Fitzpatrick als quarterback fungeren en dat zijn bepaald niet de makkelijkste tegenstanders. Een 0-3 start kan daarmee weleens op de loer liggen, en dat kan weleens killing zijn voor het moraal in Tampa Bay.

DEFENSE

De bekende gezichten als Gerald McCoy en Lavonte David zijn nog steeds aanwezig in de defensie en zij zullen leiding moeten geven aan een unit die dus genoeg nieuwe gezichten kent. Zo is de defensive line in de kern volledig nieuw op McCoy na en mag je hopen dat deze groep wel bij elkaar tot meer dan 22 sacks kan komen over een heel NFL-seizoen. Verder is de jonge kern van David, Kwon Alexander en Kendell Beckwith ook bij elkaar gebleven.

Veel ogen zullen echter ook gericht zijn op de secondary. Via de NFL Draft werd er wel wat extra manschappen bij gehaald, maar toch zal het veelal dezelfde groep zijn die we in het beginsel op het veld zien. Brent Grimes wordt daarbij een jaartje ouder, terwijl de ploeg ook hoopt dat Vernon Hargreaves echt een doorbraak gaat maken. Kijkend naar het geheel is dit echter wel de achilleshiel van de ploeg en met ploegen als New Orleans en Atlanta in je divisie kan dat best een probleem vormen.

CONCLUSIE

Dirk Koetter mocht ondanks de flinke terugval van afgelopen jaar aanblijven als hoofdcoach en zal dit seizoen dan ook een flinke verbetering moeten neerzetten. De vraag is alleen hoe realistisch dit is. Natuurlijk: de Bucs hebben hun zwakke plekken aangepakt en lijken in dat opzicht er beter op te staan. Maar de secondary blijft een vraagteken en ook is het maar de vraag of de wisselvalligheid van vorig seizoen zomaar is weg te krijgen.
De schorsing van Jameis Winston helpt daarbij ook alleszins. Met een moeilijk drieluik in het begin van het seizoen, kunnen zijn manschappen zomaar 0-3 staan alvorens ze in week 4 naar Chicago gaan. Dat betekent dat ze al direct met een flinke achterstand het seizoen in gaan, en kijkend naar hoe de ploeg vorig jaar met tegenslagen om ging, maakt ondergetekende zich zorgen over de baanzekerheid van Dirk Koetter…
CONCLUSIE: 6-10
Lees hier de season preview van de New York Jets.

'Comeback Kid' Rick Ankiel gaat op herhaling

Sander Grasman
-
0


Vorige week speelde hij zogezegd alleen nog maar met de gedachte, maar nu klonk het toch al met wat meer overtuiging: Rick Ankiel heeft zijn zinnen gezet op een terugkeer in de Major League. De 39-jarige gewezen startend werper turned outfield slugger hoopt in 2019 aan te sluiten bij zijn geliefde St. Louis Cardinals als relief pitcher. Mocht hij in zijn missie slagen, dan wordt dit het bizarre slotstuk van een nu al opzienbarende carrière.

BLUEGRASS WORLD SERIES

Terwijl de meeste ogen van honkbalminnend Amerika gericht zijn op de laatste ontwikkelingen rond de trade deadline, worden in Louisville, Kentucky de eerste Bluegrass World Series afgewerkt. Om de sport in de regio te promoten spelen voormalige toppers als Nick Swisher, Jake Peavy en Chipper Jones wedstrijden tegen plaatselijke college teams. Dat richting het eind van een zeer eenzijdige wedstrijd een van de studenten met drie slag naar de dug-out wordt terugverwezen, lijkt op het eerste oog niet heel bijzonder. Ware het niet dat de pitcher in kwestie niemand minder is dan Rick Ankiel, de ooit zo talentvolle werper die al sinds 2004 niet meer op de heuvel heeft gestaan.

RICK ANKIEL, STARTING PITCHER

Ankiel is amper twintig jaar oud als hij door de Cardinals wordt overgeheveld naar de Major League. Hij heeft dan al indruk gemaakt in de minors en de organisatie is ervan overtuigd dat zij goud in handen heeft. Die verwachtingen maakt de jonge pitcher volledig waar. Aan het eind van het seizoen is hij dan ook één van de belangrijkste kandidaten in de National League voor de titel van Rookie of the Year.
In de NLDS tegenover de Atlanta Braves mag hij namens de Cards de eerste wedstrijd starten tegen de levende legende Greg Maddux. Als in de eerste inning zijn slagploeg hem een 6-0 voorsprong schenkt, lijkt er geen wolkje aan de lucht, maar dan gaat het mis, gruwelijk mis.

NLDS GAME ONE

Met onze landgenoot Andruw Jones in het slagperk gooit Ankiel een wijdbal laag en aan de binnenkant. De bal is nog niets eens zo heel slecht geworpen, maar toch schiet deze langs de catcher. En ineens is daar een stemmetje in zijn achterhoofd: “Miljoenen mensen hebben je net op televisie een wilde worp zien gooien!” En daar blijft het niet bij: “Je laat je team in de steek, je vrienden, je familie!”
Op de volgende bal is de catcher volkomen kansloos en Andruw mag met vier wijd naar het eerste honk. Nog voor het einde van de inning, en viermaal vier wijd en vier runs verder, eindigt de wedstrijd voor Ankiel. In de series komt hij nog wel in het veld als reliever, maar hij weet geen inning meer vol te maken.

‘YIPS’

Ankiel is niet de eerste die dergelijke symptomen vertoont. Er bestaat zelfs een term voor: de yips. Van het één op het andere moment zijn spelers niet meer in staat de meest routineuze worpen uit te voeren. Zo lukte het Jon Lester jaren later een tijd lang niet om de bal voor een pick off naar het eerste honk te gooien en zijn er catchers die de bal nauwelijks nog terug bij de pitcher krijgen. Na een volkomen mislukte spring training besloten de Cardinals hun zorgenkindje zo ver als mogelijk terug te zetten binnen de eigen organisatie, zodat hij in betrekkelijke rust kon werken aan zijn herstel. Maar wat Ankiel ook probeerde, niks werkte, en na vier jaar worstelen gaf hij er de brui aan.

DE EERSTE COMEBACK

Dezelfde dag nog dat hij zijn pitcherspensioen had aangekondigd, werd Ankiel gebeld door zijn zaakwaarnemer Scott Boras:  “Zou je het niet als outfielder willen proberen?” De agent had de pitcher wel eens aan het werk gezien in batting practice en ook in de enkele kansen die hij in wedstrijden had gekregen, had Ankiel laten zien met een knuppel overweg te kunnen. Boras wist de juiste snaar te raken en Ankiel besloot de uitdaging aan te gaan. Na amper een halve dag achter de geraniums begon er al een nieuw honkbalavontuur voor de nog altijd maar 24-jarige ex-werper.

RICK ANKIEL, SLUGGER

Drie jaar nadat hij voor het laatst van een heuvel was afgestapt, keerde Ankiel terug in de majors. Bij zijn eerste slagbeurt ontving hij een indrukwekkende staande ovatie van het thuispubliek in Busch Stadium en zij kregen zelfs nog meer reden tot juichen toen hij een paar innings later de bal over de hekken sloeg voor zijn eerste homerun als veldspeler. Het jongensboek was compleet en er leek een nieuwe nationale held geboren. Hoewel hij pas in augustus was opgeroepen, kwam de slugger tot mooie cijfers: in 172 at-bats sloeg hij 11 homeruns en 39 punten binnen.

‘THE NATURAL’

Het sprookje van zijn comeback viel samen met Barry Bonds’ jacht op het homerunrecord van Hank Aaron. De dopingperikelen rond Bonds bezorgden dit historische moment op zijn zachtst gezegd een bitterzoete bijsmaak en er werd dan ook gretig ingesprongen op het feel good-verhaal van de eens zo talentvolle pitcher die nu alsnog zijn droom kon waarmaken. Eén journalist ging zelfs zover om Ankiel tot The Natural om te dopen, als cynisch antwoord op de chemisch bevorderde prestaties van de verguisde Bonds.

MITCHELL REPORT

De reputatie van Ankiel loopt echter een deuk op als na het seizoen zijn naam opduikt in het Mitchell Report. Hij heeft groeihormonen gebruikt, maar zegt deze op doktersadvies te hebben verkregen en na een gesprek met Commissioner Bud Selig volgen er, wegens gebrek aan bewijs, geen sancties. Daarnaast beginnen Ankiel’s prestaties na een sterk 2008 vanaf het volgende seizoen terug te lopen. Het sprookjeshuwelijk met de organisatie uit St. Louis komt ten einde en hij vertrekt in ’10 naar Kansas City.

BABE RUTH

Voor de Royals slaat hij, ondanks verder enigszins tegenvallende statistieken, wel zijn eerste homerun in de playoffs, waarmee hij na Babe Ruth de eerste speler is die zowel een wedstrijd in het postseason start als werper en een homerun slaat als veldspeler. (Zolang Ohtani nog niet zover is, blijft Ankiel ook met Ruth de enige speler die én tien wedstrijden heeft gewonnen als pitcher én meer dan 50 homeruns heeft geslagen.) Het blijft echter bij één seizoen Kansas City, waarna Ankiel nog een paar seizoenen als honkbalnomade door de MLB trekt, maar mede door blessureleed blijft verder succes uit. In maart 2014 kondigt hij – opnieuw – zijn afscheid aan.

RICK ANKIEL, RELIEF PITCHER

Maar daar komt hij dus mogelijk weer op terug. De yips lijken te zijn verdwenen en, nu het nog kan, zou hij graag onder het toeziend oog van zijn jonge kinderen een wedstrijd willen pitchen op het hoogste niveau. Of hij er ook ditmaal in slaagt om zich terug te vechten, valt te bezien, maar het zou een passend einde vormen van een nu al legendarische carrière en de cirkel volledig rondmaken, mocht hij afscheid kunnen nemen op de heuvel van Busch Stadium.

(Coverfoto: Mike Ehrmann/Getty Images)

NFL 32-in-32 | New York Jets: Nog een jaar lijden voor de fans?

Wouter Boerkamp
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel zes het team dat na zeven magere jaren moet hopen op zeven vette jaren: de New York Jets.

LEES HIER DE SEASON IN REVIEW VAN DE NEW YORK JETS

FREE AGENCY

Het ene 5-11 record is het andere niet. Waar het voor de Denver Broncos een bittere teleurstelling was, kon het door de Jets bijna boven verwachting. Het verliezen is al bijna omarmd in het MetLife Stadium en de ‘Just Endure The Suffering’ shirts en truien zijn inmiddels niet meer weg te denken. Op basis van Free Agency is er niet meteen een aanleiding om te denken dat er in 2018 een einde komt aan het einde aan het lijden van de fans.

Ondanks de vele mutaties is het zoeken naar posities waarop het team daadwerkelijk versterkt is. Trumaine Johnson zorgt in ieder geval voor meer kwaliteit op de cornerback-positie. Avery Williamson is een goede vervanger van Demario Davis. Verder weet Josh McCown dat hij meer competitie krijgt met Teddy Bridgewater, mits fit. Isaiah Crowell is een welkome aanvulling op het running back corps na het vertrek van Matt Forte. Degelijke aanwinsten, maar gezien bijna evenveel kwaliteit vertrokken is kan er moeilijk worden gezegd dat er in free agency een grote stap vooruit is gezet.

NFL DRAFT

Die stap vooruit moest wel worden gezet in de draft. Na het omhoog traden voor de derde pick was het vooral afwachten welke quarterback er over bleef. Na #1 Baker Mayfield en running back Saquon Barkley als nummer twee viel de gewenste aanvalsleider Sam Darnold in de schoot van de Jets. Een meevaller gezien ook de Browns voor een quarterback gingen en Darnold ook voor de Giants een target had kunnen zijn.

Met de keuze voor Darnold braken de Jets met een jarenlange traditie. Na 2009 werden er alleen maar defensieve spelers gedraft in de eerste ronde. Darnold wordt daarmee de opvolger van Mark Sanchez die in 2009 ook overkwam van USC. De ‘Sanchize’ werd uiteindelijk niet de gewenste franchise QB en dat risico bestaat bij zijn ‘opvolger’ eveneens.
Darnold liet tijdens zijn twee collegejaren als starter twee gezichten zien. Die van de onfeilbare aanvalsmachine die ook over de grond gevaarlijk kon zijn (2016: 31 passing TD, 9 INT, 250 rushing yards, 2 TD, 2017: 4,143 yards, 63% completion, 26 TD) tegenover de kwetsbare turnover machine die in 2017 met 13 intercepties en 11 fumbles zijn touchdown aantal bijna evenaarde. Bovendien gooide hij 20 intercepties in zijn laatste 20 duels.
In principe lijkt Darnold zelfverzekerd genoeg om dit niet van invloed te laten zijn op zijn zelfvertrouwen, maar als hij niet in de juiste situatie wordt gezet is het afbreukrisico hoog bij de New York Jets. Daartegenover kan hij ook uitgroeien tot een held als hij dit Jets-team uit het slop weet te trekken. Met zijn sterke arm en leiderschapskwaliteiten valt dat zeker niet uit te sluiten.

OFFENSE

Het is eerst vooral nog de vraag wanneer we Darnold gaan zien. De eerste ronde pick liet al een deel van training camp schieten toen zijn contract nog niet rond was. Dat geeft hem een kleine achterstand op de beoogde eerste man Josh McCown en voormalig eerste ronde pick Teddy Bridgewater.
Gezien de oppositie in week 3 tot en met 7 kan het ook verstandig zijn om Darnold nog even aan de kant te houden. In die periode staat de Jets-offense tegenover de Browns (Garrett), Jaguars (Campbell en co), Broncos (Miller, Chubb) en Vikings (Griffen en co). Achter een matige en nauwelijks versterkte O-line zou veteraan McCown dan een beter ‘slachtoffer’ kunnen zijn dan Darnold.

De support cast rondom de quarterback, lijkt buiten de O-line, in orde. Robby Anderson en Jermaine Kearse kenden een aardig seizoen in 2017 terwijl Quincy Enunwa, in potentie misschien wel de sterkste receiver, aan de kant stond met een blessure.
De andere optie voor de derde wide receiver spot is Terrelle Pryor. Voor Pryor zal het waarschijnlijk de laatste kans om te laten zien dat hij ook als receiver NFL-waardig is. Bij de Washington Redskins kon de voormalige quarterback zijn 1,000+ yards jaar bij de Browns in ieder geval absoluut niet bevestigen.
Een andere speler die zoekt naar zijn oude vorm is running back Thomas Rawls . Een rol op het derde plan na Bilal Powell en Crowell ligt meer voor de hand. Tight end Jordan Leggett moet na een blessurejaar in 2018 ‘ASJ’ doen vergeten. Rookie Chris Herndon is de andere optie voor die plek.

DEFENSE

Ondanks alle investeringen en eerste ronde picks van het laatste decennia zijn de Jets er niet in geslaagd om de defensie op peil te houden. Na het vertrek van Richardson en nu ook Wilkerson en (opnieuw) Davis is alleen Leonard Williams nog over van de defensie die in 2014 nog gevreesd werd. Ja, cornerback Buster Skrine is er ook nog, maar die zorgt vooral voor hoofdbrekens bij zijn eigen fans.

Met de komst van Trumaine Johnson is er in ieder geval voor gezorgd dat er aan beide kanten weer een fatsoenlijke corner staat. In combinatie met het jonge safety duo (waarvan Adams in 2017 knap overeind bleef) uit de draft class van 2017 moet de secondary dus licht verbeterd zijn. Dat moet ook wel want de druk zal er weer vol op komen te staan door het ontbreken van een echte pass rush. Er zullen weinig quarterbacks wakker liggen voor een ontmoeting met de Jets-D.

CONCLUSIE

De Jets hebben in 2018 vooral de potentie om de rode lantaarn van de Cleveland Browns over te nemen. Met McCown under center en vervangers in plaats van versterkingen is er weinig reden om aan te nemen dat de Jets het beter gaan doen dan in 2017. Vorig jaar bleef een Browns-scenario nog uit door een opleving in week 3 tot en met 5. Nu kan een makkelijk programma, mogelijk tegenvallende concurrentie (Bills, Dolphins), T-25 strength of schedule en misschien het ontluiken van het talent van Darnold zorgen dat er nog best een aantal wedstrijden gewonnen gaan worden. De kans dat na zeven jaar op rij zonder play-off deelname nu al begonnen wordt aan zeven vette jaren is echter niet groot.
CONCLUSIE: 4-12
Lees hier de season preview van de Denver Broncos.

NFL 32-in-32 | Denver Broncos: Dieptepunt bereikt in Denver?

Wouter Boerkamp
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel vijf de Super Bowl-winnaar van 2016 die de dalende lijn wil doorbreken: de Denver Broncos.

LEES HIER DE SEASON IN REVIEW VAN DE DENVER BRONCOS

FREE AGENCY

Head coach Vance Joseph zag na een ongelukkig debuutjaar (5-11) met C.J. Anderson en Aqib Talib opnieuw twee Super Bowl-winnaars verdwijnen uit Denver. Vooral het vertrek van Talib, één van de beste shutdown corners in de NFL, zal gevoeld worden. De Denver ‘No Fly Zone’ uit 2015 (Talib, Harris Jr., Ward, Stewart en Roby) verliest zo een tweede belangrijke pion.
Als aanvulling op de secondary strikten de Broncos Tramaine Brock en Su’a Cravens. De komst van Cravens is bijzonder omdat hij in 2017 hard op weg leek naar een afscheid van de NFL. Als tweedejaars trok hij zich terug bij de Redskins toen gevolgen van een hersenschudding hem parten bleven spelen.

De belangrijkste aanwinst is Case Keenum die de Denver offense eindelijk weer de goede kant op moet sturen. Het twee jaar durende ‘experiment’ van GM en Hall of Fame QB John Elway met Brock Osweiler , Trevor Siemian en de immer geblesseerde Paxton Lynch is zo definitief voorbij.
Osweiler en Siemian zijn weg. Lynch is voorlopig gebleven voor een rol op het tweede plan. Met Keenum haalt Elway meer zekerheid, al zal hij waarschijnlijk niet bovenaan het verlanglijstje hebben gestaan. Droomkandidaat Kirk Cousins was echter niet haalbaar. De Broncos hadden ook niet direct de cap space voor een megacontract.

NFL DRAFT

Met Keenum verdween ook de noodzaak om all-inn te gaan op een quarterback bij de draft. Dat gaf de Broncos de ruimte om voor de beste speler te gaan met de vijfde pick overall. Tot verbazing van velen stond op dat moment Bradley Chubb nog op het bord. Het was een absolute no brainer om de monsterlijke pass rusher van NC State aan het roster toe te voegen. In zijn laatste college jaar was hij goed voor 10 sacks en 23 tackles for a loss.
Tegen NFL-oppositie zal hij, vooral bij het eerste contact met de tegenstander, nog wel wat moeten verbeteren. Een Myles Garrett-achtige entree in de NFL (sack bij zijn eerste play, 7 sacks in 11 duels) zit er dus waarschijnlijk niet in, maar dat hij uiteindelijk samen met Von Miller een enorme impact gaat hebben op vijandige quarterback lijkt zeker.

Met Courtland Sutton en Royce Freeman voegde Denver ook nog twee potentiële offensieve playmakers toe. Daarmee kan de franchise terugkijken op een zeer geslaagde draft.

OFFENSE

Het nieuwe speerpunt van de offense is Case Keenum. In 2017 leidde hij als back-up de Vikings bijna naar de Super Bowl. In 2018 is zijn taak nog moeilijker. Een team dat aan beide kanten van de bal weinig vertrouwen heeft terugbrengen naar de top van de AFC. Met Emmanuel Sanders, Demaryus Thomas en Sutton heeft hij ook in Denver de benodigde targets. De offensive line is ook sterk verbeterd met de komst van Bolles in 2017 en het aantrekken van Jared Veldheer.

Wel mist Keenum een sterke tight end à la Kyle Rudolph in Denver. Verder is de running back-positie een vraagteken. Al jaren een zorgenkindje en C.J. Anderson vertrok juist na zijn eerste 1,000+ yards seizoen. Devontae Booker kon zich in zijn eerste twee jaren nog niet onderscheiden, dus daar ligt de strijd nog open met de rookies van dit jaar.

DEFENSE

De base defense bestaat bijna uitsluitend uit ervaren NFL-spelers die hun sporen verdiende hebben. Chubb wordt daar als joker aan toegevoegd. Met dat extra wapen zal de tegenstander al aangepakt moeten worden voor er gebruik kan worden gemaakt van de afgebrokkelde ‘No Fly Zone’. In 2017 kregen slechts 10 teams meer punten tegen de Broncos. Een negatieve uitschieter, zeker omdat het winnen van terrein tegen de Denver-D niet eens zo eenvoudig was. Afstraffingen tegen de Chiefs, Eagles en Patriots (121 punten tegen in 3 duels) hielpen echter niet mee.

We kunnen er dan ook niet omheen dat de Denver-defense aan kwaliteit heeft ingeboet sinds het Super Bowl-jaar. Dat wordt nog eens geïllustreerd door de komst van Brock en het vertrek van Talib. Een Pro Bowl-corner vervangen door een speler die bij de Vikings nauwelijks in actie kwam, gaat niet bijdragen aan de defensieve stabiliteit.
Wat daar wel bij kan helpen is gek genoeg een verbeterde prestatie van de offense. In 2016 en 2017 werkten de slechte prestaties als katalysator van een terugval van de defensie, wat zelfs leidde tot onderlinge strijd tussen de units. Keenum en zijn mannen kunnen die frustraties wegspelen en mede bijdragen aan het herstel van de defensie.

CONCLUSIE

Het slechter doen dan in 2017 met het aanwezige talent op het roster is bijna onmogelijk. Bovendien is er geen uitgesproken favoriet in de AFC West en ontloopt Denver onder meer de Patriots en Jaguars. Met de upgrade op de quarterback-positie en de toevoeging van Chubb moeten de Broncos veel competitiever zijn dan in 2017.
De vraagtekens in de offense (running back, tight end) en defense (kwetsbaar in de secondary) zorgen er voor dat er nog niet mag worden gedacht aan een herhaling het Super Bowl-jaar. Toch moeten de Broncos in ieder geval tot het einde mee kunnen doen om een play-off spot.
CONCLUSIE: 9-7
Lees hier de season preview van de Houston Texans.

NFL 32-in-32 | Houston Texans: met Watson en JJ Watt naar de play-offs?

Luuk Dokter
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. Vandaag een team dat met een fitte Deshaun Watson én een fitte J.J. Watt een gooi gaat doen naar de play-offs: de Houston Texans.

FREE AGENCY

In week 2 ging het seizoen van de Texans ineens van 0 naar 100. Rookie quarterback Deshaun Watson speelde zijn eerste volledige wedstrijd en deed de harten in Houston tot en met week 9 sneller kloppen. Daarna raakte hij, in navolging van J.J. Watt, zwaar geblesseerd tijdens een training. In Texas ging het seizoen als een nachtkaars uit, 4-12.
Voor 2018 dus vooral het devies om blessures te voorkomen, maar dat is niet het enige. De O-Line kon een behoorlijke upgrade gebruiken en daar had de nieuwe GM, Brian Gaine, alle cap space voor. Met drie directe versterkingen in Zach Fulton, Senio Kelemete en Seantrel Henderson voelt de O-Line ineens meer solide aan. De grootste versterking vinden we echter terug op de safety positie in de vorm van Tyrann Mathieu. Voeg daar defensive backs Aaron Colvin  en Johnson Bademosi aan toe en ook de secondary heeft een compleet ander uiterlijk.

Afscheid nemen van Brian Cushing en Tom Savage was een no-brainer. Eerstgenoemde drukte nogal op de cap space en de back-up quarterback mocht nog niet in de schaduw staan van Watson. Het is echter de vraag of ze een adequaat antwoord hebben gevonden achter de nieuwe franchise quarterback. Brandon Weeden is een voormalig Yankees pitcher en pas NFL quarterback sinds zijn dertigste. Voeg daar Joe Webb III, meest recentelijk wildcat formation QB bij de Bills en acteur in de legendarische Snow Bowl tegen de Colts, aan toe en een blessure kan je zo weer in treurnis storten.

NFL DRAFT

De draft picks van de Houston Texans deden niet bepaald hopen op het aantrekken van rookies die direct het verschil maken. Vanaf de derde ronde begon het klokje namelijk pas te tikken voor de Texanen. Met hun hoogste picks werden echter wel verstandige keuzes gemaakt. Safety Justin Reid biedt meer flexibiliteit in de safety positie, center Martinas Rankin dingt mee naar een plekje als startende left tackle en tight end Jordan Akins vormt een extra offensieve mogelijkheid voor Deshaun Watson.

De latere draft picks dienden vooral het vergroten van depth in de respectievelijke posities. Niettemin kan wide receiver Keke Coutee een belangrijke rol spelen in special teams en als slot receiver naast DeAndre Hopkins en Will Fuller.

OFFENSE

Als het om de offense gaat, hangt er veel af van de fitheid van Deshaun Watson. Met de franchise quarterback aan het roer van de offense scoorde Houston gemiddeld 34.7 punten. Watson was goed voor 19 touchdown passes in de 7 wedstrijden die hij speelde en bleek zelfs cruciaal te zijn voor de rushing offense. Met Watson 3e in de NFL en zonder hem slechts 31e. Gelukkig voor de Texans keert hij terug, met nieuwe wapens en een verbeterde O-Line.
Kijken we naar de running backs, dan zien we weinig bijzonders. Zowel Lamar Miller als D’Onta Foreman missen acceleratiesnelheid en de vaardigheid om big plays te maken. Foreman is desondanks wel sterk en eenmaal op snelheid kan hij zeker enkele potten breken. Indien blessurevrij kan Foreman weleens de feature back gaan worden voor de Texans.

Op het gebied van de receivers ziet het er een stukje zonniger uit in Houston. DeAndre Hopkins had een geweldig seizoen met 96 catches, 1.378 yards en 13 touchdowns (NFL high). Het maakte zelfs niet uit wie er onder center stond, Hopkins excelleerde. Samen met Will Fuller en Deshaun Watson produceerde hij gemiddeld 40.5 punten. Een dodelijk trio.

DEFENSE

In de Texans defense keren niet alleen J.J. Watt en Whitney Mercilus terug, ook Romeo Crennel, DC in 2016, neemt zijn oude positie weer in. Onder zijn leiding had Houston de #1 defense in de league. De terugkeer van Watt is daarin belangrijk, maar het blijft de vraag of dit voornamelijk voor de teamgeest of elite skills is. In de laatste twee seizoenen speelde hij slechts 8 games waarvan hij er 6 voltooide. Daarbij is de OLB positie sterk bezet in Houston. Met Jadeveon Clowney en Whitney Mercilus kan men rekenen op big defensive plays.
Vanuit de draft en free agency is de defense goed aangevuld. Voornamelijk in de diepte. De twee meest in het oog springende defensieve verbeteringen, Aaron Colvin en Tyrann Mathieu zullen direct starten en de secondary voorzien van nieuwe impulsen. Met third-round pick Justin Reid in plaats van Andre Hal voegen ze wat extra snelheid, atletisch vermogen en balvaardigheid toe aan de secondary.

CONCLUSIE

Met een fitte Watson en aanwezige JJ Watt gaan de Texans een heel ander seizoen beleven dan 2017. Watson vormt een ijzersterk trio met Hopkins en Fuller en Watt gaat een cruciale rol hebben in de versterkte defense. Ten opzichte van 2017 is de O-Line flink verbeterd en is er meer depth op iedere positie, behalve die van quarterback.
Het grootste gevaar blijft blessuregevoeligheid, maar door de verbeterde depth chart zijn de gevolgen van blessures enigszins ingeperkt. Een van de grootste zorgenkindjes met betrekking tot diepte is de quarterback positie. Met Weeden en Webb III valt er weinig te hopen mocht Watson onverhoopt weer uitvallen.
De terugkeer van belangrijke spelers en de uitgebreide upgrade van het roster maken de Texans absoluut een play-off contender. Mits de blessures beperkt blijven, kan men in Houston nog lang football blijven kijken in 2019.
CONCLUSIE: 11-5
Lees hier de season preview van de Indianapolis Colts

NFL 32-in-32 | Indianapolis Colts: Leidt Captain Luck de troepen naar succes?

Luuk Dokter
-
0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. Vandaag de derde van onderen van 2017: de Indianapolis Colts.

LEES HIER DE SEASON IN REVIEW VAN DE INDIANAPOLIS COLTS

FREE AGENCY

General manager Chris Ballard en nieuwe head coach Frank Reich hadden er een behoorlijke kluif aan om dit offseason te laten slagen en de heropbouw in gang te zetten. Die heropbouw begint met de terugkeer van quarterback Andrew Luck, die eindelijk weer fit lijkt te zijn. Dat is cruciaal voor de toekomst van Indy, maar er is meer nodig na een 4-12 seizoen. Prioriteiten: bescherming voor Luck én de toevoeging van playmakers in de offense én de defense.
Een speler die de aanval moet versterken is tight end Eric Ebron. Een belangrijke off-season signing voor captain Luck en de zijnen. De vraag is wel welke Ebron ze bij de Colts te zien krijgen. In 2017 werd hij in het begin van het seizoen weggehoond door zijn eigen Lions-fans na slechts 13 receptions voor 102 yards en 1 touchdown en de nodige drops in de eerste zes duels. De tien wedstrijden daarna revancheerde hij zich met 40 receptions voor 472 yards en 3 touchdowns. In die vorm kan hij een aardig Tight End-duo vormen met Jack Doyle.
Tevens heeft men in Indianapolis de wide receiver positie versterkt met Ryan Grant. Met een career high van 45 catches in 2017 bij de Redskins mag hij het in 2018 laten zien bij de Colts. Kenmerkend voor het offseason van de Colts zijn de investeringen in offensive linemen Matt Slauson en Austin Howard. Een linie waarin ook in de draft aandacht aan werd besteed.

Als we kijken naar de vertrokken spelers springt vooral levende legende Frank Gore in het oog. De veteran running back gaat nog minimaal een jaartje genieten van Miami en zal daar tussen de bedrijven door trachten hoger op de all time rushing lijst te komen (inmiddels 76 yards achter de nummer vier, Curtis Martin). Daarnaast is ook het vertrek van linebacker Jon Bostic, de man met de meeste tackles, in free agency opvallend te noemen. Vontae Davis was al weg en ook Rashaan Melvin vertrok na een career year naar een Raiders voor een contract dat hij bij de Colts niet kreeg. Het laat zien dat Reich en Ballard het roer stevig om willen gooien.

NFL DRAFT

De draft van de Colts had een duidelijke focus. Twee versterkingen voor de offensive line en drie voor de front seven in de eerste vijf picks. Quenton Nelson bezit de kwaliteiten om direct starter te zijn op LG. Braden Smith zal gedurende het seizoen zijn plek als guard kunnen veroveren. Voor linebacker Darius Leonard geldt hetzelfde als voor Quenton Nelson: absoluut de kwaliteit en voornamelijk de snelheid om direct in de NFL te starten.

Als we de wat latere rondes induiken zien we dat Robert Turbin, de veteran back-up voor RB Marlon Mack, moet vrezen voor zijn roster spot. Hij is de eerste vier wedstrijden geschorst voor het gebruiken van PEDs en mag serieuze concurrentie verwachten van Nyheim Hines en, in mindere mate, Jordan Wilkins. De andere draft picks hebben regelmatig reps gehad met de starters en kunnen daardoor geen van allen uitgesloten worden.

OFFENSE

De grootste offensieve verbetering voor de Colts is de terugkeer van Andrew Luck. Na twee seizoenen zonder speeltijd zal hij eindelijk terugkeren under center. De combinatie van intelligentie, atletische vaardigheden en teammentaliteit maakt hem een unieke quarterback. Niet alleen essentieel in het komende seizoen, maar ook voor de toekomst van de franchise.

Luck kan echter niet zonder een capabele O-Line. Vorig seizoen bleek nog maar eens dat het daar in Indy vooral aan ontbreekt. Jacoby Brissett kon maar liefst 56 sacks laten noteren over 2017 en dat is een situatie waarin zelfs Andrew Luck niet kan floreren. Gelukkig is daar in geïnvesteerd en kan captain Luck daarnaast rekenen op goede targets in de personen van Ty Hilton en Ryan Grant.

DEFENSE

Zoals Luck terugkeert bij de offense, zo keert Malik Hooker terug in de defense. Vanaf game 7 moest hij het helaas voor gezien houden door een knieblessure. Na ruim tien maanden rehab zal hij er hopelijk staan bij de start van het seizoen. Slechts 22 lentes jong, maar nu al de gedoodverfde leider van de Colts secondary. De cornerbackpositie is kwalitatief dun bezet. Quincy Wilson en Kenny Moore hebben slechts een neuslengte op de concurrentie. Het lijkt de achilleshiel te worden van de Colts-defense.


De Indianapolis Colts front seven heeft in 2018 een metamorfose ondergaan. Niet alleen qua personeel, maar ook qua defensive scheme. Het vertrek van Henry Anderson, Barkevious Mingo en Johnathan Hankins werd opgevangen met de komst van een groot aantal nieuwe linebackers en defensive ends waaronder Denico Autry. Autry is een welkome aanvulling voor de defensive line die vorig jaar qua productie te afhankelijk was van Jabaal Sheard.
Door de aanpassing van de defensie schuift linebacker John Simon door naar defensive end. Al wordt die plek al bedreigd door de opkomst van tweedejaars Tarell Basham. Ook op de andere posities zal de concurrentie hevig zijn met een grote groep gelijkwaardige spelers. Aan de nieuwe DC Matt Eberflus is de taak om met deze groep de Colts-pass rush te reanimeren.

CONCLUSIE

Vorig jaar viel de O-Line genadeloos door de mand en bleek er een nijpend tekort aan playmakers te zijn. Ten opzichte van toen zijn er wat lichtpuntjes te melden. Frank Reich heeft de leiding, Andrew Luck en Malik Hooker komen terug, Eric Ebron is gecontracteerd en de draft was efficiënt. Genoeg om op voort te bouwen.
Dat laatste is de sleutel voor de Colts: opbouwen. Met een top-6 quarterback als Luck binnen de lijnen, een versterkte O-Line en meer wide receiver dreiging staat de offense al goed in de steigers. In het volgende offseason heeft de defense wat aandacht nodig en moet er geïnvesteerd worden in running backs. Een taak die, uitgaande van dit offseason, prima aan Reich en Ballard overgelaten kan worden. Duurzaam beleid en een cap space van bijna 60 miljoen dollar in 2019 kunnen deze franchise nieuw leven inblazen. Maar nog niet in 2018.
CONCLUSIE: 6-10
Lees hier de season preview van de New York Giants.

MLS Update #19: MLS All-Star verliest van Juventus

Niels De Jong
-
0


De tweeëntwintigste speelronde van de MLS zit erop en elke week zal SportAmerika middels een korte update de laatste stand van zaken geven uit de voetbalcompetitie van Amerika. Deze week bespreken we de MLS All-Stars wedstrijd tegen Juventus, de hattrick van Zlatan Ibrahimovic, het eerste MLS doelpunt van Wayne Rooney en de topper tussen NYCFC en Seattle.

MLS ALL-STARS VERLIEZEN NA PENALTY’S

Jaarlijks worden de beste spelers uit de MLS samengevoegd in een team genaamd de MLS All-Stars. Dit jaar was vooral Atlanta goed vertegenwoordigd met maar liefst vijf spelers. Een van die spelers was keeper Brad Guzan. Guzan was het ‘slachtoffer’ van een ideetje van de tv-wereld. De Amerikaanse keeper keepte namelijk met een oortje en microfoon. Daardoor kon de keeper tijdens de wedstrijd een interview houden met de commentators.


In de 21e minuut nam Juventus een voorsprong. Andrea Favilli kopte raak uit een voorzet van Mattheus Pereira. Vijf minuten later brachten de MLS All-Stars de stand alweer gelijk. Josef Martinez kopte de bal bij de tweede paal binnen. Keeper Wojciech Szczesny kon de eerste poging knap redden, maar in de rebound was hij uiteindelijk kansloos.


De wedstrijd eindigde ook in 1-1. Vervolgens won Juventus de penaltyserie met 3-5. Alleen Bradley Wright-Phillips miste zijn penalty voor de MLS All-Stars. Voor Josef Martinez was het een bijzondere avond. Hij werd verkozen tot MLS All-Star MVP. Het is voor het eerst sinds 2003 dat een speler in zijn ‘eigen’ stadion de MVP award verdiende sinds Carlos Ruiz van LA Galaxy dat deed in 2003.

ZLATAN MAAKT EERSTE MLS HATTRICK

Zlatan Ibrahimovic moest wegens het lange reizen voor LA Galaxy de MLS All-Star game laten schieten, maar dat weerhield hem niet van het scoren. In de eerst helft was het nog aardig rustig rondom The Lion, maar in de tweede helft kwam hij er goed in. De tussenstand was op dat moment 2-1 voor Orlando City. Cristian Higuita opende de score, maar Giovani Dos Santos trok de score zes minuten voor de rust weer gelijk. Echter kwam Orlando een minuut voor de rust weer op voorsprong door een eigen doelpunt van Michael Ciani.


In de tweede helft was het dus aan Zlatan om zijn team op sleeptouw te nemen. De Zweed deed dat meer dan succesvol en maakte een hattrick door te scoren in de 47e, 67e en 71e minuut. Tussendoor scoorde Orlando in de 54e minuut de 2-2, maar na de twee doelpunten van Ibrahimovic verloor het toch met 4-2. LA Galaxy is mede dankzij deze hattrick van Ibra nu ongeslagen in juni en juli en staat inmiddels derde in de Western Conference.

ROONEY SCOORT EERSTE MLS DOELPUNT

Sinds de komst van Rooney gaat het stukken beter bij D.C. United. Met als gevolg dat de ploeg het aantal overwinningen verdubbelde dit seizoen sinds de komst van de topscoorder aller tijden van het Engelse nationale team. Rooney had al een assist gegeven in de MLS, alleen een doelpunt hoort daar als spits nog bij.
Dat doelpunt kreeg Wayne Rooney tegenover zijn oud-teamgenoot Tim Howard van de Colorado Rapids. In de 33e minuut scoorde Rooney op aangeven van Luciano Acosta. De Engelsman had zo zijn eerste doelpunt in de MLS te pakken.


Lang daarna bleef het 1-0 voor DC United. In de 82e minuut kwam Colorado terug. Kellyn Acosta lobde de bal perfect over de keeper en verdediger heen waardoor de bal precies in de kruising viel. Hierdoor Leek D.C. United punten te verspelen in de strijd om geen laatste te worden. In de negentigste minuut gaf Ulises Segura nog een keer een voorzet. Door middel van Colorado verdediger Niki Jackson  kwam de bal in het doel voor de 2-1 voorsprong van DC United. Hierdoor pakten de ploeg uit Washington D.C. de broodnodige drie punten in de strijd om geen laatste te worden.

NYCFC VERLIEST EERSTE TOPPER ONDER TORRENT

Sinds de aanstelling van Domènec Torrent verloor New York City FC maar één keer (3-2 tegen Chicago Fire). De toppers tegen Toronto en New York Red Bulls werden beide gewonnen door het team van Torrent.
Tegen Seattle Sounders liep het daarentegen niet zoals gehoopt voor New York City FC. NYCFC kon nog steeds geen beroep doen op hun sterspeler David Villa, Seattle kon daarentegen weer beroep doen op hun WK-speler Gustav Svensson. In de 22e minuut kwam New York dichtbij, maar raakte het de paal.
Veertien minuten later maakte Seattle de openingstreffer. Een voorzet van Nederlander Kelvin Leerdam werd onderweg aangeraakt waardoor Cristian Roldan de bal voor zijn voeten kreeg en kon uithalen voor de 1-0. Vervolgens bewees Svensson in de 51e minuut bewees zijn waarde voor de Sounders door de 2-0 te maken.


In de 68e minuut scoorde Jesús Medina nog de aansluitingstreffer voor NYCFC. Daardoor kwam de spanning weer een beetje terug. Vijf minuten voor het einde van de wedstrijd maakte Harry Shipp een einde aan alle spanning door de 3-1 te maken voor Seattle. Zo zijn de Sounders weer op koers op voor play-offs plekken en moeten ze nog vijf punten goedmaken.

Coverfoto: Twitter Juventus

NFL 32-in-32 | New York Giants: Big Blue Comeback?

Jules Huijnen
-
3

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. Vandaag een team dat de herinnering aan 2017 zo snel mogelijk achter zich wil laten : de New York Football Giants.

FREE AGENCY

Het seizoen 2017 kenmerkte zich vooral door totale chaos binnen de normaal zo stabiele New York Giants organisatie. Na het fiasco rond het benchen van QB Eli Manning en de totale chaos in de verdediging werden zowel coach Ben McAdoo als General Manager Jerry Reese op straat gezet. De nieuwe GM, Dave Gettleman deed meteen wat Reese al jaren werd verweten: hij trok wél de portemonnee voor een offensive lineman. De 62 miljoen dollar die Nate Solder de komende 4 jaar gaat verdienen moeten ervoor zorgen dat de blind side van Manning eindelijk de bescherming krijgt die de 37-jarige QB nodig heeft. Linebacker Alec Ogletree mag bij de Giants laten zien dat hij meer is dan een eeuwig talent. Running back Jonathan Stewart en wide receiver Cody Latimer moeten voor diepte op hun positie zorgen.

Er werd afscheid genomen van Jason-Pierre Paul. De edge rusher kon niet meer brengen wat er van hem verwacht werd. Rodgers-Cromartie, hoewel een van de betere cornerbacks, nam teveel cap space in beslag waardoor ook hij mocht vertrekken. Guards Jason Pugh en Weston Richburg waren het vorige seizoen vooral geblesseerd, ook zij mochten vertrekken. Daarnaast zien we ook Geno Smith, die vooral zal worden herinnerd als de quarterback die de recordreeks van Manning onderbrak, en miskoop Brandon Marshall niet meer terug bij de Giants.

NFL DRAFT

De draft kon voorde Giants twee kanten op. Een complete rebuild door de opvolger van Eli Manning te draften óf nog één keer alles uit de QB wringen en de meest gehypte speler selecteren. GM Gettleman koos voor het laatste door running back Saquon Barkley te draften. De keuze voor de door menig scout aangekondigd als een ‘generational talent’ kun je hem natuurlijk niet kwalijk nemen. De running game van de Giants is -mede door de dramatische o-line– al jaren een lachertje. Aan Saquon Barkley en de 2e ronde pick, guard Will Hernandez, om hier verandering in te brengen.
Hernandez moet samen met Nate Solder de weg vrijmaken voor de man met de enorme quads en Manning de tijd geven om te gooien. Barkley zal waarschijnlijk minder afhankelijk zijn van de mannen voor hem. Hij bewees bij de Penn State Nittany Lions al te kunnen excelleren achter een Offensive Line die allesbehalve top was.

In de 5e ronde werd met QB Kyle Lauletta een mogelijke opvolger gekozen voor Eli Manning. De keuze voor de Richmond QB werd door Pro Football Focus uitgeroepen tot een van de steals van de draft. Hij zal nu mogen rijpen als back-up in de hoop dat hij over een paar jaar de touwtjes over mag nemen van Manning. Over een paar seizoenen zal blijken of Gettleman bij zijn eerste draft voor de Giants de hele franchise gered heeft of ze weer terug bij af zijn.

OFFENSE

Superster Odell Beckham is hersteld van zijn enkelbreuk en laat op de training alweer de ene na de andere one-handed-catch zien. Plan A – gooi de bal naar Odell- is dus terug. Daar zou Manning door de vernieuwde Offensive Line wat meer tijd voor moeten hebben. Door de komst van Solder en Hernandez kan voormalig 1e ronde bust Ereck Flowers naar de andere kant van de lijn om te zien of hij dat wél kan. Tight End Evan Engram en wide receiver Sterling Shepard lieten vorig seizoen al zien over een baklading talent te beschikken. Met de dubbele dekking die Beckham op zich zal krijgen zou het voor beide wel eens een break-out season kunnen worden.
Nieuw in de Giants offense is een Plan B, de running game. En wat een plan B! Is het wel plan B? Saquon Barkley en zijn enorme dijen moeten de Giants gaan dragen. Een flinke druk op de schouders van de Rookie. De Giants hebben flink in hem geïnvesteerd dus het is te hopen dat hij het aankan.

Het grootste probleem van de Giants offense bevindt zich under center. Ja, er is een verbeterde offensive line. Ja, zijn favoriete receiver is terug en ja, er is iemand om de bal aan af te geven maar dat verandert niks aan hoe de quarterback er zelf voor staat. Manning ziet er al een aantal seizoenen uit alsof hij het fysiek allemaal niet meer helemaal aankan. Dat je dan nog steeds een Super Bowl kan winnen liet zijn broer zien bij de Denver Broncos. Voor de Giants is het te hopen dat de jongere Manning dat nog in zich heeft.

DEFENSE

Van één van de beste units in de NFL in 2016 ging de defense naar absolute chaos in het seizoen erna. Wat dat betreft een perfecte metafoor voor de hele franchise. Dit seizoen zijn er een hoop nieuwe gezichten en een nieuwe defensive scheme. De nieuwe coaches schakelen om van een 4-3 verdediging naar een 3-4. Voor Damon Harrison daarom de rol om als nose tackle meerdere linemen bezig te houden. Kareem Martin en Dalvin Tomlinson hebben een nieuwe rol als defensive end. Het is aan de nieuwe coaches van de Giants om deze relatief nieuwe groep zo snel mogelijk aan elkaar te leren wennen.
De drie cornerbacks werden allemaal om verschillende redenen geschorst het vorige seizoen. Het vertrek van cornerback Rodgers-Cromartie moest worden opgevangen door de in de 3e ronde van de supplemental draft gekozen Sam Beal. Door een schouderblessure mist hij echter het hele seizoen waardoor de positie met Eli Apple en Janoris Jenkins dun bezet is.

CONCLUSIE

De Giants zijn nog steeds in “win-now” modus. Of ze daar het team voor hebben valt zeer te betwijfelen. Wellicht verrassen ze wekelijks vriend en vijand en weet de nieuwe hoofdcoach Pat Shurmur nog één keer alles uit Eli Manning te wringen, is Odell weer zijn oude zelf, is Barkley as advertised en is de verdediging in hun nieuwe opstelling niet te stoppen. In dat geval is the sky the limit. Waarschijnlijker is echter dat het sommige weken klikt, in andere nog niet. Met de Super Bowl kampioen in de divisie zal het lastig worden om de play-offs te halen, slechter dan vorig seizoen zal het hopelijk voor Giants fans niet zijn. Als het dat wel is kunnen ze in ieder geval op zoek naar een nieuwe quarterback.
CONCLUSIE: 8-8
Lees hier deel 1: Cleveland Browns

1...492493494...804Pagina 493 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU