Home Blog Pagina 491

32-in-32 | Dallas Cowboys: Dak & Zeke op zoek naar vorm van rookie jaar

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 19 nemen we de Dallas Cowboys onder de loep. Dat zich na een bewogen seizoen zal moeten herpakken. Alle ogen zijn gericht op Dak Prescott en Ezekiel Elliott, die voor dezelfde cijfers gaan als in hun rookie jaar.

LEES HIER DE SEASON IN REVIEW VAN DE DALLAS COWBOYS


FREE AGENCY


De eerste moeilijke keuze tijdens offseason werd niet door de Cowboys zelf gemaakt. De 35-jarige TE Jason Witten vond het tijd om zijn cleats aan de wilgen te hangen. Na vijftien jaar in Dallas, elf Pro Bowls, 1.152 catches voor 12.448 yards en 68 touchdowns verruilt hij het gridiron om voor een plek in het commentaarhokje van Monday Night Football. De tweede moeilijke keuze werd uiteindelijk wel door eigenaar Jerry Jones en de zijne genomen. Er werd afscheid genomen van Dez Bryant, de wide receiver die niet meer de oude was. Bryant’s productie gleed de afgelopen drie seizoenen langzaam af nadat hij een vijfjarig contract van 70 miljoen dollar ondertekende in 2015. Met weinig ruimte in de salary-cap en het franchise taggen van Demarcus Lawrence kwam er een einde aan het tijdperk van de Franchise all-time leader in touchdown receptions.


Er was dus genoeg werk om een nieuwe target te halen voor Dak Prescott. Om te beginnen werden Allen Hurns en Deonte Thompson gehaald. Niet meteen namen met dezelfde status die Dez Bryant had. Hurns komt over van de Jacksonville Jaguars en had zijn beste seizoen in 2015 met tien touchdowns in vijftien wedstrijden. Tavon Austin werd bij de La Rams losgeweekt voor een zesde ronde pick. De voormalig eerste ronde pick in 2013 had slechts dertien catches voor 47 yards en nul touchdowns in 2017. Hij had een veel grotere impact als running back voor de Rams. Daarmee geeft Austin de Cowboys een optie om het veld breder te maken, maar Ezekiel Elliot zal het grootste onderdeel blijven van de running game.


NFL DRAFT


Met de draft in Dallas waren alle ogen gericht op Jerry Jones, waarvan men altijd wel een big splash verwacht. Een wide receiver als DJ Moore of Calvin Ridley had er zeker in gezeten. Toch is men meer bezorgd om de linebacker positie. Veteraan Sean Lee één van de beste Cowboys spelers is aan defensieve kant, maar mede door blessureleed had hij afgelopen jaar niet de juiste spelers om zich heen. Om het linebackercorps te versterken werd Leighton Vander Esch in de eerste ronde gekozen. Vander Esch is een klassieke three-down backer die slechts één seizoen op college niveau heeft gespeeld. Hij zal voornamelijk de kneepjes van het vak gaan leren van Sean Lee. Tweede ronde pick Connor Williams is wel als guard gedraft, maar zal waarschijnlijk verhuizen naar de buitenkant van de O-line.

In de derde ronde was daar dan eindelijk de door de fans gewenste wide receiver. Het werd Michael Gallup van Colorado State, die een productief laatste college jaar had. Met honderd catches voor 1.418 yards en 10 touchdowns was hij goed voor een gemiddeld van 14,2 yards per reception. Tijdens preseason zagen we al wat flitsen van zijn talent.
Aan het eind van de draft kan de balans toch worden opgemaakt dat er geen big splash uit de mouw van Jerry Jones werd getoverd. Het is dus afwachten of de overige rookies dit jaar al een impact kunnen maken. Wel wordt het intrigerend om te kijken of QB Mike White ergens dit seizoen een rol kan gaan spelen. Startende quarterback Prescott kwam in 2016 als 135ste draft pick naar Dallas. White ging geruisloos als 171ste dit jaar, maar misschien ontwikkelt hij zich net zo stormachtig als zijn concurrent.


OFFENSE


Met het vertrek van grote namen als Tony Romo (in 2017), Dez Bryant en Jason Witten is het dit jaar pas echt Dak Prescott’s team. Het is van belang om zijn vorm terug te krijgen van zijn rookie seizoen. Vorig seizoen had hij: minder overwinningen, minder touchdowns, minder yards en een lagere passing rating. Er waren voornamelijk problemen met de diepe ballen, zijn chemie met Dez Bryant en het goede afdekken van zijn security blanket Cole Beasley.

Hoewel Dak Prescott de offense moet leiden, is het team misschien nog wel meer afhankelijk van de prestaties van Ezekiel Elliott. Hij was er vorig seizoen zes wedstrijden niet bij door een schorsing, waardoor America’s Team de playoffs mistte. Ook ‘Zeke’ zal zijn vorm van het eerste jaar weer moeten hervinden. Daarin leidde hij als rookie de league met 1.631 rushing yards.
Een groot deel van het succes van de aanval van de Cowboys kan ook worden toegeschreven aan de offensive line. Die linie zal komend seizoen zijn reputatie van beste O-line terug moeten winnen. Travis Frederick, Tyron Smith en Zack Martin horen bij de beste linemen in de NFL. Frederick heeft op dit moment echter grote zorgen. Hij werd recent gediagnosticeerd met het Guillain Barre Syndrome, een zenuwaandoening. Behandeling en herstel is mogelijk, maar of dat dagen, weken of maanden gaat duren is nog niet duidelijk. Daarnaast is het afwachten hoe de knie van Martin het houdt of rookie Williams er meteen staat en of La’el Collins zijn verbetering van het tweede deel van 2017 kan doorzetten.


DEFENSE


Wat betreft de pass rush zijn de Cowboys (te) afhankelijk van Demarcus Lawrence. Afgelopen seizoen was zijn definitieve doorbraak met 14.5 sacks. Hij was daarmee de eerste Cowboy sinds 2010 met meer dan tien sacks per seizoen. Tweede man David Irving (7 sacks in 2017) is ook een plaag voor tegenstanders, maar helaas ook voor zichzelf. Hij staat meer naast dan op het veld en mist in 2018 in ieder geval de eerste vier duels vanwege een schorsing.
Verder zal veel afhangen van de gezondheid van Sean Lee. De linebacker is absoluut de grote leider als hij in het veld staat, met een goede visie en zijn kwaliteiten om altijd bij de bal te komen. Het probleem met Lee is vooral zijn blessuregevoeligheid. Zo heeft hij in zijn zestienjarige carrière bijvoorbeeld nog nooit twintig wedstrijden op rij gespeeld. Het was goed zichtbaar aan het aantal points allowed per game vorig jaar. Met Sean Lee 16,6 punten, zonder hem 29,8.

Ook dit offseason is de secondary van de Cowboys flink onder handen genomen. Byron Jones wordt verplaats van safety naar cornerback en Chidobe Awuzie moet het vertrek van Orlando Scandrick op gaan vangen. De 60e overall pick van Colorado moest vorig seizoen zes wedstrijden missen door een hamstringblessure, maar in de wedstrijden die hij wel speelde liet hij zien een goede pick te zijn. Hij liet 7 yards per reception en slechts 0.69 yards per cover snap toe. Wat volgens Pro Football Focus het laagste aantal ooit door een rookie gemeten is. Als Awuzie en tweedejaars Jourdan Lewis zich blijven ontwikkelen kan de defensie en met name de secondary een enorme troef worden.


CONCLUSIE


De Cowboys zullen zeker hopen op een minder rommelig seizoen en een heel seizoen Ezekiel Elliott. Jason Garrett heeft zijn baan kunnen behouden, maar de meeste van zijn assistenten zijn vertrokken. Alleen coördinators Scott Linehan en Rod Marinelli zijn gebleven, dus de offense en defense blijven hetzelfde. Maar na een teleurstellend seizoen waarin geen play-offs zijn gehaald zit Garrett weer in de hot seat. Met slechts twee plaatsingen voor de playoffs en één postseason overwinning in zeven jaar als hoofdcoach is dat wel een erg magere prestatie.
Zo als elk jaar is het Super Bowl or bust in Dallas. Aan het eind van de dag is alles groter in Texas dus ook de verwachtingen voor de Dallas Cowboys. Ondanks dat de Cowboys flink wat spelers zijn verloren, hopen ze dat dit wordt gecompenseerd door een betere teamspirit en 16x ‘Zeke’. Dit zal waarschijnlijk echter niet genoeg zijn om ze terug te brengen naar het niveau van 2016.
VOORSPELLING: 9-7
Lees hier de season preview van de Seattle Seahawks

NBA 30-in-30: Orlando Magic: In de startblokken voor 2019

0

Het NBA-seizoen komt steeds dichterbij. De NBA redactie gaat jou als volger van SportAmerika optimaal voorbereiden op het nieuwe seizoen. We nemen in de 30-in-30 reeks elk team onder de loep! Van Free Agency, tot de draft en het vernieuwde depth chart. We beginnen bij het team met de minste overwinningen en eindigen bij de kampioenen. In de vijfde editie kijken we naar een potentieel highlight reel team: de Orlando Magic


NBA DRAFT


Met de nummer zes pick van de draft kozen de Orlando Magic Mohamed Bamba. Bamba had tijdens het seizoen al indruk gemaakt in Texas met 12,9 punten, 10,5 rebounds en 3,7 blocks per wedstrijd. Toch begon hij pas echt naam te stijgen in de mock drafts na zijn work-outs bij verschillende teams. Zo brak hij het record in spanwijdte (2,39 meter) en was hij sneller dan bijvoorbeeld Russell Westbrook tijdens een 3/4 court sprint. Hiermee koos Orlando de beste speler beschikbaar en kozen ze niet een speler die hun zwaktes direct zou kunnen opvullen.

Is Mo Bamba NBA-Ready? Waarschijnlijk nog niet. Dit heeft vooral te maken met zijn dunne lijf waardoor hij in de paint nog wel eens tekort kan komen tegen andere centers. Maar hij heeft wel enorm veel potentieel en zal dit jaar achter Nikola Vucevic zijn minuten gaan maken. Zo krijgt hij de tijd om een gespierder lichaam te kweken waardoor hij beter weerstand kan gaan bieden. Hij liet al zien dat hij aan zijn jumpshot heeft gewerkt en zijn schot ziet er hierdoor al een stuk beter uit.
Met pick 35 gingen de Magic voor point guard Melvin Frazier. De verwachting was al voor deze draft dat ze zouden gaan voor een point guard en hadden de pech dat de vier picks voor hun allemaal point guards werden gekozen. Frazier is vooral een defensief talent die ook een lengtevoordeel zal hebben ten opzichte van andere guards in de NBA. Daarnaast heeft hij, net als Bamba, een enorme spanwijdte. Vooral voor een guard. Offensief echter is hij nog volop in ontwikkeling. Vorig jaar heeft hij wel een goede stap gezet door zijn scoring en schotselectie te verbeteren. Met de bal in de hand is hij nog heel erg groen en zal hij nog veel moeten leren. Nu heeft Orlando niet zo ontzettend veel keus achterin, dus hij zal zich daarin mooi kunnen ontwikkelen.
Met pick 43 nam Orlando Justin Jackson. Jackson had ervoor gekozen om zich niet in de 2017 draft  beschikbaar te stellen. Hij ging terug naar Maryland voor zijn Sophomore season. Hierin kwam hij tot 11 wedstrijden voordat hij de rest van het seizoen uitzat met een schouderblessure. Jackson heeft ook weer een lange spanwijdte en lijkt in eerste instantie vooral gekozen te zijn voor een potentiële stretch-4. Omdat de Magic deze nog niet hadden, heeft hij kans om het team te halen. Maar dan moet hij wel laten zien dat zijn schouder hem niet meer dwarszit.
 


FREE AGENCY


Orlando heeft het vizier duidelijk gericht op de toekomst en de free agency dit jaar past hier heel goed in. Ze hebben dure spelers en spelers waar ze niet in geloofden laten gaan en haalden mindere contracten terug. Dit geeft ze voor de 2019 free agency flink wat cap space om mee te spelen. Van de aanwinsten zal waarschijnlijk alleen Jerian Grant veel minuten gaan krijgen. Dit komt meer omdat de Magic een dun bezet backcourt hebben dan dat hij zijn plek zal moeten afdwingen.

De grootste winst deze FA periode is het opwaarderen van het contract van Aaron Gordon. De 23-jarige forward heeft voor vier jaar bijgetekend. Voor een team dat opnieuw wordt opgebouwd, past hij goed in dit plaatje.


DEPTH CHART


De depth chart laar eigenlijk zien wat we al eerder aangaven. De Orlando Magic zijn aan het rebuilden. Er is duidelijk niet gekeken naar de behoeftes deze zomer, maar eerder gekeken naar de spelers met het hoogste plafond en die passen in de visie van de eigenaren.
Dit levert een enorm dunne back court op en een druk front court.

De starters lijken allemaal vrij zeker van hun plek op dit moment. De verwachting is wel dat Jonathan Isaac en Mo Bamba geleidelijk meer speeltijd gaan krijgen gedurende het seizoen. We verwachten een goed seizoen van Nikola Vucevic aangezien hij in het laatste jaar van zijn contract zit. Hij zal alle tijd krijgen om zijn talenten te laten zien. Evan Fournier zal hopelijk kunnen voortborduren op het goede seizoen dat hij vorig jaar had.
 


CONCLUSIE


Dit wordt een tussenjaar voor de Orlando Magic. Maar de fans hoeven niet te wanhopen. Gordon, Isaac en Mo Bamba zijn hele atletische spelers en zullen voor genoeg spektakel zorgen. We vermoeden dan ook dat ze regelmatig voorbij gaan komen bij dunk en block of the week. Dat is het lichtpuntje voor dit jaar. We verwachten dat ze play-offs niet zullen halen.
Omdat in de startopstelling nog wel wat routine zit en spelers die iets willen bewijzen, zullen de Magic wel nog genoeg wedstrijden winnen om niet volledig te gaan tanken. Hiervoor zullen er eerst nog een aantal trades moeten gaan plaatsvinden. Al sluiten wij dit niet uit. Vooral de guards hebben behoefte aan een upgrade.
Voorspelling: 30-52
 

32-in-32 | Seattle Seahawks: Onzekerheid rond make-over

1

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 18 het team dat met een bekende coach – Pete Carroll – een nieuw tijdperk in gaat met meer vraagtekens dan antwoorden: we hebben het dan over de Seattle Seahawks.

LEES HIER DE SEASON IN REVIEW VAN DE SEATTLE SEAHAWKS


FREE AGENCY


Zoals gezegd gaat Seattle een nieuw tijdperk in, iets wat te zien is aan de ellenlange lijst aan bekende namen die zijn vertrokken. Richard Sherman, Michael Bennett, Cliff Avril, Kam Chancellor, Jimmy Graham, Sheldon Richardson en ga zo maar even door. Stuk voor stuk sterkhouders waarbij vooral het trio Sherman-Bennett-Avril symbool stond voor de succesvolle periode waarin de Seahawks één Super Bowl won. In hun kielzog vertrekken ook rolspelers als Jeremy Lane, Thomas Rawls en Paul Richardson. Kortom: aan het ingaan van een nieuw tijdperk is niks gelogen. En dat te bedenken dat Earl Thomas mogelijk ook toegevoegd gaat worden aan het rijtje van vertrekkende spelers.


Seattle gaat er komend seizoen heel anders uit zien, maar voor de grote namen die vertrokken zijn niet ontzettend veel grote namen teruggekomen. Kijkend naar het lange rijtje namen dat werd toegevoegd aan het roster valt vooral de naam van Brandon Marshall op, waarbij het maar de vraag is in hoeverre hij nog wat kan bijdragen aan een team anno 2018. Verder is J.R. Sweezy terug op het oude nest, hoopt men met Jaron Brown een waardig vervanger van Richardson te hebben en moeten Barkevious Mingo, Shamar Stephen en Tom Johnson de defensieve leegloop enigszins opvangen.


NFL DRAFT


Het succesvolle tijdperk begon ooit met een hele goede draft, maar daarna ook met enkele wisselvallige drafts die veelal door Russell Wilson en de sterke defensie werden verbloemd. Met het vertrek van de goede veteranen, ligt er daarom meer druk op de draftkeuzes dan gewoonlijk en de keuze voor Rashaad Penny was dan ook direct een opvallende. Volgens menig expert was Penny beslist geen first round pick waard, maar blijkbaar zien Carroll en co. in hem de vaste running back waar ze sinds het vertrek van Marshawn Lynch al naar op zoek zijn.

Verder beschikten de Seahawks over weinig hoge keuzes. Rasheem Green is een defensive lineman waarbij er vooral op potentie wordt gewed terwijl Will Dissly als blocking tight end voor extra bescherming moet zorgen. De meeste aandacht ging echter uit naar Shaquem Griffin, de broer van Seahawks-cornerback Shaquill Griffin, die de eerste NFL-speler gaat worden die met één hand speelt.
Tot slot hebben we ook een heuze strijd voor de punter-positie: de immer betrouwbare Jon Ryan kreeg concurrentie van Michael Dickson. Het feit dat de Seahawks deze getalenteerde punter al als 149e kozen, deed echter flink wat wenkbrauwen doen fronsen…Hij won in ieder geval de ‘strijd’ van Ryan die na zijn release bij de Bills opdook.


OFFENSE


In alle veranderingen is er, gelukkig voor de Seahawks, één constante factor: Russell Wilson. De quarterback blijft de onbetwiste leider van het team en hoopt met Doug Baldwin en Tyler Lockett wederom genoeg plays te maken. Daarbij is het vooral de vraag wie er naast hun als derde receiver op staat en of Nick Vannett – vanwege de blessureproblemen van Ed Dickson – de volgende stap kan maken. Verder is – zoals eerder vermeldt – Penny de potentiële #1 running back terwijl Chris Carson na een goed seizoen als rookie ook genoeg kansen zal krijgen.

Tot slot: de offensive line. Die immer geplaagde offensive line. Toch lijkt er licht aan het einde van de tunnel. Duane Brown zal in zijn tweede seizoen en met een nieuw contract op zak de leiding op zich moeten nemen en ook Justin Britt en Ethan Pocic zijn inmiddels een stabiel onderdeel geworden. De enige vraagtekens blijven zodoende vooral aan de rechterzijde over. Maar met een nieuwe offensive line-coach in Mike Solari, kan het zomaar eens zijn dat deze unit voor de verandering niet de absolute zwakte vormt.


DEFENSE


De verdediging lijkt op het eerste oog bijna onherkenbaar. Enkel Bobby Wagner, KJ Wright en in mindere mate Byron Maxwell zijn over van de groep die ooit de Super Bowl won. Vooral de defensive line en de secondary zijn zodoende geraakt door alle mutaties, terwijl de hoop dus is gevestigd op Barkevious Mingo om naast Wagner en Wright eindelijk zijn veelbelovende potentie in te lossen.

Maar de vraagtekens zijn dus alom aanwezig rond de defensive line. Daar lijkt enkel Frank Clark een zekerheidje, terwijl enfant terrible Dion Jordan – net als Mingo een voormalig top-10 draft pick – hoopt voort te bouwen op een degelijk debuutseizoen in Seattle. In de secondary moet Shaquill Griffin nu het stokje overnemen van Richard Sherman met Byron Maxwell aan zijn zijde. Tot slot wacht Brad McDougald en Tedric Thompson de meest zware taak: namelijk het vervangen van het duo Chancellor-Thomas. Een taak die schier onmogelijk lijkt.


CONCLUSIE


Zoals aangehaald in de introductie: er is een heleboel veranderd in Seattle waardoor er alom vraagtekens zijn. De offense zal nog steeds kunnen steunen op Russell Wilson en een klein contigent aan wapens dat het team al vaker over de streept heeft geholpen. Daarbij lijkt de offensive line sterker dan het de afgelopen jaren vaak het geval is geweest.
Maar de verdediging is waar het allemaal om gaat hangen: enkel Bobby Wagner en KJ Wright zijn overgebleven en zowel de defensive line als de secondary kunnen zomaar tot de slechtste units van de NFL te behoren. Tenzij Pete Carroll een verrassing in petto heeft en het goed heeft gezien dat de Seahawks aan een make-over toe waren. Het lijkt echter waarschijnlijker dat 2018 een overbruggingsjaar wordt, om vervolgens in 2019 of 2020 weer te staan waar ze willen staan: namelijk aan de top van de NFC West.
VOORSPELLING: 7-9
Lees hier de season preview van de LA Chargers

Dutch Watch XL: Didi lacht, Didi huilt en Jansen is terug

0

Vanwege de vakantie hebben we een aangepaste Dutch Watch. Een iets langere dit keer. De Nederlanders in de MLB trekken zich er niets van aan. Zo baarde Jurickson Profar opzien met een triple play, maakte Gregorius op een vervelende manier kennis met Morales en moet Schoop nog steeds wennen. De LA Dodgers laten Kenley Jansen voorlopig even met rust na zijn hartritmestoornissen, maar de closer voelt zich gelukkig weer goed. Na deze Dutch Watch XL ben je weer helemaal bij!

Ozzie Albies en de Atlanta Braves speelden vorige week die oh zo belangrijke serie tegen de Milwaukee Brewers. Belangrijk met het oog op zowel de wildcards als de stand in de divisie. Om de spanning er maar meteen wat af te halen: de Braves sloegen zich hier goed doorheen. Albies was met name in de rubber game belangrijk met z’n eerste homer sinds 11 juli en zijn 21e in totaal. Op 10 augustus, in de eerste ontmoeting, gebeurde er ook iets opmerkelijks. Onze landgenoot kreeg op 2 juli voor het laatst vier wijd, maar tegen de Brew Crew mocht hij opeens drie keer gratis naar het eerst honk. Twee keer resulteerde dat in een run op weg naar een ruime 10-1 zege. De tweede wedstrijd ging verloren voor de Braves, maar Albies tekende voor twee hits in vier at-bats.
De derde clash was een feest voor de liefhebber. Atlanta opende sterk, maar daarna kwamen de teams in een achtbaan terecht. In de zevende inning bezorgde Albies zijn ploeg die zo belangrijk win door de bal het stadion uit te jagen. De achtste run bleek genoeg voor een 8-7 zege en de voorlopige koppositie in de NL East.

GOEDE TIJDEN, SLECHTE TIJDEN DEEL 1

De winst in die laatste wedstrijd zette de Braves op het goede spoor. Er volgde een sweep tegen de Miami Marlins en met name in de eerste ontmoeting was Albies belangrijk voor z’n ploeg. Atlanta won met 9-1 en de laatste twee runs kwamen, middels twee singles, op het conto van de kleine infielder. Albies zou in deze serie van vier wedstrijden tot vijf hits komen in 14 at-bats. In de met 10-6 gewonnen derde wedstrijd begon Albies op de bank. Pas in de achtste inning kwam hij binnen de lijnen en met een hit en een run bewees hij behoorlijk effectief te zijn. Die effectiviteit was in de volgende serie, tegen de Colorado Rockies, ver te zoeken.
Tegen Nolan Arenado en de zijnen kregen de Braves een paar gevoelige tikken. Dit keer waren het de Rockies die tekeer gingen met de bezem. Vier wedstrijden op rij werden verloren door Atlanta en Ozzie Albies was geen moment in staat het tij te keren. De infielder van Curaçao was 4-for-18 en bleef zonder RBI. Afgelopen vrijdag, in de tweede wedstrijd, leefde hij even op met drie singles in vijf slagbeurten. De fans zagen hun Braves echter met 11-5 het schip ingaan. Onze kleine landgenoot heeft het af en toe lastig na de All-Star Game. Sinds 20 juli sloeg Albies pas zes punten over de thuisplaat. In de maand augustus staat de teller pas op vijf. Met zijn slaggemiddelde is nog niet veel mis. Met zijn .277 behoort hij nog altijd tot de tien gevaarlijkste second basemen.

Op bezoek bij de Baltimore Orioles trakteerden ook de Boston Red Sox de fans op een prachtige eerste wedstrijd. De pitchers zullen daar anders over denken, want met 19-12 is het wel duidelijk dat zij behoorlijk geraakt werden. Ook Bogaerts nam het er van in dit duel, dat op 10 augustus werd gespeeld. Met twee honken bezet opende hij het bal in de eerste inning. Voor Bogey was het z’n 17e homerun van ’t seizoen. In de zesde inning kwam er nog een RBI bij, maar daarvoor hoefde hij niet veel te doen. Met de honken bezet kreeg Bogaerts vier wijd van reliever Miguel Castro.
Ook in de tweede wedstrijd liet onze landgenoot zijn knuppel spreken. Met twee runs, een double, drie hits en een gestolen honk wisten de Orioles dat de kortestop meedeed. Ook dit duel ging naar de Red Sox. Net als de overige twee overigens. In de derde wedstrijd nam de knuppel van Bogaerts met 0-for-4 vrijaf. Manager Alex Cora hield z’n vaste kortestop in de derde wedstrijd aan de kant. Na een sliding blesseerde Bogaerts z’n vinger licht en kreeg rust. Voor de resultaten maakt dit geen verschil. De Red Sox winnen toch wel. Van de eerste 11 duels in augustus werden er maar liefst 10 gewonnen.

NIEUW PR

Voor het tweeluik tegen de Philadelphia Phillies keerde Xander Bogaerts terug in de line-up. Z’n twee hits in zeven at-bats richtten niet al te veel schade aan. De Red Sox wonnen alleen het eerste duel met de titelkandidaat uit de NL East. Na dit uitstapje keerden de BoSox terug naar hun geliefde Fenway Park voor een serie tegen de Tampa Bay Rays. Bogaerts opende de serie afgelopen vrijdag ijzersterk. Met drie extra-base hits, twee doubles en een triple, bleef hij 3-for-4 en tekende hij voor twee RBIs. Mede dankzij zijn sterke optreden wonnen de Red Sox eenvoudig met 7-3.
Zondag kwam Bogey door met z’n vierde extra-base hit van deze serie. Halverwege augustus staat de teller al op 36 doubles. Daarmee overtreft hij z’n record dat stamt uit 2015. Toen kwam Bogaerts tot 35 tweehonkslagen. De international kon zijn ploeg echter niet aan een derde zege op rij helpen. De Rays sloten de serie af met een 2-0 zege.

Met wedstrijden tegen de Rangers en de Mets konden de New York Yankees aan hun winning percentage werken. Zo simpel als het op papier misschien leek, werd het niet voor Didi Gregorius en de zijnen. De Amsterdammer is aan slag bezig aan een goede maand en dat wist hij de afgelopen week door te trekken. Tegen Texas was hij 6-for-15 in zijn at-bats en tekende hij onder meer voor zijn 21e homerun van het jaar. Het was Gregorius die op 9 augustus de score opende. Met vier wijd kwam hij op de honken en Aaron Hicks joeg even later de bal het stadion uit op weg naar een 7-3 overwinning.
Gregorius zal met gemengde gevoelens terugkijken op de tweede ontmoeting. De kortestop noteerde drie hits en twee runs, maar de Yankees gingen er wel met 12-7 af. Op 2 augustus sloeg Gregorius twee homers, maar daarna viel het even stil. Tot zondag 12 augustus. In de vijfde inning van de vierde wedstrijd was er voor Rangers-starter Martin Perez geen houden aan. Met één ferme klap zorgde Sir Didi voor twee runs en een 6-0 voorsprong. New York won de ontmoeting met 7-2 en pakte drie zeges in deze serie van vier.


De daaropvolgende wedstrijden tegen de New York Mets en de Tampa Bay Rays verliepen niet helemaal naar wens. Eigenlijk helemaal niet zelfs. Die ene wedstrijd tegen de Mets ging verloren en ook de Rays wonnen twee van de drie ontmoetingen. Een single van Gregorius in de vijfde inning tegen de Mets leverde hem nog wel z’n 69e RBI op, maar erg tevreden zal de Amsterdammer niet zijn met de 8-5 nederlaag.
Ook tegen de Rays kon Gregorius zijn stempel niet drukken. De Yankees konden de knuppel van hun kortestop maar al te goed gebruiken, want twee van de drie wedstrijden gingen verloren en Gregorius kwam niet verder dan twee hits in tien at-bats. New York kon de eigen fans alleen vorige week dinsdag met een tevreden gevoel naar huis sturen. De eerste ontmoeting werd met 4-1 gewonnen, maar in de duels die volgden kwam de slagploeg niet verder dan twee runs. Gelijk verdeeld over de twee wedstrijden. Dat wel.

GOEDE TIJDEN, SLECHTE TIJDEN DEEL 2

De ommekeer, voor zover daar sprake van kan zijn bij een team dat nog altijd het tweede record in de league heeft, volgde tegen de Blue Jays. Met name zaterdag, in de tweede wedstrijd, had Sir Didi het weer eens ouderwets op de heupen. Hij tekende vrijdag al voor een RBI triple in de met 7-5 gewonnen wedstrijd, maar een dag later ging hij pas echt tekeer. Met zijn 22e homerun van het seizoen sloeg Gregorius in de eerste inning twee runs binnen. Een sac fly in de achtste inning bezorgde hem een derde binnengeslagen punt op weg naar een 11-6 win.
Een botsing met Kendrys Morales maakte zondag een vroegtijdig einde aan de wedstrijd. Sir Didi had, met een infield single, op dat moment zijn RBI al te pakken. De Amsterdammer probeerde het nog wel even na de vervelende botsing, maar kreeg veel last van zijn hiel. De Yankees wonnen het duel weliswaar, maar lijken hun vaste kortestop even kwijt te zijn.

Kenley Jansen bleef deze week op 32 saves staan. De Los Angeles Dodgers namen geen enkel risico met de closer, die twee weken geleden opnieuw geplaagd werd door hartritmestoornissen. Het is niet de eerste keer dat Jansen kampt met deze problemen. Na een operatie in 2012 leek het de goede kant op te gaan, maar helaas stak het in Denver het opnieuw de kop op. De club liet afgelopen weekend weten dat het goed gaat met de Nederlandse werper en maandag bezocht Jansen zijn cardioloog. Deze gaf het gehoopte groene licht voor een rentree. Jansen kan de bloedverdunners laten staan en keert veel eerder dan verwacht terug op de heuvel.


Jansen stond vorige week alweer op het trainingsveld en voelde zich goed. Dat kan niet worden gezegd van de Dodgers. Op 9 augustus begonnen de problemen voor Jansen. Z’n club speelde daarna tien wedstrijden en won er slechts vier. Kenta Maeda en Scott Alexander moesten de honneurs waarnemen, maar veel succes hadden de twee relievers niet. Tegen de St. Louis Cardinals moest Jansen maandag een 3-3 tussenstand verdedigen in de negende inning. Het gebrek aan ritme en wedstrijden brak hem en de Dodgers op. Homeruns van Jedd Gyorko en Matt Carpenter bezorgden de Nederlandse closer zijn vierde loss van het seizoen. De matige reeks van de Dodgers dwingt de ploeg nu weer in de achtervolging. Arizona en Colorado zijn de ploeg van Jansen gepasseerd in de NL West.

Jurickson Profar is goed begonnen aan augustus en dat lijkt hem voorlopig even een vaste plek in de line-up op te leveren. Na goede series tegen de Mariners en de Orioles mochten de Texas Rangers in het weekend van 10 augustus aan de bak. In New York waren The Bronx Bombers de tegenstander, maar Profar liet in de eerste wedstrijd zien ook een explosief baasje te zijn. In de vierde inning timmerde hij de bal de tribunes in voor een solo homerun. Het was voor de veelzijdige international z’n 13e van het jaar.
In de zesde inning wist hij nog een single aan zijn totaal toe te voegen, maar het gewenste resultaat bleef uit. De Yankees wonnen het duel met 7-3 en zouden uiteindelijk in drie van de vier wedstrijden zegevierden. Wat Jurickson Profar betreft, bleef het bij die twee hits in die eerste wedstrijd. Eén keer verscheen hij na vier wijd nog op de honken, maar zijn hitting streak bleef uiteindelijk steken op zeven wedstrijden.

UNIEK MOMENT

Tegen de Arizona Diamondbacks kon Profar de draad weer oppakken. Maar hij moest wel even geduld hebben. De eerste wedstrijd werd met 5-3 gewonnen, maar Profar speelde alleen de negende inning. Vorige week dinsdag kwam hij door met een triple, een double en twee RBIs. Helaas voor Profar en de Rangers stapten de Diamondbacks met een 6-4 zege van het veld. In de serie tegen de Angels vestigde Jurickson Profar wel de aandacht op zich met een prachtige en zeldzame triple play. Je zou bijna vergeten dat hij ook nog z’n 13e homerun sloeg in hetzelfde duel.
Nee, Profar zal donderdag 16 augustus niet snel vergeten. De veelzijdige infielder was 4-for-15 in deze serie, die ook nog eens door de Rangers werd gewonnen. De ploeg bungelt nog altijd onderaan in de AL West, maar de Rangers laten de laatste tijd in elk geval zien dat ze nog wel degelijk meedoen in de league.

We kunnen helaas niet zeggen dat Jonathan Schoop een overdreven sterke indruk maakt tijdens zijn eerste weken als Brewer. In de belangrijke serie tegen de Braves kwam onze landgenoot tot twee hits in negen slagbeurten. Was hij in Baltimore de onbetwiste tweedehonkman, dat is hij in Milwaukee zeker niet. Ook in Atlanta wisselde hij zijn gebruikelijke positie weer af met het spelen als kortestop. De Brewers wonnen alleen het tweede van de drie duels. Schoop was hierin lange tijd aandachtig toeschouwer. Pas in de zevende inning kwam hij als pinch hitter in actie, maar verder dan een ground out kwam de international niet.
Zijn honkslagen kwamen dus in de twee wedstrijden die verloren gingen. Twee keer betrof het een single en in beide gevallen werd Schoop door zijn ploeggenoten op de honken achtergelaten. Na de serie tegen de Braves had Jonathan Schoop 39 at-bats achter de rug in dienst van de Brewers. Hij kwam daarin tot pover slaggemiddelde van .154. Na een opleving in juli (avg . 360) lijkt de international nu weer terug te vallen in de slump die hem al een groot deel van het seizoen plaagt.
Voor de Brewers werd het daarna nog belangrijker. In de twee wedstrijden tegen de Chicago Cubs kon Milwaukee goede zaken doen in de NL Central. Een prima Jhoulys Chacin leidde de Brew Crew naar een 7-0 zege in de eerste wedstrijd. Helaas voor Schoop ging de wedstrijd grotendeels aan hem voorbij. Eén keer kwam onze landgenoot aan slag en dat was geen onverdeeld succes. Vorige week woensdag stond hij, als kortestop, wel weer in de line-up. Travis Shaw kon in de vierde inning scoren na een double van onze landgenoot. Het was pas zijn derde RBI in dienst van de Brewers. Zelf werd Schoop door Eric Thames binnengeslagen, maar de winst ging met 8-4 naar Chicago.

HET GAAT NIET VANZELF

We vallen in herhaling, maar er volgde daarna opnieuw een belangrijke serie voor de Brewers. De St. Louis Cardinals zijn goed bezig de laatste tijd en zitten de Brewers op de hielen in de NL Central. Dit weekend kregen Schoop en de Brewers een mooie gelegenheid om The Redbirds voorlopig even op achterstand te zetten. Dat kwam er niet van. Milwaukee verloor twee van de drie ontmoetingen en Schoop speelde, om het netjes te zeggen, een bijrol. Onze landgenoot kwam tot slechts één hit in vijf slagbeurten. Die ene hit was dan nog wel een RBI double.
In de vierde inning van ’t eerste duel sloeg kortestop Schoop ploeggenoot Travis Shaw binnen met zijn tweede double in dienst van de Brewers. De wedstrijd ging met 5-2 naar de Cardinals en voor Schoop was dit binnengeslagen punt niet voldoende om een plaats in de line-up af te dwingen voor de volgende duels. Zaterdag bleef het bij één at-bat en zondag zat zelfs dat er niet in. Jonathan Schoop mocht in de slotfase Shaw vervangen op het tweede honk en deelde nog wel in de winstpremie: 2-1.

Vorige week konden we nog schrijven over de heldendaden van Andrelton Simmons, maar daar is deze week helaas geen sprake van. Na een hitting streak van zes wedstrijden gaf de knuppel van Simba nu niet thuis. Op 10 augustus begonnen de Los Angeles Angels aan een serie tegen de Oakland A’s. In z’n zes slagbeurten kwam Simmons niet tot een hit. De international bekeek de derde en laatste wedstrijd vanaf de bank. Een knieblessure hield hem aan de kant. David Fletcher werd aangewezen als vervanger, maar de rookie kon de Angels niet aan een broodnodige overwinning helpen. Met Andrelton Simmons in de line-up wonnen de Halos de eerste ontmoeting, maar de tweede ging verloren. Zonder onze landgenoot ging ook de rubber game naar de A’s, die hard op weg zijn naar een wildcard in de American League.
Was het tegen de A’s niet best wat Simmons liet zien, tegen de San Diego Padres ging het aanvankelijk niet veel beter. De Angels begonnen uitstekend aan de serie en legden beslag op de eerste twee duels. De prestaties van Simba? Hij bleef zonder hit in z’n eerste acht at-bats en kreeg twee strikeouts achter z’n naam. In de derde ontmoeting, vorige week woensdag, was Simmons eindelijk weer eens belangrijk. Zijn single naar ’t leftfield, zijn tweede hit van de wedstrijd, liet David Fletcher in de zesde inning scoren. De Halos vertrokken met een sweep uit San Diego, want ook deze wedstrijd ging met 3-2 naar Simmons en consorten.

SIMBA GROMT

In de kelderkraker van de AL West sloeg Andrelton Simmons dit weekend zijn achtste homerun van het seizoen. Het was één van de weinig lichtpuntjes voor onze landgenoot, want zijn ploeg verloor drie van de vier wedstrijden tegen de Texas Rangers. Na de sweep tegen de Padres zette Texas de Halos weer met beide benen op de grond. Na de eerste wedstrijd met 8-6 verloren te hebben, ging de tweede met 6-4 naar de Rangers. In de zesde inning schrok de knuppel van Simmons even wakker. Met een ferme klap naar het leftfield nam hij Albert Pujols mee over de thuisplaat, maar z’n homerun mocht niet baten. Het was het enige echte wapenfeit van onze landgenoot, die 3-for-17 was in deze serie en dus niet overdreven gevaarlijk. Afgelopen zaterdag wonnen de Angels met 11-7, maar Simmons speelde aanvallend geen rol.

Coverfoto: MLB.com

32-in-32 | Los Angeles Chargers: De AFC West is gewaarschuwd

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 17 een team met weinig fans, maar veel potentieel: de Los Angeles Chargers. (deel 16 Baltimore Ravens wordt later deze week gepubliceerd)

LEES HIER DE SEASON IN REVIEW VAN LOS ANGELES CHARGERS


FREE AGENCY


Offensief was 2017 een behoorlijk goed jaar voor de LA Chargers, maar quarterback Philip Rivers stond te vaak in de vuurlinie om er echt een topjaar van te maken. En dus moest de offensive line versterkt worden. Die versterking kwam er in de persoon van Mike Pouncey. Pouncey komt over van de Miami Dolphins en moet Philip Rivers de bescherming geven die hij vorig seizoen ontbeerde.

Een grote upgrade is er doorgevoerd op de kicker-positie. Die was vorig jaar nog een absoluut drama, maar met de komst van Caleb Sturgis zouden die strubbelingen verleden tijd moeten zijn. Het grootste verlies is allicht tight end Antonio Gates. Hij werd evenwel vervangen door een meer dan capabele nieuwkomer, Virgil Green. Of dat genoeg is is de vraag, gezien de zware blessure bij Hunter Henry. Tot slot trokken de Bolts met Geno Smith ook nog een nieuwe back-up quarterback aan.


NFL DRAFT


In de draft hebben de Chargers vooral naar het defensieve compartiment gekeken. Daar hebben ze mogelijks de steal van de afgelopen draft gerealiseerd, door safety Derwin James als zeventiende te kiezen. James stond geboekstaafd als een van de beste defensieve backs in de draft en de Bolts zullen likkebaardend hebben toegekeken hoe hij helemaal naar de zeventiende plek tuimelde.

De tweede pick van de Chargers was gereserveerd voor linebacker Uchenna Nwosu. De voormalige USC Trojan kende twee sterke seizoenen in college, met onder meer 12,5 sacks op zijn naam. In de derde ronde keken de Chargers opnieuw naar de defensie, met de keuze voor defensive tackle Justin Jones. Met de vierde pick, Kyzir White, werd de secondary nog wat extra versterkt.
Uiteindelijk hadden de Chargers met hun vijfde, zesde en zevende keuzes nog wat ruimte om ook de aanval van nieuw bloed te voorzien. Er werd een center, een wide receiver en een running back gedraft.


OFFENSE


De hoeksteen van de aanval bij de Chargers is nog steeds quarterback Philip Rivers. De recordman (geen quarterback startte meer wedstrijden op rij dan Rivers) gaat zijn dertiende seizoen in als startende quarterback voor de Chargers en wil zijn uitstekende 2017 een even uitstekend vervolg geven. Rivers wierp meer dan 4.500 yards en 28 touchdowns. Wie weet kan Rivers de zesde quarterback ooit worden die de magische grens van 5000 yards overschrijdt. Dat is ons inziens niet eens zo’n gekke voorspelling, aangezien Rivers dit jaar beter omringd is dan ooit.
Keenan Allen, de Comeback player of the year van 2017, keert terug op wide receiver en wil nòg beter doen dan vorig jaar. Allen was goed voor meer dan 1300 yards en zes touchdowns. Dit seizoen wil Allen mee in de conversatie voor beste wide-out van de NFL. Met sterren als Julio Jones, Antonio Brown en OBJ in de competitie wordt dat echter geen sinecure. Verder is het ook uitkijken naar hoe tweedejaars Mike Williams zich ontwikkelt.

Vanuit de backfield zal opnieuw Melvin Gordon de runs maken. Gordon speelde zijn beste seizoen tot nog toe in 2017 en wil daar graag op verder bouwen. Daarin zal hij ongetwijfeld geholpen worden door Virgil Green, die als blokkerende tight end het team is komen versterken. Green zal verder ook de leegte moeten opvangen die de geblesseerde Hunter Henry achterlaat. Henry zal het volledige seizoen in de lappenmand doorbrengen.
Rivers lijkt ook eindelijk wat meer bescherming te zullen gaan krijgen op het veld. De O-line is gevoelig versterkt met de komst van bovengenoemde Mike Pouncey. Ook Forrest Lamp is een aanwinst. Hij werd in 2017 als 38ste gedraft door de Chargers, maar miste het volledige seizoen met een zware knieblessure. Een serieuze upgrade dus voor de Bolts dit seizoen, al blijft de O-line toch het meest twijfelachtige compartiment van de aanval.


DEFENSE


Zoals gezegd werd er defensief vooral met de draft versterking binnengehaald. Safety Derwin James wordt meteen in de starting line-up verwacht, naast Trevor Williams, Jahleel Addae en all-pro 2nd team Casey Hayward. Een stevige secondary voor de Bolts, ondanks de blessure van cornerback Jason Verrett, die het volledige seizoen zal missen.

Joey Bosa en Melvin Ingram vormen nog steeds een gevreesd pass rushing duo. In 2017 lieten ze samen maar liefst 117 tackles en 23 sacks noteren. Bosa kreeg een uitnodiging voor de Pro Bowl, maar moest die laten schieten vanwege een blessure. Hij werd uiteindelijk vervangen door… Melvin Ingram. In het midden van de defensie krijgen Denzel Perryman, Jatavis Brown en Kyle Emanuel straks hulp (of concurrentie?) van rookies Uchenna Nwosu en Kyzir White.


CONCLUSIE


Het lijkt erop alsof de Chargers in elke linie vooruit zijn gegaan. Gezien er ook vorig seizoen al een positieve evolutie te bemerken was, mogen de fans –nu ja, zijn die er wel?- hopen op een eerste play-off ticket in vijf jaar. Veel zal afhangen van de prestaties van de sleutelspelers van vorig jaar, met name Philip Rivers, Keenan Allen en Melvin Gordon. En kunnen de rookies meteen een positieve impact hebben? Indien wel, dan kunnen de Chargers de altijd verraderlijke AFC West winnen.
VOORSPELLING: 10-6

NBA 30-in-30 | Dallas Mavericks: Kan 'Wonderboy' het tij keren?

0

Het NBA-seizoen komt steeds dichterbij. De NBA redactie gaat jou als volger van SportAmerika optimaal voorbereiden op het nieuwe seizoen. We nemen in de 30-in-30 reeks elk team onder de loep! Van Free Agency, tot de draft en het vernieuwde depth chart. We beginnen bij het team met de minste overwinningen en eindigen bij de kampioenen. In de vierde editie kijken we naar een team dat in 2011 nog kampioen werd van de NBA, maar de laatste twee jaar ontbreekt in de play-offs: de Dallas Mavericks.


NBA DRAFT


De Dallas Mavericks hadden drie draft picks in de afgelopen draft. Met de vijfde pick kozen de Mavericks point guard Trae Young. Echter werd Young direct geruild voor Luka Dončić. De jonge Sloveen heeft de laatste drie jaar voor Real Madrid in Europa gespeeld en won daar alles wat er te winnen viel. De swingman won in 2018 de EuroLeague en werd uitgeroepen tot meest waardevolle speler van de EuroLeague. Dončić beschikt over een goede balbehandeling en is een uitstekende scorer. In het afgelopen seizoen behaalde ‘Wonderboy’  een gemiddelde van 16 punten per wedstrijd in slechts 25 minuten per wedstrijd. De Sloveen lijkt samen met DeAndre Ayton van de Phoenix Suns nu al klaar te zijn voor het spel in de NBA.

De twee resterende draft picks van de Mavericks waren keuzes voor in de tweede ronde. Tweevoudig NCAA-kampioen Jalen Brunson werd met de 33e pick gekozen. De point guard beschikt over een goed drie-punter en heeft een hoog basketball-IQ. Na vier jaar bij Villanova, lijkt Brunson klaar voor een avontuur in de NBA. Met hun laatste pick kozen de Texanen voor Shake Milton. Echter werd Milton geruild met de Philadelphia 76ers voor Ray Spalding en Kostas Antetokounmpo.
Voor beide spelers lijkt niet een hele grote toekomst weggelegd. Power forward Spalding lijkt de derde of vierde keus voor coach Rick Carlisle. De weg naar succes in de NBA voor Antetokounmpo, de jongere broer van Giannis Antetokounmpo, lijkt nog langer. De Griek heeft een two-way contract en mag waarschijnlijk zijn opwachting gaan maken bij de Texas Legends, het G-League-team van de Mavericks.


FREE AGENCY


De Mavericks hebben zeker niet stilgezeten de afgelopen maanden. Center DeAndre Jordan werd overgenomen van de Los Angeles Clippers. De ‘Mavs’ en Jordan hebben al een geschiedenis samen, nadat Jordan in 2015 een mondeling akkoord had met het team van eigenaar Mark Cuban, maar alsnog zijn contract verlengde bij de Clippers. De center is vooral gehaald voor zijn uitstekende defensieve kwaliteiten.
De afgelopen jaren ontbrak het de Mavericks vaak aan een goede rim protector en het minder wordende atletisch vermogen van NBA-legende Dirk Nowitzki helpt niet mee bij de defensie. De geboren Texaan werd in 2015 en 2016 verkozen tot het NBA All-Defensive First Team en is dus een perfecte versterking voor de ‘Mavs’. Verder werd Devin Harris aangetrokken nadat zijn contract bij de Denver Nuggets was afgelopen. Ook tekenden Ding Yanyuhang, Codi Miller-McIntyre en Ryan Broekhoff een contract, maar valt het nog maar te bezien of zij het uiteindelijke roster gaan halen.

Echter vertrokken er ook wel redelijk veel spelers. Back-up guards Seth Curry en Yogi Ferrell kozen voor nieuwe avonturen en Nerlens Noel tekende voor twee jaar bij de Oklahoma City Thunder. De grootste aderlating voor de Mavericks is het vertrek van Doug McDermott naar de Indiana Pacers. In de 26 wedstrijden voor de Mavericks die McDermott vorig jaar speelde, noteerde de small forward 9 punten per wedstrijd. Dit lijkt niet heel veel, maar McDermott deed dat met een gemiddelde van 49.4% van drie-puntsafstand. Een ware scherpschutter dus.


DEPTH CHART


De line-up voor volgend jaar lijkt al redelijk zeker voor de ploeg van coach Carlisle. Met het aantrekken van Dončić en Jordan zijn de vacatures voor shooting guard- en center-positie ingevuld. Daarnaast verwachten wij dat de drie overige posities bezet worden door dezelfde spelers als vorig jaar.
Smith Jr. zal moeten proberen zijn stijgende lijn van het vorige jaar door te zetten. De voormalig North Carolina State-speler begon vorig jaar wisselvallig aan het seizoen, maar eindigde wel zeer sterk. Voor Harrison Barnes zal het dit seizoen anders zijn dan vorig jaar. Waar de NBA-kampioen van 2015 vorig jaar de eerste scoringsoptie was, zal dat dit jaar hoogstwaarschijnlijk veranderen. Met de komst van ‘Wonderboy’ Dončić zal hoogstwaarschijnlijk Barnes tweede- of derde viool moeten spelen.
Voor Nowitzki zal er niet veel veranderen. De Duitser zal vooral gebruikt worden om aanvallend gezien het veld te stretchen en defensief gezien enkele rebounds te pakken. Het ervaren frontcourt, met ruim 36 jaar aan NBA-ervaring en twee NBA-titels op hun naam, zal aankomend jaar vooral de taak krijgen het jonge backcourt te steunen in hun ontwikkeling.

Op de bank beschikken de Mavericks over een goede, maar redelijk beperkte mix van kwaliteiten. Wesley Matthews is waarschijnlijk de beste speler die van de bank komt. De swingman beschikt over een goed drie-punter en is de beste perimeter-defender van het team. Daarnaast hebben ze met J.J. Barea en rookie Jalen Brunson twee goede guards die beiden goed kunnen schieten en het spel verdelen.
Dwight Powell en Salah Mejri zullen de bench line-up complementeren. Powell en Mejri zijn beiden lange mannen die niet echt beschikken over een drie-punter. Bovendien zijn Powell en Mejri niet de beste verdedigers wat de Mavericks eventueel kan opbreken. Ook staan Dorian Finney-Smith, Maxi Kleber en Ray Spalding nog onder contract, maar lijkt er voor hun weinig tot geen directe speeltijd weggelegd.


CONCLUSIE


De Dallas Mavericks hebben deze zomer hun startende line-up zeer verbeterd. Met Dončić en Jordan hebben ze twee zeer goede spelers aangetrokken die perfect passen in het team. Wij verwachten dat de Sloveen het team aanvallend samen met Smith Jr. zal leiden, terwijl Jordan defensief het team zal proberen te leiden. Echter hebben ze daardoor wel kwaliteit moeten inleveren op de bank. Ondanks de verdedigende kwaliteiten van Wesley Matthews, zal de bench line-up het defensief heel zwaar krijgen. Aanvallend  hebben ze wel een sterke bank, maar toch is dit nog lang niet genoeg om het defensieve gebrek te compenseren.
Het lijkt dus een onmogelijke taak voor de Mavericks om dit jaar mee te doen voor een play-off-plaats. Voor een plaats in de play-offs in de Western Conference moeten de Mavericks minimaal de helft van alle wedstrijden moeten winnen. Dan moeten de Texanen minimaal 18 wedstrijden meer winnen dan vorig jaar toen ze eindigde met een record van 24 winsten en 58 nederlagen. Ondanks dat wij torenhoge verwachtingen hebben van Dennis Smith Jr. en vooral van Luka Dončić verwachten wij dat de Mavericks net tekort gaan komen voor de play-offs.
Voorspelling: 37-45

32-in-32 | Arizona Cardinals: Nieuw tijdperk in de woestijn

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 15 het team dat met een nieuwe coach én een nieuwe quarterback begint aan een nieuw tijdperk in een zware divisie: de Arizona Cardinals.

LEES HIER DE SEASON IN REVIEW VAN DE ARIZONA CARDINALS


FREE AGENCY


Het met pensioen gaan van Carson Palmer, en het vertrek van hoofdcoach Bruce Arians, betekent dat de Cardinals een nieuwe koers gaan varen. Steve Wilks is de nieuwe man aan het roer en haalde Sam Bradford naar de woestijn om het team – voor nu – te leiden. Voor Bradford zijn de Cardinals daarmee zijn derde team in vier seizoenen. Verder werden er ervaren rotten gehaald in Justin Pugh en Andre Smith om de offensive line – die Carson Palmer meermaals in gevaar bracht in 2016 en 2017 – te versterken.

Anderzijds was er het opvallende vertrek van de Honey Badger: Tyrann Mathieu. Een contractgeschil leidde zijn vertrek in en daarmee verliezen de Cardinals een defensieve playmaker. Verder vertrokken enkele ervaren rotten als Jared Veldheer, Karlos Dansby, Josh Mauro, Drew Stanton en  Adrian Peterson.


NFL DRAFT


Eigenlijk proberen de Arizona Cardinals al jaren een franchise quarterback  te vinden om het vervolgens op te lossen met tijdelijke oplossingen. Maar ditmaal wil Arizona op twee paarden wedden, wat betekende dat naast het aantrekken van de blessuregevoelige Sam Bradford, ook Josh Rosen werd gedraft. De Cardinals moesten er omhoog voor ruilen, maar hopen dat het de moeite waard is en de UCLA-quarterback uiteindelijk hun quarterback van de toekomst wordt.

Om hem alvast te helpen werd er allereerst een wapen bij gedraft in Christian Kirk terwijl Mason Cole heel wat jaren – mits het goed gaat – de bal zal moeten snappen naar Rosen. Later in de draft werd er nog een betrouwbare back-up voor running back David Johnson gezocht en mogelijk gevonden in Chase Edmonds.


OFFENSE


Kijkend naar de offense is de grootste vooruitgang te vinden in het feit dat David Johnson terug is. Vorig seizoen raakte de running back al snel geblesseerd, waarna Arizona één van de slechtste rushing offenses van de NFL had (30-uit-32). Zijn terugkeer geeft Sam Bradford – of Josh Rosen – een volwaardig wapen wat de aanval in alle facetten ten goede moet komen.

En natuurlijk: Larry Fitzgerald is er nog steeds bij. Het is echter nog wel gissen wie er allemaal om hem heen gaan staan. Christian Kirk kan als rookie mogelijk in de slot starten, maar verder is het een groepje bestaande uit JJ Nelson, Brice Butler en Chad Williams die voor de tweede plek strijden. Een andere wild card is de wat onbekende tight end Ricky Seals-Jones, terwijl ook de offensive line op maar liefst drie plekken is aangepast waarbij het de vraag is of dit de bescherming ten goede zal komen.


DEFENSE


Hoewel Bruce Arians een aanvallend ingestelde coach was, kende zijn defensie door de jaren heen veel succes. Toch is ook hier het één en ander veranderd, maar wat wel vaststaat is dat Chandler Jones, samen met Markus Golden, de nodige druk moet genereren vanuit een stugge defensive line. Daarbij hoopt het team ook eindelijk eens te kunnen rekenen op een zinvolle bijdrage van Robert Nkemdiche, die in 2017 een first round pick was, maar nog niet veel heeft laten zien.

Achter de linie der linebackers is het Patrick Peterson die de secondary aanvoert terwijl Wilks zal hopen dat Budda Baker in zijn tweede jaar de rol van Mathieu volwaardig kan innemen. Voor de rest zijn er echter wel de nodige vragen hoe sterk de ploeg in de breedte is als het aankomt op de safeties en cornerbacks. Maar gezien de defensieve roots van Wilks, kan het best weleens zo zijn dat de Cardinals met deze groep nog steeds tot de beste defensies in de NFL behoren.


CONCLUSIE


Net als divisiegenoten San Francisco en Seattle is het op het eerste oog heel lastig om de Arizona Cardinals ergens te plaatsen. De ploeg heeft een nieuwe coach met nieuwe quarterbacks en de terugkeer van misschien wel de beste running back in de NFC.
Daarnaast heeft de defensie afgelopen seizoenen haar mannetje gestaan, en met de defensieve achtergrond van coach Steve Wilks kan dit misschien wel het sterkste punt van het team worden. Als vervolgens Sam Bradford of Josh Rosen de aanval naar het volgende niveau kan tillen, kan het weleens een heel leuk seizoen worden.
Laten we voor nu nog echter voorzichtig zijn. Een derde opeenvolgend seizoen in de grijze middenmoot is niet ondenkbaar, vooral in een divisie waarin Los Angeles momenteel net een aantal stappen verder lijkt. Maar als de domino’s de juiste kant opvallen, kan Arizona weleens de verrassing binnen de divisie vormen.
VOORSPELLING: 8-8
Lees hier de season preview van de Green Bay Packers

De wederopstanding van Clay Buchholz

0


In een ongekend spannende National League staan de Diamondbacks op moment van schrijven met een minieme voorsprong aan kop van de NL West. In de komende weken zou de opgeleefde Clay Buchholz weleens een belangrijke pion kunnen vormen voor de club uit Arizona. De Texaan is na meerdere zwakke jaren en een hele reeks aan blessures terug van weggeweest en lijkt weer as good as advertised. We nemen een kijkje terug in de opvallende terugkeer van Clay Buchholz.

NEDERLAND

De pezige werper ziet ruim vierendertig jaar geleden het levenslicht in Nederland. Nee, niet daadwerkelijk in ons land, maar in een Amerikaans plaatsje met zo’n 17 duizend inwoners in het westen van Texas. Als hij in 2004 wordt opgepakt voor het stelen en doorverkopen van laptops op McNeese State University, lijkt zijn honkbaltoekomst in gevaar, maar hij betert zijn leven en met zijn talent dwingt hij een plek af in de organisatie van de Boston Red Sox. Daar is hij in zekere zin de directe opvolger van clubicoon Pedro Martinez, want de club zet de supplementary pick die ze aan diens overstap naar de Mets overhouden in om Buchholz op te pikken in de draft.

MINOR LEAGUE

De jonge pitcher heeft niet veel tijd nodig om naam te maken in de minors. Al in 2007, in aanloop naar zijn tweede volledige seizoen, mag hij zich aansluiten bij de Portland Sea Dogs op AA-niveau en daar maakt hij indruk met een era van 1.77 en een strike out rate van bijna 1,5 per inning. Datzelfde seizoen nog wordt hij door toenmalig skipper Terry Francona naar Boston gehaald. Maar die is zeer duidelijk over zijn plannen met de debutant: ‘Al gooit hij een no-hitter, hij gaat toch weer terug.’

NO-HITTER

Buchholz gooit geen no-hitter in zijn eerste wedstrijd, wel houdt hij zich zeer verdienstelijk staande en weet hij direct zijn eerste overwinning te bemachtigen.  Toch moet hij inderdaad meteen weer terug naar de minors. Maar zijn verblijf daar is kortstondig en twee weken na zijn debuut keert hij terug in Fenway. En dit keer blijkt hij wel unhittable. De slagploeg van de Orioles krijgt geen grip op hem en na negen innings druipen de division rivals af zonder honkslag. De naam van Buchholz lijkt definitief gevestigd.

WORLD SERIES CHAMP

De Red Sox nemen echter geen risico met hun toekomstige ace – ze waren zelfs zo voorzichtig met Buchholz dat het niet veel had gescheeld of ze hadden hem tijdens zijn no-hitter naar de kant gehaald, omdat hij te veel ballen moest gooien – en laten hem buiten de ploeg voor de play-offs. Ook zonder hem wordt de Fall Classic gewonnen en ten teken van hun waardering mag de jongeling, zonder een bal gegooid te hebben in het postseason, toch een ring in ontvangst nemen. Het zal niet bij die ene ring blijven, want in 2013 maakt Buchholz opnieuw deel uit van een Red Sox team dat de World Series weet te winnen.

BLESSURELEED

Tegen die tijd is er echter een negatieve trend zichtbaar geworden in de loopbaan van de pitcher. De waslijst aan blessures is langzaamaan niet meer bij te houden: last van onder andere zijn schouder, rug, nek, onderarm en zelfs een keer zijn nagel hebben hem gedurende de jaren al aan de kant gehouden. Hij slaagt er maar niet in om een heel seizoen van de disabled list af te blijven en ook zijn prestaties als hij wel op de heuvel staat, lijken er onder te gaan lijden.

BULLPEN EN TRADE

Hoewel zijn talent buiten kijf staat en hij zelfs nog twee keer tot All Star wordt verkozen, lijkt het moment dat de organisatie uit New England afscheid van hem zal gaan nemen steeds dichterbij te komen. In 2016, iets meer dan een jaar nadat hij voor het eerst mocht starten op Opening Day, raakt Buchholz door tegenvallende prestaties zijn rol als startend werper kwijt. Hij verdwijnt naar de bullpen. Daar doet hij het dan weer zo goed, dat hij al snel weer terugkeert in de rotatie. Met een ERA van 4.78 is hij echter ver verwijderd van zijn All Star-vorm. De Red Sox hebben genoeg gezien en in ruil voor Josh Tobias laten ze hem naar de Phillies gaan.

MINOR LEAGUE CONTRACT

Zijn verblijf in Philadelphia draait uit op een fiasco. Na twee starts en een ERA van boven de 12 verdwijnt hij weer maandenlang op de DL en aan het eind van het jaar komt er al een einde aan de samenwerking. Als eerst bieden de Royals de transfervrije pitcher een minor league contract aan, maar als zij hem geen plaats bieden op hun major league roster, laat Buchholz dat contract weer ontbinden. Dan melden de Diamondbacks zich. De pitcher kent manager Torey Lovullo nog uit zijn tijd in Boston. Zij bieden hem wel een plekje in de Majors aan en die kans grijpt hij.

DE WEDEROPSTANDING

Hoewel hij ook dit jaar een tripje naar de DL niet wist te voorkomen, zijn de resultaten als hij fit is wel van topniveau. Eind juli keerde hij terug van zijn laatste blessure en sindsdien kreeg hij in 5 starts slechts één keer meer dan 2 earned runs tegen en wist hij vier daarvan in een win om te zetten. Afgelopen donderdag gooide hij tegen de Padres zelfs een complete game, waarin een homerun van Hunter Renfroe (na een dubieuze call van de umpire) de enige schade was die hij in die wedstrijd opliep.
In hoeverre Buchholz in de herfst van zijn carrière alsnog zijn belofte volledig kan inlossen is nog altijd maar de vraag en zal afhangen van zijn blessuregevoeligheid, maar op de korte termijn geeft hij in ieder geval een altijd welkome kwaliteitsinjectie aan de rotatie van een contender in een verbeten strijd om een plekje in de play-offs. En dat is iets wat meer dan een jaar geleden niet meer mogelijk leek.

Coverfoto: Charles LeClaire/USA TODAY Sports Images

 

NBA 30-in-30 | Atlanta Hawks: Het Trae Young tijdperk?

0

Het NBA-seizoen komt steeds dichterbij. De NBA redactie gaat jou als volger van SportAmerika optimaal voorbereiden op het nieuwe seizoen. We nemen in de 30-in-30 reeks elk team onder de loep! Van Free Agency, tot de draft en het vernieuwde depth chart. We beginnen bij het team met de minste overwinningen en eindigen bij de kampioenen. In de derde editie kijken we naar een team dat vorig jaar voor het eerst sinds 2007 de play-offs niet wist te halen: De Atlanta Hawks.


NBA DRAFT


Op de shirts na was vorig seizoen een kleurloos seizoen in Atlanta. Voor het eerst sinds 2007 deden de Atlanta Hawks niet mee aan de NBA play-offs. Als gevolg daarvan was de afgelopen zomer een hele belangrijke voor de Hawks. Het was namelijk de officiële start van de rebuild in Atlanta, en daarin kunnen verkeerde beslissingen fataal zijn.
Met de derde pick in de NBA draft kozen de Atlanta Hawks in eerste instantie voor Real Madrid-ster Luka Doncic. Amper tien minuten later, toen de Dallas Mavericks met de vijfde pick Trae Young kozen, bleek er een trade te zijn. Trae Young ging naar de Atlanta Hawks in ruil voor Luka Doncic, die de omgekeerde weg bewandelde. Het is een logische beslissing, zeker na de trade van Dennis Schröder naar de Thunder. Trae Young is de point-guard van de toekomst in Atlanta en zal gelijk de touwtjes van de Hawks-offense in handen krijgen.
Trae Young is een fantastische schutter met ongelimiteerde range en is moeilijk te stoppen als hij naar de basket gaat. Tevens is Trae Young met afstand de beste passer in de 2018 NBA Draft, een speler die bij wijze van spreken ogen in zijn achterhoofd heeft zitten. Het enige grote vraagteken zijn de verdedigende kwaliteiten van Trae Young en zijn lengte. In de NCAA kwam hij hier aardig mee weg, maar in de NBA zal dit door andere teams uitgebuit gaan worden.

Met de 19de pick in de 2018 NBA Draft kozen de Atlanta Hawks voor Kevin Huerter. De small-forward van Maryland maakte vorig seizoen indruk met zijn scorend vermogen (14.8 punten in NCAA) en zijn schitterende jumpshot. Vlak voor de draft moest hij een operatie aan zijn hand ondergaan, waardoor er twijfels waren over zijn fitheid en hij als gevolg een stukje terug leek te vallen in de draft. Huerter is geen spelmaker en is op zijn best als hij kan profiteren van de spelers om hem heen. Trae Young is wat dat betreft een ideale speler om mee samen te spelen in Atlanta.
Met de laatste pick in de eerste ronde van de draft kozen de Atlanta Hawks voor Omari Spellman, die een NCAA-kampioenschap won met de Villanova Wildcats vorig seizoen. Spellman is een uitstekende verdediger (1.5 blocks in NCAA) en rebounder (8.0 rebounds in NCAA) die ook nog eens een driepunter in zijn arsenaal heeft.


FREE AGENCY


Na het afronden van de draft begon, net zoals bij alle andere teams, het offseason voor de ploeg uit Atlanta. De Hawks begonnen met veel cap-space, ruim $30 miljoen, aan de zomer. Toch deden de Hawks het relatief rustig aan vergeleken met een paar andere teams in de NBA.
Het enige moment dat de ploeg uit Atlanta echt in het nieuws kwam deze zomer, was toen ze betrokken bleken te zijn bij de Carmelo Anthony trade. Aangezien de Hawks zoveel cap-space hadden, was de ploeg uit Atlanta zo’n beetje de enige die Anthony’s contract (1 jaar, $28 miljoen) kon afkopen.
Dus ging Anthony samen met Justin Anderson (1 jaar, $2.5 miljoen) en een beschermde 2022 first-round pick naar de Atlanta Hawks in ruil voor Dennis Schröder, die de Hawks na de draft graag kwijt wilden raken. Als onderdeel van de trade vertrok ook Mike Muscala (1 jaar, $5 miljoen). Schröder gaat naar de Thunder, terwijl Muscala komend seizoen voor de Sixers uit zal komen. Verder bleef de selectie van Atlanta bijna compleet intact.
Jeremy Lin (1 jaar, $14 miljoen) werd al binnen gehaald voordat Dennis Schröder überhaupt vertrokken was. Hij werd vanuit Brooklyn naar Atlanta gehaald in ruil voor een 2020 second-round pick en de rechten van Isaia Cordinier (2016 second-round pick). Lin zal Trae Young moeten mentoren en ondersteunen tijdens zijn rookie-seizoen voordat zijn contract volgende zomer afloopt.
Verder werd Alex Len (2 jaar, $4,5 miljoen) gehaald als opvolger van de vertrokken Mike Muscala. Muscala is een betere schutter dan Alex Len, maar een veel mindere rebounder en verdediger. Ook werd Vince Carter (1 jaar, $1,5 miljoen), die aan zijn 21ste seizoen gaat beginnen, opgepikt.
Al met al hebben de Hawks al hun doelstellingen gehaald deze zomer en staan ze er ook nog eens financieel uitstekend voor. Met $105 miljoen aan salaris dit jaar zitten ze net drie miljoen boven de salary-cap, maar ruim onder de luxury-tax ($123.7 miljoen). Voor 2019-2020 staan er maar vijf spelers definitief onder contract, wat zorgt voor veel flexibiliteit in de toekomst op zowel financieel als sportief gebied.


DEPTH CHART


Als we naar het backcourt kijken van de Hawks, lijkt het duo Trae Young en Kent Bazemore de meest ideale. Trae Young lijkt meteen de aanval te mogen gaan leiden, terwijl Bazemore naast zijn schietkwaliteiten ook belangrijk zal zijn als uitstekende verdediger. Zeker gezien de verdedigende kwaliteiten van Young zal dit erg belangrijk zijn.
Met Kevin Huerter, Jeremy Lin, Vince Carter en Tyler Dorsey hebben ze een paar goede schutters die vanaf de bank kunnen komen, terwijl Justin Anderson de Hawks van defensieve kwaliteiten en inzet kan voorzien vanaf de bank. Een goede mix van jong talent en ervaring aan de ene kant en verdedigende en aanvallende kwaliteiten aan de andere kant. Mocht Bazemore getrade worden, wat zeker mogelijk is, dan lijken Carter en Huerter de logische vervangers op shooting-guard te zijn.

In het frontcourt van Atlanta is de situatie niet veel anders. De getalenteerde en tevens jonge John Collins is zeker van zijn plek op power-forward. Op small-forward en center zal er gekozen worden voor wat meer ervaring met Taurean Prince en Dewayne Dedmon. Grote probleem met deze drie spelers is dat alleen van Taurean Prince echte gezegd kan worden dat hij een jumpshot heeft, terwijl Collins en Dedmon daar niet bekend om staan. Die zijn meer verdedigend ingesteld en vooral van Dedmon moet je aanvallend niet teveel willen verwachten. De kracht van Collins ligt in de pick & roll, ondanks dat hij afgelopen zomer wel bezig is geweest met het verbeteren van zijn jumpshot.
Met Daniel Hamilton, Omari Spellman, Miles Plumlee en Alex Len hebben de Hawks ook op deze posities opties te over met verschillende kwaliteiten. Feit is wel dat op Spellman na ook deze spelers niet de beschikking hebben tot een verrijkend jumpshot, waardoor spacing een probleem kan zijn.


CONCLUSIE


De Hawks hebben vorig jaar weten te doorstaan en hebben hun beloning afgelopen zomer gekregen. Dankzij de keuzes in de NBA draft en een effectieve offseason zijn de Hawks nu zowel op financieel als sportief vlak klaar om een stap in de juiste richting te zetten. Dit jaar zullen de play-offs in de Eastern Conference een lastig verhaal worden, daar het vooral in het teken gaat staan van ontwikkeling richting de toekomst.
VOORSPELLING: 28-54

(Cover Photo: Scott Cunningham | Getty Images)

32-in-32 | Green Bay Packers: Rodgers terug na rampzalig 2017

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 14 de Green Bay Packers die met een fitte Aaron Rodgers weer de playoffs willen bereiken.

LEES HIER DE SEASON IN REVIEW VAN DE GREEN BAY PACKERS


FREE AGENCY


Er blaast een nieuwe wind in Green Bay met de komst van GM Brian Gutenkunst. Hij nam het over van Ted Thompson die voornamelijk spelers tijdens de draft oppikte en langzaam klaarstoomde voor het grote werk. Gutenkunst daarentegen heeft een veel andere aanpak, wat tijdens free agency duidelijk te zien was. Er werd voor Packers begrippen flink de portemonnee getrokken om spelers tijdens free agency binnen te halen.
Daar tegenover stond wel het vertrek van ster receiver Jordy Nelson die niet voor een minimaal contract wilde blijven. De nieuwe GM weigerde om hem een verbeterd contract te geven (tot ergernis van goede vriend Aaron Rodgers), waardoor er een einde kwam aan een succesvol tijdperk in Green Bay. Defensive back Damarious Randall die niet echt kon aarden op de cornerback positie werd richting Cleveland gestuurd. Ook voor Morgan Burnett lag er geen nieuw contract klaar. Voornamelijk om zijn te hoge contracteisen en blessuregevoeligheid (sinds 2012 geen blessurevrij seizoen).


Om de pijn na het vertrek van Nelson enigszins te verzachten werd er een nieuw wapen binnengehaald met Jimmy Graham. De tight end kan een gevaarlijke combinatie met Rodgers vormen in de red zone. Ondanks dat zijn productie vorig seizoen flink daalde van 923 naar slechts 520 receiving yards blijft de lange Graham een touchdown machine. Met een gemiddelde van 8.7 touchdowns per seizoen is de 31-jarige TE een uitstekende target in de end zone. Er wordt met Marcedes Lewis vooral een tight end voor het blokkerende werk binnengehaald. De jonge Deshone Kizer is vanuit Cleveland geruild om de concurrentie aan te gaan met back-up Brett Hundley. De Packers overwogen in 2016 al om hem in de tweede ronde van de draft op te pikken, maar kozen toen voor Kevin King.
Aan defensieve kant is veteraan Tramon Williams teruggehaald om de cornerback positie te versterken. Terwijl Muhammad Wilkerson een toch al sterke defensieve lijn met Mike Daniels en Kenny Clark alleen maar sterker maakt.


NFL DRAFT


Net als in 2016 en 2017 lag de focus in de eerste drie rondes weer aan defensieve kant. Voornamelijk de pass defense moest flink onder handen genomen worden. In 2017 lieten ze namelijk 236.8 yards per wedstrijd toe. Eerste ronde pick Jaire Alexander van Louisville was als hoogste gerankt door Mike Mayock van NFL Network. Naast Alexander, die vorig jaar slechts één completion per vijftig coverage snaps toeliet,  pakten de Packers ook de eerste ronde pick van de Saints in 2019. In de tweede ronde kregen de Packers een niet te missen kans om Iowa’s Joshua Jackson te draften. De cornerback die de FBS leidde met acht intercepties was, mede door een slechte combine, op plek 45 nog beschikbaar.

Derde ronde pick Oren Burks is in eerste instantie gehaald voor special teams. Hij zal zich de komende jaren nog verder moeten ontwikkelen als coverage linebacker.
In de overige rondes werd er voornamelijk aan de lange termijn gedacht. J’mon Moore, Marquez Valdes- Scantling en Equanimeous St. Brown zijn gehaald om de komende jaren te rijpen. De wide receiver corps heeft zodoende een vracht aan talenten binnen de groep gekregen.


OFFENSE


Met de terugkeer van offensive coordinator Joe Philbin (eerder werkzaam tussen 2007-2011) besloot coach Mike McCarthy dat het tijd werd om het playbook eens flink op te schonen. Een nieuw playbook of niet het begint allemaal bij Aaron Rodgers. Voor zijn blessure had hij al dertien touchdowns tegen drie intercepties gegooid. Zonder de sterspeler werden de play-offs voor het eerst in acht jaar niet gehaald. Een gezonde A-Rod is dan ook enorm belangrijk.
Van Davante Adams wordt verwacht dat hij de leegte die Jordy Nelson achterlaat zal opvullen. Ondanks een slechte aanvoer eindigde hij het seizoen met 885 yards en 10 touchdowns. Met een goede aanvoer wordt een 1000 yards seizoen niet ondenkbaar.

Tweede jaars running backs Jamaal Williams en Aaron Jones lieten vorig jaar flitsen van potentie zien, maar het zal een stuk beter moeten. Ze kunnen Rodgers zijn leven een stuk makkelijker maken als ze een solide ground game kunnen produceren. Jones had een gemiddelde van 5.5 yards en zes carries van twintig of meer yards.  De eerste twee wedstrijden zullen ze het wel zonder hem moeten doen in verband met een schorsing (overtreding van NFL’s substance abuse policy).
De offensive line staat als een huis tot zeker 2020 onder contract met: Pro Bowler David Bakhtiari, Lane Taylor en Corey Linsley. Ook goed nieuws voor de right tackle positie, want veteraan Bryan Bulaga herstelt sneller dan verwacht van zijn kruisband blessure.


DEFENSE/strong>


Na wederom een ondermaats seizoen vond McCarthy het ook tijd voor een nieuwe defensive coordinator. Na negen jaar werd er afscheid genomen van Dom Capers. McCarthy nam Mike Pettine aan, wiens defensieve units nooit buiten de top tien kwamen in total defense. De grootste verbetering zal moeten komen van de pass rush. Wilkerson moet daar een impuls aan geven en verder wordt het duimen draaien en een kaarsje opsteken. Dat Clay Matthews en Nick Perry heel blijven, terwijl backups Kyler Fackrell, Vince Biegel en Reggie Gilbert sprongen moeten maken in hun ontwikkeling.

Voormalig Pro Bowler Ha Ha Clinton-Dix vond zelf dat hij een teleurstellend seizoen achter de rug had. Na het vertrek van Morgan Burnett zal Clinton-Dix de rol van defensieve leider op zich moeten nemen. De cornerback die tegenover de sterkste wide receiver van de tegenstander komt te staan is Kevin King, de top pick van vorig jaar. Met zijn lengte en taaie karakter moet hij mannen als Julio Jones en Stefon Diggs uitschakelen.


CONCLUSIE


Een terugval zoals vorig jaar willen de fans in Lambeau Field niet meer zien van de Green Bay Packers. Het slechte seizoen heeft wel tot bepalende veranderingen geleid waardoor de burger weer moed krijgt. Of Aaron Rodgers ook voor de tweede keer in zijn carrière de Super Bowl wint zal vooral afhangen van: zijn gezondheid, de ontwikkeling van zijn jonge teamgenoten en of rookies dit seizoen al een bijdragen kunnen leveren.
VOORSPELLING: 11-5
Lees hier de season preview van de Washington Redskins