Home Blog Pagina 19

MLB Watch: red hot Chicago Cubs, streak Albies eindigt, goede week Bogaerts en meer!

Hans Mulder
-
0
MLB Watch: red hot Chicago Cubs, streak Albies eindigt, goede week Bogaerts en meer!

Een MLB Watch waarin we aandacht besteden aan de imponerende reeks van Chicago Cubs, de hitting streak van onze eigen Ozzie Albies en zowel Xander Bogaerts als Ceddanne Rafaela de lange bal hanteerden. Helaas kwam er minder goed nieuws uit verschillende ziekenboegen en ook dat zetten we op een rijtje.

DUTCH WATCH

ALBIES ZIET HITTING STREAK EINDIGEN IN SEATTLE

Ruim een maand bezig en de Atlanta Braves hadden nog altijd geen serie verloren. Op zien beurt sloot Ozzie Albies de maand april ook nog eens af met een uitstekende 12-game hitting streak. De maand mei begon voor Albies en zijn Braves met een lange road trip. Eentje die vorig weekend begon in het hitter friendly Coors Field van de Colorado Rockies. De toch al productieve Braves konden daar hun knuppels nog eens extra laten brullen. Iets wat vorige week vrijdag overigens dreigde te mislukken. In minder dan geen tijd keken de bezoekers tegen een 6-0 achterstand aan.

Een homerun van Matt Olson – weer hij – zette Atlanta op het bord, maar het was de achtste inning waarin de Braves daadwerkelijk zaken deden. Albies trok zijn hitting streak door, maar was nu belangrijk met een walk en een run. Atlanta kwam naast de Rockies in de achtste en ging er in de negende zelfs voorbij: 8-6. Vorige week zaterdag was het een stuk minder spannend. Albies was 2-for-4 met een double en een sac fly. Hij droeg zo ook z’n steentje bij aan de 9-1 overwinning. Met 2-for-3, 2 walks en 3 runs zette de infielder zich ook zondag in de series finale veelvuldig op het scoreformulier. Zijn hitting streak tikte inmiddels de 15 wedstrijden aan. Een evenaring van zijn persoonlijke record.

HALT IN SEATTLE

Dat record ging er maandag in Seattle op de mooist mogelijke manier aan. Bij een 1-0 voorsprong in de zesde inning klapperde Albies er weer eens een bal uit. Niet alleen werd daarmee de voorsprong van de Braves vergroot, maar tilde hij voor zichzelf de hitting streak naar 16 wedstrijden. Overigens zou die klap niet genoeg zijn voor Atlanta. Zij gingen met 4-5 onderuit tegen de Mariners, die met respectievelijk een 3-run homerun van Luke Raley en een 2-run homer van J.P. Crawford de wedstrijd in de zesde naar zich toetrokken.

Met 1-for-4 en een belangrijke run in de vierde inning scherpte Albies zijn hitting streak dinsdag nog eens aan. Die run scoorde de infielder in de vierde inning toen Mauricio Dubon doorkwam met een 2-run RBI-double. Daarmee werd de stand op 2-2 gebracht. Matt Olson sloeg de Braves uiteindelijk met een solo homerun naar de 3-2 zege. Deze werd overigens geboekt zonder Ronald Acuna Jr.. De outfielder kampt sinds de serie tegen Colorado met een hamstringblessure. Niet heel ernstig, maar ernstig genoeg om hem even uit de line-up te halen.

Woensdag kwam er een einde aan twee mooie reeksen. Atlanta bewoog zich nog altijd door het seizoen zonder een serie te verliezen, maar dankzij onder meer een prima optreden van Mariners-starter Bryan Woo werd de sterke slagploeg van de Braves aan banden gelegd. Albies wist dit keer geen hit te produceren en zag zijn hitting streak dus eindigen na 17 wedstrijden. Seattle won de series finale met 3-1 waardoor ook Atlanta dit seizoen nu een serie heeft verloren. In de NL East voelen ze dat nog niet overigens, want de Phillies en Nationals volgen op respectabele afstand.

BOGAERTS ZET PADRES OP JUISTE SPOOR

Ondanks dat sterren als Fernando Tatis Jr. nog niet aan de verwachtingen voldoen dit seizoen draaien de San Diego Padres goed mee in de NL West. Heel even mochten ze zelfs genieten van de koppositie, maar na een verloren drieluik tegen de Cubs vorige week namen de LA Dodgers die weer over. De serie na de Cubs bleek ook die andere franchise uit Chicago een handenbindertje. Met 8-2 en 4-0 rekenden de White Sox vorig weekend relatief probleemloos af met de Padres in de eerste twee wedstrijden van die serie. Bogaerts was in die duels 0-for-6 aan slag en dwong in elk van de twee wedstrijden één keer vier wijd af.

De Padres hadden er nu al vier op rij verloren en vijf van hun laatste zes. Om gelijke tred te houden met de Dodgers werd het weer eens tijd voor een overwinning en daar dacht Xander Bogaerts ook zo over. In de series finale was de infielder 2-for-4 aan slag met ook nog zijn vierde gestolen honk van ’t seizoen. Zijn belangrijkste hit kwam in de achtste inning bij een 3-3 tussenstand. Met al twee nullen op het bord maakte Bogaerts er een lange AB van. De zesde pitch van reliever Bryan Hudson ging, met twee honken bezet, richting het derde honk. Voldoende om Ramon Laureano over de thuisplaat te helpen voor wat uiteindelijk de winnende run bleek te zijn: 4-3.

BOGEY GOES BOOM!

Na die overwinning stapten de Friars op het vliegtuig naar San Francisco, waar de Giants maandag de eerste van drie wedstrijden met 3-2 wonnen. Bogaerts kon aan slag niet imponeren, maar zou in de rest van die serie de 0-for-3 ruimschoots compenseren. Dat begon al dinsdag in de tweede inning. Bij een 0-2 achterstand joeg hij een solo homerun het stadion uit om de Padres op het bord te zetten. In de vierde inning zorgde Bogaerts opnieuw voor een RBI en de tweede run van San Diego. De ploeg boog in die inning een 1-4 achterstand om in een 6-4 voorsprong om uiteindelijk met 10-5 te winnen.

Woensdag stelden de Padres ook de winst in deze serie veilig. En weer was Bogaerts belangrijk met wéér een homerun. Zijn zevende dit jaar. Met Manny Machado aan boord timmerde de Oranje-captain een 2-run homerun het park uit. Hij tilde daarmee de stand van 3-1 naar 5-1 en bepaalde met die klap achteraf de eindstand van dit duel. Na deze serie gingen de Padres nog altijd gelijk op met LA. De twee sterrenensembles in de NL West hebben al wel een flinke voorsprong opgebouwd ten opzichte van de rest in die divisie.

KENLEY JANSEN IN DE WACHTKAMER

De afgelopen weken gaven we op deze plek de ups en downs in het sportieve leven van een MLB-closer weer. Twee weken geleden waren daar nog die saves die Kenley Jansen naar de derde plek op de all-time lijst van closers bracht. Vorige week belichtten we de andere kant van de medaille. Twee keer over werd een voorsprong weggegeven waardoor Jansen min of meer een nederlaag van de Detroit Tigers inleidde. Voor closers kan een medaille nog een derde kant hebben. Namelijk die van geen of nauwelijks actie. En laat dat nou deze week aan de hand zijn met Kenley Jansen.

In de serie thuiswedstrijden tegen de Texas Rangers verloren de Tigers het eerste duel, maar pakten ze uit in de volgende twee. De uitslagen waren dusdanig groot (5-1 en 7-1) dat A.J. Hinch geen beroep hoefde te doen op z’n closer. Hoewel de situatie er maandag 4 mei ook niet om vroeg, besloot de Tigers-manager nu Jansen wel aan het werk te zetten. Tegenstander Boston Red Sox had nog een 5-4 voorsprong meegenomen uit de achtste inning en aan Jansen de taak om die stand nog even zo te houden. Slechts 10 pitches had de international nodig om, met behulp van zijn defensie, 3 nullen op het bord te krijgen. Het lukte Detroit daarna niet om de achterstand goed te maken.

Die 10 pitches waren de enige ballen die Jansen deze week gooide in wedstrijdverband. Detroit kreeg zowel op sportief als personeel vlak – daarover straks meer – een paar klappen te verwerken en moest de leiding in de AL Central na de serie tegen Boston weer aan Cleveland laten.

RAYS WINNEN, MAAR VOORAL ZONDER PALACIOS

In de AL East maken twee teams de dienst uit. Van de New York Yankees was dit wel verwacht. Of misschien zelfs wel geëist. Dat de Tampa Bay Rays in de slipstream van de Bronx Bombers uitstekend presteren, hadden veel minder mensen verwacht. Dankzij de hits van Chandler Simpson, de RBIs van Jonathan Aranda, de homeruns van Junior Caminero en gedegen defensief werk presteren de Rays uitstekend. Helaas gebeurt dit wel steeds vaker zonder de inbreng van Richie Palacios. Zo verscheen de veelzijdige international afgelopen week slechts drie keer binnen de lijnen en waren er slechts vijf officiële at-bats voor hem weggelegd.

Tussen 22 april en 28 april won Tampa Bay er zes op rij. Cleveland verstoorde die reeks, maar vorige week tegen de San Francisco Giants besloot de ploeg van manager Kevin Cash de draad weer op te pakken. Dit gebeurde op 1 mei, zonder Palacios, met een 3-0 overwinning. Een dag later, mét Richie Palacios, wonnen de Rays met 5-1. De tweedehonkman van dienst was 0-for-2 met twee keer vier wijd. Als pinch runner kwam Palacios zondag in de zevende inning in de wedstrijd. Vanaf het eerste honk probeerde hij direct het tweede te stelen, maar helaas voor hem en de Rays zonder succes. Tampa Bay had dit keer extra innings nodig om de derde overwinning op rij binnen te slepen: 2-1.

Tegen divisierivaal Toronto gingen de Rays vrolijk door met winnen. Zonder Palacios versloegen ze de Blue Jays met 5-1 in de eerste ontmoeting. Op 5 mei vond de Oranje-international zich weer terug in de starting line-up. Als tweedehonkman wist hij aan slag echter niet te overtuigen. Met 0-for-3 en een strikeout daalde zijn slaggemiddelde voor het eerst sinds 4 april onder de .200. Palacios nam een .192 batting average mee naar Boston, waar de Rays dit weekend de Red Sox ontmoeten.

RAFAELA LAAT KNUPPEL SPREKEN

Onder de opvolger van Alex Cora begonnen de Boston Red Sox aanvankelijk goed. Met een serie van drie thuiswedstrijden tegen Houston Astros en drie uitduels met Detroit Tigers mochten Ceddanne Rafaela en consorten deze week laten zien welke richting dit team op gaat. Blijven ze winnen in een poging nog iets van dit seizoen te maken of vallen ze terug in hun oude gewoonte en stapelen de nederlagen zich weer op?

De maand mei begon vorige week vrijdag in elk geval goed voor Boston. Thuis werden de Astros met 3-1 aan de kant gezet. Rafaela kwam in de vierde inning door met een single en was 1-for-3. Minder verging het de BoSox in de tweede ontmoeting. Met 1-for-4 en een gestolen honk liet Rafaela zijn aanwezigheid weer merken, maar de rappe outfielder uit Willemstad kon een 3-6 nederlaag niet voorkomen. Houston zou deze serie zondag naar zich toetrekken middels een 3-1 overwinning. De Astros hadden daarvoor wel tien innings nodig, maar in geen daarvan lukte het Rafaela een hit te produceren. Hij bleef 0-for-4.

TIGER-TEMMER RAFAELA

Wat Ceddanne Rafaela toen nog niet wist, was dat hij in Detroit aardig aan zijn slaggemiddelde ging werken. Dat begon al op maandag toen hij 2-for-5 was in de met 5-4 gewonnen openingswedstrijd tegen de Tigers. In het verleden hebben we vaker aangegeven dat Rafaela aan slag wel constanter mag worden. Als hij de bal raakt, dan komen die hits ook in bosjes en dat was ook nu in Detroit weer het geval. Met twee honken bezet en twee nullen op het bord kwam de outfielder dinsdag al aan slag in de eerste inning. De derde pitch die hij zag van Framber Valdez – over hem straks meer – ging ver het rechtsveld in voor een 3-run homerun. Met een RBI-single zou Rafaela even later ook nog voor de vierde run namens Boston zorgen, dat uiteindelijk met 10-3 won.

Helaas voor onze landgenoot kreeg die 3-for-5 met 4 RBIs woensdag niet helemaal het gehoopte vervolg in de series finale. Ja, met een run was Rafaela opnieuw productief voor Boston, maar aan slag moest hij het doen met 0-for-2, 2 walks en een gestolen honk. Zijn tweede deze week. De Red Sox wonnen echter wel. Met 4-0. Zij beleefden zo een primeur in Motown, want dit was de eerste serie die door Boston met een sweep gewonnen werd.

RONDJE LANGS DE VELDEN

SKUBAL ONDERGAAT OPERATIE AAN ELLEBOOG

Groot nieuws uit Detroit deze week. En helaas voor de Tigers bepaald geen goed nieuws. Anderhalve week geleden sloeg de schrik hen al om het hart toen Tarik Skubal tegen de Braves  “iets” voelde. De Cy Young-winnaar kon toen nog door, maar blijkbaar bleef hij last houden. Afgelopen maandag kwam Detroit Tigers met het persbericht dat hun grote ster, in het bezit van een aflopend contract, zeker twee tot drie maanden uit de roulatie is.

De 29-jarige ace van de Tigers ondergaat een operatie aan zijn elleboog om losse restjes te laten verwijderen. Dit kunnen bijvoorbeeld stukjes bot zijn. Skubal was tot zijn blessure niet bezig aan een topseizoen. Voor zijn doen dan, want een 2.70 ERA is nog lang niet slecht. De Tigers zullen het dus voorlopig zonder hun grote man moeten doen. Je kunt ook zeggen, dat ze vast kunnen wennen. Het contract van Skubal loopt dus af na dit seizoen en Detroit lijkt niet in de positie hem het geld te kunnen bieden dat hij ergens anders wél kan vangen. Echter kan hier die blessure ook roet in het eten gooien, want hoe fit en goed is Skubal als hij straks terugkeert?

ENKELOPERATIE MAAKT EINDE AAN SEIZOEN CORREA

Nog meer blessurenieuws en ook hier betreft het een grote naam. De Houston Astros kunnen de rest van dit seizoen niet meer beschikken over Carlos Correa. Afgelopen dinsdag voelde Correa iets knappen in zijn enkel tijdens batting practice en verging van de pijn. Na onderzoek bleek dat één van zijn enkelbanden afgescheurd was en dat dit operatief verholpen moest worden. Voor de Astros is dit de volgende klap, want eerder verdwenen Jeremy Pena, catcher Yainer Diaz en outfielders Joey Loperfido en Jake Meyers en werpers Hunter Brown en Josh Hader al geblesseerd uit de line-up.

Met Correa verliest Astros-manager Joe Espada één van zijn meest productieve spelers. Hoewel Correa wel eens beter aan een seizoen begon, was hij toch al goed voor 16 RBIs. Aangezien Houston momenteel nog altijd onderin de AL West bivakkeert, zal het wegvallen van Correa zijn sporen nalaten. Defensief zal infielder Nick Allen in staat moeten zijn de schoenen van Correa te vullen. Aan slag is Allen echter wel een tandje of twee minder dan de drievoudig All-Star en voormalig Rookie of the Year.

CUBS NIET TE STOPPEN

De Chicago Cubs doen het voortreffelijk in de NL Central. Ten opzichte van de Cardinals en Pirates hebben ze al een leuke buffer opgebouwd en hebben dat mede te danken aan een 10-game winning streak tussen 14 en 24 april. Die winstreeks beviel de ploeg blijkbaar dusdanig goed dat ze daar opnieuw mee bezig zijn. Nadat het eind april even minder ging, hebben de Cubs de draad weer opgepakt. In de nacht van vrijdag op zaterdag versloegen ze in Texas de Rangers met 7-1 voor opnieuw een tiende zege op rij. Dat is voor het eerst sinds 1935 dat de franchise dit lukt. Twee van dergelijke winning streaks in één seizoen.

Een groot deel van die overwinningen boeken ze op het oh zo vertrouwde Wrigley Field. Een iconisch en legendarisch stadion, waar de fans niet weten wat hen overkomt. Hun Cubs hebben al vijftien wedstrijden in eigen huis op rij gewonnen. De laatste die in het zuiden van Chicago wist te winnen, was Pittsburgh. Voor die zege van de Pirates moeten we terug tot 11 april. Hoewel het er in de laatste serie tegen de Cincinnati Reds drie keer enorm om spande, bleven de Cubs winnen. Drie keer met een walk-off maar die tellen ook. Met een 8-3 overwinning op donderdag konden de fans hun zenuwen wat rust geven.

We moeten bijna 100 jaar terug in de tijd om de laatste keer tegen te komen waarin de Cubs zo goed presteerden in eigen huis. In 1935 won de club er 18 op rij thuis. Een aantal dat ze vanaf 18 mei in gevaar kunnen brengen als ze de Milwaukee Brewers voor drie duels ontvangen. Dan zal ook blijken of de huidige versie van de Cubs het franchiserecord kunnen bedreigen. Dat staat op 21 opeenvolgende overwinningen in thuiswedstrijden en dateert uit 1880. Toen de Cubs nog op Lakefront Park speelden.

REDS-CLOSER PAGAN LOOPT HAMSTRINGBLESSURE OP

Een vervelend beeld afgelopen dinsdag bij het duel tussen de Cincinnati Reds en Chicago Cubs. Met een 2-2 stand in de negende inning besloot Reds-manager Terry Francona closer Emilio Pagan naar de heuvel te sturen. De geroutineerde manager moest al snel een volgende beslissing nemen, want al na zijn eerste pitch ging Pagan krimpend van de pijn naar de grond. Al rap was duidelijk dat de 34-jarige closer niet verder kon. Met zijn vuisten sloeg hij in het gras en bood zelfs Francona en de Reds zijn excuses aan…

Na onderzoek bleek Pagan een hamstringblessure te hebben opgelopen. Gelukkig voor hem en de Reds is de zwaarste optie hem bespaard gebleven, waardoor de werper dit seizoen nog wel in actie kan komen. Afhankelijk van ’t verloop van de revalidatie zal hij zes tot acht weken moeten missen. Met 6 saves was Pagan aardig aan dit seizoen begonnen en de Reds kunnen hem ook zeker gebruiken. De ploeg staat laatste in de NL Central, maar dat klinkt slechter dan het is. Cincinnati heeft een winning record, terwijl bijvoorbeeld de nummer 2 in de NL East (het opgeleefde Philadelphia) een losing record laat noteren.

PRIMEUR VOOR OHTANI

Twee World Series-ringen, vier keer verkozen tot MVP, Rookie of the Year, viervoudig winnaar van een Silver Slugger-award en MVP van de NLCS. Zomaar wat prijzen die Shohei Ohtani al op zijn goedgevulde schoorsteenmantel had staan. Toch volgde er deze week een prijs die nog niet in het bezit van Ohtani was. De Japanse superster van de LA Dodgers werd namelijk verkozen tot Pitcher of the Month in de National League voor de maand april. En een stukje maart.

Ohtani mag dan in het slagperk nog niet helemaal zichzelf zijn, maar op de heuvel is de 31-jarige Japanner fantastisch bezig. Met één wedstrijd in maart en vier in april tekende Ohtani voor een ERA van 0.60. In elk van die starts hield de Japanner het zes innings vol op de heuvel en stond in totaal slechts 17 hits toe. Daar stonden 34 K’s tegenover en in totaal slechts 2 runs. Zijn kersverse titel heeft Ohtani dan ook dik verdiend. De Pitcher of the Month van de American League vinden we overigens ook in LA. Die titel ging namelijk naar José Soriano van de Angels.

FRAMBER VALDEZ IS FRUSTRATIES NIET DE BAAS

Framber Valdez was er dinsdag helemaal klaar mee. De startend werper van Detroit Tigers kreeg ze in Boston aan alle kanten om z’n oren en keek na twee innings al tegen een 8-2 achterstand aan. Toen Willson Contreras en Wilyer Abreu er vervolgens met back-to-back solo homeruns er ook nog eens 10-2 van maakten, liep de emmer over. De eerste pitch na die tweede homer raakte Trevor Story op z’n rug. De Red Sox-infielder was daar logischerwijs niet van gediend en er werden wat onvriendelijkheden uitgewisseld. Het gevolg was dat Story richting het eerste honk kon en Valdez kon inrukken.

Dat laatste gold ook voor zijn manager A.J. Hinch. Beiden werden weggestuurd en zouden naderhand geschorst worden. Hinch mocht de volgende wedstrijd niet op de bank verblijven, terwijl zijn werper aanvankelijk zes wedstrijden geschorst werd. Dit werd teruggebracht tot vijf duels, maar dan nog betekent dit één gemiste start. Iets wat de Tigers niet kunnen gebruiken, want ze moeten ook al de geblesseerde Skubal, Casey Mize en Justin Verlander missen.  

Cover photo: Meg McLaughlin/The San Diego Union-Tribune

NHL Play-Offs 2026: Marner en Knights fladderen voorbij Ducks, Habs overklassen Sabres

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs 2026: Marner en Knights fladderen voorbij Ducks, Habs overklassen Sabres

De Canadiens hopen op meer fortuin – en vooral beter spel – in Game 2 tegen de Buffalo Sabres. Met winst in Game 2 kon de ploeg van Lindy Ruff echter al een mooi gaatje slaan in deze slag van de Atlantic. Aan de westkust kon Joel Quenneville met de Anaheim Ducks de regie pakken in hun serie tegen de Vegas Golden Knights.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

EASTERN CONFERENCE

Halve Finale (Best-Of-7)

GAME 2: BUFFALO SABRES – MONTREAL CANADIENS

Was het die slopende serie tegen Tampa Bay en de vermoeidheid wat de Canadiens parten speelde? Hoe dan ook was Montreal niet zichzelf in Game 1. Coach Martin St. Louis zag goede dingen in de derde periode, waarin zijn Habs met 11-1 de Sabres overvleugelden op de shot clock. Collega Lindy Ruff deed dit af als wanhoopsoffensief, maar achteraf zou de Sabres-coach die gedachten willen heroverwegen. De Canadiens trokken die lijn van de derde periode namelijk door in Game 2 en kregen de fans in Buffalo razendsnel stil.

Lane Hutson was niet blij met zijn spel in Game 1, maar kon tevreden zijn over zijn assist op Alex Newhook na een minuut of twee spelen. Newhook schoot de Habs op 0-1 en nog voor de Sabres wisten wat er gebeurde, ramde Mike Matheson via onderkant lat de 0-2 al binnen. Een pikstart voor de Canadiens en eentje waar de thuisploeg niet van zou herstellen. Buffalo speelde slordig in grote delen van deze wedstrijd. Gehaast, zo leek het. Normaal gesproken zijn de Sabres er als de kippen bij om fouten af te straffen, maar nu was het de tegenstander die dit deed.

MEEDOGENLOOS

Zo was daar al vroeg in de tweede periode al de 0-3. Buffalo had zojuist een powerplay om zeep geholpen en Alex Newhook strooide wat zout in de wonden door op aangeven van Jake Evans zijn tweede achter Alex Lyon te schieten. Deden de Sabres dan helemaal niks? Zo erg was het ook weer niet. Met name Zach Benson deed zijn uiterste best om zijn Buffalo terug in de wedstrijd te krijgen. De ijverige aanvaller werd daarvoor vlak voor het einde van de tweede periode beloond met de 1-3.

Het was nu zaak om in de derde periode voort te bouwen op die goal. Dan is het wel zaak om foutloos te blijven en dat lukte de Sabres maar niet deze avond. Tage Thompson gaf de puck weg en Alexandre Carrier was meedogenloos: 1-4. Ruff restte toen weinig anders dan al vroeg te starten met een slotoffensief. Tot nu toe is dat in de play-offs nog geen succes gebleken bij verschillende teams en aan dat rijtje kunnen we ook de Sabres toevoegen. Nick Suzuki had geen enkele moeite om de puck in het lege net te schieten voor de eindstand: 1-5.

UP NEXT

Buffalo maakte toch wel indruk in de eerste wedstrijd, maar Montreal deed dit ik Game 2. De Canadiens hadden hun zaakjes uitstekend op orde en gaven nauwelijks grote kansen weg. Als de tegenstander dan ook nog zo vriendelijk is om fout op fout te stapelen, dan speel je als Montreal zijnde een lekkere wedstrijd. Maandag (01.00 uur Nederlandse tijd) krijgt deze serie een vervolg in Montreal. Daar zal in Game 3 en Game 4 duidelijk worden wie de regie in deze best-of-7 pakt. Als dat al gebeurt in een serie waarin de teams behoorlijk aan elkaar gewaagd zijn…

Tussenstand in de serie: teams in evenwicht 1-1

WESTERN CONFERENCE

Halve Finale (Best-Of-7)

GAME 3: ANAHEIM DUCKS – VEGAS GOLDEN KNIGHTS

Met een 1-1 tussenstand in de serie trok het gezelschap voor het eerst richting Anaheim, waar een stijf uitverkocht Honda Center op basis van de eerste 120 minuten ijshockey met veel vertrouwen de wedstrijd aanving.

De eerste periode was echter nog maar een minuut onderweg en de bezoekers namen al direct een voorsprong. Na een mooie set-up van Mark Stone kwam de puck via Jack Eichel voor de stick van Shea Theodore — de voormalig 2013 first-round pick van de Ducks –, die niet adequaat D-zone werk van Cutter Gauthier afstrafte en Lukas Dostal met het eerste de beste schot direct het nakijken gaf.

Net als in Game 1 en Game 2 was de beginfase (ondanks de achterstand) grotendeels voor de Ducks, maar waren het andermaal de Golden Knights die genadeloos toesloegen. Notabene op de penalty-kill kreeg Mitch Marner de puck bij Brayden McNabb, die shorthanded de voorsprong van de bezoekers verdubbelde. Met nog luttele seconden op de klok in het eerste bedrijf maakte diezelfde Mitch Marner er (ditmaal op de powerplay) 3-0 van, waarmee de bezoekers met een comfortabele voorsprong voor het eerst de thee opzochten.

Vegas greep de voorsprong aan om in het tweede bedrijf de wedstrijd vroeg in de plooi te leggen. Na wat goede kansen over en weer hielden de bezoekers de Ducks in haar greep en kwam het halverwege de periode middels een prachtige treffer op 4-0. Hoewel het op papier niet als een tic-tac-toe te boek zal staan, was het voorbereidende werk van Shea Theodore en Brett Howden van zulke grote klasse dat Mitch Marner zonder enige moeite zijn tweede treffer van de avond op het scorebord bracht.

VEGAS SPEELT MET DE DUCKS

De controle was en bleef bij de Stanley Cup kampioen van 2023 en had het nauwelijks iets van Anaheim te duchten. De thuisploeg kwam nauwelijks meer in het stuk voor en met nog twee minuten op de klok mocht Mitch Marner zijn persoonlijke recordboek wat verder aanvullen door voor het eerst in zijn carrière een postseason hattrick te noteren.

Het derde bedrijf kwam mak op gang en kabbelde de wedstrijd rustig voort. Vegas nam wat gas terug en Anaheim was niet (meer) bij machte een comeback uit de mouw te schudden. Toch kregen de aanwezige fans een sprankje hoop, nadat Beckett Sennecke een klein slippertje van Carter Hart tot treffer promoveerde. De Ducks klopten in het vervolg van de derde regelmatig op de deur van het Vegas-doel en scoorden nog via Chris Kreider, maar buiten een schot op de lat was het offensief gebroken. Een empty-netter van Brett Howden bepaalde de eindstand op 6-2.

UP NEXT

Anaheim deed wat het binnen haar mogelijkheden lag afgelopen nacht, maar Vegas was de volledige wedstrijd de baas. Buiten de eerste tien minuten om had de ploeg van John Tortorella de controle en zal Joel Quenneville andermaal aan de slag moeten om een antwoord te vinden op de defensief puike wedstrijd van de Golden Knights. In de nacht van zondag op maandag staat Game 4 op het programma.

Tussenstand in de serie: Vegas Golden Knights leidt met 2-1

Cover photo: Jeffrey T. Barnes/AP

NHL Play-Offs 2026: Hurricanes kloppen Flyers opnieuw en staan al op matchpoint

Hans Mulder
-
5
NHL Play-Offs 2026: Hurricanes kloppen Flyers opnieuw en staan al op matchpoint

Eén potje in de NHL Play-Offs afgelopen nacht, maar zeker geen onbelangrijker. In Philadelphia moesten de Flyers bewijzen wel degelijk mee te kunnen met het geweld van de Carolina Hurricanes. Deed de ploeg van Rick Tocchet dit namelijk niet, dan kwamen de Canes al na drie wedstrijden op matchpoint en één zege van de Eastern Conference Final.

EASTERN CONFERENCE

Halve Finale (Best-Of-7)

GAME 3: PHILADELPHIA FLYERS – CAROLINA HURRICANES

Zonder de geblesseerde Noah Cates moest Philadelphia Flyers wanhopig op zoek naar winst in Game 3. Zij hadden immers de eerste twee wedstrijden al verloren en een 0-3 achterstand in een best-of-7 ombuigen tegen dit sterke Carolina Hurricanes leek bij voorbaat kansloos. Rick Tocchet kon tevreden zijn met de start van zijn troepen. Al heel vroeg in de wedstrijd kregen Travis Konecny en Porter Martone een uitgelezen kans op de openingstreffer. In beide gevallen klopten ze Canes-goalie Frederik Andersen, maar kreeg de Deen hulp van het aluminium.

Bij de Hurricanes keerde Alexander Nikishin terug van de blessure die hij had opgelopen in de eerste ronde. Laat in de eerste periode, die in een hoog tempo en met veel hits werd afgewerkt, zag de 24-jarige Rus zijn Hurricanes op voorsprong komen. Na veel arbeid van Andrei Svechnikov wist Jordan Staal op de powerplay voor de 0-1 te zorgen. Of dit verdiend was, kunnen we over discussiëren. De Flyers maakten een verbeten indruk in die eerste 20 minuten, speelden met een gezonde portie gif maar bleven zonder goals.

Trevor Zegras gaf de oranjehemden in de tweede periode al snel waar ze recht op hadden. De jonge aanvaller kreeg de puck pardoes voor zijn stick en rondde bekwaam af voor de 1-1. Die goal sterkte in Philly het geloof in een goede afloop van deze Game 3. Echter maakte halverwege de wedstrijd één hit het verschil. Soort van. Jake Sanderson maakte in de eerste ronde al kennis met het fysieke geweld van Taylor Hall en dit keer was het de beurt aan Travis Sanheim. De Flyers-fans schreeuwden om een major-penalty, maar de arbitrage gaf Philly een 2-minute powerplay. Die was slechts een paar tellen oud toen Jordan Staal op avontuur ging richting Dan Vladar en Jalen Chatfield in staat stelde voor 1-2 te zorgen.

FLYERS VLEUGELLAM

Die shorty deed pijn in Philadelphia. Het leek de lucht uit de longen van de Flyers te slaan en juist voor energie bij de bezoekers te zorgen. Die werd al vlot in de derde periode omgezet in een volgende treffer. Wederom op de powerplay was het nu Andrei Svechnikov die zichzelf van de nul schoot in dit postseason. Zijn eerste goal hielp Carolina aan 1-3. Voor zover het momentum nog niet verschoven was naar de Canes gebeurde dit een paar minuten later zeker. Nikolaj Ehlers ontsnapte aan de aandacht van de defensie en leek met de 1-4 deze Game 3 definitief te beslissen.

De Flyers moesten zich neerleggen bij een derde nederlaag tegen deze enorm sterke opponent. Zij deden dit echter niet zonder slag of stoot. In de meest letterlijke zin van het woord in dit geval. In de slotminuten werd het onvriendelijk op het ijs en leken de Flyers hun frustraties de vrije loop te laten. Aan de score veranderde echter niets waardoor Carolina al na drie wedstrijden op matchpoint staat in deze tweede ronde.

UP NEXT

In de nacht van zaterdag op zondag (00.00 uur Nederlandse tijd) kan Carolina deze best-of-7 al in hun voordeel beslissen. De Senators werden – af en toe letterlijk – murw gebeukt door Carolina en de Canes doen hetzelfde bij de Flyers. Rick Tocchet zal een ontzettend verrassende list moeten verzinnen om deze serie nog om te draaien. Een tip van onze kant is om vooral uit die strafbank te blijven en de toch al sterke aanval minder kansen op de powerplay te geven…

Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 3-0

Cover photo: David Kirouac/Imagn Images

NHL Play-Offs 2026: Buffalo begint met overwinning, Anaheim trekt in hol van de leeuw stand gelijk

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs 2026: Buffalo begint met overwinning, Anaheim trekt in hol van de leeuw stand gelijk

Afgelopen nacht is ook de laatste serie in de tweede ronde van start gegaan. In Buffalo ontvingen de Sabres tegenstander Montreal Canadiens, dat nog even tijd kreeg om bij te komen van die slopende serie tegen Tampa Bay. Verder naar het westen gingen in Vegas de Golden Knights en Anaheim Ducks alvast verder met Game 2 in hun best-of-7.

EASTERN CONFERENCE

Halve Finale (Best-Of-7)

GAME 1: BUFFALO SABRES – MONTREAL CANADIENS

Een serie die de wisseling van de wacht in de Atlantic Division onderstreept. Of dat ook daadwerkelijk zo is, moet de lange termijn uitwijzen maar feit is dat de Sabres en Canadiens hun plek hier meer dan verdiend hebben. Beide teams spelen leuk, snel ijshockey en zouden aan elkaar gewaagd moeten zijn. Buffalo kon daar met iets meer rust aan beginnen. Hun tegenstander had immers zondag nog die slopende Game 7 in Tampa Bay afgewerkt.

Toch was de eerste grote kans voor de Canadiens. Lane Hutson zocht het avontuur, maar joeg zijn schot op de paal. Vrijwel direct daarna was het raak aan de andere kant. Josh Doan kon eenvoudig binnentikken na een assist van Zach Benson. Diezelfde Benson liet na een kwartier opnieuw van zich horen. Op de powerplay stelde de aanvaller Ryan McLeod in staat voor 2-0 te tekenen. Een opmerkelijke goal aangezien de Sabres in de maand april hun powerplay maar niet op gang konden krijgen.

Buffalo dacht met een 2-0 voorsprong aan de thee te kunnen, maar dat was buiten Nick Suzuki gerekend. Eveneens op de PP bracht de Habs-captain zijn Montreal terug in de wedstrijd: 2-1. Die late treffer zou de Canadiens vertrouwen moeten geven, maar het tegendeel bleek waar. Al vroeg in de tweede scoorde Jordan Greenway zijn eerste van dit postseason. Die 3-1 werd al rap gevolgd door de 4-1. Bowen Byram had een geweldige serie tegen Boston achter de rug en is van plan dit door te trekken tegen Montreal. Wederom op de powerplay schoot de blueliner met scherp: 4-1.

ZAKELIJK

De fans in Buffalo konden vanzelfsprekend hun geluk niet op. Al die jaren zonder play-offs leken in één klap vergeten. Hun Sabres waren de baas op het ijs, maar opvallend genoeg wees de shot clock dan weer een voordeel voor de Canadiens aan. De ploeg die in Game 7 slechts tot 9 SOG kwam, moest nu vaak de meerdere erkennen in Alex Lyon. Ook al omdat deze niet de allermoeilijkste schoten op zich af zag komen. Op één van die shots, laat in de tweede, moest Lyon capituleren. Kirby Dach werkte zijn eigen rebound binnen voor de 4-2.

In de derde periode voelden de Sabres en hun fans de 1-0 voorsprong in deze serie naderen. Het desperate Montreal probeerde het wel, maar Buffalo bleef betrekkelijk eenvoudig op de been. Zelfs toen Jakub Dobes aan het einde van die periode vervangen werd voor een extra veldspeler gaven de Sabres geen krimp. Zij speelden de 4-2 naar huis en grepen zo – in elk geval voor even – de macht in deze serie.

UP NEXT

Martin St. Louis heeft tot zaterdag (01.00 uur Nederlandse tijd) de tijd om zijn Canadiens klaar te stomen voor Game 2. De best-of-7 tegen Tampa Bay is Montreal op het eerste gezicht niet in de koude kleren gaan zitten, dus is frisheid even het sleutelwoord bij de Habs. Bij de Sabres zal Lindy Ruff tevreden hebben toegekeken. Zal zal de coach zijn team er ook op wijzen dat er best vaker geschoten mag worden. Voor Buffalo is 16 SOG wat aan de magere kant, maar als je daarmee wedstrijden wint, is het ook prima.

Tussenstand in de serie: Buffalo leidt met 1-0

WESTERN CONFERENCE

Halve Finale (Best-Of-7)

GAME 2: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – ANAHEIM DUCKS

Vegas Golden Knights en Anaheim Ducks stonden afgelopen nacht voor een tweede maal tegenover elkaar in de tweede ronde van de play-offs. Game 1 ging enigszins tegen de verhoudingen in naar de goudhemden van head coach John Tortorella en was het de Ducks er alles aan gelegen om de zwakke punten van de Pacific-winnaar bloot te leggen. Dit lukte in de tweede zestig minuten bijzonder wel.

Het duel ontbrandde al vrij vroeg met een aantal (double) minor penalty’s voor de Golden Knights. Nadat de thuisploeg succesvol een ondertal van meer dan zes minuten volbracht – de goudhemden hebben dit postseason in 25 penalty-kills er 24 succesvol volbracht – ging het duel in de eerste twintig gelijk op.

John Tortorella had in de aanvallende linies het een en ander gehusseld en posteerde Mark Stone op de eerste lijn, schoof de teruggekeerde William Karlsson naar de tweede en goudhaantje Pavel Dorofeyev naar de derde. Ook collega Joel Quenneville had Game 1 gebruikt om het één en ander om te gooien en posteerde de succescoach Cutter Gauthier op de tweede lijn samen met Mikael Granlund en Alex Killorn.

Anaheim nam haar momentum mee naar de tweede periode en kreeg halverwege loon na werken. Ook ditmaal had het meerdere minuten de puck in de aanvallende zone en via Jeffrey Viel schoot Becket Sennecke de bezoekers op voorsprong.

De ‘jonkies’ van de Ducks hadden het behoorlijk op hun heupen vannacht, want in het derde bedrijf verdubbelde Leo Carlsson de score. Het alles-of-niets offensief van de Golden Knights kwam ze duur te staan en met een empty-netter van Jansen Harkins werd het duel definitief in het slot gegooid. De “eretreffer” van Mark Stone met nog zes seconden op de klok was louter voor de statistieken (en een fikse domper voor de eventuele shutout aspiraties van Lukas Dostal).

UP NEXT

We’ve got ourselves a serie! Anaheim Ducks bepaalde (ook) in het tweede duel het tempo en kreeg het in dit geval wel loon na werken door met 3-1 de Golden Knights opzij te zetten. Desondanks zal John Tortorella moed putten uit de succesvolle penalty-kill, maar had hij tegelijkertijd behoorlijk commentaar op zijn roster in de media.

Game 3 in Anaheim staat in de nacht van vrijdag op zaterdag op de agenda (03:30 uur Nederlandse tijd). Wat ons betreft mag dit all-the-way gaan!

Tussenstand in de serie: Serie weer in evenwicht, 1-1

Cover photo: Jessica Alcheh / Imagn Images

NHL Play-Offs 2026: Indrukwekkende Avalanche opnieuw voorbij Wild

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs 2026: Indrukwekkende Avalanche opnieuw voorbij Wild

Slechts één wedstrijd afgelopen nacht, maar het affiche loog er zeker niet om! In Game 1 maakten de Colorado Avalanche en Minnesota Wild er een waanzinnige wedstrijd van, dus ging iedereen er goed voor zitten wat deze twee powerhouses in Game 2 op het ijs legden. Met name voor de Wild een belangrijke wedstrijd, want 0-2 tegen deze Avalanche is geen aantrekkelijk vooruitzicht.

WESTERN CONFERENCE

Halve Finale (Best-Of-7)

GAME 2: COLORADO AVALANCHE – MINNESOTA WILD

Na die voortreffelijke maaltijd in Game 1 waren alle ijshockeyliefhebbers benieuwd wat de chef koks van Colorado en Minnesota in Game 2 voor ons in petto hadden. John Hynes veranderde in elk geval één van de belangrijkste ingrediënten. De Wild-coach verving goalie Jesper Wallstedt door Filip Gustavsson. Wallstedt werd niet zozeer de schuld van die 9 tegentreffers in de schoenen geschoven, maar Hynes vond dat hij wel wat rust kon gebruiken. En hij heeft in Gustavsson natuurlijk een uitstekend alternatief.

Dat alternatief had ruim drie weken geen actie gezien en kreeg van de Avalanche ook niet de kans om even lekker te wennen. Vanaf de start klapten de Avs er weer vol op en was het Martin Necas die Gustavsson verschalkte. Necas bleef in Game 1 zonder treffer, maar vinkte die nu al razendsnel af. Razendsnel was ook het antwoord van de Wild. Vanaf de face-off ging Kirill Kaprizov op avontuur en legde hij de 1-1 achter Scott Wedgewood. Slechts een paar tellen mocht Colorado dus genieten van die voorsprong.

Geheel in lijn van deze serie stond ook die 1-1 niet lang op het bord. Halverwege de eerste periode kreeg Colorado een powerplay. Minnesota had tegen Dallas al problemen op de PK en hield het ook nu niet droog. Op aangeven van Nathan MacKinnon schoof Avalanche-captain Gabriel Landeskog de 2-1 binnen. Nog geen tien minuten onderweg en alweer waren er 3 goals gevallen. Dat leek voor de coaches het sein om defensief de teugels toch wat aan te halen, want levensgrote kansen en doelpunten bleven daarna even uit. Niet dat het saai werd, want daarvoor lag het tempo veel te hoog en zijn deze teams veel te getalenteerd.

AVALANCHE NEMEN AFSTAND

Minnesota moest dus, net als in Game 1, in de achtervolging. Echter werd hun opdracht aan het begin van de tweede periode een stuk zwaarder. Nicolas Roy schoot Colorado op 3-1 waarbij Gustavsson niet geheel vrijuit ging. De Wild moest nu alles uit de kast trekken om terug in de wedstrijd te komen. Scott Wedgewood liet dit niet gebeuren en kreeg in de derde periode nog wat meer run support van zijn aanvallers. MacKinnon had al een assist op z’n naam, maar op de powerplay mocht de superster zelf de 4-1 scoren.

Met inmiddels ook de klok als tegenstander werd het voor de Wild vrijwel onmogelijk om hier nog een resultaat te halen. Marcus Johansson bracht nog iets van hoop terug met de 4-2, maar die treffer kwam veel te laat. Hynes had geen andere keuze dan alles of niets te spelen. Met Gustavsson op de bank voor een extra aanvaller was het Valeri Nichushkin die vlak voor tijd – met pas zijn eerste dit postseason – definitief Game 2 naar de Avalanche schoot: 5-2.

UP NEXT

Filip Gustavsson bleek dus niet het antwoord op de vragen van Minnesota. De goalie deed echt wel zijn best, maar ten opzichte van de eerste ronde lijken de Avalanche een versnelling of twee hoger geschakeld te hebben. Tot nu toe maken MacKinnon en consorten een geweldige indruk in deze tweede ronde en moet Minnesota zondag (03.00 uur Nederlandse tijd) alle zeilen bijzetten om niet op een 3-0 achterstand in de best-of-7 te komen.

Tussenstand in de serie: Colorado leidt met 2-0

Cover photo: Matthew Stockman

NHL Play-Offs 2026: Marner belangrijk voor VGK, Hall zet Canes op 2-0

Hans Mulder
-
5
NHL Play-Offs 2026: Marner belangrijk voor VGK, Hall zet Canes op 2-0

Afgelopen nacht begonnen de Anaheim Ducks en Vegas Golden Knights in Sin City aan hun best-of-7 in de tweede ronde. Beide teams hadden in de eerste ronde zes wedstrijden nodig, dus van een voor- of nadeel op dat vlak is geen sprake. Een voordeel hadden de Carolina Hurricanes al wel na hun eerste duel met de Philadelphia Flyers. Rod Brind’Amour zag zijn team al voor de vijfde keer op rij winnen deze play-offs en zij konden al een flinke stap richting ECF zetten vannacht.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

EASTERN CONFERENCE

Halve Finale (Best-Of-7)

GAME 2: CAROLINA HURRICANES – PHILADELPHIA FLYERS

Rick Tocchet en zijn Philadelphia Flyers wisten één ding zeker. Slechter dan in Game 1 kon Game 2 voor hen onmogelijk starten. Carolina speelde de tegenstander aanvankelijk volledig ondersteboven en Philadelphia herstelde daar niet meer van. Dit keer pakten de Flyers het dan ook heel anders aan. Nu waren zij het die vroeg druk zetten, iets wat Carolina blijkbaar niet verwacht had want binnen de kortste keren mochten de bezoekers hun gang gaan op de powerplay.

Jamie Drysdale werd geen strobreed in de weg gelegd. De Flyers-verdediger kon oprukken en ongestoord de 0-1 achter Frederik Andersen schieten. Dit was pas de eerste keer in deze play-offs dat Carolina tegen een achterstand moest opboksen. Ze konden er vast aan wennen, want al heel snel na de 0-1 lag ook de 0-2 al in het netje. De Flyers zagen dat hard werken – en hier en daar wat geluk – beloond wordt. Carl Grundstrom was de man van de assist en gaf de puck aan Sean Couturier die afrondde.

Er waren nauwelijks 5 minuten gespeeld op dat moment, maar voor de Hurricanes wel het teken om ook maar eens te beginnen. Op de voor hen zo kenmerkende wijze draaiden ze de duimschroeven steeds wat verder aan. Al vrij snel, halverwege de eerste periode, resulteerde dit in een PPG van Nikolaj Ehlers en dus de aansluitingstreffer. Carolina trapte nu het gaspedaal nog maar wat verder in en zette Philadelphia bij tijd en wijle met de rug tegen de muur. Geholpen door zijn verdedigers én af en toe Vrouwe Fortuna hield Dan Vladar de voorsprong van zijn Flyers echter in stand. Zelfs in de door Carolina volledig gedomineerde tweede periode.

HALL OF FAME!

Die storm wisten de Flyers in de tweede periode te overleven, maar toen volgde nog een derde. Voorzichtig beet Philadelphia hierin wat meer van zich af, maar Carolina bleef de bovenliggende partij. Vladar weigerde echter die voorsprong op te geven. Met nog zeven minuten op de klok moest de goalie zich echter overgeven. Seth Jarvis werd in stelling gebracht en schoot de Canes weer naast de Flyers.

Daarmee was het evenwicht terug op het scorebord. Op het ijs was daar ook steeds meer sprake van, wat vooral een compliment was voor de Flyers. Richting de verlenging kon Carolina dan ook bepaald niet vertrouwen op een goede afloop. De Flyers toonden al een veel ander gezicht dan in Game 1 en hadden misschien wel meer verdiend in Game 2. Diep in de eerste OT kregen zij echter ’t deksel alsnog op de neus. Taylor Hall zette door en werkte de winnende 3-2 voorbij Vladar.

UP NEXT

Philadelphia zal Game 2 met een heel ander gevoel afsluiten dan Game 1, maar nog altijd zal dat gevoel zuur zijn. Zij gaven de dominante Canes prima partij alleen bleef een goed resultaat uit. Vrijdag om 02.00 uur Nederlandse tijd krijgen de Flyers een volgende kans. Voor eigen publiek zal Game 3 gewonnen moeten worden om dit Carolina al niet heel vroeg in de serie op matchpoint te zien komen. Wat betreft de Canes zal er weinig veranderen. Die blijven stoïcijns de puck op goal rammen en druk zetten op de tegenstander.

Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 2-0

WESTERN CONFERENCE

Halve Finale (Best-Of-7)

GAME 1: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – ANAHEIM DUCKS

Vegas Golden Knights en Anaheim Ducks stonden vannacht voor het eerst in de tweede ronde tegenover elkaar op het ijs. De goudhemden rekenden in de eerste ronde af met Utah Mammoth en de Ducks ontdeden zich op haar beurt van Edmonton Oilers. Na het weergaloze spektakel tussen Colorado en Minnesota kwamen met name de neutrale fans er ditmaal een stuk minder bekaaid af.

In de eerste periode nam Anaheim het initiatief en zocht het naar openingen in de blauwe lijn van Vegas. Na een minuut kreeg het reeds een gouden mogelijkheid om op de powerplay de score te openen (delay of game penalty Rasmus Andersson), maar ontbrak het aan afronding. De ploeg van head coach John Tortorella was bijzonder geslepen en liet de Ducks vrolijk verder razen, maar gescoord werd er in de eerste twintig niet.

Koud op het ijs in het tweede bedrijf kwam de thuisploeg op voorsprong. Niet voor het eerst dit postseason was het Brett Howden die gehaaid een schot deflected tot treffer promoveerde, ditmaal op aangeven van Mitch Marner. De bezoekers waren vannacht de bovenliggende partij en kregen uiteindelijk pas in de derde periode loon na werken.

Mikael Granlund schoot de Ducks met nog zeven minuten op de klok verdiend langszij, maar bepaalde een vrij discutabele call uiteindelijk de wedstrijd. Op het moment Anaheim door probeerde te drukken, werd een icing call afgezwaaid waarna Ivan Barbashev het buitenkansje tot een 2-1 voorsprong promoveerde. Toch behoorlijk uit het veld geslagen door de beslissing was Anaheim niet meer bij machte een tweede treffer te maken. De empty-netter van Mitch Marner bepaalde de eindstand uiteindelijk op 3-1.

UP NEXT

Hoewel de uitslag anders doet vermoeden kan Anaheim behoorlijk vertrouwen putten uit de eerste zestig minuten. De Ducks waren in grote delen van de wedstrijd de bovenliggende partij en had ook goalie Lukas Dostal zijn zaken uitstekend op orde. Taak aan head coach Joel Quenneville om met name de powerplay op orde te krijgen. Het paradepaardje van de Ducks in de eerste ronde tegen de Oilers was 0 uit 4 vannacht.

Geslepen als de Knights zijn, trokken ze ook deze wedstrijd naar zich toe. De ploeg van ‘Torts’ deed op de juiste momenten weer wat het als contender moet doen, maar is er ook zeker werk aan de winkel voor de ploeg uit Sin City.

Tussenstand in de serie: Vegas Golden Knights leidt met 1-0

Cover photo: Zak Krill

Cavaliers en Pistons winnen Game 7: Raptors en Magic klaar

Lars Leeftink
-
0
Cavaliers en Pistons winnen Game 7: Raptors en Magic klaar

De laatste twee duels van de eerste ronde in de NBA Playoffs werden op zondagavond en in de nacht van zondag op maandag gespeeld. Cleveland Cavaliers en Detroit Pistons wonnen hun Game 7 in eigen huis en gaan zo tegen elkaar spelen in de tweede ronde.

Detroit won Game 7 met 116-94 van Orlando, dat vooral rondom de rust (einde 2Q en begin 3Q) een run tegen zou krijgen die dodelijk bleek te zijn. Dit nadat het Een 3-1 voorsprong in de serie had gepakt door Game 1 in Detroit en Game 3 en Game 4 in eigen huis te winnen.

Game 5 werd vervolgens met de rug tegen in de muur in Detroit door Pistons met 116-109 gewonnen. In Game 6 was er een historische comeback van Pistons na een enorme achterstand in Orlando na de eerste helft. Dit was dan ook het duel waarin Orlando het heeft laten liggen, want in Game 7 bleek Pistons duidelijk beter.

Cavaliers wonnen met 114-102 Game 7 in eigen huis van Toronto Raptors, die net zoals Magic vooral rondom de rust (eind 2Q en begin 3Q) een flinke run weg zouden geven na een prima eerste helft. Raptors kwamen op 2-0 achterstand door twee nederlagen in Cleveland. Toronto won vervolgens twee spannende duels in Toronto met 126-104 en 93-89. Raptors lieten daarna hun kans op een uitzege liggen in Game 5. Het verloor met 125-120 na een voorsprong te hebben gehad voor bijna het hele duel.

In Game 6 wonnen Raptors met de rug tegen de muur vervolgens met 112-110 door een bizarre late driepunter in overtime van R.J. Barrett. Dit bleek echter niet genoeg om in Game 7 ook te winnen. Voor Toronto en Orlando zit het seizoen er dus op, voor Cleveland en Detroit nog niet.

Foto: THE CANADIAN PRESS/Nathan Denette

NHL Play-Offs 2026: Montreal kegelt Tampa Bay uit postseason, Colorado wint huzarenstukje tegen Minnesota

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs 2026: Montreal kegelt Tampa Bay uit postseason, Colorado wint huzarenstukje tegen Minnesota

Afgelopen nacht was daar de climax van de mooiste serie uit de eerste ronde. Of in elk geval aan de kant van de Eastern Conference. In Florida nam Tampa Bay Lightning het op tegen Montreal Canadiens om in die allesbeslissende Game 7 te bepalen wie het tegen de Sabres opneemt in de tweede ronde. In Denver begonnen de Colorado Avalanche en Minnesota Wild daar alvast aan. Zij kruisten de degens in Game 1 van een veelbelovende best-of-7.

EASTERN CONFERENCE

Eerste ronde (Best-Of-7)

GAME 7: TAMPA BAY LIGHTNING – MONTREAL CANADIENS

Montreal Canadiens liet een paar dagen geleden voor eigen publiek de kans liggen om die beslissende vierde in de best-of-7 te winnen. Het gevolg daarvan was dat de Habs in Tampa Bay tegenover de Lightning stonden voor Game 7. Hoewel het de Canadiens gegund was, was zo’n Game 7 de enige juiste uitkomst van een serie waarin er nauwelijks verschil tussen de teams zat. Voor aanvang van die zevende wedstrijd kregen ze in Montreal alvast wel goed nieuws. Voor het eerst deze serie kon blueliner Noah Dobson zijn opwachting maken voor de Habs.

Dobson en zijn collega’s hoefden zich alvast niet te vervelen. Tampa Bay kwam beter uit de startblokken en zette vanaf de start druk op de Canadiens en goalie Jakub Dobes. De jonge Tsjech weerde zich echter kranig en kroop voorzichtig in het hoofd van de tegenstander. Toen Dobes zijn Habs ook nog eens op fortuinlijke wijze zag scoren, leek het helemaal zijn avond te gaan worden. Een schot van Kaiden Guhle werd door Nick Suzuki van richting veranderd, maar dit tip werd onderweg nog weer aangeraakt door één van de Lightning-schaatsen waardoor Andrei Vasilevskiy kansloos was.

Hoewel de bezoekers rond die treffer wel even een opleving kenden, waren het toch de Bolts die de dienst uitmaakten. Met name in de tweede periode werd dit overduidelijk. Vasilevskiy had bij wijze van spreken in de kleedkamer kunnen blijven, want aanvallend werd weinig vernomen van Montreal. Van de Lightning des te meer, maar keer op keer liepen die zich stuk op die menselijke muur uit Tsjechië. Tot diep in de tweede periode Dominic James zijn stick tegen een schot van Charle-Edouard D’Astous kreeg en eindelijk, eindelijk Dobes wist te kloppen.

WEER EEN LUCKY…MAAR WAT GEEFT DAT!

Het kwam de Bolts toe dat ze met een soort van schone lei aan de derde periode konden beginnen. Het jagen op die voorsprong, die ze eigenlijk wel verdienden, kon nu daadwerkelijk starten. Helaas voor de thuisploeg wenste Dobes aan dat alles niet mee te werken. Zijn team kon aanvallend geen vuist maken, maar met een voortreffelijk optreden hield de Tsjech zijn Habs op de been. Vrijwel vanuit het niets kreeg Dobes daarbij nog een mentale opsteker. Via de rug van Vasilveksiy prikte Alex Newhook opeens de 1-2 binnen en moesten de Bolts opnieuw in de achtervolging.

Inmiddels begon voor diezelfde Bolts de tijd aardig te dringen. Niet alleen Dobes, maar ook de klok was een geduchte tegenstander geworden voor de ploeg van Jon Cooper. Met de wanhoop nabij werden de passes er echter niet secuurder op. Juraj Slafkovsky dacht dan ook simpel de bevrijdende derde binnen te schuiven, maar Brandon Hagel speelde nog even voor reddende engel. Echter kon ook Hagel niet voorkomen dat de Habs en hun uitblinkende goalie er als een dief in de nacht met winst in Game 7 vandoor gingen en nu Buffalo op hun pad treffen.

UP NEXT

Hoewel ze het in Game 7 ontzettend moeilijk hadden, is het geen grote verrassing dat Montreal zich plaatst voor de tweede ronde. De club is de laatste jaren steentje voor steentje opgebouwd tot een team dat weer serieus mee kan doen om de prijzen. Dit mogen ze nu gaan bewijzen tegen een ander jong roster, dat van de Buffalo Sabres. De onderlinge duels tussen deze rivalen uit de Atlantic Division werden keurig verdeeld. Montreal won er 2, Buffalo won er 2 en elk team scoorde 13 goals.

Voor Tampa Bay eindigt er opnieuw een seizoen in mineur, maar die club is ook zorgvuldig opgebouwd en kan nog wel enkele jaren mee. Met name in Game 7 kon Jon Cooper zijn team weinig verwijten. Ze liepen aan tegen een red hot goalie, die keer op keer de angel uit de aanvallen en schoten haalde. Echter hoeven we met deze Bolts geen medelijden te hebben. Ze hebben immers al twee Cups dit decennium en blijven de komende jaren een factor om rekening mee te houden in de Eastern Conference.

Eindstand in de serie: Montreal wint met 4-3

WESTERN CONFERENCE

Halve Finale (Best-Of-7)

GAME 1: COLORADO AVALANCHE – MINNESOTA WILD

Colorado Avalanche en Minnesota Wild schoten afgelopen nacht de eerste wedstrijd van de tweede ronde Western Conference in gang. Na overwinningen op respectievelijk LA Kings en Dallas Stars staan de (op papier) twee beste ploegen van het westen tegenover elkaar en kan er niets anders dan vuurwerk getoond worden. En dat vuurwerk.. Dat kwam er.

Zowel Colorado als Minnesota gooiden alle opgedane kennis van de eerste ronde zonder pardon bij het grof vuil. Vanaf de eerste tot de laatste seconde was het steengoed ijshockey en golfde het spel heerlijk op en neer. In de eerste periode leek het duel echter al vrij vroeg beslist te worden. Colorado pakte het momentum en schoot via Sam Malinski, Jack Drury en Artturi Lehkonen binnen een tijdsbestek van twee (!) minuten een 3-0 voorsprong op de borden.

Klaar. Over. Uitspelen en op naar Game 2. Onder leiding van Quinn Hughes kwamen de bezoekers via Marcus Johansson en Ryan Hartman op een minuut van elkaar weer (haast volledig) terug in de wedstrijd. In totaal vielen er in de eerste twintig minuten maar liefst 25 schoten te noteren.

Het feestje ging in het tweede bedrijf vrolijk verder en drukten beide ploegen het gaspedaal nog maar een tikje dieper in. Nick Blankenburg liet het thuispubliek voor de vierde maal in deze wedstrijd op de banken staan, maar ook dit keer vertrok de voorsprong als sneeuw voor de zon. Via Vladimir Tarasenko, Quinn Hughes en Marcus Foligno draaiden de Wild het helemaal om en pakten voor het eerst in de avond de voorsprong. Zijn we er dan? Nee! Devon Toews — de absolute uitblinker aan de kant van Colorado — bepaalde de tussenstand na veertig minuten op 5-5 (!).

WAT! EEN! NIVEAU!

Men heeft het over reclame voor de sport ijshockey, maar wat Colorado en Minnesota vannacht op het ijs brachten tart iedere vorm van weldenkend beschrijven. Na twee periodes stond het schotenaantal op een duizelingwekkend 25 om 30 en was het feest nog altijd niet voorbij.

Cale Makar en Nazem Kadri leken de wedstrijd vroeg in de derde dan (eindelijk?) in de plooi te leggen, maar een Minnesota-storm liet Mats Zuccarello de Wild andermaal terug in de wedstrijd komen. Het slotoffensief van de bezoekers leverde niet genoeg op en met nog drie minuten op de klok schoot Cale Makar de 8-6 op de borden. De achtste Avs-treffer was de definitieve nekslag voor de bezoekers en de empty-netter van Nathan MacKinnon bepaalde de eindstand uiteindelijk op een duizelingwekkend 9-6.

UP NEXT

Oh boy. Als dit een voorbode is voor de rest van deze serie weet de NHL-redactie niet of er überhaupt beter ijshockey dit seizoen op het ijs gelegd zal worden. Uiteraard is de 9-6 uitslag (en 79 schoten!) een lust voor het ijshockey-oog, maar dat er defensief het één en ander geschaafd zal worden aan beide kanten staat als een paal boven water.

In de lijn der verwachting ligt het dat de defensieve insteek op de schop zal gaan en we in de nacht van dinsdag op woensdag (02:00 uur Nederlandse tijd) een schaakspel zullen krijgen. De gedachten van vannacht gaan terug naar de ‘Battle of Alberta’ uit 2022, toen Edmonton en Calgary er eveneens een (telraam)feestje van maakten.

Ons welbekende gezegde uit de Podcast afleveringen ‘Stoelriemen vast!‘, is nog nooit zo erg van toepassing geweest. Genieten!

Tussenstand in de serie: Colorado leidt met 1-0

Cover photo: Sam Hodde

NHL Play-Offs 2026: Carolina Hurricanes overrompelt Philadelphia en blijft foutloos in postseason

Dennis Bakker
-
0
NHL Play-Offs 2026: Carolina Hurricanes overrompelt Philadelphia en blijft foutloos in postseason

Carolina Hurricanes en Philadelphia Flyers hadden afgelopen nacht de eer om de eerste wedstrijd van de tweede ronde in gang te schieten. Met Tampa Bay Lightning en Montreal Canadiens zich nog opmakend voor een Game 7 in de eerste ronde, begint de NHL “traditioneel” alvast aan de tweede. Na een ‘mini-vakantie’ van bijna een week was Carolina vannacht echter behoorlijk op afspraak en denderen de Hurricanes vrolijk verder in de play-offs.

EASTERN CONFERENCE

GAME 1: CAROLINA HURRICANES – PHILADELPHIA FLYERS

Het blijft altijd een beetje een gek gegeven dat de tweede ronde van de play-offs eerder beginnen dan de eerste eindigt. In Raleigh werd de tweede ronde van het postseason in gang geschoten en kan men na zestig minuten ijshockey wel rustig stellen dat de Hurricanes vrolijk verder zijn gegaan met huishouden in het seizoenstoetje.

Vanaf de eerste minuut was het vrij duidelijk hoe de kaarten tussen beide ploegen waren geschud. De Canes zochten direct volop de aanval en taak aan de Flyers om de orkaan tegenstand te bieden. Binnen de anderhalve minuut capituleerden de bezoekers reeds na een fraaie afstandskogel van Logan Stankoven. De Carolina-trein denderde vrolijk verder en zes minuten later verdubbelde de thuisploeg de score via Jackson Blake.

De schotenverhouding van twaalf om vier in het eerste bedrijf kreeg eenzelfde vervolg in de tweede periode. Carolina maakte de dienst uit en de ploeg van Rick Tocchet kwam nauwelijks onder de druk van de Metropolitan-winnaar vandaan. Hoewel Philadelphia iets meer uit haar schulp kroop, was het uiteindelijk Logan Stankoven die andermaal het net liet bollen. De van Dallas overgekomen forward (Mikko Rantanen trade, red.) tekende alweer voor zijn zesde play-off treffer van dit seizoen.

Met een 3-0 voorsprong vond Carolina het wel tijd om het tempo wat terug te schroeven in het derde bedrijf. Philadelphia nam het initiatief over, noteerde tien schoten (om twee voor de Hurricanes), maar Frederik Andersen kwam nauwelijks echt in de problemen en noteerde daarmee zijn tweede shutout van dit postseason.

UP NEXT

Carolina pakt de 1-0 voorsprong in deze serie en daar is na de eerste zestig minuten helemaal niets op af te dingen. De Canes waren de bovenliggende partij en Philadelphia zal voor de tweede ontmoeting flink wat huiswerk moeten evalueren.

Tussenstand in de serie: Carolina Hurricanes leidt met 1-0

Cover photo: AP Photo/Karl DeBlake

Celtics geven 3-1 voorsprong weg: 76ers winnen Game 7 in Boston

Lars Leeftink
-
0
Celtics geven 3-1 voorsprong weg: 76ers winnen Game 7 in Boston

De eerste van drie Game 7’s in de eerste ronde van de NBA Playoffs werd in de nacht van zaterdag op zondag gespeeld in Boston tussen Celtics en Philadelphia 76ers. 76ers bleken het duel met drie runs, waaronder eentje aan het einde van het vierde kwart, te winnen en door te gaan om tegen New York Knicks te spelen.

Na een dominante 123-91 zege van Boston in Game 1 hadden veel mensen het idee dat dit geen lange serie ging worden, en na een verrassende zege van 76ers in Game 2 (111-97) wonnen Celtics Game 3 en Game 4 in Philadelphia met 100-108 en 96-128, waardoor ze op match point stonden richting Game 5 in eigen huis. Dat duel, en ook Game 6, ging verloren met 97-113 en 106-93, waardoor een Game 7 nodig was.

In Game 7 hadden 76ers een run in het eerste en derde kwart, maar konden Celtics telkens antwoorden. Een reactie hadden ze echter niet toen Philadelphia nog een derde run in huis bleek te hebben in de slotfase van het duel. 76ers wonnen uiteindelijk met 100-109 in Boston en komen zo van een 3-1 achterstand terug om de #2 seed in het Oosten naar huis te sturen.

Foto: AP Photo/Matt Slocum

1...181920...802Pagina 19 van 802

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU