Een MLB Watch waarin we aandacht besteden aan de imponerende reeks van Chicago Cubs, de hitting streak van onze eigen Ozzie Albies en zowel Xander Bogaerts als Ceddanne Rafaela de lange bal hanteerden. Helaas kwam er minder goed nieuws uit verschillende ziekenboegen en ook dat zetten we op een rijtje.
DUTCH WATCH
ALBIES ZIET HITTING STREAK EINDIGEN IN SEATTLE
Ruim een maand bezig en de Atlanta Braves hadden nog altijd geen serie verloren. Op zien beurt sloot Ozzie Albies de maand april ook nog eens af met een uitstekende 12-game hitting streak. De maand mei begon voor Albies en zijn Braves met een lange road trip. Eentje die vorig weekend begon in het hitter friendly Coors Field van de Colorado Rockies. De toch al productieve Braves konden daar hun knuppels nog eens extra laten brullen. Iets wat vorige week vrijdag overigens dreigde te mislukken. In minder dan geen tijd keken de bezoekers tegen een 6-0 achterstand aan.
Een homerun van Matt Olson – weer hij – zette Atlanta op het bord, maar het was de achtste inning waarin de Braves daadwerkelijk zaken deden. Albies trok zijn hitting streak door, maar was nu belangrijk met een walk en een run. Atlanta kwam naast de Rockies in de achtste en ging er in de negende zelfs voorbij: 8-6. Vorige week zaterdag was het een stuk minder spannend. Albies was 2-for-4 met een double en een sac fly. Hij droeg zo ook z’n steentje bij aan de 9-1 overwinning. Met 2-for-3, 2 walks en 3 runs zette de infielder zich ook zondag in de series finale veelvuldig op het scoreformulier. Zijn hitting streak tikte inmiddels de 15 wedstrijden aan. Een evenaring van zijn persoonlijke record.
HALT IN SEATTLE
Dat record ging er maandag in Seattle op de mooist mogelijke manier aan. Bij een 1-0 voorsprong in de zesde inning klapperde Albies er weer eens een bal uit. Niet alleen werd daarmee de voorsprong van de Braves vergroot, maar tilde hij voor zichzelf de hitting streak naar 16 wedstrijden. Overigens zou die klap niet genoeg zijn voor Atlanta. Zij gingen met 4-5 onderuit tegen de Mariners, die met respectievelijk een 3-run homerun van Luke Raley en een 2-run homer van J.P. Crawford de wedstrijd in de zesde naar zich toetrokken.
Met 1-for-4 en een belangrijke run in de vierde inning scherpte Albies zijn hitting streak dinsdag nog eens aan. Die run scoorde de infielder in de vierde inning toen Mauricio Dubon doorkwam met een 2-run RBI-double. Daarmee werd de stand op 2-2 gebracht. Matt Olson sloeg de Braves uiteindelijk met een solo homerun naar de 3-2 zege. Deze werd overigens geboekt zonder Ronald Acuna Jr.. De outfielder kampt sinds de serie tegen Colorado met een hamstringblessure. Niet heel ernstig, maar ernstig genoeg om hem even uit de line-up te halen.
Woensdag kwam er een einde aan twee mooie reeksen. Atlanta bewoog zich nog altijd door het seizoen zonder een serie te verliezen, maar dankzij onder meer een prima optreden van Mariners-starter Bryan Woo werd de sterke slagploeg van de Braves aan banden gelegd. Albies wist dit keer geen hit te produceren en zag zijn hitting streak dus eindigen na 17 wedstrijden. Seattle won de series finale met 3-1 waardoor ook Atlanta dit seizoen nu een serie heeft verloren. In de NL East voelen ze dat nog niet overigens, want de Phillies en Nationals volgen op respectabele afstand.
BOGAERTS ZET PADRES OP JUISTE SPOOR
Ondanks dat sterren als Fernando Tatis Jr. nog niet aan de verwachtingen voldoen dit seizoen draaien de San Diego Padres goed mee in de NL West. Heel even mochten ze zelfs genieten van de koppositie, maar na een verloren drieluik tegen de Cubs vorige week namen de LA Dodgers die weer over. De serie na de Cubs bleek ook die andere franchise uit Chicago een handenbindertje. Met 8-2 en 4-0 rekenden de White Sox vorig weekend relatief probleemloos af met de Padres in de eerste twee wedstrijden van die serie. Bogaerts was in die duels 0-for-6 aan slag en dwong in elk van de twee wedstrijden één keer vier wijd af.
De Padres hadden er nu al vier op rij verloren en vijf van hun laatste zes. Om gelijke tred te houden met de Dodgers werd het weer eens tijd voor een overwinning en daar dacht Xander Bogaerts ook zo over. In de series finale was de infielder 2-for-4 aan slag met ook nog zijn vierde gestolen honk van ’t seizoen. Zijn belangrijkste hit kwam in de achtste inning bij een 3-3 tussenstand. Met al twee nullen op het bord maakte Bogaerts er een lange AB van. De zesde pitch van reliever Bryan Hudson ging, met twee honken bezet, richting het derde honk. Voldoende om Ramon Laureano over de thuisplaat te helpen voor wat uiteindelijk de winnende run bleek te zijn: 4-3.
BOGEY GOES BOOM!
Na die overwinning stapten de Friars op het vliegtuig naar San Francisco, waar de Giants maandag de eerste van drie wedstrijden met 3-2 wonnen. Bogaerts kon aan slag niet imponeren, maar zou in de rest van die serie de 0-for-3 ruimschoots compenseren. Dat begon al dinsdag in de tweede inning. Bij een 0-2 achterstand joeg hij een solo homerun het stadion uit om de Padres op het bord te zetten. In de vierde inning zorgde Bogaerts opnieuw voor een RBI en de tweede run van San Diego. De ploeg boog in die inning een 1-4 achterstand om in een 6-4 voorsprong om uiteindelijk met 10-5 te winnen.
Woensdag stelden de Padres ook de winst in deze serie veilig. En weer was Bogaerts belangrijk met wéér een homerun. Zijn zevende dit jaar. Met Manny Machado aan boord timmerde de Oranje-captain een 2-run homerun het park uit. Hij tilde daarmee de stand van 3-1 naar 5-1 en bepaalde met die klap achteraf de eindstand van dit duel. Na deze serie gingen de Padres nog altijd gelijk op met LA. De twee sterrenensembles in de NL West hebben al wel een flinke voorsprong opgebouwd ten opzichte van de rest in die divisie.
KENLEY JANSEN IN DE WACHTKAMER
De afgelopen weken gaven we op deze plek de ups en downs in het sportieve leven van een MLB-closer weer. Twee weken geleden waren daar nog die saves die Kenley Jansen naar de derde plek op de all-time lijst van closers bracht. Vorige week belichtten we de andere kant van de medaille. Twee keer over werd een voorsprong weggegeven waardoor Jansen min of meer een nederlaag van de Detroit Tigers inleidde. Voor closers kan een medaille nog een derde kant hebben. Namelijk die van geen of nauwelijks actie. En laat dat nou deze week aan de hand zijn met Kenley Jansen.
In de serie thuiswedstrijden tegen de Texas Rangers verloren de Tigers het eerste duel, maar pakten ze uit in de volgende twee. De uitslagen waren dusdanig groot (5-1 en 7-1) dat A.J. Hinch geen beroep hoefde te doen op z’n closer. Hoewel de situatie er maandag 4 mei ook niet om vroeg, besloot de Tigers-manager nu Jansen wel aan het werk te zetten. Tegenstander Boston Red Sox had nog een 5-4 voorsprong meegenomen uit de achtste inning en aan Jansen de taak om die stand nog even zo te houden. Slechts 10 pitches had de international nodig om, met behulp van zijn defensie, 3 nullen op het bord te krijgen. Het lukte Detroit daarna niet om de achterstand goed te maken.
Die 10 pitches waren de enige ballen die Jansen deze week gooide in wedstrijdverband. Detroit kreeg zowel op sportief als personeel vlak – daarover straks meer – een paar klappen te verwerken en moest de leiding in de AL Central na de serie tegen Boston weer aan Cleveland laten.
RAYS WINNEN, MAAR VOORAL ZONDER PALACIOS
In de AL East maken twee teams de dienst uit. Van de New York Yankees was dit wel verwacht. Of misschien zelfs wel geëist. Dat de Tampa Bay Rays in de slipstream van de Bronx Bombers uitstekend presteren, hadden veel minder mensen verwacht. Dankzij de hits van Chandler Simpson, de RBIs van Jonathan Aranda, de homeruns van Junior Caminero en gedegen defensief werk presteren de Rays uitstekend. Helaas gebeurt dit wel steeds vaker zonder de inbreng van Richie Palacios. Zo verscheen de veelzijdige international afgelopen week slechts drie keer binnen de lijnen en waren er slechts vijf officiële at-bats voor hem weggelegd.
Tussen 22 april en 28 april won Tampa Bay er zes op rij. Cleveland verstoorde die reeks, maar vorige week tegen de San Francisco Giants besloot de ploeg van manager Kevin Cash de draad weer op te pakken. Dit gebeurde op 1 mei, zonder Palacios, met een 3-0 overwinning. Een dag later, mét Richie Palacios, wonnen de Rays met 5-1. De tweedehonkman van dienst was 0-for-2 met twee keer vier wijd. Als pinch runner kwam Palacios zondag in de zevende inning in de wedstrijd. Vanaf het eerste honk probeerde hij direct het tweede te stelen, maar helaas voor hem en de Rays zonder succes. Tampa Bay had dit keer extra innings nodig om de derde overwinning op rij binnen te slepen: 2-1.
Tegen divisierivaal Toronto gingen de Rays vrolijk door met winnen. Zonder Palacios versloegen ze de Blue Jays met 5-1 in de eerste ontmoeting. Op 5 mei vond de Oranje-international zich weer terug in de starting line-up. Als tweedehonkman wist hij aan slag echter niet te overtuigen. Met 0-for-3 en een strikeout daalde zijn slaggemiddelde voor het eerst sinds 4 april onder de .200. Palacios nam een .192 batting average mee naar Boston, waar de Rays dit weekend de Red Sox ontmoeten.
RAFAELA LAAT KNUPPEL SPREKEN
Onder de opvolger van Alex Cora begonnen de Boston Red Sox aanvankelijk goed. Met een serie van drie thuiswedstrijden tegen Houston Astros en drie uitduels met Detroit Tigers mochten Ceddanne Rafaela en consorten deze week laten zien welke richting dit team op gaat. Blijven ze winnen in een poging nog iets van dit seizoen te maken of vallen ze terug in hun oude gewoonte en stapelen de nederlagen zich weer op?
De maand mei begon vorige week vrijdag in elk geval goed voor Boston. Thuis werden de Astros met 3-1 aan de kant gezet. Rafaela kwam in de vierde inning door met een single en was 1-for-3. Minder verging het de BoSox in de tweede ontmoeting. Met 1-for-4 en een gestolen honk liet Rafaela zijn aanwezigheid weer merken, maar de rappe outfielder uit Willemstad kon een 3-6 nederlaag niet voorkomen. Houston zou deze serie zondag naar zich toetrekken middels een 3-1 overwinning. De Astros hadden daarvoor wel tien innings nodig, maar in geen daarvan lukte het Rafaela een hit te produceren. Hij bleef 0-for-4.
TIGER-TEMMER RAFAELA
Wat Ceddanne Rafaela toen nog niet wist, was dat hij in Detroit aardig aan zijn slaggemiddelde ging werken. Dat begon al op maandag toen hij 2-for-5 was in de met 5-4 gewonnen openingswedstrijd tegen de Tigers. In het verleden hebben we vaker aangegeven dat Rafaela aan slag wel constanter mag worden. Als hij de bal raakt, dan komen die hits ook in bosjes en dat was ook nu in Detroit weer het geval. Met twee honken bezet en twee nullen op het bord kwam de outfielder dinsdag al aan slag in de eerste inning. De derde pitch die hij zag van Framber Valdez – over hem straks meer – ging ver het rechtsveld in voor een 3-run homerun. Met een RBI-single zou Rafaela even later ook nog voor de vierde run namens Boston zorgen, dat uiteindelijk met 10-3 won.
Helaas voor onze landgenoot kreeg die 3-for-5 met 4 RBIs woensdag niet helemaal het gehoopte vervolg in de series finale. Ja, met een run was Rafaela opnieuw productief voor Boston, maar aan slag moest hij het doen met 0-for-2, 2 walks en een gestolen honk. Zijn tweede deze week. De Red Sox wonnen echter wel. Met 4-0. Zij beleefden zo een primeur in Motown, want dit was de eerste serie die door Boston met een sweep gewonnen werd.
RONDJE LANGS DE VELDEN
SKUBAL ONDERGAAT OPERATIE AAN ELLEBOOG
Groot nieuws uit Detroit deze week. En helaas voor de Tigers bepaald geen goed nieuws. Anderhalve week geleden sloeg de schrik hen al om het hart toen Tarik Skubal tegen de Braves “iets” voelde. De Cy Young-winnaar kon toen nog door, maar blijkbaar bleef hij last houden. Afgelopen maandag kwam Detroit Tigers met het persbericht dat hun grote ster, in het bezit van een aflopend contract, zeker twee tot drie maanden uit de roulatie is.
De 29-jarige ace van de Tigers ondergaat een operatie aan zijn elleboog om losse restjes te laten verwijderen. Dit kunnen bijvoorbeeld stukjes bot zijn. Skubal was tot zijn blessure niet bezig aan een topseizoen. Voor zijn doen dan, want een 2.70 ERA is nog lang niet slecht. De Tigers zullen het dus voorlopig zonder hun grote man moeten doen. Je kunt ook zeggen, dat ze vast kunnen wennen. Het contract van Skubal loopt dus af na dit seizoen en Detroit lijkt niet in de positie hem het geld te kunnen bieden dat hij ergens anders wél kan vangen. Echter kan hier die blessure ook roet in het eten gooien, want hoe fit en goed is Skubal als hij straks terugkeert?
ENKELOPERATIE MAAKT EINDE AAN SEIZOEN CORREA
Nog meer blessurenieuws en ook hier betreft het een grote naam. De Houston Astros kunnen de rest van dit seizoen niet meer beschikken over Carlos Correa. Afgelopen dinsdag voelde Correa iets knappen in zijn enkel tijdens batting practice en verging van de pijn. Na onderzoek bleek dat één van zijn enkelbanden afgescheurd was en dat dit operatief verholpen moest worden. Voor de Astros is dit de volgende klap, want eerder verdwenen Jeremy Pena, catcher Yainer Diaz en outfielders Joey Loperfido en Jake Meyers en werpers Hunter Brown en Josh Hader al geblesseerd uit de line-up.
Met Correa verliest Astros-manager Joe Espada één van zijn meest productieve spelers. Hoewel Correa wel eens beter aan een seizoen begon, was hij toch al goed voor 16 RBIs. Aangezien Houston momenteel nog altijd onderin de AL West bivakkeert, zal het wegvallen van Correa zijn sporen nalaten. Defensief zal infielder Nick Allen in staat moeten zijn de schoenen van Correa te vullen. Aan slag is Allen echter wel een tandje of twee minder dan de drievoudig All-Star en voormalig Rookie of the Year.
CUBS NIET TE STOPPEN
De Chicago Cubs doen het voortreffelijk in de NL Central. Ten opzichte van de Cardinals en Pirates hebben ze al een leuke buffer opgebouwd en hebben dat mede te danken aan een 10-game winning streak tussen 14 en 24 april. Die winstreeks beviel de ploeg blijkbaar dusdanig goed dat ze daar opnieuw mee bezig zijn. Nadat het eind april even minder ging, hebben de Cubs de draad weer opgepakt. In de nacht van vrijdag op zaterdag versloegen ze in Texas de Rangers met 7-1 voor opnieuw een tiende zege op rij. Dat is voor het eerst sinds 1935 dat de franchise dit lukt. Twee van dergelijke winning streaks in één seizoen.
Een groot deel van die overwinningen boeken ze op het oh zo vertrouwde Wrigley Field. Een iconisch en legendarisch stadion, waar de fans niet weten wat hen overkomt. Hun Cubs hebben al vijftien wedstrijden in eigen huis op rij gewonnen. De laatste die in het zuiden van Chicago wist te winnen, was Pittsburgh. Voor die zege van de Pirates moeten we terug tot 11 april. Hoewel het er in de laatste serie tegen de Cincinnati Reds drie keer enorm om spande, bleven de Cubs winnen. Drie keer met een walk-off maar die tellen ook. Met een 8-3 overwinning op donderdag konden de fans hun zenuwen wat rust geven.
We moeten bijna 100 jaar terug in de tijd om de laatste keer tegen te komen waarin de Cubs zo goed presteerden in eigen huis. In 1935 won de club er 18 op rij thuis. Een aantal dat ze vanaf 18 mei in gevaar kunnen brengen als ze de Milwaukee Brewers voor drie duels ontvangen. Dan zal ook blijken of de huidige versie van de Cubs het franchiserecord kunnen bedreigen. Dat staat op 21 opeenvolgende overwinningen in thuiswedstrijden en dateert uit 1880. Toen de Cubs nog op Lakefront Park speelden.
REDS-CLOSER PAGAN LOOPT HAMSTRINGBLESSURE OP
Een vervelend beeld afgelopen dinsdag bij het duel tussen de Cincinnati Reds en Chicago Cubs. Met een 2-2 stand in de negende inning besloot Reds-manager Terry Francona closer Emilio Pagan naar de heuvel te sturen. De geroutineerde manager moest al snel een volgende beslissing nemen, want al na zijn eerste pitch ging Pagan krimpend van de pijn naar de grond. Al rap was duidelijk dat de 34-jarige closer niet verder kon. Met zijn vuisten sloeg hij in het gras en bood zelfs Francona en de Reds zijn excuses aan…
Na onderzoek bleek Pagan een hamstringblessure te hebben opgelopen. Gelukkig voor hem en de Reds is de zwaarste optie hem bespaard gebleven, waardoor de werper dit seizoen nog wel in actie kan komen. Afhankelijk van ’t verloop van de revalidatie zal hij zes tot acht weken moeten missen. Met 6 saves was Pagan aardig aan dit seizoen begonnen en de Reds kunnen hem ook zeker gebruiken. De ploeg staat laatste in de NL Central, maar dat klinkt slechter dan het is. Cincinnati heeft een winning record, terwijl bijvoorbeeld de nummer 2 in de NL East (het opgeleefde Philadelphia) een losing record laat noteren.
PRIMEUR VOOR OHTANI
Twee World Series-ringen, vier keer verkozen tot MVP, Rookie of the Year, viervoudig winnaar van een Silver Slugger-award en MVP van de NLCS. Zomaar wat prijzen die Shohei Ohtani al op zijn goedgevulde schoorsteenmantel had staan. Toch volgde er deze week een prijs die nog niet in het bezit van Ohtani was. De Japanse superster van de LA Dodgers werd namelijk verkozen tot Pitcher of the Month in de National League voor de maand april. En een stukje maart.
Ohtani mag dan in het slagperk nog niet helemaal zichzelf zijn, maar op de heuvel is de 31-jarige Japanner fantastisch bezig. Met één wedstrijd in maart en vier in april tekende Ohtani voor een ERA van 0.60. In elk van die starts hield de Japanner het zes innings vol op de heuvel en stond in totaal slechts 17 hits toe. Daar stonden 34 K’s tegenover en in totaal slechts 2 runs. Zijn kersverse titel heeft Ohtani dan ook dik verdiend. De Pitcher of the Month van de American League vinden we overigens ook in LA. Die titel ging namelijk naar José Soriano van de Angels.
FRAMBER VALDEZ IS FRUSTRATIES NIET DE BAAS
Framber Valdez was er dinsdag helemaal klaar mee. De startend werper van Detroit Tigers kreeg ze in Boston aan alle kanten om z’n oren en keek na twee innings al tegen een 8-2 achterstand aan. Toen Willson Contreras en Wilyer Abreu er vervolgens met back-to-back solo homeruns er ook nog eens 10-2 van maakten, liep de emmer over. De eerste pitch na die tweede homer raakte Trevor Story op z’n rug. De Red Sox-infielder was daar logischerwijs niet van gediend en er werden wat onvriendelijkheden uitgewisseld. Het gevolg was dat Story richting het eerste honk kon en Valdez kon inrukken.
Dat laatste gold ook voor zijn manager A.J. Hinch. Beiden werden weggestuurd en zouden naderhand geschorst worden. Hinch mocht de volgende wedstrijd niet op de bank verblijven, terwijl zijn werper aanvankelijk zes wedstrijden geschorst werd. Dit werd teruggebracht tot vijf duels, maar dan nog betekent dit één gemiste start. Iets wat de Tigers niet kunnen gebruiken, want ze moeten ook al de geblesseerde Skubal, Casey Mize en Justin Verlander missen.
Cover photo: Meg McLaughlin/The San Diego Union-Tribune
