NHL Olympics 2026: Preview Poule B

Door Hans Mulder

Voor het eerst sinds Sotchi 2014 zijn de grote kanonnen van de NHL weer present op de Olympische Spelen. Voor de NHL-redactie van SportAmerika meer dan genoeg reden om het olympisch ijshockeytoernooi bij de mannen op de voet te gaan volgen. De komende drie dagen blikken we vooruit op de groepsfase van het mannentoernooi. Gisteren openden we onze serie previews met Poule A en dus is vandaag Poule B aan de beurt.

INTRO

In Poule B van het olympisch toernooi komen we de twee Scandinavische grootmachten tegen. Zweden en Finland zorgen altijd voor spektakel in de onderlinge duels en op vrijdag 13 februari mag de hele wereld meegenieten! Twee teams tjokvol NHL-talent en Finland dat wil laten zien dat die olympische titel van vier jaar geleden geen incident was. De Finnen waren in Beijing toen te sterk voor de Russen. Wat we toen nog niet wisten, was dat Rusland een paar weken later door vrijwel de gehele sportwereld geschorst zou worden. Tot op de dag van vandaag.

Finland won dat goud zonder hulp van de NHL-sterren. Die zijn er nu dus wel bij, waardoor we de Noord-Europeanen zeker niet over het hoofd mogen zien. Hetzelfde geldt voor hun Zweedse buren. Die komen ook met grof geschut naar Italië in de hoop voor het eerst sinds 2014 weer eens een medaille mee terug te nemen. Als het even kan een gouden, want de laatste olympische titel van de Tre Kronor dateert alweer uit 2006. Vier jaar geleden grepen de geel-blauwen net naast een plak. De ploeg die daarvoor verantwoordelijk was, is 14 februari de derde en laatste tegenstander in de poulefase: Slowakije.

De Slowaken werden in Beijing gedragen door twee tieners. Voor Simon Nemec en Juraj Slafkovsky betekenden die Winterspelen namelijk de springplank naar de NHL. Die twee zijn er nu ook weer bij. In de breedte misschien niet het allersterkste land op de Spelen, maar ook eentje die niet onderschat mag worden. Of dat ook gezegd kan worden van Italië weten we niet. Het gastland promoveerde vorige zomer naar het hoogste niveau, doet het zonder NHL-spelers en keert naar twintig jaar terug op dit podium. De laatste keer dat Italië aanwezig was eveneens als gastland en verlieten ze het toernooi direct na de groepsfase.

TEAM FINLAND

Een titelverdediger die niet als topfavoriet naar de Spelen komt. Door de aanwezigheid van al die NHL-spelers is dat de realiteit waar Finland mee te maken heeft. Dat gezegd hebbende, mogen de Finnen zelf ook niet klagen over hun selectie. Het is nogal niet wat waar coach Antti Pennanen mee naar Milaan-Cortina komt. Hij heeft daarbij zelfs nog het geluk dat een aantal spelers al goed op elkaar is ingespeeld omdat ze in het dagelijks leven samen op het ijs staan in het shirt van de Dallas Stars.

Als we beginnen bij de aanvalslijnen geldt dit bijvoorbeeld voor de snelle Roope Hintz en afmaker Mikko Rantanen. Zij zijn sterkhouders bij één van de sterkste teams in de NHL en dat zegt dus ook veel over hun kwaliteiten. Van de Florida Panthers komt het koppeltje Anton Lundell en Eetu Luostarinen. Bij dat sterrenensemble misschien iets minder bepalend dan hun landgenoten van de Stars, maar ook Lundell en Luostarinen kun je er op de Spelen heel goed bij hebben!

Colorado Avalanche levert Joel Kiviranta en Artturi Lehkonen aan dit Finse team. In Denver zijn dit niet echt dragende spelers en een dergelijke rol hoeven we ook bij Finland niet van ze te verwachten. Daar heeft Suomi onder meer ook Sebastian Aho van de Hurricanes nog voor. De Seattle Kraken leveren ook nog een duo in de jonge Kaapo Kakko en Eeli Tolvanen. Leggen we deze aanval in zijn geheel langs de meetlat, dan staat dit Finland er goed op. En ze hebben na die matige prestaties tijdens de FourNations vorig jaar wel wat goed te maken. Met een vergelijkbaar roster wisten de Finnen toen geen van hun drie wedstrijden te winnen.

DEFENSIE

Bij dat toernooi was Aleksander Barkov, captain en waarschijnlijk de beste speler, nog wel van de partij. De Panthers-captain mist de Spelen echter vanwege een zware blessure, maar daar staat dan wel weer tegenover dat Miro Heiskanen dit keer het mooie blauw-witte tricot kan dragen. Heiskanen is een bepalende factor bij de Stars en één van de beste blueliners in de NHL. De verdediger is een meesterbrein op de powerplay en met zoveel scorend vermogen in de aanval maakt die Finland levensgevaarlijk.

Teamgenoot Esa Lindell behoort ook tot de Finse selectie. Lindell is iets minder spectaculair, maar defensief oerdegelijk. Ook daaraan hebben ze geen gebrek overigens. Niko Mikkola werd elf jaar geleden in de Entry Draft bijna over het hoofd gezien en pas als 127e gekozen. De verdediger is nu 29 jaar en heeft als gewaardeerde kracht van de Florida Panthers al twee keer de Stanley Cup gewonnen. Daarmee heeft hij er nu evenveel als Olli Maata, die in 2016 en 2017 de Cup met Pittsburgh won. Met zijn 31 jaar voegt de Mammoth-speler de nodige ervaring aan deze blauwe lijn toe.

We blijven nog even in koppeltjes denken. Henri Jokiharju en Rasmus Ristolainen spelen respectievelijk voor de Bruins en Flyers, maar hebben een gezamenlijk verleden bij de Buffalo Sabres. Het is dus geen rare gedachte om ook hen naast elkaar te zetten op de blauwe lijn. Hoewel er landen zijn waar deze linie beter bezet is, hoeven de Finnen zich niet te schamen voor hun defensie. Twijfelachtig is wel of er genoeg aanvallende stootkracht vandaan kan komen in wedstrijden waar het er echt om gaat.

GOALIES

Traditioneel zitten de Finnen goed in hun goalies. Ze hadden vroeger al Mikka Kiprussof, Pekka Rinne en Tuuka Rask. Om maar een paar klasbakken te noemen. Zo’n status hebben Kevin Lankinen, Juuse Saros en Joonas Korpisalo (nog) zeker niet. Korpisalo is zelfs pas op het laatste moment aan deze selectie toegevoegd omdat Uukko-Pekka Luukkonen geblesseerd is afgehaakt.

Lankinen en Korpisalo zijn bij hun clubs (beoogde) backups. In het geval van Lankinen gaat dat niet helemaal op omdat bij zijn Vancouver Canucks starter Thatcher Demko nogal eens in de lappenmand zit en er dus vaak een beroep gedaan wordt op de Fin. Korpisalo moet bij de Bruins Jeremy Swayman voor zich dulden, maar van die “problemen” heeft Saros geen last. De nog altijd pas 30-jarige sluitpost is al bezig aan zijn elfde seizoen in de NHL en één van de sterkhouders bij Nashville.

Echter moeten we hier wel de aantekening maken dat Saros de laatste drie seizoenen wat mindere statistieken noteert. Waar hij aan het begin van dit decennium nog tot de elite behoorde, doet hij dat nu niet meer. In Finland zullen ze hopen dat hij de vorm van weleer nog ergens op kan duiken de komende weken.

ONE TO WATCH

Op een roster dat gedomineerd wordt door ervaren NHL-ers en gevestigde namen pikken wij er een rookie uit. Oliver Kapanen behoort dat die ontzettend talentvolle, jonge kern die de Montreal Canadiens de komende jaren terug naar de absolute top moet leiden. En de 22-jarige Fin hoopt daar in Milaan-Cortina alvast voor warm te draaien door een belangrijke rol te spelen in de jacht op goud met zijn land.

Kapanen werd in de tweede ronde van de draft in 2021 door Montreal opgepikt. Daarmee hadden de scouts hun werk goed gedaan, want in aanloop naar die Entry Draft schoot Kapanen ze als junior uit alle hoeken en standen binnen. Hoewel het daarna bij de senioren een tandje minder ging, kregen de Habs tijdens het WK van 2024 de bevestiging dat het goed zat. Met 6 goals liet de piepjonge Fin maar weer eens van zich horen. Nadat de club hem nog even in Europa hield, mocht Kapanen vorig seizoen ruiken aan het grote werk om dit seizoen definitief door te breken.

Op één van de jongste rosters in de National Hockey League behoort Kapanen vaak tot de uitblinkers. Met de regelmaat van de klok vindt hij de weg naar het vijandelijke doel en kan hij bijna elke wedstrijd rekenen op zo’n 15 minuten aan speeltijd. Daarnaast loopt Kapanen ook niet weg voor zijn defensieve arbeid. Dat laatste zal hem waarschijnlijk zijn plekje op dit Finse roster hebben opgeleverd. Tegen het geweld van de Canadezen, Amerikanen en mogelijk de Zweden komen de Finnen misschien net iets aan kwaliteit tekort. Dit kunnen ze echter compenseren door keihard te werken en dan heb je aan deze Oliver Kapanen een hele goede!

TEAM ZWEDEN

Voor de laatste wereldtitel moeten we acht jaar terug. De laatste olympische titel is al 20 jaar geleden en de laatste olympische medaille was in 2014. Een eeuwigheid voor een groot ijshockeyland als Zweden. In Milaan hebben ze de kans om af te rekenen met die periode van droogte. Als we Canada en de VS even buiten beschouwing laten, dan komen de Zweden waarschijnlijk met het beste en meest uitgebalanceerde gezelschap naar Milaan. En als we de twee topfavorieten een advies mogen geven, wees op je hoede als je dit ontzettend sterke Zweden tegenkomt!

Kijken we alleen al naar de aanval, dan lopen daar bijna alleen maar spelers die bij hun NHL-club op een of andere manier bepalend zijn. William Nylander is vermoedelijk de naam die op het eerst oog ’t meest tot de verbeelding spreekt, maar wat dacht je van Elias Pettersson, Mika Zibanejad, Adrian Kempe of Joel Eriksson Ek? Dan hebben we Gabriel Landeskog nog niet genoemd. De Avalanche-captain hoopt op tijd fit te zijn voor deze Spelen nadat hij vorige maand (weer) een blessure opliep. Wedstrijdritme zal hij missen in Milaan, maar dat compenseert de dertiger met een gezonde portie passie en veerkracht. Nog los van zijn klasse natuurlijk.

Met Filip Forsberg en Rickard Rakell heeft Zweden een stel ware doelpuntenmachines in huis. Zo heeft de 31-jarige Forsberg er al 24 in het mandje liggen voor Nashville. Dat is nog wel ver verwijderd van zijn persoonlijk record dat hij twee jaar geleden op 48 goals in één seizoen zette. Rakell daarentegen heeft het dit seizoen wat lastiger in Pittsburgh. Waar hij er vorig jaar nog 35 tegen de touwen schoot, daar moet de 32-jarige aanvaller nu vooralsnog genoegen nemen met 10 treffers. Al miste hij ook de nodige wedstrijden door blessureleed.

Update: Bij de Zweden ontbreekt de jonge, technisch zeer vaardige Leo Carlsson vanwege een blessure. De Ducks-aanvaller wordt vervangen door de ervaren Marcus Johansson van Minnesota. Van datzelfde Minnesota Wild moet Jonas Brodin – eveneens met een blessure – passen. Zijn vervanger is Hampus Lindholm van de Boston Bruins. Met beide spelers voegen de Zweden nog meer ervaring toe aan dit sterke roster.

DEFENSIE

Onder de indruk van de aanval? Dan heb je de verdediging nog niet gezien. Daar mag bijvoorbeeld Rasmus Andersson laten zien waarom de Vegas Golden Knights hem zo graag wilden. Of Erik Karlsson, die al drie keer verkozen is tot beste verdediger in de NHL. Al moeten we voor de laatste keer wel drie jaar terug in de tijd. De inmiddels 35-jarige Karlsson is over een geheel seizoen genomen misschien niet meer de speler die hij 5 jaar geleden was, maar tijdens de Spelen kan en zal hij nog altijd van veel waarde zijn.

Met de Toronto Maple Leafs mag het dan niet zo goed gaan, maar Oliver Ekman-Larsson onttrekt zich aan die malaise. Bijna 17 jaar geleden werd hij door de toenmalige Phoenix Coyotes als zesde gekozen in de draft. Na wat magere jaren laat OEL, zoals hij kortweg genoemd wordt, weer eens zien waarom de ‘Yotes hem zo hoog hadden zitten. Net als de Leafs wil het ook bij titelverdediger Florida nog niet zo lukken. De Panthers hebben nog flink wat werk te doen om de play-offs te halen en leunen daarbij op de defensieve kwaliteiten van Gustav Forsling. De 29-jarige blueliner was al afgeschreven in de NHL, maar ontpopte zich bij de sterke Panthers bijna vanuit het niets tot vaste waarde.

Zo’n vaste waarde is Victor Hedman bij de Tampa Bay Lightning al sinds mensenheugenis. De 35-jarige verdediger is na het vertrek van zijn maatje Steven Stamkos de captain van de Bolts en ziet zijn team dit seizoen de Eastern Conference met harde hand regeren. Zelf draagt hij daar nauwelijks aan bij vanwege blessureleed. De verwachting is dat de veteraan wel actief kan zijn in Milaan, maar Hedman mist dus wel veel wedstrijdritme.

GOALIES

Een ijzersterke aanval, een oerdegelijke blauwe lijn, maar hoe zit het bij Zweden dan tussen de palen? Laten we voorzichtig zeggen dat veel landen waarschijnlijk graag wilden ruilen met wat de Zweden daar op het ijs kunnen zetten. Te beginnen met de ervaren Jacob Markstrom. Bij de Devils is de 36-jarige niet bezig aan zijn beste periode. De druk die hij daar heeft, die van starter, heeft Markstrom bij de Zweden zeker niet. Hij mag dan de meeste ervaring hebben, maar de beste vorm ligt toch echt bij die twee andere goalies van de Tre Kronor.

Filip Gustavsson en Jesper Wallstedt kennen elkaar door en door. Ze zijn namelijk teamgenoten bij de Minnesota Wild en doen het samen daar voortreffelijk. Alleen de goalies van de Avalanche noteren een hoger gezamenlijk save percentage (.909) dan het Zweedse tandem van Minnesota (.904). Bij de Wild krijgt de 27-jarige Gustavsson wat vaker de voorkeur, maar de statistieken van Wallstedt zijn over het algemeen net iets beter. Niet voor niets heeft de 23-jarige goalie bij de Wild de bijnaam “Wall of St. Paul (speelstad van Minnesota)” gekregen.

ONE TO WATCH

Zoals bij veel meer deelnemende landen hadden we hier ook voor andere namen kunnen kiezen. Lucas Raymond bijvoorbeeld. Met zijn 23 jaar één van de benjamins op het roster, maar al wel bepalend bij een ijzersterk Detroit Red Wings dit seizoen. Daar waar hij opnieuw gemiddeld meer dan een punt per wedstrijd scoort. Toch kiezen we op deze plek voor iemand die óók bezig is aan een subliem seizoen. En gezien de omstandigheden waarin Rasmus Dahlin dat moet doen, is dat ongelooflijk knap.

De laatste anderhalve maand zijn de Buffalo Sabres wel een beetje de talk of the town in de NHL. Al jaren klotst het talent er tegen de plinten, maar pas nu lijkt dat er ook daadwerkelijk uit te komen. Dahlin is ondertussen al twee jaar captain van die franchise, maar de Zweed is ook nog altijd pas 25 jaar. Zowel aanvallend als defensief behoort Rasmus Dahlin tot de elite in de NHL. Met 11 goals en 47 punten is hij ook dit seizoen weer van ongekende waarde voor zijn Sabres. Op het ijs dwingt hij respect af, maar naast het ijs verdient hij dat respect nog veel meer.

Afgelopen zomer kwam dat hele nare bericht opeens online dat zijn verloofde kampte met zware hartproblemen. De Zweedse moest zelfs een harttransplantatie ondergaan en verbleef lang op de intensive care. Dat laatste gebeurde in Zweden terwijl haar verloofde in de VS “gewoon” zijn wedstrijden voor Buffalo bleef spelen. En dit deed alsof er niets aan de hand was. In november vertrok Dahlin even naar Europa om zijn vriendin bij staan in haar herstel. Na zijn terugkeer bij de Sabres bleef Dahlin stoïcijns zijn punten verzamelen en de Sabres naar overwinningen leiden.

TEAM SLOWAKIJE

Veel aandacht in deze poule zal gaan naar de twee Scandinavische powerhouses, maar laten we vooral niet vergeten dat de winnaar van de bronzen plak in Beijing ook hier terug te vinden is. Aan de hand van onder meer Juraj Slafkovsky en Simon Nemec zetten de Slowaken daar een fenomenale prestatie neer. Na een moeizame groepsfase schakelden ze in de tussenronde Duitsland uit om vervolgens de Amerikanen in de kwartfinale te verrassen. Finland was dan weer te sterk in de halve finale, maar de strijd om het brons werd een prooi tegen Zweden.

Twee van de smaakmakers van toen zijn er nu ook weer bij. Slafkovsky werd vier jaar geleden verkozen tot MVP van het toernooi. Hij was toen nog maar 17 jaar en is inmiddels een sterk bij de Montreal Canadiens. De inmiddels 21-jarige Slafkovsky is één van de weinige NHL-spelers bij de Slowaken, maar in de KHL schiet iemand als Adam Liska ze dit seizoen bijvoorbeeld gemakkelijk binnen. De 26-jarige aanvaller is captain bij Severstal Cherepovets en staat al op 16 goals en 30 punten in 38 wedstrijden.

Tomas Tatar en Adam Ruzicka hebben een verleden in de NHL. Waar Ruzicka nooit echt kon doorbreken, daar heeft Tatar met name bij de Detroit Red Wings en Montreal Canadiens prima seizoenen gekend. Na een moeizaam vorig seizoen bij de Devils keerde Tatar terug naar Europa waar de 35-jarige winger neersteek in Zwitserland. Bij Zug is hij nu de man van de assist. Daar hopen ze bij Slowakije ook op, maar om het Finland en Zweden lastig te maken, zal Tatar toch ook zijn scoring touch terug moeten vinden.

DEFENSIE

Op de blauwe lijn springen drie namen in het oog. De eerste is die van Simon Nemec. Net als maatje Slafkovsky was hij er ook in Beijing al bij. En ook Nemec was toen nog maar 17 jaar oud. Ook voor de blueliner betekenden die Winterspelen het moment van zijn grote doorbraak. Tijdens de Entry Draft een paar maanden later werd Nemec – na Slafkovsky – als tweede gekozen in de draft. Bij de New Jersey Devils heeft hij het als jonge verdediger nog soms moeilijk tegen het aanvallende geweld in de NHL, maar niemand twijfelt aan zijn kwaliteiten.

Waar Nemec de status van dragende kracht nog moet verdienen, daar heeft landgenoot Erik Cernak die al te pakken bij de Tampa Bay Lightning. De 28-jarige Slowaak is niet iemand die de ene puck na de andere tegen de touwen schiet, maar voor Lightning-coach Jon Cooper is het defensief van grote waarde. Hoewel Cernak in 2015 als 43e gedraft werd door de LA Kings, beleefde hij zijn doorbraak in Tampa Bay. Daar waar hij ook zijn twee Stanley Cups won.

Daarvoor kwam de doorbraak van Martin Fehervary net te laat. In 2018 wonnen de Capitals de Stanley Cup en in de zomer van dat jaar pikten zij Fehervary op in de tweede ronde van de draft. Inmiddels is de Slowaak doorgebroken bij de ploeg van Alex Ovechkin en is hij uitgegroeid tot een defensief sterke verdediger. Fehervary houdt van uitdelen, maar is ook zeker niet te beroerd om zich voor een schot te gooien. Dat laatste zal waarschijnlijk van pas komen deze Spelen, maar de vraag is wel of dit Slowakije niet wat aanvallende intenties vanaf de blauwe lijn tekort komt. De overige verdedigers op het roster spelen voornamelijk in Tsjechië en schieten ze daar toch ook niet vanuit alle standen binnen…

GOALIES

Onder de lat beginnen de problemen een beetje voor Slowakije. Adam Gajan en Samuel Hlavaj hebben iets van een NHL-achtergrond. De 21-jarige Gajan zit in de organisatie van de Chicago Blackhawks, maar speelt momenteel nog in de NCAA. Dit doet hij weliswaar niet onverdienstelijk, maar om de sprong naar het hoogste niveau te maken, zal Gajan nog wel wat stappen moeten zetten. Dit geldt ook voor de drie jaar oudere Hlavaj. Minnesota Wild heeft zijn rechten, maar om daar te komen zal er voor de Slowaak nog veel moeten gebeuren.

Dan is er nog de ervaren Stanislav Skorvanek. De 30-jarige sluitpost maakte vaak zijn opwachting voor de vertegenwoordigende jeugdteams, maar als senior verdween hij van het internationale toneel. Daar keerde Skorvanek in 2023 terug toen hij op het WK drie van zijn vier wedstrijden won en slechts 5 tegengoals kreeg op 103 SOG. Dit bleef ook niet onopgemerkt in Tsjechië, waar hij vervolgens in een sterkere competitie nieuwe werkgevers vond in de jaren daarna. Skorvanek lijkt dan ook de starting goalie voor deze Spelen te worden en zal die vorm van dat WK in 2023 nodig hebben om dit Slowakije wederom in de buurt van de medailles te krijgen.

ONE TO WATCH

We hebben de twee grootste blikvangers van dit roster al benoemd. Simon Nemec en Juraj Slafkovsky nemen inmiddels al wat NHL-ervaring mee in hun koffers naar Italië. Pavol Regenda doet dit ook. De 26-jarige winger mocht bij de Anaheim Ducks eens aan het grote werk ruiken, maar bij de San Jose Sharks lijkt de Slowaak die kans nu ook daadwerkelijk te grijpen. Toch gaat onze aandacht hier uit naar een andere aanvaller. Slowakije komt namelijk weer met een veelbelovend jong talent naar de Spelen, maar door de toegenomen status van dit land is Dalibor Dvorsky al geen geheim meer. Sterker nog, de rookie maakt al veel vlieguren bij de St. Louis Blues.

Die franchise koos hem al als tiende in de draft van 2023. Dat was een jaar nadat hij Slowakije U18 bijna eigenhandig naar goud op het WK schoot. Met 5 goals en 11 punten in vijf wedstrijden opende Dvorsky daar de ogen van de scouts en die gingen nog verder open toen hij het in de Zweedse competities goed bleef doen. Vorig seizoen mocht hij bij de Blues al twee wedstrijden meedraaien in de NHL, maar was het vooral de AHL waar Dvorsky imponeerde met 21 goals en 45 punten voor de Springfield Thunderbirds.

Dit seizoen mag de Slowaak veel vaker opdraven in de hoofdmacht. Met 9 goals en 15 punten doet hij ’t naar behoren in een team dat bij vlagen heel moeizaam draait. Op de kleinere rink van Milaan-Cortina komt de handigheid en snelheid deze Dalibor Dvorsky goed van pas. We kunnen onmogelijk van hem eisen dat hij net als Slafkovsky vier jaar geleden alles en iedereen ondersteboven speelt, maar hij is er zeker één om in de gaten te houden de komende anderhalve week!

TEAM ITALIE

Daar sta je dan als Italië. In een poule met twee grote medaillekandidaten en een outsider. Het gastland heeft bij lange na niet de status van hun tegenstanders in deze poule en het thuispubliek moet er ook rekening mee houden dat hun Squadra kanonnenvoer wordt. Daarmee is de situatie vergelijkbaar met die van China in 2022. Ook toen werd het gastland kansloos laatste, maar hadden de Chinezen nog het “geluk” dat de NHL er niet was met ’t grof geschut.

Door die NHL hebben we bij de meeste landen geen vergelijkingsmateriaal ten opzichte van voorgaande WK’s of Spelen. Dat is er wel in het geval van de Italianen. In Roemenië eindigde Italië vorig jaar achter Groot Brittannië als tweede in Divisie 1 Groep A. Kortweg, het tweede niveau. Voor beide landen betekende dit promotie naar het hoogste niveau. Waar Italië als gastland dus wel present is in Milaan daar wist Team GB zich niet te kwalificeren. De Italianen verloren overigens vrij kansloos met 1-5 van datzelfde Groot Brittannië.

Namens Italië was Tommy Purdeller dat toernooi één van de smaakmakers met 2 goals en 5 punten. De 21-jarige winger heeft een link met Wayne Gretzky, want net als The Great One heeft ook Purdeller een verleden bij de Peterborough Petes in de Canadese Ontario Hockey League. Met 13 goals en 47 punten deed hij ’t daar aan de aanvallende kant best aardig in 2023-2024, maar zijn – 32 rating was voor deze en andere Noord-Amerikaanse clubs blijkbaar voldoende reden om niet met de jonge Italiaan verder te gaan. Hij speelt momenteel in eigen land bij Pustertal waar Purdeller veelvuldig het net weet te vinden.

DEFENSIEF

Waar Italië aanvallend nog best veel talenten meeneemt naar de eigen Winterspelen, daar loopt de blauwe lijn over van ervaring. Dylan Di Perna en Greg DiTomaso zijn met hun 29 jaar hier de groentjes van het gezelschap. Hun voornamen geven al een band met Noord-Amerika aan en inderdaad zijn beide verdediger geboren in Canada. Di Perna speelde tot het begin van dit decennium in Canadese minor leagues tot hij bij Bolzano aan de bak ging in Italië. DiTomaso, geboren in Toronto, speelde tot 2022 in verschillende Canadese en Amerikaanse minor leagues, maar heeft inmiddels twee landstitels in Italië achter zijn naam.

Zij zijn niet de enigen in deze selectie met buitenlandse roots. Thomas Larkin is wat dat betreft ook een mooi verhaal. De Italiaan heeft ook een Duitse achtergrond, maar is geboren in het Engelse Londen. Waar zijn Amerikaanse naamgenoot Dylan heel honkvast is en alleen nog maar het shirt van de Detroit Red Wings heeft gedragen, daar heeft Thomas al de nodige competities versleten. Gedraft door de Blue Jackets in 2009 heeft deze Larkin een verleden in de Amerikaanse NCAA en de AHL. Daarnaast heeft hij twee seizoenen in de KHL gespeeld, maar is hij inmiddels nu al jaren actief in de Duitse DEL. Ervaring als international heeft hij ook genoeg. De 35-jarige Larkin komt al sinds 2010 uit voor de Italiaanse ploeg.

De inmiddels 34-jarige Jason Seed won als junior de zeer prestigieuze Memorial Cup in Canada. Hij speelde destijds voor Gatineau Olympiques waar hij onder meer huidig Islanders-speler Jean-Gabriel Pageau als teamgenoot had. De in Ottawa geboren Seed verkaste in 2017 naar Europa om voor het Franse Briancon te gaan spelen, maar werd pas in 2023-2024 uitgenodigd voor de Italiaanse ploeg. Phil Pietroniro was daar al eerder van de partij en zoals zijn voornaam al doet vermoeden, heeft ook hij een verleden in Canada en de VS. Het heden vinden we echter in zijn geval interessanter. De 31-jarige blueliner is bij zijn Tsjechische club Rytiri Kladno namelijk ploeggenoot van de legendarische 53-jarige Jaromir Jagr.  

GOALIES

We zullen heel eerlijk bekennen dat we niet heel veel weten over de Italiaanse goalies. Wel durven we met enige zekerheid te stellen dat deze sluitposten het heel druk gaan krijgen de komende anderhalve week in Milaan. In deze linie komen we wel de enige tegen die momenteel werkzaam is binnen een NHL-organisatie. De Anaheim Ducks hebben een hoge pet op van Damian Clara, want in 2023 plukte deze franchise de nu 21-jarige goalie al weg in de tweede ronde van de Entry Draft. Daarna maakte Clara vlieguren in de Zweedse en Finse competitie, maar weet daar nog niet erg te overtuigen. Dat doet hij overigens wel in de wedstrijden die hij voor zijn land speelde.

Davide Fadani en Gianluca Vallini hebben ook al de nodige ervaring op het internationale podium. De 25-jarige Fadani speelt in de Zwitserse competitie en maakte indruk op het WK vorig jaar. Vijf keer stond de goalie tussen de palen en met een 1.81 GAA deed Fadani het alleraardigst. Dertiger Gianluca Vallini is de senior van dit drietal. Hij maakt al jaren deel uit van de Italiaanse selectie, maar komt maar mondjesmaat aan spelen toe. Hij zal ook nu niet rekenen op heel veel speeltijd gezien de concurrentie.

ONE TO WATCH

Voor deze plek konden we eigenlijk niet echt een keuze maken. De naam van Dustin Gazley viel op en zijn cv vervolgens ook. Met zijn 37 jaar heeft deze in de VS geboren winger al de nodige competities en clubs versleten. Op die waslijst aan clubs springt Hershey Bears er wel een beetje uit. Dit is de satellietclub van de Washington Capitals in de AHL en met 18 goals en 38 punten deed de Amerikaanse Italiaan het daar in 2014-2015 helemaal niet zo slecht. Al vrij snel na dat avontuur vertrok Gazley naar Europa waar hij de laatste jaren voor Bolzano in Italië nog altijd laat zien over een neusje voor de goal te beschikken.

Sinds 2023-2024 speelt de geboren Amerikaan voor Italië en daar kreeg hij een jaar later Alessandro Segafredo als teamgenoot. De pas 21-jarige winger heeft een Zuid-Afrikaanse achtergrond, maar speelde als junior in Zwitserland. Dit deed hij in de U15 van de Küsnacht Lions bepaald niet onverdienstelijk. Met 59 goals in 2017-2018 en 44 treffers een seizoen later toonde Segafredo zijn scorend vermogen. Helaas voor hem kwam dat er een paar jaar geleden in de Amerikaanse WHL niet uit. Hij probeerde het daar twee seizoenen, maar keerde snel weer terug naar Europa, waar hij nu opnieuw voor Küsnacht speelt.

Aan verhalen geen gebrek bij de Italianen, maar het gaat er straks vooral om wat zij op het ijs laten zien. Ongetwijfeld kan deze Squadra rekenen op veel steun en mogelijk zien de jonge spelers hier een kans om zich in de kijker te spelen. Ze hebben voor dit project de Finse succescoach Jukka Jalonen aangesteld, maar zelfs de drievoudig wereldkampioen en olympisch kampioen van 2022 zal geen al te hoge verwachtingen hebben van zijn Italië dit toernooi.

Cover photo: Matt Slocum/AP Photo

Hans Mulder
Hans Mulder
Dankzij de Braves en de Twins gegrepen door MLB. Wat later door een simpele videogame besmet met 't ijshockeyvirus en blij dat ik hier beide liefdes mag beschrijven.
Vorig artikel
Seahawks domineren Super Bowl LX
Volgend artikel
NHL Olympics 2026: Preview Poule C

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Laatste nieuws

Laatste reacties

Hans Mulder on NHL Trade Deadline LIVE Tracker | Update 21:00 uur: SEAL THE DEAL!
Marcel van Tol on NHL Trade Deadline LIVE Tracker | Update 21:00 uur: SEAL THE DEAL!
Dennis Bakker on NHL Trade Deadline LIVE Tracker | Update 21:00 uur: SEAL THE DEAL!
Hans Mulder on NHL Trade Deadline LIVE Tracker | Update 21:00 uur: SEAL THE DEAL!
Paul Brugmans on NHL Trade Deadline LIVE Tracker | Update 21:00 uur: SEAL THE DEAL!

Gerelateerde artikelen

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU