Home Blog Pagina 795

This week in NBA History: R.I.P 'Pistol Pete' Maravich

0

New Orleans Jazz Pete MaravichDe NBA bestaat bijna 70 jaar en kan daardoor terugkijken op een rijke geschiedenis. Elke donderdag duikt SportAmerika de geschiedenisboeken in, op zoek naar de meest opvallende prestaties van die week.
Maandag 4 januari
1984: In Las Vegas evenaart Utah Jazz forward Adrian Dantley het record van Wilt Chamberlain’s voor het meeste vrije worpen in een wedstrijd. Uit 29 pogingen maakt Dantley er maar liefst 28.
2001: In de 89-83 winst met zijn Wizards op de Chicago Bulls scoort Michael Jordan als vierde speler in de NBA geschiedenis zijn 30,000e punt. In het tweede kwart van de wedstrijd bereikt Jordan het mijlpaal door twee vrije worpen te maken, waarna hij een staande ovatie van de fans ontvangt.

Dinsdag 5 januari
1954: Achtmaal All-Star en Hall of Famer Alex English wordt geboren in Columbia, South Carolina. English speelde bij vier verschillende teams, waarvan de langste periode bij de Denver Nuggets (van 1980-81 tot en met 1989-90). Alex English stond bekend als een elite scorer, in 1982-83 was hij de NBA topscorer met 28,4 punten per wedstrijd.
1988: Hall of Famer Pete Maravich sterft op 40-jarige leeftijd aan een hartaanval. Maravich speelde een basketball potje in een zaal in Pasadena, California, en zakte plotseling in elkaar. Uit de autopsie bleek dat de legende een zeldzame aangeboren afwijking aan zijn hart had: hij miste zijn linker kransslagader.
“Pistol Pete” Maravich ging de geschiedenisboeken in als een van de beste spelers aller tijden. Mede-Hall of Famer John Havlicek noemde Maravich in 2010 de beste ball-handler aller tijden.
Woensdag 6 januari
1951: De Indianapolis Olympians verslaan de Rochester Royals met 75-73 na zes overtimes, de langste wedstrijd in NBA geschiedenis.
1995: De Atlanta Hawks verslaan de Washington Bullets met 112-90, de 939e overwinning voor Hawks Head Coach Lenny Wilkens. Wilkens verbreekt hiermee het record van Red Auerbach voor het meeste overwinningen als Head Coach. In 2010 verbrak Don Nelson het record van Wilkins door voor de 1333e keer te winnen, zijn Golden State Warriors versloegen de Minnesota Timberwolves.
Donderdag 7 januari
1972: De Los Angeles Lakers verpulveren de Atlanta Hawks met 134-90, de Lakers winnen voor de 33ste keer op rij. De langste winstreeks in de geschiedenis van de NBA werd twee dagen later beëindigd door de Milwaukee Bucks van Kareem Abdul-Jabbar.
Vrijdag 8 januari
1985: In de 139-94 overwinning op de Golden State Warriors pakt San Antonio Spurs guard Johnny Moore bijna een quadruple-double. Moore kwam één steal tekort om deze zeldzame stat line neer te zetten. Hij scoorde 26 punten, gaf 13 assists en pakte 11 rebounds en 9 steals.
Zaterdag 9 januari
1947: Don Martin van de Providence Steamrollers wordt de allereerste speler in de BAA (Basketball Association of America, voorloper van de NBA) die 40 punten scoort, in de wedstrijd tegen de Cleveland Rebels.
Zondag 10 januari
1986: Kareem Abdul-Jabbar scoort als eerste speler in de NBA zijn 34000e punt.
Foto:getty images/archief

NHL Draftwatch: Laine en Puljujärvi leiden Finland naar goud

0


In NHL Draftwatch wordt wekelijks gekeken naar de verrichtingen van prospects die in aanmerking komen te worden gedraft tijdens de aankomende NHL Draft. Welke clubs mogen volgend jaar als eerste kiezen en wie zijn de meest interessante spelers om in de gaten te houden? Net als vorig seizoen kan er een Nederlands talent gedraft worden, al wordt zijn naam minder genoemd dan die van Daniel Sprong vorig seizoen. Bartek Bison speelt voor Prince George Cougars in de WHL.
Deze week aandacht voor de slotfase van het WK U20. Finland wist in de kwartfinale Canada uit te schakelen en denderde vervolgens door tot goud op het WK U20. Rusland moest het doen met zilver en Team USA wist het brons te winnen, ten koste van Zweden dat in de bronze medal game een 8-3 nederlaag moest slikken. Over de blessure van Bartek Bison is inmiddels duidelijk dat dit zeker nog enkele weken gaat duren. Om die reden ook deze week geen aandacht voor Bartek Bison.
Kwartfinales
Op basis van de ranglijst in de poulefase vonden er in de kwartfinales geen verrassingen plaats; de nummers 1 en 2 in de poules wisten allemaal te winnen. De grootste verrassing was misschien dan toch dat Finland wist te winnen van Team Canada. De Canadezen speelden een kleurloos toernooi waarin eerder al werd verloren van Team USA en Zweden. Zwitserland werd pas na penalty shots verslagen. Canada gaf het toernooi met de kwartfinale tegen Finland toch nog een beetje kleur. Met 6-5 werd er verloren van Finland, waar doelman Veini Vehvilainen van het ijs werd gehaald. De doelman verloor daarna voorgoed zijn plek aan Kaapo Kahkonen. De maker van het winnende doelpunt? Patrik Laine.

Team USA maakte gehakt van Tsjechië. Mede dankzij een hattrick van Auston Matthews werd het 7-0. Alex deBrincat maakte wat van zijn slechte groepsfase goed met één treffer. Ook de nog niet gedrafte Scott Eansor maakte een treffer, shorthanded legde hij aan voor de 5-0.

Ook Zweden kende geen moeilijke kwartfinale. Slowakije werd met 6-0 opzij geschoven, mede dankzij één treffer van Alexander Nylander.

Vladislav Kamenev voorkwam een flater voor Rusland. De prospect van Nashville Predators dwong laat een overtime af en maakte daarin ook zelf nog de winnende. Denemarken was dicht bij een stunt, maar moest het toernooi toch verlaten.

Halve finales
Het Scandinavische onderonsje tussen Zweden en Finland was lang spannend. De score werd geopend door Rasmus Asplund, maar daarna maakten alleen de Finnen de doelpunten. Het werd uiteindelijk 1-2. Maple Leafs-prospect Kasperi Kapanen en Sharks-prospect Mikko Rantanen noteerde allebei twee assists. Kapanen kwam in de laatste minuut nog goed weg. De aanvaller schoot de puck in de banken, maar kreeg geen tijdstraf aan zijn broek.

Yegor Korshkov was de grote man voor Rusland in de halve finale. Christian Dvorak had de Amerikanen nog op voorsprong gezet, maar de draft eligible Korshkov zette het duel naar zijn hand met een assist en de winnende goal.

Finales
Zweden en Team USA vochten om een troostprijs die eigenlijk niemand wil hebben. De strijd bleek ook maar één periode een strijd. Na de eerste periode (2-2) ging alleen Team USA nog voor de overwinning en zij wonnen dan ook met 8-3. Matthew Tkachuk bekroonde zijn goede toernooi met twee goals en een assist. Opvallend is dat Auston Matthews in dit duel en in de halve finale puntloos bleef.

De grote finale tussen Finland en Rusland werd gewonnen door de Finnen. De meest trefzekere lijn van dit WK, die van Patrik Laine, Sebastian Aho en Jesse Puljujärvi, deed de Russen in de derde periode pijn met twee treffers. Daarmee werd de Russische voorsprong uit periode 1 ongedaan gemaakt. Andrei Svetlakov zette de Russen tussendoor weer op voorsprong, maar Mikko Rantanen leek met zijn late treffer het duel toch in Fins voordeel te beslissen. Leek, want ook die vlieger ging niet op. Zes seconden voor het eind wist opnieuw de ongedrafte Svetlakov een doelpunt te maken. Vladislav Kamenev, de held van de Russen in de kwartfinale, liet zich bij de 3-2 gaan en werd daardoor uit de wedstrijd gezet. Een pijnlijke uitsluiting. In OT kon de aanvoerder zijn ploeg niet helpen en daarin wist Kasperi Kapanen met een wraparound goal Finland het goud te bezorgen.

De echte sterren van het toernooi waren toch echt Patrik Laine, Sebastian Aho en Jesse Puljujärvi. De drie Finnen waren gezamenlijk betrokken bij de helft van alle doelpunten die de Finnen wisten te maken. Met de improductiviteit van Matthews in de laatste duels in het achterhoofd zouden Laine en Puljujärvi NHL scouts nog wel eens aan het denken gezet kunnen hebben. Is Matthews echt de beste of moeten we daarvoor naar het Finse duo kijken?
Degradatie
Wit-Rusland keerde dit jaar terug in de hoogste groep, maar mag het volgend jaar weer een niveau lager proberen. De ploeg bleek niet opgewassen tegen Zwitserland, dat twee keer ruim wist te winnen. Denis Malgin was de grote man voor de Zwitsers. De aanvaller van ZSC Lions noteerde een goal en vijf assists in de twee ontmoetingen met Wit-Rusland. Malgin werd bij de afgelopen draft als 102de overall gedraft door Florida Panthers.
Foto: Getty Images

MLB-storylines voor 2016

0

Jurickson Profar hoort bij de belangrijkste MLB-storylines van 2016
De trade-deadline is nog niet in zicht en spring training gaat nog lang niet beginnen. Toch wordt het nu al tijd om een eerste vooruitblik op seizoen 2016 te werpen. Waar zijn dit seizoen de grote verhalen te vinden, de MLB-storylines? Vandaag deel 1, drie spelers en een stadion.
David ‘Big Papi’ Ortiz Farewell Tour
Derek Jeter maakte als actieve prof vele dingen populair. Zijn allerlaatste wapenfeit was de introductie van de Farewell Tour in 2014. Afzwaaien als een muzikant die beseft dat zijn glorietijden reeds lang vervlogen zijn maar zijn publiek nog een laatste toegift gunt. David ‘Big Papi’ Ortiz zag ook wel iets in een dergelijk afscheid en kondigde dan ook al snel na het einde van de World Series 2015 aan dat 2016 zijn laatste jaar ging worden.
Dat betekent dus ook dat elk stadion dat Ortiz bezoekt ook zijn laatste gang naar de plaat betekent. Wordt het zo groots en meeslepend als Jeters tournee? Niet waarschijnlijk. Kan Ortiz de fans hier en daar op de banken krijgen? Zeker weten! Major League Baseball mag dan met alle macht een einde willen maken aan de ‘at-bat-rituelen’ van sommige spelers, Big Papi zal er alles aan doen zo lang mogelijk van elk moment op de plaat te genieten.

Goodbye Turner Field
Niet alleen Big Papi is voor het laatst te zien in Turner Field als hij met de Red Sox op bezoek komt in Atlanta. Geen enkele Major-Leaguer keert er terug na de laatste wedstrijd van het komende seizoen. De Atlanta Braves betrekken namelijk vanaf 2017 het gloednieuwe Suntrust Park. Turner Field is slechts twintig seizoenen thuishaven van de Braves geweest, aangezien het stadion eigenlijk was gebouwd ten behoeve van de Olympische Spelen van 1996.
Dat er slechts twee decennia zijn doorgebracht in Turner Field is overigens niet te zien aan de geschiedenis die in het stadion ligt. De Braves haalden elf keer de Divisional Series, vier keer de NLCS en een keer de World Series, in 1999. Daarnaast was Atlanta in 2000 gastheer van één van de meest legendarische All-Stargames ooit. Dat gastheerschap had het geheel te danken aan Turner Field. De Midsummer Classic was al toegewezen aan Miami, maar die beslissing werd teruggedraaid omdat de MLB vanaf 1999 uitsluitend nog in moderne ballparks wilde spelen. Twintig jaar later is het stadion echter alweer vergane glorie, na de laatste game tegen Detroit Tigers op 2 oktober, verandert het stadion in een winkelcentrum en appartementencomplex. Anders gezegd, elke pitch, elke hit en elke stap is er dit jaar één voor de historie in het stadion waar in 1996 de honkbalwedstrijden van de Olympsiche Spelen in Atlanta gespeeld werden.

Jurickson Profars sleutelseizoen
In 2013 wist iedereen het zeker, Jurickson Profar was het allergrootste talent van de mondiale honkbalwereld. Sterker nog, zowel Baseball America, als MLB.com, als Baseball Prospectus zetten hem op nummer 1 in hun lijsten van topprospects.
Inmiddels is het 2016 en heeft Profar twee hele seizoenen aan de kant gestaan met een hardnekkige schouderblessure. Nu is hij 23, wat nog altijd een zogenaamde prospectleeftijd is, en moet hij zich opnieuw bewijzen. Dat moet hij bovendien doen bij een Texas Rangers team dat hier en daar getipt wordt als World Series outsider voor 2016. Profar liet dan ook net op tijd zien dat hij het spel nog altijd als één van de besten beheerst. Aan zijn hand (twintig RBI’s) reikte zijn Surprise Saguaros tot de finale van de Arizona Fall League, al werd die verloren van Scottsdale Scorpions.
Ichiro’s jacht op 3.000
Zoals ieder seizoen zullen ook dit jaar weer een aantal aardige mijlpalen door spelers bereikt worden. De eerste is waarschijnlijk de vijfhonderdste game van Andrelton Simmons op Opening day. Op diezelfde dag kan Albert Pujols mogelijk ook zijn 1.600ste run scoren, niet veel later gevolgd door zijn 1.700ste RBI. Pujols staat, net als Alex Rodriguez, sowieso op de drempel van een hele reeks individuele prestaties die in dit seizoen neergezet kunnen worden.
De belangrijkste mijlpaal van dit jaar is echter de drieduizendste MLB-hit van Ichiro Suzuki. Sinds zijn intrede in de MLB in 2001 sloeg hij 2.935 maal een honkslag. Afgaande op zijn carrièregemiddelde moet hij ergens begin juli nummer drieduizend slaan. 5 juli in Citi Field is een veelgenoemde datum. Één probleem, 2015 was veruit zijn slechtste seizoen uit zijn loopbaan. Trekt hij de slechtere cijfers door dan zou dat betekenen dat hij zelfs misschien wel tot september op jacht blijft naar de magische grens die pas door 29 spelers werd bereikt.
Fotor: Archief/Getty Images

NFL Play-Offs Preview #1: Chiefs op zoek naar 1ste play-off overwinning in 22 jaar

0

Kansas City Chiefs v Pittsburgh Steelers
De Kansas City Chiefs begonnen het seizoen 1-5, terwijl de Houston Texans na een verlies in de eerste week quarterback Brian Hoyer aan de kant schoven. Maar ondanks alles overwonnen ze hun tekortkomingen en staan ze nu vol zelfvertrouwen in de play-offs, en mogen ze zaterdag het spits afbijten in de NFL play-offs!
In deze preview kijken we naar enkele opvallende feitjes, de meest belangrijke verhaallijnen plus de speler die in deze wedstrijd het verschil kan maken!
Zaterdag 9 januari om 22:35 NL tijd
#5 Kansas City Chiefs (11-5) @ #4 Houston Texans (9-7)

Feitjes & Cijfers

  • De Kansas City Chiefs wachten al 22 jaar op een play-off overwinning. De laatste keer dat dit gebeurde was uitgerekend in Houston, tegen de Oilers, die destijds nog bestonden. Sindsdien is de ploeg 0-7 in de play-offs.
  • De Chiefs zijn het eerste team ooit dat na een 1-5 start de play-offs haalt, de tien overwinningen op rij die volgde zijn tevens een franchise-record.
  • De Texans zijn het eerste team sinds 1950 dat de play-offs haalt en met maar liefst vier verschillende quarterbacks wedstrijden heeft weten te winnen (Hoyer, Mallett, Yates & Weeden).
  • In de korte geschiedenis van de Texans is de ploeg in eigen huis nog ongeslagen in play-off wedstrijden (2-0).
  • Op 3rd down valt weinig te halen tegen beide teams. De Texans zijn het beste in 3rd down defense (28.5%) terwijl de Chiefs op plek twee staan met een percentage van 33.2%.

1) De gevaarlijkste tandem van de NFL
Als je denkt aan de beste defensive lineman van de NFL, dan denkt iedereen uiteraard aan J.J. Watt. In het geweld van Watt vergeet iedereen bijna de productie van Whitney Mercilus, die in de schaduw van zijn collega toch 12 sacks heeft genoteerd. Hiermee zijn zij statistisch het meest efficiënte duo in de NFL met een totaal aantal van 29.5 sacks.


Het wordt dus extra belangrijk dat de Chiefs offensive line zich staande houdt tegen de sterke front seven van de Texans, waarin vooral Watt & Mercilus het in zich hebben om big plays te maken. Iets wat misschien niet makkelijk zal gaan, aangezien de Chiefs dit jaar 47 sacks hebben opgegeven, en daarmee slechts drie ploegen boven zich laten wat betreft het opgeven van sacks.
2) Soortgelijke stijl
Wie de teams per positie analyseert ziet dat zij allebei in grote lijnen heel veel gelijkenissen vertonen:

  • Zowel de Chiefs als Texans verloren hun eerste runningback aan zware blessures en doen het nu met relatief onervaren back-ups (Jamaal Charles & Arian Foster).
  • Geven allebei veel sacks op (staan vierde en vijfde in de NFL met respectievelijk 47 en 45 opgegeven sacks). Dit door een combinatie van een sterke front seven maar ook een offensive line die bij tijd en wijlen kwetsbaar is in pass protection.
  • De passing game is bepaald niet explosief door de aanwezigheid van game managers Alex Smith & Brian Hoyer, die allebei voor een deel afhankelijk zijn van een ster wide receiver: bij de Chiefs is dit Jeremy Maclin, en bij de Texans blinkt DeAndre Hopkins wekelijks uit.
  • In de secondary geven beide ploegen veel verantwoordelijkheid aan een rookie cornerback. Bij de Chiefs is dit Marcus Peters, die zelfs tot de Pro Bowl werd verkozen, en bij de Texans is dit Kevin Johnson. Beide heren waren first round picks en houden zich vooralsnog prima staande in de verdediging.

Neem hierbij de route die beide teams hebben afgelegd, en het is bijna eng hoe erg beide teams op elkaar lijken.
3) Gehavende running games sleutel tot succes
Zoals eerder aangegeven, hebben beide ploegen hun eerste runningback verloren aan blessures. Dit heeft ertoe geleidt dat de Kansas City Chiefs vooral afhankelijk zijn van Charcandrick West (634 rushing yards, 4 TDs en 4.0 YPC) en Spencer Ware (403 rushing yards, 6 TDs en 5.6 YPC). Een duo dat bepaald niet onproductief is, en ervoor heeft gezorgd dat de Chiefs netjes zesde in de NFL staan in rushing yards per game.


Aan de andere kant hebben de Texans vooral veel verantwoordelijkheid gegeven aan tweedejaars runningback Alfred Blue (698 rushing yards, 2 TDs en 3.8 YPC) die in twee van zijn laatste drie wedstrijden boven de 100 rushing yards uit kwam.
Vooral in een wedstrijd waar beide teams defensief sterk zijn, en aanvallend niet over heel veel vuurkracht beschikken, is het belangrijk dat hun gehavende running games het succes kunnen bereiken van de afgelopen weken. Beide teams zijn namelijk niet gebouwd om een shoot-out te winnen om of vanuit een flinke achterstand te werken. Het team dat dus het meest effectief kan rushen, wint waarschijnlijk ook de wedstrijd.
X-Factor: Travis Kelce, tight end – Kansas City Chiefs
De Texans en Chiefs hebben allebei één uitblinkende receiver die tot grootse dingen in staat is. Het verschil kan daarom juist gemaakt worden door een extra wapen wat de Chiefs hebben: tight end Travis Kelce.


Want uitgerekend in week 1, toen de Chiefs nipt van de Texans wonnen, had Kelce zijn meest productieve wedstrijd van het seizoen met 106 receiving yards en twee touchdowns.
Sindsdien is het wat stiller geworden maar toch blijft het een feit dat Kelce aanstaande zaterdag eigenlijk de enige tight end zal zijn die echt een groot verschil kan maken in de passing game. En hoewel de defensie van de Texans sinds week 1 sterker is geworden, blijken ze af en toe nog steeds kwetsbaar zijn tegen de betere tight ends.
Conclusie
Beide teams kwamen elkaar in week 1 al tegen, en toen wisten de Kansas City Chiefs met 27-20 te winnen. Brian Hoyer stelde teleur en werd naar de bank verwezen, terwijl de Chiefs vervolgens vijf wedstrijden op rij zouden verliezen.
Ondertussen is er een hoop veranderd, maar wat zeker lijkt is dat beide teams aan elkaar gewaagd zullen zijn, net zoals ze dat in week één waren. En als we afgaan op de huidige vorm dan kan je bijna niet anders dan stellen dat de Chiefs ook ditmaal de nipte favoriet zijn, en waarschijnlijk ook met een nipte zege aan de haal zullen gaan.
Als dit NFL-seizoen ons echter iets heeft geleerd dit seizoen, en dan met name met betrekking tot deze teams, dan is het wel dat niks te voorspellen is…
Voorspelling: Kansas City Chiefs 23-17 Houston Texans

Sterren van New Japan Pro Wrestling maken overstap naar WWE

0

20160105_BreakingNewsBullet_LIGHT_HP2Vier van de meest populaire sterren van New Japan Pro Wrestling maken de overstap naar WWE. Het gaat om regerend IWPG Intercontinental Champion Shinsuke Nakamura, AJ Styles, Karl Anderson & Doc Gallows. Het viertal heeft op maandag 4 januari, voorafgaand aan Wrestle Kingdom 10 in de Tokio Dome (de grootste NJPW-show van het jaar en vergelijkbaar met WrestleMania), hun ontslag ingediend.
King of Strong Style
Vooral de move van de buitengewoon charismatische Nakamura is opvallend te noemen. De 35-jarige King of Strong Style debuteerde in 2002 en is een levende legende in Japan. In NJPW heeft hij alles gewonnen wat er te winnen is. Nakamura, die wordt getypeerd als een kruising tussen Michael Jackson en Freddie Mercury, is drievoudig IWGP Heavyweight Champion, tweevoudig winnaar van het loodzware G1-Climax toernooi in 2005 & 2011, vijfvoudig IWGP Intercontinental Champion -de titel die dankzij Nakamura bijna net zo prestigieus is als de IWGP Heavyweight titel- en voormalig IWGP Tag Team Champion.
Ook was Nakamura in het verleden kamergenoot en trainingspartner van Daniel Bryan in de Amerikaanse NJPW-dojo in Santa Monica, Californië. Een aantal jaren geleden stelde Bryan voor om een match tussen hem en Nakamura te organiseren tijden een WWE Live tour in Japan. Dat plan werd echter resoluut afgewezen door het management van WWE.
Bullet Club
AJ Styles was de afgelopen jaren één van de dragende krachten in NJPW en tweevoudig IWGP Heavyweight Champion. Ook was Styles, tot afgelopen dinsdag, de leider van de Bullet Club. Karl Anderson & Doc Gallows waren tot voor kort de IWGP Tag Team Champions en zijn (nog steeds) lid van de Bullet Club, waar ook NXT Champion Finn Bálor (onder de naam Prince Devitt) in het verleden een belangrijke rol speelde… Gallows was een aantal jaren geleden actief in WWE als Festus en hij was (als Luke Gallows) lid van de Straight Edge Society van CM Punk.

Buccaneers ontslaan onverwachts Lovie Smith

0

Tampa Bay Buccaneers introduce Lovie Smith
Tijdens de afgelopen Black Monday was het voor veel coaches spannend of ze op hun plek mochten blijven of niet. Voor Lovie Smith van de Tampa Bay Buccaneers leek er in eerste instantie weinig aan de hand, maar toch is de hoofdcoach vannacht tot verrassing van velen ontslagen na slechts twee seizoenen.


Naast het feit dat veel mensen in en rond de NFL verbaast zijn door de beslissing om Smith al na twee seizoenen aan de kant te schuiven, zijn ook enkele bepalende spelers alles behalve te spreken over het onverwachtse ontslag.
Vooral linebacker Lavonte David sprak zijn onvrede uit over het beleid van de club via een inmiddels verwijderde tweet.

Ook sterspeler Gerald McCoy zag het bepaald niet aankomen.


En rookie Kwon Alexander liet ook via meerdere tweets te weten dat hij achter de coach staat die hem tijdens de afgelopen NFL Draft had gekozen.


Het tijdperk van Lovie Smith eindigt daarmee met een 8-24 record, al was er dit seizoen onder aanvoering van rookie quarterback Jameis Winston een overduidelijke vooruitgang te bespeuren nadat het team vorig jaar slechts twee wedstrijden won.
De reden voor het ontslag ligt dan ook waarschijnlijk aan het feit dat de defensie dit jaar teleurstelde, terwijl Smith juist een defensief ingestelde coach is.


Om de continuïteit enigszins te bewaren, en dan met name voor de beoogde franchise quarterback Jameis Winston, wordt verwacht dat offensive coordinator Dirk Koetter de voornaamste kandidaat is om gepromoveerd te worden tot hoofdcoach.


Door het ontslag van Smith, die na Raheem Morris en Greg Schiano de derde coach in 6 jaar is die vroegtijdig ontslagen wordt in Tampa Bay, zijn er nu zeven openingen in de hele NFL. Naast Tampa Bay zullen ook San Francisco, Cleveland, Miami, Philadelphia, New York (Giants) en Tennessee de komende weken een nieuwe hoofdcoach gaan aanstellen.
Foto: Getty Images/Archief

John Cena zes tot negen maanden uit de roulatie

0

RAW_12282015hmm_1427
Het nieuwe jaar begint slecht voor John Cena. De vijftienvoudig WWE/World Heavyweight Champion maakte op Twitter bekend dat hij vandaag een schouderoperatie moet ondergaan.
Waarschijnlijk is Cena zes tot negen maanden uit de roulatie en mist hij WrestleMania 32 op zondag 3 april in AT&T Stadium in Arlington, Texas.
De operatie wordt uitgevoerd door de befaamde Dr. James Andrews in Birmingham, Alabama.
Afgelopen maandag was Cena de grote afwezige tijdens Monday Night RAW. Dat was opvallend omdat 38-jarige megaster een week eerder terugkeerde in de ring, na een afwezigheid van ruim twee maanden vanwege de opnames van de reality show American Grit.
© 2016 WWE, Inc. All Rights Reserved.

NHL Trade News: Ryan Johansen moet tuin opnieuw aanleggen

0

Pittsburgh Penguins v Columbus Blue Jackets - Game Four
Er gaan al langere tijd geruchten over mogelijke trades. Een ruil van Jonathan Drouin is hier reeds besproken. Maar gisteren is de trade carrousel dan echt op gang gekomen. Met twee grote trades en een free agent signing vannacht kan de strijd om de play-offs nu echt losbarsten.
Seth Jones voor Ryan Johansen
Geen trade van een bijna UFA voor een paar picks, maar gewoon straight up verdediger Seth Jones voor center Ryan Johansen. De ruil lijkt voor beide partijen een uitkomst. De Nashville Predators hebben een zeer sterke defensie met onder andere Weber, Joshi, Ekholm en Ellis, maar missen een echte #1 center. Tussen Johansen en Tortorella leek het ook niet meer goed te komen.
De Blue Jackets krijgen er een echte superstud bij in de verdediging met Seth Jones. Geen team kreeg zoveel tegengoals te verwerken als de Columbus Blue Jackets. De zoon van oud NBA-speler Popeye Jones is samen met Aaron Ekblad één van de meest veelbelovende verdedigers in de NHL en zal nog jaren van grote waarde zijn voor de ploeg uit Ohio.
Iedereen wint in deze ruil. Alleen moet Johansen zijn achtertuin opnieuw laten doen….


Tampa Bay Lightning v Boston Bruins - Game Two
Vincent Lecavalier en Luke Schenn voor Jordan Weal en 3rd round pick
En de broers Schenn zijn weer gescheiden. Broer Brayden blijft in Philly, maar Luke vertrekt naar de westkust. Deze move versterkt vooral op korte termijn de Los Angeles Kings. Verdediger Greene is langere tijd uit de roulatie en met Schenn hebben zij een vervanger aangetrokken. Lecavalier is nog maar een schim van zijn oude zelf. De voormalige All-Star en topscorer in de NHL is nu voornamelijk geschikt voor een bottom six rol. Lecavalier heeft nog een 2-jarig contract ( $ 4,5 miljoen per jaar) na dit seizoen en de deal schijnt alleen door zijn gegaan doordat de 35-jarige heeft beloofd na dit seizoen te stoppen. Het wordt dus zijn laatste kunstje en heeft in Los Angeles een reële kans om nogmaals een Stanley Cup te veroveren.
De Flyers zijn hiermee van het zware contract van Lecavalier af. Door de sterke ontwikkeling van Shayne Gostisbehere kunnen de Flyers zich ook het vertrek van Luke Schenn veroorloven. Met Jordan Weal krijgen de Flyers een jonge center in de organisatie. De 23-jarige aanvaller was de Calder Cup 2015 MVP toen de Manchester Monarchs de AHL-titel pakten.
mike-richards
Mike Richards naar Washington
Over Mike Richards is veel gezegd. Ook door ons bij SportAmerika. Nadat eerst zijn contract was ontbonden door de Los Angeles Kings, is er uiteindelijk toch een schikking getroffen over de afkoop van het contract. Hij zat sinds de start van het seizoen zonder club. De tweevoudig Stanley Cup winnaar mag zich de rest van het seizoen bewijzen in de kleuren van de Washington Capitals. Die club draait als een trein en lijkt één van de favorieten voor de titel.
Het aantrekken van Richards is voor de Capitals een goede zet. Door het kleine contract ( tot einde van het seizoen en $ 1 miljoen pro rata) is het net als een veterane UFA aantrekken rondt de trade deadline. Alleen dan zonder picks en prospects op te hoeven geven.
De vraag is nu; wie volgen??
Foto: Getty Images

NHL Recaps: Panarin leidt Blackhawks opnieuw langs Penguins

0


Een relatief rustige avond in de NHL met vijf duels, maar op Rivalry Night zijn dat zoals gewoonlijk niet de minste duels! Chicago en Pittsburgh treffen elkaar voor de tweede dag op rij. In de Central Division hoopt Colorado Avalanche met een zege op divisiegenoot St. Louis Blues aansluiting te vinden bij de strijd om een plek in de play-offs. Over dat en meer praten Richard de Weijze en Jeroen Veenstra je bij.
Chicago Blackhawks – Pittsburgh Penguins
In de home and home series ging Pittsburgh Penguins vannacht op bezoek bij Chicago Blackhakws. Gisteren werd het nog 3-2 voor Chicago in overtime. Het doel van Marc Andre Fleury werd flink bestookt in de eerste periode. Fleury bracht veertien keer redding, maar eenmaal moest hij toch capituleren. De man van de winnende goal van de vorige wedstrijd, Artemi Panarin, was nu ook de eerste die zijn naam op het scorebord zag staan 1-0. Patrick Kane zette met zijn assist het puntentotaal op 60 dit seizoen. Shots on goal na de eerste periode: 15-3 voor Chicago!


Het ging iets meer gelijk op in de tweede periode. Na 7:33 vuurde Evgeni Malkin vanaf de blue line de 1-1 binnen. In de derde periode was opnieuw Panarin de grote plaaggeest van de Penguins, want wederom was hij het die de Blackhawks op voorsprong zette: 2-1. Teuvo Teravainen maakte uiteindelijk de 3-1 met een empty net goal. Panarin maakte vier van de zes treffers namens Chicago in de twee onderlinge ontmoetingen. Chicago staat keurig tweede in de Central Division. Pittsburgh staat op een puntje van een wild card positie.

Colorado Avalanche – St. Louis Blues
mackinnon
Colorado Avalanche won dankzij de veerkracht van de ploeg in eigen huis van St. Louis Blues. De ploeg keek lang tegen een 2-3 achterstand aan, maar anderhalve minuut voor het einde van de reguliere speeltijd wist Nathan MacKinnon een overtime te forceren. In die overtime leek het op een shootout uit te draaien. Die was echter niet nodig, zestien seconden voor het einde van OT kreeg Gabriel Landeskog een niet te missen kans. De punten blijven daardoor in Denver.

Montreal Canadiens – New Jersey Devils

Na een zwakke roadtrip was Montreal Canadiens blij dat het weer thuis mocht spelen. Dat pakte direct goed uit, want de New Jersey Devils werden met 2-1 verslagen. Het Bell Centre kon een minuut voor het einde van de eerste periode juichen toen Max Pacioretty met een powerplay goal de 1-0 binnen werkte. De powerplay werd veroorzaakt door too many men on the ice straf voor de Devils. In de tweede periode was het Torrey Mitchell die met een shorthanded goal de stand op 2-0 zette.
Vlak voor tijd was het Adam Henrique die de eer redde voor de Devils die slechts 20 doelpogingen hadden. Vlak voor tijd ging de shutout van Mike Condon dus helaas voor hem in rook op. Maar er werd tenminste weer gewonnen door Montreal dat nu terug tweede staat in de Atlantic. De Devils staan vierde in de Metropolitan, maar nog wel op een wild card positie.

Vancouver Canucks – Carolina Hurricanes
eddie lack
Eddie Lack zal met weinig plezier terugdenken aan zijn terugkeer in Vancouver. Lack werd tijdens de NHL Draft van 2015 door Vancouver Canucks naar Carolina verruild en keerde voor het eerst terug in Vancouver. De doelman van Carolina Hurricanes moest drie keer de puck uit het net rapen, met als gevolg een nederlaag. Bo Horvat daarentegen zal deze wedstrijd graag onthouden. De aanvaller, in 2013 als negende overall gekozen, was goed voor twee doelpunten. Één van die treffers was het winnende doelpunt, welke Horvat een minuut voor het einde van de reguliere speeltijd maakte.

Anaheim Ducks – Toronto Maple Leafs
gibson maple leafs
Anaheim Ducks ging in eigen huis pijnlijk onderuit. Toronto Maple Leafs wist in Californië met liefst 0-4 te winnen. P.A. Parenteau wist twee keer te scoren en Jonathan Bernier wist alle 39 schoten op doel te keren. Voor de Ducks was er nog meer slecht nieuws, de voor de NHL All-Star Game verkozen doelman John Gibson viel uit met een blessure. De ernst hiervan is nog niet duidelijk.

Foto: Getty Images

Griffey Jr. en Piazza treden toe tot Hall of Fame

0

Ken Griffey Jr. werd met 99.3% de Hall of Fame ingestemd
Ken Griffey jr. is zoals verwacht Hall of Famer geworden. Naast Griffey jr., die met 99,3 procent van de stemmen overtuigend werd gekozen, treedt ook twaalfvoudig All-Star Mike Piazza (83 procent) toe tot een select gezelschap.


First draft pick
Griffey Jr. is de eerste first overall draft pick die de Hall of Fame betreedt. Ironisch genoeg werd Piazza in de draft van 1988 in ronde 62 gekozen. Als 1.390ste. Opvallend is ook dat nooit eerder iemand met zo’n hoog percentage stemmen toegelaten werd. De naam van de The Kid stond op 437 van de 440 ingeleverde ballots.

Geen Bagwell, Bonds
Vooraf werd met veel interesse gevolgd hoe Barry Bonds zou scoren. De debutant voor een plaats op de ballots van Amerikaanse honkbal-journalisten is een van de eerste kandidaten die de knuppel hanteerde terwijl hij doping gebruikte. Bonds kwam uit 44,3 procent, terwijl Jeff Bagwell (71,6 procent) 15 stemmen tekort kwam om bij de class te mogen horen.


Adam Eaton van de Chicago White Sox komt met een origineel idee voor de drie stemmers die niet Griffey Jr. op hun ballot hadden staan.


Foto: Getty Images/archief