Dat ik een groot liefhebber ben van ijshockey is geen geheim. Dat ik vooral geniet van goalies en hun acrobatiek is misschien een iets beter bewaard geheim. Maar ik moet iets bekennen. Naast goalies en spectaculaire reddingen houd ik nog meer van goals. Mijn favoriet? Bar down! De afgelopen dagen hoorde/zag ik er weer twee. Eigen dialect
IJshockeyers hebben een eigen dialect. Een beauty is een teamgenoot die geliefd is bij zijn teamgenoten op en naast het ijs (Subban). De barn is het stadion, sick mitts zijn de té gekke handen van een speler (Kijk eens de GoPro vid van Malkin). Een pylon is een gast die niet vooruit te krijgen is, een assist is een apple en top cheddar of top cheese zijn goals die gemaakt worden in het dak van de goal. De mooiste term voor mij is bar down. Ik ga dat niet uitleggen, maar wil het laten zien. En horen! PING!
Dit zijn voor mij de aller-, aller-, aller-, allermooiste goals. Elke keer als het gebeurt, hef ik mijn handen, recht mijn rug en kraam een harde OOOOH uit. Een bevroren rubberen biscuit. 150-160 km/u. Aluminium stang. Het geluid van een bar down goal is gewoon prachtig. Kippenvel.
Dus een kleine tip. Zet je geluid aan. Hard. Jake Virtanen, 10 februari 2016
Het NFL-seizoen zit er nog geen vier dagen op, of de NBA domineert alweer de Amerikaanse krantenkoppen, ’trending topics’-lijstjes en sportfora. Alas, traditioneel is de week na de Super Bowl sowieso dé piekperiode voor interesse in de NBA, maar ditmaal lijken de inwoners van “The Association” wel erg aandachtgeil.
Of het nu de Knicks zijn die hun tamelijk nieuwbakken coach Derek Fisher aan de kant hebben geschoven, of in LA woonachtige sterspelers die hun hand gebroken slaan op het gezicht van hun beste vriend/materiaalman, of zelfs de organisatoren van het aankomendeAll-Star Weekenddie door alle denkbare hoepels springen om maar dat kleine beetje meer aandacht op hun evenement gevestigd te krijgen. Het maakt uiteindelijk niet uit.
Want de tweede week van februari is in de NBA sinds jaar en dag trade week. Dit vanwege het sluiten van het transferwindow, op vrijdag 18 februari, 21:00 Nederlandse tijd.
De NBA-geruchtenmolen draait hierdoor deze week, naar traditie, overuren. De Hawks zouden van plan zijn hun huidige selectie zo goed als volledig op te blazen, door oudgedienden Al Horford, Jeff Teague en Kyle Korver weg te willen ruilen. Voor de diensten van Teague zou Orlando het toptalent Victor Oladipo als ruilmiddel overhebben. De Indiana Pacers zijn ook voor Teague in de markt, en schijnen George Hill te hebben aangeboden.
Wanneer een team als Atlanta – vorig jaar nog hét succesverhaal van het gehele seizoen – zelfs bereid is mee te doen aan deze bizarre wapenwedloop die er rond deadline day plaatsvindt, weet ik genoeg: hoog tijd voor een lekker potje speculeren!
Bij dezen presenteer ik u: de drie meest begrijpelijke topdeals die er in de huidige NBA te maken zijn.
(NB: alle hieronder genoemde ruildeals zijn salaris-technisch, contractueel en clausulegevoelig goedgekeurd door de Trade Machine van John Hollinger/ESPN)
Blake Griffin (LA Clippers) <–> Carmelo Anthony (NY Knicks) Op het eerste oog lijkt dit ruilvoorstel een simpele ‘No way, José!’ van Clippers-kant te kunnen verwachten. Maar de huidige ontwikkelingen omtrent Blake Griffin – het materiaalman-incident enz. – hebben de zaken behoorlijk op scherp gezet tussen de turbodunkende superster en zijn Clippers. De sfeer zal niet al te best zijn, en daarnaast komt nog eens het feit dat de Clippers ronduit uitstekend presteren in de absentie van Griffin (18-5).
Waarom deze deal een absolute thumbs-up van de Knicks zou krijgen, moge duidelijk zijn. Met Griffin (26) zou New York de beschikbaarheid krijgen over een vijf jaar jongere superster om naast Kristaps Porzingis te posteren in toekomstige seizoenen. Daarnaast zou Griffin op het veld geweldig passen naast Porzingis in de Triangle Offence, die de Knicks zullen blijven hanteren onder het leiderschap van Phil Jackson. Een verfijnd passende post-up-machine als Blake Griffin zou het spel van de snijgrage, explosieve Porzingis – die tevens drietjes kan raakschieten – wonderen doen.
Er zijn verrassend genoeg nóg meer pluspunten voor de Clippers dan de Knicks te bedenken bij deze “ster-voor-ster-deal”. Een combinatie van Chris Paul en Carmelo Anthony op het veld zou Melo de beste kans geven zijn bewierookte topvorm bij Team USA op de laatste Olympische Spelen te reproduceren. Anthony speelde daar het beste basketball uit zijn loopbaan – vooral doordat de aanwezigheid van vele topguards als teamgenoten hem dwong tot minder baldominant en isolatie-gericht spel.
Een vertrek van Griffin bij de Clippers zou het verdere carrièreverloop van DeAndre Jordan ook goed doen. 2015/2016 is het derde achtereenvolgende jaarlijkse bewijsstuk van het feit dat coach Doc Rivers zich geen raad weet met de spacing van zijn ploeg wanneer hij over zowel Jordan als Griffin beschikt. De huidige bloedvorm van de Clippers is dan ook voornamelijk bewerkstelligd met small ball-lineups, waarbij Rivers vier vleugelspelers (primair Paul-Redick-Stephenson/Johnson-Pierce) en één center (Jordan) gebruikt.
Derrick Rose (Chicago Bulls) <–> Joe Johnson (Brooklyn Nets)
Dit is de simpelste én pijnlijkste ruildeal van de drie. Want wij NBA-fans moeten gezamenlijk iets behoorlijk pittigs concluderen: het komt niet meer goed tussen Derrick Rose en zijn Chicago Bulls. Lullig, want het is in wezen niemands schuld. Rose heeft een afschuwelijke blessuregeschiedenis achter de rug voor een 27-jarige spelverdeler; de Bulls hebben Rose alle kansen (en al het geld) van de wereld gegeven om zijn monstervorm van 2011 te hervinden.
Rose voor Johnson ruilen slaat twee vliegen in één klap. Chicago lost middels één gezwinde actie de langdurig problematische situatie met het salarishuis op, wanneer zij besluiten de vaak en terecht beschimpte megadeal van Joe Johnson niet te verlengen in de aankomende zomer – men zou in Chicago hierdoor zelfs genoeg geld overhouden om een nieuwe spelverdeler van statuur te kunnen tekenen.
Brooklyn heeft geen andere keuze dan het najagen van high risk – (possibly) high rewards-transfers als deze. De Nets zijn het lelijkste eendje in de huidige NBA, en hebben buiten Brook Lopéz geen enkele ruilbare speler in de eigen selectie. Daarnaast is daar voor Brooklyn het “kleine probleempje” dat men in de aankomende drie (!!!!) zomers niet over een first round Draft pick zal beschikken. Een wanhooppoging als het ruilen voor een speler als Rose is het enige nog openstaande alternatief voor de Nets.
Al Horford (Atlanta Hawks) –> Boston Celtics Er is overduidelijk iets niet helemaal koosjer aan het gaan bij de onderhandelingen over een nieuw contract tussen de Hawks en hun topcenter, wiens contract aan het einde van dit seizoen afloopt. Ofwel heeft Horford aangegeven niet te zullen bijtekenen, ofwel zet Atlanta hem nu in de etalage om zijn vraagprijs aan de onderhandelingstafel te drukken.
De ideale landing spot voor Al Horford zou Boston zijn. De Celtics zijn een veelbelovend team op het moment. De club beschikt over een absolute topcoach (Stevens), top-GM (Ainge) en een jonge, merkwaardige, getalenteerde doch incomplete spelersgroep. Een viertal vleugelspelers springt er momenteel qua spel bovenuit bij de Celtics: Isaiah Thomas, Marcus Smart, Avery Bradley en Jae Crowder lijken zich te hebben verzekerd van een plekje in het topteam dat Boston op het punt staat te worden in de nabije toekomst.
Wat kunnen de Hawks weten los te peuteren bij Boston in ruil voor Horford? Wel, tamelijk veel! Allereerst heeft Boston een griezelig grote berg toekomstige Draft picks verzameld (waarvoor dank aan de bovengenoemde Brooklyn Nets) en barst de huidige selectie van intrigerende net-wel-net-niet-talenten waar andere NBA-teams nieuwsgierig naar zijn.
Een realistische deal – in ogenschouw nemend dat Horfords contract over vier maanden afloopt, en hij regeltechnisch de Celtics niet mag toezeggen dat hij bij zal tekenen – lijkt in ieder geval te moeten bestaan uit een boeketje ‘picks’, waarschijnlijk twee selecties in de eerste ronde. Daarnaast kan Boston ofwel het aflopende contract van David Lee aanbieden (dit zou voor Atlanta 15,5 miljoen dollar aan transferruimte voor komende zomer betekenen), ofwel een drietal spelers bestaande uit Jared Sullinger, Tyler Zeller en Evan Turner.
Een aantal picks en een drietal goedkopere spelers lijkt voor Atlanta interessanter, want hierdoor krijgen zij de beschikking over drie spelers die zich in de slotmaanden van dit seizoen willen bewijzen, vanwege aflopende contracten. Zo zou Sullinger zich kunnen manifesteren als betrouwbare optie in de basisopstelling naast Paul Millsap, en geeft Evan Turner de Hawks een bewezen back-up voor piepjonge spelverdeler Dennis Schröder. Foto: Getty Images
Het overgrote deel van de dertig teams in de Major League mag zijn roster dan nagenoeg rond hebben, een aantal ploegen zullen maar al te graag hun selectie alsnog willen versterken. Een team dat in het recente verleden succes boekte met het sluiten van late deals zijn de Baltimore Orioles. Dit jaar lijken de Birds opnieuw de gok te willen wagen.
Het bekendste voorbeeld van de strategie van Baltimore is Nelson Cruz die in 2014 een wonderseizoen kende na pas in februari een contract te hebben getekend. Dit jaar was de leiding van het team uit Maryland in het off-season vooral druk met het binnenboord houden van superster Chris Davis. Daardoor lijkt men nu pas door te hebben dat de selectie nog een aantal gaten bevat. De Orioles zijn daarom in onderhandeling met een aantal opvallende overblijvers op de free-agentmarkt. Yovani Gallardo
Het meest luidruchtige gerucht is dat rondom rechtshander Yovani Gallardo. Volgens sommige bronnen zouden Gallardo en de Orioles het al eens zijn over driejarige deal die de pitcher ergens tussen de 40 en 45 miljoen dollar gaat opleveren. De enige reden waarom de Orioles nog twijfelen is dat zij dan Gallardo’s voormalige werkgever, Texas Rangers, hun eerste draftpick moeten afstaan. De Orioles mogen dit jaar als vijftiende kiezen tijdens de draft. De 29-jarige Gallardo heeft al negen seizoenen MLB-ervaring achter zijn naam, acht in Milwaukee, één in Texas.
It's expected that if and when the Orioles' deal with Yovani Gallardo is finished, it'll be a 3-year deal in the range of $40-$45m
Dexter Fowler
Ook hoog op het lijstje staat Dexter Fowler. Ook de centerfielder zou al in gesprek zijn geweest met de club. Het outfield van Baltimore heeft versterking nodig omdat eigenlijk geen enkele plek een ‘zekerheidje’ is, vooralsnog lijkt alleen Adam Jones kans te maken op een plek in de line-up. Fowler speelde in 2015 bij Chicago Cubs en noteerde daar één van zijn beste seizoenen sinds hij in 2008 de Big League betreedde. Dit had vooral te maken met de toegenomen hoeveelheid plate appearances die hem in Chicago werd gegund. Ook voor Fowler, die naar verluidt voor 20 miljoen dollar twee jaar zou blijven, moeten de Orioles een draftpickplek inleveren.
There has been at least informal conversation between the Orioles and center fielder Dexter Fowler, as they prepare for possible signing.
Pedro Alvarez
Een opvallend laatste gerucht is de vermeende interesse in Pedro Alvarez, die na zes jaar Pittsburgh Pirates op zoek is naar iets nieuws. Alvarez wordt de laatste weken vooral gezien als een designated hitter die homeruns naar een ploeg kan brengen. Homeruns is echter niet datgene wat Baltimore Orioles direct nodig heeft. In Baltimore is Chris Davis de man van de krachtige klap en heeft ook Manny Machado vorig seizoen bewezen in staat te zijn om meer dan dertig ballen over de hekken te kunnen jagen. Toch is de interesse in Alvarez niet nieuw, al in begin december 2015 hebben Alvarez en de Orioles al eens met elkaar gesproken. Foto: Getty Images/archief
Elke dag maakt de NBA-redactie van SportAmerika naast de NBA recap, waarin de belangrijkste wedstrijd(en) worden besproken, en een highlight reel van de mooiste momenten van de afgelopen nacht in het Amerikaanse basketball. 1. Fight Club
Verliezen doet wat met een mens. Veel verliezen doet nog meer. De Phoenix Suns verloren maar liefst 24 van hun laatste 26 wedstrijden en de immer sympathieke Markieff Morris (kuch) heeft er klaarblijkelijk genoeg van gehad. Tijdens een time-out in het eerste kwart ging hij zijn frustraties uitleven op ploegmaat Archie Goodwin, die het niet pikte en dus in de clinch ging met Morris. De twee vechtersbazen moesten door de Phoenix staff en ploegmaats uit elkaar getrokken worde en zo bereikte men vannacht ongeziene laagtes daar in Phoenix in de verlieswedstrijd tegen de Warriors.
2. Acy spiket Okafor
Van block-shot machines à la Gobert en Whiteside zijn we het intussen gewoon: monsterblocks. Van Quincy Acy natuurlijk net iets minder. Hier pakt hij uit met een perfect getimede block op Jahlil Okafor van de 76ers, wanneer hij in laatste instantie overkomt van de help-side. De vraag is dan: “als je dan toch zo hoog klimt, kan je dan niet gewoon beter de bal ‘wegplukken’ en zo je team balbezit geven?”
3. Kawhi is een koele killer
Kawhi Leonard is nu niet meteen de verpersoonlijking van alles wat emotie en passie, en zijn stoïcijnse manier van doen past gewoon heerlijk bij het collectieve denken van de San Antonio Spurs. Ik betrapte hem een paar dagen eerder, tijdens het duel met de Lakers, op een glimlach en dat moet zowat de grootste publieke openbaring van emoties voor hem geweest zijn dusver in zijn nog jonge loopbaan. Die ijskoude benadering van het spel heeft heel duidelijk ook zijn voordelen. Woensdagnacht beleefden de Spurs een ietwat onverwacht zware wedstrijd tegen Orlando en kwam het neer tot op de laatste seconden met de bal in de handen van Leonard bij een stand van 96-96. Let it be known: Kawhi is een ijskoude killer!
4. Gebroken raketten
De malaise bij de Houston Rockets blijft aanhouden. Het onstslaan van McHale en de verhoopte opflakkering onder interim-coach JB Bickerstaff heeft niet het juiste effect gehad. De constante chaos omtrent sterspelers Harden en Howard en enfants teribbles als Lawson en Smith vertaalt zich al langer in wanprestaties op het veld. Dit was woensdagnacht niet anders in het duel met de Portland Trailblazers, ondanks sterke individuele cijfers van Dwight Howard en James Harden. Zowel spelers als de coach omschreven hun ploeg als “gebroken en gefragmenteerd”.
Jason Terry walks through the media room on way to the locker room. "No chemistry with that group. F****** horrible." #CSNBlazers#ripcity
5. David versus Goliath
Afgelopen nacht werd in Boston het spannende duel tussen de Celtics en de Los Angeles Clippers uitgevochten. Met nog een kleine twintig seconden te gaan in de reguliere speeltijd en een kans om de wedstrijd te winnen, komt All-Star Isaiah Thomas, na een switch, in een isolatie situatie tegenover verdedigende reus DeAndre Jordan te staan. Met andere woorden, 1,70m tegenover 2,11m!
Jordan speelt hier, gezien zijn gestalte en positie, echt solide defense, maar het is IT4’s kwieke step-back die uiteindelijk de overtime afdwingt.
Woensdagnacht vond in de Quicken Loans Arena in Cleveland de laatste confrontatie tussen LeBron James en Kobe Bryant plaatst. In een wedstrijd die closer bleef dan nodig was, hadden de Cavs, buiten een Kevin Love blessure, geen noemenswaardige problemen met de povere Los Angeles Lakers: 120-111.
De Lakers konden niet één keer de leiding nemen en keken voor het merendeel van het duel aan tegen een double-digit achterstand. De Cavs stonden gedurende de wedstrijd wel meerdere korte tussensprintjes van de Lakers toe, maar zagen hun voorsprong al bij al nooit in het gedrang komen. Een sterk spelende King James greep zijn tegenstanders dadelijk bij de keel en Los Angeles leek simpelweg geen antwoord te hebben op LBJ. Laat staan op Kyrie Irving.
Terwijl James 29 punten (12-22 FG), 11 assists en 7 rebounds noteerde, deed Irving daar nog eens 35 punten (15-24 FG) en 7 assists bovenop. Nu dat de voormalige All-Star weer helemaal terug op niveau lijkt te komen is het natuurlijk aan de volgende Cavalier om geblesseerd uit te vallen. In het tweede kwart blesseerde Love zijn chirurgisch herstelde schouder in een schijnbaar onschuldig duel, waarop hij meteen het veld verliet en niet meer zou terugkeren. Na de wedstrijd leek de schade best mee te vallen.
Kevin Love has a shoulder injury that occurred on this play where he was defended by Kobe Bryant pic.twitter.com/zUsDPnR1Ur
Doordat de Cavs de nonchalance ietwat in hun spel lieten sluipen, konden de Lakers een achterstand van 22 punten ombuigen naar 8 in het derde kwart. Dichter zou LA niet meer komen, en coach Lue zag hoe zowel Irving als Thompson (15 PTS, 6-6 FG, 13 REB, 4 AST) hun beste wedstrijd van het seizoen speelde. Voor de Lakers hadden Lou Williams met 28 en Jordan Clarkson met 22 punten het grootste aandeel in de productie. De Cavaliers gaan met een 38-14 record de All-Star break in, terwijl de Lakers het moeten stellen met een erbarmelijke 11-44.
Collectief Atlanta te sterk voor Chicago
De All-Star break komt als geroepen voor zowel Atlanta als de Chicago Bulls. Coach Mike Budenholzer zag zijn manschappen de vorige twee wedstrijden verliezen, terwijl Bulls coach Hoiberg dertien van zijn laatste achttien duels verliezend afsloot. In het onderlinge duel gisterennacht was het sterke samenspel van de Hawks genoeg voor een 113-90 overwinning in het United Center.
De zwalkende Bulls (27-24) zagen sterspeler en All-Star Jimmy Butler afgelopen week uitvallen met een knieverrekking en moeten hem de komende maand missen, maar om hun play-offpositie vast te houden zijn de W’s broodnodig. Door het uitvallen van Butler komt er meer druk op Pau Gasol, tevens vervanger van zijn ploegmaat in de All-Star Game, en voormalig MVP Derrick Rose. Daar waar Pau een tandje bijstak met zijn 20 punten en 10 rebounds op 9-16 FG shooting, was het voor Rose een stuk moeizamer: 6-18 FG voor een totaal van 14 punten.
Al Horford zette zijn ploeg op de juiste weg met een heel sterk openingskwart, hoewel de Bulls tot bij de rust mooi wisten aan te klampen. Bij de Hawks was het zoals wel vaker het collectief samenspel en productie van de bank dat zich liet opmerken. Maar liefst acht spelers scoorden woensdagnacht in dubbele cijfers. Die luxe in de rotatie van de Hawks was ook medeverantwoordelijk voor het openbreken van de wedstrijd in de tweede helft.
Chicago werd in het derde kwart overklast en zag Atlanta de voorsprong uitdiepen tot 68-53. Tot overmaat van ramp zag Hoiberg Taj Gibson ook nog richting ziekenboeg trekken, waar hij ploegmaats Nikola Mirotic en Jimmy Butler mag vergezellen. De Bulls konden geen vuist meer maken in het verdere verloop van de slotfase en ziet Atlanta zo op een positieve noot de break in trekken. Voor Hoiberg is het vijf voor twaalf en is het absoluut cruciaal iedereen op dezelfde golflengte te krijgen want het missen van de play-offs staat bijna gegarandeerd gelijk aan zijn ontslag.
What if the Bulls just didn't come back from the All-Star break? That'd be pretty cool
Score Sheet:
Charlotte Hornets @ Indiana Pacers: 117-95
San Antonio Spurs @ Orlando Magic: 98-96
Sacramento Kings @ Philadelphia 76ers: 114-110
Los Angeles Clippers @ Boston Celtics: 134-139
Memphis Grizzlies @ Brooklyn Nets: 109-90
Denver Nuggets @ Detroit Pistons: 103-92
Los Angeles Lakers @ Cleveland Cavaliers: 111-120
Atlanta Hawks @ Chicago Bulls: 113-90
Toronto Raptors @ Minnesota Timberwolves: 112-117
Utah Jazz @ New Orleans Pelicans: 96-100
Golden State Warriors @ Phoenix Suns: 112-104
Houston Rockets @ Portland Trailblazers: 103-116 Foto: Getty Images/archief
NHL Play of the Day. Elke dag lezen jullie alle samenvattingen in onze recaps, maar wij zetten graag één speler, één team of briljante actie in onze spotlights. De play of the day van vandaag is: Alex Biega. game winning stick save!
Vannacht speelde Vancouver Canucks in Glendale tegen Arizona Coyotes. Beide ploegen lijken steeds verder achterop te raken in de strijd om de playoffs. Vancouver leidt met 2-1 als Arizona in de laatste minuten vol gas geeft in de jacht op de gelijkmaker. Kyle Chipchurra krijgt een levensgrote kans op nagenoeg een empty net, maar als Arizona dan eindelijk de uitblinkende Canucks keeper Miller passeert, staat Alex Biega op. De verdediger haalt met een onwaarschijnlijke stick save de puck van de lijn en is direct verantwoordelijk voor de winst van Vancouver. Biega’s big save. Wow!
SportAmerika blikt dagelijks terug op de gespeelde NHL wedstrijden. Vannacht stonden er drie duels op het programma. Collega Richard de Weijze was live aanwezig in het Consol Energy Center waar hij Pittsburgh Penguins vs. zijn eigen New York Rangers zag. Ed Versteeve blikt terug op de duels. Pittsburgh Penguins – New York Rangers
Division Rivals en playoff rivals. Dat behelsde het affiche Pittsburgh vs New York vannacht. Twee ploegen die uitstekend presteren de laatste weken. Sidney Crosby kwam met een 11 game point streak het ijs op, terwijl de Rangers de laatste drie duels wonnen. In het Consol Energy Center zag collega Richard de Weijze New York winnen met 3-0.
Kevin Hayes bracht de Blueshirts in het eerste deel op een 1-0 voorsprong. Pittsburgh was zeker niet de mindere, maar Henrik Lindqvist was in topvorm en hield de voorsprong vast voor zijn ploeg. In de derde periode viel de beslissing toen Moore en Fast de eindstand op 3-0 bepaalden. Lundqvist boekte daarmee zijn 366e overwinning, een record. Geen enkele goalie in de NHL boekte zoveel overwinningen in elf seizoenen. New York sloeg met de zege de aanval van de Pens af in Metro en zette Pittsburgh op vier verliespunten achterstand in de race om plaats twee.
Detroit Red Wings – Ottawa Senators
Detroit Red Wings deed de afgelopen speelronden prima zaken door de Islanders en Panthers te verslaan. Vannacht kwam Ottawa Senators op bezoek, dat deze week een monster trade sloot met Toronto Maple Leafs. Dion Phaneuf kwam voor het eerst in actie bij de Sens. Maar het werd niet zijn avond, die eer was voor Henrik Zetterberg en Petr Mrazek; de Wings wonnen met 3-1.
Na drie minuten zette Danny DeKeyser Detroit op 1-0. De verdediger, met Nederlandse roots in Eindhoven, scoorde zijn personal best 7e treffer. Henrik Zetterberg scoorde vroeg in periode twee de 2-0 en besliste het duel. Smith (OTT) en Helm (DET) zorgden in de laatste minuten voor een 3-1 eindstand, waarmee Detroit plaats twee opeiste in Atlantic.
Arizona Coyotes – Vancouver Canucks
Twee teams die in Pacific nog een klein beetje hoop mogen hebben op plaats drie troffen elkaar vannacht. Arizona Coyotes nam het op tegen Vancouver Canucks. De Yotes begonnen het duel met twee verliespunten voorsprong, maar die waren na 60 minuten ijshockey verdwenen. De Canucks wonnen het duel met 2-1.
Virtanen bracht de bezoekers na vijf minuten een voorsprong uit een prachtige aanval, terwijl de thuisploeg veruit de betere was.
Vancouver goalie Miller hield zijn ploeg op de been, maar moest in de tweede periode het antwoord schuldig blijven op een powerplay goal van Hanzal.
Vancouver kwam weer op voorsprong door Hansen en met 2-1 gingen de teams naar periode drie. Arizona zette aan, kreeg genoeg kansen, maar Miller bleek een onneembare vesting. Beide teams staan nu op gelijke hoogte in verliespunten, maar de achterstand op nummer drie Anaheim Ducks is nog steeds zeven punten.
Sportzender TSN zorgt er graag voor dat de trade deadline niet onopgemerkt voorbij gaat.
Ahh.. het is weer die tijd van het jaar: de laatste weken voor trade deadline! In 2016 zal de gekte op 29 februari gaan losbarsten. De geruchten, het feit dat er meer deals plaatsvinden op ‘Deadline Day’ dan over de rest van het seizoen bij elkaar (afgezien van de Draft), de general managers met hun clichés… Kortom, een dag waarop een hoop gebeurt! Deze trade deadline zou daarbij nog eens veel interessanter kunnen worden, want door alle kwaliteitsspelers met aflopende contracten is er een groot aanbod! Eerdere deadlines
Het is natuurlijk niet zo dat de trade deadline voor dit seizoen is ingevoerd. De deadline is een mijlpaal in elk seizoen, waarop de general managers van alle teams moeten beslissen of hun team goed genoeg is voor een run in de play-offs of dat het misschien tijd is om de veteranen weg te ruilen voor toekomstige benodigdheden. In eerdere edities bracht dit grote trades tot gevolg. Stay-at-home-verdediger Braydon Coburn ging bijvoorbeeld van de Philadelphia Flyers naar de Tampa Bay Lightning voor de ruige Radko Gudas en een keuze in de eerste en derde ronde. Maar er zijn nog grotere deals geweest. Zo leverde de deal die Pittsburgh in 1991 met de toenmalige Hartford Whalers (nu Carolina Hurricanes) maakte voor Ulf Samuelsson, Ron Francis en Grant Jennings, wat twee achtereenvolgende Stanley Cups opleverde voor de Penguins en gunde Boston Ray Bourque een Stanley Cupvictorie in Colorado in 2000. Of vraag collegaschrijver Bas Rotteveel maar naar de deal die zijn Canucks maakten voor Markus Naslund in 1996 met diezelfde Penguins. Kortom, voldoende spektakel in de geschiedenis van de deadline. Legende Ron Francis in actie voor Pittsburgh. Sellers en namen
Elk jaar moet er dus weer onderscheid worden gemaakt tussen de zogeheten buyers en sellers. Sellers zijn, zoals te verwachten valt, de teams die spelers die niet in de toekomstplannen van de club voorkomen weg te doen voor jonge talenten en draftkeuzes. Voordat we mogelijke deals gaan bekijken, laten we eerst eens gaan kijken naar wat er daadwerkelijk beschikbaar is. De teams die er uit lijken te liggen, zijn Buffalo, Calgary, Columbus, Edmonton, Toronto en mijn Winnipeg. Hier kunnen meerdere teams zich later nog bij gaan voegen, met Ottawa en Vancouver als hoofdverdachten. Namen die daardoor zich al de ronde doen op de ’trade market’, zijn onder andere Andrew Ladd (Winnipeg), Radim Vrbata, Dan Hamhuis (beiden Vancouver) en Jamie McGinn (Buffalo), maar ook namen waarvan juist een diepgaande run wordt verwacht. Bijvoorbeeld een Keith Yandle bij de Rangers (wegens krapte in de respectievelijke salarishuizen) of een Travis Hamonic van de Islanders. De jaarlijkse top 10 van TSN. Buyers
Dan is het tijd voor de eerder al aangekondigde buyers.De buyers zijn de teams die denken een goede kans te hebben om de play-offs te halen of om zelfs ver te komen. Daarom willen deze teams zich extra versterken, om zo een lange(re) run te kunnen bewerkstelligen. Dit kost ze dan wel een onderdeel van hun toekomst, maar als ze hiermee dan wel dichterbij het beloofde land kunnen komen, zijn deze teams bereid om dit voor juiste spelers op te offeren. Dit zijn vrijwel alle clubs die momenteel een play-off ticket bezitten of slechts een paar punten hiervan verwijderd zijn. Uitzonderingen hiervoor zijn de Hurricanes en de Devils, twee teams die vooral op de toekomst gericht zijn en al hebben aangegeven geen onderdelen van hun toekomst te willen opofferen voor succes op de korte termijn. Potentiële deals
Dan is het nu tijd voor het leukste en belangrijkste deel van de trade deadline; de trades! Laten we, net als zo’n beetje de rest van de ijshockeywereld, eens fijn gaan speculeren over mogelijke deals. Omdat ik een fanatiek Jets-fan ben, viel het natuurlijk te verwachten dat ik over Ladds toekomst zou gaan speculeren. Jordan Eberle naar de New York Islanders voor Travis Hamonic
Zoals ik al eens in een eerdere column heb besproken, wilt Travis Hamonic (foto) dolgraag dichterbij zijn familie in St. Malo, Manitoba, gaan wonen en diende een lijstje in met clubs die dichtbij genoeg waren. Edmonton was hier een van. Omdat de Oilers (zoals elk jaar) defensief tekort komen, wordt er door Oil Country naar een speler à la Hamonic gesmacht. Eberle zou voor de Islanders een uitkomst op de rechtervleugel zijn, aangezien Kyle Okposo de club in de zomer dreigt te verlaten als free agent. Eberle is alleen wel veel duurder dan Hamonic, wat de ‘Isles’ in de knoop kan brengen, wanneer het het aflopende contract van Frans Nielsen wilt verlengen. Andrew Ladd naar de Anaheim Ducks voor Shea Theodore en selectie voor ronde 1 in 2016
Sinds TSN-verslaggever Gary Lawless bekendmaakte dat Jets-aanvoerder Andrew Ladd (foto) waarschijnlijk niet bij zal tekenen in Winnipeg, wordt er gekeken naar mogelijke ‘fits’ voor de aanvaller. Anaheim steekt er met kop en schouders bovenuit. Ladd speelde in het World Juniors-toernooi van 2005 namens Canada op een lijn met Ryan Getzlaf en Corey Perry. En laten deze vedettes nou net de toplijn vormen in Orange County. Getzlaf bezit momenteel vier doelpunten, dus zijn voormalige lijnmaatje zou een broodnodige scoringsimpuls kunnen verzorgen. De Jets vragen een jeugdtalent, een NHL-waardige speler en een eerste ronde keuze voor Ladd, maar omdat Theodore jong is en veel talent heeft, maar zich al heeft laten zien op het hoogste niveau, lijkt dit een zeer goede opbrengst voor Winnipeg. Anaheim is zich echter natuurlijk ook bewust van Theodores talent, dus valt het nog te bezien of ze Theodore daadwerkelijk willen afstaan. Jonathan Drouin naar de Minnesota Wild voor Matt Dumba
De scoringsproblemen bij de Minnesota Wild zijn tot dusver compleet blootgelegd in 2016. Van de laatste elf wedstrijden won Minnesota slechts eenmaal. Een groot aandeel in dit probleem is het gebrek aan snelheid en afmakend vermogen van de Wild. Hiervoor zou Jonathan Drouin de oplossing kunnen wezen. De problemen van de aanvaller met zijn huidige club in Tampa, zijn bekend. Dit wilt echter niet zeggen dat Drouin geen potentie meer heeft. Door de druk om te presteren in Minnesota zou GM Chuck Fletcher misschien niet zoveel keuze kunnen hebben wat betreft het nemen van een dergelijk risico. Tampa Bay zou in de tussentijd zijn sterke verdediging alleen nog maar verbeteren.
Dit zijn slechts een paar van de mogelijke trades die we kunnen gaan zien eind februari. Deze deals zijn niet opgesteld op basis van geruchten, maar er is puur gekeken naar wie waar goed zou passen. Door alle aflopende contracten en het feit dat praktisch iedereen die de play-offs haalt een goede kans heeft op een lange run, mogen we een hoop onderhandelgeweld verwachten op 28 en 29 februari. Eén van de spelers met een aflopend contract die we héél misschien nog van team zien wisselen is Steven Stamkos. Zolang de superster zonder contract speelt in Tampa Bay, blijft zijn toekomst onzeker. Het zou dus een heuze palooza kunnen worden oo 29 februari! Foto’s: TSN, Hockey Hall Of Fame, Bleacher Report
De Memphis Grizzlies brachten dinsdag het slechte nieuws naar buiten dat hun sterspeler Marc Gasol zijn rechtervoet heeft gebroken. De Spanjaard liet zich onderzoeken door doktoren, die door middel van een MRI-scan de fractuur ontdekten.
De center speelde dit seizoen 52 wedstrijden, waarin hij gemiddeld 16,6 punten scoorde en zeven rebounds uit de lucht plukte. Hoeveel tijd Gasol precies moet missen is onbekend. Zijn ploeg hoopt na de All-Star break een update te kunnen geven.
Gasol liep de blessure op in het eerst kwart tegen de Portland Trail Blazers, waarin hij goed op dreef was met elf punten. Coach Dave Joerger zei toen na afloop dat Gasol last had van beide benen. De rechtervoet bleek er dus het slechtst aan toe.
Het broertje van Pau tekende vorig jaar een vijfjarig contract in Memphis, nadat hij tot All Star was verkozen. Tevens werd hij de eerste speler in de geschiedenis van de franchise die tot het All-NBA first team werd verkozen.
De Grizzlies bezetten de vijfde plaats in het Westen met 30-22 record. De komende weken zal Ryan Hollins waarschijnlijk in de basis beginnen, tenzij de ploeg besluit te ruilen. Butler uigeschakeld, Pau in All-Star game
Ook de Chicago Bulls hadden een flinke tegenvaller te verwerken. Jimmy Butler, de beste speler van het team, moet zo’n drie tot vier weken herstellen van een blessure aan zijn linkerknie.
De beste shooting guard uit de Eastern Conference mist hierdoor ook het All-Star weekend. Teamgenoot Pau Gasol zal hem vervangen. Het zal de zesde keer zijn dat Gasol mee mag doen met de grootste sterren uit de league.
De Bulls zullen de komende weken moeten knokken voor wat ze waard zijn. De ploeg verloor acht van haar laatste elf wedstrijden en zonder Butler, die de blessure opliep in het duel met de Denver Nuggets, zal het er niet makkelijker op worden.
https://youtu.be/gWiO1CF7QOs
Foto: Getty Images
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
