Home Blog Pagina 620

30-in-30: Kansas City Royals

Hans Mulder
-
0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: Kansas City Royals
ROYALS

MEER VERLOREN DAN ALLEEN DE TITEL

Voor titelverdediger Kansas City Royals was 2016 een ronduit teleurstellend seizoen. De Royals begonnen nog wel goed aan het nieuwe jaargang, maar eind juni ging het faliekant mis voor de trotse kampioen van 2015. Op 19 juni hadden de Royals nog een acceptabel record van 38-31, maar daarna werden slechts vijftien van de volgende 43 wedstrijden gewonnen. Het ERA van de pitchers ging van 3.51 in april naar 4.56 in juni en later zelfs nog naar 5.37 in september.
Edinson Vólquez was één van de redenen van het tegenvallende jaar. De werper uit de Dominicaanse Republiek ging van een ERA van 3.55 in het kampioensjaar naar 5.37 in 2016. Aanvallend werd er ook minder klaargespeeld. Wat betreft het aantal gescoorde runs was Kansas City in 2015 nog een goede subtopper, maar vorig jaar sloegen alleen Tampa Bay en Oakland minder runs over de thuisplaat in de American League. Dat had ook mede te maken met de langdurige blessure van Mike Moustakas. De derde honkman miste een groot deel van het seizoen door een zware knieblessure na een ongelukkige botsing met de al even zo belangrijke Alex Gordon.

Toch stond het verlies van de titel natuurlijk in geen vergelijk met het drama wat zich na het seizoen zou afspelen in Kansas City. Pitcher Yordano Ventura kwam in januari om het leven bij een tragisch auto-ongeluk in de Dominicaanse Republiek. De jonge werper, vorig jaar goed voor elf overwinningen, stond bekend om zijn harde fastball en z’n explosieve karakter. Ace Ventura mocht slechts 25 jaar worden en overleed op één van de vele gevaarlijke wegen van zijn vaderland.

OFF-SEASON

Volquez kan zich in het shirt van de Royals niet meer revancheren voor zijn tegenvallende prestaties van vorig seizoen. De pitcher verkaste als free agent naar Florida, waar hij voor de Marlins gaat spelen. Kendrys Morales verliet het schip en trok noordwaarts naar Toronto waar hij Edwin Encarnación moet doen vergeten. De rappe Jarrod Dyson verdedigde sinds 2010 de kleuren van de Royals, maar zal, na de trade voor pitcher Nathan Karns, zijn honken nu voor de Mariners gaan stelen.
Wat betreft de additions leken de Royals te selecteren op spelers met een verleden bij de Cubs. Pitchers Jason Hammel en Travis Wood verlieten als free agent de nieuwe wereldkampioen voor de oude. Ook outfielder Jorge Soler vertrok uit Wrigley Field en zag reliever Wade Davis in de trade de omgekeerde weg bewandelen. Net als veel van zijn ploeggenoten kende ook Davis een wat minder jaar. Voor Kansas City was dat een goede reden om de pitcher te ruilen voor de 25-jarige Soler, die vorig jaar in Chicago nog goed was voor twaalf homeruns. De talentvolle outfielder maakte echter vooral indruk tijdens de play-offs van 2015.

Ook Brandon Moss komt de gelederen versterken in Kansas City. De outfielder sloeg vorig seizoen in het pak van St. Louis Cardinals de bal 28 keer het stadion uit en zijn nieuwe werkgever verwacht dat hij dit kunstje minimaal kan herhalen voor zijn nieuwe club.

WAT KUNNEN WE IN 2017 VERWACHTEN?

Als de Royals met de huidige spelersgroep nog iets willen bereiken, dan moet het dit jaar gebeuren. Van een aantal belangrijke spelers loopt het contract af en de kans is groot dat Eric Hosmer, Lorenzo Cain, Mike Moustakas en Alcides Escobar een deurtje verder willen kijken. Het geraamte van de kampioensploeg zal dus uit elkaar gaan vallen. Eric Hosmer overweegt weliswaar te verlengen, maar zal zichzelf ook in de etalage willen zetten en daar kan Kansas City natuurlijk ook van profiteren. De eerste honkman was vorig jaar goed voor 25 homeruns en zal dit aantal in 2017 minimaal willen evenaren.
Als we Baseball Prospectus mogen geloven, zullen de Royals dat ook zeker nodig hebben. Er worden slechts 71 overwinningen verwacht. Alleen San Diego scoort nog slechter met 69 wins. De prognose is wat aan de negatieve kant, maar er zal wel veel goed moeten vallen als de Royals daadwerkelijk een rol van betekenis willen spelen in de AL Central.
lineup kcr
Pitcher Danny Duffy zal zijn goede lijn door moeten trekken. De 28-jarige werper was één van de weinig lichtpuntjes vorig seizoen met twaalf overwinningen, slechts drie nederlagen en een ERA van 3.51. Goed nieuws is ook dat Jason Vargas na lang blessureleed terugkeert in de rotation. De inmiddels 34-jarige lefty was in 2014, zijn laatste volledige seizoen, goed voor elf overwinningen.
VERWACHTE EINDKLASSERING: 5E (AL Central)

Graphics: Jasper Roos

De beste rookies die niet 'Dak' of 'Ezekiel' heten – #5 Michael Thomas

Rick Elschot
-
0

Tijd om de top vijf af te ronden! In deze top vijf kijken we verder dan de Cowboys rookies Ezekiel Elliot en Dak Prescott. Een uitzonderlijk duo, met een uitzonderlijke prestatie. Er is al zoveel over geschreven dat we dit keer het eens niet over hen gaan hebben.
Achter Dak en Zeke gaat een hoop talent verscholen. In deze Without-Dak-and-Zeke-Top-5-Rookies gaan we in op de beste rookies achter het Dallas duo. In de voorgaande artikelen hebben we de eerste vier rookies al bekend gemaakt. Vandaag tijd om de nummer vijf in de spotlights te zetten. Maar eerst even een overzicht van de top vijf tot nu:
1. LB Deion Jones – Atlanta Falcons (52e gedraft, 2e ronde)
2. DE Joey Bosa – San Diego Chargers (3e gedraft, 1e ronde)
3. WR Tyreek Hill – Kansas City Chiefs (165e gedraft, 5e ronde)
4. HB Jordan Howard – Chicago Bears (150e gedraft, 5e ronde)
5. ..

#5 WR Michael Thomas – New Orleans Saints (47e gedraft, 2e ronde):

Waar in voorgaande jaren first round wide receivers hoge ogen gooiden in hun eerste jaar in de NFL, was dat dit jaar heel anders. Amari Cooper, Mike Evans en Odell Becham Jr. zijn inmiddels uitgegroeid tot sterren, maar dit jaar maakten de first round wide receivers toch een stuk minder indruk. Corey Coleman en Will Fuller zorgden nog wel voor een aantal highlights, maar lang niet zo indrukwekkend als waar we mee verwend waren in de afgelopen jaren.
Beste WR target
Dit jaar kwam dan ook de meest succesvolle rookie wat betreft de wide receivers uit de tweede ronde van de draft. Met 1,137 receiving yards en negen receiving touchdowns hield Thomas zijn mede rookies ver uit de buurt. Sterling Shepard eindigde met 683 yards ruim 400 yards achter Thomas. Drew Brees had aan Michael Thomas dan ook een geweldig target in de red zone.
Thomas heeft de perfecte getallen als het gaat om lengte, gewicht en snelheid en dat is ook te zien in het spel. Met zijn grote handen laat hij het er gemakkelijk uitzien en drukt hij iedere defender op zijn weg aan de kant. Zijn highlights staan vol met stiff arms waarmee hij de defense voor gek zet.
In zijn bloed
Tijdens zijn rookie seizoen brak Thomas een aantal rookie franchise records in onder andere receptions, receiving yards en touchdowns. Zijn wide receiver talent zit overigens misschien wel in zijn bloed, Thomas is een neef van first overall pick en drievoudig pro bowler Keyshawn Johnson. Als hij zijn neef achteraan gaat beloofd het een gouden carrière te worden voor Michael Thomas. Zijn eerste jaar is in ieder geval indrukwekkend, met 300 yards meer dan Johnson destijds. Of hij net als Johnson ook in staat is een Super Bowl te winnen zal moeten blijken. Al heeft hij met Drew Brees een perfecte leermeester en mentor.
Buiten de top 5
Met Michael Thomas als nummer vijf is de Without-Dak-and-Zeke-Top-5-Rookies rond, al was het een lastige keuze. Buiten deze top vijf vallen bijvoorbeeld namen als Jack Conklin, Jalen Ramsay en Keanu Neal. Drie rookies die stuk voor stuk indrukwekkende prestaties hebben neergezet op het veld. Eindconclusie is dan ook dat de NFL een aantal grote talenten rijk is. Waar Zeke en Dak nu gezamenlijk op de troon zitten is het de vraag wie van de overige rookies ze hier in de toekomst vanaf gaat werpen. Wellicht volgend jaar, wellicht nooit.
We zullen het vanzelf gaan zien.

30-in-30: Miami Marlins

Marco Post
-
0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams, in dertig dagen, met vandaag: Miami Marlins.
MARLINS
Je kunt het hebben over Miami Marlins’ record na de 2016 All-Star break (57-48), dat superster Giancarlo Stanton altijd geblesseerd is, de schorsing van 80 wedstrijden voor Dee Gordon of dat eigenaar, en boef, Jeffrey Loria de club wil verkopen voor een lullig bedrag van 1.6 miljard dollar. Het seizoen 2016 zal voor altijd in het teken staan van het overlijden van de goedlachse sterpitcher José Fernandez.

RIP JOSE FERNANDEZ

Op zondag 25 september 2016 kwam het tragische nieuws naar buiten dat de 24-jarige Fernandez om het leven was gekomen bij een bootongeluk nabij Miami Beach. Twee andere opvarenden overleefden de crash niet. De honkbalwereld was geschokt. Fernandez straalde plezier en passie uit voor het spelletje gecombineerd met een harde fastball en een niet te raken breaking ball. In zijn vierde poging lukte het hem om Cuba via een bootje te ontsnappen. Onderweg wist hij zijn moeder te redden van verdrinkingsdood. Fernandez leefde volgens de regels van de American Dream.
In de eerste wedstrijd na de dood van Fernandez droeg iedereen rugnummer 16. Het was een emotionele avond, vooral voor Dee Gordon. In zijn eerste slagbeurt sloeg hij een homerun en tijdens zijn tocht over de honken liet hij zijn tranen de vrije loop.

ZWAKKE ROTATION

Niet geheel verrassend, een starting rotation zonder Fernandez is veel zwakker. Het bestuur haalde Edinson Volquez en Dan Straily om het gat in de rotatie op te vullen, maar wanneer de 31-jarige Wei-Yin Chen (4.96 ERA voor de Marlins in 2016) de nummer één starter is, dan weet je dat het een lastig seizoen gaat worden.
De bullpen daarentegen ziet er niet verkeerd uit. FanGraphs verwacht dat A.J. Ramos en Kyle Barraclough rond de 1.0 fWAR gaan halen in 2017 en verantwoordelijk zullen zijn voor veel innings wanneer het om de knikkers gaat.
Wanneer de starters boven hun kunnen spelen en de relievers een voorsprong weten vast te houden, dan maken de Marlins kans op een Wil Card-ticket.
– SportAmerika Prospect Watch: Miami Marlins

STANTON & YELICH

Aan de aanval dan wel de taak om te zorgen voor runs, veel runs. En dat was nou net het probleem in 2016. Miami eindigde op plek 27 in de MLB met 655 gescoorde runs. Voor een deel toe te schrijven aan het blessureleed van Giancarlo Stanton.
De man van 325 miljoen worstelde met meerdere blessures en hij kwam daardoor niet verder dan 417 at-bats. Stanton noteerde persoonlijk negatieve records met een .240 slaggemiddelde en een .815 OPS. Wanneer hij een seizoen fit blijft, dan ontstaan er mooie dingen. In 2014 miste de drievoudig All-Star op een haar na de National League MPV Award met een .288/.395/.555 slashline, 37 homeruns en 105 RBI’s. En dat hij voor power kan slaan bewees hij tijdens de 2016 MLB HR Derby.
Op papier heeft Miami een outfield om van te watertanden in Stanton, Christian Yelich en Marcell Ozuna. De 25-jarige Yelich maakte een doorbraak-seizoen door met een .298 slaggemiddelde, 21 homeruns en een 4.5 fWAR. En bij de Marlins geloven ze dat Yelich voor nog meer power gaat slaan.
MarlinsLineup

VERWACHTING VOOR 2017

Het goede nieuws: een eventuele verkoop van de Marlins en daarbij het eind van het tijdperk Loria. Daarnaast is de 2017 MLB All-Star Game in Marlins Park. Een race om een Wild Card-ticket behoort tot de mogelijkheden, maar de kans is groter op een derde plaats in de divisie en opnieuw geen play-offs. De vraag is hoe het team reageert na een seizoen waarin zij hun teamgenoot en vriend Fernandez verloren.


Graphics: Jasper Roos

Wade uit voor de rest van het seizoen

Matteo
-
1

dwyane-wade-11816-usnews-getty-ftr_1mm6obac2xnc81xxzi5724uqws
Bulls-guard Dwyane Wade is uit voor de rest van het reguliere seizoen nadat een MRI een breuk toonde in zijn rechterelleboog. Hij liep de blessure op tijdens een warrige play tegen de Memphis Grizzlies op woensdagavond. Meteen na de wedstrijd liep Wade al rond met een brace.
De voormalige Heat-speler miste dit seizoen al 11 wedstrijden. Als Chicago de playoffs haalt, zou hij eventueel kunnen spelen, maar momenteel vallen de Bulls net buiten het plaatje.
Als Chicago zich niet herstelt, zou het wel eens heel goed kunnen dat Wade voor de laatste keer het Bulls-uniform heeft gedragen. De 35-jarige toekomstige Hall-of-Famer zou namelijk wel eens heel goed zijn player-optie voor 17-18 kunnen opzeggen om betere oorden op te zoeken.
Dwyane Wade tekende deze zomer bij Chicago na 13 seizoenen in Miami.

NFL Season in Review – #7 Seattle Seahawks

Justin Kevenaar
-
0

Net als de voorgaande jaren waren de Seattle Seahawks bij voorbaat één van de favorieten voor een Super Bowl in de NFC, maar het werd een jaar van vallen en opstaan, waarin ze uiteindelijk hun meerdere moesten erkennen in de Atlanta Falcons.
SEAHAWKS REVIEW
Wat ging er goed?
Eigenlijk waren het de herkenbare aspecten die de Seahawks ook in 2016 weer een gevaarlijke klant maakte. De defensie behoorde wederom tot één van de beste in de NFL, Russell Wilson was bij vlagen niet te stoppen, en die combinatie van factoren maakte Seattle eigenlijk in elke wedstrijd een kanshebber op de overwinning.
Wat ging er fout?
Zoals verwacht, was de offensive line wederom een groot punt van zwakte. Maar waar het de voorgaande jaren nog te behelpen was, werd het dit jaar soms teveel. Het feit dat er nooit een betrouwbare running game op gang kwam, hielp ook niet, en toen daar nog eens de blessure van safety Earl Thomas bij kwam, was Seattle eigenlijk een team met teveel zwaktes om nog echt een Super Bowl contender te zijn.
MVP
Hij wordt af en toe nog weleens overgeslagen wanneer het over de beste Seattle-verdedigers gaat. Vaak worden de namen van Sherman, Thomas en Bennett het eerste genoemd, maar ook dit seizoen was de onbetwiste leider in het hart van de defensie niemand minder dan Bobby Wagner. Vorig seizoen bleek tijdens zijn afwezigheid hoe belangrijk hij was, en volgens ProFootballFocus behaalde enkel Luke Kuechly dit jaar een hoger niveau dan Wagner. Al verdient quarterback Russell Wilson ook complimenten voor hoe hij ook dit jaar weer de Seahawks in veel wedstrijden hoop gaf met zijn geweldige spel.
Rookie of the Year
Het is lastig om bij de Seahawks één iemand aan te wijzen als rookie of the year. Defensive tackle Jarran Reed speelde de meeste snaps, maar viel niet per definitie op door zijn sterke spel. Runningback C.J. Prosise kwam door blessures te weinig in actie, terwijl mede-runningback Alex Collins pas laat in het jaar een kans kreeg. Neem daarbij het zeer matige spel van rookie offensive linemen Germain Ifedi en Rees Odhiambo, en het moge duidelijk zijn dat deze draft class nog niet direct over een parel lijkt te beschikken.
Verrassing van het jaar
Na een zware knieblessure in 2015, vroegen velen zich af of we Jimmy Graham ooit nog op zijn oude niveau zouden zien. In 2016 liet hij zien dat hij nog steeds één van de meest gevaarlijke tight ends in de NFL is. Ondanks dat zijn statistieken niet op het niveau waren van zijn tijd in New Orleans, waren er wel genoeg momenten waarop hij belangrijke ballen ving, en zelfs al blocker liet hij zowaar wat vooruitgang zien.
Teleurstelling van het jaar
Na zijn imposante werk van vorig jaar, was de hoop dat Thomas Rawls dit jaar dé vervanger van Marshawn Lynch zou worden. Het liep echter anders, vanwege blessures kwam hij wederom in een beperkt aantal wedstrijden in actie, en met een gemiddelde 3.2 yards per carry was hij in de wedstrijden dat hij speelde ook niet altijd even effectief. Tuurlijk, de offensive line hielp niet, en in de play-offs liep hij wel met 161 yards over de Lions heen, maar de erfenis van Lynch heeft hij nog niet volledig op zich kunnen nemen.
Offseason takenlijst
De focus zal volgens velen weer op de offensive line moeten liggen. Enkel center Justin Britt lijkt een speler op wie de Seahawks voort kunnen bouwen, maar de rest zal beter moeten gaan spelen of simpelweg vervangen moeten worden. Dit is al gedaan met het aantrekken van Luke Joeckel (de voormalige draft bust van de Jaguars) terwijl ze in de running game een boost hopen te krijgen van Eddie Lacy. Verder kan een extra linebacker of een defensive lineman die van de binnenkant druk kan zetten ook geen kwaad wanneer Seattle in 2017 een serieuze gooi wil doen naar een volgende Super Bowl.

BEKIJK HIER DE VORIGE REVIEW OVER DE OAKLAND RAIDERS

NFL Update: Hightower blijft Patriot, Lacy naar Seahawks

Wietze Willem Mulder
-
0

Detroit Lions v Green Bay Packers
Na de officiële Free Agency-periode blijft de NFL-carroussel volop draaien. We zetten de belangrijkste transfers, trades en thuisblijvers van de afgelopen dagen op een rij.
VIKINGS: Latavius Murray opvolger AP
Latavius Murray verhuist van de Oakland Raiders naar de Minnesota Vikings. De running back had een productief seizoen achter de rug bij de Raiders met 12 touchdowns en 788 yards over de grond. De vierdejaars speler moet het grondspel van Vikings aanzienlijk verbeteren, want de ploeg uit Minnesota staat op de allerlaatste plaats wat betreft rushing yards per game in 2016.


 
PATRIOTS: Dont’a Hightower blijft in Foxborough
De mini-soap rondom Dont’a Hightower is afgelopen. De afgelopen week ging de linebacker op de koffie bij de New York Jets en de Pittsburgh Steelers, om tot de conclusie te komen dat de New England Patriots hem toch de beste deal voorschotelden. Hightower tekent voor vier jaar bij en dat contract is 43,5 miljoen dollar waard, waarvan 19 miljoen dollar gegarandeerd.

I’m one proud momma 🐻 #boomtower @_boomtower Een bericht gedeeld door ltanya Hightower (@ltanyahightower) op


 
SEAHAWKS: Eddie Lacy nieuwe running back
Niet Adrian Peterson, maar Eddie Lacy is de nieuwe running back voor de Seattle Seahawks. De oud-Packer zette zijn krabbel onder een eenjarig contract bij de ‘Hawks’. Was zijn rookie year veelbelovend, daarna daalden alle statistieken van Lacy. Afgelopen seizoen kwam hij maar in vijf wedstrijden het veld op, om vanaf week zeven als injured reserve gelabeld te worden.


 
49’ERS: Jeremy Zuttah naar ‘San Fran’
Jeremy Zuttah verkast van de Baltimore Ravens naar de San Francisco 49’ers. Nieuwbakker manager John Lynch ontvangt de center plus pick #198 in ruil voor pick #186 in de aankomende NFL Draft.  


 
PATRIOTS: Brandin Cooks nieuw wapen Brady
Ook tijdens het off-season lijkt de England Patriots net een tikkeltje beter dan de andere franchises, want de ‘Pats’ hebben Brandin Cooks weten te strikken. De wide receiver komt van de New Orleans Saints, waar hij het afgelopen seizoen – in een moeizaam lopend team – tot 8 touchdowns kwam. Met andere woorden: it must feel good to be Tom Brady next season!


 
Foto: Getty Images (archief)

NBA Update: Mavs dumpen Wizards, Blazers-duo gaat los op Spurs

Matteo
-
0

Dallas Mavericks v Washington Wizards
Mavericks dumpen Wizards
De Dallas Mavericks zijn aan een moeilijk seizoen bezig, maar toonden op woensdagavond tegen de Washington dat ze nog niet uitgerangeerd zijn. Vooral hun laatste kwart was sterk en zelfs – durven we het zeggen? – playoff-waardig, zelfs al moeten ze nog Denver en Portland voorbijsteken voor een plek in het post-seizoen. Duitser Dirk Nowitzki scoorde 10 van zijn 20 punten in het beslissende kwart, Seth Curry deed 10 van zijn 19 in het mandje in dezelfde periode. Dankzij een vruchtbaar Q4 wisten de troepen van Nowitzki de ploeg uit Washington achter zich te laten, 112-107, voor een much-needed win. Harrison Barnes had 22 punten voor de Mavericks. Big man Nerlens Noel scoorde 12 punten in 22 minuten nadat hij drie wedstrijden miste met een zere knie.

Point guard John Wall had 26 punten en 11 assists ondanks het feit dat hij kort de wedstrijd verliet met een voetblessure.
33 voor Dragic in W
De MVP-chants van de fans waren misschien een beetje overdreven, maar point guard Goran Dragic leverde desalniettemin een lovenswaardige prestatie af op woensdagavond. De Sloveen scoorde 33 punten, 1 puntje minder dan zijn season-high, en voerde de Heat naar een 120-112 overwinning op de New Orleans Pelicans. Dragic was 11-voor-18 van de vloer, waaronder 5-voor-9 vanuit driepuntland. Center Hassan Whiteside registreerde zijn tiende double-double op rij met 20 punten en 17 rebounds. Guard Wayne Ellington had 19 punten. De W brengt het record van de heat op 22 W’s op 25 wedstrijden en 33-35 overall. Miami stond nooit achter in de eerste speelhelft en stond op een gegeven moment zelfs 14 punten los. In Q2 vochten de Pels terug, wat zorgde voor een 54-52 stand bij de rust.

Big man Anthony Davis had 27 punten en 8 rebounds, DeMarcus Cousins had 19 en 9.
Lillard, McCollum te veel voor Spurs
Op 24 uur tijd ging Portland van hun ergste L van het jaar naar hun beste W. Daarvoor moesten guards Damian Lillard en C.J. McCollum wel gas geven: het duo combineerde voor 62 punten om de San Antonio Spurs af te houden, 110-106. Lillard scoorde 36 punten (waaronder 4 vrije worpen met 5 seconden op de klok) om zijn team aan de bovenhand te helpen.

Forward LaMarcus Aldridge had 19 punten na twee gemiste wedstrijden.
Uitslagen
Dallas Mavericks (29-38) v. Washington Wizards (41-26) 112-107
Charlotte Hornets (29-39) v. Indiana Pacers (35-33) 77-98
Minnesota Timberwolves (28-39) v. Boston Celtics (43-24) 104-117
New Orleans Pelicans (27-41) v. Miami Heat (33-35) 112-120
Utah Jazz (43-25) v. Detroit Pistons (33-35) 97-83
Memphis Grizzlies (38-30) v. Chicago Bulls (32-36) 98-91
Los Angeles Lakers (20-48) v. Houston Rockets (47-21) 100-139
Portland Trail Blazers (30-37) v. San Antonio Spurs (52-15) 110-106
Sacramento Kings (27-41) v. Phoenix Suns (22-46) 107-101
Milwaukee Bucks (33-34) v. Los Angeles Clippers (40-28) 97-96

March Madness Preview – South Bracket

Justin Kevenaar
-
0

Op zestien maart begint officieel het NCAA Tournament, de komende dagen zullen we op SportAmerika kort elke regio bekijken om de favorieten en de outsiders uit te lichten.
NCAA BRACKET

SCHRIJF JE HIER IN VOOR DE SPORTAMERIKA BRACKET

De Favorieten

#1 North Carolina Tar Heels
Eén van de bekende namen. Ze zijn ervaren, ze zijn talentvol, en kunnen iedereen aan. Justin Jackson is goed voor veel punten, voorin vechten Isaiah Hicks en Kennedy Meeks om de rebounds, en Joel Berry II is de man die de wedstrijden over kan nemen. Alle aspecten zijn er, maar aan het einde van de rit moesten de Tar Heels wel hun meerdere erkennen in Duke tijdens de ACC-finale. Is dat verlies een voorbode op een vroegtijdige uitschakeling, of schudden ze het van zich af om richting de Final Four te stoten?
#2 Kentucky Wildcats
Én daar is Kentucky ook weer. Wederom met super veel talenten, met misschien wat weinig ervaring, maar wel de gretigheid om te winnen. Toekomstig NBA’er Malik Monk stuurt het team aan met zijn scorende vermogen, terwijl De’Aaron Fox – ook een aankomend NBA’er – als jonge point guard de lijnen uitzet. Zet daarbij de sterke Bam Adebayo die onder de rim staat, en het team heeft genoeg talent om iedereen te verslaan. De vraag is alleen of het gebrek aan ervaring het team niet op gaat breken.
#3 UCLA Bruins
Mooier kan het bijna niet. UCLA in één groep met North Carolina en Kentucky. Maar de Bruins gaan dus geen makkelijke kluif krijgen, dat is zeker. Geleidt door de alom bekende Lonzo Ball zal deze groep uit Los Angeles iedereen aanvallend af willen troefen. Net als Kentucky moeten ze het niet hebben van ervaring, maar wanneer Ball en mede-freshman T.J. Leaf het op hun heupen krijgen moet je je bergen. Daarnaast zijn ze 10-1 in hun laatste elf wedstrijden, en met een PAC-12 kampioenschap op zak komen ze vol zelfvertrouwen richting dit toernooi.

De Outsiders

#4 Butler/#5 Minnesota/#6 Cincinnati?
Eigenlijk lijken er buiten de drie bovenstaande teams geen echte bedreigingen te zijn vanuit deze hoek. Butler blijft een team dat heel onvoorspelbaar is, maar niet geschikt lijkt om de allerbesten te verslaan. Ook Minnesota lijkt wat sterrenkwaliteit tekort te komen, terwijl Cincinnati met zijn beperkte offense de afgelopen jaren al vaker in de problemen is gekomen in het NCAA Tournament. Daarmee lijkt deze regio eerder geschikt voor een hoop upsets dan dat één van deze teams echt een bedreiging gaat vormen voor de top drie.

Potentiële Cinderella

#10 Wichita State Shockers
Ze zijn er weer, en klaar om de wereld weer te ‘shocken.’ Wichita State werd volgens velen te laag ingeschaald als #10 seed, en hoewel ze een lastige kluif krijgen in #7 Dayton, zal #2 Kentucky niet staan te springen dat ze mogelijk Wichita State in de tweede ronde tegen kunnen komen. De grote namen zijn er niet echt, maar net als vorig jaar domineerden ze hun conference, en hebben ze bewezen in de voorbereiding dat ze zich kunnen meten met grotere teams. Iedereen is dus net als in vorige jaren gewaarschuwd…
#12 Middle Tennessee Blue Raiders
Elke Michigan State-fan zal deze naam bekend voorkomen. Vorig jaren zorgden de Blue Raiders voor een daverende stunt door als #15 seed de ervaren Spartans uit te schakelen. Dit jaar krijgen ze iets meer respect van het comité als een #12 seed, maar het zijn precies dezelfde spelers die dit jaar weer willen verrassen. Met #5 Minnesota in de eerste ronde, en #4 Butler in potentie in de tweede ronde, hebben ze ook niet de moeilijkste weg naar de Sweet Sixteen. Het zal niet eenvoudig gaan, maar als je een cinderella zoekt, dan is Middle Tennessee misschien wel degene die de schoen past…

March Madness Preview – Midwest Bracket: Kansas vs. de rest

Justin Kevenaar
-
0

Op zestien maart begint officieel het NCAA Tournament, de komende dagen zullen we op SportAmerika kort elke regio bekijken om de favorieten en de outsiders uit te lichten.
NCAA BRACKET

SCHRIJF JE HIER IN VOOR DE SPORTAMERIKA BRACKET

De Favorieten

#1 Kansas Jayhawks
Eigenlijk kan je de Jayhawks hier elk jaar wel neerzetten. Ze wonnen wederom de titel in de Big-12, ondanks het feit dat de concurrentie in deze conference moordend was. Geleidt door de ervaren guard Frank Mason met supertalent Josh Jackson aan zijn zijde, bleken de Jayhawks voor menig team te sterk. Enig minpunt: hun frontcourt is erg dun bezet met enkel Landen Lucas, en in het Big-12 toernooi werden ze uitgeschakeld door een team (TCU) dat niet eens het NCAA Tournament heeft gehaald. Jackson was weliswaar geschorst, maar het toont aan dat ze niet in de absolute topvorm aantreden.
#2 Louisville Cardinals
Van die potentiële zwaktes kan Louisville eventueel profiteren, geen enkel topteam kan bijna zo goed rebounden als de Cardinals die juist over heel veel lengte beschikken. Ze zijn 4-7 tegen top-25 teams, maar omdat ze eigenlijk geen grote zwaktes hebben, en een speler hebben in Donovan Mitchell die elk moment een wedstrijd kan overnemen, en de Cardinals zijn misschien heel onopvallend wel de grootste dreiging voor menig team in deze bracket.

De Outsiders

#3 Oregon Ducks
Het wordt Kansas niet makkelijk gemaakt, want ook Oregon is een team met vele krachten. Geleidt door Dillon Brooks, zijn ze super efficiënt wat betreft hun driepunters. Het enige wat tegen ze spreekt is dat ze onlangs hun center Chris Boucher zijn kwijtgeraakt. Maar ondanks dat blijven ze zowel aanvallend als defensief sterk, en met een ervaren coach achter hun, zullen de Ducks niet makkelijk opzij gezet worden.
#5 Iowa State Cyclones
Waar Kansas tijdens het reguliere seizoen de beste van de Big-12 was, won Iowa State het daaropvolgende toernooi. Net als Oregon is het schieten van driepunters hun grote kracht, en met point guard Monte Morris beschikken ze over een hele ervaren spelmaker. Sowieso is dit hele team zeer ervaren en goed op elkaar ingespeeld, en ze hebben dit jaar al van Kansas gewonnen. Dus wie zegt dat ze niet als winnaar uit deze bracket kunnen komen?
#4 Purdue Boilermakers
Gezien de recente teleurstellingen in het NCAA Tournament geeft menig fan de Purdue Boilermakers weinig kans. Maar forward Caleb Swanigan is een monster dat scoort, rebounds pakt, en ook nog eens kan verdedigen. De alleskunner zal centraal staan binnen dit team en wanneer hij in vorm blijft, kan Purdue alsnog een gevaarlijke outsider zijn.

Potentiële Cinderella

#11 Rhode Island Rams
Voorafgaand aan het seizoen stonden de Rhode Island Rams zelfs heel even in de top 25. Maar na een wisselvallig seizoen zakten ze weg, om vervolgens ineens het toernooi van hun Atlantic 10 conference te winnen ten koste van het bekende VCU. Eerder dit jaar verloor het slechts met tien punten verschil van Duke, en vooral nu het een gehavend team tegenkomt in #6 Creighton, zal het met intense defensie voor een stunt willen zorgen aan deze kant van het schema.
#7 Michigan Wolverines of #10 Oklahoma State Cowboys
Beiden geen echte cinderella’s, maar ook zeker geen favorieten. Michigan was voorafgaand aan hun conference toernooi betrokken bij een vliegtuigongeluk wat gelukkig onschuldig afliep. Vervolgens versloeg de ploeg iedereen op haar weg richting een Big Ten kampioenschap: heel indrukwekkend. Aan de andere kant een Oklahoma State dat aanvallend werkelijk iedereen kan verslaan met Juwan Evans en Phil Forte III. Kortom, twee ploegen uit een grote conference die laag gerangschikt zijn, maar niemand echt dolgraag tegen zal willen komen vanwege de vorm en hun potentie.

30-in-30: Chicago White Sox

Jasper Roos
-
0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: Chicago White Sox.

SOX

OFF-SEASON WINNAARS

Het begon allemaal zo mooi voor de White Sox, in 2016. Na een teleurstellend 2015, vloog General Manager Rick Hahn in het off-season uit de startblokken. Een jaar nadat de club in één winter Adam LaRoche, Melky Cabrera, David Robertson, Emilio Bonifacio en Jeff Samardzija binnenhaalde, sloeg Hahn opnieuw toe.
Slechts enkele weken nadat de Royals eind 2015 tot World Series-winnaars waren gekroond, had Chicago een nieuw catchertandem in Alex Avila en Dioner Navarro. Kort daarna werd infielder Brett Lawrie voor een doos ballen, twee hot dogs en een cola light overgenomen van de Athletics en verruilde All-Star en Homerun Derby-kampioen Todd Frazier de Reds voor de White Sox. Voor de tweede winter op rij werden de South Siders uitgeroepen tot off-season-winnaars.
Aangevuld met losse veteranen Mat Latos, Jimmy Rollins en Matt Albers leken de Sox klaar voor een run in de AL Central. Tot…

L’AFFAIRE LAROCHE

Halverwege Spring Traing kwam het onverwachte nieuws naar buiten dat Adam LaRoche zijn handschoen aan de wilgen zou hangen. Later bleek een verzoek van White Sox-president Kenny Williams aan LaRoche om de aanwezigheid van diens zoon in de kleedkamer wat terug te schroeven, bij de veteraan in het verkeerde keelgat geschoten.

“I don’t think he should be here 100 percent of the time. And he has been here 100 percent, every day, in the clubhouse. […] We all think his kid is a great young man. I just felt it should not be every day, that’s all. You tell me, where in this country can you bring your child to work every day?”
— Kenny Williams, Executive Vice-President Chicago White Sox

Los van het verlies van hun DH, maakte LaRoche’s beslissing meer los binnen het team. Sterren Chris Sale en Adam Eaton lieten via de media van zich horen en harmonie in het clubhuis van de Sox was ver te zoeken.

Adam LaRoche en zoon Drake verlaten Spring Training (Yahoo! Sports)
Adam LaRoche en zoon Drake verlaten Spring Training (Yahoo! Sports)

Ondanks de interne problemen katapulteerden de Sox uit de startblokken. Het team verbrak het organisatierecord voor meeste winstpartijen in de maand april (17 winst, 8 verlies) en liep zelfs uit tot 23-9. Op 9 mei waren de White Sox en Cubs de beste teams in hun afzonderlijke leagues en hadden de White Sox de beste bullpen in de Majors. Vol vertrouwen ontbonden de Sox de contracten van de onderpresterende Rollins, John Danks en Latos. Kwam er dan eindelijk een all-Chicago World Series?

CRASH

Van buitenaf leek het misschien aardig wat, maar onder de motorkap begon het behoorlijk te roken bij de mannen van manager Robin Ventura. Er werd zwaar op die goede bullpen geleund, wat voor de relievers niet vol te houden was. Jose Abreu kwam niet op gang en nieuwe aankoop Todd Frazier sloeg weinig. In mei crashte het team volledig. Van mei tot september verloren de Sox meer wedstrijden dan ze wonnen.
In een wanhoopspoging de starting rotation met daarin Chris Sale, Jose Quintana, de jonge Carlos Rodon en een wisselvallige Miguel Gonzalez te versterken, haalde Rick Hahn James Shields naar Chicago. Shields werd in Chicago net zo hard geraakt als bij zijn vorige club. Ook de mid-season call-up van top prospect Tim Anderson kon geen positieve draai geven aan opnieuw een verloren ‘all-in’-seizoen.

Bij tijd en wijle leek Shields batting practice te gooien (Hannah Foslien/Getty Images)
Bij tijd en wijle leek Shields batting practice te gooien (Hannah Foslien/Getty Images)

Onderin de AL Central en zonder zicht op verbetering, werd Ventura na het seizoen ontslagen en Rick Renteria als manager aangesteld. Er moest verandering komen in de keer op keer falende strategie van de White Sox. Deze keer geen speurtocht naar Free Agents. Deze winter niet ‘All-in’. De slagzin van het off-season: de bezem erdoor.

2017: BOUWEN AAN DE TOEKOMST

Tijdens de Winter Meetings in december bleek dat de White Sox de stekker eruit trokken en opnieuw wilden beginnen. Supersterren (en LaRoche-sympathisanten) Chris Sale en Adam Eaton werden voor een kapitaal aan prospects verkocht aan Boston en Washington.

– SportAmerika Prospect Watch: Chicago White Sox

De White Sox maakten schoon schip en werden voor de derde winter op rij, zij het voor andere redenen, tot winnaars van het off-season uitgeroepen.

Chris Sale (L), verkocht aan de Red Sox voor (o.a.) Yoan Moncada. (MLB.com)
Chris Sale (L), verkocht aan de Red Sox voor (o.a.) Yoan Moncada (R). (MLB.com)

Met een enorm pakket aan nieuwe prospects in de Minors, maar een gebrek aan sterren, is het duidelijk dat de White Sox komend seizoen weinig interesse hebben in het meedoen voor de prijzen. Er telt maar één ding: die nieuwe jeugd klaarstomen voor 2o18 en verder, om – net als de Cubs – over een paar jaar te kunnen strijden om een World Series-titel.

2017: WIE NU?

De eerste vier namen in de slagvolgorde van de Sox lijken redelijk vast te staan. Anderson is geen perfecte lead-off-kandidaat (laag OBP), maar bezit wel de snelheid om succesvol te zijn vanuit de nr. 1-plek. Cabrera is de ideale two-hole-hitter: hoog OBP, behendig met de knuppel en verrassende power. Met Abreu en Frazier op plek 3 en 4 ontbreekt het de club niet aan homeruns; het duo sloeg er in 2016, in een tegenvallend jaar voor Abreu, maar liefst 65.
Soxlineup2
Na Frazier stort de Sox-aanval echter in. Plekken vijf tot en met negen worden ingenomen door voormalig top-10 prospects (Davidson, Garcia, Tilson) en minder klinkende namen als Tyler Saladino en Omar Narvaez. Saladino neemt de plek in van Brett Lawrie, wiens contract begin maart onverwacht werd ontbonden.
Overigens is de kans dat Tilson op Opening Day daadwerkelijk in het midveld staat klein. De vorig seizoen van St. Louis overgenomen outfielder kampt met meerdere blessures. Peter Bourjos, Leury Garcia of Jacob May lijken de binnenbocht te hebben om zijn plek over te nemen.

STARTING ROTATION

Zonder Chris Sale ziet de Sox-rotation er beduidend minder gevaarlijk uit. Hoewel Jose Quintana tot de top behoort en Carlos Rodon de kans heeft dit seizoen een grote stap vooruit te zetten, valt het na het linkshandige duo een beetje stil. Miguel Gonzalez was vorig seizoen nuttig, maar de Sox hebben geen idee wat ze van Derek Holland en James Shields kunnen verwachten. Holland worstelt al jaren met blessures, Shields was afgelopen seizoen één van de slechtste werpers in de Majors.

Jose Quintana, nieuwe White Sox-ace (AP Photo/Kamil Krzaczynski)
Jose Quintana, nieuwe White Sox-ace (AP Photo/Kamil Krzaczynski)

BULLPEN

De White Sox-bullpen is behoorlijk in flux. Closer David Robertson staat op de nominatie om te worden verkocht. Na de man uit Birmingham, Alabama wordt de spoeling dun. In Robertson’s WBC Team USA-teamgenoot Nate Jones heeft Chicago een 100 mph closer-in-wording, maar ook Jones zou wel eens interessant kunnen zijn of worden voor clubs-in-de-running.
Jake Petricka en Zach Putnam keren terug na blessures. Dan Jennings is ‘de lefty’ van het stel, maar wie vult de ‘pen? De enige Minor League-reliever met potentie is Zack Burdi, wiens 100 mph fastball en plus-slider zo goed als klaar zijn voor de Big Leagues.

TRUST THE PROCESS

In navolging van de Cubs zijn de White Sox volop aan het rebuilden. In 2017 zijn er dan ook geen verwachtingen voor de Southsiders. Dit seizoen draait alles om de toekomst. Gedurende het jaar zullen Sox-fans hun plezier vooramelijk moeten halen uit de uiteindelijke call-ups van Lucas Giolito, Yoan Moncada, Reynaldo Lopez, Carson Fulmer en Zack Burdi. Daarbij wordt de ontwikkeling van de overige Minor Leaguers goed in de gaten gehouden. In de Majors is maar één ding van belang: een zo hoog mogelijke draftselectie voor 2018 veiligstellen. Meer valt er niet te halen.

Verwachte eindklassering: 5e (AL Central)

Graphics: Jasper Roos

1...619620621...803Pagina 620 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU