Home Blog Pagina 619

NFL Top-10 Mock Draft 1.0: Watson naar de Jets

Lodewijk Schuls
-
3

roger-goodell-nfl-draft
De grootste golven van free agency zijn achter de rug en de teams gaan zich opmaken voor de NFL Draft. Na free agency, is de draft de laatste grote mogelijkheid voor teams om hun ploeg te versterken voor het nieuwe seizoen. Alle NFL teams willen zoveel mogelijk waarde voor hun pick, maar ook hun grootste behoeftes vervullen.

LEES OOK: NFL Draft 2017 Preview – Quarterbacks

SportAmerika heeft een inschatting gemaakt van wie welke speler kiest, op basis van behoefte, beschikbaar talent en de pick. Naarmate de draft dichterbij komt, zal er steeds meer duidelijk worden over welke spelers de teams op het oog hebben. We zullen daarom deze mock draft geregeld updaten. Wij horen graag jouw inbreng, dus aarzel niet om te reageren.
1 . Cleveland Browns – Myles Garrett – Defensive end

Deze pick kan je blind invullen zou je zeggen. Myles Garrett is de meest talentvolle speler uit college. De defensive end is een freak of nature en moet bij de Browns dé playmaker worden voor de toekomst. Toch weet je het nooit met Browns en het zou dus zomaar kunnen dat ze voor hun grootste behoefte gaan, een quarterback.
2. San Francisco 49ers – Solomon Thomas – Defensive end

De San Francisco 49ers hebben veel goede spelers nodig, met name in de verdediging. De ploeg uit San Francisco had een verschrikkelijk slechte run defense en nauwelijks pass rush.  Solomon Thomas scoorde op beide facetten erg hoog in college en moet de aanzet geven tot het oplossen de defensieve problemen voor de toekomst.
https://twitter.com/sportspoliticen/status/840332759084212226
3. Chicago Bears – Jamal Adams – Safety

De Chicago Bears bouwen wat moois aan de voorkant van de defensie, maar aan de achterkant is het nog niet best. Jamal Adams moet de defensie achterin een impuls gaan geven. De safety staat te boek als een leider en zal de achterhoede bij de hand nemen om de front seven te complementeren.
4. Jacksonville Jaguars – Leonard Fournette – Running back

De Jaguars hebben de laatste tijd vooral zwaar geinvesteerd in de verdediging en het is nu tijd dat de aanval een impuls krijgt. Leonard Fournette is hiervoor de aangewezen persoon. De running back is een super atleet en heeft kwaliteiten die je niet elk jaar tegenkomt. Hij moet de nodige druk van Blake Bortles afhalen en de Jaguars aanvallend op de rit zetten.


5. Tennessee Titans – Mike Williams – Wide receiver
De Titans hebben een sterke offensive line, talentvolle quarterback en een goede running back, maar missen een top receiver. Mike Williams moet het nieuwe wapen voor Marcus Mariota worden en het fundament van de aanval van de Titans voor de komende jaren neerleggen.
Dia2
6. New York Jets – Deshaun Watson – Quarterback
De New York Jets blijven maar tobben op de quarterback positie en moeten haast wel toeslaan in de draft. Niet Mitch Trubisky, maar Deshaun Watson past het beste bij de Jets. De quarterback is namelijk gewend om te winnen op een groot podium en dat komt goed uit, onder de grote lampen van New York, waar het publiek altijd extra kritisch is.
7. Los Angeles Chargers – Malik Hooker – Safety

Malik Hooker is de gedroomde opvolger voor de vorig jaar vertrokken Eric Weddle. De safety is volgens velen de speler met de beste ball skills en is een echte playmaker. Hij zal deze kwaliteiten optimaal kunnen benutten door de sterke pass  rush onder leiding van Joey Bosa en Melvin Ingram.
8. Carolina Panthers – Marshon Lattimore – Cornerback

Het verlies van Josh Norman viel zwaarder dan verwacht. De achterhoede was vorig jaar soms zo lek als een mandje. Marshon Lattimore is de beste corner van de draft en geeft de Panthers het laatste zetje om van een gemiddelde naar een zeer goede defensie te transformeren.
9 . Cincinatti Bengals – Rueben Foster – Linebacker

De Bengals kunnen niet anders dan Rueben Foster op deze positie selecteren, als hij nog beschikbaar is. De linebacker wordt als top-5 talent gezien en zou een redelijk steal zijn op deze positie. De Bengals kunnen Foster goed gebruiken naast hun sterkhouder in het midden, Vontaze Burfict. Rueben Foster is een complete linebacker en zal de defensie van de Bengals een directe upgrade geven.
10. Buffalo Bills – Mitch Trubisky – Quarterback

De Bills hebben dan wel het contract van Tyrod Taylor verlengd, maar het absolute vertrouwen van de franchise in hem ontbreekt. Volgens velen is Mitch Trubisky de quarterback met de meeste potentie en de Bills kunnen zich niet veroorloven om deze kans te laten liggen.

30-in-30: Seattle Mariners

Justin Kevenaar
-
0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: Seattle Mariners.
MARINERS

WEER GEEN PLAY-OFFS

Het is inmiddels jaarlijks hetzelfde riedeltje voor de Mariners-fans, maar ook in 2016 kwam de ploeg tekort voor de play-offs. Het is inmiddels vijftien jaar geleden sinds Seattle voor het laatste nog mocht spelen na het reguliere seizoen, en daarmee wacht geen enkele ploeg langer dan de Mariners.
Toch was 2016 een jaar van vooruitgang, de ploeg eindigde boven Oakland en Los Angeles, en maakte zelfs nog lang kans op een wildcard. Mede dankzij het trio Nelson Cruz, Robinson Cano en Kyle Seager, kon de ploeg aanvallend op elk willekeurig moment een vuist maken, en ook qua pitching waren er genoeg werpers die goed genoeg waren om de ploeg er doorheen te slepen.
Uiteindelijk was er in de breedte toch te weinig stootkracht om uiteindelijk door te komen naar de play-offs, en daarom is general manager Jerry Dipoto tijdens het offseason dan ook druk bezig geweest om ervoor te zorgen dat dit in 2017 wel het geval zal zijn.

TRANSFORMATIE

Ja er is nogal veel veranderd in Seattle, hoewel de eerder genoemde Kyle Seager, Nelson Cruz en Robinson Cano nog steeds centraal zullen staan in de Mariners-offense, is er wel de nodige hulp omheen gekomen.
De belangrijkste move die werd gemaakt was het binnenhalen van shortstop Jean Segura. Segura, die in 2016 .319 sloeg met 20 homeruns, eindigde in de NL MVP voting als dertiende en kan worden gezien als één van de beste aanvallende korte stoppen in de MLB. Want na wat tegenvallende jaren in Milwaukee, was hij vorig seizoen binnen een tegenvallend Arizona-team één van de verrassingen van het jaar.
Maar Segura kwam tegen een prijs, want de Mariners moesten wel hun jonge veelbelovende werper Taijuan Walker richting Arizona sturen, evenals de jonge korte stop Ketel Marte. Walker (4.22 ERA in 2016), kan in potentie een superster worden, maar werd in Seattle vaak geconfronteerd met wisselvalligheid. De kans dat de Mariners dit op korte termijn kunnen opvangen lijkt dan ook groot, en als bonus kregen ze ook nog outfielder Mitch Haniger mee om hun outfield te versterken. De 26-jarige Haniger deed het in 2016 degelijk tijdens zijn debuut voor Arizona, en mag in Seattle naar alle waarschijnlijkheid dagelijks gaan starten.

TRADES, TRADES, TRADES

Buiten deze Segura-trade om waren er echter nog genoeg andere moves. Wanneer we kijken naar spelers die mogelijk in de basis gaan staan, werden de volgende spelers tijdens dit offseason binnengehengeld:

  • 32-jarige outfielder Jarrod Dyson, sloeg in 2o16 voor de Kansas City Royals .278 met maar liefst 30 gestolen honken. Werper Nate Karns (5.15 ERA in 2016) ging richting Kansas City.
  • 38-jarige catcher Carlos Ruiz, de ervaren catcher zal waarschijnlijk als back-up van Mike Zunino dienen. Kwam in 2016 tot een slaggemiddelde van .267 voor de Phillies en Dodgers. Om Ruiz binnen te halen gaven de Mariners wederom een werper op, in dit geval Vidal Nuno (3.53 ERA als reliever in 2016).
  • 32-jarige infielder Danny Valencia, sloeg voor Oakland zeventien homeruns met 51 RBI’s tegen een slaggemiddelde van .287. Hij zal de aangewezen man worden om potentiële blessures en vrije dagen op te vangen. Seattle gaf een minor leaguer (Pete Blackburn) op om Valencia aan te schaffen.

En hiermee hebben we het enkel over drie veldspelers die waarschijnlijk tijdens opening day het roster zullen halen. Want daarnaast werden er talloze kleine moves gemaakt door Jerry Dipoto, en werd ook de starting rotation aangepakt.

VERS BLOED IN DE ROTATION

Met het wegruilen van de nodige werpers, moest ook de nodige versterking terugkomen. Om dit op te lossen werden Drew Smyly en Yovani Gallardo gehaald.
De 31-jarige Gallardo had het vorig jaar zwaar in Baltimore, waar zijn ERA boven de 5.00 uitkwam. De Mexicaan bulkt echter van de ervaring, en kan de Mariners in ieder geval de nodige innings geven in een stadion dat pitcher friendly is in vergelijking met dat van de Orioles. Voor Gallardo gaven ze zelf Seth Smith op, wiens rol eigenlijk overgenomen wordt door de eerder genoemde Mitch Haniger.
De 28-jarige Smyly was jarenlang één van de grotere talenten in de MLB (Hij was betrokken bij de trade die David Price van Tampa Bay naar Detroit bracht), maar had het dit afgelopen jaar ook niet altijd even makkelijk bij de Tampa Bay Rays. Statistisch beleefde hij met een ERA van 4.88 zijn slechtste seizoen tot dusver, en de Mariners hopen dat hij in Seattle zijn oude vorm kan terugvinden. De Mariners gaven zelf twee minor leaguers op en outfielder Mallex Smith, die ze eerder nog hadden overgenomen van de Atlanta Braves.
MARINERS LINEUO
Na al dat werk van Dipoto, is dit het team wat het in 2017 moet doen. Deze Mariners bezitten een in potentie dodelijk kwartet (Segura-Seager-Cano-Cruz). Toch blijven er vraagtekens bij de de kracht in de breedte en over de wisselvallige werpersstaff.

CONCLUSIE

De Mariners zijn al met al druk bezig geweest om een nog betere uitgangspositie te forceren in de competitieve AL West. De vraag is echter of het genoeg is. Met de Houston Astros en Texas Rangers zitten er twee gevaarlijke ploegen in de divisie. Ook de Los Angeles Angels met Mike Trout blijven een outsider.
Toch ziet dit team er wel sterk genoeg uit om mee te doen. Met wat geluk kunnen de M’s een wild-card pakken. Wanneer de sterspelers fit blijven kunnen ze aanvallend veel ploegen pijn doen. Als de werpers niet door de ondergrens heen zakken, zijn ze van één tot vijf betrouwbaar genoeg om ze door wedstrijden heen te helpen.
Het zal er dus om spannen. Wie echter naar de geschiedenis van de Mariners kijkt, moet vrezen dat het ook in 2017 nét niet genoeg zal zijn voor een play-off-plekje.

VERWACHTE EINDKLASSERING: 3E (AL WEST)

Graphics: Jasper Roos

NFL Season in Review – #6 Kansas City Chiefs

Justin Kevenaar
-
0

Ze waren misschien niet de meest getalenteerde ploeg, maar dankzij goede coaching, en de spelers om aanvallend big plays te maken, en verdedigend turnovers te forceren, bleken de Chiefs één van de gevaarlijkste outsiders voor een Super Bowl. Het onvermogen om in de play-offs echter genoeg punten op het scorebord te zetten, nekte de formatie van Andy Reid.
CHIEFS SEASON REVIEW
Wat ging er goed?
Ondanks dat ze in één van de zwaarste divisies in de NFL speelden, wist Kansas City toch de AFC West te winnen. De defensie, geleidt door mannen als Eric Berry, Marcus Peters en Justin Houston, was ijzersterk in het forceren van turnovers waardoor de Chiefs in veel wedstrijden vaak de overwinning letterlijk en figuurlijk konden stelen. Daarnaast was het binnenhalen van de pijlsnelle Tyreek Hill een meesterzet, daar hij aanvallend een nieuwe dimensie bracht die bijna elk NFL-team wel kan gebruiken.
Wat ging er fout?
Ondanks de aanvallende wapens, en de defensieve kwaliteiten om turnovers te forceren, behoorden de Chiefs statistisch in beide categorieën tot de middenmoot. Voor een deel komt dit doordat Alex Smith, ondanks dat hij zeker geen slechte quarterback is, toch niet de kwaliteiten had om zijn team uiteindelijk over de drempel te helpen. Daarnaast gaf de defensie de nodige yards op, wat in de play-off wedstrijd tegen Pittsburgh de ploeg de das om deed. Want hoewel er geen touchdowns werden opgegeven, kwamen de Steelers veelvuldig in de red zone en wist hun eigen offense niet genoeg punten te scoren. Het was al met al symptomatisch voor de achilleshiel van de Chiefs, die uiteindelijk in de play-offs de kop op stak.
MVP
De 28-jarige Eric Berry is dé onbetwiste leider van de Chiefs-defensie, en misschien wel van het hele team. Nadat hij terugkwam van een ziekte die bijna het einde van zijn carrière en leven betekende, is hij misschien wel nog beter gaan spelen dan ervoor. Meermaals was Berry ervoor verantwoordelijk dat zijn team alsnog de overwinning kon pakken. Zo ook in Atlanta, waar hij een extra punt terug bracht voor een two point conversion. En in Carolina zorgde een interception van Berry ervoor dat de comeback ingezet kon worden. Zodoende zou je kunnen stellen dat zonder zijn plays, de Chiefs hoogsten 10-6 waren geëindigd, en dat maakt Berry de absolute MVP van dit seizoen.
Rookie of the Year
Ondanks zijn discutabele reputatie voor zaken die zich buiten het veld hebben afgespeeld, is de speler Tyreek Hill een absolute aanwinst voor de NFL. Met effectieve punt returns, en dodelijke snelheid waarmee hij menig verdediger achter zich liet, waren goed voor de nodige highlights en touchdowns. Daarnaast was hij de eerste speler sinds de jaren ’70 die een hattrick noteerde: een rushing touchdown, receiving touchdown en een punt return touchdown. Met andere woorden: Hill is een speler van wie we de komende jaren nog veel gaan horen.
Verrassing van het jaar
Ondanks dat het misschien geen gigantische verrassing was dat hij de leading receiver van de Chiefs was, was dit jaar wel de definitieve doorbraak van Travis Kelce die hem tot één van de beste tight ends in de NFL maakte. In elke categorie verbeterde hij zichzelf, en op Greg Olsen na was geen enkele tight end efficiënter als receiver dan de 27-jarige Kelce. Kortom, Kelce is een wapen dat de Chiefs de komende jaren moeten koesteren, zelfs al gooit hij af en toe een penalty flag terug naar een scheidsrechter…
Teleurstelling van het jaar
Ondanks de aanwezigheid van Hill en Kelce, mistte de Chiefs nog steeds een echte #1 receiver. Jeremy Maclin kampte veelal met blessures, terwijl mannen als Chris Conley en Albert Wilson zich nooit konden manifesteren als hele goede wapens. Het blijft daarmee een achilleshiel van de Chiefs, die met Hill weliswaar een effectieve receiver erbij hebben, maar nog steeds geen echte ‘go-to’ receiver hebben waar ze al jaren naar snakken. Want na Kelce (1,125 receiving yards) was de eerstvolgende receiver de eerder genoemde Tyreek Hill met slechts 593 receiving yards.
Offseason takenlijst
De eerste vraag is in hoeverre de Chiefs Alex Smith beschouwen als een quarterback met wie ze de Super Bowl kunnen winnen. Maar ervan uitgaande dat daar niks aan verandert, zullen de meeste versterkingen verdedigend ingebracht moeten worden. Van de secondary, tot de linebackers en defensive line kan extra versterking in de breedte geen kwaad. Daarnaast kan ook een sterke receiver die een fitte Maclin en de dynamische Hill kan flanken ook geen kwaad. Sterker nog, misschien kan dat het laatste beetje hulp zijn wat Smith nodig heeft om een offense te leiden die wél een play-off wedstrijd kan winnen.

Favorieten ten onder in East Bracket

Justin Kevenaar
-
0

SOUTH CAROLINA
Waar het aantal upsets in de eerste ronde nog meeviel – #5 Minnesota was de hoogst geplaatste ploeg die verloor – werd de tweede ronde voor menig favoriet hun Waterloo.
Titelverdediger #1 Villanova afgetroefd door #8 Wisconsin
Voor het vierde jaar op rij gaan de Wisconsin Badgers naar de laatste zestien, ten koste van het als eerste geplaatste Villanova. De Wildcats waren toch wel dé favoriet in het oosten, maar kon aanvallend geen vuist maken om de Badgers uit te schakelen. De man of the match aan de kant van de Badgers was Nigel Hayes, die met luttele seconden te gaan uiteindelijk het winnende schot zou maken.


Het verlies van #1 Villanova betekent dat het toernooi zijn eerste #1 seed verliest, en dat #8 Wisconsin zaterdag op zondagnacht om 03:00 Nederlandse tijd het tegen #4 Florida (dat geen moeite had met #5 Virginia) mag opnemen voor een plek bij de laatste acht.
#7 South Carolina met historische stunt tegen titelfavoriet #2 Duke
Hoewel het onvermeld bleef in de eerste update, schreven de #7 South Carolina Gamecocks in de eerste ronde al een stukje geschiedenis door voor het eerst in 44 jaar weer eens een NCAA Tournament wedstrijd te winnen. Maar in de tweede ronde werd er wederom historie geschreven doordat de ploeg zich voor het eerst ooit bij de laatste zestien speelde, en dat door een ploeg te verslaan die volgens de bookmakers de favoriet was: #2 Duke.


Ondanks dat ze in de eerste helft tot slechts 23 punten kwamen, braken ze onder leiding van Sindarius Thornwell (24 punten) en Chris Silva (17 punten, 10 rebounds) los in de tweede helft. De Blue Devils, met al hun potentiële NBA-spelers op hun roster, konden verdedigend geen weerwoord bieden en werden zodoende verrast door de onervaren universiteit uit de SEC.
En net als #1 Villanova, werd #2 Duke ook uitgeschakeld in de East Bracket, daardoor hadden na afloop van het verlies van Villanova veel mensen al een voorschot genomen om Duke tot favoriet te verklaren in deze regio…


#7 Michigan blijft winnen, ten koste van #2 Louisville
De derde top seed die eruit vloog was #2 Louisville, de ploeg die ook tot één van de favorieten voor een eindoverwinning behoorde, maar geen antwoord had op een machtige comeback van Michigan waarbij de Duitser Moritz Wagner met 26 punten de absolute catalysator was.


Dankzij de overwinning wist #7 Michigan wraak te nemen voor de verloren finale van 2013, toen #2 Louisville kampioen werd ten koste van de Wolverines. Ditmaal waren de rollen echter omgedraaid, en met zeven overwinningen op rij mag #7 Michigan nu een plek bij de laatste acht proberen te bewerkstelligen door #3 Oregon te verslaan, dat zelf nipt voorbij #11 Rhode Island kwam.
#11 Xavier blijft over als enige ‘cinderella’
Alle double digit seeds die er nog waren gingen ten onder. #12 Middle Tennessee kwam tekort tegen #4 Butler, #10 Wichita State wist net niet te stunten tegen #2 Kentucky, terwijl #11 seeds Rhode Island (verloren van #3 Oregon) en USC (verloren van #3 Baylor) ook verloren. De enige uitzondering was #11 Xavier, dat met redelijk duidelijke cijfers voorbij een teleurstellend #3 Florida State kwam.


Hierdoor is Xavier nu officieel de laagst geplaatste ploeg van het NCAA Tournament, en mag het gaan proberen in de Sweet Sixteen wederom te gaan stunten tegen #2 Arizona, dat zelf geen moeite had met #7 St. Mary’s.

Speelschema Sweet Sixteen

EAST BRACKET

ZA 00:30 #7 South Carolina Gamecocks – #3 Baylor Bears
ZA 03:00 #8 Wisconsin Badgers – #4 Florida Gators
SOUTH BRACKET
ZA 00:10 #4 Butler Bulldogs – #1 North Carolina Tar Heels
ZA 02:40 #3 UCLA Bruins – #2 Kentucky Wildcats
MIDWEST BRACKET
VR 00:10 #7 Michigan Wolverines – #3 Oregon Ducks
VR 02:40 #4 Purdue Boilermakers – #1 Kansas Jayhawks
WEST BRACKET
VR 00:40 #4 West Virginia Mountaineers – #1 Gonzaga Bulldogs
VR 03:10 #11 Xavier Musketeers – #2 Arizona Wildcats

30-in-30: Houston Astros

Jasper Roos
-
0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: Houston Astros.
ASTROS

2016: VOL ONDERUIT

In 2015 haalden Houston Astros de play-offs haalden en vermaakte de club het publiek met een spannende five game series tegen de latere World Series-winnaars Kansas City Royals. Voor 2016 leken alle pijlen dus omhoog te wijzen in The Lone Star State. De Astros bleven bij de start echter even achter hun hekje haken en gingen in april volledig onderuit.
April was een regelrecht drama voor de ‘Stros. Nieuwe aankoop Ken Giles kon vrijwel niemand uit krijgen, regerend Cy Young Award-winnaar Dallas Keuchel was ook zijn dominante zelf kwijt en de rest van de starting pitching wist niet aan te haken (Collin McHugh) of raakte langurig geblesseerd (Lance McCullers). Achteraf gezien waren de in de winter verkochte Vince Velasquez en Scott Feldman goed van pas gekomen.
Houston eindigde de maand april 10 wedstrijden onder .500 en met een sputterende aanval en moeizame werpersstaf, leek het een lang seizoen te worden voor de fans in Texas.

Dallas Keuchel kon zijn geweldige 2015 geen gevolg geven in 2016 (AP Photo/Tony Gutierrez)
Dallas Keuchel stelde in 2016 flink teleur (AP Photo/Tony Gutierrez)

RUGGEN RECHT

De mannen van manager A.J. Hinch rechtten hun ruggen echter in mei. Aangevoerd door superster Jose Altuve begon het team aan een geweldige reeks, die er vlak voor de trade deadline toe leidde dat Houston nog maar tweeëneenhalve wedstrijd achter de lijstaanvoerder Texas Rangers stonden.
Deze klassering op de ranglijst hadden de Astros te danken aan productie uit onverwachte hoek. Waar voorafgaand aan het seizoen nog op eerste honk top prospect A.J. Reed werd vertrouwd, kwam de productie op één voornamelijk van Tyler White en utility-man Marwin González. Ook in center field bleef de productie achter. Carlos Gomez noteerde een wRC+ van 60, wat ruim 40% onder het gemiddelde is, maar Jake Marisnick kon daarentegen defensief wat waarde voor de positie terugwinnen.
Dat betekende overigens niet dat niemand in Houston presteerde. Altuve, George Springer, het catcherduo Evan Gattis/Jason Castro en 2015 Rookie of the Year Carlos Correa droegen het team richting de Trade Deadline.

FRONT OFFICE-INVLOED

Waar hun rivalen uit Texas halverwege het seizoen wel alles op alles zette om de divisie te winnen, bleef Houston’s Front Office pijnlijk stil. Met lede ogen zag GM Jeff Luhnow achter elkaar Jeremy Jeffres, Jonathan Lucroy en Carlos Beltran naar Arlington vertrekken. Houston deed niets terug en dat pakte verkeerd uit.
Tijdens Trade Deadline-weekend sweepten de Rangers de Royals, terwijl de Astros gesweept werden door de Yankees. In een tijdsbestek van drie dagen vergrootte Texas de voorsprong op Houston van 2.5 naar 6.0 wedstrijden. De Rangers bleven ook de rest van het seizoen de doorn in het oog van de Astros. In 2016 ging Houston 4-15 tegen hun intra-staat rivalen.

De Rangers hadden geen kind aan de Astros in 2016 (Getty Images)
De Rangers hadden geen kind aan de Astros in 2016 (Getty Images)

Voor de ‘Stros was de divisie winnen dan ook onbegonnen werk. Hun enige hoop was de Wild Card, maar ook daar legde Houston het af tegen sterkere tegenstand. Het seizoen 2016 kwam ten einde en de Astros stonden met lege handen.

2017: VAN FOUTEN GELEERD?

In het off-season trok GM Luhnow lering uit zijn in 2016 gemaakte fouten. Het team moest op een paar belangrijke plaatsen worden versterkt, te beginnen met het outfield. Alleen George Springer was zeker van zijn plekje, maar alle stand-ins die het vorige seizoen in het links- en rechtsveld stonden, mochten vertrekken. De Astros trokken Free Agents Josh Reddick en Nori Aoki aan, waardoor Jake Marisnick en prospect Teoscar Hernandez tot nader orde tot platoon players zijn gedegradeerd.
Het verlies van Free Agent-catcher Jason Castro aan de Minnesota Twins werd vakkundig opgevangen. Yankees-catcher Brian McCann werd voor prospects overgenomen van New York, waarmee de Astros niet alleen een goede aanvallende achtervanger binnenhaalden, maar ook leiderkwaliteiten die de club vorig jaar mistte.
In dezelfde trend kan ook het vastleggen van veteraan Carlos Beltran worden gezien. Beltran, de laatste overgebleven Killer B uit de succesvolle Astros-teams van 15-20 jaar geleden, zal de plek innemen van Evan Gattis als vaste DH.
ASTROS LINEUP2
Met Honkbalweekveteranen Yulieski Gurriel en next big thing Alex Bregman hoopt Luhnow ook de problemen op één en drie te hebben opgelost. Alles bij elkaar heeft Houston op papier één van de beste en diepste aanvallende line-ups in de American League verzameld, maar het echte zorgenkindje uit 2016 is relatief onberoerd gelaten.

STARTING PITCHING

Met een rotation die opnieuw aangevoerd wordt door Keuchel, McCullers, McHugh en Mike Fiers, sturen de Astros dezelfde bovenste vier de heuvel op die het vorig seizoen niet konden bolwerken. Enige toevoeging aan het stel is de nieuw vastgelegde Charlie Morton; een nuttige, zij het weinig spectaculaire inning-eter.

– SportAmerika Prospect Watch: Houston Astros

Nu heeft Houston wel een indrukwekkende aantal armen in de Minor League; werpers die klaar of zo goed als klaar zijn voor het grote werk. Francis Martes, David Paulino en Joe Musgrove kunnen op elk moment opgeroepen worden naar de Majors, waar ze snel beter kunnen blijken dan Morton en Fiers.

Geven de Astros Joe Musgrove dit seizoen de kans zich te bewijzen? (Thomas B. Shea/USA TODAY Sports)
Geven de Astros Joe Musgrove dit seizoen de kans zich te bewijzen? (Thomas B. Shea/USA TODAY Sports)

Daarnaast worden de Astros al maanden vrijwel wekelijks genoemd als meest logische bestemming voor White Sox-ace Jose Quintana. De teams matchen dan ook bijzonder goed voor deze potentiële trade: de Astros zijn een ace verwijderd van het samengesteld hebben van een topteam en beschikken over een diep Minor Leageue-systeem waar de rebuildende White Sox genoeg kunnen vinden om het verlies van hun Colombiaanse ster goed te maken.

TEAM TO BEAT

Met of zonder Quintana zijn de Astros hoe dan ook wederom favorieten in de AL West. Met een geweldige offense zal de ploeg uit Houston veel runs weten te scoren. De vraag is echter of het team de pitching heeft om die runs niet meteen weer terug te geven. Van de Athletics en de Angels hebben de ‘Stros weinig te vrezen, maar met de Rangers en Mariners in de divisie zal het zeker geen walk in the ballpark worden voor Houston. Toch nog maar eens informeren naar Quintana…

Verwachte eindklassering: 1e (AL West)

Graphics: Jasper Roos

NFL Draft 2017 Preview – Quarterbacks

Justin Kevenaar
-
0

Op 29 april zal in Chicago de NFL Draft worden gehouden, en in aanloop naar de draft van 2016 zetten wij de komende tijd de grootste talenten per positie op een rijtje. De reeks begint met de spelers die op de meest belangrijke positie uitkomen: de quarterbacks
QBS17

1. Mitch Trubisky – North Carolina


De discussie is heftig, maar de algemene verwachting is dat Mitch Trubisky toch de eerste quarterback wordt die in de aankomende NFL Draft gekozen gaat worden. Hij voldoet aan het idee van een stereotype quarterback, maar wel worden er twijfels gezet bij zijn ervaring. Trubisky heeft immers maar één seizoen als basisspeler achter de rug bij North Carolina.
Wat wel voor hem spreekt is zijn atletisch vermogen, hij is namelijk atletisch genoeg om aan druk te ontsnappen. Verder heeft hij geen problemen met turnovers zoals zijn concurrenten dat wel hadden. Het feit dat hij echter drie jaar lang op de bank zat achter een quarterback die niet in de NFL actief is, doet wel wat wenkbrauwen fronsen. Trubisky is dus wel een project, en gezien zijn skillset is er sowieso een team dat hem een kans gaat bieden.

2. Deshaun Watson – Clemson


Watson is zonder enige twijfel de meest bekende van het stel. Met Clemson pakte hij afgelopen seizoen ten koste van Alabama een nationaal kampioenschap. En zowel in 2015 als 2016 was hij een finalist voor de Heisman Trophy. Genoeg accolades dus om in aanmerking te komen voor een hoge draft status.
Er zijn echter veel vraagtekens. Watson zou iets té klein zijn, niet sterk genoeg, wat slordig met zijn worpen. Kortom, geen ideale NFL-quarterback. Het is echter iets wat ook ooit iemand als Teddy Bridgewater dwars zat, of in mindere mate een Russell Wilson (bij wie vooral de lengte het probleem was). Feit blijft echter dat Watson op het college niveau altijd de criticasters de mond heeft gesnoerd. Of hij dat ook in de NFL kan zal de tijd ons moeten leren.

3. Deshone Kizer – Notre Dame


Nog een quarterback wiens plafond volgens de experts hoog zou liggen, maar rond wie er wel twijfels zijn. Kizer was in Notre Dame twee jaar lang een starter, maar is pas drie jaar van high school af en is in dat opzicht ook zeer onervaren wanneer we het bijvoorbeeld vergelijken met Watson.
Kizer heeft echter wel het ideale frame, een goede arm, maar het zijn de roekeloze beslissingen en het gebrek aan ervaring als spelverdeler waaruit blijkt dat ook hij niet een quarterback is die er vanaf dag één zal staan. Daarnaast was Notre Dame alles behalve een succesvol team, en sommige teams zullen dat ook als een negatief signaal interpreteren, ondanks dat de nederlagen van de Fighting Irish verder gingen dan alleen het spel van Kizer.

4. Patrick Mahomes – Texas Tech


Voorlopig wordt Patrick Mahomes gezien als de ‘best of the rest.’ Pas vanaf zijn derde jaar in high school werd hij een quarterback, en vervolgens werd hij in college pas de tweede quarterback die in één seizoen over 5,000 passing yards heen ging (de ander was Case Keenum).
Er moet echter nog veel gedaan worden wil Mahomes een effectieve NFL-quarterback zijn. Zijn techniek is volgens de experts slordig, en hoewel hij bij Texas Tech er mee weg kwam om te spelen alsof hij in de achtertuin stond, zal dit in de NFL anders zien. Net als bij de overige drie, ligt het plafond hoog, maar of het ooit bereikt gaat worden is zeer de vraag.

5. Brad Kaaya – Miami


Na Mahomes valt er weer een gat en komt er een groepje met quarterbacks als Davis Webb (California), Nathan Peterman (Pittsburgh) en dus Brad Kaaya (Miami). Kaaya startte drie jaar voor de Miami Hurricanes, en was statistisch de meest efficiënte quarterback die de universiteit ooit heeft gezien.
Zoals de vijfde plek echter laat zien, is Kaaya alles behalve klaar om te starten. En of hij dat niveau ooit zal halen is maar de vraag. Hij kan hele mooie ballen gooien met uiterste precisie, maar had afgelopen jaar veel turnovers. Zijn grootste zwakte zou zijn besluiteloosheid zijn (geen compliment voor een quarterback) gepaard met zijn onvermogen om effectief aan druk te ontsnappen. Kortom, Kaaya lijkt eerder een back-up te zijn dan een potentiële NFL-starter.

WBC: Team USA elimineert Dominicaanse Republiek

Lionel Stute
-
0

9018018571_e8fc2ed5f4_o
Team USA heeft zich als vierde en laatste land geplaatst voor de finalereonde van de World Baseball Classic 2017. Dat deed het door titelverdediger Dominicaanse Republiek in de laatste poulewedstrijd van Poule F met 6-3 te verslaan. Team USA ontmoet nu Japan op woensdag.


De wedstrijd werd vooraf al aangemerkt als één van de grootste ooit in de geschiedenis van de World Baseball Classic. Die kwalificatie zou het gedurende de wedstrijd het meer dan waarmaken. De sfeer in het stadion deed denken aan de sfeer die rondom wedstrijden diep in het postseason van de MLB hangt.

Direct in de aanval

De Dominicaanse Republiek, dat in de eerste ronde al van Team USA had gewonnen, schoot uit de startblokken. De ene na de andere Dominicaan kwam op de honken en Manny Machado opende de score na een double van Robinson Cano. Diezelfde Cano verdubbelde de voorsprong door een single van Carlos Santana aan te grijpen om binnen te lopen, 0-2.
De vroege voorsprong leek de Dominicanen het voordeel te geven. Toch kantelde de wedstrijd langzaam maar zeker. In de derde inning was het raak voor Team USA. Honkslagen van Giancarlo Stanton, Jonathan Lucroy en Ian Kinsler zorgden ervoor dat Stanton de stand op 1-2 kon brengen. Na een tweehonkslag van Christian Yelich kon Kinsler de stand zelfs gelijktrekken, 2-2.

Raket

Vanaf dat moment had Team USA de overhand en zou het de wedstrijd niet meer uit handen geven. Dat werd benadrukt door een homerun van Giancarlo Stanton in de vierde inning. Stanton die in recente jaren al eerder liet zien over enorme kracht in de bat te beschikken, noteerde de op-drie-na hardste klap sinds dit gemeten wordt met Statcast. De bal vloog met een snelheid van tegen de 190 kilometer per uur door Petco Park. Stanton nam Brandon Crawford mee en de stand kwam op 4-2.


De Amerikanen kwamen nog even in de problemen toen Manny Machado in scoringspositie kwam in de vijfde inning. Reliever Pat Neshek redde zijn ploeggenoten en het werd langzaam maar zeker duidelijk dat de Amerikanen de winst niet meer uit handen gingen geven. Zeker toen Adam Jones ook nog met een acrobatische catch de Dominicanen wist af te stoppen.

Slotstuk

Toch bracht Robinsom Cano de spanning nog even terug. De MVP van het toernooi van 2013 sloeg een solo homerun en bracht de stand op 4-3. Zijn ploeggenoten Nelson Cruz en Carlos Santana konden het goede voorbeeld echter niet volgen waardoor de inning al snel ten einde kwam.
In de achtste inning kwamen Christian Yelich en Eric Hosmer wat gemakkelijk op de honken. Een tweehonkslag van Andrew McCutchen zorgde ervoor dat beide lopers konden scoren waarmee de stand op 6-3 kwam. Het bleken de laatste beschietingen te zijn. De krachten vloeiden weg bij de titelverdediger en het thuisland wist dat het zijn doel had bereikt.
In de halve finale zal Team USA opnieuw een voormalig winnaar van het toernooi treffen. Op woensdag zal het in Los Angeles tegenover Japan staan. Een dag eerder speelt Nederland tegen Puerto Rico in de andere halve finale.
Foto: Flickr/The Commons

30-in-30: New York Yankees

Jasper Roos
-
0

Spring Training is begonnen, dus SportAmerika’s 30-in-30 is weer terug. De hele maand maart maken we een pre-season-rondje langs alle Major League-teams. Hoe verliep 2016? Wat is er in 2017 te verwachten? Dertig teams in dertig dagen, met vandaag: New York Yankees.
YANKEES

2016

Alsof het zo moest zijn. Terwijl Alex Rodriguez zijn laatste passen naar de uitgang van Yankee Stadium en professioneel honkbal zette, kwam de nieuwe held (ook van Dominicaans-Amerikaanse origine) met een reeks daverende klappen binnen.

Door de duizelingwekkend snelle opkomst van Gary Sanchez en handig handelen van GM Brian Cashman gedurende de midzomerse transferperiode, was één van de meest dramatisch verlopen halve honkbaljaren in de Yankee-geschiedenis snel vergeven en vergeten. Het tweede halfjaar bood namelijk voldoende houvast om optimistisch te zijn over de toekomst.
Toch mag niet te lichtzinnig over de val die in de maanden april tot en met augustus gemaakt werd worden gedacht. De Yankees konden zich namelijk ondanks hun sterke tweede helft nooit echt terugvechten in de play-off-race. Daarvoor was het gat simpelweg te groot geworden. Het dieptepunt werd begin mei bereikt toen de Yankees met een 9-17 record hekkensluiter in de AL East waren. Daarna ging het stapsgewijs beter. Op 21 mei, met een record van 20-22, deden de Yankees de laatste plaats eindelijk van de hand. In en om Yankee Stadium was men toen echter al bezig met het jaar 2017.

2017

Veel gebeurde er het afgelopen off-season echter niet in New York. De Yankees gooiden een kapitaal richting Aroldis Chapman (5 jaar, $86 miljoen), verkochten catcher Brian McCann aan Houston, contracteerden veteranen Matt Holliday en Chris Carter.. en dat was het. De Bronx Bombers werden vaak genoemd in relatie tot een potentiële Jose Quintana-deal, maar GM Brian Cashman vond het al snel te gek als het op de vraagprijs voor de Colombiaanse White Sox-ace aankwam.

Aroldis Chapman ontving een vermogen om terug te keren naar New York (Getty Images)
Ace-reliever Aroldis Chapman ontving een vermogen om terug te keren naar New York (Getty Images)

Grote aankopen, speciale gevallen als Chapman buiten beschouwing gelaten, zouden ook niet bij de plannen van de Yankees passen. De club ondergaat op dit moment een geleidelijke facelift. Langzaam worden oudere spelers ingeruild voor de nieuwe generatie. De verkoop van McCann, uitsluitend met het doel ruimte te maken voor Gary Sanchez, is daar een goed voorbeeld van.

– SportAmerika Prospect Watch: New York Yankees

Naast McCann werd er ook afscheid genomen van Mark Teixeira, Billy Butler en Nathan Eovaldi. Hun vervangers komen echter grotendeels vanuit de Yankees-organisatie.

JONGLEREN MET DE LINE-UP

In grote lijnen is het team waarmee de Yankees 2017 in gaan dus ongewijzigd. Kijkend naar de huidige personele bezetting, is er een vertrouwde line-up te maken.
Yankees lineup
De kans is aanwezig dat Girardi ervoor kiest Chase Headley hoger in de slagvolgorde te plaatsen. Gezien de dramatisch slechte laatste twee seizoenen van de derde honkman, zou het echter logischer zijn hem lager in de line-up te plaatsen. Eenzelfde argument is te verzinnen voor Ellsbury, die ook al meerdere seizoenen zijn hoge salaris niet bepaald terugverdient. Als Girardi af weet te stappen van zijn automatisme de frequent geblesseerde outfielder klakkeloos op plek twee in te vullen, zou de two-hole naar Didi Gregorius of Gary Sanchez kunnen gaan.
De Yankees zouden Greg Bird graag door zien breken. Desondanks heeft Cashman voor de zekerheid een back-up voor de vorig seizoen geblesseerde eerste honkman aangeschaft. Chris Carter zorgt voor de broodnodige power en zekerhed.

Nieuwe Yankees-slugger Chris Carter (Kim Klement/USA TODAY Sports)
Nieuwe Yankees-slugger Chris Carter (Kim Klement/USA TODAY Sports)

De Yankees-pitching kent, naast een uitstekende bullpen, vooral veel vraagtekens. Op Tanaka kan worden vertrouwd, maar het is de vraag wat er van Pineda, Severino, Sabathia, Green en eventueel Warren verwacht mag worden. Heel indrukwekkend is deze rotation in elk geval niet.

VERWACHTINGEN BIJSTELLEN

In een divisie met de ijzersterke Red Sox en geduchte competitie van de beter in elkaar stekende Baltimore Orioles en Toronto Blue Jays, hebben de Yankees weinig kans om komend jaar de play-offs te halen. De langzame verbouwing zal uiteindelijk wel leiden tot het oproepen van de getalenteerde jeugd uit de Minors, wat voor de fans nog wat plezier in het bekijken van hun team kan zorgen. In 2018 kan alles anders zijn voor New York, maar komend seizoen zal naar het einde kabbelen.

Verwachte eindklassering: 4e (AL East)

Graphics: Jasper Roos
Door: Lionel Stute en Jasper Roos

NFL Season in Review – #8 Houston Texans

Justin Kevenaar
-
0

Tijdens het afgelopen offseason investeerden de Houston Texans flink in Brock Osweiler. Het doel: eindelijk een franchise quarterback binnenhalen om zodoende een kans te maken op de Super Bowl die in het eigen Houston werd gespeeld. Maar ondanks dat de Texans officieus tot de best acht teams in de NFL behoorde, maakten ze nooit echt kans op de Super Bowl.
TEXANS SEASON REVIEW
Wat ging er goed?
Alles wat goed ging, valt eigenlijk te herleiden tot de defensie. Deze was van voren tot achteren ijzersterk, en ondanks de afwezigheid van J.J. Watt, behoorde deze statistisch tot de allerbeste in de NFL. Met Jadeveon Clowney, Whitney Mercilus, Bernardrick McKinney, A.J. Bouye en alle andere verdedigers beschikte het team eigenlijk in elke linie over een bepalende speler.
Wat ging er fout?
Hier kunnen we het eigenlijk exclusief over de offense hebben. Brock Osweiler bleek een ware bust, Tom Savage was geen sensationele oplossing, en het gevolg was dat de hele offense nooit op gang kwam. Want hoewel de running game niet belabberd was, kom je zonder passing game nergens in de NFL. Zelfs niet wanneer je over de beste defensie van de NFL beschikt.
MVP
In 2014 werd hij nog als allereerste gekozen in de NFL Draft, maar vooralsnog kon Jadeveon Clowney deze draftstatus nog niet echt waarmaken. Vooral vanwege blessures stond hij voortdurend in de gigantische schaduw van J.J. Watt, maar dit jaar kwam hij juist tot bloei toen diezelfde Watt afwezig was. Clowney blonk uit in alle facetten, en was voortdurend de defensieve spelmaker die de Texans hadden verwacht toen zij hem kozen met de eerste keuze in 2014.
Rookie of the Year
Het was een seizoen van vallen en opstaan voor Will Fuller, maar dat er potentie in zit bleek uit zijn daverende start. Met zijn snelheid blies hij menig defensive back voorbij, maar uiteindelijk kwamen zijn zwaktes toch vaker naar boven, want waar hij in college al menig bal liet vallen, was dit ook in de NFL het geval. Desalniettemin kan hij de komende jaren, wanneer hij zich ontwikkeld, zeker een gevaarlijke wapen voor de offense blijven.
Verrassing van het jaar
Cornerbacks hadden de Texans in principe genoeg met Kareem Jackson, Jonathan Joseph en de veelbelovende Kevin Johnson. Niemand had daarom verwacht dat A.J. Bouye, die in 2014 als undrafted rookie het team haalde, niet alleen de shutdown corner zou worden, maar ook nog eens één van de beste in de NFL namens één van de beste defensies in de NFL. Het leverde Bouye uiteindelijk een dik contract op bij concurrent Jacksonville, die beslist één van de verrassingen van 2016 was.
Teleurstelling van het jaar
In de zomer besloten de Texans volledig voor Brock Osweiler te gaan, met als idee dat hij dé quarterback van de toekomst zou worden. Maar al snel kregen de Texans spijt, en aan het einde van het seizoen hadden de fans meer dan genoeg van hem gezien. Onder een fluitconcert van jewelste werd hij op de bank gezet voor Tom Savage, en na één jaar is hij nu al de deur gewezen. En daarmee is Osweiler misschien wel één van de grootste free agency busts aller tijden.
Offseason takenlijst
De defensie staat, en ondanks het vertrek van A.J. Bouye, zullen ze in 2017 wederom de kracht van het team vormen. Het grootste vraagteken is echter wie nu de quarterback wordt. Wordt het Tony Romo? Jay Cutler? Of een rookie? Want zonder quarterback kan het team weliswaar de AFC South winnen, maar een kans op de prijzen zal het nooit maken. Wanneer het echter een capabele quarterback gaat krijgen, dan moet de rest van de AFC uitkijken.

NCAA Tournament Update – Favorieten blijven overeind

Justin Kevenaar
-
0

33454950266_29a428bf9a_o
Het NCAA Tournament is onderweg, maar wat betreft upsets viel het in de eerste ronde nog best tegen. Geen enkele favoriet verloor in de eerste ronde, en elke ploeg van een #1 seed tot een #4 seed kwam door tot de tweede ronde.
Alle favorieten door
Van alle ploegen die als eerste, tweede, derde of vierde geplaatst zijn hadden het er een paar wel lastig. Zo won #4 West Virginia met slechts zes punten verschil van #13 Bucknell, won #3 Florida State met een even groot verschil van buurman #14 Florida Gulf Coast, en #2 Kentucky wist net niet met dubbele cijfers te winnen van #15 Northern Kentucky.
Maar met uitzondering daarvan wonnen ze allemaal met dubbele cijfers, en zo bleven de grote upsets vooralsnog uit.
#12 Middle Tennessee zorgt voor kleine upset
Wel was er de jaarlijkse #12-#5 upset. Alhoewel, upset…de Middle Tennessee Blue Raiders versloegen vorig jaar als #15 seed het hooggeplaatste #2 Michigan State. Dit seizoen domineerden ze hun kleinere Conference USA, en werden als #12 seed tegenover #5 Minnesota gezet.
Het feit dat de Blue Raiders bij voorbaat echter al de favoriet waren bij de wedkantoren, geeft aan dat het verschil tussen beide ploegen volgens de bookmakers nihil was, en dat het NCAA comité misschien dit team wel veels te laag heeft gerangschikt. Desalniettemin is #12 Middle Tennessee nu door als laagste seed in het toernooi, dus officieus moeten zij dé cinderella van het toernooi worden.
Zaterdag op zondagnacht wacht de ploeg nu #4 Butler, en volgens de bookmakers zijn ze maar een kleine underdog. Met verzorgd basketbal, en defensieve intensiteit gecombineerd met de ervaring van spelers als Reggie Upshaw (19 punten vs. #5 Minnesota) en Giddy Potts (15 punten vs. #5 Minnesota) wilt de ploeg ditmaal doorstoten tot de Sweet Sixteen.
#8 Northwestern behaalt eerste overwinning ooit na blunder #9 Vanderbilt
Voor Vanderbilt voltrok zich donderdagavond een klein drama. In een super spannende wedstrijd tegen debutant #8 Northwestern greep de ploeg in de absolute slotfase de voorsprong. Matthew Fisher-Davis van #9 Vanderbilt was echter in de veronderstelling dat zijn ploeg nog één punt achter stond met veertien seconden te gaan.


Het gevolg: Northwestern-guard Bryant McIntosh maakte de daaropvolgende vrije worpen en bezorgde de Wildcats zodoende de overwinning in extremis. Zaterdagavond om 22:15 mogen de Wildcats het op gaan nemen tegen het als eerste geplaatste Gonzaga.

Underdogs winnen #6-#11 matchups
Wel waren er nog wat kleine upsets rond de wedstrijden tussen de #6 en #11 seeds. Zo verslikte #6 Maryland van Melo Trimble zich in het op het eerste oog gehavende #11 Xavier (76-65), terwijl ook #6 SMU, dat volgens veel experts een ‘dark horse’ was voor de latere rondes, niet wist te winnen. In hun geval was #11 USC, dat een wedstrijd in de voorronde nodig had om het toernooi in te komen, te sterk met één punt verschil (66-65).


De derde #11 seed die doorging was Rhode Island. Tegen een aanvallend beperkt #6 Creighton gebruikten de Rams van #11 Rhode Island een combinatie van intense defensie en een verzorgde aanval om redelijk eenvoudig door te stoten naar de tweede ronde (84-72). De enige #6 die overigens wel wist te winnen was Cincinnati, dat met 75-61 won van #11 Kansas State.
#10 Wichita State is wederom van de partij
De laatste ‘double digit seed’ die doorging was #10 Wichita State, iets wat ondanks hun naam (Shockers) alles behalve een schok was. Tegen het stugge #7 Dayton wisten ze in de slotfase dankzij een sterk defensief staaltje basketbal de overwinning binnen te slepen voor hun zestiende overwinning op rij. Dankzij de 64-58 overwinning mogen ze nu voor een echte schok gaan zorgen door het zondagavond om 19:40 (kijktip bij deze!) op te gaan nemen tegen #2 Kentucky.

Speelschema 2e ronde (zaterdag op zondag)

EAST BRACKET
19:40 #8 Wisconsin Badgers – #1 Villanova Wildcats
01:40 #5 Virginia Cavaliers – #4 Florida Gators
WEST BRACKET
17:10 #5 Notre Dame Fighting Irish – #4 West Virginia Mountaineers
22:15 #8 Northwestern Wildcats – #1 Gonzaga Bulldogs
23:10 #11 Xavier Musketeers – #3 Florida State Seminoles
00:45 #7 Saint Mary’s Gaels – #2 Arizona Wildcats
SOUTH BRACKET
00:10 #12 Middle Tennessee Blue Raiders – #4 Butler Bulldogs
MIDWEST BRACKET
02:40 #5 Iowa State Cyclones – #4 Purdue Boilermakers

1...618619620...803Pagina 619 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU