De eerste beslissing is gevallen, maar in andere series neemt de spanning alleen maar toe. Bij SportAmerika bespreken we wat er de laatste dagen is gebeurd in de NHL en wat we nog kunnen verwachten.
Washington Capitals – Pittsburgh Penguins (Stand in serie gelijk: 3-3)
Sidney Crosby keerde terug op het ijs voor game 5 tegen de Capitals, maar in de bijna twintig minuten die hij speelde, kon de captain van de Pittsburgh Penguins het verschil niet maken. De wanhopige Capitals waren de bovenliggende partij, maar kwamen desondanks twee keer op achterstand. In de derde periode stak Europa Washington de helpende hand toe. Nicklas Backstrom, Evgeny Kuznetsov en Alexander Ovechkin hielden de Capitals in leven.
Zij die dachten dat Pittsburgh in eigen huis even wat recht wilde zetten en als een bezetene van start zou gaan in game 6 kwamen bedrogen uit. De wil was er misschien wel bij de Penguins, maar het zat er geen moment in. Slechts drie keer moest Braden Holtby in de eerste periode reddend optreden. De Capitals domineerden weliswaar, maar kwamen toch niet verder dan één goal. Pas later in de wedstrijd werd de ruime zege veiliggesteld.
Op de shot clock zijn de Capitals al de hele serie de baas. Het leverde de mannen van coach Barry Trotz tot nu toe echter weinig op. Aan de andere kant van het ijs was Holtby niet in zijn beste doen. Beide vraagstukken lijken echter opgelost. Sinds de derde periode in game 5 valt alles opeens goed voor de Capitals en hebben zij het momentum in handen. De aanval heeft een antwoord op het goede spel van Penguins-goalie Marc-André Fleury en defensief heeft Washington de zaken ook op orde.
Wat rest is nu de vooraf verwachte game 7. Al hielden weinig mensen daar nog rekening mee toen Pittsburgh een 3-1 voorsprong nam in deze serie. De Capitals gaan met vertrouwen het duel tegemoet, maar op basis van de historie kunnen de Penguins dat ook doen. Pittsburgh moest vijf keer als bezoekende club een zevende wedstrijd spelen en vijf keer stapten de Penguins als winnaar van het ijs. De laatste keer was weliswaar in 2009 op bezoek bij de Red Wings. Washington was tien keer gastheer van een game 7 en slechts drie keer wonnen de Capitals.
Ottawa Senators – New York Rangers (Ottawa leidt de serie met 3-2)
Ottawa bewaart het beste voor het eigen publiek. In New York werden de apathische Senators twee keer geklopt door de veel fanatiekere Rangers, maar terug in de Canadese hoofdstad was de batterij weer opgeladen. Opgezweept door het eigen publiek gingen de Senators jagen op de openingstreffer, maar kregen van de Rangers twee flinke tikken op de neus. De Senators werkten zich uit de nesten en de fans in het Canadian Tire Centre kregen een boeiend duel voorgeschoteld.
Mike Hoffman had zich nog niet veel laten zien in deze serie, maar scoorde een belangrijke goal. Anoniem is Erik Karlsson bepaald niet. De Zweed was in game 5 ook weer goed voor drie assists. Eén daarvan was op Kyle Turris, die in OT de game-winner scoorde.
Volgens de gegevens van het Elias Sports Bureau moeten de Rangers-fans zich zorgen gaan maken. Teams die bij een 2-2 tussenstand in de serie de vijfde wedstrijd wonnen, ontvingen in bijna 80% van de gevallen uiteindelijk ook de felicitaties. Het spelen van een elimination game 6 voor eigen publiek blijkt ook lang niet altijd een voordeel.
Minder dan de helft van de thuisspelende teams wist een zevende wedstrijd af te dwingen. De Rangers zullen dinsdag dus iets uitzonderlijks moeten doen om in leven te blijven. In Ryan McDonagh heeft de ploeg echter een captain die ook daadwerkelijk de leiding neemt. De 27-jarige verdediger is met twee goals en drie assists topscorer in deze serie.
Edmonton Oilers – Anaheim Ducks (Stand in serie gelijk: 3-3)
De eerste vier wedstrijden werden gewonnen door de bezoekende club en dat leek in game 5 een vervolg te krijgen. Anaheim was weliswaar de bovenliggende partij, maar de Oilers namen een 3-0 voorsprong, maar met nog drie minuten op de klok verdween deze als sneeuw voor de zon. De Ducks haalden goalie John Gibson al vroeg van het ijs, maar de alles-of-nietspoging wierp zijn vruchten af. Anaheim sleepte er een verlenging uit en daarin stond Corey Perry opeens op. De 31-jarige winger koos een perfect moment voor zijn eerst goal in deze serie. Zijn game-winner betekende een 3-2 voorsprong voor de Ducks.
Hoe zouden de jonge Oilers omgaan met de druk van een elimination game? In game 6 gaven ze een perfect antwoord. Alles viel goed voor Edmonton in de eerste periode en na deze twintig minuten keken de Ducks tegen een kansloze 5-0 achterstand aan. Op cruise control speelden beide teams de wedstrijd uit in de wetenschap dat er toch een beslissende zevende wedstrijd aan te pas moest komen.
https://youtu.be/I3BPlidYN-I
Edmonton zal dan opnieuw Ryan Getzlaf aan de ketting moeten leggen. Dit lukte uitstekend in de laatste wedstrijd. Anaheim daarentegen moet een antwoord vinden op het spel van Leon Draisaitl. Met elf punten is de jonge Duitser een ware plaag voor de Ducks in deze serie. Naast zijn hattrick was Draisaitl in game 6 ook nog eens goed voor twee assists.
De statistieken bieden de Ducks weinig houvast. Anaheim speelde in de historie vijf keer een game 7 in eigen huis en wonnen slechts één keer. Dat was in 1997 toen de club nog als Mighty Ducks door het leven ging. In 2013, 2014, 2015 en 2016 ging het mis tegen respectievelijk Detroit, Los Angeles, Chicago en Nashville. Vijf keer speelde Edmonton een game 7 op vreemd ijs en drie keer werd deze gewonnen. De laatste keer in 1998 tegen de Colorado Avalanche. Connor McDavid was toen bijna zestien maanden oud.
Nashville Predators – St. Louis Blues (Nashville wint serie met 4-2)
Dmitrij Jaskin had nog niet veel laten zien dit seizoen. In de play-offs had Mike Yeo zelfs helemaal nog geen beroep gedaan op de 23-jarige Rus. In game 5 moest hij aan de bak als vervanger van de geblesseerde Alexander Steen en Jaskin was precies wat de Blues nodig hadden. De jonge Rus scoorde de openingstreffer en hielp St. Louis aan de noodzakelijke overwinning. De ploeg had eindelijk eens de controle en won de vijfde wedstrijd verdiend met 2-1.
St. Louis nam het momentum mee naar game 6. Paul Stastny kreeg het luidruchtige publiek in Smashville al snel stil. Dankzij verdediger Roman Josi kwamen de Predators de slechte start te boven. Met een goal en een assist leidde de 26-jarige Zwitser Nashville naar een 3-1 overwinning en dus de eerste Conference-final in de historie van deze franchise.
https://youtu.be/Iret1cYNuBc
De fans in Nashville hebben er achttien jaar op moeten wachten, maar hun club staat eindelijk in de finale van de Western Conference. De Predators zetten betrekkelijk eenvoudig Chicago en St. Louis opzij, dus de winnaar van de serie tussen Edmonton en Anaheim kan de borst nat maken. Voor de Blues komt er een einde aan een vreemd seizoen. In februari werd afscheid genomen van Ken Hitchcock en onder opvolger Mike Yeo werd een indrukwekkende opmars ingezet.
De Blues kregen in de halve finale van de Western Conference geen moment grip op de slimme en creatieve Predators. Sterkhouders als Vladimir Tarasenko, Alexander Steen en Jaden Schwartz liggen voorlopig nog vast in St. Louis, maar GM Doug Armstrong zal waarschijnlijk wel even met Paul Stastny willen praten over diens toekomst. Na volgend seizoen loopt het contract van de 31-jarige center af.
NHL play-offs: Europa schiet Washington te hulp
MLB Podcast: Just A Bit Outside, Ep. 8
Episode 8: As the Marlins Turn, Cubscontracten, headhunten in Boston, Goose Eggs, Mailbag & meer!
Justin staat tijdelijk op de DL met paniekaanvallen over alle Metsblessures, dus vandaag duiken Mike en Lionel onder aanvoering van Jasper de MLB van de afgelopen week in.
Zoals altijd trapt de show af met de Momenten van de Week (00:55), waarna de heren het laatste nieuws van de afgelopen week doornemen (05:00). As the Marlins Turn is weer terug, maar de drie hosts kijken ook vooruit naar de salaristoekomst van verschillende Cubssterren. Het laatste blokje bestaat weer uit, u raadt het al, de blessure-update.
De tweede helft van de show trapt af met de oorlog tussen de Boston Red Sox en Baltimore Orioles (31:25). Wat bezielt deze twee teams en wanneer houdt het headhunten van de beide ploegen op? Ook horen we Manny Machado’s analyse van het geheel (37:20), gedeeltelijk in morse code.
De show schuift naar het einde met vrolijkere materie: de Goose Egg. Deze nieuwe, door Nate Silver verzonnen, werpersstatistiek heeft wel een diepgaande analyse van de boys verdiend (42:00). Het artikel waarover de heren praten, vind je hier.
De show sluit, zoals altijd, af met de mailbag (54:40).
Vergeet niet: we staan op iTunes en in de grootste Android podcast-databases. Subscribe dus vandaag nog in je favoriete podcast-app op de show en mis geen aflevering meer! Vind je de show leuk? Laat dan even een review achter op iTunes! Met jullie feedback kan de show alleen maar beter worden!
Heb je een Mailbag-vraag voor de hosts of wil je om een andere reden met ons in contact komen? Mail de show via justabitpodcast@gmail.com, tweet Justin (@JWKev), Jasper (@JasperrNL) of Mike (@MDijk90), of vind SportAmerika op Twitter (#JABOPod) of Facebook. Houd ook de Mailbag-oproepen op social media in de gaten (#JABOpod).
Bedankt voor het luisteren en tot volgende week!
Just A Bit Outside is een podcastproject van SportAmerika en wordt geproduceerd door Jasper Roos.
Muziek: Mark Blasco (PodcastThemes.com).
NBA Update: Durant dropt 38, Warriors op een W van sweep
Durant, Warriors brengen Jazz op de rand
Toen Kevin Durant zag dat de shots van zijn teammates maar niet wilden vallen, ging de forward op z’n eentje de offense aanzwengelen op zaterdagavond. Hij deed een beetje van alles van Q1 tot Q4: step-backs, fadeaways, cuts naar de ring voor layups en tijdige driepunters. De voormalige MVP zette eigenlijk 48 minuten lang de netten in vuur en vlam, met als resultaat 38 punten (en 13 rebounds) om de Warriors voorbij de Jazz te voeren, 102-91. Daarmee heeft het team van Durant nu een 3-0 lead op Utah.
KD ging 15-voor-26, waaronder een team-high vier driepunters. Guard Stephen Curry voegde 23 punten toe en was 6-voor-20 vanop de vloer. De prestaties van beide ware cruciaal, zeker aangezien de Jazz laat in de eerste helft een charge voerden en in het derde kwart zelfs 9 punten los stonden op een gegeven moment.
Gordon Hayward had 29 punten voor Utah en Rudy Gobert 21 punten en 15 rebounds. Alle starters scoorde in dubbele cijfers, maar dat was op het einde van de rit niet genoeg om een surge van Durant en de Warriors af te houden.
Halfweg Q4 stond Golden State 79-78 achter. Back-to-back layups van Draymond Green en Durant zorgde voor de definitieve ommekeer. Driepunters van Curry en Durant, en drie vrije worpen van Curry meteen daarna, zorgden voor de doodsteek na een 9-0 run en een 95-84 lead met 2:36 op de klok.
Uitslagen
Golden State Warriors (3-0) v. Utah Jazz (0-3) 102-91
Mooie toekomst gloort voor Minnesota Twins
Kleine kinderen worden groot. Soms gaat dat wel heel snel. Toen de kalender vorig jaar 5 mei aanwees, hadden de Minnesota Twins net een pak slaag gehad van de Houston Astros. In Minute Maid Park leefden de Astros zich uit op de belabberde Twins en wonnen met 16-4. Minnesota had slechts acht van de eerste 28 wedstrijden gewonnen en hielden in de MLB alleen de nog slechtere Braves achter zich.
Lelijke eend wordt mooie zwaan
Hoe anders is het nu een jaar later. Het lachertje van 2016 is in 2017 een team om rekening mee te houden. Toegegeven, de MLB is nog maar 27 wedstrijden onderweg, maar de Twins zijn de trotse koploper van de AL Central. Minnesota heeft vijftien wedstrijden gewonnen en houdt onder meer de Cleveland Indians onder zich. Voorlopig dan. Het is een mooi verhaal van een ploeg met een paar jonge, potentiële toppers die opeens hun neus aan het venster steken.
https://youtu.be/orZq5ZUwR1U
Helemaal uit het niets komt het ook niet. Dat de Twins over enkele talenten beschikten, wist men al wel. Dat die talenten zich nu zo laten zien, is echter wel nieuw. Miguel Sanó staat ze aardig te raken tot nu toe. De derde honkman noteert een slashline van .312/.443/.677 en bereikte al 22 keer met vier wijd het eerste honk. Vorig seizoen was dat 54 keer in 116 wedstrijden. De pas 24-jarige Sanó is dus selectiever geworden en sloeg in de afgelopen week niet minder dan elf punten over de thuisplaat. Het mooie voor de Twins is dat Sanó nog vastligt tot 2022.
Byron Buxton maakt er een traditie van om slecht aan een seizoen te beginnen, maar vorig jaar liet de center fielder in de tweede seizoenshelft zien wat hij in zijn mars heeft. De snelheid van Buxton is zowel offensief als defensief een belangrijk wapen. Max Kepler is ook pas 24. Zijn cijfers blijven voorlopig nog iets achter bij zijn eerste seizoen, maar de in Berlijn geboren outfielder is ook een belangrijke schakel voor de toekomst van de Twins. De Duitser, in 2016 goed voor zeventien homeruns, staat nog onder contract tot 2023.
Primeur voor Mauer
Jong is Joe Mauer al lang niet meer, maar de eerste honkman zorgde vrijdag wel voor een primeur. Mauer behoort tot het meubilair in Minnesota, maar sloeg tegen de Red Sox pas zijn eerste walk-off homerun in zijn lange loopbaan. In de negende inning bezorgde hij zijn Twins een 4-3 overwinning. Het was de vijftiende zege al van dit seizoen. Vorig jaar bereikte de ploeg dit aantal pas op 29 mei.
https://youtu.be/PIeOhLUptwg
Het is echter niet allemaal hosanna in Minneapolis. Ervin Santana is magistraal begonnen aan deze jaargang. De toch ook al weer 34-jarige pitcher heeft een ongekend ERA van 0.66. Santana won al vijf wedstrijden voor de Twins. Hector Santiago noteert na zes starts een ERA van 2.78 en drie overwinningen.
Daar staat ook iets tegenover. Phil Hughes heeft weliswaar vier wedstrijden gewonnen voor de Twins, maar zijn ERA van 4.32 baart toch zorgen. Dat geldt zeker voor Kyle Gibson. De 29-jarige werper wacht nog op zijn eerste zege van het seizoen en tikt een ERA aan van 8.20. Als de Twins dit seizoen al een serieuze contender willen zijn, dan is er op de heuvel dus werk aan de winkel. Santana houdt dit geen maanden vol en kan zeker wat assistentie gebruiken.
- Was het een statement van de Yankees? De verrassend goed presterende ploeg uit New York won vrijdag met 3-2 van de Chicago Cubs. In de negende inning sloeg Brett Gardner een homerun en nam twee ploeggenoten mee over de thuisplaat.
- Ook zonder Bryce Harper kunnen de Nationals de bal goed raken. Washington won met 4-2 van de Philadelphia Phillies en sloeg drie homeruns. Eén daarvan werd geslagen door pitcher Stephen Strasburg.
- De Diamondbacks wonnen met 6-3 bij Colorado Rockies en dat was mede te danken aan Paul Goldschmidt. De eerste honkman van Arizona sloeg twee homeruns en 5 RBIs
Scherzer werpt Nationals naar series-win tegen Arizona
Door het sterke werpen van Max Scherzer wonnen de Washington Nationals afgelopen nacht met 4-2 van de Arizona Diamondbacks. Washington liep daarmee weer een wedstrijd uit in de stand van de NL East en Scherzer verdiende zijn vierde W van het seizoen.
In de zeven innings die ‘Mad’ Max wierp gaf hij twee hits op, gooide hij twee keer vier wijd en zette hij maar liefst elf Diamondbacks aan de kant met drie slag. Een knappe prestatie, zeker gezien de offensieve slagkracht van de tegenstander. De Dbacks staan namelijk in categorieën OBP, OPS, runs en stolen bases in de top zes van de MLB. Pas in de vierde inning was het Chris Owings die een honkslag wist te slaan op het pitchen van Max Scherzer.
https://youtu.be/rKSQk63Iq-E
Scherzer excelleert tegen oude ploeg
De pitcher uit Chesterfield, Missouri, werd in 2006 als 11de overall gedraft door de Arizona Diamondbacks en maakte zijn MLB-debuut in Sedona rood. Na een tussenperiode in Detroit, tekende Scherzer in 2015 in de Amerikaanse hoofdstad. Daar is hij een van de sterkhouders in de rotation van een team waar men van verwacht dat het de NL East gaat winnen.
Dat Scherzer graag tegen zijn oude ploeg werpt, blijkt wel uit zijn cijfers tegen Arizona. Na de wedstrijd van afgelopen nacht is hij 5-0 tegen de Diamondbacks met een 2.41 ERA, 0.88 WHIP en in na 41 gepitchte innings een totaal van 55 K’s.
Blessure voor Harper
Washington-sterspeler Bryce Harper raakte geblesseerd in de wedstrijd. Harper strekte zich volledig uit bij een mooie vangbal in de derde inning. Hij liep daarbij een liesblessure op aan de linkerzijde. Harper speelde wel enige tijd door, maar ervaarde in zijn laatste slagbeurt te veel hinder en liet zich vervangen. Na afloop van de wedstrijd sprak Harper uit aankomend weekend toch te willen spelen tegen Philadelphia.
Arizona zoekt vervanger voor Shelby Miller
De startende werper voor de Diamondbacks was Braden Shipley. Sinds het wegvallen van Shelby Miller (door een Tommy John operatie) uit de starting rotation zijn de snakes nog zoekende naar een vervanger. Een duidelijke keuze lijkt nog niet te zijn gemaakt en het kan zijn dat Shipley voor nu in de rotatie blijft. In dat geval zal hij wel zijn controle moeten verbeteren. Tegen de Nats gooide Shipley namelijk zes keer vier wijd in vier innings, waarin hij tevens drie punten opgaf.
Met de prestatie van Shipley kwam een einde aan de unieke prestatie die de startende pitching staff van de ploeg uit Phoenix had lopen. In de afgelopen negen wedstrijden gooiden de starters in negen opeenvolgende wedstrijden minimaal tien strikeouts.
Record-breaking 🔥.#OurSeason pic.twitter.com/uwIxluEOJJ
— Arizona Diamondbacks (@Dbacks) May 4, 2017
De Nats gaan door naar Philadelphia dit weekend, terwijl Arizona op bezoek gaat in Colorado.
Verder in de MLB afgelopen nacht:
- Sloeg Oriole Manny Machado een 466-feet homerun in de 8-3 gewonnen wedstrijd tegen de Boston Red Sox.
- Wonnen de Chicago Cubs in 13 innings met 5-4 van de Philadelphia Phillies op een error.
NHL play-offs: Penguins ook zonder Crosby levensgevaarlijk
De tweede ronde is een week onderweg en er is weer genoeg gebeurd. Bij SportAmerika blikken we terug op de mooie en minder mooie momenten en kijken we alvast vooruit naar de wedstrijden die komen gaan.
Washington Capitals – Pittsburgh Penguins (Pittsburgh leidt serie: 3-1)
Na de nederlaag in game 2 besloten de Capitals het gesprek met elkaar aan te gaan. We moeten maar aannemen dat daarin niet is besproken om Sidney Crosby met een cross-check uit de wedstrijd te krijgen, maar dat is wel precies wat er gebeurde in de derde wedstrijd. Matt Niskanen kon direct vertrekken, maar zag zijn Capitals, ondanks dat ze een 2-0 voorsprong weggaven, in OT met 3-2 winnen. Crosby kampt met een hersenschudding en dat is helaas niet de eerste hoofdblessure van zijn carrière. Het is ook niet het eerste blessuregeval waarmee de Penguins te maken krijgen dit seizoen. Het verlies van Kris Letang en Matt Murray hebben ze in Pittsburgh goed opgevangen, maar hoe vang je het wegvallen van de beste speler ter wereld op?
In game 4 gaven de Penguins het antwoord. Evgeni Malkin schakelde nog een tandje bij, Marc-André Fleury was bij vlagen weer geweldig en Dmitry Orlov besloot ook een handje te helpen door de puck in zijn eigen goal te tikken. Door de 3-2 zege van de Penguins in game 4 dreigt voor Washington opnieuw een vroegtijdig afscheid. De club verzamelde dit seizoen 118 punten, heeft in Alexander Ovechkin de beschikking over één van de supersterren in de NHL en versterkte zich gedurende het seizoen nog met een klasbak als Kevin Shattenkirk, maar toch lijkt het doek opnieuw te vallen in de tweede ronde.
Aan de doelpogingen ligt het niet. De Capitals hebben 142 keer de goal van Fleury onder vuur genomen tegen 93 schoten van de Penguins. Het save percentage van Braden Holtby behoorde tijdens het reguliere seizoen tot de top van de NHL. In het postseason is de 27-jarige Canadees op dat gebied één van de minderen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Marc-André Fleury heeft Holtby nog geen wedstrijd gestolen voor de Capitals. Zaterdag krijgt hij, voor eigen publiek, daarvoor een nieuwe kans. Het kan zomaar zijn laatste zijn. Of Crosby dan ook alweer van de partij is, is nog niet bekend.
New York Rangers – Ottawa Senators (Stand in serie gelijk: 2-2)
Ook in New York is drie keer scheepsrecht. In de eerste twee wedstrijden kwamen de Rangers op voorsprong, maar stapten de Senators als winnaar van het ijs. Op het vertrouwde ijs van Madison Square Garden knalde New York in game 3 uit de startblokken, scoorden hun goals en keken niet meer om. De vierde wedstrijd was min of meer een kopie van de derde. De oppermachtige Rangers lijken veel energieker en hongeriger dan de tegenstander uit Canada. De Senators zullen vast met goede bedoelingen aan game 4 begonnen zijn, maar het was goalie Craig Anderson die zijn ploeg aanvankelijke nog enigszins in de wedstrijd hield. Aan het einde van de tweede periode kwam er nog meer slecht nieuws voor de Senators. Met een van pijn vertrokken gezicht zocht Erik Karlsson de bank op om niet meer terug te keren in de derde periode.
Guy Boucher hoeft zich de komende dagen niet in te houden. De coach van de Senators staat voor een zware taak om het momentum op de een of andere manier weer aan zijn kant te krijgen. In New York maakten de Senators een vermoeide en apathische indruk. De Rangers hadden dan ook opvallend weinig moeite met de tegenstander. Dat de Blueshirts twee keer met 4-1 wonnen, zegt dan ook veel. Het is ook nog niet duidelijk of Karlsson snel terugkeert in de lineup. Die kans lijkt niet groot. Net als tijdens het reguliere seizoen hebben de Senators ook nu moeite met scoren. Jean-Gabriel Pageau weet dit nog wel aardig te verbloemen. De jonge center neemt meer dan de helft van de productie in deze serie voor zijn rekening.
De Rangers daarentegen zullen met een goed gevoel terug naar Ottawa gaan. Ze weten dat ze kunnen vertrouwen op Henrik Lundqvist en goals zijn niet het probleem. In de laatste drie wedstrijden scoorden de Rangers dertien goals en negen verschillende spelers wisten tijdens deze serie het net al te vinden.
Nashville Predators – St. Louis Blues (Nashville leidt serie: 3-1)
St. Louis weet precies waar het aan toe is. De Blues moeten de komende drie wedstrijden winnen om zich te plaatsen voor de finale van de Western Conference. St. Louis kaapte game 2 voor de neus van de Predators weg, maar Nashville gaf het enige juiste antwoord: de ploeg won de twee thuiswedstrijden en zijn nog één zege verwijderd van de volgende ronde. Met name in game 4 maakten de Blues er een straatgevecht van. Het leverde de nodige straffen op, maar een broodnodige zege bleef uit. De Blues domineerden weliswaar op de shot clock, maar Pekka Rinne had het weer eens op zijn heupen. Eén keer stak Ryan Ellis hem de helpende hand toe. Diezelfde Ellis schoot even later aan de andere kant de openingstreffer tegen de touwen, waarmee hij de Predators op het goede spoor zette.
Nashville laat in deze serie zien dat de zege op de Blackhawks geen toeval was. De Blues moeten op de tenen lopen om de Predators bij te houden en probeerden het in de laatste wedstrijd af en toe met fysiek geweld. Vriendschappen zullen tijdens deze serie waarschijnlijk niet ontstaan, maar dat zal de Predators een zorg zijn. De ploeg strandde vorig jaar in de tweede ronde van de play-offs, maar is nu nog maar één overwinning verwijderd van de Western Conference-finale. Het zou voor Nashville de eerste keer zijn dat de club het zo ver weet te schoppen.
De fans in Smashville hoeven zich geen zorgen te maken. Hun favorieten wonnen tot nu toe zeven van de acht wedstrijden en al dertien spelers wisten het net te vinden tijdens het postseason. Dat zijn cijfers van een ploeg in topvorm. Vrijdag kunnen de Predators het in St. Louis al afmaken.
Edmonton Oilers – Anaheim Ducks (Stand in serie gelijk: 2-2)
De fans in Edmonton gingen er maar eens goed voor zitten. De Oilers kwamen met een comfortabele 2-0 voorsprong in de serie naar huis en het uitzinnige publiek zou de jonge ploeg van Todd McLellan naar een derde en vierde zege schreeuwen. Het liep allemaal net even anders en dat kwam vooral door één man. Ryan Getzlaf maakt zich bepaald niet populair in de provincie Alberta. Eerst rekende hij bijna eigenhandig af met de Calgary Flames en nu krijgen ook de Oilers geen grip op de captain van Anaheim.
Na de 6-3 nederlaag in game 3 leek Edmonton de Ducks in game 4 onder de voet te lopen. Een sterke eerste periode werd echter gevolgd door een zwakke tweede. Uiteindelijk wisten de Oilers er nog een overtime uit te slepen, maar wie anders dan Ryan Getzlaf en Jakob Silfverberg waren daarin beslissend.
https://youtu.be/KqAj9zsQQnQ
De Oilers hebben in deze serie hun handen meer dan vol aan Silfverberg en Getzlaf. De 26-jarige Zweedse winger is in vier wedstrijden al goed voor vijf goals. De captain van de Ducks moet het doen met vier goals, maar Getzlaf was daarnaast ook nog eens vier keer de aangever. Dat deze serie na vier wedstrijden in evenwicht is, is zo gek niet. De Oilers zijn Cam Talbot veel dank verschuldigd, maar de goalie kon in Edmonton het verschil niet maken. Op de shot clock zijn de Ducks zwaar in het voordeel. Anaheim heeft 143 schoten op het doeltje van Talbot afgevuurd. De Oilers bestookten John Gibson 114 keer.
In de serie tegen de Sharks toonden de Oilers aan met tegenslag om te kunnen gaan, maar het zal Connor McDavid en consorten toch vies tegenvallen dat ze geen van de twee thuiswedstrijden konden winnen. Voor game 5 gaat het circus weer naar Californië en zullen we zien hoe de Oilers op deze nederlagen reageren.
Chavez Jr versus Alvarez, Trump's worst nightmare?
De UFC neemt nog altijd een adempauze richting de best bezette fightcard van 2017. Daarom kijken we net als vorige week ook deze week nog eens elders in de wereld van de vechtsport. Zaterdagavond zal de T-Mobile Arena in Las Vegas het decor zijn van een gevecht dat om meerdere redenen bijzonder is. Zelfs al staat er geen titel op het spel.
Vechtsport, en dan vooral het conventionele boksen, en politiek zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Muhammad Ali kon erover meepraten. Hillary Clinton gebruikte het op haar eigen manier. Op 6 mei is het eens te meer zo dat politiek en boksen met elkaar verweven raken. In Las Vegas nemen dan middengewichten Saul ‘Canelo’ Alvarez en Julio Cesar Chavez Jr. het tegen elkaar op in wat misschien wel het grootste gevecht ooit in de Mexicaanse boksgeschiedenis is.
Trumps muur
Bij een event als The Mexican Showdown kan men niet om de huidige status van Mexicanen in de USA heen. Tenminste, de status die door de huidige bewoner van het Witte Huis aan de zuiderburen wordt gegeven. Zoals velen bekend zal zijn is president Donald Trump niet bepaald gecharmeerd van zijn Mexicaanse buren en wil hij ze het liefst buiten de Amerikaanse deur houden.
Het moet dan ook pijnlijk voor de president zijn dat de twee grootste namen in het huidige Mexicaanse boksen elkaar juist in de Verenigde Staten ontmoeten. In het weekend van de Mexicaanse nationale feestdag Cinco de Mayo nog wel. Het weekend waarin de Mexicanen in Mexico nog altijd groots vieren dat zij de Franse onderdrukker versloegen in 1862.
Een weekend ook waarin de Mexicanen in de Verenigde Staten de Mexicaans-Amerikaanse betrekkingen vieren. Al valt daar momenteel wel het een en ander aan impasses in te doorbreken. Alvarez en Chavez Jr. konden er zelf ook om lachen en werkten graag mee aan een commercial waarin de draak werd gestoken met de Amerikaanse president. Een commercial die werd bedacht door de grote baas van Golden Boy Promotions Oscar De La Hoya, een Mexicaanse Amerikaan. Muur of geen muur, de Mexicanen komen eraan.
Het gevecht
Nu is Donald Trump zaterdagavond wanneer de beide heren in de ring staan natuurlijk maar bijzaak. Dan gaat het om hele andere dingen. Zo moesten de twee kemphanen naar elkaar toegroeien waar het gaat om gewicht. Uiteindelijk is gekozen voor een catch-weight op 164,5 pond. Een gewicht dat niet is gekoppeld aan een officiële gewichtsklasse. Canelo moest daarvoor zo’n vijf kilo aankomen, Chavez moest ongeveer twee kilo kwijt. Er is dan ook een speciale ‘kampioensgordel’ voor dit specifieke gevecht ontworpen.
Vooral het feit dat Chavez Jr. in de ring komt is opvallend. Chavez won weliswaar vijftig van zijn 53 gevechten als prof, maar was nooit een echte grote ster in de bokswereld. Zelfs niet toen hij tussen de zomer van 2011 en het najaar van 2012 houder was van de wereldtitel in het middengewicht bij de WBC. Vaak was hij onderdeel van het voorprogramma van zijn vader Julio Chavez Sr. of van grote pay-per-view gevechten. Sinds 2012 is zijn naam echter tanende, al is hij nog altijd maar dertig jaar. Hij kwam slechts vijfmaal in de ring in de afgelopen vijf jaar.
Anderzijds, de familie Chavez was nog maar een week geleden de familie Alvarez nog de baas. Omar Chavez, de jongere broer van Julio, won van Ramon Alvarez, de oudere broer van Saul. Omar was in Mexico al na twee rondes klaar met Ramon.
Opmaat
Voor Canelo Alvarez zijn er na Chavez (mits hij wint) nog slechts enkele uitdagingen te slechten voordat hij zich definitief tot levende legendes van de bokssport mag rekenen. Hij versloeg in de afgelopen jaren onder meer Erislandy Lara, Amir Khan, Miguel Cotto en Liam Smith. Canelo heeft in zijn omvangrijke carriére pas eenmaal zijn meerdere moeten erkennen. Floyd Mayweather versloeg de Mexicaan in september 2013 ruimschoots op punten na twaalf rondes.
Mayweather was op dat moment al op weg naar het gevecht van de eeuw met Manny Pacquiao. Een gevecht waar momenteel een ‘Mayweather versus Pacquiao-sfeer’ omheen hangt is Canelo versus Golovkin. De twee toppers draaien al enige tijd om elkaar heen. De nog ongeslagen Gennady Golovkin (37 zeges) zou klaarstaan om in september eindelijk het langverwachte gevecht met de Mexicaan aan te gaan. Het gevecht om de eer met Chavez moet de laatste stap zijn naar een defintieve ontmoeting tussen Alvarez en Golovkin.
Foto: Wallpaperpoint.com
Three up, three down: Simmons hot, Stanton not
Vorig jaar keken we nog wekelijks naar de vorm van alle dertig teams in de SportAmerika MLB Power Ranking, maar dit jaar pakken we het anders aan. Daarvoor hebben we een nieuwe rubriek in het leven geroepen. Iedere week bespreken we de zes meest opvallende teams van de afgelopen week en gaan we dieper in op de drie snelste stijgers en drie hardste dalers. Three up, three down.
Up
Chicago White Sox
De AL Central is in de afgelopen dagen flink opgeschud. Niet in de laatste plaats omdat mannen als Jose Quintana hun draai beginnen te vinden. Na vier keer een L achter zijn naam noteerde de linkshandige Colombiaan in zijn afgelopen twee starts een win. Zijn ERA is inmiddels ook weer aan het zakken en staat nu op 4.10. Daarbij moet wel aangetekend worden dat de tegenstander tot tweemaal toe de zwakste ploeg in de huidige MLB betrof. Dat neemt niet weg dat Quintana in het duel met de Royals van dinsdagavond slechts een man verder dan het eerste honk liet komen in acht innings.
Tot gisteravond was de gemiddelde runsupport in Quintana’s loopbaan 3.87, het op één na laagste in de MLB in de laatste vijf jaar. In zijn eerste vijf starts van 2017 produceerden de White Sox gemiddeld 1.84 runs. Tegen de Royals waren dat er zes, waarvan vier in de eerste drie innings. Dit komt onder andere omdat de falende Jacob May (2-uit-36, .058) eindelijk is vervangen. In zijn plek is Willy Garcia gekomen. Daardoor is het outfield (Willy)Garcia-(Leury)Garcia-(Avisail)Garcia voorlopig definitief. Zeker nadat Willy bij zijn eerste at-bat direct een RBI mocht noteren, iets waar Jacob May 27 beurten over deed. Ondertussen beginnen ook Geovany Soto (.229/.300/.786) en Yolmer Sanchez (.279/.311/.799) op stoom te komen en is in de bullpen Tommy Kahnle de grote meneer(9.0 IP, 19 K’s).
St. Louis Cardinals
Van 3-9 in de eerste twaalf naar 10-4 in de volgende veertien duels. De Cards hebben tot nu toe twee gezichten laten zien in de eerste maand van het seizoen 2017. Dit is ook terug te zien in de prestaties van de spelers als individu. Neem Mike Leake. De pitcher staat in de media weliswaar in de schaduw van ace Carlos Martinez en oudgediende Adam Wainwright, maar wie naar zijn cijfers kijkt ziet dat Leake achter het huidige supertrio Keuchel (HOU), Sale (BOS) en Quintana (CWS) toch wel hele hoge ogen gooit. Leake is bijvoorbeeld één van slechts drie pitchers die nog geen homerun opgaf, per negen gepitchte innings.
Aan de andere kant staat Seung-hwan Oh. De Koreaan zag zijn ERA meer dan verdubbelen (1.92 tegenover 3.95). Zijn FIP deed hetzelfde (2.13 tegenover 5.19) ten opzichte van 2016. Hij zal dus flink moeten herstellen in het vervolg van het jaar om gelijke tred te houden. Oh staat daarmee symbool voor de hele bullpen van de Cardinals. De relievers en closers hebben gezamenlijk een 5.26 ERA verzameld en presteerden het al driemaal om een zeker lijkende save te verknallen. Dezelfde situaties zijn ook aan slag te herkennen waar bijvoorbeeld Dexter Fowler met zichzelf worstelt terwijl Jedd Gyorko juist bovenaan verschillende lijstjes prijkt.
Los Angeles Angels
De Los Angeles Angels zijn zich momenteel aan het ontwikkelen tot het team to watch in de MLB. Dat Mike Trout een voortrekkersrol neemt mag al geeneens meer als een nieuwsfeit worden genoemd. Wel lijkt hij op weg zichzelf opnieuw verder te verbeteren dit seizoen. Zo staat zijn huidige hitting streak na het duel met de Seattle Mariners van dinsdagavond op vijftien wedstrijden. Zijn record? Vijftien wedstrijden. Achter Trout is vooral Andrelton Simmons de grote man, zowel aan slag als in het veld.
Het duo lijkt de rest van de line-up steeds verder omhoog te stuwen. Zo klimmen bijvoorbeeld catcher Martin Maldonado en eerste honkman Jefry Marte de laatste dagen uit het dal waar zij zich in april in begaven. Kole Calhoun gaf de plaatselijke media een verklaring voor de attractieve speelwijze. “Bij gemiste kansen leg je de nadruk op de kansen, niet op het missen. Kansen komen altijd vlak voor de beslissing”. Calhoun gaf hiermee op cruyffiaanse wijze aan dat de Angels momenteel geloven dat er in elke wedstrijd voldoende momenten zullen komen waarop de Californiërs de wedstrijd naar zich toe kunnen trekken. De 6-4 na elf innings tegen de Mariners was daar één van de beste voorbeelden van.
Down
Miami Marlins
De verkoopperikelen waar de Marlins dagelijks mee in het nieuws komen domineren de headlines. Dat is ook niet zo vreemd, want de wedstrijden die de ploeg uit Florida momenteel speelt verlopen alles behalve naar wens. De burenruzie met de Tampa Bay Rays eindigde tweemaal in verlies, 4-2 en 3-1. Daarmee werden nederlaag nummer vijf en zes uit de laatste zeven duels bijgeschreven. De Marlins beginnen dan ook veel duels met een vroege achterstand. Startende pitcher Edinson Volquez kreeg in de helft van zijn starts in de eerste inning al één of meerdere runs tegen. Miami krijgt niet direct de meeste runs tegen in de eerste innings (zeven teams zagen meer tegenstanders over de thuisplaat wandelen in de openingsinning), maar zagen de runs wel over meer dan de helft van de wedstrijden tot nu toe verdeeld worden.
Een ander opvallend feit: Giancarlo Stanton brak tegen de Rays eindelijk uit een 0-uit-10 streak aan slag, terwijl juist Dee Gordon tegen Tampa Bayna een 5-uit-7 reeks eens niet tot rake klappen kwam. De mannen in vorm zijn niet direct dezelfde mannen als de heren die de ploeg bij een normale gang van zaken op sleeptouw zouden moeten nemen. Naast Dee Gordon is bijvoorbeeld Marcell Ozuna de man die aan slag het meest presteert. Ozuna ligt tot op heden op schema voor het beste seizoen uit zijn loopbaan.
Cincinnati Reds
De sterke start van de Cincinnati Reds lijkt volledig verdampt. De ploeg staat inmiddels op een vierde plek in de NL Central, net onder .500, en verliest wedstrijden met 12-3, 9-4 en 9-1. Daar tegenover staan overwinningen van 4-3, 5-4 en 7-5. Op goede dagen kunnen de Reds het tegenstanders lastig maken, op slechte dagen worden ze overlopen. Een voorbeeld is reliever Michael Lorenzen. Lorenzen pitchte 12 1/3 inning tot op heden. In 8 1/3 innings kreeg hij geen enkele run te verwerken. In de overige drie innings kreeg hij er maar liefst acht om de oren. Tegen de Milwaukee Brewers, vorige vrijdag, kreeg Lorenzen vier hits en vier runs in minder dan een inning te verwerken.
Het feit dat de Reds vooralsnog veel runs blijven scoren is vooral te danken aan een wat vreemde combinatie aan cijfers. Hoewel de Reds qua hits en on-base percentage niet meer dan middelmatig zijn dit jaar, behoren ze tot de top in het stelen van honken en slugging. Het probleem is dan ook vooral dat de snelle mannen, denk aan Billy Hamilton, onvoldoende worden gefaciliteerd door de rest van het team, simpelweg omdat er niet genoeg ballen in het spel worden gebracht. De Reds zijn na de maand april dan ook weer terug op aarde en gaan verder met rebuilden. Zack Cozart is de volgende die zachtjes richting de uitgang wordt geduwd.
Kansas City Royals
De problemen aan slag voor de Royals worden steeds groter. De slagploeg als geheel blijft nog maar net boven .200 (.214). Met 69 gescoorde runs is de kampioen van 2015 met afstand de minst succesvolle ploeg in de MLB op dit moment. Het is dan ook opvallend dat de enige winstpartij in de laatste elf wedstrijden kwam tegen een team dat er juist zeven van de laatste tien won.
Die ene winstpartij werd in de plaatselijke media van Kansas al als momentum omschreven. Manager Ned Yost sprak zelf ook de wens uit dat nadat eindelijk de losing streak was beëindigd nu dan het winnen kon beginnen. De volgende dag ging echter alweer met 6-0 verloren tegen dezelfde White Sox. Dat de streak juist gebroken werd op een dag dat Jason Vargas de starter was is niet vreemd. Vargas is letterlijk de enige Royal die zich aan de misère onttrekt en zich met de beste pitchers van de league meet. Buiten de vier opofferingshits van Raul Mondesi Jr zijn de Royals in geen enkel ander lijstje te vinden.
Foto: Phrake Photography
MLB Rookie Watch: week 4
Met de oude MLB-garde op weg naar hun pensioen, is de doorstroom van jong talent naar de Majors in volle gang. Elke week checken we even hoe het de jonge talenten in hun Rookie-seizoen vergaat. Wie stijgt? Wie daalt? Wie is missschien wel op weg naar een Rookie of the Year-titel?
Getal tussen haakjes: klassering voorgaande week. (-): ‘nieuw op de lijst’.
WEEK 4
10. Wandy Peralta (LHP, Cincinnati Reds)
Op nummer 10 gelijk een nieuwe naam, de eerste van in totaal vier newbies op deze lijst. Reds-lefty Wandy Peralta maakt een uitstekende start aan zijn seizoen door. De 25-jarige Dominicaan zat al sinds 2009 in het Reds-systeem, maar mocht begin dit seizoen eindelijk met de Big League-club mee. Zijn 7.1 weinig enerverende Major League-innings uit 2016 (8.59 ERA) zijn hem inmiddels ruimschoots vergeven, want Peralta is tot nu toe lights out. Zijn 4-seam fastball klokt gemiddeld bijna 96 mph. Peralta had al een mini-doorbraak in de Minors in 2016, waar hij in Double-A Pensacola en Triple-A Louisville een 2.85 ERA noteerde in 75 innings. Hij is nooit echt een strikeoutpitcher geweest, dus waar de K’s in de Majors vandaan komen is onduidelijk, maar… ride it out!
9. Antonio Senzatela (RHP, Colorado Rockies)
Colorado’s Antonio Senzatela flip-flopt van plek 9, naar plek 5, terug naar plek 9 op deze lijst. Desondanks houdt de 22-jarige vlammenwerper zich indrukwekkend staande in het geweld van de NL. In zijn laatste start, tegen de vervaarlijke Washington Nationals, kreeg Senzatela ‘slechts’ 4 runs tegen in 6 innings (3 walks, 1 strikeout). Na het vertrek in die wedstrijd van Tony Sensational, scoorden de Nasty Nats 11 runs tegen de Rockies bullpen in de 7e inning, dus Senzatela deed ergens iets goed. De jonge werper maakt wekelijks indruk. Vanavond start hij in San Diego tegen de Padres, waarmee hij de kans heeft zichzelf voor volgende week weer hoger op deze lijst te gooien.
8. Matt Davidson (1B/3B/DH, Chicago White Sox)
Dat het hard kan gaan in één week tijd, bewijst Matt Davidson. Vorige week nog stabiel op plek twee in deze top 10, nu afgezakt naar de achtste plaats. Het was een weinig succesvolle week voor Davidson, die ten faveure van lefty Cody Asche op de bank wordt gehouden tegen rechtshandige starters. Met meerdere righties op het programma in Detroit, zagen we Davidson niet veel. Speelde hij wel, dan ging hij hitless; zijn slaggemiddelde daalde dan ook ruim 80 punten. Deze week begon voor de infielder/DH met meerdere lefties (Jason Vargas, Danny Duffy), maar Davidson moest duidelijk weer even op gang komen na meerdere vrije dagen. De potentie is er nog steeds, maar hij komt een beetje terug op aarde naar een flaming hot begin aan zijn seizoen.
7. Guillermo Heredia (OF, Seattle Mariners)
Het wegvallen van Mitch Haniger uit de Mariners line-up, heeft ruimte gemaakt voor Guillermo Heredia om frequentere slagbeurten te krijgen namens Seattle’s outfield. De 26-jarige Cubaan kwam van 2009 tot 2013 uit in de Cubaanse Serie Nacional, waar hij in 2011 zijn beste seizoen doormaakte: 10 homeruns, 19 doubles, .343/.439/.527 in 443 plate appearances. Na één slagbeurt in 2014 vertrok hij naar de VS. Seattle contracteerde hem in 2016, waarvoor hij Double-A en Triple-A succesvol doorliep. Tussendoor kreeg Heredia ook nog 92 slagbeurten voor de Mariners, waarin hij .250/.349/.315 met één homerun sloeg. Dit seizoen is de atletische Cubaan goed begonnen en staat de teller na een maand op .327/.365/.490. In de VS is Heredia’s powerproductie echter nooit boven de 4 homeruns of 13 doubles uitgekomen, dus zijn verblijf in deze top 10 lijkt van korte duur.
6. Jose Martinez (OF, St. Louis Cardinals)
De derde nieuwe naam op deze lijst is die van Jose Martinez. De 28-jarige outfielder verrast vriend en vijand door in zijn eerste 40 slagbeurten in de Majors een prima across the board-productie te laten zien. Martinez is voor meerdere teams geen onbekende naam. De Venezolaan speelde van 2006 tot 2012 in het Minor League-systeem van de White Sox, waarna hij van 2012 tot 2014 in het systeem van de Braves, in 2015 in het systeem van de Royals en in 2016 in dat van de Cardinals speelde. St. Louis liet Martinez in 2016 debuteren, wat hij zo goed deed dat hij dit jaar opnieuw een kans krijgt. De outfielder sloeg in 2016 11 homeruns en 28 doubles in Triple-A, maar we kijken nog even de kat uit de boom.
5. Yulieski Gurriel (1B, Houston Astros)
Cubaanse infielder Yuli Gurriel stijgt een paar plaatsen ten opzichte van vorige week. De Houston Astro verdubbelde afgelopen week zijn homerunaantal en noteerde een tweetal doubles, maar dat ging wel ten koste van wat slaggemiddelde. Hij heeft een vaste plek in de lineup van een goed Astros-team, dus het is de hoop dat hij deze stijgende lijn vast weet te houden. Gurriel is niet bepaald meer nat achter de oren, maar heeft zijn sporen in het internationale honkbal ruimschoots verdiend. Hij lijkt nu ook zijn MLB-groove gevonden te hebben, dus de AL moet even goed gaan opletten.
4. Cody Bellinger (1B/OF, Los Angeles Dodgers)
Top prospect Cody Bellinger werd verrassend genoeg opgeroepen door de Dodgers, om de stuntelende Adrian Gonzalez zo nu en dan een dagje vrij te kunnen geven. De 21-jarige rookie werd zelfs al vrij snel in de lead-off-spot geparkeerd, waar hij na een stroeve start een aantal succesvolle wedstrijden doormaakte. Inmiddels is hij weer wat omlaag gezet in de line-up, wat de zoon van voormalig Yankee Clay Bellinger beter bevalt. Zijn eerste twee homeruns sloeg hij in dezelfde wedstrijd, waarmee hij een uitroepteken achter zijn eerste week in de Majors zette.
First career home run for Hamilton alum Cody Bellinger… pic.twitter.com/TD8JxdhRL7
— AZ Varsity- CTOWN (@ctownrivals) April 30, 2017
Het lijkt erop dat de eerste honkman in de loop van deze week weer teruggezet zal worden naar Triple-A, maar Bellinger staat geweldig te slaan. Hij is dan ook echt wel een speler om heel goed in de gaten te houden in de (nabije) toekomst. Is het niet vanwege zijn geweldige powerpotentieel en superster attitude, dan is het wel vanwege zijn grenzeloze GIF-ability. Een nieuwe superster lijkt er aan te komen!
3. Andrew Benintendi (OF, Boston Red Sox)
Door de sterke week van Aaron Judge moet Andrew Benintendi even pas op de plaats maken. Hij houdt zijn nummer-3-notering van vorige week ook deze week weer vast. Hij beukt echter wel keihard op de deur van Mitch Haniger’s tweede plek. Als Benintendi de stijgende lijn van de laatste week vasthoudt, lijkt er weinig in de weg te staan om volgende week een Red Sox/Yankees-duo op de bovenste twee treden van deze lijst te hebben staan. Het zou voor Benintendi en de Red Sox wel prettig zijn als de rookie outfielder zijn power weer wat aan weet te zwengelen. Dat is namelijk het enige facet waarin hij wat achterblijft.
2. Mitch Haniger (OF, Seattle Mariners)
Eerder deze week raakte Mitch Haniger geblesseerd, waardoor hij de laatste dagen geen stats heeft kunnen toevoegen aan zijn lijstje. De komende paar weken kijkt Haniger vanaf de zijlijn toe met een oblique-blessure. Hoewel Haniger nog steeds qua slaggemiddelde voor weinig van zijn collega rookies onderdoet, moet hij deze week een kanon voor zich duiden. De vraag is hoe lang Haniger zijn plek in deze lijst kan handhaven, nu hij langdurig geblesseerd is. De hoop is dat hij over 3-4 weken de draad weer oppakt, maar voor nu zakt hij één plek.
1. Aaron Judge (OF, New York Yankees)
Eindelijk stijgt Aaron Judge op deze lijst, na drie weken op rij de vierde plek warm te hebben gehouden. Het is deze week dan ook meteen goed raak voor de Yankees-slugger. Appointment television, dat is de enige manier hoe de 25-jarige Sequoia aan te duiden is. Hij vermorzelt met enige regelmaat honkballen. Zelfs zijn tegenstanders weten niet wat ze zien.
Smoak heard it, then looked up, and uttered an expletive seeing Aaron Judge hit BP from the dugout. Now he’s on a knee by the cage to watch. — Arash Madani (@ArashMadani) May 1, 2017
Met zes homeruns (!) in zijn laatste zes wedstrijden, voert Judge nu nog steviger de Rookie homerun- en RBI-klassementen aan. Hij verdubbelde in een paar dagen tijd zelf de output in die beide kolommen. Daarnaast noteert hij ook een wOBA (Weighted On Base Average) van .464 en een wRC+ (Weighted Runs Created Plus) van 210 (100 is gemiddeld). Slaan is echter niet het enige wat de rechtsvelder goed doet.
Dat, plus zijn skipper vergelijkt zijn persoonlijkheid nu al met één van de allergrootsten in Yankees-geschiedenis.
(Serieus, de memes en highlights van Judge zijn niet bij te houden. Het zijn er teveel om in dit artikel op te nemen). Kortom, met Haniger er een maand uit, zit Judge in the driver’s seat. Als hij ook maar half zo goed doorgaat dit seizoen, valt er aan het eind van het seizoen weinig te discussieëren over de beste nieuwe speler in de Majors.
Uit de top 10 gevallen
- Manny Piña (C, MIL) – Krijgt te weinig at-bats, blijft wel slaan
- Kyle Freeland (LHP, COL) – Slachtoffer van teveel nieuw bloed
- Jordan Montgomery (LHP, NYY) – Haalde vorige week maar nét de lijst
- Grant Dayton (LHP, LAD) – Kreeg zijn eerste runs van het seizoen tegen
Knocking on the Door
- Manuel Margot (OF, SD) – Blijft ‘de 11e man’
- Josh Bell (1B, PIT) – Is aan een opmars bezig
- Grant Dayton (LHP, LAD) – Meer innings, please…
Stats up-to-date: 3 mei 2017
De ’triple-slash’ statline bij slagmensen staat voor AVG/OBP/SLG
NBA Update: Thomas dropt playoff career-high 53, Warriors dumpen Jazz
Celtics zetten Wizards opzij na OT
Op de verjaardag van zijn overleden zus Chyna, leverde guard Isaiah Thomas een topprestatie af tegen Washington. Met zijn career-high 53 punten gaf hij het tempo aan voor Boston, dat in de extra tijd Washington opzij zette, 129-119.
Voor het grootste deel van de avond wist John Wall zijn mannetje te staan, maar op het einde van de rit moest de All-Star point guard ‘settelen’ voor 40 punten, 13 assists en de L. Markieff Morris had 16 punten, Marcin Gortat leverde 14-10 af en Bradley Beal deed ook 14 in het mandje. Big man Al Horford liet 15 punten en 12 rebounds optekenen voor Boston, dat ook 14 punten mocht ontvangen van Avery Bradley en Jae Crowder. Kelly Oubre Jr. converteerde een driepunter met vier minuten op de klok in OT om de score op 117-114 te brengen, maar een finger roll van Horford 18 seconden later maakte het 118-117 voor Boston. Een three-point play van Thomas met 1:07 op de klok, bezegelde de W.
Warriors claimen Game 1
Een 9-0 start en een 10-0 run vroeg in Q4, maakten dat Stephen Curry en de Warriors stevig in het zadel zaten. Golden State converteerde 48,8 procent van hun pogingen tegen een Jazz-team dat amper 48 uur eerder de Los Angeles Clippers dumpte. Forward Gordon Hayward miste 11 van zijn 15 pogingen en wist slechts 12 punten te registreren.
Game 2 wordt gespeeld op donderdag.
Uitslagen
Washington Wizards (0-2) v. Boston Celtics (2-0) 119-129
Utah Jazz (0-1) v. Golden State Warriors (1-0) 94-106
