Home Blog Pagina 604

MLB Podcast: Just A Bit Outside, Ep. 10

Jasper Roos
-
0

Episode 10: Kenley, Kang, mailbag en heel veel Luis Robert!

In de tiende aflevering van Just a Bit Outside nemen Justin, Mike en Jasper de afgelopen MLB-week door. Na alle Momenten van de Week (01:20) duiken de heren het MLB News & Notes-blok in (05:06). Hoe goed zijn Mike Trout en Kenley Jansen? Moet Jung-Ho Kang echt de gevangenis in? Wat willen Facebook en MLB samen gaan doen? Waarom is Kevin Pillar voor twee duels geschorst? Wat moeten de Angels met Doug Fister?

Waar vooraf voor alle onderdelen ongeveer evenveel tijd was ingeruimd, gooit Breaking News tijdens de opname het draaiboek volledig in de war. Plotseling draait alles om Luis Robert (23:50). Na bijna tien minuten de volledige situatie rondom het Cubaanse supertalent van boven tot onder te hebben belicht, maken de mannen het nieuwsblok af met de vernieuwde Pace of Play-discussie, de eerste vrouwelijke werper in een serieuze mannencompetitie en het lijstje blessures. Het artikel over Luis Robert waar in de aflevering naar verwezen wordt, vind je hier.

Blok 2

Het tweede blok draait ook weer gedeeltelijk ook Luis Robert, want vooraf was er al ruimte gelaten voor een gesprek over International Free Agents. Hoe zorgen de wijzigingen in de nieuwe CBA (Collective Bargaining Agreement) voor een gelijker speelveld (46:00)?
De show eindigt met de mailbag en we horen van Joe Maddon over één van de vragen (57:30).
Producer’s note: de geluidskwaliteit van deze aflevering is helaas niet optimaal. We werken aan een oplossing voor de toekomst.
Heb je een Mailbag-vraag voor de hosts of wil je om een andere reden met ons in contact komen? Mail de show via justabitpodcast@gmail.com, tweet Justin (@JWKev), Jasper (@JasperrNL) of Mike (@MDijk90), of vind SportAmerika op Twitter (#JABOPod) of Facebook.

Bedankt voor het luisteren en tot volgende week!

Just A Bit Outside is een podcastproject van SportAmerika en wordt geproduceerd door Jasper Roos.
Muziek: Mark Blasco (PodcastThemes.com).

NHL play-offs: Sid the Kid staat op, Preds verder zonder topscorer

Hans Mulder
-
0

nhl-stanley-cup-playoffs
De Conference-finals zijn halverwege en over spektakel hebben we weer niet te klagen. Wat is er de laatste dagen gebeurd in de ECF en de WCF? Bij SportAmerika zetten we alles nog even voor je op een rijtje.
Ottawa Senators – Pittsburgh Penguins (Stand in serie gelijk: 2-2)
In game 3 werkten de Senators even aan hun zelfvertrouwen. Marc-André Fleury en de Pittsburgh Penguins hadden Ottawa in de tweede wedstrijd van scoren af weten te houden, maar in de hoofdstad van Canada kon Fleury al na dertien minuten gaan douchen. De goalie was tot dit duel één van de grote uitblinkers aan de kant van de Penguins, maar kreeg in game 3 binnen de kortste keren vier goals om de oren. Backup Matt Murray wist het bloeden wel enigszins te stoppen, maar kon de ruime 5-1 nederlaag niet voorkomen. De Senators hielden aardig huis op het eigen ijs en vijf verschillende spelers zetten hun handtekening onder een doelpunt.
Na de vier snelle tegendoelpunten mocht Fleury game 4 vanaf de bank bekijken. Matt Murray verving hem tussen de palen en dat leek de Penguins goed te doen. De titelverdediger begon sterk aan de wedstrijd en vlak voor het einde van de eerste periode volgde de beloning. Met zijn eerste goal ooit in de play-offs zette Olli Maatta zijn Penguins op voorsprong. In een belangrijke wedstrijd hoop je als coach dat je sterren opstaan en dat was precies wat Sidney Crosby deed. In de ruim achttien minuten dat hij op het ijs stond, zorgde hij constant voor dreiging. Met een goal en een assist had de superster een belangrijk aandeel in deze 3-2 overwinning.
https://youtu.be/zwy1sTVGByk
Na de simpele zege in game 3 zullen de Senators op meer hebben gerekend dan een 2-2 tussenstand in deze serie. Hoewel Pittsburgh de betere ploeg was in de vierde wedstrijd, kreeg Ottawa wel degelijk kansen. De power play liet de Senators ook nu weer in de steek. Al 52 keer stond Ottawa in het postseason met minimaal één man meer op het ijs, maar slechts zes keer wist de ploeg te profiteren van het numerieke overwicht. Heel vreemd is dat niet, want tijdens het reguliere seizoen ging het al niet veel beter. Slechts zeven teams in de NHL deden het slechter.
De Penguins daarentegen zullen tevreden zijn na hun bezoek aan de Canadese hoofdstad. Crosby lijkt volledig hersteld van zijn hersenschudding en had het in game 4 op de heupen. Als Evgeni Malkin, Phil Kessel en Jake Guentzel dan ook nog blijven produceren, zal het voor Ottawa lastig worden deze Penguins uit de Stanley Cup-finale te houden.
Anaheim Ducks – Nashville Predators (Stand in serie gelijk: 2-2)
Na vier wedstrijden in deze serie kunnen we de conclusie wel trekken dat de Ducks hebben geleerd van hun fouten. Ondanks het bloedfanatieke publiek in Nashville bleef Anaheim overeind en wist het zelfs een wedstrijd te winnen op het ijs waar de Predators nauwelijks te kloppen zijn. De Ducks begonnen scherp aan de twee duels in Nashville en kwamen in beide wedstrijden op voorsprong. De Predators beschikten echter over een sterke eindsprint en dat leverde hen in game 3 alsnog de zege op. Opnieuw was het een verdediger die belangrijk was. Met zijn vijfde van de play-offs joeg Roman Josi drie minuten voor tijd op de power play de game-winner tegen de touwen.
In de vierde wedstrijd namen de bezoekers uit Californië zelfs een 2-0 voorsprong. Ducks-goalie John Gibson kon de Predators lang tegenhouden, maar in de slotfase van de derde periode ging het alsnog mis. De Predators wilden het momentum meenemen naar de noodzakelijke verlenging, maar niets bleek minder waar. Halverwege de eerste overtime tikte Corey Perry de winnende 3-2 achter Pekka Rinne. Voor het eerst sinds de Detroit Red Wings in 1998 wist een team tien thuiswedstrijden in de play-offs op rij te winnen, maar Perry maakte aan deze indrukwekkende reeks van de Predators een einde. Vorig jaar in de eerste ronde verloor Nashville voor het laatst een wedstrijd in het postseason op eigen ijs. Ook toen heette de tegenstander Anaheim en betrof het de vierde wedstrijd in de serie.
https://youtu.be/xFt7HoUle1s
De Ducks zullen met een goed gevoel terug naar Orange County gaan. Ryan Getzlaf en zijn trawanten weten dat de Predators te kloppen zijn. Zelfs in Nashville. Een puntje van kritiek is wel dat de Ducks in game 4 vijf keer met minimaal een man minder op het ijs stonden. Als het gaat om de power play is Nashville het hele seizoen al een middenmoter, maar toch is deze ploeg te gevaarlijk om als tegenstander in optocht naar de strafbank te blijven gaan. Misschien heeft de nederlaag in game 4 de Predators wel wakker geschud. De zevende man op de tribune in Nashville is prachtig, maar de spelers moeten het toch echt zelf doen.
Dit zal dan moeten gebeuren zonder Ryan Johansen. De Canadese center moest een spoedoperatie aan zijn dijbeen ondergaan en komt dit seizoen niet meer in actie. In deze serie was Johansen goed voor één goal en drie assists. In totaal tekende hij al voor dertien punten in het postseason. Filip Forsberg is één van de spelers die nu de kar moet gaan trekken. De Zweed vond in de serie tegen Anaheim al vier keer het net.

De geest van Kimbo Slice en UFC domineren Bellator 179

Lionel Stute
-
0

Foto: Flickr The Commons
Foto: Flickr The Commons

Bellator MMA timmert al enige tijd aan de weg als grote uitdager van de UFC. Dat komt onder andere door het aantrekken van een aantal UFC-gezichten in de topdivisies. Op Bellator 179 in de Engelse SSA Hal bij Wembley zullen een aantal van deze sterren acte de presence geven. Het gaat echter om meer dan alleen de debutanten.
Wie op het eerste gezicht naar de fight card van Bellator 179 kijkt waant zich op een UFC-event van vijf jaar geleden. Het evenement is voor het MMA in 2012 wat de selectie van Stoke City FC van 2017 voor de voetbalwereld in 2010 is, een verzameling potentiële topsterren die net onder top hun plek hebben gevonden. Sommige van hen waren ooit met zekerheid op weg de grootste naam in de sport te worden.

Debuut MacDonald

Wie denkt aan Rory MacDonald, denkt ongetwijfeld maar aan één ding. Het fabelachtige gevecht van het jaar 2015 tegen Robbie Lawler op UFC 189. Het titelgevecht in het weltergewicht mag weliswaar tot de meest spectaculaire duels in de UFC allertijden worden gerekend, maar het was ook de ondergang voor MacDonald.

De verliespartij tegen Lawler was namelijk al zijn tweede in even zoveel ontmoetingen. Wat BJ Penn, Tyron Woodley en Nick Diaz niet konden kon Lawler wel, MacDonald afstoppen. Omdat zijn volgende partij (tegen Steven Thompson) ook in verlies eindigde was het voor MacDonald wel duidelijk dat de titel in de klasse niet in de sterren geschreven stond.
Het is inmiddels alweer 31 maanden geleden sinds de laatste overwinning van MacDonald, in oktober 2014 versloeg hij Tarec Saffiedine. Een flinke tijd voor iemand die nog altijd maar 27 is. Nu staat hij dan eindelijk voor zijn Bellator-debuut. Een overwinning op de thuisfavoriet is dan ook broodnodig. Wil MacDonald, die naast het weltergewicht ook op de titel in het middengewicht aast, zijn carrière niet vroegtijdig afgesnelden zien dan zal hij Paul Daley tegen de grond moeten krijgen.

Het thuiskomen van Daley

MacDonalds tegenstander van de avond, Paul Daley, zal letterlijk thuiskomen. De 34-jarige veteraan in het MMA-vechten werd enkele tientallen meters van de plaats van handeling van vanavond geboren. Voor Daley ligt zijn UFC-tijd al flink wat verder in het verleden. De Engelsman vocht er voor het laatst in 2010. Door de jaren heen heeft Daley allerlei organisaties van binnnen gezien, maar nu lijkt hij bij Bellator MMA zijn thuis te hebben gevonden.
Daley verloor pas eenmaal sinds hij voor Bellator actief is. Die nederlaag kwam tegen de man die momenteel bovenop de weltergewichtberg staat, Douglas Lima. Lima had daar wel het voordeel van een jurybeslissing voor nodig. Daley is dan ook nog geen enkele keer knock-out gegaan in zijn Bellator-tijd. Wel legde hij vier van zijn zes tegenstanders neer.

De zoon van Kimbo Slice

In november van 2016, niet lang na het overlijden van zijn legendarische vader, maakte Kevin Ferguson Junior zijn debuut in Bellator. De naam Kevin Ferguson Senior zegt veel mensen misschien niet veel. Zijn bijnaam Kimbo Slice zegt echter des te meer. Slice was misschien wel één van de eerste internetsensaties wereldwijd die dankzij online video en de opkomst van YouTube een beroemdheid werd. Hij vergaarde die roem met straatgevechten. Het bracht hem tot in de UFC en Bellator.
Slice overleed in juni 2016 onverwacht op 42-jarige leeftijd. Zijn zoon, die luistert naar de naam Baby Slice, heeft inmiddels het stokje overgenomen. Zijn eerste stappen in de vechtsport zet hij met wat minder luide knallen dan zijn vader. Zijn eerste en enige amateurgevecht tegen Tom Brink duurde weliswaar slechts 83 seconden, maar bij zijn Bellator-debuut tegen Aaron Hamilton moest hij zelf het onderspit delven. Tegen DJ Griffin moet hij zijn weg naar de top dan toch gaan inzetten.

Ontketende Freeman stuwt Atlanta Braves omhoog

Hans Mulder
-
0

GloveBraves
Jason Heyward moest zijn koffers pakken. Publiekslieveling Andrelton Simmons kon ook vertrekken. Er moest iets gebeuren bij de Atlanta Braves en op kantoor besloten ze dat deze spelers niet het fundament waren voor nieuwe successen. Op datzelfde kantoor kreeg Freddie Freeman wel een nieuw contract onder zijn neus geduwd. De eerste honkman moest het gezicht van de nieuwe Braves worden.

De komst van Matt Kemp

Wie vorig seizoen naar de Braves keek, en naar Freeman in het bijzonder, werd bijna bevangen door een gevoel van medelijden. De trotse franchise van weleer stond stijf onderaan, de runs waren duur en Freddie Freeman zal zich ongetwijfeld vaak hebben afgevraagd hoe groot de gifbeker wel niet was voor hem. Bij het naderen van de trade deadline besloot GM John Coppolella outfielder Matt Kemp naar Atlanta te halen en dat was koren op de molen van Freeman.
De eerste honkman kreeg bij het trekken van de kar assistentie van de meer ervaren Kemp, die met zijn aanwezigheid voor meer dreiging in de lineup zorgde, met als gevolg dat Freeman zelf ook steeds beter ging slaan. De Braves sloten het seizoen af met twaalf overwinning in de laatste veertien wedstrijden. De Amerikaanse Canadees kwam uiteindelijk tot een slashline van .302/.400/.569.

Freeman en de braves trekken lijn door

Tijdens het off-season vroegen veel mensen zich af of de sterke slotfase van Freeman en de Braves misschien een oprisping was. In 2017 verliezen de Braves vooralsnog meer wedstrijden dan ze winnen. Dat hoort echter ook bij het rebuilden. Freeman gaat echter verder met waar hij vorig jaar in juni al mee is begonnen. De nog altijd maar 27-jarige eerste honkman is een plaag voor menig werper. Zijn slashline van .343/.457/.754 vertelt eigenlijk wel het hele verhaal.
Met veertien homeruns leidt hij de National League. Zijn slaggemiddelde van .343 mag er ook zijn, al doet ploeggenoot Matt Kemp het met .348 nog weer net ietsje beter. Vorig seizoen mepte Freeman de bal in totaal 34 keer het stadion uit. Zijn veertiende homerun sloeg toen hij op 2 juli tegen de Miami Marlins.
We kunnen dus zeggen dat de eerste honkman zo’n anderhalve maand voor op schema loopt. In 2016 had hij 302 slagbeurten nodig om tot dit aantal te komen. Dit seizoen had hij genoeg aan 133 at-bats. Freeman zelf gaf al aan dat hij zijn stijl enigszins heeft aangepast en dat heeft hem tot nu toe bepaald geen windeieren gelegd. Hij speelt niet voor een team dat dit jaar mee gaat doen om de prijzen, maar toch is Freeman dit seizoen de echte sterrenstatus aan het benaderen.
https://youtu.be/FWn2xlDTqT0
Woensdagavond volgde echter een schrikmoment voor iedereen die zich enigszins betrokken voelt bij de Atlanta Braves. Een pitch van Blue Jays-werper Aaron Loup raakte Freeman op de linkerpols en in de vijfde inning moest de eerste honkman het strijdtoneel verlaten. Het is nog niet duidelijk wat de schade is, maar staf, spelers en fans houden hun hart vast. De Braves houden er rekening mee dat ze hun man in vorm voor langere tijd kwijt zijn. De organisatie vreest dat Freeman zijn pols gebroken heeft.
Hoe ziet de toekomst eruit?

Het bouwen gaat met vallen en opstaan. De Braves openden onlangs hun nieuwe onderkomen en beschikken dit seizoen over een leuk team, maar ook niet veel meer dan dat. Ender Inciarte is op weg één van de beste center fielders in de MLB te worden en ligt voorlopig ook nog wel even vast. Dansby Swanson is als korte stop een ster in wording, al gaat het aanvallend dit seizoen wat moeizaam. Zijn slaggemiddelde van .194 houdt niet echt over. Daarmee valt Swanson binnen het team enigszins uit de toon. Wat betreft het slaggemiddelde bezet Atlanta de achtste plaats in de MLB.

De afgelopen dagen namen de Braves het ervan tegen de arme Toronto Blue Jays. Atlanta scoorde niet minder dan 27 runs in drie wedstrijden, maar dat was dus nog met een fitte Freddie Freeman. De eerste honkman deed het echter niet alleen. De Blue Jays kregen ook geen vat op Nick Markakis en Matt Kemp. Gezamenlijk waren de heren goed voor veertien binnengeslagen punten.
De ontketende Braves van de laatste dagen roepen herinneringen op aan de ploeg die vorig seizoen zo’n sterke eindsprint had. Het is echter wisselvalligheid troef in Atlanta dit seizoen. Een goede reeks wordt gemakkelijk afgewisseld met een losing streak van een wedstrijd of zes. Om de tweede plaats in de divisie vast te houden, moet de ploeg dus veel constanter worden. En een fitte Freeman in topvorm zou ook zeker helpen.
https://youtu.be/In9_RjsaI-o
 

  • Op bezoek bij de Arizona Diamondbacks leden de New York Mets alweer hun zevende nederlaag op rij. Een walk-off homerun van Chris Herrmann in de elfde inning bezorgde de Diamondbacks een 6-5 overwinning.
  • Ook de Boston Red Sox hadden extra innings nodig om St. Louis Cardinals te verslaan. In de dertiende inning sloeg Chris Young het winnende punt over de thuisplaat waardoor de Red Sox het duel met 5-4 naar zich toetrokken.
  • Een 42-jarige fan van de Chicago Cubs viel afgelopen dinsdag over de reling van Wrigley Field en is woensdag aan de gevolgen van zijn verwondingen overleden.

Luis Robert: the next big thing?

Jasper Roos
-
0

Luis Robert
Het zijn spannende dagen voor de 19-jarige outfielder Luis Robert. De superatletische Cubaan mag vanaf 20 mei 2017 een contract tekenen bij een Major League-organisatie. Nu worden er elk jaar vele internationale talenten door Major League-teams gecontracteerd, maar Robert is special. Hij is een talent met geweldige tools; het totaalplaatje van een prospect die iedereen wel in zijn organisatie wil hebben. Wie is deze jonge outfielder eigenlijk?

Luis Robert Moirán: supertalent

Sinds Major League Baseball Luis Robert op 20 april vrijgaf en de outfielder Free Agent werd, gonst het van de geruchten rondom de Cubaan. Er was tot voor kort vrij weinig bekend over de voormalig speler van Ciego de Avila uit de Cubaanse Serie Nacional. In 2013, op zijn zestiende, rook de buitenvelder bij Ciego voor het eerst aan het grote Cubaanse werk. Het duurde echter tot 2015 voordat scouts hem opmerkten. In dat jaar, op zijn achttiende, sloeg Robert .305/.384/.413 met 10 doubles, 5 homeruns en 8 steals.
In 2016 brak Robert door: .401/.526/.687 (1.213 OPS), 12 homeruns, 11 steals en meer walks dan strikeouts in 232 slagbeurten. Na dit geweldige seizoen besloot het 19-jarige talent de stap naar de VS te maken.

Moncada & Robert

Hoe goed is Luis Robert eigenlijk? Er is relatief weinig video beschikbaar op internet, maar scouts raken in extase van de potentie die de jonge outfielder al sinds zijn vroege tienerjaren laat zien. Jaren geleden kwam Robert, samen met huidige nummer-1 prospect in de Minor League Yoan Moncada, nog uit voor Cuba Under-18. Moncada staat over het algemeen te boek als het grootste Cubaanse talent van de 21e eeuw. Het feit dat Robert bijna in één adem genoemd wordt met de 21-jarige infielder van de White Sox, zegt dus wel iets.

Robert en Moncada, Cuba Under-18
Robert en Moncada, Cuba Under-18 (MLB.com)

Zo groot als de hype omtrent Moncada de laatste jaren is geweest, zo weinig is er in de mainstream honkbalmedia geschreven over Robert. Scoutingrapportages reppen over een outfielder die minstens net zo hard rent als de bliksemsnelle Moncada, over elite power beschikt en defensief plus plus voor de dag komt. Moncada is over de hele linie een betere slagman, maar Robert blijft niet ver achter. Daarbij speelt Moncada al enkele jaren in de Minor League in de VS, wat zijn zichtbaarheid aanzienlijk heeft vergroot en zijn talent heeft gepolijst. Robert is wat dat betreft nog wat ruw langs de randjes.

Ongelimiteerd bieden

Luis Robert is door Major League Baseball vrijgegeven vóórdat de nieuwe regels omtrent het aantrekken van buitenlandse spelers ingaan. Dit betekent, in het kort, dat er nu nog min of meer ongelimiteerd op de outfielder geboden mag worden. Overschrijding van het toegewezen budget levert wel boetes op, zoals het minimaliseren van het internationale budget voor volgend seizoen. Het breken van de bonusgrens heeft echter geen invloed op de kansen om Robert te contracteren. Vanaf 2 juli, wanneer de volgende internationale contracteringscyclus ingaat, hebben de budgetten van de teams harde plafonds waar niet doorheen gebroken kan of mag worden.
Verschillende teams organiseerden workouts voor de Cubaan en zijn naar verluidt bereid om een bod te doen. Zekerheid hierover is er echter nooit; MLB’s regels rondom het lokken van spelers door teams via de pers weerhouden de verschillende front offices ervan om commentaar te leveren op geruchten.

Bestemming

Wat betreft Robert staan de Athletics, Reds, Padres, Cardinals en White Sox al weken als ‘zeer geïnteresseerd’ te boek. Chicago is van die vijf het enige team dat nog niet op de strafbank zit; de andere vier clubs hebben hun bonus pool-limiet voor 2016/2017 al overschreden. Dit betekent echter wel dat de White Sox iets te verliezen hebben en de andere vier teams niet. Deze teams mogen de komende twee jaar toch al geen internationale speler vastleggen voor meer dan $300.000.
Ook de Braves en Nationals zijn hun budget al te buiten gegaan. Deze teams lijken echter geen interesse te hebben in Robert. De Cubs, Dodgers, Giants en Royals zijn eveneens niet op de markt voor de Cubaanse outfielder; zij mogen dit jaar al geen speler voor meer dan $300.000 vastleggen. Robert’s waarde ligt vele malen hoger. MLB Insider Jon Heyman van FanRags suggereerde in een interview bij de Mully & Hanley Show (670 The Score) dat Robert tussen de $20 en $30 miljoen gaat ontvangen.

“I have heard they’re going to get more than $20 million or at least that’s what (his camp) is telling teams, which kind of jibes with what we heard a month ago, which was that they had $25 million in the pocket. At that point, teams weren’t really supposed to be negotiating, but you know how this goes.”

White Sox: frontrunners?

Heyman gaf in hetzelfde interview aan dat het hem enorm zou verbazen als de White Sox niet de club is die Robert contracteert. De club lijkt de straf voor het doorbreken van de bonusgrens voor lief te willen nemen.


Opzich is dit logisch, want de Cubaanse connectie is sterk bij Chicago. Met Moncada en José Abreu op dit moment en Alexei Ramirez, Orlando ‘El Duque’ Hernandez, Jose Contreras en Minnie Minoso in het verleden hebben de White Sox voldoende successen geboekt met de eilanders.
Daarnaast zijn de Sox druk bezig met een rebuild. De toevoeging van Robert zou het Minor League-systeem van de White Sox waarschijnlijk het beste in de Majors maken.

20 mei 2017: signing day?

Hoewel het tegen de regels is en teams pas vanaf 20 mei officieel aanbiedingen mogen doen, is het onduidelijk of kamp Robert en de MLB-teams zich aan deze regels hebben gehouden. Er schijnen in het geheim al biedingen te zijn gedaan. De kans dat de outfielder op 20 mei direct tekent is echter klein. In de loop van de komende week zal wel duidelijk worden welk team de potentiële next big thing binnenhaalt. Of Robert uiteindelijk waarmaakt wat teams in hem zien, is nog afwachten. Tot die tijd blijft het dromen van een nieuwe superster.
UPDATE – Op zaterdag 20 mei tekende Luis Robert bij de Chicago White Sox. De tekenbonus is naar verluidt ongeveer $25 miljoen waard.

Headerfoto: BaseballAmerica

Glory 41 preview: op weg naar de grote knaller

Lionel Stute
-
0

Foto: James Law/Glory
Foto: James Law/Glory

Het is opnieuw een UFC-luwe week. Dat betekent dat SportAmerika van de gelegenheid gebruikmaakt om in andere organisaties en combat sports te kijken wat er gebeurt. Omdat vechtsport voor een belangrijk deel op storylines leunt kijken we opnieuw naar een Glory-evenement. Het grootste kickbokscircus van de wereld strijkt namelijk neer in Nederland.
De avond draait vooral om Robin van Roosmalen die om de titel in het verdergewicht vecht tegen de Thai Petchpanomrung Kiatmookao. Voor Van Roosmalen is het zaak om de titel die hij kwijtraakte terug te winnen. Door het missen van het gewicht vlak voor Glory 37 in Los Angeles werd de gordel beschikbaar. Al won hij het gevecht met de Canadees Matt Embree wel die avond. Zijn nog jonge Thaise tegenstander komt zoals gebruikelijk uit een contender tournament voort, gehouden tijdens Glory 39.
Embree kan overigens ook weer de volgende tegenstander van de winnaar van zaterdagavond worden. Enkele dagen geleden werd bekend dat in Madison Square Garden een contender tournament in deze klasse wordt gehouden komende zomer. Embree is één van de deelnemers, net als de Amerikaan Kevin Vonnostrand.

Avond van het zwaargewicht

Zelden stonden er op een Glory-avond zoveel zwaargewichten tegelijkertijd in de ring. Hoewel in de eerste jaren regelmatig meer zwaargewichtpartijen werden gepland is er tegenwoordig meer evenwicht in de gewichtsklassen. In Den Bosch kan de liefhebber maar liefst vijfmaal naar de reuzen van de organisatie kijken. Onder hen is de King of Kickboxing Rico Verhoeven. Na zijn klassieke tweestrijd met Badr Hari komt Verhoeven voor het eerst weer in actie. Daarvoor is opnieuw een sterke Marokkaanse opponent gevonden. Ismael Lazaar is overgekomen uit Enfusion waar hij de titel enige tijd in handen had.

Omdat bij deze ontmoeting de titel van Verhoeven niet op het spel staat kan de kampioen ongeacht de uitslag van zijn gevecht gaan kijken tegen wie hij het dan wel om de gordel gaat opnemen. Het viermans contender tournament bestaat uit een oud-gediende in de vorm van de Braziliaan Anderson Silva (niet te verwarren met zijn naamgenoot in de UFC) en drie obscuurdere namen.
Het drietal, D’Angelo Marshall, Giannis “Hercules” Stoforidis en Mohamed Abdallah, heeft misschien niet het cv van bijvoorbeeld Verhoeven, Hari of Silva maar dat neemt niet weg dat met vier verschillende stijlen een flinke clash verwacht mag worden. De Amerikaan Xavier Vigney stond eigenlijk op de rol voor dit toernooi, maar de sparringpartner van UFC-ster Nick Diaz raakte onderweg geblesseerd.

Gerges versus Lewis-Parry soap

De echte attractie van de avond had echter het gevecht tussen Hesdy Gerges en Chi Lewis-Parry moeten zijn. Dit gevecht had ook al in Brussel uitgevochten moeten worden. Destijds gingen er verschillende verhalen rond over het op het laatste moment afketsen ervan. Nu in Den Bosch de herkansing zou volgen is het opnieuw fout gegaan. Lewis-Parry heeft een aantal scheurtjes in zijn hand opgelopen.
Gerges is op jacht naar een titelgevecht met Verhoeven, maar zal eerst weer aan het winnen moeten slaan. Alle gevechten sinds zijn comeback na juridische problemen gingen immers verloren. Zijn nieuwe tegenstander is Tomas Hron. De Tsjech maakt net als Ismael Lazaar zijn Glory-debuut. Wel versloeg hij al verschillende van de huidige Glory-sterren in gevechten voor andere organisaties.
Kaarten voor het event in Den Bosch zijn nog beschikbaar.

Three up, three down: de omgekeerde MLB-wereld

Lionel Stute
-
0

Joe Panik/Flickr The Commons
Joe Panik/Flickr The Commons

Vorig jaar keken we nog wekelijks naar de vorm van alle dertig teams in de SportAmerika MLB Power Ranking, maar dit jaar pakken we het anders aan. Daarvoor hebben we een nieuwe rubriek in het leven geroepen. Iedere week bespreken we de zes meest opvallende teams van de afgelopen week en gaan we dieper in op de drie snelste stijgers en drie hardste dalers. Three up, three down.

up

San Francisco Giants

Zoals we al eens eerder constateerden is niets zo veranderlijk als de divisonele ranking in de MLB. Wat de terugkeer van één of twee spelers al niet kan doen. Vijf zeges op rij veroorzaken bijvoorbeeld. Dat deden de Giants ook nog eens tegen de ploeg die vorige week op deze plek nog bewierookt werd, de Los Angeles Dodgers. Een belangrijke factor in de wekelijkse stand van zaken in de Major League is het thuisvoordeel van een ploeg. De Giants hadden op pad net een 3-6 record hebben neergezet. Nu zijn zij in twee opeenvolgende thuisseries, tegen de Reds en Dodgers, 5-1.
Met Brandon Crawford en Denard Span terug in de gelederen is het team in ieder geval zowel aan slag als in het veld flink versterkt. De twee mannen die momenteel echter echt van zich doen spreken zijn Brandon Belt en Joe Panik. Dat een team pas echt gaat draaien als meerdere spelers lekker in hun vel zitten werd bewezen in de wedstrijd van dinsdagavond. Panik werd na een aantal zeer sterke wedstrijden aan de kant gehouden uit voorzorg. Belt en Crawford namen de honeurs echter moeiteloos waar. De Giants staan op 17 mei nog altijd 8,5 wedstrijden achter de leiding in de NL West. Ook staan zij nog altijd 5,5 wedstrijden achter op grote rivaal Los Angeles. Komt de ommekeer toch nog op tijd?

Texas Rangers

Geen team dat zo makkelijk wint als de Texas Rangers op dit moment. Waar in SportAmerika’s MLB podcast eerder deze week nog werd gesproken over het op slot zitten van de AL West doen de Rangers er inmiddels alles aan om de statelijke rivaal uit Houston alsnog te achterhalen. Het team van Jef Banister is door zeven zeges op rij na een kleine anderhalve maand honkbal in 2017 dan toch eindelijk op het .500 punt gekomen.
Een belangrijke man in het geheel is Yu Darvish. De sterke arm uit Japan speelt voor een langer verblijf in de MLB (zijn contract loopt ten einde) en laat dat zien. Zo mocht hij deze week aan een elitetafel van Japanse pitchers aanschuiven die tenminste vijftig wins in de MLB achter hun naam hebben staan. Darvish is pas de zesde werper uit het land van de rijzende zon die dit presteert. Zijn pitches zijn dan ook sterker dan ze ooit waren. Waar de ene expert zijn slider als hoogtepunt noemt, is de andere kenner vooral te spreken over zijn curveball momenteel. Niet onbelangrijk is ook dat slagmannen als Mike Napoli en Carlos Gomez beginnen warm te draaien.

Kansas City Royals

De kampioen van 2015 is aan een comeback bezig. De ploeg die nog altijd het slechtste record van de American League heeft won zes van de laatste acht duels. Daardoor is het mogelijk dat de ploeg met pas zestien overwinningen op zak nog altijd maar 4,5 wedstrijden achter AL Central-leider Minnesota Twins staat. Om het enig perspectief te geven, in de AL West staan de Los Angeles Angels met 21 overwinningen maar liefst acht wedstrijden achter op divisieleider Houston. Dat betekent dat er ondanks de dramatische start nog altijd van alles mogelijk is voor Kansas City.
Eerder werd op deze plek al eens de offensieve onmacht van de Royals besproken. Nu die problemen zichzelf enigszins lijken op te lossen is het tijd voor manager Ned Yost om een andere klus te klaren. Buiten Jason Vargas is de pitching in Kansas City vooralsnog niet op een niveau waar een ploeg die .500 wil spelen op kan teren. Ian Kennedy heeft men in ieder geval tot na komend weekend niet in de gelederen. Daarbij is Jason Hammel die een bizarro-versie van de Jason Hammel van 2016. Als gevolg lijkt kracht op de heuvel verder weg dan ooit. Dit was dan ook goed te zien in de twee nederlagen die tussen de zes zeges zaten, 12-1 en 7-1.

Down

Baltimore Orioles

De Baltimore Orioles maakten hun slechtste week van 2017 door. Dat is niet direct reden voor groot alarm, zeker niet na de 13-11 zege op de Detroit Tigers waarmee de week werd afgesloten. Wel zegt het dat vrijwel elk team in vorm in de MLB toch nog altijd op een wankele basis moet leunen. In het geval van de Orioles is die wankelijke basis de bullpen.
Met het wegvallen van Zach Britton en met slechts zes relievers die dag in dag uit de klus moeten klaren is het zeer lastig om elke avond opnieuw de overwinning uit het vuur te slepen. Het kan dan zelfs zo zijn dat een ploeg die alles goed voor elkaar lijkt te hebben het moeilijk krijgt. Met als gevolg driemaal op rij verlies van de op dat moment slechtste ploeg in de American League. De blessurelijst kan langzaam korter gemaakt worden, bijvoorbeeld door de terugkeer van Darren O’Day. Daarmee moeten knotsgekke wedstrijden zoals die tegen de Tigers weer tot het verleden behoren.

Oakland Athletics

Wanneer het grootste nieuws van het moment is dat een club een nieuwe smartphone voor een fan zal betalen, dan weet men dat er iets niet goed gaat. In Oakland is men echter wel wat gewend. De ploeg die ooit het stats driven basevall tot de kunstvorm die het nu is verhief heeft het al jaren moeilijk met zichzelf. Ook nu lijkt de rol van de ploeg al vroeg uitgespeeld. Het team staat weliswaar maar 2,5 wedstrijden van de tweede plek in de AL West af. Toch staat er geen ploeg in de AL verder van een play-off-plek dan de A’s.
Er is dan ook geen echte lijn in het spel van de Oaklanders te ontdekken. Wanneer er dan eens gewonnen wordt, zoals tegen Seattle deze week, dan is dat vooral door een goede dag van een eenling. Die eenling is wel opvallend vaak Matt Joyce. Na een slechte eerste maand begint Joyce namelijk precies datgene te doen waarvoor de Atletics hem een contract onder de neus duwden eerder dit jaar. Joyce komt namelijk steeds vaker op de honken. Bovendien loopt zijn slugging percentage flink op. De .383 over het hele seizoen komt voor een belangrijk deel uit zijn .750 uit de afgelopen week.

New York Mets

Volgens de plaatselijke media zijn de New York Mets als eerste ploeg al klaar dit seizoen. Daar is eigenlijk ook niet veel aan gelogen. Het is een wonder dat de Mets met zestien overwinningen dit jaar en zes nederlagen op rij nog altijd tweede in de NL East staan. Het zegt ook iets over de staat van de Phillies, Marlins en Braves. Dat de concurrentie zo slecht is lijkt haast te verbloemen hoe dramatisch het in New York op dit moment verloopt. De Mets kregen in de afgelopen zes nederlagen bijvoorbeeld 47 runs tegen. Om dit in perspectief te zetten, een ploeg als de Los Angeles Dodgers kreeg in veertig wedstrijden slechts 146 runs tegen dit seizoen.
Nu is het snel oplopen van het aantal runs natuurlijk goed te verklaren. De Mets zitten met Noah Syndergaard in de lappenmand, Matt Harvey met liefdesverdriet en Jacob DeGrom met onverklaarbare problemen. Tel daar het ontbreken van Jeurys Familia, Steven Matz en Seth Lugo blijft er wel heel weinig over om op te bouwen in New York.

MLB Rookie Watch: week 6

Jasper Roos
-
0

ROOKIE WATCH BANNER2
Met de oude MLB-garde op weg naar hun pensioen, is de doorstroom van jong talent naar de Majors in volle gang. Elke week checken we even hoe het de jonge talenten in hun Rookie-seizoen vergaat. Wie stijgt? Wie daalt? Wie is missschien wel op weg naar een Rookie of the Year-titel?
Getal tussen haakjes: klassering voorgaande week.
(-): nieuwe binnenkomer t.o.v. voorgaande week.

WEEK 6

10. James Pazos (LHP, Seattle Mariners)

Pazos6
Vorige week nummer 10, deze week nummer 10. James Pazos had een tricky week, waarin hij wat walks toestond en wat runs tegen kreeg. Desondanks bleven de strikeouts ook constant, wat ervoor zorgt dat de power lefty van Seattle zijn plek in de top 10 (nipt) handhaaft.

9. Yuli Gurriel (1B, Houston Astros)

Gurriel6
Plek 9 ging tussen Trey Mancini en Houston Astro Yuli Gurriel. Hoewel Mancini meer homeruns (7 tegen 3) heeft dan de Cubaan, voert Gurriel alle aanvallende rookies aan met 8 doubles. Daarnaast weet Gurriel zijn strikeouts beter onder controle te houden en heeft hij een vaste plek in de line-up; iets wat van Mancini niet gezegd kan worden. Kort gezegd gaat de voorkeur hier dan ook uit naar Yulieski Gurriel, mede ook vanwege zijn haar (en hoeveel Carlos Correa er van houdt).
gurrielhair
Bovenstaande GIF moest vooral opgenomen worden vanwege de oproep van ESPN’s Keith Law, die een nieuwe missie in zijn leven heeft.

Na een week met 6 RBI’s heeft de Cubaan ook zijn bijdrage wel geleverd aan de sterke Astros. Vier van die zes RBI’s kwamen via Gurriel’s eerste Grand Slam uit zijn carrière.


Gurriel is een integraal onderdeel van het grote plan van de Houston Astros, dit seizoen. Zijn opkomst maakt het makkelijker voor Houston om afscheid te nemen van hun (tot nu toe) geflopt Minor League-talent A.J. Reed, die in gebruikt kan worden om elders in de line-up via een trade een gat te vullen.

8. Kyle Freeland (LHP, Colorado Rockies)

Freeland6
Ook Kyle Freeland consolideert zijn plek in deze top 10. Net als vorige week bevolkt hij plek 8 op deze lijst. Freeland gaat steeds beter gooien, wat gezien zijn weinig overpowerende stuff opvallend te noemen is. Inmiddels staat de seizoensteller op 40 innings en ‘slechts’ 26 strikeouts, wat aangeeft dat Freeland het vooral van pitch-to-contact en goed veldspel achter hem moet hebben. Zijn snelle werktempo houdt zijn defense prima bij de les, wat duidelijk resultaten boekt. Hij is nog wat wisselvallig, maar dat is van Rookie-werpers (zeker die in Colorado gooien) te verwachten. De voormalig first round draft pick doet het bovenverwacht goed.

7. Mitch Haniger (OF, Seattle Mariners)

Haniger6
Al enkele weken afwezig met een stevige oblique-blessure, maar nog steeds in de top van vele categorieën binnen de rookie statistieken: Mitch Haniger zakt in de lijst, maar weet zijn plek in de top 10 ruimschoots te behouden. Het wordt wel tijd voor Haniger om terug te keren op het hoogste niveau, want het wordt steeds moeilijker hem in deze top 10 te behouden.

6. Antonio Senzatela (RHP, Colorado Rockies)

Senzatela6
Don’t look now, maar als we deze week een definitieve keuze voor Rookie of the Year zouden moeten maken, is Antonio Senzatela in the running voor de eervolle vermelding. Senzatela is dit seizoen bijna niet te kloppen en is de enige werper die elke week van het seizoen in deze top 10 heeft gestaan. In zijn laatste start tegen de Dodgers had de rechtshandige werper het wat moeilijker (5.0 IP, 4 ER, 3 BB, 5 K), maar nog steeds staat zijn ERA in de low-threes. Met zijn zes wins werd hij de eerste Venezolaanse pitcher die uit zijn eerste acht duels zes duels winnend afsluit. Dit seizoen hoeft Senzatela voor niemand bang te zijn. 

5. Manny Piña (C, Milwaukee Brewers)

Pina6
Deze week is er toch weer een plekje ingeruimd voor Brewers-catcher Manny Piña. Er komt een moment dat het hoge slaggemiddelde niet meer genegeerd kan worden. Nu Piña ook zijn power toont (2 homeruns, 7 doubles) wordt het makkelijker hem een plekje te geven tussen de beste rookies van het korte seizoen. De at-bats zijn nog steeds te schaars om hem serieus te nemen voor prijzen of overige aandacht, maar zolang hij blijft presteren, verdient hij zijn naam terug te zien op deze lijst. Zijn intensiteit en passie leveren hem ook in rap tempo fans op.


Piña is geen speler om je team om heen te bouwen, maar de Minor League-veteraan haalt alles uit de kast. Zoals hij nu, defensief én offensief, speelt, is hij van groot belang voor de verrassende Milwaukee Brewers.

4. Wandy Peralta (LHP, Cincinnati Reds)

Peralta6
Ook Wandy Peralta stijgt op de lijst. De Reds-lefty had een prima week, waarin hij zijn ERA opnieuw verlaagde. Peralta groeit op het moment uit tot één van de beste reliever in baseball, wat indrukwekkend genoeg is, zeker voor een rookie. Peralta blijft constant en geeft voorlopig geen signalen af dat er reden is voor de Reds zich zorgen te maken over hun nieuwste bullpenwapen.
peralta
Stay pumped, Wandy.

3. Andrew Benintendi (OF, Boston Red Sox)

Benintendi6
Red Sox-outfielder Andrew Benintendi lijkt zijn groove ook gevonden te hebben. De consensus favoriet voor AL Rookie of the Year staat lekker te spelen voor de Carmines en houdt zijn top 3-plek vast. Benintendi had geen geweldige week (verre van zelfs; hij sloeg ruimschoots onder de Mendoza-line), maar zijn overall-productie is te goed om te negeren.

2. Cody Bellinger (OF/1B, Los Angeles Dodgers)

Bellinger6
Opnieuw op plek twee: Cody Bellinger. Bellinger’s carrière maakt een stormachtig begin door. Hij zou eerst voor één weekje in de Majors zijn, toen werden het er twee en nu Andrew Toles zijn ACL gescheurd heeft, is er ineens een vaste plek in de line-up voor de nieuwe ster aan het Dodgers-firnament. Bellinger maakt gehakt van de tegenstand en er is nog geen dip in zicht bij de jonge outfielder.

1. Aaron Judge (OF, New York Yankees)

Judge6
De afgelopen week was een weinig boeiende week voor Aaron Judge, maar misschien heeft hij de lat wel simpelweg te hoog gelegd. Judge staat nog steeds goed te slaan en voert het homerunklassement met grote afstand aan (hij heeft twee keer zoveel big flies als de nummers 2: Cody Bellinger, Josh Bell en Trey Mancini). We kunnen beginnen te dromen van een homerun derby met Aaron Judge en Giancarlo Stanton, de tweede sterkste slagmensen in de Majors.

Uit de top 10 gevallen

  • Jose Leclerc (RHP, TEX) – Al een week op de DL
  • Trey Mancini (BAL, OF) – Play. The. Man!

Knocking on the Door

  • Koda Glover (RHP, WAS) – Krabbelt weer op
  • Manuel Margot (OF, SD) – Zie ‘Glover, Koda’
  • Josh Bell (1B/OF, PIT) – De power is er wel, rest blijft achter

Stats up-to-date: 17 mei 2017
De ’triple-slash’ statline bij slagmensen staat voor AVG/OBP/SLG

Geen Nederlanders of titel op MSG-event Glory

Lionel Stute
-
0

James Law/Glory Kickboxing
James Law/Glory Kickboxing

Een groot deel van de fightcard van Glory 43: New York is vandaag door de organisatie vrijgegeven. Het meest opvallende feit daarbij is dat er geen enkele titel op het spel zal staan tijdens de avond. De organisatie maakt er normaal gesproken werk van om tenminste één, maar bij voorkeur twee titelgvechten op iedere fightcard te zetten.
De liefhebbers in Madison Square Garden krijgen wel ander spektakel voorgeschoteld. Een viermanstoernooi dat de uitdager voor de titel in het vedergwicht moet opleveren bijvoorbeeld. Die titel is op dit moment vacant. Komende zaterdag wordt deze in Den Bosch bevochten door Nederlander Robin van Roosmalen en de Thai Petchpanomrung Kiatmookao. Dit zijn de nummers 1 en 2 op de vedergewichtranking.

Geen Nederlanders

Een ander opvallend feit zou kunnen zijn dat er geen enkele Nederlandse vechter in New York in de ring zal komen op 14 juli. In de afgelopen vijftien evenementen van Glory kwam dit slechts drie keer eerder voor. Twee van die drie events zonder Nederlandse inbreng vonden ook in de Verenigde Staten plaats.
Hoewel er nog twee plekken te vergeven zijn, is er op dit moment vooral plek voor nieuw talent en voor Noord-Amerikaanse vechters. Zo zijn onder andere de winnaars van de zogenaamde Road to Glory toernooien zoals de 21-jarige Engelsman Mo Abdurahman en de Braziliaanse Jady Menezes in de line-up van de Superfight Series opgenomen.
Op de main card staan de verdergewichtgevechten Giga Chikadze vs. Aleksei Ulianov en Matt Embree vs. Kevin Vannostrand. De twee headliner-gevechten zijn slechts deels bekend. De Canadese lichtgewicht Josh Jauncey hoort zijn tegenstander op een later moment, evenals de Roemeense zwaargewicht Benjamin Adegbuyi. De avond wordt afgesloten met de finale van het verdergewichttoernooi.
Komende zaterdag staat Glory 41: Den Bosch op het programma. Daarna doet men in juni nog Parijs aan voor Glory 42. Op die twee evenementen zijn wel Nederlanders en titelgevechten te zien.

NHL play-offs: veerkracht Ducks verrast Predators

Hans Mulder
-
0

nhl-stanley-cup-playoffs
De eerste wedstrijden in de Conference-finals zijn achter de rug. Bij SportAmerika bespreken we wat dit heeft opgeleverd en wat we de komende dagen nog mogen verwachten.
Pittsburgh Penguins – Ottawa Senators (Stand in serie gelijk: 1-1)
Op het moment dat de Penguins dachten de wedstrijd in handen te hebben, was daar toch weer Bobby Ryan. Met zijn derde game-winner van het postseason besliste de dertigjarige Amerikaan de eerste wedstrijd in het voordeel van de Ottawa Senators. Met zijn goal in OT dwong hij de vermoeide Penguins direct alweer in de achtervolging. In de tweede wedstrijd kwamen de Penguins beter voor de dag en wonnen dankzij een goal van Phil Kessel. Het verhitte duel werd gecontroleerd door de Penguins, maar Craig Anderson wist zijn doeltje lang schoon te houden. Aan de andere kant liet ook Marc-André Fleury zich weer van zijn beste kant zien.
Oogden de Penguins in de eerste wedstrijd nog wat vermoeid, in game 2 was de energie en de snelheid terug bij de ploeg uit Pittsburgh. De titelverdediger bepaalde het wedstrijdbeeld, maar stuitte telkens op de muur die Anderson heet. Het zorgde zowel op de bank als op het ijs voor de nodige frustraties. Dat Kessel uiteindelijk toch een gaatje vond, zal vertrouwen geven voor de rest van deze serie. Ondanks alle blessures lijkt Pittsburgh de bovenliggende partij. De Senators moeten hopen dat Anderson zijn hoge niveau vast weet te houden en dat goalgetter Jean-Gabriel Pageau zijn doelpuntjes mee blijft pikken. De naam van Erik Karlsson ontbreekt in deze serie nog op het scoreformulier.
https://youtu.be/OiPH7qk-qMs
De power play van de Penguins wil nog niet op gang komen. Met name in game 1 kreeg de ploeg de nodige kansen, maar het percentage in de play-offs blijft tot nu toe achter bij het reguliere seizoen, waarin Pittsburgh met 23.1% tot de top van de NHL behoorde. Nu komen de Penguins vooralsnog niet verder dan 18.6%. Sidney Crosby en consorten stonden 43 keer met minimaal één man meer op het ijs, maar slechts profiteerde de ploeg van het numerieke overwicht. Dat is altijd nog beter dan de 13.6% van Ottawa. Op de shot clock is het stuivertje wisselen. In game 1 was Ottawa de baas, maar in de tweede wedstrijd stelden de Penguins orde op zaken.
Anaheim Ducks – Nashville Predators (stand in serie gelijk: 1-1)
Na de twee wedstrijden in Anaheim vertrekken de teams naar Nashville met in het achterhoofd dat er meer in had gezeten dan die 1-1 tussenstand in de serie. De Predators begonnen twee keer sterk aan de wedstrijd, maar hielden geen rekening met de veerkracht van deze Ducks. In de eerste wedstrijd was er een game-winner in OT van James Neal voor nodig om de wedstrijd alsnog naar zich toe te trekken. In game 2 was Anaheim in de openingsfase een speelbal voor het oppermachtige Nashville, maar lieten de Predators toe dat de thuisploeg alsnog als winnaar van het ijs stapte.
https://youtu.be/ILpNDWzOHpA
Ondanks het beroerde begin leverde de tweede wedstrijd Anaheim toch ook goede dingen op. De dominantie van Ryan Getzlaf leek even verdwenen, maar in game 2 richtte de Ducks-captain zich op en had met drie assists een belangrijk aandeel in de 5-3 overwinning. De doorgaans sterke power play was zelfs helemaal stilgevallen. De cijfers waren erbarmelijk: 0 goals uit de laatste twintig mogelijkheden. Dankzij Sami Vatanen kreeg de power play zowaar weer wat kleur op de wangen. De 25-jarige Fin speelde een ongelukkige eerste wedstrijd, maar in game 2 bracht zijn power play goal de Ducks terug in de wedstrijd.
De Predators domineerden de openingsfase, maar als een diesel kwamen de ervaren Ducks steeds terug. Dat was tegen Edmonton al zo en dat is ook nu weer het geval. Toch lijkt Nashville in deze serie de betere ploeg. De aanvallende intenties van de verdedigers bezorgen de Ducks de nodige problemen, maar aan de andere kant heeft Nashville het ook lastig met het fysieke ijshockey van deze tegenstander. Thuis zijn de Predators nog ongeslagen deze play-offs. Chicago en St. Louis werden betrekkelijk eenvoudig aan de kant gezet in Smashville. De Ducks daarentegen voelen zich op vreemd ijs prima op hun gemak. Van de zeven uitwedstrijden werden er vier gewonnen. Het beloven dus interessante ontmoetingen te worden in The Music City.

1...603604605...804Pagina 604 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU