Home Blog Pagina 542

NHL weekly: Hall draagt Devils, Ducks op jacht

Hans Mulder
-
0


Nu de strijd om de play-offs echt losbarst neemt Taylor Hall op indrukwekkende wijze de New Jersey Devils op z’n schouders. De Toronto Maple Leafs zijn bezig aan een ijzersterke maand en voor coach Mike Babcock lijkt het een kwestie van finetunen richting het postseason. In Anaheim hebben ze eindelijk zo’n beetje iedereen aan boord en dat is met het oog op de play-offs ook hard nodig. Er valt nog genoeg te repareren in Orange County.

HALL HOUDT GRILLIGE DEVILS OP DE BEEN

De New Jersey Devils waren één van de sprookjes in de eerste maanden van het seizoen. Met jonge honden als Will Butcher, Jesper Bratt en Nico Hischier leek the sky the limit, maar in het Prudential Center leken ze voor het gemak maar iets te vergeten. Jeugd is goed en heeft de toekomst, maar het is ook ontzettend wisselvallig. Dat merken de Devils ook de laatste weken. De mannen van coach John Hynes hebben een deel van hun goede vorm achtergelaten in 2017, want in 2018 lijken de nieuwe Devils verdacht veel op de Devils van vorig seizoen.

HALL ON FIRE

New Jersey kwam in het nieuwe jaar 21 keer in actie en negen keer stapten ze als winnaar van het ijs. Dat de jonge groep van Hynes nog steeds in de race is voor de play-offs hebben ze te danken aan de goede eerste helft van het seizoen. En aan Taylor Hall. In 2010 pikte Edmonton hem op in de draft. Zijn eerste zes seizoenen verdedigde hij ook de kleuren van de Oilers, maar nooit was Hall zo goed als dit seizoen. Of eigenlijk dit jaar. Op 2 januari begon de inmiddels 26-jarige Hall aan een reeks van 15 wedstrijden waarin hij telkens minimaal één punt op het scoreformulier bracht. Tijdens die streak kwam de voormalig nummer één draft pick tot 23 punten.

Dat de Devils hun topscorer niet kunnen missen, zal duidelijk zijn. Het hart van menig Devil-fan zal even stil hebben gestaan in de wedstrijd tegen de Philadelphia Flyers vorige week. In de tweede periode, nadat hij al had gescoord, werd Hall tegen het ijs gewerkt en miste hij de rest van de periode. Taylor Hall keerde terug voor de laatste 20 minuten, hielp zijn Devils langszij en zag in de shootout een einde komen aan een losing streak van vier wedstrijden. New Jersey won met 5-4 van de Flyers, die daarmee een einde zagen komen aan hun serie van vier overwinningen op rij.

DEVILS TREKKEN GOEDE LIJN DOOR

Afgelopen donderdag nam Nico Hischier de Devils bij de hand. Met één goal en twee assists leidde de 19-jarige Zwitser New Jersey naar een cruciale 5-2 overwinning op de Carolina Hurricanes. Taylor Hall kreeg een assist op de goal van Hischier en breidde daarmee zijn serie uit, maar de twee punten kwamen voor de Devils als geroepen. De Hurricanes zijn een concurrent in de strijd om de play-offs.


Dat het kan verkeren bij de Devils bewezen ze afgelopen zaterdag in Tampa. Ruim een week geleden verloren de Devils van de belabberde Ottawa Senators, maar op bezoek in de Amalie Arena gaven ze de Lightning met 4-3 klop. De aanval kreeg steun uit onverwachte hoek, want Ben Lovejoy scoorde pas z’n tweede van het seizoen. Nico Hischier en Taylor Hall ontbraken ook niet op het scoreformulier, maar het was toch echt goalie Eddie Lack die met zijn 44 saves het grootste aandeel in deze knappe zege had.
Nog geen 24 uur na de knappe zege op de Tampa Bay Lightning mochten de Devils alweer aan de bak. Opnieuw kwam de tegenstander uit Carolina en er stonden dus weer belangrijke punten op het spel. Voor de vierde wedstrijd op rij scoorde Hischier een goal. De Devils leken op weg naar een 2-1 overwinning, maar in de slotminuten van de derde periode gooide Jeff Skinner roet in het eten.
Niet voor het eerst dit seizoen wierp Hall zich op als reddende engel door in OT de winnende te scoren. Hij heeft nu een point streak van maar liefst 18 wedstrijden. De Devils staan nu vierde in de divisie. Ze hebben evenveel punten als de Flyers, die derde staan. Het verschil met de New York Islanders is nu zes punten in het voordeel van New Jersey.

MAPLE LEAFS LOSSEN WAARSCHUWINGSSCHOT

Vorig jaar was het een verrassing dat de Toronto Maple Leafs de play-offs haalden. Uit zijn tijd bij de Red Wings weten we dat je Mike Babcock wel om een boodschap kunt sturen en na een wisselvallige start heeft hij zijn jonge ploeg inderdaad op de rails gekregen. Samen met de Lightning en de Bruins hebben de Leafs een straatlengte voorsprong in de Atlantic Division. Vorig seizoen was een ticket voor het postseason al geweldig, maar dit jaar willen Auston Matthews en consorten meer. Afgelopen week zetten ze alvast hun tanden in divisieleider Tampa Bay.


De Leafs zijn hot de laatste weken. Afgelopen maandag maakten ook de Lightning hardhandig kennis met de dadendrang van de jonge garde van Babcock. Op de tweede dag van het nieuwe jaar verloor Toronto nog met 2-0 van Tampa Bay, maar dit keer waren de rollen omgedraaid. De Maple Leafs wilden snel zaken doen en namen brutaal een 3-0 voorsprong. Aan het begin van de derde periode werden de jonge Leafs ruw wakker geschud door goals van Nikita Kucherov en Yanni Gourde. De gelijkmaker van Gourde was even een domper, maar het bracht de Maple Leafs niet van hun stuk. James van Riemsdyk zette Toronto weer op voorsprong en dit keer werd deze niet meer weggegeven.

MEERDERE HELDEN

Was William Nylander tegen Tampa Bay nog de held, een paar dagen later tegen de Blue Jackets was dit Nazem Kadri. De 27-jarige Canadees is, net als vorig seizoen, goed bezig en noteerde vijf punten in de 6-3 zege op de Columbus Blue Jackets. Drie keer was het Kadri die de puck het laatste zetje gaf voordat deze in het doel verdween. Kadri was niet de enige Maple Leaf die een geweldige avond had.
Goalie Frederik Andersen kreeg het zwaar te verduren. De Blue Jackets besloten de wedstrijd met maar liefst 57 schoten op doel. Op 54 van die doelpogingen had Andersen een passend antwoord. Voor de Deen betekende dit aantal saves een nieuw persoonlijk record.
Het moge duidelijk zijn dat de Maple Leafs in vorm zijn. Voor de wedstrijd van zaterdag tegen de Pittsburgh Penguins had Toronto negen van de laatste tien wedstrijden gewonnen. De titelverdediger heeft de hoogste versnelling inmiddels ook gevonden en draait de laatste weken op volle toeren. Aan de hand van Evgeni Malkin, Sidney Crosby en Phil Kessel rijgen de Penguins de punten aaneen. In december waren de Maple Leafs nog met 4-3 te sterk, maar dit keer hadden Crosby en consorten het laatste woord. In de eigen vertrouwde PPG Paints Arena riepen de Penguins de winning streak van Toronto een halt toe.

MIJLPAAL MALKIN

De Maple Leafs hadden hun laatste vijf wedstrijden gewonnen en onder meer de Lightning een draai om de oren gegeven. Op een voor Evgeni Malkin historische avond droop Toronto echter af met een 5-3 nederlaag. De Rus is de laatste tijd in bloedvorm en was ook nu weer goed voor een goal en twee assists. Malkin bereikte zaterdag de mijlpaal van 900 punten en is de vierde Penguin die tot dit aantal komt. Mario Lemieux, Sidney Crosby en Jaromir Jagr gingen hem voor. In z’n laatste 19 wedstrijden noteerde de nummer 71 van Pittsburgh niet minder dan 32 punten. Zelf scoorde hij 19 goals en 13 keer gaf Malkin de assist.


Voor de Leafs was het een druk weekend, want zondag wachtte een uitwedstrijd tegen de Detroit Red Wings. Toronto boekte de 10e overwinning in 12 wedstrijden, maar deze moest wel uit de tenen komen. Het duel stevende af op een verlenging, maar Auston Matthews vond het, met nog 30 seconden op de klok, mooi geweest. Met zijn 27e van het seizoen bezorgde de 20-jarige Amerikaan zijn Leafs de 3-2 zege. Toronto staat stevig op de derde plaats in de Atlantic Division en heeft vier punten minder dan leider Tampa Bay, maar ook twee wedstrijden meer gespeeld.

FITTE DUCKS WILLEN DRUK OPVOEREN

Het is ongemeen spannend in de Pacific Division. Niet voor wat betreft de koppositie, want die zit in de stevige knuisten van de Vegas Golden Knights. De stuntploeg van Gerard Gallant wordt vrijwel zeker de opvolger van de Anaheim Ducks, die de laatste jaren de divisietitel in de wacht sleepten. Randy Carlyle zal de franchise niet naar een zesde divisietitel op rij leiden, maar dat de ploeg überhaupt nog speelt om een plek in het postseason mag een prestatie van formaat heten.
De Ducks bewegen zich al piepend en krakend door het seizoen en zagen al veel sterkhouders geblesseerd wegvallen. De ziekenboeg is nu zo goed als leeg en met een fitte groep kan coach Carlyle zich richten op een plek bij de eerste drie in de divisie.

NEW KID ON THE BLOCK

Het lot van de Ducks ligt nog altijd in handen van de usual suspects. Ryan Getzlaf en Corey Perry zijn niet weg te denken uit de lineup van Anaheim, maar er is ook vers bloed. Rickard Rakell heeft al naam voor zichzelf gemaakt en daar is ook Ondrej Kase mee bezig. De 22-jarige Tsjech debuteerde vorig seizoen, maar beleeft in deze jaargang zijn doorbraak. In z’n eerste jaar in NHL kwam de jonge winger tot 15 punten in 53 wedstrijden. Dat aantal heeft Kase al ruim overtroffen. De Ducks-aanvaller heeft de grens van 30 punten inmiddels bereikt en is met acht punten in de laatste zes wedstrijden erg belangrijk voor coach Carlyle.


De Ducks kunnen alle hulp ook goed gebruiken. De ploeg heeft zich, ondanks alle blessures, knap staande gehouden in de divisie, maar moet zichzelf nu gaan belonen. En dat valt nog niet mee. De Ducks hebben in goalie John Gibson hun steun en toeverlaat. De ploeg schiet relatief weinig op goal, maar ziet wel veel schoten richting het eigen doel gaan. Alleen de goalies van de Islanders en de Maple Leafs liggen nog vaker onder vuur dan Gibson en backup Ryan Miller. De pas 24-jarige Gibson toont zich ook dit seizoen weer een uiterst betrouwbare sluitpost. Met een save percentage van .923 behoort hij tot de beste goalies in de NHL.

OP ZOEK NAAR REGELMAAT

Dat het ook in Anaheim wisselvalligheid troef is, bewijzen de resultaten van de laatste maanden. In januari wonnen de Ducks 7 van hun 11 wedstrijden, maar dat wordt dan weer gevolgd door een hooguit gemiddelde februarimaand. Weliswaar werden vier van de laatste zes wedstrijden gewonnen, maar daar ging een losing streak van drie duels aan vooraf.

Na een 2-1 nederlaag in Detroit hielp Gibson zijn team aan een belangrijke 3-2 zege op de Blackhawks in Chicago. Met 44 shots on goal deed de goalie opnieuw dienst als schietschijf, maar met een goal en twee assists beloonde Kase zijn doelman voor alle moeite. Afgelopen zaterdag was Nick Ritchie de even verrassende als belangrijke held in Minneapolis.
Als het gaat om de wildcards in het westen zijn de Minnesota Wild en de Anaheim Ducks concurrenten van elkaar, dus stonden er twee belangrijke punten op het spel. De twee teams maakten elkaar het leven behoorlijk zuur en er moest dan ook een shootout aan te pas komen om de winnaar te bepalen. In de 11e ronde (!) koos Nick Ritchie een uitstekend moment uit om z’n eerste goal ooit in een shootout te scoren en daarmee Anaheim aan een 3-2 overwinning te helpen.
Anaheim staat, in elk geval voor even, derde in de Pacific Division en hebben één punt minder dan de Sharks. De ploeg uit San Jose heeft echter wel twee wedstrijden minder gespeeld. Achter de Ducks blijft het dringen. De Calgary Flames hebben met hun 68 punten één puntje minder dan de Ducks en de Kings staan na 58 wedstrijden op 67 punten. Beide teams hebben ten opzichte van Anaheim nog wedstrijden tegoed.

NIEUWS

PHANEUF EN GABORIK RUILEN VAN WERKGEVER

  • De Los Angeles Kings hebben er een nieuwe verdediger bij. De 32-jarige Dion Phaneuf kwam de gelederen in Californië versterken in ruil voor aanvallers Marian Gaborik en Nick Shore. De Ottawa Senators sturen naast Phaneuf ook Nate Thomson naar de westkust van de VS. In zijn eerste jaren in de NHL was Phaneuf een plaag vanaf de blauwe lijn, maar de laatste jaren komt het scorend vermogen er niet echt meer uit.
    In de 53 wedstrijden die hij voor de Sens speelde dit seizoen scoorde Phaneuf 3 goals en gaf hij 13 assists. Marian Gaborik was in zijn beste jaren goed voor zeker 40 goals per seizoen, maar dat ligt al ver achter hem. In deze jaargang staat de teller na 30 wedstrijden voor de Kings op 7 goals en 7 assists. Phaneuf debuteerde donderdag met een goal voor zijn nieuwe werkgever, maar verloor met 3-1 van de Penguins. Ook Gaborik was direct van de hatelijke nul af en scoorde tegen de Sabres.

ISLANDERS-FANS WILLEN GM LOZEN

  • Een opmerkelijke oproep van wat Islanders-fans. Het gaat niet van harte met hun favoriete club. Al jaren niet. De fans wijzen general manager Garth Snow aan als hoofdschuldige en zijn een actie gestart om van Snow af te komen. Op billboards rond het stadion wil een groep fans duidelijk maken dat Snow moet vertrekken, maar hebben geld nodig om dit mogelijk te maken. Via social media hopen de fans een mooi bedrag binnen te harken om daarna de druk op Snow op te voeren.

BURNS WEER NAAR VOREN

  • Een paar jaar geleden was het een experiment dat best aardig uitpakte. Brent Burns werd gebruikt als aanvaller, maar GM Doug Wilson besloot dat het bij een experiment bleef en Burns werd na 2013/2014 teruggehaald naar de defensie. Nood breekt echter ook in de Bay Area wet.
    Tomas Hertl liep een schouderblessure op en de aanvallende spoeling werd daarmee dusdanig dun dat Peter DeBoer Burns weer als aanvaller gebruikte tegen de Vancouver Canucks. De Wookiee scoorde en mede dankzij een uitblinkende Martin Jones wonnen de Sharks met 4-1. Tegen de Dallas Stars keerde Burns terug in de verdediging, maar miste hij de derde periode. De Sharks hadden het duel op dat moment al beslist. Na 60 minuten stond er een 5-2 zege op het bord.

HATTRICK HAMILTON

  • Dougie Hamilton is al sinds 2015 een vaste waarde bij de Calgary Flames, maar zaterdag was het toch even een speciale dag voor de 24-jarige Canadees. Tegen de Florida Panthers scoorde Hamilton z’n eerste hattrick in de NHL. Of de verdediger heel veel plezier beleeft aan dit kunststukje is de vraag. Z’n Flames verloren thuis met 6-3 en lieten zo twee belangrijke punten liggen.

BLACKHAWKS WETEN WEER WAT WINNEN IS</h4?

  • De Chicago Blackhawks hebben een dramatische periode achter de rug. Coach Joel Quenneville gaat waarschijnlijk voor het eerst in acht jaar de play-offs mislopen met zijn ploeg. Zaterdag kwam er een einde aan een vrije val. Na acht nederlagen op rij wonnen de Blackhawks eindelijk weer eens. En hoe! In Chicago werden de Washington Capitals met 7-1 afgedroogd. Er kwam echter ook slecht nieuws uit het United Center. Vier fans werden uit het stadion gezet nadat ze Devante Smith-Pelly op een racistische wijze hadden uitgejoeld.

Coverfhoto: Ed Mulholland/USA TODAY Sports
Topfoto: Dan Hamilton/USA TODAY Sports

Prospect Watch 2018: St. Louis Cardinals

Jasper Roos
-
0

Vorig jaar zette SportAmerika voor het eerst alle Minor League-opleidingssystemen op een rijtje in de Prospect Watch. Dit off-season kijken we in updatevorm naar de ‘farms’ in Minor League Baseball. De SportAmerika MLB Prospect Watch 2017/2018 is aangekomen in de National League Central, bij de St. Louis Cardinals.

SOLIDE

De St. Louis Cardinals staan al jaren bekend als een stabiele organisatie. Meestal weet de front office van de club een competitief team het veld van Busch Stadium op te sturen en ook in de Minors zit het meestal snor in Missouri. De organisatie draft over het algemeen erg goed en ook als het op opleiden van de jeugd aankomt lijken de Cards niets fout te kunnen doen. Jaar in jaar uit bezit de club meer dan genoeg talent om niet voortdurend in de Free Agent-markt te hoeven delven.
— PROSPECT WATCH 2017: ST. LOUIS CARDINALS
Ook dit jaar is dat niet anders, hoewel de Cardinals wel beduidend verzwakt zijn in de Minors. De trade voor All-Star-outfielder Marcell Ozuna ligt daaraan grotendeels ten grondslag. St. Louis betaalde een aardig losgeld om de Gold Glover te bevrijden uit Miami: twee top-10-prospects en twee iets mindere goden mochten hun tas pakken en naar Florida verhuizen, terwijl Ozuna de andere kant op ging. Toch blijft er genoeg over voor de Cardinals.

STERPITCHERS AAN DE TOP

Ondanks het verlies van outfielder Magneuris Sierra en pitcher Sandy Alcantara aan de Marlins, blijft de top van de Cardinals opvallend sterk. Alex Reyes handhaaft als nummer één, ondanks dat hij in 2017 niet in actie kwam. De rechtshandige vlammenwerper onderging in Spring Training een Tommy John-operatie en is nog steeds uitgeschakeld. Wanneer hij fit is, is hij echter zo goed dat hij nog steeds bovenaan staat. Het is te hopen dat de werper snel weer op de heuvel te bewonderen is.
Nummer twee van vorig jaar, Luke Weaver, kwalificeert na zijn promotie van afgelopen seizoen niet meer voor de lijst, dus Jack Flaherty schuift door. Ook deze rechtshandige werper debuteerde in 2017, maar bleef onder de rookiegrens en mag dus nog een keer op de lijst staan. De 22-jarige werper, high school-teamgenoot van medetalenten Lucas Giolito (White Sox) en Max Fried (Braves) domineerde in AA en AAA: 147 strikeouts in 148.2 innings, met het absurd lage aantal van 35 vrije lopen. Zijn 2.18 ERA liep een deukje op in de Majors (6.33), maar dat het talent er is, staat als een paal boven water. Flaherty maakt in principe in 2018 deel uit van de rotation.

OUTFIELDERS EN EEN CATCHER

De rest van de top vijf bestaat uit twee outfielders en een naam die al jaren in de bovenste regionen van de prospectlijsten rondzingt: die van catcher Carson Kelly (#4). Om met hem te beginnen: de catcher is pas 23, maar werd toch al zes jaar geleden gedraft.. als derdehonkman. Nu, in 2018, is Kelly de beste defensieve catcher in de gehele Minors en kan hij daarbij een aardig potje slaan. In 2017 noteerde hij .283/.375/.459 (.834 OPS) in Triple-A, met 10 homeruns en 13 doubles. Kelly werd al jaren gezien als de gedoodverfde opvolger van Yadier Molina, totdat de veteraan tot 2020 bijtekende. Wat er nu met de catcher gaat gebeuren is onduidelijk.

 
De twee outfielders zijn Harrison Bader (#5) en Tyler O’Neill (#3). O’Neill is afkomstig van de Mariners, die hem afgelopen seizoen ruilden voor ex-Honkbalweekwerper Marco Gonzales. De rechtsvelder is een beer van een kerel (zoon van Mister Canada bodybuilder Terry O’Neill) met een kanon van een arm. In 2016 sloeg hij de pannen van het dak, maar in 2017 viel hij tegen. Dit nieuwe jaar gaat dus het jaar worden waarin de 22-jarige slugger zichzelf terugbrengt op niveau.
Bader is op papier een heel ander type, maar de midvelder deed zijn beste O’Neill-impressie in 2017: 20 homeruns, 18 doubles, 15 steals, .283 slaggemiddelde in AAA Memphis. Veel vrije lopen krijgt hij niet, maar Bader is een speler die over de hele linie weinig fout doet. Hij is, na 85 testslagbeurten in de MLB in 2017, klaar voor een grotere rol, als er een plekje voor hem is.

DE REST

In het rechterrijtje vinden we twee bekende en drie nieuwe namen terug. Delvin Perez (#7) en Dakota Hudson (#8) zijn first round draft picks uit 2016, die beide met een grote hoeveelheid hype binnengehaald werden. Toch zijn allebei de keuzes tot nu toe op niets uitgelopen. Perez sloeg ver beneden alle peil in Rookie Ball (.238 en .184), maar het is zijn potentie die zijn notering hoog houdt. De pas 19-jarige kortestop kan nog genoeg vooruit.

Delvin Perez viel enorm tegen in zijn eerste volledige jaar bij de profs (Bill Greenblatt/UPI)

Hudson is ouder (23) en werd vanuit college gedraft. Hoewel hij een killer mix van pitches heeft (97 mph fastball, slider, curveball, change-up) blijven de strikeouts uit (96 in 152 innings in AA en AAA). De ex-Mississippi State-werper kan zomaar in de bullpen eindigen, als zijn starterscarrière blijft sukkelen.
Een drietal outfielders maakt de tien vol. De 22-jarige Randy Arozarena (#6) is Harrison Bader Light, met een vergelijkbaar profiel (alles goed, niets geweldig). Hij gaat komend jaar Double-A in. Jonathan Machado is een persoonlijke favoriet. De 19-jarige outfielder vernielde Rookie Ball-pitching (.323, .817 OPS) en de jonge Cubaan lijkt geen enkele moeite te hebben zich aan te passen aan de Pro’s. Yairo Munoz sluit de rij. De 23-jarige Dominicaan is een outfielder in dezelfde stijl als Arozarena en Bader, dus past hij goed in de Cards’ filosofie.

CONCLUSIE

Tsja, de Cardinals zijn de Cardinals. De club blijft top heavy, met serieus talent in de top vijf. Toch is de diepte naar mate je dichter naar de 15 komt ook niet te onderschatten. Wel beschikt het systeem over teveel outfielders, dus een beetje zoeken naar balans en infielders lijkt een goede strategie.

HOUD IN DE GATEN

Max Schrock (2B), Edmundo Sosa (SS), Jordan Hicks (RHP), Austin Gomber (RHP), Jake Woodford (RHP).

Cover photo: Dilip Vishwanat/Getty Images

Om in aanmerking te komen voor de lijst moeten positiespelers onder de 130 Major League-slagbeurten blijven. Pitchers mogen niet boven de 50 innings of 30 relief appearances uitkomen. Dit zijn MLB’s rookiekwalificaties. Deze top 10 is de persoonlijke visie van de auteur op de betrokken spelers.

Team LeBron verslaat Team Curry, wint NBA All-Star Game

Niels van der Veen
-
0


De wedstrijd is pas enige uren afgelopen en toch wordt er al gesproken over een zeer geslaagde nieuwe opzet. De positieve recensies van de NBA All-Star Game ‘nieuwe stijl’ zou dus best eens de nieuwe standaard kunnen worden.

PRE-GAME SHOW

Door de wrijving tussen Kevin Durant en Russel Westbrook sinds KD naar de Warriors vertrok, stond het tweetal volop in de belangstelling tijdens het pre-game warmgooien. Ondanks alle problemen bleek het inmiddels weer ruimschoots beter te gaan tussen de twee sterren.

 
Voor de wedstrijd begon was gaven stand-up comedian Kevin Hart en enkele andere sterren een show. Naast Hart waren ook Pharrell Williams en N.E.R.D. te bewonderen.
Ook de introductions werden door Hart verzorgd. De comedy-superster zette op geheel eigen wijze enkele spelers voor gek. Zo zei hij bijvoorbeeld na het aankondigen van Kyrie Irving dat de aarde — in tegenstelling tot wat Irving in een eerder interview heeft gezegd — toch echt wel rond is (te zien vanaf 5:00).

 
De volksliederen werden verzorgd door het Canadese The Barenaked Ladies (Oh, Canada), waarna het Amerikaanse volkslied werd gezongen door Fergie. Haar optreden leidde echter tot verschillende reacties. Zo is in onderstaande tweet te zien dat niet iedereen zo blij was met de versie van de voormalig Black Eyes Peas-frontvrouw. Steph Curry was dat blijkbaar ook niet, gezien zijn like.


Ook werd bekend dat beide teams goede doelen zouden steunen. De goede doelen werden gekozen door de captains. Het winnende team zou $350.000 doneren en het verliezende team $150.000. Het gaat dus niet alleen om de eer en het prijzengeld zelf (winnende team $100.000 per speler, verliezend team $25.000 per speler), maar ook zeker om het helpen van de community.

NBA ALL-STAR GAME

De vernieuwde opzet van de wedstrijd was vooral bedoeld om een meer competitieve wedstrijd neer te zetten, met meer defense en geen belachelijke uitslagen zoals vorig jaar (192 – 182). Al na een paar minuten werd duidelijk dat er meer en intensiever verdedigd werd dan eerdere jaren. Er werden over de hele wedstrijd 26 overtredingen gemaakt. Vorig jaar waren dat er slechts 16.
Ondanks de goede verdediging waren er nog meer dan genoeg aanvallende highlights. Al na twee minuten kreeg LeBron de bal in een 2-tegen-1 situatie, waarna hij Anthony Davis via de grond van een assist voorzag.

 
De wedstrijd ging gelijk op met af en toe een kleine run. Aan het einde van het eerste kwart stond het 42-31 in het voordeel van Team Steph. Het leek wel even een wedstrijd te worden die vanaf de driepuntslijn gespeeld zou gaan worden, want de teams kwamen samen tot 29 driepunters in 12 minuten.
In de eerste aanval van Team Steph in het tweede kwart miste Giannis Antetekoumnpo — die een prima wedstrijd speelde en met 16/7/2 en 6 uit 14 eindigde — een dunk, maar de aanval erna dunkt hij de bal hard in het netje: 44-41.
Nog geen minuut later kreeg Damian Lillard de bal na een score van Kemba Walker. Hij scoorde na drie dribbels een diepe driepunter.


Daarna was het de beurt aan King James. Na een gemiste driepunter van DeMar DeRozan, pakte LeBron de rebound. Walker was al naar voren gelopen. James speelde hem de bal aan en ging er zelf achteraan voor de alley-oop. Kemba gaf de bal perfect mee voor de alley-oop slam.

TWEEDE KWART

Ook op de helft van het tweede kwart was het weer de beurt aan Team LeBron. De captain maakte opnieuw een alley-oop, dit keer op aangeven van Russell Westbrook. ‘Bron kreeg de bal wederom en maakte de reverse alley-oop, terwijl hij met z’n hoofd bijna de bucket raakte.

DERDE KWART

In het derde kwart, bij een 87-81 stand in het voordeel van Team Steph, was het weer King James die de show stal. Hij leek de bal met z’n rechterhand te willen scoren, maar daar wordt hij goed verdedigd door Embiid. In mid-air  wisselde hij van hand en met veel effect scoorde hij zijn zeventiende punt. De reactie van Curry zegt genoeg over het niveau van de afronding.


James kan niet alleen scoren, maar ook assists geven. Tijdens de wedstrijd passeerde hij Oscar Robertson voor de vijfde plek op de lijst van assist leaders tijdens All-Star Games. Ook deze prachtige no-look op de helemaal vrijstaande Anthony Davis mag er zijn.

LEBRON STAAT OP

Aan het begin van het vierde en laatste kwart stond het 112-109 voor Curry’s team. Na een goede actie van Paul George en de goede loopactie van Andre Drummond scoorde de laatste een alley-oop dunk om de stand op 112-111 te brengen.
In de laatste twee minuten van de wedstrijd begon het er echt om te spannen. Met een 144-141 stand in het voordeel van Team Steph, trad The King naar voren om zijn team naar de overwinning te dragen. Verdedigd door Joel Embiid scoorde hij de clutch step-back 3-pointer om de stand weer gelijk te trekken met nog 1:31 op de klok.
Niet veel later zorgde hij voor de voorsprong door een lay-up goed af te ronden met nog 34 seconden te spelen. Doordat DeRozan de bal in de aanval verspeelde, kregen de mannen van LeBron de kans om de wedstrijd definitief in het slot te gooien. Nadat Durant de bal ontving, speelde hij deze snel naar James. De mannen van Curry konden niet snel genoeg een overtreding maken op LeBron, waardoor deze de bal naar Westbrook weet te gooien en daarna de lay-up beheerst afrondde met nog 10,4 seconden te spelen.

TEAM STEPH VECHT VOOR OVERTIME

Na een time-out van Team Steph was we nog één kans om een verlenging af te dwingen. Er moest een driepunter op het bord komen. Het leek wel alsof Curry dit scenario bedacht had, als je naar zijn gekozen team keek; er zaten meer dan genoeg goede driepuntschutters in. Tijdens de laatste play was de opstelling Curry – Harden – Thompson – DeRozan – Embiid.
Er werd echter goed verdedigd. Zo goed zelfs dat nota bene Kevin Durant en LeBron James ervoor zorgden dat Curry na de inbound pass geen schot kon lossen. Steph speelde de bal verder de hoek in naar DeRozan, maar ook hij kon geen goede look krijgen door het uitstekende verdedigen door Durant. DeRozan wist niet op tijd af te drukken, waardoor de overwinning naar Team LeBron ging.

NBA ALL-STAR GAME MVP

Het was lang spannend wie tot MVP uitgeroepen zou worden, omdat deze meestal uit het winnende team afkomstig is. Aangezien het tot het laatste moment spannend was, waren er meerdere kanshebbers. Voor het team van Curry waren de kanshebbers DeMar DeRozan (21p/6r/2a) en Damian Lillard (21/3/2).
Aan de andere kant was eigenlijk de enige echte kanshebber LeBron (29p/10r/8a). De enige spelers die in de buurt kwamen waren Durant (19/6/5), Westbrook (11/8/8) en Irving (13/7/9). Omdat het team van LeBron had gewonnen, kreeg The King voor de derde keer in zijn carrière de prijs, na in 2006 en in 2008 de Award ook al mee naar te hebben genomen. Hij staat nu gelijk met Michael Jordan.

VOLGEND JAAR

Volgend jaar wordt het All-Star Weekend gehouden in Charlotte, North Carolina. Mogelijk kiest de NBA dan opnieuw voor hetzelfde format, of iets dat er op lijkt. Tijdens de wedstrijd opperden de commentatoren dat het misschien nog wel wat spectaculairder is als de teams niet vooraf, maar op de court zelf gekozen worden. Of dat gaat gebeuren is de vraag, maar dat dit format werkt staat buiten kijf. Wie had ooit gedacht dat er nu al uitgekeken kan worden naar het duel van volgend seizoen?

(Top Photo: NBA.com)

NBA Update: Snelste triple-double ooit en dag één All-Star Weekend

Ruben De Regt
-
0


Nikola Jokić heeft het record van snelste triple-double ooit gebroken. Het record stond al sinds 1955 op naam van Jim Tucker, die dus ruim zestig jaar lang recordhouder was. Tucker behaalde de drempel in 17 minuten; Jokić deed er slechts 14 minuten en 33 seconden in speeltijd over. Het was pas de elfde triple-double van de Serviër.
Nikola Jokić heeft met zijn triple-double zijn naam aan een hoop lijstjes toegevoegd. Een van de meeste opmerkelijke en knappe is de lijst van spelers met 30 punten, 15 assists en 15 rebounds. Er zijn maar vijf andere spelers die dit ooit eerder hebben gedaan. Dit zijn: James Harden, Magic Johnson, Larry Bird, Oscar Robertson en Wilt Chamberlain.
Giannis Antetokounmpo had ook een triple-double in de wedstrijd. The Greek Freak behaalde het met 36 punten, 13 assists en 11 rebounds. Daarmee zijn Giannis en Nikola het derde stel wat een 30 punten triple-double haalde in een wedstrijd tegen elkaar.

DE ROCKETS FRANCHISE TEAM RECORD

De Rockets zijn dit jaar uitstekend bezig. Ze hebben 44 wedstrijden gewonnen en 13 wedstrijden verloren. Dat is een uitzonderlijke prestatie voor Houston. Ze voeren daarmee de competitie aan met het beste record en winstpercentage. De Rockets hebben het nog nooit voor elkaar gekregen om voor de All-Star Break er het beste voor te staan. Zelfs in 1994 en 1995, toen ze een championship wonnen, stond een ander team er beter voor tijdens de All-Star Break.
Van het team uit Houston is echter alleen James Harden een All-Star. Chris Paul werd genoemd in het lijstje van All-Star snubs. De Warriors hebben wel een wedstrijd meer gespeeld maar dat houdt niet weg hoe goed de Rockets het dit jaar doen.

DONOVAN MITCHELL ON FIRE

Niet alleen is Donovan Mitchell goed bezig, maar het hele team uit Utah is on fire. Jazz heeft 11 wedstrijden achter elkaar gewonnen. Daarmee staan ze nog niet in de play-offs, maar ze zijn wel met een hele goede run bezig om het alsnog te halen. In de winning streak van de Utah Jazz staat Donovan centraal. Spida Mitchell is namelijk de leading scorer van het team over alle 11 achtereenvolgende gewonnen wedstrijden. Dat is een rookie nog nooit eerder gelukt. Het record brak hij al door topscorer te zijn over 10 gewonnen wedstrijden achter elkaar.

Donovan Mitchell speelde vrijdag 16 februari in de Rising Star Challenge. Zaterdag 17 februari deed hij mee aan de Dunk Contest, die hij won.

EERSTE NACHT VAN HET ALL-STAR WEEKEND

De eerste nacht van All-Star Weekend bestond uit The Celebrity All-Star Game en The Rising Star Challenge. Het eerst genoemde bestaat uit het meest vriendschappelijke potje in de NBA. Een hoop beroemdheden. onder wie, Jamie Foxx, Quavo, Rachel Demita en Justin Bieber, namen het tegen elkaar op. Een aantal oud-basketballers onder wie Paul Pierce, Jason Williams en Tracy McGrady deden ook mee.
Vorig jaar werd voormalig D-League speler Brandom Armstrong verkozen tot MVP. Hij deed dit jaar weer mee, maar rapper Quavo won deze keer de prijs. Hij scoorde 19 punten. Ook sloeg de rapper een schot van 2KTV presentatrice Rachel Demita de tribunes in.
The Rising Star Challenge werd net als vorig jaar in het Team World vs Team USA format gehouden. Team World won met 155-124 van Team USA. Alleen eerste en tweede jaars spelers mogen meedoen aan de wedstrijd. Bogdan Bogdanović werd verkozen tot beste speler van de wedstrijd. De Serviër van de Sacramento Kings maakte 20 punten en ook had hij vijf assists. In de wedstrijd waren een hoop schitterende dunks te zien waaronder een self alley-oop van Donovan Mitchell en wel twee tussen de benen door dunks van Jaylen Brown.

Coverfoto: Isaiah J. Downing-USA TODAY Sports

NBA All-Star Game 2018 Preview: LeBron tegen Steph

Chris Van Dijk
-
0


De NBA All-Star Game heeft een nieuw jasje gekregen. De afgelopen jaren daalde de populariteit van de showwedstrijd steeds verder. Het gebrek aan defense zorgde er voor dat er fans niet meer het idee kregen naar een wedstrijd te kijken. Om de wedstrijd een nieuwe impuls te geven, mochten LeBron James en Stephen Curry de twee teams draften. Dus geen All-Star Game meer tussen Oost en West, maar twee teams waarbij alle spelers door elkaar zijn gegooid.
De draft is afgelopen jaar achter gesloten deuren gehouden, in dit geval om LaMarcus Aldridge te beschermen. Volgens de geruchten is de speler van de Spurs namelijk de All Star die het het laatste gekozen is. De roep om de draft live op televisie uit te zenden is echter groot in de Verenigde Staten, dus verwacht dat dit volgend jaar gaat gebeuren als het nieuwe format aanslaat.
Team LeBron had de pech dat na de draft DeMarcus Cousins, John Wall, Kevin Love en Kristaps Porzingis geblesseerd zijn geraakt en deze wedstrijd moeten missen. Hierdoor zijn dit de twee teams voor komende nacht:


Team LeBron heeft Dwane Casey als hoofdcoach, die al heeft aangegeven dat Russell Westbrook zal starten op de plaats van Cousins. Team Stephen heeft Mike D’Antoni als coach. De ploeg van LeBron wordt ondanks de vervangingen van spelers als favoriet voor de zege gezien. Dit is natuurlijk niet verrassend, omdat LeBron James volgens velen al jaren ervaring heeft als de echte GM van de Cavs.
De grote vraag is of het nieuwe format ook zorgt voor een nieuw soort wedstrijd. Als het aan coach Casey ligt in ieder geval wel.

VOORSPELLING

Het zal voor Team LeBron zeker nodig zijn om ook wat defense te spelen, want D’Antoni is als geen ander in staat voor aanvallend basketbal te zorgen. Als het Casey lukt om voor wat verdediging te zorgen, dan zal Team LeBron het duel waarschijnlijk wel gaan winnen. Team Stephen is in de breedte iets beter, zeker door de afzeggingen bij team LeBron. De vier vervangers zullen echter maar weinig minuten gaan maken en in crunch time staat er bij Team LeBron een sterker team en pakken zij de zege in de slotfase.
VOORSPELLING EINDSTAND: 158-151, TEAM LEBRON

Coverfoto: NBA.com

All-Star Saturday: Donovan Mitchell ster van de avond

Chris Van Dijk
-
0


All-Star Saturday is altijd een van de hoogtepunten van het NBA All-Star Weekend. Spelers kunnen hier hun kunsten in verschillende disciplines laten zien. Grote man van de avond was Donovan Mitchell. De rookie van de Utah Jazz won de prestigieuze Dunk Contest.
Mitchell mocht meedoen, omdat Aaron Gordon geblesseerd is en de Dunk Contest aan zich voorbij moest laten gaan. Mitchell zorgde er voor dat de league geen spijt kreeg van de uitnodiging, want de rookie won het evenement ook gelijk.
Toch was het niet alleen Mitchell die de show stal. Larry Nance Jr. deed tijdens de wedstrijd een eerbetoon aan zijn vader, die in 1984 de eerste editie van de Dunk Contest won. Ook de dunk van Dennis Smith mocht er zijn, maar deze was niet goed genoeg voor de zege. Mitchell had misschien niet de beste dunk van de avond, maar wel alleen maar goede dunks, waardoor hij de overwinning naar zich toe trok.

THREE-POINT CONTEST

De groei in driepunters in de NBA heeft niet geleid tot een betere driepuntswedstrijd. Het niveau lag gisteravond in Staples Center niet hoog. Zo wist Paul George in de eerste ronde niet eens de dubbele cijfers te halen. In de tweede ronde maakte Devin Booker dit wel goed. Zijn 28 punten waren een record voor de All-Star Game, maar dit komt ook omdat de NBA het format in 2014 heeft aangepast en een heel rek met tweepunters heeft toegevoegd aan het eind. Booker maakte hierdoor genoeg schoten om de prijs in ontvangst te mogen nemen.

SKILLS CHALLENGE

In de Skills Challenge ging de prijs naar Spencer Dinwiddie. De guard van de Brooklyn Nets kwam in zijn eerste twee rondes op achterstand, maar wist eerst Buddy Hield en daarna Jamal Murray bij de slotdriepunter in te halen. In de finale nam Dinwiddie het op tegen Lauri Markkanen. De speler van de Bulls was geen partij voor de Net. Zo viel er toch nog iets te juichen in New York dit seizoen.

EMBIID

Joel Embiid zou Joel Embiid niet zijn als hij de aandacht niet op zich zou weten te vestigen. Dit lukte ook in de Skills Challenge. De center van de Sixers deed mee en leek hier vals te spelen bij de chest pass.


Toch was het geen cheaten, maar uitstekende regelkennis van Embiid. Bij drie gemiste pogingen bij de chestpass mag je namelijk ook door gaan, en dus blijkt het de center zich duidelijk verdiept heeft in het spel. Helaas voor hem was het niet genoeg om Dinwiddie van de trofee af te houden.

Coverfoto: Twitter.com

MLS Preview 2018: #11 FC Dallas

Lars Smit
-
0


Waar de Europese voetbalcompetities al een tijd onderweg zijn, daar gaat de MLS volgende maand weer los. Op SportAmerika gaan vier redacteuren de komende tijd alle MLS-teams kort en bondig onder de loep leggen om te kijken hoe iedereen het nieuwe seizoen in gaat. Beginnend met de nieuwkomer in L.A. FC en eindigend met de titelverdedigers in Toronto FC. Vandaag in deel 11: FC Dallas.

LAATSTE TERUGBLIK

Het afgelopen seizoen was voor FC Dallas in de competitie erg teleurstellend. In zowel 2015 als 2016 wist de club de Western Conference te winnen. Vorig jaar kwamen de Texanen echter niet verder dan de zevende plek. De ploeg wist weliswaar net zoveel punten te halen al nummer zes San Jose Earthquakes, maar de Earthquakes behaalde dit aantal punten met meer overwinningen. De playoffs werden dus nipt gemist.
Hoewel het in de competitie moeizaam ging, maakte Dallas indruk in de CONCACAF Champions League. De club wist het tot de halve finale te schoppen tegen het Mexicaanse Pachuca. Hierin ging de ploeg pas in de allerlaatse minuut onderuit door een doelpunt van huidig PSV-speler Hirving Lozano.

 
De meeste indruk werd vorig jaar gemaakt door het levensgevaarlijke aanvalstrio van Dallas. Op de linkervleugel staat Roland Lamah. De Belg was afgelopen seizoen goed voor 11 goals. In de spits was de Argentijn Maximiliano Urruti clubtopscorer met 12 goals. Op de rechtervleugel wist de Colombiaan Michael Barrios 14 assists te geven aan zijn teamgenoten.

TRANSFERS

Dallas is deze transferperiode voorlopig redelijk rustig geweest. Alleen in de verdediging waren er enkele betekenisvolle transfers. De club raakte drie verdedigers kwijt: Atiba Harris, Walker Zimmerman en Hernan Grana. Hier staat echter tegenover dat het zeer succesvolle aanvalstrio wel in Dallas blijft.
De enige directe versterkingen voor aankomend seizoen zijn logischerwijs twee verdedigers. De Bulgaarse linksback Anton Nedyalkov komt over van CSKA Sofia voor 1,3 miljoen Euro. De vijfvoudig Bulgaars international moet de defensie komen versterken. Daarnaast kwam 31-jarige centrale verdediger Reto Ziegler over van FC Luzern. De Zwitser moet voor de nodige ervaring zorgen. Hij speelde namelijk tweemaal op een WK, stond onder contract bij enkele Europese subtoppers en is daarom de beoogde leider van de defensie. Verder wist de club uit Texas veel Amerikaans talent uit de lower leagues en de draft te halen.

VERWACHTING 2018

Intern zullen de verwachtingen hooggespannen zijn. Dallas FC is het immers aan haar stand verplicht om minimaal de playoffs te bereiken. Het succesvolle aanvalstrio is intact gebleven en ook op het middenveld heeft weinig verandering plaatsgevonden. Verdedigend is er extra ervaring bij gekomen en de hoop is dat deze linie zich ten opzichte van vorig jaar weet te versterken. Met iets meer geluk dan vorig jaar moet de playoffs halen zeker mogelijk zijn.
Het kan echter een probleem worden voor Dallas om de competitie te combineren met de CONCACAF Champions League. Dit is afgelopen seizoen ook een probleem geweest voor Dallas. Verder zijn enkele concurrenten voor de strijd om playoffs sterker geworden. Dallas is daarentegen redelijk gelijk gebleven. Succes in het aankomend seizoen zal voor een groot deel afhangen van de defensie.
VOORSPELLING: 8e in Western Conference, geen play-offs

Coverphoto: FC Dallas Wallpaper
Top photo: Jerome Miron/USA TODAY Sports

Prospect Watch 2018: Chicago Cubs

Jasper Roos
-
0

Vorig jaar zette SportAmerika voor het eerst alle Minor League-opleidingssystemen op een rijtje in de Prospect Watch. Dit off-season kijken we in updatevorm naar de ‘farms’ in Minor League Baseball. De SportAmerika MLB Prospect Watch 2017/2018 is aangekomen in de National League Central, bij de Chicago Cubs.

LEEGLOOP

Net als een aantal andere organisaties die de laatste jaren successen boekten op het Major League-niveau, hebben ook de Cubs veel op hun Minor League-systeem gesteund op de weg naar glorie. De 2016 Cubs en de 2017 Astros leunden beide in grote mate op zelfopgeleide jeugd die de club kampioenschappen brachten. In tegenstelling tot de Astros, echter, is het Cubs-systeem niet in staat geweest de achtergelaten gaten op te vullen.
— PROSPECT WATCH 2017: CHICAGO CUBS
Toen de Cubs in 2017 halverwege het jaar een move moesten maken om de Brewers achter zich te houden, verkocht de ploeg de laatste prospects die het systeem rijk was. Überprospect Eloy Jimenez (#4 op MLB Pipeline’s top 100 en Baseball America’s Top 100) en hooggewaardeerde werpersprospect Dylan Cease werden geruild met stadgenoot White Sox, voor Jose Quintana. Jimenez en Cease waren de laatste twee echte topprospects die de Cubs nog rijk waren.
Een half jaar later zitten de Cubs zonder Top 100 prospects. Het Minor League-systeem is leeg. In een zoektocht naar een tweede titel in twee jaar, zal alle hulp van buitenaf moeten komen.

Jose Quintana kostte de Cubs hun laatste échte prospects (Jim Young/USA TODAY Sports)

BEKENDE NAMEN

Bij het opmaken van deze lijst, viel één ding vooraf op: veel onbekende namen, zelfs voor prospect watchers. Persoonlijk kwam ik tot vier uit tien: Alex Lange (#4), Victor Caratini (#5), Brendon Little (#7) en Mark Zagunis (#9).
Om maar met dit kwartet te beginnen: Caratini en Zagunis, de twee oudste spelers op deze lijst, hebben als enige twee veldspelers Major League-ervaring opgedaan in de 2017. Zagunis kreeg een whopping 14 slagbeurten (0-uit-14, vier walks, twee steals), terwijl Caratini het als tijdelijke opvolger van de weggestuurde Miguel Montero met 59 slagbeurten moest doen (.254, een homerun, drie doubles).

 
De verdwaalde jonge positiespeler in de top is Aramis Ademan, de 19-jarige Dominicaanse kortestop. Dit is wel een serieus talent, maar het ontbreekt hem nog een beetje aan ervaring. Hij kwam aardig uit de verf in Rookie Ball en Single-A, met een leuke hoeveelheid power (7 homeruns in 288 slagbeurten) en aardige snelheid (14 steals). De tiener kan zich rustig ontwikkelen, maar is nu al één van de betere prospects in het systeem.

DRAFT

Dan zijn daar nog Alex Lange (#4) en Brendon Little (#7), de twee first round Draft picks van de Cubs in 2017. Lange, de LSU-ster met de scherpe fastball en goede curve, gooide slechts 9.1 innings in Single-A. Hij noteerde in die negen innings echter wel 13 strikeouts en slechts drie walks. Als hij zijn controle wat beter weet te behouden dan in college soms het geval was, kan hij een nuttig rotation-lid worden.
Little was een meer verrassende keuze. De 21-jarige lefty kwam uit het JuCo (Junior College) in Florida, met een 95 mph fastball en 12-to-6 curveball die niet te raken is als Little zijn dag heeft. Helaas is dat nog redelijk vaak niet het geval. De vraag is dan ook of hij een startende rol kan houden of een power reliever wordt.

Alex Lange, first rounder uit 2017 voor de Cubs (MLB.com video still)

OVERIGE PITCHERS

Naast Lange en Little beschikken de Cubs over nog een aardige rij armen. Jose Albertos is wat ons betreft de nieuwe nummer één bij de Cubs. De rechtshandige Mexicaan gooit al 97 mph… en is pas 19 jaar. Ook weet hij de harde pitch op de juiste plek te gooien, waarmee hij een echt wapen heeft. Hij noteerde 48 strikeouts in 43 innings en maakte indruk met zijn volwassen houding op de heuvel. Albertos heeft misschien wel het hoogste plafond van alle Cubswerpers.
Adbert Alzolay hoort ook hoog op het lijstje thuis. Tussen A+ en AA gooide de 22-jarige Venezolaan 114.1 innings (108 strikeouts, 2.99 ERA). Met een 97 mph fastball is zijn bread and butter pitch, terwijl hij nog hard aan zijn curve werkt. Oscar De La Cruz is een 22-jarige Dominicaan en wát voor één. Op zijn profiel staat 90 kg, maar dat lijkt aan de lage kant. Desondanks weet ook hij de 97 mph aan te tikken met zijn fastball en bezig hij een bovengemiddelde curve. Afgelopen seizoen in A+ ging het niet allemaal van een leien dakje, maar goed genoeg om AA te gaan aantikken in 2018.

Adbert Alzolay (Freek Bouw/Phrake Photography)

Thomas Hatch en Dillon Maples zijn wildcards. De eerste is een draftproduct uit 2016, die voldoende strikeouts noteert, maar ook een wat hoog ERA uit de hoed tovert (4.04 in A+). De 23-jarige werkt aan een andere armbeweging, wat zijn slider ten goede is gekomen. Een overstap naar AA lijkt wel in de lijn der verwachting.
Maples is een persoonlijk favoriet, want strikeoutmachine: 100 stuks in 63 innings (A+, AA en AAA). De 25-jarige is een bullpenarm, die al zes keer mocht laten zien wat hij kan op Wrigley Field. De strikeouts bleven (11 in 5.1 innings), dus hij kan zichzelf deze Spring Training de Major League-bullpen ingooien.

CONCLUSIE

Een paar jaar geleden was het Cubs-systeem nog één van de betere in de Majors. Nu al dat talent doorgestroomd of verkocht is, blijkt dat het aanvullen van de jeugdopleiding behoorlijk is achtergebleven. Zonder ook maar één talent in MLB’s Top 100 is het treurig gesteld met de jeugd van de Cubs. Het is voor de club te hopen dat de Ricketts-familie zo diep in de buidel blijft tasten als ze de laatste twee seizoenen hebben gedaan, anders kan er wel weer heel snel een problematische periode aanbrekend in Chicago.

HOUD IN DE GATEN

Jen-Ho Tseng (RHP), Justin Steele (LHP), D.J. Wilson (OF), Eddy Martinez (OF), Keegan Thompson (RHP).

Cover photo: Phrake Photography/Freek Bouw

Om in aanmerking te komen voor de lijst moeten positiespelers onder de 130 Major League-slagbeurten blijven. Pitchers mogen niet boven de 50 innings of 30 relief appearances uitkomen. Dit zijn MLB’s rookiekwalificaties. Deze top 10 is de persoonlijke visie van de auteur op de betrokken spelers.

MLS Preview 2018: #10 New England Revolution

Michel Mulders
-
0


Waar de Europese voetbalcompetities al een tijd onderweg zijn, daar gaat de MLS volgende maand weer los. Op SportAmerika gaan vier redacteuren de komende tijd alle MLS-teams kort en bondig onder de loep leggen om te kijken hoe iedereen het nieuwe seizoen in gaat. Beginnend met de nieuwkomer in L.A. FC en eindigend met de titelverdedigers in Toronto FC. Vandaag in deel 10: New England Revolution.

LAATSTE TERUGBLIK

Ook voor New England Revolution werd 2017 een teleurstellend jaar. De ploeg eindigde als zevende in de Eastern Conference. Nummer zes New York Red Bulls had vijf punten meer. Met name de 7-0 nederlaag op bezoek bij Atlanta United FC hakte er flink in bij de mannen van Jay Heaps. Meest opvallende zege was de 2-1 overwinning op kampioen Toronto FC. Deze zege ontstond amper negen dagen na de oorwassing tegen Atlanta. Vijf dagen later volgde een nieuwe deceptie dankzij een 6-1 nederlaag tegen Orlando City SC. In deze periode ontving New England vier rode kaarten. Met name de videoref werd in deze periode veelvuldig vervloekt door de ploeg uit Foxborough.

TRANSFERS

Voorlopig zijn er nog weinig spectaculaire transfers geweest bij New England Revolution. Jalil Anibaba komt over van Houston Dynamo, terwijl Cristian Penilla gehuurd wordt van Pachuca. Wel zit er komend seizoen een nieuwe trainer op de bank bij de ‘Revs’: oud doelman Brad Friedel. Hij volgt interim-trainer Tom Soehn op. Soehn verving afgelopen seizoen de ontslagen Jay Heaps tijdens de laatste maanden van de competitie.
De grootste vertrekkende speler is ongetwijfeld Kei Kamara. De voormalig topscorer van de MLS vertrekt na ruim anderhalf seizoen richting Vancouver Whitecaps FC. New England krijgt hiervoor onder andere een extra plek tijdens de eerste ronde van de Superdraft van 2019 terug. Lee Nguyen staat voorlopig nog op het roster van de club. Ondanks verschillende geruchten en de wens van de speler zelf om te vertrekken, blijft de Amerikaan voorlopig bij de club.

Nieuwe coach Brad Friedel moet New England Revolution komend seizoen naar de play-offs leiden. (Revolutionsoccer.net)

VERWACHTING 2018

Tijdens de Mobile Mini Sun Cup (een oefentoernooi dat momenteel bezig is) begon New England met een 2-2 gelijkspel tegen FC Dallas. Vandaag gaat New England het opnemen tegen FC Tucson. Als laatste staat een duel met Sporting Kansas City op het programma. Eerder werd er in de voorbereiding al gewonnen van New York Red Bulls en verloren van Malmo FF. Het vertrouwen voor komend seizoen zal dus hoog zijn.
Het gemis van Kei Kamara moet dit seizoen opgevangen gaan worden door Krisztian Nemeth. De voormalig Eredivisiespeler kwam gedurende het vorige seizoen richting New England. Hij zal komend seizoen vooral zijn spel moeten laten zien uit zijn tijd bij Sporting Kansas City. Als Nemeth op stoom komt, kan het nog weleens een mooi jaar gaan worden in Foxborough. Ook zal veel afhangen van een eventueel vertrek van Lee Nguyen. Nguyen is al jarenlang een van de belangrijkste spelers bij de club. Een laat vertrek van hem kan een domper zijn voor New England.


VOORSPELLING: 6e in Eastern Conference, knock-out ronde play-offs

Coverfoto: Avatarys.com

Prospect Watch 2018: Boston Red Sox

Jasper Roos
-
0

Vorig jaar zette SportAmerika voor het eerst alle Minor League-opleidingssystemen op een rijtje in de Prospect Watch. Dit off-season kijken we in updatevorm naar de ‘farms’ in Minor League Baseball. De SportAmerika MLB Prospect Watch 2017/2018 is aangekomen in de American League East, met in deze aflevering: Boston Red Sox.

HET DAVE DOMBROWSKI-EFFECT

In de tijd dat Dave Dombrowski General Manager was in Detroit, deed hij er alles aan een World Series-titel naar de Motor City te halen. De Tigers wisten echter het hoogst haalbare nooit te bereiken en toen Dombrowski in 2015 overstapte naar de Boston Red Sox, liet hij zijn oude club in puin achter. Een Big League-team vol aangekochte, maar oude sterren, een gigantische payroll en geen enkele noemenswaardige prospect was de erfenis van DD in Detroit.
Nu, drie jaar later, zijn de Red Sox dezelfde weg ingeslagen. De club heeft een alsmaar stijgende salarisadministratie en Dombrowski gebruikt opnieuw zijn (ster)prospects in een zoektocht naar een titel. Maar liefst 12 prospects (onder wie vier top 10-talenten en in totaal negen top-30-spelers) werden in de laatste 13 maanden verkocht.

— PROSPECT WATCH 2017: BOSTON RED SOX
Combineer deze leegverkoop met de promoties van Andrew Benintendi en Rafael Devers en wat overblijft is (nu al) een vrijwel volledig uitgekleed Minor League-systeem. Boston crashte uit de top 7 in baseball naar de bottom third, met vrijwel geen opwindende prospects meer over. Het is voor Dombrowski te hopen dat hij snel een kampioenschap binnenhaalt…

Dave Dombrowski geeft niet zoveel om prospects (YouTube)

LONELY AT THE TOP

Een echte nummer één hebben de Red Sox gelukkig nog wel, in de vorm van Jay Groome. De linkshandige werper, die tot voor kort nog als Jason Groome door het leven ging, is een product uit de Draft van 2016. De 1.98 meter lange tiener (19 jaar), gooit een spijkerharde fastball (96 mph) en combineert die met een bovengemiddelde curveball en change-up.
De twaalfde keuze (overall) van de BoSox in 2016 torpedeerde de tegenstand in Single-A. 72 strikeouts in 55.1 innings, dat is prettig. Problemen waren er echter ook: 5.69 ERA, 30 walks en 6 homeruns tegen in 14 starts. Op de hogere niveaus kijkt men daar niet van op, maar in Single-A….?
Los daarvan is Groome één van de beste pitching prospects die de Red Sox ooit gehad hebben. De hoop is nu dat het er ook uit kan komen. Hij heeft nog even om zich te ontwikkelen en alles wijst de goede kant op.

TOP 5

De rest van de top vijf is mooi verdeeld, met twee werpers en twee veldspelers. Derdehonkman Michael Chavis stijgt van plek zeven naar plek twee, door een uitstekend seizoen in A+ en AA. De 22-jarige combineerde 31 homeruns tussen de beide niveaus en sloeg .282 met ook nog 35 doubles. Het is dat hij geblokkeerd wordt door Devers op drie, anders kon hij dit jaar zijn debuut maken. Zoals het er nu uitziet krijgt hij nog een jaar de tijd om zich te ontwikkelen en misschien een nieuwe positie aan te leren. De Red Sox zoeken nog een opvolger voor Dustin Pedroia.
De andere positiespeler is nummer vijf Sam Travis, die zijn plek handhaaft ten opzichte van vorig jaar. Hij viel ronduit tegen in AAA (slechts 6 homeruns in 300 slagbeurten), maar mocht toch zijn Major League-debuut maken. Er bestaat dan ook een kans dat hij dit seizoen full-time in Boston speelt, maar of hij daar een verschil kan gaan maken, is de vraag.

Michael Chavis, Arizona Fall League 2017 (Phrake Photography/Freek Bouw)

De pitchers op plek drie en vier zijn Tanner Houck en Mike Shawaryn. Houck is een product uit de Draft van 2017 (eerste ronde). Zijn sterke, beweeglijke fastball uit college bracht hij mee naar de profs, maar zijn secundaire worpen blijven nog wat achter. Of hij een starter kan blijven, is de vraag, maar talent heeft hij zeker. Shawaryn noemden we vorig jaar al onder het kopje ‘Remember The Names’. De 23-jarige springt omhoog na solide seizoen in A en A+. Zijn 169 strikeouts in 134.2 innings vertellen een aardig verhaal.

ONDERSTE HELFT

Het rechterrijtje bestaat uit drie nieuwe gezichten en twee doubleurs. Josh Ockimey (#9) stijgt één plekje en C.J. Chatham (#7) twee. Ockimey sloeg 14 homeruns in A+ en AA, met een .274 slaggemiddelde. Zijn 143 strikeouts in 452 slagbeurten zijn wat zorgelijk, maar de 22-jarige heeft nog even de tijd. Hij wordt niet voor 2019 in de Majors verwacht. Chatham was langdurig geblesseerd in 2017 en stijgt alleen maar op basis van het verleden (en gebrekkige concurrentie). Hij zal in 2018 moeten bewijzen dat hij echt zo goed is als hij lijkt.
De nieuwe namen Alex Scherff (#6), Cole Brannan (#8) en Bryan Mata (#10) completeren de lijst. Scherff is een zorgenkindje. Hij doorliep drie verschillende high schools in vier jaar tijd, wat duidt op wat problemen, en viel dus ondanks zijn 15-0 record (0.73 ERA, perfect game, drie no-hitters) naar de derde ronde van de 2017 Draft. Hij is al 20, wat voor een high school draft pick oud is, maar de stuff is er wel.

Alex Scherff, probleemkind of ‘draft steal’? (video still)

Brannan was de keuze na Houck in de 2017 Draft (tweede ronde). De outfielder staat vooral bekend om zijn enorme snelheid, maar vlak ook zeker zijn defensieve capaciteiten en powerpotentie niet uit. Een kort rondje in Rookie Ball deed niemand echter met de ogen knipperen, maar vanaf komend seizoen, startend in Single-A, kan Brannan laten zien wat hij kan.
Bryan Mata is een zeer degelijke werper. Hij is misschien niet de werper met het hoogste plafond van allemaal (daarvoor moet je kijken naar een jongen als Darwinzon Hernandez, bijvoorbeeld), maar hij presteert heel constant. Gezien zijn jonge leeftijd (18 jaar) en zijn niveau (Single-A) is dat bewonderenswaardig. Hij gooit nu al 94 mph, dus ook daar zit nog rek in.

CONCLUSIE

De Red Sox zullen in grote mate hun successen moeten gaan boeken zonder al teveel hulp uit de Minors. Na een paar promoties en een reeks trades is het goed zoeken naar talent dat op korte termijn bij kan springen als er in de Majors iets misloopt. De kans dat Dombrowski dus in geval van nood opnieuw een aantal prospects in de uitverkoop moet doen, is dus vrij groot. Dat gaat de club op lange termijn niet helpen. Met een beetje pech stoomt de organisatie op een zwart gat af, wanneer contracten aflopen of spelers te oud worden.
HOUD IN DE GATEN
Bobby Dalbec (3B), Roniel Raudes (RHP), Travis Lakins (LHP), Darwinzon Hernandez (RHP), Jalen Beeks (LHP), Lorenzo Cedrola (OF)

Cover photo: Bob DeChiara/USA TODAY Sports

Om in aanmerking te komen voor de lijst moeten positiespelers onder de 130 Major League-slagbeurten blijven. Pitchers mogen niet boven de 50 innings of 30 relief appearances uitkomen. Dit zijn MLB’s rookiekwalificaties. Deze top 10 is de persoonlijke visie van de auteur op de betrokken spelers.

1...541542543...804Pagina 542 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU