Met de All-Star break nog in volle gang, geeft dit ons de gelegenheid om de teleurstellingen en verrassingen te bespreken van het NBA-seizoen tot nu toe. Daarnaast kijken we ook vooruit en vragen we ons af op wie nog moeten gaan letten in het laatste gedeelte van het reguliere seizoen.
Dit bespreken we allemaal met drie NBA-redacteuren in deze editie van de NBA 3-on-3!
Coverfoto: SlamOnline.com
Topfoto: NBA.com
Waar de Europese voetbalcompetities al een tijd onderweg zijn, daar gaat de MLS volgende maand weer los. Op SportAmerika gaan vier redacteuren de komende tijd alle MLS-teams kort en bondig onder de loep leggen om te kijken hoe iedereen het nieuwe seizoen in gaat. Beginnend met de nieuwkomer in L.A. FC en eindigend met de titelverdedigers in Toronto FC. Vandaag in deel 13: Atlanta United.
2017 was het debuutseizoen van Atlanta United, waarin de club direct indruk maakte. De ‘Georgians’ eindigden op een indrukwekkende vierde plek in de reguliere competitie. Vooral aanvallend was de club erg sterk. Na 34 wedstrijden stond de teller op het hoge aantal van 70 doelpunten. In het eigen Mercedes-Benz Stadium was het team van Gerardo Martino bij vlagen onverslaanbaar.
In de playoffs ging Atlanta United echter in de eerste ronde onderuit tegen Columbus Crew na penalties. Het succesvolle seizoen eindigde daarom wel in mineur.
De absolute uitblinker van Atlanta United in het afgelopen seizoen was de 24-jarige Miguel Almirón. De Paraguayaan kwam over van het Argentijnse Lanús en wist meteen negen doelpunten te scoren in het afgelopen seizoen. Bovendien gaf hij 14 assists en won de middenvelder de prijs voor Best Newcomer of The Year.
Ook de Venezuelaanse spits Josef Martínez maakte indruk. De voormalig spits van Torino werd clubtopscorer met 19 doelpunten. Verder viel ook de Argentijnse middenvelder Tito Villalba in positieve zin op, doo 13 doelpunten te maken. Tenslotte speelde ook de gehuurde Argentijn Yamil Asad een sterk seizoen.
A magical season for Miggy! @MLS Newcomer of the Year ⬇ pic.twitter.com/EeA2Z9D6XG
— Atlanta United FC (@ATLUTD) 20 november 2017
Kijkend naar de aankopen van Atlanta United springt er één duidelijk boven de rest uit. Atlanta deed namelijk mogelijk de beste aankoop van de gehele MLS. Voor 12,28 miljoen euro haalde de club de Argentijn Ezequiel Barco weg bij Independiente. Het 18-jarige talent werd veelvuldig gelinkt aan clubs in Europa, maar koos echter voor de MLS. Het is een goed teken van de ontwikkeling van de Amerikaanse competitite dat een megatalent als Barco kiest voor een avontuur in de VS.
‘Tata’ Martino zal hopen dat het samenspel tussen Barco en landgenoot Miguel Almirón de club tot grote hoogte zal doen stijgen. Overigens haalde de club ook nog een nieuwe centrale verdediger uit de Zuid-Amerikaanse markt: de Argentijn Franco Escobar komt over van Newell’s Old Boys.
Creative. Crafty. Electric.
@EzeBarco10 | #UniteAndConquer pic.twitter.com/Qa1Xxdbh97— Atlanta United FC (@ATLUTD) 19 januari 2018
Bij de uitgaande transfers lijkt het er niet op dat Atlanta erg verzwakt is. Er zijn namelijk nauwelijks transfers van enige waarde te melden. De club raakte echter wel twee basisspelers kwijt. De huurperiode van middenvelder Yamil Asad liep af en de Argentijn vertrok terug naar Velez Sarzfield. Verder werd de Chileen Carlos Carmona voor 1,5 miljoen euro verkocht aan Colo-Colo.
De verwachtingen voor Atlanta United zullen ongelooflijk hoog zijn. Na het succesvolle debuutseizoen is het de taak van Martino om de vierde plaats van afgelopen seizoen te overtreffen. Met de aankoop van het megatalent Barco is de kwaliteit van de selectie namelijk omhoog gegaan. Ook zal de Argentijnse coach moeten zorgen voor minder wisselvalligheid ten opzichte van afgelopen seizoen.
Atlanta heeft alle aspecten in huis voor een succesvol seizoen. De club kan namelijk rekenen op één van de meest gepassioneerde crowds in de MLS. Verder rust de ploeg op jong talent, dat bovendien redelijk intact is gebleven. Tenslotte heeft Atlanta met Martino een coach met ervaring in de Europese top te pakken. Als alles meezit zal Atlanta United dit seizoen mogelijk zelfs een gooi naar de titel kunnen doen.
VOORSPELLING: 2e in Eastern Conference, wel play-offs
Coverfoto: Wallpaper Atlanta United
Topfoto: SoccerStadiumDigest.com
Met het seizoen in de boeken en het off-season onderweg, werpen we een blik in de achteruitkijkspiegel van het NFL-seizoen. In volgorde van de draft, van het slechtste team naar het beste, kijken we terug op het seizoen van de 32 verschillende NFL-teams. Deel 2: New York Giants. Vandaag in de vorm van een kort artikel én een podcast met Giants-volger Jules Huijnen.
Jules bespreekt in de podcast het zwaar tegenvallende seizoen van de Giants. Hij rekende in de 32-in-32 serie al niet op een herhaling van het succes van 2016, maar 3-13 is van een andere orde. De ééndimensionale offense van New York stortte compleet in zonder Odell Beckham Jr. Ook de secondary kende een complete meltdown met als dieptepunt de ruzie tussen Janoris Jenkins en Eli Apple.
Daarmee werden de positieve punten, vier goede draft picks en een sterke D-line, ondergesneeuwd. Het is aan de nieuwe GM Dave Gettleman om ook de rest van het roster weer op niveau te krijgen. Van het beschikbare materiaal moet hoofdcoach Pat Shurmur een eenheid gaan smeden. Welke stappen daarvoor nodig zijn, is hier te beluisteren in de podcast met Jules Huijnen.
(Top photo: William Hauser/USA TODAY Sports)
Vorig jaar zette SportAmerika voor het eerst alle Minor League-opleidingssystemen op een rijtje in de Prospect Watch. Dit off-season kijken we in updatevorm naar de ‘farms’ in Minor League Baseball. De SportAmerika MLB Prospect Watch 2017/2018 is aangekomen in de National League Central, bij de Milwaukee Brewers.
Na een paar middelmatige seizoenen in Milwaukee, kwamen de Brewers vorig seizoen ineens heel verrassend uit de bocht. Lange tijd wist de ploeg het de Cubs moeilijk te maken, maar een gebrek aan pitching en een afzakkende aanval deed de ploeg uiteindelijk de das om. Veel van de spelers die de club moesten dragen, waren zelfopgeleide ex-prospects (Domingo Santana, Keon Broxton, Orlando Arcia, Zach Davies, Jimmy Nelson, Josh Hader) of spelers die uit het niets kwamen (Manny Pina, Hernan Perez, Jesus Aguilar).
PROSPECT WATCH 2017: MILWAUKEE BREWERS
Het liep allemaal zó lekker, dat de club in het off-season er voor koos all-in te gaan in hun race achter de Cubs voor 2018. De club ruilde top prospects Lewis Brinson, Monte Harrison, Isan Diaz en Jordan Yamamoto voor Christian Yelich van de Marlins. Brinson en Diaz stonden vorig jaar nummer één en vijf in de Prospect Watch, terwijl Harrison op zijn weg naar de top 10 was. Heeft de Brew Crew nog wel talent over?
Oh yes…
Ten opzichte van de lijst van vorig jaar keren slechts vier spelers terug. Outfielder Corey Ray zakt van plek drie naar plek vier. Derdehonkman Lucas Erceg stijgt van plek negen naar plek zeven. Pitcher Luis Ortiz daalt van vier naar zes en infielder Mauricio Dubon handhaaft zijn tiende plek.
Te beginnen met Ray: de getalenteerde outfielder had een dramatisch eerste volledige seizoen in pro ball. De first rounder uit 2016 sloeg slechts .238 in 449 slagbeurten in A+ met het magere totaal van zeven homeruns en 48 RBI’s. Zelfs zijn 24 gestolen honken waren minder dan verwacht. Het is nog veel te vroeg om de 23-jarige op te geven, maar hij moet wel wat gas geven, zeker nu de Brewers net Lorenzo Cain en Yelich hebben aangeschaft voor hun outfield. Hij lijkt toch in Double-A te beginnen in 2018.
Erceg had, in tegenstelling tot Ray, wel een prima seizoen. De derdehonkman werd een ronde na Ray gekozen in de Draft en speelde vrijwel het hele seizoen in hetzelfde team. Met 15 homeruns en 82 RBI’s deed hij waar hij voor gedraft was: runs binnenslaan. Dat hij slechts .256 sloeg is te verwaarlozen, zeker aangezien hij zijn strikeouts op 95 in 496 slagbeurten hield. Double-A voor hem in 2018, waar hij nog meer van dit soort trucage mag uitproberen.
Luis Ortiz was hard op weg naar de Majors, maar na een teleurstellend seizoen voor Biloxi (AA) wordt hij toch wat afgeremd. De 22-jarige werper kwam tot slechts een 4.01 ERA met een magere 79 strikeouts in 94 innings, waarin hij ook nog eens 37 vrije lopen toestond. Toch is zijn potentie huizenhoog en bestaat de kans dat hij uitgroeit tot een echte top of the rotation starter. Hij kan volgend jaar zomaar weer stijgen of zelfs van de lijst af vallen wegens een succesvol MLB-debuut.
Mauricio Dubon kwam in de winter van 2016 over van de Red Sox, voor Tyler Thornburg. Hij maakte in zijn eerste seizoen bij Milwaukee indruk in AA en AAA: .274, acht homeruns, 38 steals, 29 doubles en 57 RBI. De 23-jarige infielder kan op den duur een nuttige toevoeging zijn aan het big league-team. Haalt hij de Bigs, wordt hij pas de tweede Hondurese honkballer ooit in de MLB.
Keston Hiura is voor podcastluisteraars of draft- en prospectlezers van deze site geen onbekende naam. Ondergetekende is groot fan van de in 2017 gedrafte tweedehonkman, die dan ook met stip naar de bovenste plek op deze lijst schiet. Hiura is een geweldige slagman, met fenomenale bat speed. Zowel bij UC Irvine, als bij Team USA behoorde hij standaard tot de beste slagmensen. In zijn eerste bezoek aan de Minors was dat niet anders. Hij vernietigde Rookie Ball pitching (.435, 1.339 OPS!), voordat hij nog 105 slagbeurten kreeg in Single-A (.333, .850 OPS). Het is dan ook simpel: the sky is the limit voor Hiura.
Outfielder Brett Phillips komt binnen op plek vijf, na een uitstekend jaar in AAA. De 23-jarige sloeg .305 (.904 OPS) met 19 homeruns, 23 doubles, 10 triples, 78 RBI’s en 9 steals. Ook hij is dus klaar voor de Majors, maar lijdt onder hetzelfde probleem als Ray: teveel langdurig vastliggende outfielders in Milwaukee. Zijn lot lijkt dan ook trade bait voor bijvoorbeeld pitching te zijn.
Tristen Lutz is de laatste nieuwe veldspeler op de lijst. De in 2017 als 34e overall gedrafte outfielder debuteerde succesvol in Rookie Ball (.311 met 9 homeruns in 161 slagbeurten), maar is nog lichtjaren verwijderd van de Majors. De High Schooler, afkomstig van dezelfde school als voormalig Major Leaguers Todd van Poppel, Ben Grieve en Nathan Karns, is pas 19.
De overige drie nieuwe spelers op de lijst zijn werpers. De rechtshandige Brandon Woodruff is het dichtst bij een vaste plek in de Majors, nadat hij in 2017 zijn debuut maakte. Hij draaide niet bepaald lekker in Triple-A en de Majors (4.30 en 4.81 ERA), maar hij gooit strikes. Dat is het belangrijkste voor de magere staff in Milwaukee.
Corbin Burnes gooit sinds 2016 in de Brewers-organisate, sinds hij gedraft werd. Ondanks twijfels over zijn armbeweging, heeft Burnes alleen maar bewezen dat hij elk niveau aankon. Tussen A+ en AA verzamelde hij 140 strikeouts in 145.2 innings, met een 1.67 ERA. Hij is al 23, dus wie weet vindt hij eind dit jaar zijn weg naar de Majors.
Freddy Peralta is weer een prototype SportAmerika Special: veel strikeouts. Heel veel strikeouts. 169 om precies te zijn, in slechts 120 innings in A+ en AA. Met de strikeouts kwamen ook wat vrije lopen (62), maar een 2.63 ERA toont aan dat de 21-jarige voormalig Seattle Mariner een behoorlijke stap gemaakt heeft richting elite-status.
Ondanks de verkoop van meerdere hoog aangeschreven prospects, is er niets aan de hand in Milwaukee’s Minors. Het systeem barst nog steeds van het talent en vrij veel is klaar voor de volgende stap. In geval van nood kan er altijd een beroep gedaan worden op zeker een handvol aan spelers. Dit komt wel goed, in Wisconsin.
Marcos Diplan (RHP), Jake Gatewood (1B), Kodi Medeiros (LHP), Josh Pennington (RHP). Phil Bickford (RHP), Taylor Williams (RHP).
Cover photo: MiLB.com
Om in aanmerking te komen voor de lijst moeten positiespelers onder de 130 Major League-slagbeurten blijven. Pitchers mogen niet boven de 50 innings of 30 relief appearances uitkomen. Dit zijn MLB’s rookiekwalificaties. Deze top 10 is de persoonlijke visie van de auteur op de betrokken spelers.
Waar de Europese voetbalcompetities al een tijd onderweg zijn, daar gaat de MLS volgende maand weer los. Op SportAmerika gaan vier redacteuren de komende tijd alle MLS-teams kort en bondig onder de loep leggen om te kijken hoe iedereen het nieuwe seizoen in gaat. Beginnend met de nieuwkomer in L.A. FC en eindigend met de titelverdedigers in Toronto FC. Vandaag in deel 13: Sporting Kansas City.
Het seizoen van Sporting Kansas City was er één met twee gezichten. Enerzijds was er de triomfantelijke eindoverwinning in het bekertoernooi, hetgeen betekende dat de ploeg voor de derde keer onder hoofdcoach Pete Vermes de US Open Cup wist te winnen. In de kwartfinale won de ploeg in ondertal van Dallas FC, waarna er penalties nodig waren om via de San Jose Earthquakes de finale te halen. Daarin was KC met 2-1 te sterk voor de New York Red Bulls.
Echter, ondanks dit succes werd de ploeg in de play-offs al in de eerste ronde uitgeschakeld door de Houston Dynamo. Enerzijds kwam de kracht van de ploeg — namelijk de defensie — daarin naar boven, maar tegelijkertijd kwam ook het gebrek aan scorend vermogen naar voren. Het leidde tot een pijnlijke 1-0 nederlaag na verlenging, waardoor de fans ondanks de gewonnen beker toch met een kater terugkijken op het afgelopen seizoen.
De zwakste plek van Sporting Kansas City was dus absoluut de voorhoede. De ploeg kon bogen op een sterke achterhoede met Matt Besler en Ike Opara centraal achterin, met daarachter één van de bestpresterende keepers in Tim Melia. Scoren, dat was echter wel een probleem. Spits Dom Dwyer verliet de club halverwege het seizoen voor Orlando City en Diego Rubio bleek geen adequate vervanger. Toch is er tot dusver geen nieuwe spits gehaald, waardoor het erop lijkt dat Rubio — geflankeerd door Gerso (topscorer met 10 goals) en de 27-jarige Schot Johnny Russell (overgekomen van Derby County) — voorlopig de voorhoede zal moeten leiden.
Verder verraste Sporting KC door afscheid te nemen van de 32-jarige Benny Feilhaber. Samen met de 20-jarige aanvaller Latif Blessing trekt hij richting Los Angeles FC. Waar Blessing echter in de zogeheten expansion draft werd weggekaapt, was de verkoop van Feilhaber vrijwillig. Zijn vertrek moet worden opgevangen door de 26-jarige Fransman Yohan Croizet, die overkomt van KV Mechelen, en de Chileen Felipe Gutierrez (Real Betis en ex-FC Twente).
Sinds de MLS Cup-overwinning in 2013 is Sporting KC altijd een vaste prik gebleven in de MLS play-offs. Echter, sinds 2013 is de ploeg nooit meer voorbij de eerste ronde gekomen en dat begint bij de fans te steken.
Wie de ploeg bekijkt, ziet een degelijk team met een goede verdedigende kern, waarbij het dus nog maar wel de vraag is wie de ploeg van de aanvallende impulsen gaat voorzien. Een echte goalgetter lijkt te ontbreken en met Benny Feilhaber vertrekt een ervaren kracht die in 2013 nog aanwezig was bij de gewonnen MLS Cup. Kortom: Sporting KC heeft genoeg kwaliteit om weer aanwezig te zijn in de play-offs. Als de aanval echter weer niet thuis geeft, kan het zomaar zijn dat de concurrentie te sterk blijkt te zijn.
VOORSPELLING: 7e in Western Conference, geen play-offs
Coverphoto: Jamie Squire/Getty Images
Met het seizoen in de boeken en het off-season onderweg, werpen we een blik in de achteruitkijkspiegel van het NFL-seizoen. In volgorde van de draft, van slechtste team naar het beste, kijken we terug op het seizoen van de 32 verschillende NFL-teams. Vandaag in deel 1: Cleveland Browns.
Het had het seizoen moeten worden van vooruitgang. Eindelijk, na al die jaren van verliezen en na al die jaren van lijden ging dit het jaar worden waarin de vruchten werden geplukt van goed doordacht beleid waarbij een jonge ploeg, gesteund door veteranen, de weg omhoog zou vinden.
Het klonk allemaal zo mooi voorafgaand aan het seizoen, maar uiteindelijk werd het een jaar wat zelfs de meest pessimistische Browns-fan zich niet had kunnen voorstellen. 0-16 was uiteindelijk het rapportcijfer voor een dramatisch seizoen waarin alles fout ging wat fout kon gaan en waaruit bleek dat Cleveland nog lang niet hoeft na te denken over de weg omhoog. Ondanks dat het seizoen voor sommige fans alsnog reden was om een parade te houden..
Een team dat precies nul keer wint en alles verliest, daar valt natuurlijk weinig positiefs over te zeggen. Toch, in al die weken vol pijnlijke nederlagen was er sowieso één lichtpuntje te vinden. Eén baken van hoop die aantoonde dat er misschien toch iets is om de komende jaren naar uit te kijken: namelijk de #1 draft pick, Myles Garrett.
Ondanks dat Garrett in slechts elf wedstrijden uit kwam, daar hij met blessures kampte, noteerde hij het hoogste aantal sacks binnen het team (7) en was hij vanaf het begin een verdediger om rekening mee te houden. Met de jonge pass rusher in de linie, geflankeerd door andere jonge hoopvolle spelers als DE Emmanuel Ogbah (24 jaar), DE Carl Nassib (24 jaar), MLB Joe Schobert (24 jaar) en de grote defensive tackles Larry Ogunjobi (23 jaar) en Danny Shelton (24 jaar) lijkt er op dit vlak zeker reden tot hoop te zijn.
In aanvallend opzicht was het met name de terugkeer van Josh Gordon die als positief werd aangemerkt. Het gebrek aan wapens werd gaandeweg pijnlijk duidelijk en pas toen de 26-jarige Gordon, die in 2014 (!) voor het laatst op het veld stond, in actie kwam werd hij meteen de meest gevaarlijke receiver van het team. Dit blijkt ook wel uit het feit dat hij in zijn vijf wedstrijden al direct het hoogste gemiddelde receiving yards noteerde van iedereen op het Browns-roster.
Een ander klein compliment mag vergeven worden aan runningback/wide receiver/Zwitsers zakmes Duke Johnson Jr. Hoewel hij als vaste runningback achter Isaiah Crowell acteerde, bleek hij als receiver wel een extra dreiging te vormen waardoor hij van alle spelers de meeste yards from scrimmage noteerde met 1,041 yards.
Poeh. Waar te beginnen? Uiteraard bij de quarterback-positie: de plek waar de Browns al sinds het ontstaan van de franchise al naar een capabele speler zoekt die een einde kan maken aan de miserie.
De hoop werd dit jaar gelegd in de handen van de inmiddels 22-jarige DeShone Kizer. De Notre Dame-alumnus werd als 52e gekozen en mocht de strijd aangaan met Brock Osweiler – waarvan de Texans niet wisten hoe graag ze van hem af wilden – en Cody Kessler die in 2016 als rookie degelijk doch niet spectaculair had geacteerd. Kizer kreeg direct het vertrouwen, maar daarna begon de ellende toen bleek dat Jackson de jonge spelverdeler toch misschien iets te vroeg had gebracht.
Het leidde tot een situatie waarin Kizer – die het seizoen zou eindigen met 2,894 passing yards, 11 touchdowns en 22 interceptions – ineens plaats moest maken voor Kevin Hogan en later ook Cody Kessler. Kizer werd het equivalent van een jojo die het ene moment erin mocht maar er ook zomaar weer uitgehaald kon worden. Het meest schrijnende voorbeeld van de effecten hiervan bleek wel toen runningback Duke Johnson tegenover een verslaggever verklaarde dat Kizers zelfvertrouwen naar alle waarschijnlijkheid de grond in was geboord. ..
En daarmee komen we bij het collectief falen van de coaches en de Browns-organisatie an sich. Hue Jackson werd twee jaar binnengehaald als de man die zijn frisse ideeën van zijn tijd bij de Cincinnati Bengals zou meenemen om een dynamische offense neer te zetten met een quarterback van zijn keuze. We zijn echter twee jaar verder en zowel Cody Kessler als DeShone Kizer hebben het vertrouwen net zo snel verloren als dat ze het wonnen.
31: Regular season losses by Hue Jackson’s Cleveland Browns over the past two seasons.
32: Regular season losses by Bill Belichick’s New England Patriots over the past NINE SEASONS. pic.twitter.com/njPDT34pqc— Darren Rovell (@darrenrovell) 31 december 2017
Vorig jaar was er nog hoop, maar vooruitkijkend naar 2018-2019 zal niemand meer wat verwachten van de Browns. De absolute bodem is bereikt en slechter kan het haast niet meer. Met voldoende cap space en een duizelingwekkend aantal draft keuzes (zes keuzes binnen de eerste 65 keuzes, oftewel bijna 1 keuze per tien picks) heeft Dorsey genoeg ammunitie om een extra injectie aan talent binnen te brengen.
Toch blijf het de vraag wat er gaat gebeuren met de quarterback-positie. Wordt de wanhopige jacht op Kirk Cousins geopend? Gaat men richting free agent to be A.J. McCarron? Of wordt een van de felbegeerde jonge quarterbacks in de aankomende NFL Draft de nieuwe franchise quarterback? Zoals gewoonlijk zijn er veel vragen en is het maar de vraag of deze in 2018 wel beantwoord kunnen worden.
(Top photo: AP Photo/Tony Dejak)
Vorig jaar zette SportAmerika voor het eerst alle Minor League-opleidingssystemen op een rijtje in de Prospect Watch. Dit off-season kijken we in updatevorm naar de ‘farms’ in Minor League Baseball. De SportAmerika MLB Prospect Watch 2017/2018 is aangekomen in de National League Central, bij de Cincinnati Reds.
De Cincinnati Reds doen al een paar jaar niet meer mee in de NL Central. Na play-offplaatsen in 2010 en 2012 en een verloren Wildcardwedstrijd in 2013, is het al vijf jaar tanken en opnieuw opbouwen in Cincy. De eerste paar jaar liep dat niet zo best, maar nu — vijf jaar later — begint zich een sneaky-goed Minor League-systeem af te tekenen.
PROSPECT WATCH 2017: CINCINNATI REDS
Met de promoties van Cody Reed, Amir Garrett, Luis Castillo en Robert Stephenson was er ruimte genoeg voor een aantal nieuwe namen in de lijst. Met een paar uitzonderlijke prestaties in de Minors werd het nog druk aan de onderkant van de lijst. Kunnen de Reds over niet al te lange tijd weer meedoen in de sterke NL Central?
Door de vele promoties en talenten in opmars uit de lagere Minors, zien we slechts vier spelers uit de top 10 van vorig jaar terug in de lijst, te beginnen met nummer één Nick Senzel. De derdehonkman bezette ook in 2017 de bovenste trede en heeft niets gedaan om zijn toppositie in twijfel te trekken. De 22-jarige 2016 first round pick (nummer twee overall) splitste zijn seizoen tussen A+ (.305 / .847 OPS) en AA (.340 / .973 OPS). Op het hogere niveau vond hij ook ineens zijn power: 10 homeruns in 209 slagbeurten. Defensief is Senzel ook een geweldenaar, dus dit supertalent zit eraan te komen. 2018 naar Cincinnati?
Ze klinken als een nieuwe John LeCarré-verfilming, maar zijn in werkelijkheid de enige drie andere namen op herhaling: Taylor Trammell (#3), Tyler Mahle (#4) en Jesse Winker (#5) — de ‘spy’ moet je er even zelf bijverzinnen.
Trammell stijgt van plek zeven in 2017 naar de top drie in deze nieuwste editie van de Prospect Watch. De 20-jarige outfielder heeft afgelopen seizoen dan ook niets anders gedaan dan zijn status verhogen. In 491 slagbeurten in Single-A Daytona sloeg de 2016 Draft Pick .281 met 24 doubles, 10 triples, 13 homeruns, 77 RBI’s en 41 (!) steals. Kortom, Trammell is van alle markten thuis en speelt dit seizoen in AA.
Tyler Mahle brak echt door in 2017. Na een sterk 2015 en 2016, deed hij er een schepje bovenop in 2017. In 144.1 Minor League-innings noteerde hij 138 strikeouts en slechts 30 vrije lopen (2.06 ERA) in AA en AAA. Hiermee verdiende hij een call-up naar de Majors die net zo succesvol verliep: vier starts, 20 innings, 14 strikeouts, 2.70 ERA. Mahle wordt een onderdeel van de superjonge Reds-rotation in 2018.
Outfielder Jesse Winker staat al een paar jaar op de lijstjes in Cincy en mocht ook in 2017 debuteren. De lefty swinging slugger verdiende de call-up na .314 (.803 OPS) te hebben geslagen in AAA. Hij bleef nipt onder de rookie-cut-off (121 slagbeurten in de Majors) en sloeg .298 met 7 homeruns in zijn korte tijd in de Majors. Ook hij stroomt in 2018 door naar de Majors.
Op plekken zes tot en met tien vinden we uitsluitend debutanten in de Prospect Watch, te beginnen met Shed Long (alweer zo’n geweldige naam waar de Reds er wel meer van hebben). Long is een infielder die afgelopen seizoen echt doorbrak. Tussen A+ en AA sloeg hij .281 met 16 homeruns en negen steals. Als linkshandige tweedehonkman met power, is er vast wel een rol te vinden voor de 22-jarige. Mocht er dit jaar noodzaak voor een speler op die positie zijn, kan Long zomaar opgeroepen worden.
Catcher Tyler Stephenson is al een paar jaar een gehypte catcher, maar blessures hebben hem van het veld gehouden. Ook in 2017 kreeg hij slechts 295 slagbeurten in Single-A (.278, zes homeruns). Hij moet het nog een keer laten zien in 2018.
Tony Santillan kwam een beetje uit het niets, maar als je als 20-jarige 128 strikeouts in 128 innings gooit in Single-A, doe je iets goed. Met een fastball die de 100 mph aan kan tikken en een vernietigende slider, is de Texaan een interessante werper.
Blijven over Jose Siri en Jeter Downs. Siri kwam afgelopen seizoen in het nieuws door zijn 39-game hit streak, maar los daarvan draaide hij gewoon een solide Single-A-seizoen: .293, 24 doubles, 11 triples, 24 homeruns, 46 gestolen honken (!). Kan hij dit in Double-A ook, ligt de weg naar de Majors open.
Downs is een draftproduct uit de eerste ronde in 2017, die in een verkort seizoen in Rookie Ball als 19-jarige prima voor de dag kwam: .267/.370/.424, 6 homeruns, 8 steals. De kortestop is nog wat ruw langs de randjes, maar kan rustig toegroeien naar een volgend seizoen.
Sneaky, die Reds. Under the radar een beetje bouwen aan een heel vermakelijk Minor League-systeem en zelfs als de eerste groep promovendi klaarstaat voor de Majors, staat de volgende groep al klaar om hun plek in te nemen. Als de Reds blijven ontwikkelen zoals het moet, kan er wel eens nóg meer spanning in de NL Central komen
Rookie Davis (RHP), Stuart Fairchild (OF), Aristides Aquino (OF), Vladimir Gutierrez (RHP), Jimmy Herget (RHP).
Cover photo: Steve Mitchell/USA TODAY Sports
Om in aanmerking te komen voor de lijst moeten positiespelers onder de 130 Major League-slagbeurten blijven. Pitchers mogen niet boven de 50 innings of 30 relief appearances uitkomen. Dit zijn MLB’s rookiekwalificaties. Deze top 10 is de persoonlijke visie van de auteur op de betrokken spelers.
De All-Star break is aangebroken, dus heeft iedereen even de tijd om op adem te komen. Dit geeft ons ook de tijd om weer eens te kijken hoe het gaat met de rookies dit jaar en wie volgens ons (nog) steeds aan de leiding gaat in de rookie rankings. Het wordt nog een hete tweestrijd. Wat we in ieder geval wel kunnen stellen, is dat we te maken hebben met een bijzondere lichting rookies. De hype was gerechtvaardigd.
Ook op dit moment verwachten we dat Ben Simmons aan de haal gaat met de ROY-Award maar zijn voorsprong op de rest is wel kleiner geworden.
Zijn 16 punten, 8 rebounds en 7 assists per wedstrijd lijken dit jaar makkelijk haalbare cijfers voor de rookie. Zijn court-vision is nu al op een level van de allergrootsten en dit lijkt alleen maar te verbeteren. Hij en Joel Embiid zijn het gezicht van de toekomst van Philadelphia, waarbij de Australiër de natuurlijke leider op het veld is en het team volledig naar zijn hand zet.
Waar hij nog wel in moet groeien is in de range van zijn schoten. 54% van zijn schoten zijn dunks of layups (382 van de 713 field goal attempt) en als we zijn schotpercentages bekijken zien we een sterke daling tussen de restricted area (70 FG%), the paint (38 FG%) en mid-range (30%). Daarbij schiet hij amper driepunters: slechts 10 pogingen tot nu toe. Dit zien we ook terug in het aantal vrije worpen per wedstrijd. Hij mag slechts 4.4 keer een vrije worp nemen gemiddeld per wedstrijd en maakt er 2.5. Dit komt neer op 56 FT%. Voor iemand die het vooral van zijn lay-ups en dunks moet hebben, moet dit beter.
De man die de race toch nog spannend lijkt te maken, Donovan Mitchell, blijft iedere maand een beetje beter worden. In tegenstelling tot Simmons is Spida wel een natuurlijke scorer. Hij is de go-to guy van de Jazz die nog volop in de play-off strijd zijn verwikkeld, dankzij hun winningstreak waarin hij historie schreef door de eerste rookie te worden die de leading scorer van een team was tijdens een dergelijke lange reeks.
De twee wedstrijden waarin hij meer dan 40 punten scoorde, geven aan dat hij de beste aanvallende speler is van alle rookies. Met 19.6 punten, 3.5 rebounds en 3.5 assists per wedstrijd is hij een grote man aan het worden in Utah.
Mitchell laat zien geen probleem te hebben met deze rol.
Zo gaat Donovan Mitchell van iemand die eigenlijk niet naar de NBA wilde (hij wilde eigenlijk terug naar Louisville) naar iemand die het Ben Simmons erg moeilijk gaat maken in de race voor ROY en de winnaar van de Dunk Contest. Het kan verkeren.
Hoe Tatum zich het hele seizoen al staande houdt bij een titelkandidaat is toch erg knap. Na het wegvallen van Gordon Hayward moest hij er toch eerder staan dan verwacht (al zullen ze in Boston erg blij zijn dat de All-Star break daar is). Nu kan ook Tatum even op adem komen. Hoewel hij nog steeds een efficiënte speler is in het team zien we ook een daling in de statistieken sinds januari.
Waar hij in tot en met december ongeveer 50 FG% noteerde, is dit in januari en februari gedaald naar 42 FG%. Zijn driepunters en het aantal gepakte rebounds laten een zelfde trend zien.
Zijn usage rate is wel gestegen waardoor de vraag rijst of de criticasters niet gelijk gaan krijgen dat hij (nu) alleen een goede schutter is. De Celtics gaan hem nog hard nodig hebben in de play-offs en die rol voor een rookie is bijzonder. In de race voor Rookie of the year lijkt hij helaas definitief te zijn afgehaakt.
Een nieuwkomer ten opzichte van de vorige Rookie Watch. Deze rookie class blijft maar records in de boeken zetten. Zo was Markkanen de snelste speler ooit die de grens van 100 gemaakte driepunters bereikte na slechts 41 wedstrijden. Hiermee verbrak hij het oude record van Damian Lillard, die er 44 wedstrijden voor nodig had. De Fin laat zien dat hij alles in huis heeft wat de moderne forward in zich moet hebben. Hij heeft een goed schot, kan rebounden en is verbazingwekkend atletisch. Dat laatste verwacht je niet als je hem voor de eerste keer ziet. Zo hebben we na Dirk Nowitzki en Kristaps Porzingis weer een Europese forward die furore kan gaan maken in de NBA.
Kyle Kuzma was hem eigenlijk voorbijgestreefd in deze ranking, maar waar Kuzma zijn stats dalende zijn, heeft Dennis Smith Jr. de stijgende lijn weer te pakken. Schieten is nog steeds problematisch getuige zijn 39 FG% en 68 FT% maar met 3.5 rebounds, 5.7 assists, 1.3 steals en 16 punten per wedstrijd sinds januari hebben ze in Dallas weer wat om naar uit te kijken.
Vanwege de stijgende lijn van Smith Jr. krijgt hij net dat voordeel ten opzichte van Kuzma.
Kyle Kuzma (Los Angeles Lakers), De’Aaron Fox (Sacramento Kings), Bogdan Bogdanoviç (Sacramento Kings).
Coverfoto: Getty Images
Waar de Europese voetbalcompetities al een tijd onderweg zijn, daar gaat de MLS volgende maand weer los. Op SportAmerika gaan vier redacteuren de komende tijd alle MLS-teams kort en bondig onder de loep leggen om te kijken hoe iedereen het nieuwe seizoen in gaat. Beginnend met de nieuwkomer in L.A. FC en eindigend met de titelverdedigers in Toronto FC. Vandaag in deel 12: San Jose Earthquakes.
Voor San Jose Earthquakes eindigde het seizoen spectaculair. Op de laatste speelronde streden ze samen met FC Dallas en Real Salt Lake om het laatste play-off ticket. Dankzij een doelpunt van Marco Urena in de laatste minuut van de competitie, pakte San Jose het felbegeerde ticket. Het feest sloeg al snel om in teleurstelling, nadat in de knock-out ronde van de play-offs met 5-0 werd verloren van Vancouver Whitecaps FC. Zo eindigde het seizoen met een van de mooiste ontknopingen ooit, alsnog in een deceptie voor de Earthquakes.
How close was the race for the West’s final @Audi #MLSCupPlayoffs spot?
Well… https://t.co/yir9Kj6Z4f
— Major League Soccer (@MLS) 23 oktober 2017
Het bekertoernooi verliep prima voor de Earthquakes. In de US Open Cup werden overwinningen geboekt op San Francisco Deltas en Seattle Sounders FC. In de kwartfinales werd de strijd aangegaan met rivaal LA Galaxy. Na een 1-0 achterstand zorgden Chris Wondolowski (2x) en Danny Hoesen voor de 3-1 voorsprong. De wedstrijd werd uiteindelijk met 3-2 gewonnen. Tijdens de halve finales tegen Sporting Kansas City viel het doek voor San Jose. Na strafschoppen ging de ploeg uit Kansas naar de finale, doordat Victor Bernardez de beslissende strafschop miste namens de Earthquakes.
San Jose heeft weinig opvallende namen toegevoegd aan het roster voor komend seizoen. Doelman Jimmy Ockford en middenvelders Luis Felipe en Chris Wehan werden gehaald uit de USL. Aanvaller Magnus Eriksson komt over van Djurgardens en doelman Joel Qwiberg speelde voorheen bij het Zweedse IF Brommapojkarna.
Bekender zijn een aantal namen die vertrokken zijn, zoals doelman David Bingham die naar rivaal LA Galaxy is vertrokken en middelvelder Darwin Ceren die naar Houston Dynamo is gegaan. De contracten van onder andere Cordell Cato, Marc Pelosi, Andres Imperiale en Kofi Sarkodie werden niet verlengd.
What. A. Reveal. Watch from the boat as retired Navy SEAL Dan O’Toole swims to shore & unveils the new shirt. #ForwardAsOne ⚓️ @SutterHealth pic.twitter.com/2Y0RT1T4qI
— San Jose Earthquakes (@SJEarthquakes) 12 februari 2018
San Jose Earthquakes plaatste zich vorig seizoen voor het eerst in vijf jaar weer eens voor de play-offs. Tijdens de laatste tien seizoen eindigden ze maar één keer hoger dan de zesde plek (eerste in 2012). Het is dus duidelijk dat de Earthquakes geen hoogvlieger zijn en dat ze gedurende het gehele seizoen moeten vechten voor een play-off plek; iets dat ze vorig seizoen dus tot het eind hebben moeten doen.
Afgelopen zaterdag boekte San Jose een prima 4-2 oefenoverwinning op LA Galaxy. Nederlander Danny Hoesen speelde 72 minuten mee en zal komend seizoen veelvuldig deel gaan uitmaken van de basisploeg bij de Earthquakes. Eerder in de voorbereiding werd al gelijk gespeeld tegen Portland Timbers en Real Salt Lake. Voorlopig zijn er dus prima resultaten geboekt door de ploeg van Mikael Stahre. Met ervaren rot Chris Wondolowski opnieuw in de gelederen, zal San Jose wederom op de grens van de play-offs gaan eindigen. Met in het westen extra club LA FC erbij kan het nog weleens extra lastig gaan worden om bij de eerste zes te eindigen.
VOORSPELLING: 7e in Western Conference, geen play-offs
Coverphoto: ABC7 News
Forward Kawhi Leonard maakte dit seizoen amper negen opwachtingen voor de Spurs. Het begint er inmiddels meer en meer op te lijken dat het ook daarbij zal blijven. Op 17 januari werd Leonard’s status geüpdatet naar out indefinitely, dus een terugkeer voor de play-offs begint steeds onwaarschijnlijker te worden. All-Star LaMarcus Aldridge reageerde op het nieuws dat Leonard’s vooruitgang gestremd was.
LaMarcus Aldridge on Kawhi Leonard at today’s AS media session: “We’ve got to get him back. He’s trying to get healthy now, so we’re going to let him get healthy”
— Paul Garcia (@PaulGarciaNBA) February 17, 2018
Aldridge heeft het tot dusver overgenomen van Leonard als go-to guy van San Antonio. Sindsdien zijn de cijfers van de veteraan (22.4 PPG, 8.4 RPG) beduidend beter dan ze de afgelopen jaren zijn geweest.
Naar goede All Star Weekend-gewoonte sprak NBA-voorzitter Adam Silver op zaterdag de media toe over de staat van de league. De grote baas besprak verschillende onderwerpen, waaronder de mogelijkheid om het playoff-format drastisch te herzien. Er wordt al langer gepraat over het invoeren van seedings van 1-16, onafhankelijk van de conference. De voorzitter zei nu dat de haalbaarheid wordt onderzocht, maar haalde meteen enkele mogelijke bezwaren aan.
NBA commissioner Adam Silver: playoff seeding 1-16, regardless of conference, has been given serious consideration. Travel issues, i.e., multiple coast-to-coast series, are the biggest concern. Will continue to discuss
— Ric Bucher (@RicBucher) February 18, 2018
Afwachten dus.
Waar PG-13 uiteindelijk zal belanden, is al een heel seizoen één van de belangrijkste verhalen in Oklahoma. Afgelopen zomer verkaste George van Indiana naar de Oklahoma City Thunder, waar hij naast triple-doublemachine Russell Westbrook kon spelen. Dat lijkt hem tot nu toe te bevallen. Na een moeilijke start lijkt George helemaal zijn ritme te hebben gevonden, wat een positief signaal is. Ook wil hij niet bekendstaan als iemand die teveel rondstuitert.
Paul George on this summer: “I’m not looking to bounce around and play for multiple teams throughout my career…This next decision, whatever it is, is to make sure I’m there for a duration” pic.twitter.com/I4j46PNaeF
— Fred Katz (@FredKatz) February 17, 2018
Westbrook zelf is in ieder geval overtuigd dat OKC de ex-Pacer kan laten bijtekenen. Toen fans tijdens een All-Star mediasessie “We want Paul!” scandeerden, liet hij zich ontvallen: “Paul is going nowhere. It’s over for that”.
“I’m great with Gortat!”
In zoveel woorden liet point guard John Wall van de Washington Wizards weten dat alles cool is tussen hem en teamgenoot Marcin Gortat. De Poolse big man liet zich een tijdje geleden ontvallen dat samenspel overboord gaat als Wall speelt, waarop Wall liet weten dat hij het Gortat altijd supergemakkelijk maakt met laser-accurate passes voor easy baskets.
Coverfoto: Twitter.com
SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.
©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign
