Home Blog Pagina 53

NFL 32-in-32 | Washington Commanders: Droom of realiteit?

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 30 het team dat vorig jaar een sprookje beleefde: de Washington Commanders.

Vele fans in de Amerika’s hoofdstad kunnen nog steeds niet helemaal geloven wat er allemaal gebeurd is vorig seizoen. Van een historisch rookieseizoen van quarterback Jayden Daniels, over een Hail Mary-zege tot een onwaarschijnlijke play-off-run. Er leek maar geen einde te komen aan het sprookje in Washington D.C. Uiteindelijk waren het de latere Super Bowl-winnaars Philadelphia Eagles die de Commanders van hun roze wolk haalden in de NFC Championship game. Toch keek m’n in D.C. zeer tevreden terug op het seizoen. Zelfs met een vrij matig roster, maar aangevoerd door het nieuwe gezicht van de franchise, was het seizoen een groot succes. Veel vroeger dan verwacht zijn de fundamenten gelegd. Nu is het tijd om snel verder te bouwen.

FREE AGENCY

De front office moest sneller schakelen dan voorzien. Van rebuilding mode naar contender mode. Dat betekende flink investeren in het omringen van de nieuwe ster van de franchise, Jayden Daniels. Aan offensieve zijde werden twee opvallende trades gedaan. Left tackle Laremy Tunsil kwam over van de Houston Texans in ruil voor een 2e, een 3e, een 4e en een 7e ronde pick. Ook met de San Francisco 49ers werden er zaken gedaan. De Commanders hadden een 5e ronde pick over voor manusje-van-alles Deebo Samuel.

Ook in de verdediging kwam nieuw bloed. Defensive tackle Javon Kinlaw verliet de New York Jets en veteraan Von Miller verruilde Buffalo voor de hoofdstad. Deatrich Wise kwam over van de Patriots, net als cornerback Jonathan Jones. Safety Will Harris, vorig jaar actief bij de Saints, tekende voor twee seizoenen. Aan uitgaande zijde vielen vooral defensive tackle Jonathan Allen (Minnesota Vikings), safety Jeremy Chinn (Las Vegas Raiders) en wide-out Dyami Brown (Jacksonville Jaguars) op. Op 22 augustus stuurden de Commanders ook nog running back Brian Robinson Jr. naar San Francisco in ruil voor een zesde ronde pick.

NFL DRAFT

De Commanders kozen slechts vijf nieuwe spelers in de afgelopen NFL Draft. Dat kwam vooral door de trades voor Deebo Samuel, Laremy Tunsil en vorig jaar ook nog Marshon Lattimore. Toch wisten de Commanders twee nieuwe starters te draften in de eerste twee rondes. De eerste keuze, #29 overall, viel op offensive tackle Josh Conerly Jr. uit Oregon. De All-American speelde left tackle in Oregon, maar zal bij de Commanders aan de rechterkant ingezet worden. In de tweede ronde vonden GM Adam Peters en HC Dan Quinn met Trey Amos uit Ole Miss een cornerback die meteen op veel speeltijd zal kunnen rekenen in nickel packages.

Wide receiver Jaylin Lane uit Virginia Tech werd in de vierde ronde gekozen en bemachtigde meteen een rol in de special teams als punt returner. In de zesde ronde kozen de Commanders voor linebacker Kain Medrano uit UCLA en in de zevende ronde ten slotte viel het oog van Peters en Quinn op running back Jacory Croskey-Merritt uit Arizona. “Bill”, zoals hij genoemd will worden, maakte zo veel indruk tijdens het preseason dat de Commanders geen probleem hadden om Brian Robinson naar San Francisco te sturen. Hij bekleedt momenteel de tweede plaats op de depth chart, maar wie weet waar zijn plafond ligt.

2025 Commanders Depth Chart

OFFENSE

Het moge duidelijk zijn, de offense staat of valt met het spel van quarterback Jayden Daniels. Aan zijn talent twijfelt niemand. Maar we hebben allemaal nog wel de relatieve terugval van C.J. Stroud in het hoofd. Dus wordt het afwachten of ook Daniels onderhevig zal zijn aan een zogenaamde sophomore slump. Hij zal in ieder geval zijn kunstjes kunnen tonen van achter een opgewaardeerde offensive line. Laremy Tunsil zal zijn blindside beschermen en rookie Josh Conerly bezet de rechter tacklepositie. Brandon Coleman zal op left guard spelen nadat hij vorig seizoen in zijn rookiejaar vooral op left tackle moest spelen. Tyler Biadasz is een uitstekende center. Het is afwachten of Sam Cosmi terug in de linie komt eens hij terugkeert uit blessure.

Ook in het wapenarsenaal van Daniels werd geïnvesteerd. Deebo Samuel kan zowel als receiver en vanuit het backfield gevaarlijk zijn. Luke McCaffrey, broertje van, zette vorig jaar mooie stappen, maar mag nog meer laten zien. Terry McLaurin werd beloond voor zijn lange jaren van dienst en zal met een nieuw contract op zak de leiding nemen van de receivers. Op running back is de ervaren Austin Ekeler de belangrijkste kandidaat om de workhorse-role op zich te nemen. Achter hem is het vooral uitkijken naar hoeveel impact de rookie Jacory Croskey-Merritt kan maken.

DEFENSE

Het succes van de Commanders lag vorig seizoen meer aan de offense dan aan de defense. En dus moest er ook hier kwaliteit bijkomen volgens GM Adam Peters. Of Javon Kinlaw als vervanger van de vertrokken Jonathan Allen een échte upgrade is, dat valt nog te bezien. Von Miller werd er ook bijgehaald om de pass rush te versterken, maar bij Miller lijken de beste jaren intussen toch al even achter hem te liggen. De Commanders haalden 43 sacks vorig seizoen en eindigden daarmee 11e in de NFL. Het is de bedoeling om met de ervaren mannen de top 10 in te duiken, maar of dat lukt, valt nog af te wachten.

In het midden van de defense beschikken de Commanders over twee uitstekende linebackers. Frankie Luvu speelde een prima seizoen vorig jaar en Bobby Wagner is ondanks zijn leeftijd (35) nog steeds een man om rekening mee te houden. Hij haalde vorig seizoen wederom meer dan 100 tackles. In de secondary was Marshon Lattimore met name in de play-offs eerder een zwakte dan een sterkte. Hij zal dit jaar geflankeerd worden door rookie Trey Amos. Ook van tweedejaars nickelback Mike Sainristil wordt veel verwacht in D.C. De safeties, Will Harris en Quan Martin worden omschreven als goed maar niet geweldig.

CONCLUSIE

De front office heeft allesbehalve stil gezeten na het onverwacht geweldigde seizoen van Jayden Daniels. Zij weten ook wel dat je het ijzer moet smeden als het heet is. Alleen is het de vraag of de moves voldoende zullen zijn om nog een stapje verder te zetten. Er is gekozen om vooral veel ervaring aan te trekken, in de hoop dat deze oudere spelers de jonge nucleus, en vooral Jayden Daniels, verder mee op sleeptouw kunnen nemen. Maar kunnen deze ervaren mannen nog het verschil maken? Als de oude garde goed weet te klikken met de jonge mannen én als deze wat oudere selectie fit weet te blijven, dan kan er weer een mooi nieuw hoofdstuk geschreven worden voor het sprookje van de hoofdstad. Maar dat zijn toch twee grote als-en. Maken Daniels en co van de Super Bowl een realiteit? Of blijft het bij een droom?

Voorspelling: 11-6


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Greg Fiume/Getty Images

MLB Dutch Watch: Albies en Profar leven zich uit, Rafaela belangrijk voor Red Sox

0

Het was een week met wisselend succes voor de Oranje-internationals in spe. Zo sloegen Ozzie Albies en Jurickson Profar de Miami Marlins aan gort, maar liepen Xander Bogaerts en Kenley Jansen tegen wat vervelende tikken op. Net als Bogaerts en de Padres zijn ook Ceddanne Rafaela en zijn Red Sox hard op weg naar de play-offs. Deze week bewees de outfielder eens te meer zijn waarde voor die traditieclub.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 511 AB, .233/.301/.350, .651 OPS, 61 R, 59 RBI, 19 2B, 13 HR, 12 SB, 83 OPS+

Met in het achterhoofd dat ze zeven van hun laatste acht wedstrijden gewonnen hadden, begonnen de Atlanta Braves aan hun bijzondere weekend tegen de New York Mets. Bijzonder omdat vorige week het team dat in 1995 de World Series won in het zonnetje werd gezet. Wat het voor die groep, met onder meer bondscoach Andruw Jones, extra mooi maakte, was dat de 84-jarige Bobby Cox er bij kon zijn. Helaas wist de thuisploeg die vrijdag niet voor de kers op de taart te zorgen. De Braves moesten de eerste wedstrijd in dit drieluik namelijk met 7-12 aan de Mets laten.

MOEIZAME START…

Ozzie Albies was 1-for-4 met een double en een run in dat duel. Die kwamen allebei in de negende inning, waarin de Braves de stand een wat acceptabeler aanblik gaven. Voor die inning had Atlanta namelijk nog maar 4 runs op het bord gebracht. In de tweede wedstrijd draaiden de Mets het om. Waar ze op vrijdag al betrekkelijk vroeg afstand namen, daar deden ze dit een dag later in de late innings. Ook nu was Albies 1-for-4 en weer kwam zijn enige hit in de negende inning. Het was echter veel te laat om de 9-2 overwinning van de Mets nog te bedreigen.

Een stuk spannender was de series finale. Atlanta had een overwinning nodig om een sweep tegen deze rivaal te voorkomen en die overwinning kwam er ook. Met dank aan de Oranje-afvaardiging. Ozzie Albies zou 2 runs scoren, waarbij de laatste door Jurickson Profar binnen werd geslagen. Na een vroege 0-2 achterstand won Atlanta uiteindelijk met 4-3 en stapte zo nog met een enigszins goed gevoel op het vliegtuig naar Florida voor een serie tegen Miami.

Eenmaal daar aangekomen, was dat goede gevoel ook alweer snel verdwenen. De Braves boeken doorgaans goede resultaten tegen de Marlins, maar daar was maandag weinig van te merken. Ozzie Albies was één van de vele Braves zonder hit en het logische gevolg was dan ook een 1-2 nederlaag. De tweedehonkman en zijn kompanen zouden zich in de twee daaropvolgende dagen behoorlijk revancheren voor deze nederlaag. Dit ten koste van de arme, hulpeloze Marlins.

PRIMA EINDE…

De laatste keer dat Albies twee homeruns in één wedstrijd sloeg, was in juli 2023. Afgelopen dinsdag timmerde hij die datum uit de boeken. Eerst was er een solo homerun in de vierde inning waarbij hij de Braves op een 2-1 voorsprong bracht. In een ongelooflijk productieve negende inning haalde Albies vervolgens nog eens verwoestend uit. Met Ronald Acuna Jr. en Eli White aan boord knalde de infielder zijn tweede dinger de tribunes in en bepaalde daarmee de eindstand op 11-2 in het voordeel van zijn Braves.

Vier RBIs in een wedstrijd is knap. Vijf RBIs in een wedstrijd is nog veel knapper, maar Albies draaide daar woensdag zijn hand niet voor om. Na zijn 3-for-5 in de tweede wedstrijd was hij nu 2-for-5 en opnieuw erg belangrijk. In de derde inning sloeg Albies zijn tweede 3-run homerun binnen 24 uur en bracht Atlanta al min of meer in veilige haven met een 6-0 voorsprong. Zelf vond hij dit blijkbaar nog niet genoeg, want een inning later was het opnieuw raak. Dit keer geen homerun, maar wel een 2-run RBI-single. En een 8-0 voorsprong. Met zijn 5 RBIs droeg Albies opnieuw bij aan een grote overwinning en haalden de Braves opnieuw de dubbele cijfers: 12-1.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 473 AB, .262/.330/.387, .717 OPS, 60 R, 49 RBI, 29 2B, 10 HR, 20 SB, 98 OPS+

De meeste divisies in Major League Baseball liggen al redelijk in hun plooi. De uitzondering vinden we in de NL West. Ruim een maand geleden leken de LA Dodgers “gewoon” weer linea recta naar de divisietitel te gaan, maar onderweg liepen ze nogal vaak averij op. Aangezien de San Diego Padres juist op de toppen van hun kunnen zijn gaan presteren, is daar een erg interessante strijd om de koppositie ontstaan. Twee weken geleden in LA lieten de Dodgers in een rechtstreeks duel met de Padres hun tanden zien. Vorig weekend was het de beurt aan Xander Bogaerts en de zijnen om voor eigen publiek iets terug te doen.

REVANCHE TEGEN LA

Op vrijdag 22 augustus ontwikkelde zich wedstrijd zoals je die mag verwachten tussen twee titelpretendenten. Relatief weinig hits en nog minder runs. Xander Bogaerts was 0-for-2 in dat eerste duel, maar wel verantwoordelijk voor de belangrijkste run. Zijn sac fly in de vierde inning hielp Manny Machado over de thuisplaat. Bogaerts en Machado wisten op dat moment nog niet dat zij de eindstand daarmee al op 2-1 in het voordeel van de Padres hadden bepaald. Dit duo liet zich zaterdag opnieuw gelden. Een 2-run RBI-double van Xander Bogaerts in de achtste inning bracht de Padres in veilige haven. De kortestop tilde de stand van 3-1 naar 5-1 en had opnieuw het laatste woord.

San Diego begon deze serie van drie met een gewonnen wedstrijd achterstand op de Dodgers in de divisie. Dankzij deze twee zeges hadden de Padres de koppositie weer overgenomen van hun rivaal, maar LA liet het daar niet bij zitten. Met 5 runs in de zevende inning legden zij zondag de basis voor een duidelijke 8-2 overwinning. Xander Bogaerts zal deze wedstrijd snel willen vergeten. Niet alleen was hij 0-for-3 maar hij kreeg ook nog drie keer een strikeout aangesmeerd.

De Padres en Dodgers deelden na die serie de koppositie in de NL West. Het werd San Diego deze week echter niet eenvoudig gemaakt om minimaal gelijke tred te houden. Bogaerts en consorten stapten in het vliegtuig naar Seattle, waar één van de betere teams uit de American League op hen wachtte. De Mariners hadden zojuist een teleurstellende trip richting de oostkust achter de rug en snakten naar een goed resultaat tegen deze Friars.

MINDER GELUK IN SEATTLE

Het lukte de Padres niet om zich te herstellen van die nederlaag tegen de Dodgers. Zondag moesten ze 8 runs slikken, maar een dag later deden de Mariners er in het eerste duel nog eentje bij. Xander Bogaerts kwam in de derde inning nog wel door met zijn eerste en enige hit in 4 AB’s maar een 6-9 nederlaag kon ook hij niet voorkomen.

Een etmaal later hadden de kortestop en zijn Padres meer geluk. Al dwongen ze dit natuurlijk ook zelf af. Dat begon al in de eerste inning met een RBI-single van Xander Bogaerts richting het linksveld. Fernando Tatis Jr. kon daardoor de score openen. Onze landgenoot zou zelf in deze inning ook nog scoren. Ramon Laureano timmerde een grand slam de tribunes in en legde zo de basis voor een uiteindelijke 7-6 overwinning.

Ook in de derde en laatste wedstrijd in Seattle kwam Bogaerts één keer door met een hit. De winst in deze serie ging, na een spannend duel, echter naar de thuisploeg. De Padres gingen met 3-4 onderuit en leden zo hun derde nederlaag in vier wedstrijden. In de NL West profiteerden de Dodgers daar optimaal van. Na deze series had de titelverdediger weer een voorsprong van twee gewonnen wedstrijden in de divisie en dwongen zo de Padres opnieuw in de achtervolging.


KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 50.0 IP, 5-4 (23 SV-1 BS), 3.06 ERA, 1.060 WHIP, 3.98 FIP, 18 R, 17 ER, 16 BB, 48K, 138 ERA+

Augustus is traditiegetrouw een drukke maand voor Kenley Jansen, maar statistisch gezien niet de beste van de closer. Helaas werd dit vorige week nog eens onderstreept in het verloren duel met de Cincinnati Reds. Een slecht optreden van Jansen kostte de Angels daar de wedstrijd, maar wat het team betreft, paste die nederlaag wel binnen het plaatje van deze fase van ’t seizoen. Langzaam, maar wel heel zeker zien de Angels hun kansen op een wildcard definitief vervliegen, waardoor 2014 nog even in de boeken blijft staan als laatste jaar waarin deze franchise de play-offs haalde.

Die slechte outing tegen de Reds was op 19 augustus en op 22 augustus was hij opnieuw aan de beurt. Thuis tegen de Chicago Cubs, een team hard op weg naar het postseason, moest Jansen in de negende inning een 2-2 tussenstand naar de extra innings brengen. Ian Happ werd al snel weggezet door de closer, maar Pete Crow-Armstrong had heel andere plannen. Zijn solo homerun vloog de tribunes van het rechtsveld in, waardoor Jansen wederom een tik te verwerken kreeg. Letterlijk en figuurlijk. Hij herstelde zich snel door van zowel Dansby Swanson als Matt Shaw een rappe nul te maken, maar zijn enige fout werd dus hard afgestraft. Het lukte de Angels in de gelijkmakende negende niet deze fout nog goed te maken, waardoor zij de serie openden met een nederlaag.

Dat was wel de eerste in dat drieluik, maar zeker niet de laatste. Chicago vertrok met een sweep uit het Angel Stadium of Anaheim en gaf Jansen en de Halos voldoende stof tot nadenken. Op bezoek bij de Texas Rangers leken ze hun lesje geleerd te hebben. De Rangers mogen nog hopen op een wildcard, maar moeten dan niet tegen domme nederlagen aan lopen. Dat deden ze dus wel tegen LA. Bij een 4-0 voorsprong in de negende inning was er zelfs een kans voor Kenley Jansen om zijn zelfvertrouwen weer wat op te vijzelen.

HISTORISCH…MAAR NIET OP EEN GOEDE MANIER

Dit optreden zal hem ongetwijfeld dat vertrouwen hebben gegeven. Jansen had slechts 10 pitches nodig om achtereenvolgens Corey Seager, Cody Freeman en Adolis Garcia via een flyball opzij te zetten. Het leverde hem persoonlijk dan wel geen resultaat op, maar de 4-0 overwinning én een foutloze outing waren hem waarschijnlijk veel waard. Dit was ook meteen zijn laatste outing deze week in Texas. De Rangers hadden ook wel in de gaten dat zij een versnelling hoger moesten schakelen en dat gebeurde dan ook in de tweede en met name derde ontmoeting.

Na een 3-7 nederlaag op dinsdag stond na het duel op woensdag het schaamrood op de kaken bij de Angels. Met maar liefst 20-3 waren de Rangers te sterk. Dergelijke uitslagen komen niet heel vaak voor. In het geval van de Angels was het pas de vierde keer in de clubhistorie dat ze 20 of meer runs toestonden. In 2000 en 2018 maakten ze het tegen respectievelijk de Mariners en Athletics nog bonter door de opponent 21 runs te gunnen en in 1990 slaagden de Brewers er in om ook 20 runs te produceren tegen de Angels. Voor Texas was het de eerste keer sinds 2011 (tegen Minnesota) dat ze de 20 runs aantikten.


JURICKSON PROFAR (OF, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 210 AB, .267/.377/.500, .877 OPS, 42 R, 36 RBI, 11 2B, 12 HR, 8 SB, 144 OPS+

De laatste weken is Jurickson Profar telkens één van de uitblinkers in deze rubriek. Is het niet met de handschoen, dan is het wel met de knuppel zoals vorige week. Profar laat daarmee bij vlagen zien dat de Braves hem goed hadden kunnen gebruiken in de eerste seizoenshelft. Of Atlanta met een goede Profar alsnog de play-offs hadden bereikt, valt te betwijfelen. Daarvoor raakten net iets teveel belangrijke pionnen (lees: startende werpers) geblesseerd. De huidige vorm van Profar zal alle betrokkenen echter wel een goed gevoel geven richting het volgende seizoen. En dat gevoel werd er na de serie tegen de Mets bepaald niet slechter op…

LICHTPUNTJE

Veel Braves gaven niet thuis tijdens de eerste ontmoeting tegen de divisierivaal. Atlanta dreigde zwaar onderuit te gaan, maar had het aan Jurickson Profar te denken dat de nederlaag nog een klein beetje binnen de perken bleef. Zijn RBI-single in de derde inning zette de Braves op het bord bij een 0-3 achterstand, een RBI-single in de achtste inning liet Nacho Alvarez Jr. de derde run namens de thuisploeg scoren en Profar besloot met een 2-run RBI-double die de eindstand op 7-12 bepaalde en onder meer Ozzie Albies over de thuisplaat hielp. Zo sloot Profar dat duel af met 3 hits, een double en 4 RBIs. Normaal gesproken kun je daar tevreden mee zijn, maar niet als je met 7-12 thuis verliest.

Na een 0-for-4 en een 2-9 nederlaag op zaterdag richtten Profar en de Braves zich knap op tijdens de series finale. Twee keer kwam hij door met een single, maar vooral die in de achtste was enorm belangrijk. Met een 2-2 stand, 2 nullen op het bord en drie honken bezet, zette Jurickson Profar zijn knuppel tegen de bal voor een beslissende 2-run RBI-single. Albies en Sean Murphy scoorden de runs en bezorgden Atlanta zo alsnog een overwinning tegen één van hun grootste rivalen.

OOK EEN DUIT IN HET ZAKJE

Goed, dankzij Ozzie Albies weten we al dat de Braves aardig tekeer gingen in Miami. Hoewel Jurickson Profar bij lange na niet kon tippen aan zijn maatje – wie wel? – liet ook hij zich niet onbetuigd. De outfielder was maandag met 1-for-3 en een double verantwoordelijk voor één van de spaarzame hits namens de bezoekers in die enige nederlaag. Profar pakte het dinsdag weer op met 1-for-4, een walk en 2 runs om vervolgens woensdag ook aardig los te gaan in die laatste wedstrijd.

In dat duel deed Jurickson Profar precies dat wat van een leadoff hitter wordt verwacht. En nog veel meer. De outfielder opende het bal door één van de eerste pitches van Marlins-starter Ryan Gusto diep te nemen voor een solo homerun. Vervolgens dwong hij in zijn volgende AB’s vier wijd af en werden deze daarna meedogenloos afgestraft. In de zevende inning, bij een 11-1 voorsprong, herhaalde Jurickson Profar zijn kunstje uit de eerste inning nog eens.

Dit keer stond Seth Martinez op de heuvel voor Miami, maar voor Profar maakte het geen verschil. Weer ging de bal de tribunes in voor zijn tweede solo homerun en zijn vierde run van de Amerikaanse middag. Hij sloot dit duel af met 2-for-3 aan slag, 2 homeruns, 3 walks en dus 4 gescoorde runs. Om er maar een understatement uit te gooien: het kan slechter…


CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 453 AB, .249/.292/.426, .718 OPS, 72 R, 55 RBI, 29 2B, 15 HR, 19 SB, 97 OPS+

Ceddanne Rafaela én de Boston Red Sox waren zoekende vorige week. Zoekende naar vorm, maar vooral naar overwinningen. Of hits in het geval van de outfielder. Als je dan, zoals Boston vorig weekend, op bezoek moet bij de aartsrivaal én ploeg in vorm New York Yankees zijn er twee opties. Of je blijft in die negatieve spiraal en zakt nog verder weg óf je haalt er motivatie uit en staat herboren op het veld. Dat laatste was het geval bij de Red Sox. In het vijandige Yankee Stadium vonden zij wat terug van de ploeg die vlak voor de ASG zo ontzettend goed presteerde en een winning streak van tien wedstrijden aan elkaar knoopte.

RED HOT IN THE BRONX

Voor de vierde wedstrijd op rij bleef Ceddanne Rafaela vorige week donderdag verstoken van een hit. Hij profiteerde echter wel van een defensieve fout en zou dat de Yankees even later dubbel en dwars betaald zetten. Rafaela scoorde de eerste run van de wedstrijd en had zo zijn aandeel in de 6-3 overwinning. Dat was best een verrassende uitslag, maar geen incident zo bleek een dag later. Weer zat een hit (0-for-4) er voor onze landgenoot niet in, maar hij was zeker niet de enige. Boston had aan één run genoeg om te winnen en die run kwam pas tot stand in de zevende inning.

Zo duur de runs in de tweede ontmoeting waren, zo goedkoop waren ze zaterdag. Voor de bezoekende Red Sox dan. Na vijf wedstrijden zonder hit liet de knuppel van Rafaela ook eindelijk weer eens van zich horen. Het resultaat was 2 hits in 5 AB’s, een double, 2 runs en een RBI. Die laatste kwam in de negende inning, die voor Boston ontzettend productief was. Ze hadden al een 5-1 voorsprong aan het begin, maar tikten in die inning nog eens 7 runs af. Eén daarvan dus op het conto van Rafaela, die anderhalve week eerder voor het laatst een run binnen had gebracht.

Door die 2-for-5 kon Rafaela – die tegenwoordig ook af en toe dienst doet als tweedehonkman – met wat meer vertrouwen naar de series finale op zondag. Daar kwam hij in de negende inning door met zijn 27e double dit seizoen, maar daarmee kon hij de 2-7 nederlaag niet meer voorkomen. De Yankees bleef zo de schande van een 4-game sweep in eigen huis bespaard.

CEDDANNE KAN HET NOG

Die verliespartij was een schoonheidsfoutje, zo bleek in Baltimore. Met 0-for-4 en 3 K’s kende Ceddanne Rafaela afgelopen maandag niet zijn beste wedstrijd aan slag, maar desondanks kon hij wel tevreden van het veld stappen. Zijn Red Sox zegevierden namelijk met 4-3 op het iconische Camden Yards en deden dit dinsdag nog eens dunnetjes over. Met 1-for-4, een double en 2 runs deelde ook Rafaela mee in het feest na de 5-0 zege. Voor het zelfvertrouwen van de outfielder was dit wel even lekker.

Dat vertrouwen kreeg deze woensdag een volgende boost. In de derde van vier wedstrijden tegen de Orioles had Rafaela al een double in de vierde inning genoteerd. Zijn echte moment of fame kwam echter in de negende. Bij een 1-2 achterstand en Jarren Duran op het eerste honk koos Ceddanne Rafaela een meer dan uitstekend moment voor zijn vijftiende homerun. Een homerun die niet alleen voor de voorsprong, maar later ook de 3-2 zege veiligstelde. De outfielder was ook wel weer eens toe aan zo’n long ball. Dit was zijn eerste sinds 13 juli.

Donderdag maakten de Red Sox de sweep over hun divisierivaal compleet. Net als woensdag deden ze dit via een 3-2 overwinning, waarin Rafaela 1-for-4 aan slag was. Na deze serie had Boston nog altijd de eerste wildcard in handen, maar aangezien de Yankees er ook al vijf op rij hadden gewonnen zitten die hen op die hielen. Ook de Mariners hebben goede papieren voor één van de drie wildcards. Achter Seattle komt Kansas City, dat al drie wedstrijden goed moet zien te maken op de M’s.

Cover photo: Marta Lavandier/AP

NFL 32-in-32 | Buffalo Bills: Chronisch net niet

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 29 de franchise die telkens net mis grijpt: De Buffalo Bills.

Sinds Josh Allen in 2020 van chaotische jongeling in een jaarlijkse MVP-kandidaat veranderde, is er maar één team dat vaker won dan Buffalo (61 keer). Helaas voor de Buffalo Bills zijn dat de Kansas City Chiefs. Op 26 januari was het de zoveelste keer dat Kansas City hen met een miniem puntenverschil de weg naar de Super Bowl versperde.

Geen enkel team was ooit zo goed over een periode van vijf jaar en mocht daarin geen enkele keer strijden om de hoofdprijs. Het begint pijnlijk veel te lijken op de periode in de jaren ’90 waarin de Bills viermaal op rij om de Lombardi Trophy streden. Geen enkele keer werd er gewonnen. Het voordeel is dat kersverse MVP Josh Allen nog een hoop jaren in topvorm voor zich heeft. Daarbij lijkt het er ook op dat de organisatie, die zichzelf jarenlang in de weg zat, eindelijk op duurzame wijze van het juiste niveau is.

Het zetten van die zo gewenste laatste stap vraagt echter wel een terugkeer naar een defense die meer lijkt op wat we kenden onder Rex Ryan en de eerste jaren van Sean McDermott. In 2024 was de defense niet uitgesproken slecht, maar kwam het richting het eind van het seizoen te vaak tekort. Tegen de Rams (44) en Lions (42) werden in week 14 en 15 veel punten geslikt. In de AFC Championship Game was het niveau ondermaats. De balans tussen de elite offense en de middelmatige defense was simpelweg zoek. De vraag is of er in het offseason voldoende stappen zijn gezet om die balans terug te brengen.

FREE AGENCY

Vier van de voornaamste free agents zijn beoogde versterkingen voor de defense. De Buffalo Bills hebben gezien hoe de Eagles de Chiefs offense ontmantelden in de Super Bowl. Dat was een kwestie van continue druk op de quarterback met met vier verse krachten op de defensive line. Met Michael Hoecht en Larry Ogunjobi komt er kracht en ervaring voor die unit. Joey Bosa vervangt medeveteraan Von Miller en betekent een uitbreiding van de groep edge rushers. De defensive front in Buffalo is daarmee één van de breedst bezette in de league. Tevens werd de secondary uitgebreid met een oude bekende. Voormalig eerste ronde pick (2022) CB Kaiir Elam werd afgetest en vertrok in een trade naar de Cowboys. In het offseason volgde de terugkeer van Tre’Davious White, na twee jaar bij de Los Angeles Rams en Baltimore Ravens.

Aanvallend werd ook niet stilgezeten, maar waar de aanhang om riep, gebeurde niet. Met Josh Palmer werd een solide, weinig spectaculaire wide receiver aangetrokken. Elijah Moore kwam ook, maar hij geldt als een project. In principe ziet het er goed uit voor hem, aangezien hij een plekje kreeg op het roster. Als gezegd, was dit niet waar de gemiddelde Bills-supporter op hoopte. Iedereen wilde een grote naam die grote dingen doet. Immers, de big plays met Stefon Diggs staan nog vers in het geheugen. General Manager Brandon Beane merkte echter terecht op dat deze offense in 2024 het meeste aantal punten scoorde, inclusief play-offs. Tevens herinnerde hij zijn fan base eraan dat hun inzicht wat betreft spelers niet altijd het beste is. Getuige de kritiek op het draften van Josh Allen en op zijn prestaties in de eerste jaren bij de Buffalo Bills.

Overigens vertrokken er ook een aantal spelers. Von Miller werd vervangen door Joey Bosa en ook wide receivers Mack Hollins en Amari Cooper trokken de deuren van One Bills Drive achter zich dicht. Cooper keert terug bij het team dat hem in 2015 koos in de draft, de Las Vegas Raiders. Mack Hollins vertrok naar een divisierivaal: De New England Patriots.

NFL DRAFT

De 2025 NFL Draft was voor de Buffalo Bills de uitgelezen mogelijkheid om hun defense nu en in de toekomst te voorzien van het broodnodige talent. Met hun eerste pick, de 30e overall, kozen ze cornerback Maxwell Hairston (Kentucky). Het was het grootste gat in het Bills roster en Hairston was beschikbaar toen de beurt aan Buffalo was. Hairston is snel — de snelste op de NFL Scouting Combine — en biedt de Bills daarmee iets nieuws. Hij kan echter nog wel wat tijd in het krachthonk gebruiken. “Gelukkig” is die er ook, aangezien hij het seizoen op IR begint. Desondanks was het ingecalculeerd dat Hairston niet direct zou starten. Beane ziet hem vooral als een antwoord op de lange termijn voor de CB2-positie tegenover Christian Benford.

De volgende vier picks gingen allemaal naar de defense. Een duidelijk signaal wat betreft de focus van de coaching staff. DT T.J. Sanders (South Carolina) biedt veelzijdigheid op een defensive line die dit offseason flink is uitgebreid. Hetzelfde geldt voor de keuze voor EDGE rusher Landon Jackson (Arkansas) in de derde ronde. Hij is met het aantrekken van Bosa niet direct nodig als starter, maar heeft wel de potentie om in de toekomst van hem over te nemen. Jackson is groot en zal in de roulatie zijn minuten maken. De reeks aan defensive picks werd afgesloten met Deone Walker (DT, Kentucky) en Jordan Hancock (CB, Ohio State). Beide haalden het roster en de verwachting is dat Walker geregeld snaps zal krijgen. Hancock is meer een kandidaat voor special teams, maar heeft ook waarde als back-up op safety.

Na vijf picks voor de verdediging op rij werd een tight end gekozen die zich rustig kan ontwikkelen achter Dalton Kincaid en Dawson Knox. Jackson Hawes (Georgia Tech) is voornamelijk een blocker. Het duurde vervolgens niet lang tot de volgende verdediger. In de zesde ronde kwam CB Dorian Strong over van Virginia Tech. Evenals Hawes haalde hij het roster. Van hem wordt zelfs verwacht dat hij direct een rol kan spelen als back-up CB. De laatste twee picks gingen wel weer naar de offense. Tackle Chase Lundt (UConn) haalde ook het roster, maar wide receiver Kaden Prather (Maryland) werd gecut met een injury settlement.

OFFENSE

De Buffalo Bills braken in 2024 het franchise record van aantal punten in één seizoen (525). Ze hadden niet eens de 17e game nodig om het bestaande record van 2020 (501) te breken. Aanvallend staat het daarom als een huis. Zelfs met Dalton Kincaid, die een teleurstellend tweede jaar had, en met een groep wide receivers die slechts beperkt tot de verbeelding sprak. De offense profiteerde sterk van een uitstekende O-line, een veelzijdig running back trio en een ongenaakbare Josh Allen.

De targets van Allen zien er in 2025 lichtelijk anders uit. Mack Hollins, de wide receiver met de meeste touchdowns, vertrok naar de Patriots. Daarvoor in de plaats kwam Joshua Palmer. Hij completeert het WR-trio dat verder bestaat uit Khalil Shakir, de man met de meeste targets, en Keon Coleman, die aan zijn tweede jaar begint. Er zit groei in deze groep. Vooral in het aandeel van zowel Coleman als Kincaid, maar ook dat van Curtis Samuel. De veteraan kreeg vorig jaar pas richting het eind van het seizoen enigszins voet aan de grond.

De running game blijft, evenals de onveranderde O-line, uitstekend. James Cook verlengde zijn contract en lijkt op weg naar een derde jaar op rij met meer dan 1.000 rushing yards. De positie is echter breed ingevuld en dat maakt de Bills zeer effectief over de grond. Ty Johnson heeft een serieuze versnelling in huis en is ook sterk als receiver. De rookie van vorig seizoen, Ray Davis, keert ook terug. Daarmee is continuïteit het devies op offense.

DEFENSE

De Buffalo Bills defense was niet onbetwist slecht, ze waren dikwijls zelfs goed, maar de unit was uiteindelijk niet goed genoeg. In tegenstelling tot de offense was het zeer inconsistent. Het zakte in toen het juist had moeten pieken. Met vijf picks voor de defense in de NFL draft en drie aansprekende free agents is er flink geïnvesteerd in een beter 2025. White, Benford en Taron Johnson zijn de cornerbacks. In ieder geval tot rookie Hairston van IR af komt. Taylor Rapp en Cole Bishop completeren als safeties de Bills secondary. Vooral dat safety-duo zorgt voor hoofdbrekens bij de coaching staff. Taylor Rapp is een solide safety, maar Cole Bishop worstelde in zijn rookieseizoen. Wellicht speelde dat mee in de beslissing om Jordan Poyer terug te brengen naar Buffalo als onderdeel van de practice squad.

Qua defensive line is er vooral gewerkt aan de breedte. Mannen als Bosa en Hoecht versterken de rotatie, terwijl met Ed Oliver, Greg Rousseau en A.J. Epenesa de continuïteit gewaarborgd blijft. De groep linebackers is intact gebleven en kan rekenen op een volledige terugkeer van Matt Milano. Zijn vermogen om de gehele breedte van het veld te bestrijken, werd in 2024 vaak gemist. Op het eerste oog lijkt de defense stukken completer dan het er vorig seizoen uitzag. De vraag is alleen of alle nieuwe stukken snel in de puzzel zullen passen.

CONCLUSIE

Sinds 2020 zijn de Bills play-off runs viermaal geëindigd door de Chiefs. Twee keer gebeurde dat in de AFC Championship Game. McDermott liet na het verlies in januari van dit jaar optekenen dat het niet per se logisch is om je team in te richten op basis van één tegenstander. Daar leek het dit off-season echter wel op. De offense is vergelijkbaar, met een sterke running game en O-line, en een groep targets wiens geheel meer is dan de som der delen. Verdedigend is er echter flink geïnvesteerd. Naast dat dit nodig was, is het ook gebeurd op een manier waarmee de Chiefs offense op papier optimaal onder druk gezet kan worden.

Als de inkomende defensieve versterkingen snel een eenheid kunnen vormen met de bestaande groep, is het lastig om zwakke plekken te vinden in dit Bills team. Daarmee lijken ze beter ingericht voor succes dan in 2024. Zal dat in werkelijkheid eindelijk eens zo uitpakken?

Voorspelling: 13-4


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Bryan Bennett/Getty Images

NFL 32-in-32 | Detroit Lions: Enkel NFC Title telt

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 28 het team dat niet langer het lachertje van de NFL is: de Detroit Lions.

2024 werd een seizoen met twee gezichten voor de Detroit Lions. Het reguliere seizoen liep als een trein. Offensief waren de Lions misschien wel het beste team van de NFL en dat leverde het team van Dan Campbell maar liefst vijftien zeges en de #1 seed in de NFC op. De sky was de limit voor de Lions en eindelijk leek een allereerste trip naar de Super Bowl effectief tot de mogelijkheden te behoren. Maar in de play-offs ging het mis. Ontelbare blessures in de defense eisten uiteindelijk hun tol in januari en al in de Divisional Round, tegen de Washington Commanders, ging het mis. De Lions incasseerden 45 punten en gingen in eigen huis de boot in. Maar ondanks de pijnlijke nederlaag, lijkt één ding wel zonneklaar: deze Lions gaan niet zomaar weg uit de top van de NFC.

FREE AGENCY

Doorgaans staat de spotlight van deze sectie op de nieuwe spelers en de vertrekkers, maar in het geval van de Lions moeten we vooral de coaching staff onder de loep nemen. Er vertrokken namelijk maar liefst zeven assistenten uit Detroit. De belangrijkste vertrekkers waren beide coördinatoren. Ben Johnson, het offensieve mastermind van de Lions, besloot om head coach te worden in Chicago. Aaron Glenn, de voormalige defensive coordinator, werd head coach bij de New York Jets. De vervanger voor Glenn vond Campbell in zijn eigen staff. Kelvin Sheppard kreeg een promotie nadat hij de voorbije drie seizoenen al linebackers coach was bij de Lions. De nieuwe offensive coordinator is John Morton, die overkomt van de Denver Broncos.

Wat nieuwe spelers betreft, werden er vooral versterkingen in de breedte gehaald. Toch was er ook één splash signing. D.J. Reed kwam over van de New York Jets om de vertrokken cornerback Carlton Davis te doen vergeten. Het grootste verlies dit offseason bevond zich in de offensive line. Twee starters van de zo geprezen linie keren komend seizoen niet meer terug. Right guard Kevin Zeitler vertrok naar de Tennessee Titans. Center Frank Ragnow, vorig jaar nog Second-Team All-Pro, ging met pensioen.

NFL DRAFT

De Lions kozen zeven nieuwe spelers tijdens de afgelopen Draft. En in tegenstelling tot vorige jaren, waren het ditmaal eerder “klassieke” keuzes van GM Brad Holmes. In de eerste ronde, met de 28ste pick, kozen de Lions voor defensive tackle Tyleik Williams uit Ohio State. Het is logisch dat de Lions voor versterking in de D-line gingen, aangezien ze hier vorig seizoen met blessure na blessure moesten afrekenen. In de tweede ronde werd een vervanger voor de vertrokken Kevin Zeitler gevonden in Tate Ratledge van Georgia. De Lions traden zelfs omhoog om deze keuze te maken, dus Ratledge wordt meteen in de basis verwacht.

Nog een rookie die meteen op veel speeltijd zal kunnen rekenen, is wide receiver Isaac TeSlaa uit Arkansas. De derde ronde-keuze liet zich zodanig positief opmerken tijdens training camp dat hij zich wist te verzekeren van de WR3-spot en dat de Lions eerder deze week afscheid namen van Tim Patrick. Verder in de draft voegden de Lions nog diepte aan de selectie toe met guard Miles Frazier uit LSU, defensive end Ahmed Hassanein uit Boise State en twee spelers uit Georgia; safety Dan Jackson en wide receiver Dominic Lovett.

Lions 2025 Depth Chart

OFFENSE

De offense van de Lions was de afgelopen twee jaar een genot om naar te kijken. Niet alleen vanwege het aantal punten dat er werd gescoord, maar vooral vanwege de creativiteit in de play calling en het play design. De architect van die offense, Ben Johnson, vertrok, maar de belangrijkste pionnen die de plannen uitvoerden, bleven wel. Jared Goff zal opnieuw de lijnen uitzetten en zet de renaissance van zijn carrière voort. Hij kan nog steeds teren op één van de beste wide receivers in de NFL, Amon-Ra St. Brown. Ook Jameson Williams keert terug als pass catcher, nadat hij in 2024 voor ’t eerst meer dan 1000 yards ving. Sam LaPorta leek vorig jaar een stapje terug te hebben gezet na een geweldig rookieseizoen. Desalniettemin behoort ook hij nog steeds tot de beteren op zijn positie.

Naast de pass catchers beschikt Detroit ook over wellicht het beste backfield in de NFL. Jahmyr Gibbs is een ster en rende vorig seizoen 1412 rushing yards en 16 touchdowns bij mekaar. Naast hem vinden we David Montgomery die ook goed op weg was naar alweer een 1000+ yards-seizoen, maar in Week 15 uitviel met een blessure. Het zal voor de tegenstander opnieuw een hels karwei worden om Sonic and Knuckles af te stoppen dit seizoen. Het enige vraagteken in de offense van Detroit, is de offensive line. De afgelopen jaren was dit telkens het sterke punt van de Lions. Maar kan de linie het vertrek van twee toppers opvangen?

DEFENSE

Voor de defensie van de Lions wordt het vooral zaak om fit te blijven. Bijna alle analisten waren het erover eens dat het uiteindelijk de defensieve blessures waren die de Lions de das omdeden in januari 2025. Net zoals bij de offense, keren ook hier vele starters van vorig seizoen terug. De allerbelangrijkste is natuurlijk Aidan Hutchinson. De #2 overall pick uit 2022 kende een geweldige start van het seizoen in 2024, maar zag een verschrikkelijke beenbreuk in Week 6 een einde aan zijn seizoen maken. Hij had toen al 7,5 sack en bleef daarmee zelfs koploper van het team voor het gehele seizoen. Die andere edge rusher, Marcus Davenport, viel nog vroeger uit, in Week 3. Beiden keren nu terug en hopen samen een volledig seizoen vol te maken. Als dat lukt, dan beschikken de Lions over een meer dan prima pass rush.

Ook in de secondary beschikken de Lions nog steeds over heel veel talent. Met name het safety-duo behoort tot de absolute top. Kerby Joseph leidde de NFL in intercepties vorig jaar met negen stuks. Brian Branch haalde de Pro Bowl en is zo’n speler die overal op het veld te vinden is en overal waar hij komt impact maakt. D.J. Reed en Terrion Arnold zijn prima cornerbacks die een hele goede aanvulling vormen op het safety-duo.

CONCLUSIE

Het roster van de Detroit Lions behoort nog steeds tot één van de meest complete in de NFL. Zowel offensief als defensief is er genoeg talent aanwezig om tot diep in de play-offs mee te doen. Dat is ook de ambitie van Dan Campbell en co. De NFC Championship game bereiken voor de tweede keer in drie seizoenen is de minimale doelstelling. En eigenlijk reikt de ambitie nog verder. De Detroit Lions zijn het enige team in de NFC die nog nooit de Super Bowl haalden, maar wel al sinds het ontstaan van de Super Bowl bestaan. Daar moet eindelijk verandering in komen. Het spelersmateriaal is aanwezig om dat verwezenlijken. De grootste vraagstukken zijn te vinden in de coaching staff en in de medische omkadering. Als de drop-off bij de coördinatoren beperkt blijft en als de selectie grotendeels fit kan blijven, dan zijn de Lions eenvoudigweg een Super Bowl contender.

Voorspelling: 13-4


FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Lions: Tobias Kappelle.

“De Detroit Lions wonnen de afgelopen twee seizoenen de NFC North en ook dit jaar is de ploeg van Dan Campbell favoriet bij de bookmakers. Het is echter na de aderlatingen van de afgelopen maanden, de verwachte opkomst van de Packers en Bears en het op twee na moeilijkste schema van de NFL allerminst zeker dat de Lions opnieuw als division winner richting de play-offs gaan.

Met Aaron Glenn en Ben Johnson vallen beide coördinators weg en het is de vraag of Dan Campbell het ook zonder hen redt. De coach is ongeëvenaard in het motiveren van zijn spelers en het smeden van een team. Over de tactische details en pure Football-intelligentie bestaat echter twijfel. Het begon enkele jaren geleden bovendien pas echt te lopen aanvallend toen Johnson de playcalling overnam van Campbell. Het zou daarbij zomaar kunnen dat de stijl van peoplesmanager Campbell over de datum raakt.

Het bleef bovendien niet bij grote verliezen in het coachingsapparaat. Center Frank Ragnow besloot onverwachts zijn carrière te beëindigen en dat is een enorme klap voor de vorig jaar zo sterke offensive line. De interior offensive line was af en toe kwetsbaar en zonder Ragnow zal dat niet beter worden. Dit is extra zorgelijk, aangezien meermaals is gebleken dat druk vanuit het midden de achilleshiel is van quarterback Jared Goff.

Toch zal de fanbase hoopvol zijn. 2024 verliep lange tijd perfect met een #1 seed in de NFC als gevolg. Een ongekende blessuregolf op defense gooide roet in het eten, maar met first round pick DT Tyleik Williams en aanvallende wapens als Gibbs, St. Brown, LaPorta en Williams zijn de Lions nog altijd levensgevaarlijk. De play-offs halen zal normaal gesproken dan ook geen probleem zijn, al moet men in Motown wellicht genoegen nemen met een wild card dit jaar.”


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Jeff Nguyen/Detroit Lions

NFL 32-in-32 | Los Angeles Rams: Fitheid Stafford doorslaggevend

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 27 de franchise waar de fitheid van Matthew Stafford de koers van het seizoen bepaalt: de Los Angeles Rams.

Afgelopen seizoen verliep eigenlijk boven verwachting voor de Rams. Ze wonnen de divisie en in de play-offs wisten ze zelfs de Vikings te verslaan in de eerste ronde. Vervolgens verloren ze van de latere Super Bowl Champs, de Eagles. Dit is natuurlijk geen schande. Toch verlangen ze dit jaar wederom een succesvol jaar, maar dat zal voornamelijk afhangen van Matthew Stafford. Tijdens de voorbereiding op het seizoen heeft hij namelijk nog niet volle bak kunnen trainen, waardoor de vraag opkomt: Gaan we Stafford nog in actie zien?

FREE AGENCY

In het offseason verloren de Rams twee belangrijke aanvallende wapens aan divisiegenoten. Ze zagen Cooper Kupp namelijk vertrekken naar de Seattle Seahawks en Demarcus Robinson naar de San Francisco 49ers. Dat valt natuurlijk te overzien als je als vervanging Davante Adams binnenhaalt. Het is de verwachting dat hij samen met Puka Nacua gaat zorgen voor problemen bij de defense van de tegenstanders. Tutu Atwell werd ook langer in LA gehouden, net zoals running back Kyren Williams. Vooral bij die laatste hopen de Rams dat hij weer de productie gaat draaien zoals twee seizoenen terug.

Voor de bescherming van de quarterback zijn er in de offensive line ook wat wijzigingen. Left tackle Alaric Jackson is de verwachte starter, die met een flink contract langer bij de Rams blijft. Joseph Noteboom is naar Baltimore vertrokken, waardoor ze D.J. Humphries van de Chiefs als backup haalden. Verder voegden ze nog right guard Coleman Shelton van de Bears toe, aangezien Jonah Jackson de omgekeerde weg werd uitgestuurd.

Bij de defense wijzigde er niet veel, buiten het feit dat ze nose tackle Poona Ford van stadsgenoot Chargers haalden. Hoewel edge rusher Michael Hoecht naar de Bills vertrok, hebben ze met Braden Fiske en Kobie Turner twee sterkhouders op die positie. Bovendien werd kort na het vertrek van Hoecht duidelijk dat hij de eerste zes wedstrijden geschorst is vanwege het gebruik van verboden middelen. Zo slecht kwam het de Rams dus niet uit dat hij niet meer in Los Angeles is.

NFL DRAFT

Voordat de draft begon, hadden de Rams al geen first round pick meer. Ze besloten uiteindelijk terug te traden naar pick 46 met de Falcons. De Rams kunnen de grote winnaar genoemd worden, want ze gaven een first en third round pick op voor een 2026 first en een 2025 second en seventh round pick. De Rams zullen dus vurig hopen op een minder seizoen van de Falcons, zodat hun first round pick komende draft flink meer waard is. Misschien zetten ze deze pick wel in voor een eventuele trade voor Micah Parsons in de laatste weken voordat het seizoen begint. Zo niet, hebben ze flink wat munitie om naar voren te traden voor een quarterback als blijkt dat Stafford het niet langer trekt als QB1.

Met de picks die de Rams hadden, selecteerden ze verschillende soorten spelers. Allereerst kozen ze voor tight end Terrance Ferguson van Oregon op plek 46. Zo komt er wat concurrentie voor Tyler Higbee op deze positie, want hij liet in college goede statistieken noteren. Verder kozen ze in ronde 3 voor wat diepte op de linebacker positie met Josaiah Stewart van Michigan. Zoals in de voorgaande zeven drafts kozen de Rams opnieuw voor een running back. In ronde 4 kozen ze Jarquez Hunter van Auburn, met wie ze een net wat andere running back kozen dan Williams of Blake Corum. Vooralsnog lijkt hij de #3, maar wie weet wat hij dit seizoen kan brengen.

Hun laatste drie picks waren twee defensieve spelers in ronde 5 en wide receiver Konata Mumpfield in ronde 7. Met het succes dat de Rams de afgelopen jaren hadden met hun late round toevoegingen, weet je maar nooit of hij eveneens kan verrassen. Al met al een prima draft voor het team, maar buiten Ferguson zullen er niet echt directe starters tussenzitten.

OFFENSE

Zoals gezegd ziet de offense er bij de Rams dit jaar nogal anders uit. Waar Kupp en Robinson vertrokken, werd Adams gehaald en bleef Atwell als WR3 verbonden aan het team. Naast Nacua is er dus een stabiele core van receivers voor de quarterback van de Rams. Daar ligt echter het grootste vraagteken bij het team; Hoe is het met de gezondheid van Stafford? En wie zal dus het seizoen starten als signal caller?

Het team hult zich in nevelen als het gaat over zijn fitheid, want het enige dat we weten is dat hij rugklachten heeft. Toch lijkt het de goede kant op te gaan, omdat hij nu voor de tweede week achtereen volledig heeft getraind. Hoewel hij eerder last heeft gehad van rugblessures in zijn carrière, lijkt dit een ander soort blessure te zijn geweest. Als hij geen setbacks ervaart met deelnemen aan de trainingen, kan hij klaar zijn voor de start op 7 september. Met een fitte Williams als RB en de strijd op TE tussen Higbee en Ferguson, lijken de Rams dan op volle oorlogssterkte.

DEFENSE

Aan de defensieve kant zijn er weinig bijzonderheden voor de Rams. Met het toevoegen van Ford en talenten Verse en Turner lijkt er opnieuw een sterk seizoen in het verschiet. Toch zullen ze minder yards willen toestaan dan vorig seizoen. In 2024 eindigden ze op de 26e plaats met 353 yards per game. Dit leidde uiteindelijk niet tot veel tegenpunten, want daarin werden ze 9e van alle defenses. De wisselvalligheid moet er in ieder geval dit seizoen wel uit. Daar ligt voor Chris Shula als defensive coordinator de belangrijkste taak.

CONCLUSIE

Als de Rams geen beroep hoeven doen op back-up QB Jimmy Garoppolo, kan het seizoen een mooie uitkomst krijgen. Met vertrouwde namen, de toevoeging van ster receiver Adams en een solide verdediging gaan ze opnieuw meestrijden voor de divisie. Als blessures uitblijven, kunnen de Rams wederom een diepe run maken in de play-offs. Wie weet kunnen ze zo opnieuw verrassen in een van de laatste seizoenen met Stafford under center.

Voorspelling: 11-6


FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Rams: Zrinko.

“Je koopt er niets voor maar de Rams waren vorig jaar misschien wel het team wat het dichtst kwam om de latere Super Bowl winnaar uit te schakelen. Een missed assignment door een lineman en het play-off sprookje was voorbij. Dit jaar is McVay het team weer aan het klaarstomen voor een sterk seizoen. De divisieteams zijn op papier minder geworden waardoor divisiewinst verwacht wordt. Ook verwachten de Rams dat de jeugdige defense het sterke seizoen kan herhalen.

Aan de offensieve kant is Davante Adams de grote aanwinst die Cooper Kupp moet doen vergeten. Een echt redzone target waar McVay en Stafford naar op zoek waren. De grote vraag is alleen of Stafford het fysiek nog aan kan, met weer een rugblessure. Het zal spannend worden of hij over 2 weken als quarterback start of dat Jimmy Garoppolo het seizoen begint als signal caller.

Het team is nagenoeg intact gebleven en met Adams is er dus een redzone threat bijgekomen in de aanval. Voorwaarde voor een goed seizoen is de fitheid van Stafford. Zonder Stafford zie ik de Rams zelfs tanken voor een goede pick in de volgende draft. Zelf heb ik er vertrouwen in dat Staffy fit blijft en gaan we strijden om de play-off-plekken, ik voorspel een 10-7 seizoen.”


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Kirby Lee/Imagn Images

Alles wat je moet weten over het CFB-seizoen 2025

0

Het college football-seizoen 2025 gaat komend weekend echt van start, nadat afgelopen weekend al week 0 werd afgewerkt. Wat is er allemaal veranderd op het gebied van regels, spelers en coaches? Hoe gaan de playoffs er dit seizoen uit zien? Wat zijn namen om op te letten voor de 2026 NFL Draft? Dat en meer in deze preview.

WIJZIGINGEN IN CFB PLAYOFFS

Vorig jaar werd voor het eerst het CFB Playoff format op de schop gegooid. In plaats van vier, waren er twaalf teams die zich konden plaatsen. Dit jaar gaat dit weer zo zijn, alleen zullen de eerste vier seeds nu niet meer op basis van de hoogste conference champions, maar simpelweg op basis van record. De vier teams met het beste record krijgen dus ook de eerste vier seeds.

Verder zal het format hetzelfde werken, met twaalf teams en de eerste vier teams in de rankings die een bye krijgen tijdens de eerste ronde. De playoffs beginnen dit seizoen op 19 en 20 december met de eerste ronde.

REGELWIJZIGINGEN

Ook dit seizoen zijn er weer wat regelwijzigingen in college football. Zo is er nu een regel om ‘fake injury’s’ aan te pakken. Dit jaar gaan teams een timeout tegen krijgen als er een speler lang op de grond blijft liggen en medische hulp nodig heeft. Mocht het team geen timeouts meer hebben, dan komt er een delay of game-penalty (vijf yards).

Verder wordt er bij de regels omtrent instant replay nu gebruikgemaakt van de woorden ‘upheld’ en ‘overturned’. Dit zal gebeuren in plaats van ‘stands’ en ‘confirmed’ en zal een team in overtime (na de tweede overtime) maar een enkele extra timeout krijgen. Het aantal overtimes dat gespeeld wordt, heeft daar geen invloed op. Ook het signaal van een fair catch gaat op de schop. Naast het fair catch-signaal, is er nu ook het ‘T-signal’. Ook dat signaal zal door de scheidsrechters gezien zal worden als een signaal dat er een fair catch aankomt.

COACHING CHANGES

Het aantal (grote) universiteiten dat van head coach is veranderd, valt dit seizoen aardig mee. De grootste namen zijn Purdue, North Carolina, Stanford, Wake Forest, Washington State en West Virginia. Barry Odom, Bill Belichick, Frank Reich, Jake Dickert, Jimmy Rogers en Rich Rodriguez zijn respectievelijk de nieuwe head coaches van deze universiteiten.

Belichick bij North Carolina en Reich bij Stanford zijn hier natuurlijk de tweede grootste en meest bekende namen. Allebei hebben ze veel ervaring in de NFL, de een natuurlijk wel wat succesvoller dan de ander. Het is nu aan hun om North Carolina en vooral Stanford terug te brengen op een niveau dat goed genoeg is voor de CFB playoffs.

TRANSFER PORTAL QB

Op het gebied van QB’s is er tijdens de transfer portal weer veel gebeurd. De grootste naam die van school is veranderd, is natuurlijk Carson Beck die van Georgia naar Miami is gegaan. Ook Nico Iamaleava besloot te vertrekken bij Tennessee en naar UCLA te gaan. John Mateer (Washington State naar Oklahoma) en Fernando Mendoza (California naar Indiana) moeten QB’s die vertrokken zijn gaan opvolgen bij hun nieuwe school.

Verder zijn ook Darian Mensah (Tulane naar Duke), Maalik Murphy (Duke naar Oregon State), Conner Weigman (Texas A&M naar Houston), Miller Moss (USC naar Louisville), Jackson Arnold (Oklahoma naar Auburn) en Kaidon Salter (Liberty naar Colorado) naar een andere universiteit gegaan.

2026 NFL DRAFT

Natuurlijk gaan de grootste talenten van komend seizoen weer in de gaten worden gehouden richting de NFL Draft van 2026. Hieronder vallen QB’s als Cade Klubnik (Clemson senior), Drew Allar (Penn State senior), Garrett Nussmeier (LSU redshirt senior), LaNorris Sellers (South Carolina redshirt junior) en Carson Beck (Miami redshirt senior). Ook sophomores als Arch Manning (Texas) en Sam Leavitt (Arizona State) kunnen voor het eerst dit jaar kiezen om de draft in te gaan. Of dit gaat gebeuren, is nog de vraag.

Verder zijn aanvallend gezien running back Jeremiyah Love (Notre Dame), wide receiver Jordyn Tyson (Arizona State0 en tackles Kadyn Proctor (Alabama) en Francis Mauigoa (Miami) en guard Spencer Fano (Indiana) en center Jake Slaughter (Florida) de meest interessante namen. De beste speler is volgens veel mensen echter safety Caleb Downs (Ohio State). Sowieso is de defense weer sterk bezet, met onder meer T.J Parker en Peter Woods (DL Clemson), Jermod McCoy (Tennessee CB), Avieon Terrell (Clemson CB), Rueben Bain Jr (Miami EDGE), Anthony Hill Jr (Texas LB), Keldric Faulk (Auburn EDGE) en LT Overton (Alabama LB) als grootste namen.

NFL 32-in-32 | Baltimore Ravens: Opnieuw hun jaar

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 26 de franchise die het eindelijk in de play-offs moet gaan laten zien: De Baltimore Ravens.

Elk jaar zijn de verwachtingen hooggespannen in Baltimore. De ploeg heeft al tijden een uitstekend roster bij elkaar weten te halen. Quarterback Lamar Jackson heeft al twee MVP-Awards en eindigde afgelopen jaar nipt als tweede in de verkiezing. Maar in de play-offs is het al jaren een heel ander verhaal. In 2013, het laatste jaar dat ze Super Bowl wonnen, is de laatste keer dat de ploeg twee play-offwedstrijden op rij wist te winnen. Lamar Jackson staat daarom in zijn totale loopbaan nog maar op drie overwinningen in het postseason.

Het zijn vooral de turnovers die de Ravens in de play-offs steeds de das om doen. In de zes nederlagen in de play-offs verloor de ploeg maar liefst vijftien keer de bal. Zonder dat altijd aan Lamar ligt, want afgelopen play-offs was het Mark Andrews die een keer de bal verloor met een fumble. Toch waren de Ravens dicht bij een verlenging, maar dezelfde Andrews ving een ogenschijnlijke eenvoudige two point conversie niet voor de gelijkmaker. Het zorgt ervoor dat de Ravens opnieuw met een teleurstelling het offseason ingingen.

OFFSEASON

Het offseason had voor de Ravens niet veel beter kunnen verlopen. Baltimore had flink wat free agents, maar slaagde er in om de belangrijkste spelers allemaal een nieuw contract te laten tekenen. Alleen het vertrek van Brandon Stephens leek even pijn te doen, maar met Jaire Alexander en Chidobe Awuzie werden twee ervaren vervangers aan de selectie toegevoegd. Hierdoor lijkt de verdediging alleen maar breder te zijn geworden.

Daarnaast ging het in het afgelopen offseason natuurlijk vooral om Justin Tucker. De misschien wel beste kicker ooit had vorig seizoen zeker niet zijn beste jaar, maar leek zich aan het einde van het jaar te herstellen. De kicker wordt er echter van beschuldigd zestien masseuses seksueel onheus te hebben bejegend. Tucker ontkent iets misdaan te hebben, maar is wel voor de eerste tien weken geschorst. Die schorsing kwam nadat hij door de Ravens op straat was gezet. Officieel vanwege zijn mindere sportieve prestaties en niet vanwege deze beschuldigingen.

NFL DRAFT

Ook in de draft waren de Ravens succesvol in het offseason. De ploeg had elf picks, waarvan veruit de meeste wel aan de achterkant van de draft. In de eerste ronde koos de ploeg voor Malaki Starks, de safety van Georgia. Hij heeft alles in zich om een bepalende speler te worden in de defensie omdat hij enorm atletisch is en op meerdere posities kan spelen. Hij lijkt dan ook te gaan starten voor de Ravens.

In de tweede ronde viel de keuze op Mike Green. De edge rusher werd voor de draft als mogelijke top-15 pick gezien. Veel clubs durfden de keuze niet aan, maar dat was vooral omdat hij tot twee keer toe beschuldigd is van aanranding. Green ontkent de beschuldigingen, waarop de Ravens besloten hem een kans te geven.

Ook in de rest van de draft wisten de Ravens nog een paar spelers te vinden die direct snaps zullen gaan krijgen. Teddye Buchanan (LB) werd in de vierde ronde gekozen en heeft de potentie zich dit jaar tot starter te werken, terwijl Tyler Loop de nieuwe kicker van de ploeg moet gaan worden. De in opspraak gekomen Justin Tucker moest namelijk het team door een achterpoortje verlaten. Daarnaast zouden het de Ravens niet zijn als ze uit de rest van de keuzes ook nog wat waardevolle spelers kunnen halen.

OFFENSE

Er lijkt geen tijd of ouderdom te bestaan voor Derrick Henry. De running back kwam vorig jaar over van de Titans en maakte direct indruk in zijn eerste seizoen. Met 5,9 yards per carry had hij zelfs zijn beste jaar ooit. En na Saquon Barkley was hij ook de beste RB van de league. Koppel dit aan het vermogen van Jackson om de RPO te spelen en je hebt gelijk een dodelijke combinatie.

Het grootste nadeel van de aanval van de Ravens is vooral dat dit heel goed werkt als ze voorstaan. Dan kunnen ze kiezen voor de run en slopen ze bijna elke verdediging. Zeker achter een van de beste offensive lines in de league. Bij een achterstand moeten ze vaker passen, waardoor ook afgelopen seizoen Henry op cruciale momenten minder vaak in het spel voorkwam.

In de passinggame van de Ravens zit dan ook gelijk hun zwakste punt. De receivergroep heeft wel wat vraagtekens. Het is dan ook niet voor niks dat tight end Mark Andrews zijn favoriete target is. Nu misten de Ravens in de play-offs Zay Flowers vanwege een blessure. Hij heeft zich wel ontwikkeld tot de beste receiver, maar Rashod Bateman was vorig jaar voor het eerst goed voor meer dan 600 yards. DeAndre Hopkins werd gehaald om de aanval te volmaken, maar de vraag is hoeveel hij nog in de tank heeft. Mede door blessures kwam hij de afgelopen jaar niet vaak in actie en ook maar tot net iets meer dan 600 receiving yards. In twee jaar tijd.

DEFENSE

De verdediging kwam vorig jaar wat traag op gang onder leiding van de nieuwe DC Zachary Orr, maar werd over het jaar steeds sterker. Daarom is het goed voor de Ravens dat er wat stabiliteit is en dat Orr ook dit jaar aan het hoofd van de defense staat. Een unit die in de draft flink wat versterking en verjonging heeft gekregen. Jong talent, wat kan leren van ervaren spelers, want de Ravens hebben in alle lagen van de defensie wel een Pro Bowler staan.

Het zorgt ervoor dat de verwachtingen hoog zijn, maar er zijn wel een paar vraagtekens. Michael Pierce ging afgelopen offseason met pensioen, kan iemand zijn runstopping kwaliteiten vervangen? En is Trenton Simpson goed genoeg om naast Roquan Smith te starten? Hoe doen de rookies het? Kunnen ze het niveau oppakken. Het voordeel voor de Ravens is dat hun secondary niet alleen uitstekend is, maar ook heel veel diepte heeft, waardoor Orr hier flink kan roteren en naar de match-ups kan kijken.

CONCLUSIE

De Ravens hebben opnieuw al het talent om de Chiefs eindelijk een keer van de troon te stoten. Een opdracht die ook Josh Allen en Joe Burrow hebben, waardoor ook dit jaar de concurrentie in de AFC weer flink zal zijn. Het zal voor de Ravens dan ook vooral draaien om het presteren in de play-offs. Want hoeveel kansen gaat deze ploeg nog krijgen? Henry is over de 30, het uitstekende tight endduo van Andrews en Isaiah Likely is free agent na dit seizoen, net als beide edge rushers Kyle Van Noy en Odafe Oweh.

Puur op basis van het roster zijn er maar een paar die completer zijn dan Baltimore. Daarom zullen de Ravens zonder problemen de play-offs gaan halen. Ook omdat het aanvalsspel met Henry, Jackson en hun running game gemaakt is om de mindere goden kapot te lopen. Maar als de tegenstand beter wordt, kan het team van Harbaugh dan eindelijk die laatste stap zetten? Lukt het hem om weer eens meer dan een play-offwedstrijd in een seizoen te winnen? Alleen dat is de grote vraag voor de Ravens dit jaar.

Voorspelling: 13-4


FANZONE

In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we — indien mogelijk — bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Ravens: Thomas.

“Voor ons fans begint het seizoen van de Ravens pas in januari. Dat is de erfenis van de afgelopen seizoenen, waar ondanks geweldige regular seasons de Super Bowl ver weg bleef. Het lijkt nu of nooit, met enorme cap hits in 2026 voor Lamar en Marlon Humphrey en de naderende free agency voor Likely, Andrews, Linderbaum, Oweh en andere sterkhouders. Dit jaar bleven de belangrijkste free agents binnenboord. De draft was ouderwets goed, met geweldige value picks, vooral op defense, en een kicker die het vooralsnog prima doet. Het in vele opzichten pijnlijke afscheid van Justin Tucker wordt daarmee verzacht.

Dit is misschien wel het beste Ravens-team sinds hun Super Bowl winst in 2013. Daarmee moeten de Ravens dit jaar echt scoren in de play-offs. Hoewel er veel naar Lamars play-off stats wordt gewezen, werden de Ravens door de Bills geslacht in de trenches voordat Mark Andrews, na een weergaloze tweede helft van Jackson, de bal door zijn vingers zag glippen. Nog een kenmerkende statistiek: in alle play-off starts van Lamar hebben de Ravens bij elkaar 2 (!) turnovers geforceerd. Dan is op offense bijna perfectie vereist. Als de Ravens dit jaar op beide fronten hun potentieel weten te benutten, kan het seizoen zo maar eens tot in februari duren.”


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Greg Fiume/Getty Images

NFL 32-in-32 | Houston Texans: O-line ontoereikend

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 25 de franchise waar de O-Line ze weerhoudt van succes: De Houston Texans.

Met C.J. Stroud hebben de Houston Texans één van de meer getalenteerde quarterbacks in huis. In zijn eerste twee seizoenen bracht hij hen, na de dieptepunten met en na Deshaun Watson, naar de play-offs. Daar kwamen ze beide keren niet verder dan de divisional round. Beide keren omdat Stroud niet de benodigde wapens en bescherming om hem heen had. Vooral de offensive line is sinds jaar en dag, in ieder geval onder GM Nick Caserio, ver onder de middelmaat. Gecombineerd met blessurepech in de receivergroep maakt dat een diepe play-offrun schier onmogelijk. Dit offseason is er flink aan de O-line gesleuteld, maar is het voldoende?

FREE AGENCY

Een franchise die zó dichtbij is, moet in free agency een flinke slag slaan. Zeker als de O-line keer op keer vergeten wordt in de draft en dat juist het probleem is. In maart kwam het eerste wapenfeit van de Texans. C.J. Gardner-Johnson kwam met een zesde ronde pick in 2026 over van de Eagles. Hij vervangt Eric Murray die bij Jacksonville tekende. De prijs? Guard Kenyon Green en een vijfde ronde pick in 2026. Left tackle Laremy Tunsil vertrok met een vijfde ronde pick (2025) voor picks (derde, zevende ronde in 2025 en tweede, vierde in 2026) naar de Commanders. Guard Shaq Mason mocht vertrekken.

Dat betekent dat drie startende offensive linemen in 2025 niet terugkeren in Houston. Daar werd wel vervanging voor gevonden in de vorm van LT Cam Robinson, RG Ed Ingram (beide Minnesota) en G Laken Tomlinson (Seattle). Ingram was onderdeel van een trade waarbij de Vikings een zesde ronde pick (2026) ontvingen. Daarmee is de offensive line grotendeels vernieuwd. In de draft werd er zelfs versterking voor de nabije toekomst gehaald.

Verder springt de komst van Christian Kirk (WR, Jacksonville), Nick Chubb (RB, Cleveland) en linebacker E.J. Speed (LB, Indianapolis) in het oog. Kirk begon zijn carrière bij de Cardinals, kreeg een stevig contract bij de Jaguars en moet de opties voor Stroud vergroten na het vertrek van Stefon Diggs (New England). Chubb tekende, na zeven jaar Browns, een prove it deal van één jaar en versterkt de aanval over de grond. Tenslotte geldt Speed, na zes jaar Indy, als een breedteversterking met een sneaky kans op een basisplek.

NFL DRAFT

De Houston Texans begonnen de NFL Draft 2025 met een trade. Hun #25 ging naar de Giants en daar kregen ze twee picks (tweede, derde ronde) in 2025 en één pick (derde ronde) in 2026 voor terug. Met hun eerste pick, de tweede op dag twee, kozen ze wide receiver Jayden Higgins (Iowa State). Op die positie hadden ze een impuls nodig door het vertrek van Diggs en de onzekerheid rondom Tank Dell na zijn zware knieblessure. Higgins is snel en groot en dat maakt hem complementair aan Kirk en Nico Collins. Veertien picks later werd er dan eindelijk een offensive lineman gekozen. Tackle Aireontae Ersery (Minnesota) wordt gezien als starter in een O-line waar veel sprake zal zijn van roulatie en concurrentie.

In de derde ronde ging men door met de aanvallende picks. Na Higgins werd met Jaylin Noel (Iowa State) een tweede Cyclone WR binnengehaald. Noel zal niet direct starten, maar maakt een goede kans om geregeld snaps te krijgen. Met de tweede pick in de derde ronde werd gewerkt aan de breedte op cornerback met Jaylin Smith (USC). Een ronde later werd ook zijn teamgenoot RB Woody Marks gekozen door de Texans. Hij vult een al drukbezet backfield aan.

De vijfde ronde kwam zonder picks voor Houston, maar in de zesde werden twee projecten voor de lange termijn gekozen. Safety Jalen Reed (Penn State) en quarterback Graham Mertz (Florida). Het contract van backup QB Davis Mills loopt af in 2026 en dus willen de Texans een geschikte vervanger ontwikkelen. De laatste twee keuzes vielen op DT Kyonte Hamilton (Rutgers) en TE Luke Lachey (Iowa).

OFFENSE

Eén van de grootste veranderingen vond plaats in de coaching staff. Offensive coordinator Bobby Slowik en O-line coach Chris Strausser werden ontslagen. Slowik werd vervangen door Nick Caley, die tight ends coach was bij de Rams. Tot dusverre komt er weinig spectaculairs uit Caley, maar Stroud gaf wel aan blij te zijn met het krijgen van meer verantwoordelijkheid over zijn offense. De O-line is al uitvoerig besproken en daar is het vooral de vraag hoe de nieuwe aanwinsten uitpakken. Er is in ieder geval sprake van voldoende concurrentie.

Vorig seizoen leek de groep wide receivers, tight end incluis, veelbelovend. Diggs, Dell, Collins en Dalton Schultz. Echter, Diggs scheurde zijn voorste kruisband, Dell was herstellende van een schotwond en blesseerde later zijn knie hevig, en Collins kon in week 5 al op injured reserve. Diggs keert niet meer terug en voor Dell is het de vraag hoe hij terugkeert. Met Kirk en de twee rookies is het onzeker of er in 2025 voldoende geleverd kan worden.

Hetzelfde geldt voor de running backs. Vanachter een O-line die de offense meer kostte dan opleverde, wist Mixon verrassend veel meters te maken. De vraag is hoe duurzaam dit is en of de O-line vernieuwing meer lucht geeft aan de RBs.

DEFENSE

Verdedigend waren de Houston Texans uitstekend in 2025. In de divisional round hielden ze de Chiefs op slechts 23 punten, maar aanvallend kwamen ze zelf niet verder dan 14. Het ligt niet in de lijn der verwachting dat de defense een even hoog niveau kan halen. Dat betekent echter niet dat er zorgen bestaan rondom deze unit. Het blijft één van de betere defenses in de league. Immers, DeMeco Ryans is een zeer vaardige defensieve head coach en dat zorgt voor een relatief hoge ondergrens.

Vanaf de edge vormen Danielle Hunter en Will Anderson Jr. een bedreiging voor iedere quarterback. Defensive tackles Sheldon Rankins en Mario Edwards Jr. brengen de benodigde ervaring en leiderschap. Achter de defensive line neemt Azeez Al-Shaair plaats als de onbetwiste middle linebacker. De plaatsen naast hem zijn nog niet vergeven. Voor nu lijkt het erop dat Henry To’o To’o en Christian Harris dat gaan worden. Echter, voormalig Colt E.J. Speed is een serieuze kandidaat om één van hen uit de basis te spelen.

De secondary ziet er verder degelijk uit. Safety Gardner-Johnson heeft een neusje voor de bal en is niet vies van wat trash talk. Naast hem hoopt de jonge Calen Bullock een sterk rookieseizoen vervolg te geven in 2025. Ook het cornerbacktrio is vrij jong, maar van hoge kwaliteit. Derek Stingley is één van de betere cornerbacks in de league en Kamari Lassiter had een goed rookieseizoen. Jalen Pitre kende ook een sterk 2024 tot hij zijn borstspier scheurde.

CONCLUSIE

Aanvallend is het waarschijnlijk beter in 2025, maar verdedigend zal er volgens de footballwetten sprake zijn van een kleine terugval. Dat betekent eigenlijk dat de Houston Texans een pas op de plaats maken. Tenzij de vele wisselingen in de O-line onverwacht gunstig uitpakken. De kans is echter groter dat de O-line in 2025 nog steeds onvoldoende is. Een quarterback als C.J. Stroud verdient de bescherming en wapens die passen bij een speler van zijn kaliber. Daar hoort ook een running game bij die voldoende kan floreren van achter de O-line. Kortom, de potentie blijft, maar 2025 wordt een herhaling van zetten.

Voorspelling: 9-8


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: David J. Philip/AP Photo

NFL 32-in-32 | Tampa Bay Buccaneers: Kan Baker bevestigen?

0

Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 24 het team dat onder leiding van Baker Mayfield opnieuw de play-offs wil halen: de Tampa Bay Buccaneers.

Vorig jaar voorspelden we het record van de Buccaneers precies goed; 10-7. Daarmee gingen ze als winnaar van de NFC South als #4 seed de play-offs in, waarin ze nipt van de Commanders verloren. Toch was men positief over het seizoen, met name over de manier waarop Baker het team bij de hand nam. Daarnaast sloten ze natuurlijk het seizoen af met een heerlijke play waarop Mike Evans tóch zijn 1000 yards haalde. Zo evenaarde hij het record van 11 aaneengesloten seizoenen met 1000 yards of meer sinds zijn start in de NFL. Hij zal erop gebrand zijn om alleenhouder van dit record te worden en dat zou best eens mogelijk kunnen zijn.

FREE AGENCY

De Bucs beleefden een rustige periode van free agency, met als grootste klapper het nieuwe contract voor Chris Godwin. De wide receiver wordt 3 jaar langer in Tampa gehouden voor maar liefst 22 miljoen dollar per jaar. Zo heeft Baker de garantie dat hij over zijn vertrouwde schakels kan beschikken met Evans en Godwin. Center Robert Hainsey, die na 1 game zijn plek al verloor aan rookie Graham Barton, verliet het team voor de Jacksonville Jaguars. Aangezien Barton toch als starter gezien wordt, zal dit niet veel impact hebben mits hij fit blijft. Left guard Ben Bredeson heeft ook een contractverlenging getekend, dus de O-line blijft compleet in tact. De defense kreeg ook nog een boost met het aantrekken van Haason Reddick van de Jets als nieuwe edge rusher. Daarbij heeft Lavonte David ook een contractverlenging getekend. De Bucs lijken dus vooral wat sterker geworden na hun free agency.

NFL DRAFT

In de draft werd in de eerste ronde gekozen voor wide receiver Emeka Egbuka met pick 19. Dat is geen gekke keuze, aangezien Evans toch al 32 is. Voor de toekomst lijkt Egbuka dus een goede opvolger die veel van Evans zal kunnen leren. Met hun volgende 4 picks koos Tampa Bay voor twee cornerbacks en twee edge rushers om ook de verdediging wat meer diepte te geven. Al met al prima picks om een key speler toe te voegen aan hun offense en wat meer keuze in hun defense.

Na de draft en free agency gaat het echter vooral over undrafted free agent Desmond Watson. Hij werd namelijk na de draft opgepikt en komt nog steeds in het nieuws vanwege zijn gewicht. Met 210 kilo wordt hij door de coaching staff in een speciaal programma gezet om af te vallen. Hij mag niet meetrainen met het team totdat hij op het gewicht zit dat de coaches voor ogen hebben. Het is de vraag wanneer hij daaraan voldoet, maar tot die tijd richten alle media zich op hem.

2025 Tampa Bay Bucs Depth Chart

OFFENSE

Zoals gezegd is er een vertrouwde offense te zien bij de Buccaneers dit jaar. Godwin tekende een dik contract om hem nog 3 jaar daar te houden en ook Baker staat als quarterback stevig in zijn schoenen. Ze zullen vooral hopen dat hij eenzelfde seizoen kan laten zien als afgelopen jaar. Als hij zelfs nog wat constanter kan presteren, zoals in de tweede helft van vorig jaar, dan kunnen ze nog een beter record laten noteren. Na hun bye in week 11 verloren ze nog maar 1 game in het reguliere seizoen. Daardoor wonnen ze uiteindelijk ook hun divisie. Het is wel de vraag hoe fit Godwin gaat zijn bij de start van het seizoen. Hij zal niet meer op de PUP-lijst staan bij de start van het seizoen, maar spelen doet hij in september wellicht nog niet.

Bovendien gaat Mike Evans een contract year in. Zijn verbintenis loopt namelijk na dit seizoen af. Hij zal zich dus in de kijker willen spelen door opnieuw een 1000 yard seizoen te behalen. Voor de toekomst hebben de Bucs in ieder geval al Egbuka gedraft die door blessures meteen al een serieuze rol zal gaan spelen. Niet alleen Godwin, maar ook Jalen McMillan is namelijk geblesseerd, waarbij het de vraag is wanneer hij klaar zal zijn om aan het seizoen te beginnen. Aangezien hij op IR het seizoen begint, zal hij de eerste vier weken niet beschikbaar zijn. Volop kansen voor Egbuka dus!

DEFENSE

Qua defense is er niet veel veranderd in Tampa. Reddick is de voornaamste aanwinst, die met de huidige ervaren spelers een mooie match zal zijn. Samen met David en ook Anthony Walker Jr. maken zij een sterk blok waar de tegenstanders nog maar doorheen moeten zien te komen. Bovendien zijn Vita Vea en Antoine Winfield Jr. als blikvangers natuurlijk ook nog actief bij de Buccaneers. Coach Todd Bowles hoopt dat zij net zo’n spectaculair seizoen zullen draaien als afgelopen jaar. Tykee Smith is als free safety nu de eerste keuze en na 6 starts vorig seizoen zal hij nu moeten laten zien dat hij de onbetwiste nummer 1 is op zijn positie.

CONCLUSIE

Uiteindelijk zijn de Buccaneers dus op het eerste oog een stukje sterker geworden met de toevoegingen uit de draft en in free agency. Daarnaast zijn sommige vaste sterkhouders langer vastgelegd en is er een fijne basis om het seizoen mee te beginnen. Het is echter wel de vraag hoe consistent Baker gaat spelen in de eerste weken zonder Godwin en McMillan. Als hij niet alleen met Evans maar ook met Egbuka en tight end Cade Otton een goede chemie vindt, kan het uitdraaien op een mooi seizoen. De titel van de NFC South ligt voor hen voor het oprapen, maar dan moet iedereen wel fit worden.

Voorspelling: 11-6


Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!

Coverfoto: Getty Images

MLB Dutch Watch: Profar laat spierballen zien, moeizame week Jansen en Rafaela

0

Net als vorige week speelt Jurickson Profar een belangrijke rol in de Dutch Watch. Dit keer niet met zijn handschoen, maar “gewoon” met zijn knuppel. De outfielder van de Atlanta Braves timmerde er namelijk aardig op los deze week. Dat kan bepaald niet gezegd worden van Ceddanne Rafaela. Het Red Sox-talent kan het ritme van voor de All-Star Game nog niet vinden en dat terwijl zijn team het zo goed kan gebruiken.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 485 AB, .229/.301/.330, .630 OPS, 54 R, 50 RBI, 17 2B, 10 HR, 12 SB, 78 OPS+

Zelf zullen de Atlanta Braves de play-offs niet meer halen dit seizoen. Zij doen er echter de laatste tijd alles aan om ook voor anderen dat feestje te verpesten. Na die pijnlijke sweep in eigen huis tegen de enorm red hot Milwaukee Brewers waren Ozzie Albies en de zijnen vervolgens te sterk voor Miami en de Mets. Met name voor de club uit New York vervelend. Eind juli voerden de Mets hun divisie immers nog aan en opeens moeten ze zelfs vrezen voor hun wildcard. Vorig weekend moesten de Cleveland Guardians de volgende worden die averij opliepen richting het postseason. Cleveland was tot dan toe bezig aan een prima maand, maar ja…toen kwamen de Braves op bezoek.

EINDELIJK EEN STREAK

Dat drieluik begon vorige week vrijdag met een masterclass van de pas 23-jarige Hurston Waldrep. De Braves-starter gaf in zes innings slechts 2 hits op en mocht zijn derde winstpartij bijschrijven omdat Ozzie Albies in de vierde inning de eerste van 2 runs namens Atlanta scoorde. De infielder was 1-for-4 aan slag en dus goed voor de helft van de productie in deze met 2-0 gewonnen wedstrijd. Een stuk minder spannend was het die zaterdag. Met 10-1 haalden de Braves weer eens flink uit, maar Albies droeg aanvallend niets bij. Met 0-for-5 was hij een van de weinigen zonder hit in de line-up, maar dit zette hij zondag dan weer recht in de series finale.

Voor het eerst dit seizoen hoopten de Braves een 5-game winning streak aan elkaar te knopen, maar de Guardians wensten daar niet aan mee te werken. Die twee nederlagen konden ze al niet gebruiken, laat staan ook nog een derde. De 4-1 voorsprong na vier innings kwam dan ook als geroepen voor ze. In de vijfde knabbelden de Braves dankzij een RBI-single al wat van die achterstand af. De genadeklap volgde in de zesde inning. Daarover later meer, maar als we een tipje van de sluier oplichten dan kunnen we verklappen dat een landgenoot van Albies verantwoordelijk was voor de uiteindelijk 5-4 overwinning.

RUNS TE OVER…

Vijf wedstrijden op rij waren nu gewonnen door de Atlanta Braves. Een unicum dit seizoen en er zat meer in het vat, want de White Sox kwamen naar Atlanta. Dat de Braves van dit seizoen geen tegenstander licht op kunnen vatten, bleek afgelopen maandag al. Ozzie Albies was 1-for-4 met een walk en een run in een duel dat gerust als slugfest betiteld mag worden. Chicago liep vroeg weg, de achtervolging werd te laat ingezet en uiteindelijk prijkte er 9-13 op het scorebord. Een pijnlijke nederlaag, die een dag later rechtgezet wordt.

Al zag het daar bepaald niet naar uit na zes innings. Bij een 4-10 achterstand gaf niemand nog iets voor de kansen van Atlanta, maar de thuisploeg schudde zowaar een knappe comeback uit de mouw. Met 3-for-5 had Albies het prima naar zijn zin in ’t slagperk en in de zevende inning was hij met een 2-run RBI-single ook nog eens erg belangrijk in deze achtervolging. Mede dankzij die 2 RBIs en een run van hun tweedehonkman draaiden de Braves het volledig om en wonnen met 11-10.

Na 43 runs in twee wedstrijden kon je de klok er bijna op gelijk zetten dat de series finale een totaal tegenovergesteld beeld zou geven. En dat klopte. Namens de Braves was de jonge starter Hurston Waldrep opnieuw uitstekend bezig en dankzij Albies kreeg hij ook zijn vierde “W” achter zijn naam. Hij was het namelijk die in de vierde inning de enige run in de wedstrijd over de thuisplaat bracht. Of eigenlijk was dit de White Sox-defensie zelf. Zij gingen in de fout op een klap van Albies waardoor Marcell Ozuna al vroeg de eindstand op 1-0 bepaalde.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 454 AB, .264/.333/.392, .725 OPS, 58 R, 45 RBI, 28 2B, 10 HR, 19 SB, 102 OPS+

Je hebt interessante affiches en dan heb je nog de clash tussen de LA Dodgers en San Diego Padres vorig weekend in LA. Dankzij zeven overwinningen in de laatste acht wedstrijden én een 5-game winning streak hadden de Padres zojuist de koppositie in de NL West overgenomen van de zwalkende Dodgers. Vorige week konden de Friars in een head-to-head daadwerkelijk laten zien dat ze op dit moment beter waren dan de grote rivaal. Of hadden ze een slapende reus wakker gemaakt en de Dodgers juist op scherp gezet?

DODGERS ZETTEN FRIARS OP HUN PLEK

Xander Bogaerts begon aan deze serie van drie met een 5-game hitting streak op zak. Al in de eerste ontmoeting liep die reeks spaak,. Bogaerts en de Padres hadden weinig in te brengen tegen Clayton Kershaw. De Dodgers-starter stond in zijn zes innings slechts 2 hits toe en liet het daarna aan zijn relievers. Bij de Padres deden de 5 werpers het niet slechter, maar de Dodgers toonden zich simpelweg effectiever. Zij hielden Bogaerts met 0-for-4 van de honken en pakten de eerste wedstrijd met een 3-2 zege. Met 1-for-4 was de kortestop in het tweede duel ietsje gelukkiger, maar dit keer maakten de Dodgers het geen moment spannend. Zij liepen al vroeg weg naar een 5-0 voorsprong en gunden de Friars geen enkele run op weg naar een 6-0 zege.

Niet alleen was LA op weg naar een sweep in deze serie, maar de Dodgers hadden inmiddels ook de koppositie heroverd. Echter konden de Padres bij winst op zondag weer op gelijke hoogte komen. Helaas voor hen nam de thuisploeg al in de eerste inning een 4-0 voorsprong. Inning voor inning en run voor run werd die door de Padres teniet gedaan. Bogaerts was dan wel 0-for-3 in zijn AB’s, maar een HBP in de achtste inning leverde uiteindelijk wel de 4-4 op. San Diego leek nu het momentum te hebben. Tot ze dit in de gelijkmakende achtste weer verloren. Een solo homerun van Mookie Betts zorgde er alsnog voor dat de Dodgers er met een 5-4 overwinning vandoor gingen. En dus weer een voorsprong van 2 gewonnen wedstrijden in de divisie hadden.

REVANCHE TEGEN GIANTS

De Dodgers gaven de Padres dus stof tot nadenken, maar Bogaerts en de zijnen kregen geen tijd om hier lang bij stil te staan. In het eigen Petco Park wachtte hen deze week een serie van vier tegen opnieuw een rivaal uit de eigen staat. De Giants wilden afgelopen maandag razendsnel zaken doen. Al in de eerste inning scoorden de bezoekers uit San Francisco 4 runs en dwongen de Padres daardoor in de achtervolging. Die kwam er ook. Alleen wat aan de late kant. Bogaerts was 1-for-4 en scoorde in de zevende inning na zijn tweehonkslag. Die inning leverde San Diego uiteindelijk 3 runs op waardoor ze net tekort kwamen: 3-4.

Na vier verliespartijen op rij werd het hoog tijd voor een overwinning. Die kwam er. En ook nog eens met redelijk ruime cijfers. De Padres legden dinsdag beslag op de tweede wedstrijd in deze serie door met 5-1 te winnen. Met 0-for-3 en een HBP bleef de bijdrage van Bogaerts beperkt. Voor de derde wedstrijd bleef de kortestop aan de kant en zag hij hoe zijn Padres nog een versnelling hoger schakelden. Met 8-1 werden de bezoekers van het veld geslagen.

Diezelfde bezoekers hadden donderdag in de series finale zowel het eerste als het laatste woord. Echter was dat voor de Giants niet genoeg om deze serie in evenwicht te brengen. Het waren namelijk de Padres die in de vierde, maar vooral in de vijfde inning flink tekeer gingen. En in beide innings was er een RBI voor Xander Bogaerts weggelegd. De eerste kwam tot stand middels een sac fly en liet Luis Arraez scoren.

Manny Machado kon in de vijfde inning scoren na een RBI-single van zijn kortestop. Bogaerts was dus verantwoordelijk voor 2 RBIs op weg naar opnieuw een duidelijke overwinning: 8-4. Deze winstreeks is voor de club ook een lekker steuntje in de rug, want dit weekend wacht opnieuw een drieluik tegen de Dodgers. Dit keer in eigen huis.


KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 48.0 IP, 5-3 (23 SV-1 BS), 3.00 ERA, 1.083 WHIP, 3.74 FIP, 17 R, 16 ER, 16 BB, 48K, 141 ERA+

Het was een lekker weekje voor de rode kant van Los Angels. De Angels stuntten door stadgenoot Dodgers op een sweep te trakteren en Kenly Jansen was bij elk van die drie overwinningen betrokken geweest. Zulke resultaten zijn echter alleen mooi als deze gevolgd worden door goede prestaties tegen de mindere goden. We kunnen zonder twijfel stellen dat de Athletics wel aan die omschrijving voldoen. Vorig weekend mochten de Angels op bezoek in Sutter Health Park hun volwassenheid tonen. En dat ging bepaald niet zoals vooraf gehoopt.

MOEIZAAM

De eerste twee wedstrijden in deze reeks van drie gingen namelijk naar de thuisploeg. En de A’s lieten het nog niet eens spannend worden ook. Na een 3-10 en een 2-7 nederlaag moesten de Halos zondag in de series finale aan de bak om een toch wel een kleine blamage te voorkomen. Als je net drie keer op rij wint van de Dodgers, dan staat het niet lekker als je daarna drie keer kansloos onderuit gaat tegen de Athletics. Dit lieten ze dan ook niet gebeuren. Bij een 5-5 stand in de negende inning moest Jansen proberen om deze wedstrijd richting extra innings te krijgen. Eerlijk is eerlijk, de closer heeft wel betere dagen gekend, maar uiteindelijk lukte hem dit wel.

Jansen opende de inning door een single én een walk weg te geven. Iets wat we de laatste tijd niet meer van hem gewend waren. Hij herpakte zich echter razendsnel door de volgende twee slagmannen met drie slag weg te zetten. Met nog altijd twee honken bezet maakte Jansen het zichzelf niet gemakkelijk door Tyler Soderstrom met vier wijd op de honken te zetten. Over druk en spanning dus niets te klagen, maar Lawrence Butler hielp Jansen en de Angels een handje door de eerste pitch bijna loodrecht omhoog te slaan voor de derde nul.

Waar de A’s hun kansen onbenut lieten, deden de Angels dit in de tiende inning zeker niet. Zij sloegen maar liefst 6 runs over de thuisplaat en daar hadden de Athletics niet van terug. Hoewel Jansen met 28 pitches lang niet zo dominant was als de laatste weken mocht hij wel zijn vijfde overwinning bijschrijven. Dankzij deze 11-5 overwinning viel het met ’t gezichtsverlies van de Halos ook nog best mee.

EERSTE NEGATIEVE RESULTAAT IN MAANDEN

Helaas voor Kenley Jansen zette die trend door in de tweede ontmoeting tussen zijn Angels en de Cincinnati Reds. De bezoekers uit Cincy hadden het eerste duel al met 4-1 gewonnen en ’t was de thuisploeg er dus alles aan gelegen deze serie gelijk te trekken. Gelijk was het ook toen Jansen zich in de negende inning naar de heuvel begaf. Beide teams hadden 4 runs gescoord en aan de Angels-closer de taak om dit nog even zo te houden. Met een strikeout voor Noelvi Marte mocht het begin van Kenley Jansen er ook zeker zijn.

De problemen stapelden zich echter op na die strikeout. Door een single, een HBP en een walk liepen de honken vol. Met dus die ene nul nog maar op het bord. Daar kwam een tweede bij na een sac fly, maar dit ging dus wel ten koste van een run. Gavin Lux maakte er met een RBI-double 6-4 van, maar uit deze zelfde play kwam ook de derde nul. Aangezien de Angels de schade niet meer konden repareren in hun gelijkmakende negende inning liep Jansen tegen zijn eerste negatieve resultaat sinds 29 juni aan. Overigens bleef een sweep LA nog wel bespaard. Met 2-1 wonnen zij namelijk de laatste wedstrijd in deze serie van drie. Op Kenley Jansen werd dit keer geen beroep gedaan.


JURICKSON PROFAR (OF, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 188 AB, .250/.353/.468, .821 OPS, 35 R, 28 RBI, 9 2B, 10 HR, 5 SB, 129 OPS+

De aandacht ging vorige week vooral uit naar zijn geweldige catch in de doubleheader tegen Miami, maar we moeten niet vergeten dat Jurickson Profar zich aan slag ook niet onbetuigd laat. Niet voor niets is hij de leadoff hitter van de Braves na de terugkeer van zijn schorsing. Het zijn niet alleen de hits die ’t doen voor Profar. Met de ogen van de international is ook weinig mis. Regelmatig komt hij met vier wijd op de honken om vanaf daar de tegenstander onder druk te zetten. Niet dat het de ploeg nog veel helpt richting de play-offs, maar toch. Afgelopen week liet Profar opnieuw van zich horen. Zowel tegen de Guardians als tegen de White Sox had hij ’t aan slag aardig op de heupen.

PROFAR PLAYS LONG BALL pt. 1

Nog niet zozeer in dat pitcher’s duel vorige week vrijdag. De Braves hadden aan 2 runs genoeg om te winnen en Profar noteerde 1 hit in 4 AB’s. Een dag later deed hij precies dat wat een leadoff hitter hoort te doen. Hoewel Jurickson Profar verstoken bleef van een hit, bereikte hij wel twee keer de honken na vier wijd. Zonder resultaat dit keer, maar pijn deed het Atlanta niet. De Braves waren met 10-1 veel te sterk voor Cleveland. Zijn moment van glorie deze serie zou pas komen in de series finale. Atlanta had dankzij die twee overwinningen de winst al te pakken, maar het zou wel fijn zijn als ze met een sweep weer terug naar Truist Park konden.

Die sweep kwam er. Dankzij Profar. Hij had al een single in de derde inning, maar die viel volledig in het niet bij de klap in de zesde. Bij een 3-4 achterstand en derdehonkman Nacho Alvarez Jr. op het tweede honk klapperde Profar er een 2-run homerun uit. Hij bezorgde de Braves daarmee de leiding en achteraf was die 5-4 ook de eindstand. Voor het eerst dit seizoen had Atlanta nu een 5-game winning streak. Met een tegenstander als de White Sox nu in aantocht kregen ze een uitgelezen kans om die winstreeks door te trekken. Aan Profar zou het alvast niet liggen…

PROFAR PLAYS LONG BALL pt. 2

De winning streak van de Braves liep afgelopen maandag in de eerste wedstrijd tegen Chicago dus op de klippen, maar Profar viel niets te verwijten. Met 3-for-5 deed zijn slaggemiddelde uitstekende zaken, maar veel knapper was nog dat van die 3 hits er 2 de tribunes in gingen. In de zesde inning maakte hij met een 2-run homerun een einde aan een lange AB en nam Albies mee over de thuisplaat. Twee innings later was het opnieuw raak. Bij een 6-13 achterstand en twee honken bezet knalde Profar er dit keer een 3-run homerun uit. Met die twee long balls én 5 RBIs redde hij de wedstrijd niet, maar dat maakte de prestatie niet minder knap.

Jurickson Profar had nu 3 homeruns in zijn laatste twee wedstrijden. Die bijzondere reeks zette hij dinsdag voort in de tweede ontmoeting tegen de White Sox. Bij een 2-3 achterstand in de vierde inning nam hij wederom Ozzie Albies mee over de thuisplaat bij zijn 2-run homerun. Die 4 runs waren op dat moment bij lange na nog niet genoeg voor de overwinning, maar die zou er uiteindelijk wel komen. Na opnieuw een slugfest: 11-10. Voor Profar kwam er woensdag in de derde ontmoeting een einde aan een hele knappe serie. Hij wist maar liefst 18 wedstrijden op rij de honken te bereiken, maar in de series finale lukte hem dit niet. Het deerde Atlanta niet, want die wisten ’t ook zonder zijn aanvallende inbreng te redden: 1-0.


CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 420 AB, .252/.296/.426, .722 OPS, 66 R, 52 RBI, 25 2B, 14 HR, 18 SB, 98 OPS+

Na een matige road triplangs San Diego en Houston keerden de Red Sox vorig weekend terug naar het vertrouwde Fenway Park. Boston won slechts twee van de zes wedstrijden tijdens die reeks uitwedstrijden, maar echt veel pijn deed hen dat nou ook weer niet. Ze hadden immers nog altijd uitstekende papieren voor één van de drie wildcards, maar ze zagen wel concurrenten New York Yankees en Seattle Mariners naderen. Voor Boston was het dan ook wel lekker dat ze deze week twee tegenstanders troffen die ze op papier konden hebben. Eerst de Miami Marlins. Daarna de Baltimore Orioles.

HERSTEL VOOR BOSOX

Na vier nederlagen in hun laatste vijf wedstrijden lieten de Red Sox zich vorige week vrijdag van een betere kant zien. Thuis werd gewonnen van de Marlins. Nipt weliswaar, maar ook een 2-1 verdwijnt keurig in de kolom met zeges. Of het helemaal verdiend was, kun je ook over discussiëren. Miami bracht 9 hits op het bord tegenover slechts 3 hits voor de thuisploeg. Ceddanne Rafaela werd met 0-for-3 en 2 K’s van de honken gehouden, maar uiteindelijk lachten hij en de BoSox dus wel het laatst.

Beter verging het de rappe outfielder op zaterdag 16 augustus. Rafaela begon de vierde inning met een tweehonkslag en werd door Alex Bregman middels een RBI-single binnengeslagen. Daarmee hadden de Red Sox een meer dan comfortabele 7-0 voorsprong te pakken. Miami zette nog wel een achtervolging in, maar die stokte bij 7-5. Boston had de winst in de serie alvast veiliggesteld, maar een sweep van de Marlins was in deze fase wel erg wenselijk. Die kwam er echter niet. Ceddanne Rafaela kon zondag aan slag opnieuw geen potten breken, was 0-for-3 met een walk en ging met de Red Sox 3-5 onderuit.

Je kunt het seizoen niet winnen in de eerste weken of maanden, maar je kunt ‘m daar wel verliezen. Vraag dat maar aan de Baltimore Orioles. Die club nam na 43 wedstrijden en 28 nederlagen afscheid van manager Brandon Hyde en zag ’t record daarna verbeteren onder Tony Mansolino. Veel te laat om nog een rol van betekenis te spelen, maar op tijd om andere teams in de wielen te rijden. Dat is namelijk precies wat ze deze week in Boston deden. Met vier overwinningen in hun laatste vijf wedstrijden hadden de O’s de slag aardig te pakken en in hun twee duels in Fenway Park gingen ze daar vrolijk mee door.

RIVALRY IN ZICHT!

Helaas zette ook Ceddanne Rafaela zijn magere prestaties aan slag van de laatste tijd door. Hij was 0-for-4 in de met 3-6 verloren eerste wedstrijd en als invaller 0-for-1 in de met 3-4 verloren tweede. In dat duel viel de beslissing pas in de elfde inning, maar voor Boston maakte dat het niet minder pijnlijk. Boston verloor nu hun laatste drie wedstrijden en zag de Yankees passeren in de NL East. En laat dat nu ook de volgende tegenstander van de Red Sox zijn.

Boston treft hun aartsrivaal op een vervelend moment. Niet alleen beginnen de Yankees aan die serie met een 5-game winning streak op zak, maar evenaarden deze week ook nog eens een MLB-record door in hun twee wedstrijden tegen de Tampa Bay Rays maar liefst 14 homeruns te slaan. Dat record was tot woensdag in handen van de Cincinnati Reds toen zij in 1999 14 homeruns sloegen in hun twee duels met de Phillies. Eén van die homers werd destijds geslagen door Aaron Boone, de huidige manager van de Yankees.

Cover photo: John E. Sokolowski/USA TODAY Sports