MLB Dutch Watch: Profar laat spierballen zien, moeizame week Jansen en Rafaela

Net als vorige week speelt Jurickson Profar een belangrijke rol in de Dutch Watch. Dit keer niet met zijn handschoen, maar “gewoon” met zijn knuppel. De outfielder van de Atlanta Braves timmerde er namelijk aardig op los deze week. Dat kan bepaald niet gezegd worden van Ceddanne Rafaela. Het Red Sox-talent kan het ritme van voor de All-Star Game nog niet vinden en dat terwijl zijn team het zo goed kan gebruiken.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 485 AB, .229/.301/.330, .630 OPS, 54 R, 50 RBI, 17 2B, 10 HR, 12 SB, 78 OPS+

Zelf zullen de Atlanta Braves de play-offs niet meer halen dit seizoen. Zij doen er echter de laatste tijd alles aan om ook voor anderen dat feestje te verpesten. Na die pijnlijke sweep in eigen huis tegen de enorm red hot Milwaukee Brewers waren Ozzie Albies en de zijnen vervolgens te sterk voor Miami en de Mets. Met name voor de club uit New York vervelend. Eind juli voerden de Mets hun divisie immers nog aan en opeens moeten ze zelfs vrezen voor hun wildcard. Vorig weekend moesten de Cleveland Guardians de volgende worden die averij opliepen richting het postseason. Cleveland was tot dan toe bezig aan een prima maand, maar ja…toen kwamen de Braves op bezoek.

EINDELIJK EEN STREAK

Dat drieluik begon vorige week vrijdag met een masterclass van de pas 23-jarige Hurston Waldrep. De Braves-starter gaf in zes innings slechts 2 hits op en mocht zijn derde winstpartij bijschrijven omdat Ozzie Albies in de vierde inning de eerste van 2 runs namens Atlanta scoorde. De infielder was 1-for-4 aan slag en dus goed voor de helft van de productie in deze met 2-0 gewonnen wedstrijd. Een stuk minder spannend was het die zaterdag. Met 10-1 haalden de Braves weer eens flink uit, maar Albies droeg aanvallend niets bij. Met 0-for-5 was hij een van de weinigen zonder hit in de line-up, maar dit zette hij zondag dan weer recht in de series finale.

Voor het eerst dit seizoen hoopten de Braves een 5-game winning streak aan elkaar te knopen, maar de Guardians wensten daar niet aan mee te werken. Die twee nederlagen konden ze al niet gebruiken, laat staan ook nog een derde. De 4-1 voorsprong na vier innings kwam dan ook als geroepen voor ze. In de vijfde knabbelden de Braves dankzij een RBI-single al wat van die achterstand af. De genadeklap volgde in de zesde inning. Daarover later meer, maar als we een tipje van de sluier oplichten dan kunnen we verklappen dat een landgenoot van Albies verantwoordelijk was voor de uiteindelijk 5-4 overwinning.

RUNS TE OVER…

Vijf wedstrijden op rij waren nu gewonnen door de Atlanta Braves. Een unicum dit seizoen en er zat meer in het vat, want de White Sox kwamen naar Atlanta. Dat de Braves van dit seizoen geen tegenstander licht op kunnen vatten, bleek afgelopen maandag al. Ozzie Albies was 1-for-4 met een walk en een run in een duel dat gerust als slugfest betiteld mag worden. Chicago liep vroeg weg, de achtervolging werd te laat ingezet en uiteindelijk prijkte er 9-13 op het scorebord. Een pijnlijke nederlaag, die een dag later rechtgezet wordt.

Al zag het daar bepaald niet naar uit na zes innings. Bij een 4-10 achterstand gaf niemand nog iets voor de kansen van Atlanta, maar de thuisploeg schudde zowaar een knappe comeback uit de mouw. Met 3-for-5 had Albies het prima naar zijn zin in ’t slagperk en in de zevende inning was hij met een 2-run RBI-single ook nog eens erg belangrijk in deze achtervolging. Mede dankzij die 2 RBIs en een run van hun tweedehonkman draaiden de Braves het volledig om en wonnen met 11-10.

Na 43 runs in twee wedstrijden kon je de klok er bijna op gelijk zetten dat de series finale een totaal tegenovergesteld beeld zou geven. En dat klopte. Namens de Braves was de jonge starter Hurston Waldrep opnieuw uitstekend bezig en dankzij Albies kreeg hij ook zijn vierde “W” achter zijn naam. Hij was het namelijk die in de vierde inning de enige run in de wedstrijd over de thuisplaat bracht. Of eigenlijk was dit de White Sox-defensie zelf. Zij gingen in de fout op een klap van Albies waardoor Marcell Ozuna al vroeg de eindstand op 1-0 bepaalde.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 454 AB, .264/.333/.392, .725 OPS, 58 R, 45 RBI, 28 2B, 10 HR, 19 SB, 102 OPS+

Je hebt interessante affiches en dan heb je nog de clash tussen de LA Dodgers en San Diego Padres vorig weekend in LA. Dankzij zeven overwinningen in de laatste acht wedstrijden én een 5-game winning streak hadden de Padres zojuist de koppositie in de NL West overgenomen van de zwalkende Dodgers. Vorige week konden de Friars in een head-to-head daadwerkelijk laten zien dat ze op dit moment beter waren dan de grote rivaal. Of hadden ze een slapende reus wakker gemaakt en de Dodgers juist op scherp gezet?

DODGERS ZETTEN FRIARS OP HUN PLEK

Xander Bogaerts begon aan deze serie van drie met een 5-game hitting streak op zak. Al in de eerste ontmoeting liep die reeks spaak,. Bogaerts en de Padres hadden weinig in te brengen tegen Clayton Kershaw. De Dodgers-starter stond in zijn zes innings slechts 2 hits toe en liet het daarna aan zijn relievers. Bij de Padres deden de 5 werpers het niet slechter, maar de Dodgers toonden zich simpelweg effectiever. Zij hielden Bogaerts met 0-for-4 van de honken en pakten de eerste wedstrijd met een 3-2 zege. Met 1-for-4 was de kortestop in het tweede duel ietsje gelukkiger, maar dit keer maakten de Dodgers het geen moment spannend. Zij liepen al vroeg weg naar een 5-0 voorsprong en gunden de Friars geen enkele run op weg naar een 6-0 zege.

Niet alleen was LA op weg naar een sweep in deze serie, maar de Dodgers hadden inmiddels ook de koppositie heroverd. Echter konden de Padres bij winst op zondag weer op gelijke hoogte komen. Helaas voor hen nam de thuisploeg al in de eerste inning een 4-0 voorsprong. Inning voor inning en run voor run werd die door de Padres teniet gedaan. Bogaerts was dan wel 0-for-3 in zijn AB’s, maar een HBP in de achtste inning leverde uiteindelijk wel de 4-4 op. San Diego leek nu het momentum te hebben. Tot ze dit in de gelijkmakende achtste weer verloren. Een solo homerun van Mookie Betts zorgde er alsnog voor dat de Dodgers er met een 5-4 overwinning vandoor gingen. En dus weer een voorsprong van 2 gewonnen wedstrijden in de divisie hadden.

REVANCHE TEGEN GIANTS

De Dodgers gaven de Padres dus stof tot nadenken, maar Bogaerts en de zijnen kregen geen tijd om hier lang bij stil te staan. In het eigen Petco Park wachtte hen deze week een serie van vier tegen opnieuw een rivaal uit de eigen staat. De Giants wilden afgelopen maandag razendsnel zaken doen. Al in de eerste inning scoorden de bezoekers uit San Francisco 4 runs en dwongen de Padres daardoor in de achtervolging. Die kwam er ook. Alleen wat aan de late kant. Bogaerts was 1-for-4 en scoorde in de zevende inning na zijn tweehonkslag. Die inning leverde San Diego uiteindelijk 3 runs op waardoor ze net tekort kwamen: 3-4.

Na vier verliespartijen op rij werd het hoog tijd voor een overwinning. Die kwam er. En ook nog eens met redelijk ruime cijfers. De Padres legden dinsdag beslag op de tweede wedstrijd in deze serie door met 5-1 te winnen. Met 0-for-3 en een HBP bleef de bijdrage van Bogaerts beperkt. Voor de derde wedstrijd bleef de kortestop aan de kant en zag hij hoe zijn Padres nog een versnelling hoger schakelden. Met 8-1 werden de bezoekers van het veld geslagen.

Diezelfde bezoekers hadden donderdag in de series finale zowel het eerste als het laatste woord. Echter was dat voor de Giants niet genoeg om deze serie in evenwicht te brengen. Het waren namelijk de Padres die in de vierde, maar vooral in de vijfde inning flink tekeer gingen. En in beide innings was er een RBI voor Xander Bogaerts weggelegd. De eerste kwam tot stand middels een sac fly en liet Luis Arraez scoren.

Manny Machado kon in de vijfde inning scoren na een RBI-single van zijn kortestop. Bogaerts was dus verantwoordelijk voor 2 RBIs op weg naar opnieuw een duidelijke overwinning: 8-4. Deze winstreeks is voor de club ook een lekker steuntje in de rug, want dit weekend wacht opnieuw een drieluik tegen de Dodgers. Dit keer in eigen huis.


KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 48.0 IP, 5-3 (23 SV-1 BS), 3.00 ERA, 1.083 WHIP, 3.74 FIP, 17 R, 16 ER, 16 BB, 48K, 141 ERA+

Het was een lekker weekje voor de rode kant van Los Angels. De Angels stuntten door stadgenoot Dodgers op een sweep te trakteren en Kenly Jansen was bij elk van die drie overwinningen betrokken geweest. Zulke resultaten zijn echter alleen mooi als deze gevolgd worden door goede prestaties tegen de mindere goden. We kunnen zonder twijfel stellen dat de Athletics wel aan die omschrijving voldoen. Vorig weekend mochten de Angels op bezoek in Sutter Health Park hun volwassenheid tonen. En dat ging bepaald niet zoals vooraf gehoopt.

MOEIZAAM

De eerste twee wedstrijden in deze reeks van drie gingen namelijk naar de thuisploeg. En de A’s lieten het nog niet eens spannend worden ook. Na een 3-10 en een 2-7 nederlaag moesten de Halos zondag in de series finale aan de bak om een toch wel een kleine blamage te voorkomen. Als je net drie keer op rij wint van de Dodgers, dan staat het niet lekker als je daarna drie keer kansloos onderuit gaat tegen de Athletics. Dit lieten ze dan ook niet gebeuren. Bij een 5-5 stand in de negende inning moest Jansen proberen om deze wedstrijd richting extra innings te krijgen. Eerlijk is eerlijk, de closer heeft wel betere dagen gekend, maar uiteindelijk lukte hem dit wel.

Jansen opende de inning door een single én een walk weg te geven. Iets wat we de laatste tijd niet meer van hem gewend waren. Hij herpakte zich echter razendsnel door de volgende twee slagmannen met drie slag weg te zetten. Met nog altijd twee honken bezet maakte Jansen het zichzelf niet gemakkelijk door Tyler Soderstrom met vier wijd op de honken te zetten. Over druk en spanning dus niets te klagen, maar Lawrence Butler hielp Jansen en de Angels een handje door de eerste pitch bijna loodrecht omhoog te slaan voor de derde nul.

Waar de A’s hun kansen onbenut lieten, deden de Angels dit in de tiende inning zeker niet. Zij sloegen maar liefst 6 runs over de thuisplaat en daar hadden de Athletics niet van terug. Hoewel Jansen met 28 pitches lang niet zo dominant was als de laatste weken mocht hij wel zijn vijfde overwinning bijschrijven. Dankzij deze 11-5 overwinning viel het met ’t gezichtsverlies van de Halos ook nog best mee.

EERSTE NEGATIEVE RESULTAAT IN MAANDEN

Helaas voor Kenley Jansen zette die trend door in de tweede ontmoeting tussen zijn Angels en de Cincinnati Reds. De bezoekers uit Cincy hadden het eerste duel al met 4-1 gewonnen en ’t was de thuisploeg er dus alles aan gelegen deze serie gelijk te trekken. Gelijk was het ook toen Jansen zich in de negende inning naar de heuvel begaf. Beide teams hadden 4 runs gescoord en aan de Angels-closer de taak om dit nog even zo te houden. Met een strikeout voor Noelvi Marte mocht het begin van Kenley Jansen er ook zeker zijn.

De problemen stapelden zich echter op na die strikeout. Door een single, een HBP en een walk liepen de honken vol. Met dus die ene nul nog maar op het bord. Daar kwam een tweede bij na een sac fly, maar dit ging dus wel ten koste van een run. Gavin Lux maakte er met een RBI-double 6-4 van, maar uit deze zelfde play kwam ook de derde nul. Aangezien de Angels de schade niet meer konden repareren in hun gelijkmakende negende inning liep Jansen tegen zijn eerste negatieve resultaat sinds 29 juni aan. Overigens bleef een sweep LA nog wel bespaard. Met 2-1 wonnen zij namelijk de laatste wedstrijd in deze serie van drie. Op Kenley Jansen werd dit keer geen beroep gedaan.


JURICKSON PROFAR (OF, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 188 AB, .250/.353/.468, .821 OPS, 35 R, 28 RBI, 9 2B, 10 HR, 5 SB, 129 OPS+

De aandacht ging vorige week vooral uit naar zijn geweldige catch in de doubleheader tegen Miami, maar we moeten niet vergeten dat Jurickson Profar zich aan slag ook niet onbetuigd laat. Niet voor niets is hij de leadoff hitter van de Braves na de terugkeer van zijn schorsing. Het zijn niet alleen de hits die ’t doen voor Profar. Met de ogen van de international is ook weinig mis. Regelmatig komt hij met vier wijd op de honken om vanaf daar de tegenstander onder druk te zetten. Niet dat het de ploeg nog veel helpt richting de play-offs, maar toch. Afgelopen week liet Profar opnieuw van zich horen. Zowel tegen de Guardians als tegen de White Sox had hij ’t aan slag aardig op de heupen.

PROFAR PLAYS LONG BALL pt. 1

Nog niet zozeer in dat pitcher’s duel vorige week vrijdag. De Braves hadden aan 2 runs genoeg om te winnen en Profar noteerde 1 hit in 4 AB’s. Een dag later deed hij precies dat wat een leadoff hitter hoort te doen. Hoewel Jurickson Profar verstoken bleef van een hit, bereikte hij wel twee keer de honken na vier wijd. Zonder resultaat dit keer, maar pijn deed het Atlanta niet. De Braves waren met 10-1 veel te sterk voor Cleveland. Zijn moment van glorie deze serie zou pas komen in de series finale. Atlanta had dankzij die twee overwinningen de winst al te pakken, maar het zou wel fijn zijn als ze met een sweep weer terug naar Truist Park konden.

Die sweep kwam er. Dankzij Profar. Hij had al een single in de derde inning, maar die viel volledig in het niet bij de klap in de zesde. Bij een 3-4 achterstand en derdehonkman Nacho Alvarez Jr. op het tweede honk klapperde Profar er een 2-run homerun uit. Hij bezorgde de Braves daarmee de leiding en achteraf was die 5-4 ook de eindstand. Voor het eerst dit seizoen had Atlanta nu een 5-game winning streak. Met een tegenstander als de White Sox nu in aantocht kregen ze een uitgelezen kans om die winstreeks door te trekken. Aan Profar zou het alvast niet liggen…

PROFAR PLAYS LONG BALL pt. 2

De winning streak van de Braves liep afgelopen maandag in de eerste wedstrijd tegen Chicago dus op de klippen, maar Profar viel niets te verwijten. Met 3-for-5 deed zijn slaggemiddelde uitstekende zaken, maar veel knapper was nog dat van die 3 hits er 2 de tribunes in gingen. In de zesde inning maakte hij met een 2-run homerun een einde aan een lange AB en nam Albies mee over de thuisplaat. Twee innings later was het opnieuw raak. Bij een 6-13 achterstand en twee honken bezet knalde Profar er dit keer een 3-run homerun uit. Met die twee long balls én 5 RBIs redde hij de wedstrijd niet, maar dat maakte de prestatie niet minder knap.

Jurickson Profar had nu 3 homeruns in zijn laatste twee wedstrijden. Die bijzondere reeks zette hij dinsdag voort in de tweede ontmoeting tegen de White Sox. Bij een 2-3 achterstand in de vierde inning nam hij wederom Ozzie Albies mee over de thuisplaat bij zijn 2-run homerun. Die 4 runs waren op dat moment bij lange na nog niet genoeg voor de overwinning, maar die zou er uiteindelijk wel komen. Na opnieuw een slugfest: 11-10. Voor Profar kwam er woensdag in de derde ontmoeting een einde aan een hele knappe serie. Hij wist maar liefst 18 wedstrijden op rij de honken te bereiken, maar in de series finale lukte hem dit niet. Het deerde Atlanta niet, want die wisten ’t ook zonder zijn aanvallende inbreng te redden: 1-0.


CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 420 AB, .252/.296/.426, .722 OPS, 66 R, 52 RBI, 25 2B, 14 HR, 18 SB, 98 OPS+

Na een matige road triplangs San Diego en Houston keerden de Red Sox vorig weekend terug naar het vertrouwde Fenway Park. Boston won slechts twee van de zes wedstrijden tijdens die reeks uitwedstrijden, maar echt veel pijn deed hen dat nou ook weer niet. Ze hadden immers nog altijd uitstekende papieren voor één van de drie wildcards, maar ze zagen wel concurrenten New York Yankees en Seattle Mariners naderen. Voor Boston was het dan ook wel lekker dat ze deze week twee tegenstanders troffen die ze op papier konden hebben. Eerst de Miami Marlins. Daarna de Baltimore Orioles.

HERSTEL VOOR BOSOX

Na vier nederlagen in hun laatste vijf wedstrijden lieten de Red Sox zich vorige week vrijdag van een betere kant zien. Thuis werd gewonnen van de Marlins. Nipt weliswaar, maar ook een 2-1 verdwijnt keurig in de kolom met zeges. Of het helemaal verdiend was, kun je ook over discussiëren. Miami bracht 9 hits op het bord tegenover slechts 3 hits voor de thuisploeg. Ceddanne Rafaela werd met 0-for-3 en 2 K’s van de honken gehouden, maar uiteindelijk lachten hij en de BoSox dus wel het laatst.

Beter verging het de rappe outfielder op zaterdag 16 augustus. Rafaela begon de vierde inning met een tweehonkslag en werd door Alex Bregman middels een RBI-single binnengeslagen. Daarmee hadden de Red Sox een meer dan comfortabele 7-0 voorsprong te pakken. Miami zette nog wel een achtervolging in, maar die stokte bij 7-5. Boston had de winst in de serie alvast veiliggesteld, maar een sweep van de Marlins was in deze fase wel erg wenselijk. Die kwam er echter niet. Ceddanne Rafaela kon zondag aan slag opnieuw geen potten breken, was 0-for-3 met een walk en ging met de Red Sox 3-5 onderuit.

Je kunt het seizoen niet winnen in de eerste weken of maanden, maar je kunt ‘m daar wel verliezen. Vraag dat maar aan de Baltimore Orioles. Die club nam na 43 wedstrijden en 28 nederlagen afscheid van manager Brandon Hyde en zag ’t record daarna verbeteren onder Tony Mansolino. Veel te laat om nog een rol van betekenis te spelen, maar op tijd om andere teams in de wielen te rijden. Dat is namelijk precies wat ze deze week in Boston deden. Met vier overwinningen in hun laatste vijf wedstrijden hadden de O’s de slag aardig te pakken en in hun twee duels in Fenway Park gingen ze daar vrolijk mee door.

RIVALRY IN ZICHT!

Helaas zette ook Ceddanne Rafaela zijn magere prestaties aan slag van de laatste tijd door. Hij was 0-for-4 in de met 3-6 verloren eerste wedstrijd en als invaller 0-for-1 in de met 3-4 verloren tweede. In dat duel viel de beslissing pas in de elfde inning, maar voor Boston maakte dat het niet minder pijnlijk. Boston verloor nu hun laatste drie wedstrijden en zag de Yankees passeren in de NL East. En laat dat nu ook de volgende tegenstander van de Red Sox zijn.

Boston treft hun aartsrivaal op een vervelend moment. Niet alleen beginnen de Yankees aan die serie met een 5-game winning streak op zak, maar evenaarden deze week ook nog eens een MLB-record door in hun twee wedstrijden tegen de Tampa Bay Rays maar liefst 14 homeruns te slaan. Dat record was tot woensdag in handen van de Cincinnati Reds toen zij in 1999 14 homeruns sloegen in hun twee duels met de Phillies. Eén van die homers werd destijds geslagen door Aaron Boone, de huidige manager van de Yankees.

Cover photo: John E. Sokolowski/USA TODAY Sports

Hans Mulder
Hans Mulder
Dankzij de Braves en de Twins gegrepen door MLB. Wat later door een simpele videogame besmet met 't ijshockeyvirus en blij dat ik hier beide liefdes mag beschrijven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Gerelateerde artikelen