Het seizoen nadert z’n ontknoping. De tweestrijd om die gigantische Stanley Cup gaat tussen de Washington Capitals en de Vegas Golden Knights. Kunnen de Knights hun Cinderella story helemaal afmaken of komt de Cup voor het eerst naar DC? Bij SportAmerika houden we je helemaal op de hoogte.
DE HEADLINES
De beste kansen waren aanvankelijk voor de Vegas Golden Knights, maar het was T.J. Oshie die halverwege de eerste periode de score opende namens Washington. Het momentum besloot daarna de kant van de Capitals te kiezen. Tijdens het reguliere seizoen vernemen we niet zo gek veel van Devante Smith-Pelly, maar in de play-offs des te meer. De aanvaller tekende in de slotfase van de eerste periode voor z’n zesde goal van dit postseason. Zijn 3-0 was een linkse directe vol op de kin van de Knights. In de derde periode deden James Neal en Reilly Smith wat terug voor de bezoekers uit Nevada, maar dat was pas bij een 4-0 achterstand. Michal Kempny en Brett Connolly drukten het slotoffensief de kop in, waardoor de Caps-fans al vroeg feest konden vieren.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
CAPITALS LEIDEN SERIE: 3-1
Al na vier wedstrijden staan de Washington Capitals op matchpoint. Nog één zege hebben Alex Ovechkin en de zijnen nodig om de Stanley Cup voor het eerst naar de Amerikaanse hoofdstad te brengen. Donderdagnacht (02.00 uur CEST) kan het in Las Vegas al zover zijn. Marc-André Fleury en z’n Golden Knights zullen er alles aan doen om dit feest te verpesten. De goalie speelt een ongelukkige serie tot nu toe en wordt overklast door Braden Holtby. De Knights begonnen sterk aan Game 4, maar kregen niet de steun van Vrouwe Fortuna. Die steun hebben ze in Game 5 nodig om een zesde wedstrijd af te dwingen.
De NL West is inmiddels de slechtste divisie van de National League, maar tegelijkertijd ook de spannendste in MLB. De koploper en rode lantaarndrager staan nog geen zes wedstrijden uit elkaar. Welke wijzigingen zijn er in de stand na week 10? Welke spelers droegen daar op een belangrijke wijze aan bij? Standings t/m 5 juni 2018
ARIZONA DIAMONDBACKS
(31-27, .534, -)
Na enkele desastreuze weken leefden de Arizona Diamondbacks de afgelopen week op. Dat was vooral te danken aan een zeer gunstig programma. Tegen de Cincinnati Reds en Miami Marlins werden in totaal vijf wedstrijden gewonnen. Genoeg om de koppositie terug te veroveren in de divisie.
De series tegen de Reds werd 2-1 beslist in het voordeel van Arizona, terwijl de Marlins werden gesweept door de snakes met 9-1, 6-2 en 6-1. In de met 9-1 gewonnen wedstrijd tegen de Marlins werd bovendien een franchise record geëvenaard van het meeste aantal homeruns in één wedstrijd (6). Met zulke uitslagen werd het broodnodige vertrouwen getankt qua runs scored. In één week tijd scoorden de D-backs 42 runs in zes wedstrijden. Daarmee profiteerde de haperende line-up optimaal van de povere pitching van de Reds en Marlins.
Met de komende week de San Francisco Giants en Colorado Rockies op het programma kan Arizona zich meten met gelijkwaardige opponenten. Het is voor de fans te hopen dat de aanvallende productie niet direct terugvalt op het niveau van de voorbije weken.
PLAYER OF THE WEEK
Ketel Marte beleefde statistisch gezien een betere week, maar het verhaal in de woestijn van dit moment is John Ryan Murphy. De catcher was in 2009 een tweede ronde draft pick van de New York Yankees. Via enige omzwervingen belandde de 27-jarige achtervanger via een trade tijdens vorig seizoen bij de D-backs. In de wintermaanden werd high profile catcher Alex Avila gecontracteerd, maar hij komt tot op heden totaal niet uit de verf. Murphy krijgt daardoor een kans en tot op heden maakt hij het meeste van de speeltijd.
Tegen de Reds en Marlins sloeg Murphy in drie opeenvolgende wedstrijden een homerun. Daarmee staat hij op een seizoenstotaal van acht, evenveel als eerstehonkman Paul Goldschmidt. Bovendien zijn die acht homeruns nu al een record in MLB-loopbaan van J.R. Murphy.
UP NEXT
@ San Francisco Giants 4 t/m 6 juni, AT&T Park, San Francisco, Californië.
@ Colorado Rockies 8 t/m 10 juni, Coors Field, Denver, Colorado.
COLORADO ROCKIES (30-29, .508, 1.5 GB)
Vorige week stonden de Colorado Rockies nog bovenaan de NL West en die lijn leken zij begin van de week door te trekken. De eerste twee wedstrijden van de week werden gewonnen van de San Francisco Giants met 6-5 en 11-4. Het was daarmee vooral de offense die de ploeg de overwinning bracht.
In het restant van de week ging het echter mis. Het laatste duel tegen de Giants werd met 7-4 verloren, ondanks een vroege 3-0 voorsprong. In het weekend waren de Los Angeles Dodgers de tegenstander. De Dodgers veegden de Rockies van de kaart met 8-11, 4-12 en 7-10 overwinningen. In die wedstrijden tegen L.A. noteerden geen van de startende werpers een quality start en liepen de relievers ook de nodige averij op (19 runs in 10 1/3 innings). Daardoor liepen de concurrenten niet alleen in, maar verloor de ploeg uit Denver de koppositie.
Uit de afgelopen week blijkt dat hoewel de line-up steeds de nodige runs op het scoreboard weet te zetten, steady pitching de bepalende factor gaat zijn voor het succes dit seizoen.
PLAYER OF THE WEEK
Na een kleine stap terug vorig seizoen, zet kortestop Trevor Story een stap voorwaarts dit seizoen. Tegen de Giants en Dodgers was hij goed voor twee homeruns, zes RBI’s en sloeg hij 8 uit 22. Daarmee kwam zijn week slash line op .364/.444/.682. Story leidt de Rockies qua RBI’s met 41.
Vanaf halverwege mei zin de Los Angeles Dodgers de voorzichtige weg omhoog ingeslagen. Sinds de sweep door de Miami Marlins is geen serie meer verloren. Daar de concurrentie verzuimt om afstand te nemen, is de aansluiting met de top van de divisie gevonden. Het lijkt een kwestie van tijd voordat de Dodgers de NL West weer aanvoeren.
De Dodgers kregen in het begin van de week bezoek van de Philadelphia Phillies. De serie werd gesplit met twee overwinningen (5-4 en 8-2) en twee nederlagen (6-1 en 2-1). De Dodgers incasseerden in die serie wel twee tegenvallers. Pitcher Kenta Maeda moest met een heupverrekking zijn start al vroeg verlaten en is op de Disabled List geplaatst. Daarnaast keerde Clayton Kershaw terug van de DL, om na de wedstrijd weer op de DL geplaatst te worden. Hij heeft net als vorig seizoen last van zijn rug. Daarmee blijk nog steeds de fragiele staat van de initiële rotatie, maar tot op heden doen de vervangers het naar behoren.
In de weekend serie tegen de Colorado Rockies tapten de Dodgers dan ook uit een ander vaatje, het scoren van runs. De divisiegenoot uit Colorado werd met 11-8, 12-4 en 10-7 weggeslagen en daarmee werd het gat in de stand teruggebracht naar één wedstrijd. In die wedstrijden liet de line-up zien niet afhankelijk te zijn van één speler Zo sloeg…
Chris Taylor 6 uit 11 in de serie met vijf runs en zes RBI’s;
Yasiel Puig 4 uit 5 op vrijdag en scoorde drie runs;
Joc Pederson zaterdag ook 4 uit 5 en scoorde zelfs vier runs;
eerste honkman Max Muncy op zondag twee homeruns en bracht uiteindelijk vier runs over de thuisplaat.
De Dodgers waren zodoende een maatje te groot voor Colorado.
PLAYER OF THE WEEK
Een oude bekende keerde voorafgaand aan het seizoen terug in L.A. in Matt Kemp. Niemand had hoge verwachtingen van de 33-jarige buitenvelder, maar hij is dit seizoen een van de sterkhouders in de line-up. Momenteel is hij de speler met het hoogste slaggemiddelde (.344) in de National League, staat hij tweede in slugging percentage (.572) en en valt hij net buiten het erepodium (4de) wat betreft OPS (.949). In de afgelopen week was Kemp goed voor een OPS van 1.411 met 9 hits in 21 at-bats. Drie van die hits waren homeruns en Kemp verzamelde in totaal 9 RBI’s.
UP NEXT
@ Pittsburgh Pirates 5 t/m 7 juni, PNC Park, Pittsburgh, Pennsylvania.
Atlanta Braves 8 t/m 10 juni, Dodger Stadium, Los Angeles, Californië.
SAN FRANCISCO GIANTS (29-30, .492, 2.5 GB)
De San Francisco Giants beleefden een tegenovergestelde week van de Colorado Rockies. Dat was in het begin van de week niet gek (de ploegen namen het tegen elkaar op), maar in het tweede deel van de week wel. De Giants sloten de week namelijk af met een dominante sweep van de Phillies.
In en tegen Colorado werden de eerste twee wedstrijden verloren (6-5 en 11-4). Wedstrijd drie werd wel gewonnen met 7-4. Derdehonkman Evan Longoria was prima op slag in Colorado. In de serie was hij ging hij 6 uit 14 met twee homeruns, scoorde hij drie runs en sloeg hij zes runs binnen. Overigens verloren de Giants pitcher Jeff Samardzija aan een blessure, al moet gezegd worden dat op basis van zijn werpcijfer dit seizoen het maar de vraag is of Samardzija gemist wordt (in acht wedstrijden 1-4 met een 6.56 ERA en 1.68 WHIP en één quality start). Samardzija heeft last van een stijve schouder en is op de DL geplaatst.
Het weekend affiche was een bezoek van de Philadelphia Phillies en die werden weggespeeld (4-0, 2-0 en 6-1). Met vijftien hits tegen en slechts één run hield de pitching en defense de Phillies in toom. Achtereenvolgens leverden Chris Stratton, Andrew Suarez en Dereck Rodriguez quality starts af. Die werpprestaties in combinatie met timely hitting waren de sleutel naar drie solide zeges voor San Francisco.
Door de overige resultaten staan ook de Giants op slechts één wedstrijd achterstand van de Rockies en 2.5 van de Diamondbacks.
PLAYER OF THE WEEK
Startende werper Andrew Suarez zijn start op zaterdag tegen de Philadelphia Phillies levert hem de titel ‘player of the week’ op. Hij gooide zeven scoreless innings, waarin de Phillies drie honkslagen produceerde. Met vijf strikeouts en geen enkele keer vier wijd liet Suarez zien goede control over zijn pitches te hebben. In acht starts heeft Suarez de werpcijfers 2-4 met een 4.74 ERA en 1.21 WHIP bij elkaar geworpen.
UP NEXT
Arizona Diamondbacks 4 t/m 6 juni, AT&T Park, San Francisco, Californië.
@ Washington Nationals 8 t/m 10 juni, Nationals Park, Washington D.C.
SAN DIEGO PADRES
(27-34, .443, 5.5 GB)
De San Diego Padres zijn het enige team dat in de afgelopen week niet van plek is gewisseld in de stand. Dat neemt niet weg dat ook de Padres goede zaken hebben gedaan. Ook zij kregen bezoek van de Miami Marlins en Cincinnati Reds en wisten hiervan te profiteren.
De Miami Marlins werden drie van de vier wedstrijden verslagen, al begonnen de Friars de serie met een nederlaag (2-7). Dinsdag was het een team effort van waarmee een 9-5 overwinning werd veiliggesteld. Op woensdag en donderdag hielpen de sterke starts van Clayton Richard (7 IP, 4 H, 2 R, 1 BB en 5 K’s) en Jordan Lyles (7 IP, 6 H, 1 R, 1 BB en 7 K’s) aan de overwinning.
De opening van de weekend series brak de Padres winning streak van drie wedstrijden op door een sterke two pitcher performance van Cincinnati Reds Tyler Mahle en Michael Lorenzen. Het duo was goed voor 9 innings, 7 hits, 2 runs en 9 K’s, wat Mahle de win opleverde en Lorenzen een vrij unieke four inning save. Op zaterdag en zondag was het de Padres line-up die toesloeg. In de 2de en 7de inning op zaterdag profiteerde San Diego van de lopers op de honken en scoorden zij zeven runs die bijdroegen aan de 8-2 overwinning. Op zondag was Hunter Renfroe de gevierde man met een Grand Slam in de vijfde inning, waardoor het momentum in de wedstrijd kantelde. De Padres wonnen uiteindelijk met 6-3.
Een .500 record is nog redelijk uit het zicht evenals de koppositie in de NL West, maar wellicht dat de Padres het positieve gevoel van deze week mee weten te nemen naar de komende week.
PLAYER OF THE WEEK
Eerstehonkman Eric Hosmer liet tegen de Marlins en Reds zien dat hij zijn geld tegen de mindere teams in ieder geval waard is. Hij noteerde in vijf van de zeven wedstrijden multi-hit games. Zijn week slash line is .519/.552/.556, al moet gezegd worden dat hij slechts één extra-base hit had. Toch zijn 14 hits in 27 at-bats indrukwekkend en goed genoeg voor de eer van player of the week!
UP NEXT
Atlanta Braves 4 t/m 6 juni, Petco Park, San Diego, Californië.
Miami Marlins 8 t/m 10 juni, Marlins Park, Miami, Florida.
De afgelopen week in de Majors zat weer boordevol met hoogte- (en diepte-) punten en historische momenten. De komende drie dagen checken we twee keer per dag de stand van zaken bij de verschillende divisies in de Majors en recappen we de afgelopen week van de betreffende teams. We openen met de AL Central.
Het ergste lijkt erop te zitten voor de teams in de AL Central. Langzaam maar zeker beginnen de Indians te stabiliseren, de Twins uit hun dip te klimmen en zelfs de White Sox series te winnen. De Tigers presteren nog steeds boven hun kunnen, terwijl de hoop voor de Royals begint te vervliegen. Dit was de afgelopen week in de AL Central. Standings up to date t/m 5 juni 2018
CLEVELAND INDIANS
(30-28, .517, – GB)
De Indians begonnen lekker aan de week, want ze troffen de stuntelende White Sox voor een serie van drie wedstrijden. De Tribe had dan ook geen moeite met de Chicagoans: 9-6, 7-3 en 9-1. De pitching van Corey Kluber was teveel voor de zwakke Sox-aanval, die het Adam Plutko in Game 1 nog wel redelijk moeilijk wist te maken. De overige twee duels waren een eenvoudige prooi voor Cleveland.
De Indians leken een goed vervolg aan hun sweep te geven, want ook in en tegen Minnesota werd de eerste wedstrijd van de serie gewonnen. In een spannend duel, waarin de Twins een 8-0 achterstand ongedaan wisten te maken, was de game-winning homerun van Francisco Lindor genoeg voor de overwinning.
Minnesota had echter bloed geroken en kwam keihard terug. Met 7-4, 7-1 en 7-5 werd de Tribe 21-10 eruitgescoord en wankelen de Indians de nieuwe week in, als nog steeds de zwakste divisieleider in Major League Baseball.
PLAYER OF THE WEEK
Francisco Lindor (.440, 1.300 OPS) en Jose Ramirez (.346, 1.221 OPS) hadden een fantastische week, maar niemand kon tippen aan Edwin Encarnacion (.407, 1.485 OPS, 5 HR, 13 RBI’s). E5 was de personificatie van de wederopstanding die de Tribe de afgelopen week op aanvallend gebied doormaakte.
UP NEXT
Vrije dagen op maandag en donderdag geven de Indians tijd en rust genoeg voor hun two-game-homeserie tegen de Brewers en een drieluik in het weekend tegen de Tigers in Detroit.
DETROIT TIGERS
(23-29, .442, 3.5 GB)
Detroit blijft consequent boven het eigen kunnen spelen. Aan het begin van de week ontfutselde Ron Gardenhire’s vreemdelingenlegioen drie wedstrijden van de sterke Angels: 9-3, 2-9, 6-1, 6-2. Op Michael Fulmer in Game 2 na (3.1 IP, 5 ER, 4 BB, 1 K) hield de Tigerspitching bewonderenswaardig stand tegen de sterkere Angels.
Vooral de bullpen knapte met enige regelmaat het vuile werk op, want Detroit’s starters kwamen amper boven de vijf innings uit. Relievers Warwick Saupold, Louis Coleman, Joe Jimenez, Artie Lewicki en Shane Greene zijn cruciaal gebleken voor de Tigers.
Detroit zette de goede reeks voort tegen de Blue Jays en pakten twee overwinningen uit drie duels (5-2, 7-4, 4-8). De enige verliespartij uit de serie kwam opnieuw op naam van Fulmer, die geen goed seizoen doormaakt. Enige zorgen zijn op zijn plaats in de MotorCity.
PLAYER OF THE WEEK
Qua aanval draait alles in Detroit momenteel om Nicholas Castellanos, maar het was pitcher Matthew Boyd die de afgelopen week het belangrijkst was voor zijn club. Boyd (1-0) maakte twee starts, gooide 12.0 innings (5 BB, 7 K), met een 3.00 ERA (.186 BAA, 1.08 WHIP).
UP NEXT
De Tigers krijgen een loodzware week voor de kiezen. Op maandag speelt de club een doubleheader aan inhaalwedstrijden tegen de Yankees in eigen huis, waarna drie uitwedstrijden tegen Boston en drie thuiswedstrijden in Cleveland volgen. De frequent flyer-miles zijn er goed voor, zegmaar.
MINNESOTA TWINS
(21-27, .438, 3.5 GB)
De Twins hadden een tegenovergestelde week van de Indians: begon slecht, eindigde prima. Minnesota verloor twee uit drie van de lowly Royals (8-5, 1-2, 8-11), verloor het openingsduel van de serie met Cleveland (8-9), maar stelde orde op zaken in de volgende drie wedstrijden (allen winst).
Grootste teleurstelling was het optreden van rookie Fernando Romero. Na een aantal goede starts op rij is Romero weer volledig terug op aarde. Hij kreeg in 1.2 innings tegen de Royals 8 earned runs tegen (9 H, 1 BB, 1 K). De offense kon hem slechts tot op zeker hoogte bijbenen, maar in de drie winstpartijen tegen de Indians ging Minnesota los. Twee homeruns van Eduardo Escobar, lights out pitching van Lance Lynn en een batterij aan homeruns van Eddie Rosario betekenden dat de Twinkies vol goede moed de nieuwe week ingaan.
PLAYER OF THE WEEK
Met vier homeruns in twee dagen (waaronder een drie-homerun-game en een walk-off) is Eddie Rosario de grote man van de week bij de Twinkies. Na een tweetal koudere weken begint de Puerto Ricaan weer stevig op te warmen.
UP NEXT
De Twins zijn vrij op maandag, maar nemen het daarna vier keer op tegen de White Sox (doubleheader op dinsdag) en drie keer tegen de Angels. Alle wedstrijden worden gespeeld in Minnesota.
KANSAS CITY ROYALS
(18-35, .340, 9.0 GB)
Je week openen met twee keer winst tegen een divisierivaal is altijd lekker, maar Kansas City kon de goede start tegen de Twins geen vervolg geven. Op vrijdag kreeg KC het deksel op de neus tegen de Oakland Athletics; de ploeg verloor met 0-16. Werper Ian Kennedy (8 ER) en de bullpen kregen het zwaar te verduren, maar de Royals rechtten de rug door op zaterdag met 5-4 te winnen, dankzij een late homerun van Jorge Soler.
Op zondag bleek Matt Olson opnieuw teveel voor KC, maar niet voordat Jake Junis zeven sterke innings op de mat legde. De eerste drie keer door de slagvolgorde cruisde Junis, maar een driepuntenhomerun van Olson op het werpen van Burch Smith betekende de genadesteek: 5-1.
Het is allemaal nog wat gammel, maar er beginnen zich onverwachte lichtpuntjes te vertonen bij de Royals. Junis, Merrifield en Soler trekken de kar heel behoorlijk, waar Salvador Perez het bijvoorbeeld knetterhard af laat weten. De veteraan slaat dit seizoen .239.
PLAYER OF THE WEEK
Jorge Soler had een paar belangrijke hits en homeruns, maar Jon Jay was de man die over de hele linie het best presteerde voor KC: .400/.429/.680/1.109 met een homerun, vier doubles en drie RBI’s.
UP NEXT
De club Royals hebben — net als de Tigers — geen vrije dag tijdens deze speelweek. In plaats daarvan gaat de club op een lange Westcoast-roadtrip: drie keer uit in Anaheim tegen de Angels, vier keer in Oakland tegen de A’s.
CHICAGO WHITE SOX
(16-34, .320, 9.5 GB)
Zoals hierboven beschreven kregen de White Sox het eerst stevig op de broek van de Indians. Tegen de NL Central-aanvoerderende Milwaukee Brewers speelden de Sox echter ineens weer een vermakelijk soort honkbal. Ook was de serie een weerzien met oude bekenden; Tyler Saladino, Boone Logan, Matt Albers en Dan Jennings droegen allen in het recente verleden nog een White Sox-tenue.
Een 0-5 verlies in de middelste wedstrijd (ondanks opnieuw sterk pitchen van de opbloeiende James Shields – 7.0 IP, 3 ER, 1 BB, 6 K) werd voorafgegaan door een 8-3 winst en een 6-1 overwinning op vrijdag en zondag.
DANNY FARQUHAR
Het duel van zaterdag werd gekenmerkt door een ceremonial first pitch door werper Danny Farquhar, die zes weken geleden in de dugout werd getroffen door een hersenbloeding. Bijgestaan door zijn familie en de artsen die hem in het ziekenhuis behandelden, gooide de pitcher een boogbalstrike richting teamgenoot en vriend Nate Jones.
After suffering a brain hemorrhage just six weeks ago, Danny Farquhar returned to the mound tonight and threw out the ceremonial first pitch. pic.twitter.com/LYTEmwlnmz
Tijdens de wedstrijden viel vooral op hoeveel nieuwe namen zich op het veld begeven wanneer de Sox spelen. Na een dramatische blessurereeks proberen namen als Daniel Palka, Alfredo Gonzalez, Jorge Rondon, Trayce Thompson en Charlie Tilson een vast plekje in de hoofdmacht te veroveren. In het met 8-3 gewonnen openingsduel was eindelijk iets van timely hitting te zien bij de Sox, die profiteerden van lopers op de honken en slechts 3 LOB hadden.
De 6-1 overwinning kwam tot stand dankzij back-to-back homeruns van Palka en Adam Engel in de zesde inning. Ook Jose Abreu blijft slaan. De Cubaan ligt op schema op dit seizoen 62 tweehonkslagen te slaan. Het White Sox-record ligt op 48 (Albert Belle) en het MLB-record is 64. Dit record is in handen van Joe Medwick (1936) en George Burns (1926).
PLAYER OF THE WEEK
De White Sox-aanval als geheel draaide best aardig, vooral tegen de Brewers. Grote man over de laatste zeven dagen was Daniel Palka. De outfielder is dit seizoen uit het niets gekomen, maar met armen als boomstammen en een raket in zijn knuppel maakte hij opnieuw indruk: .294/.368/.706/1.074, twee homeruns, vier RBI’s. Vooral zijn pinch-hit bom tegen de Brewers (110 mph exit velocity) mocht er zijn.
UP NEXT
De Sox gaan op een road trip van een week, na een vrije dag op maandag. Op dinsdag speelt de club een doubleheader als aftrap van een four game series tegen de Twins. Werper Carlos Rodon meldt zich waarschijnlijk dan weer bij de club na lang blessureleed. In het weekend spelen de White tegen de Red Sox in Boston.
De NBA Finals zijn eindelijk daar. We zetten dagelijks de hoogtepunten van de NBA Finals even voor je op een rijtje, zodat je op de hoogte blijft van de laatste ontwikkelingen.
WARRIORS CRUISEN NAAR EEN 2-0 VOORSPRONG
DE HEADLINES
Afgelopen nacht stond het tweede duel op het programma van de NBA Finals. Na een controversiële eerste wedstrijd waarover nog lang werd nagepraat, zal er over deze wedstrijd een stuk minder worden besproken. Golden state nam vanaf de eerste aanval de leiding en stond deze niet meer af. Steve Kerr had een basisplaats voor JaVale McGee bedacht en dit betaalde zich al meteen uit in de eerste twee aanvallen van Golden State. Bij beide aanvallen stond McGee vogelvrij onder de basket en zorgde zo voor een snelle 4-0 voorsprong. McGee had sowieso een erg efficiënte avond met 12 punten uit 6 schoten in 17 minuten. Of zijn aanwezigheid ermee te maken had weten we natuurlijk niet, maar de Warriors eindigde het eerste kwart met 22 punten in the paint. Cleveland gaf defensief enorm veel ruimte weg in het midden.
CURRY EN DURANT DOMINANT
Kevin Durant en Stephen Curry waren de grote mannen bij Golden State. Durant had 26 punten, 9 rebounds en 8 assists. The baby-faced assassin noteerde 33 punten, 7 rebounds, 8 assists en een NBA Finals record van 9 driepunters (uit 17 pogingen).
Steeds wanneer het leek of Cleveland wat dichterbij kon komen, kwam er altijd wel een play waarbij of Durant of Curry bepalend was via een assist of een score.
SUPPORTING CAST CLEVELAND AFWEZIG
LeBron James had vannacht een ‘rustige’ nacht met 29 punten. Daarnaast gaf hij nog wel 13 assists en 9 rebounds. Kevin Love noteerde wel een double-double, maar had 18 schoten nodig om tot zijn 22 punten te komen. George Hill had 12 schoten nodig voor 15 punten en dit was gewoonweg niet goed genoeg om het Golden State in deze wedstrijd moeilijk te maken.
Defensief gezien misten de Cavs de intensiteit om het de Warriors net zo moeilijk te maken als in de eerste wedstrijd. Vaak kwamen ze te laat na een screen of waren ze niet scherp genoeg na een switch. Hierdoor creëerde Golden State een groot aantal vrije schoten. Beide factoren gaven de doorslag, waardoor de wedstrijd eigenlijk al bij rust beslist had. Het geloof leek bij Cleveland te ontbreken en er is geen enkel ogenblik een gevoel geweest dat de wedstrijd zomaar eens naar de Cavs kon gaan.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Het volgende duel wordt gespeeld in de nacht van woensdag op donderdag. We gaan dan naar Cleveland en dan kunnen de Cavs proberen om hun titelaspiraties levend te houden.
Coverfoto: Lachlan Marcio Jose Sanchez/Associated Press
EPISODE 50: Trout = GOAT, Ohtani gooit hard, Pedroia op de DL, regen is nat
In de 50e aflevering van Just A Bit Outside (feestje!) vergapen Nick, Mike en Jasper zich aan het seizoen van Mike Trout en de fastballsnelheid van zijn teamgenoot, Shohei Ohtani. Ook buigen de heren zich over het gedoe rondom de ‘foute’ slidings van Anthony Rizzo en Rougned Odor die afgelopen week het nieuws haalden, de draaideur-DL met Alex Reyes, Clayton Kershaw en Dustin Pedroia, de wederopstanding van Matt Kemp en de sneaky-slimme moves van de Padres in de trade voor Phil Hughes.
Een volle mailbag (Phillies-rotation, Mariners-playoffkansen, geduld voor Devers en de automatische strikezone) rondt het reguliere gedeelte van de show af, waarna de drie de laatste 20 minuten van de show gebruiken om vooruit te kijken naar de Draft van maandag 4 juni.
Contact met de show? Dat kan via twitter.com/sportamerika, facebook.com/sportamerika of via justabitpodcast@gmail.com! Vind je de show tof en heb je een iTunes-account? Dan vinden we het leuk als je een goede review over ons achterlaat!
Tijdens de eerste wedstrijd van de NBA-Finals stond niet alleen JR Smith in het middelpunt van de belangstelling. Er werd na het duel veel gepraat over het scheidsrechterstrio dat donderdagnacht een paar belangrijke en twijfelachtige beslissingen nam. Er waren drie specifieke discussiepunten na de wedstrijd waar de meningen erg verdeeld over waren. Waar gaat deze discussie precies over en hebben de scheidsrechters volgens de officiële regels fouten gemaakt tijdens deze situaties?
LEBRON JAMES CHARGE
Met nog veertig seconden te gaan in het vierde kwart begon Kevin Durant aan een aanval naar de basket. Hij glipt gemakkelijk langs Jeff Green, maar komt vervolgens hard in botsing met LeBron James. De ene scheidsrechter gaf een verdedigende fout, terwijl de andere een aanvallende fout gaf. Uiteindelijk werd de aanvallende fout gegeven door het scheidsrechterstrio. Vervolgens werd er via replay nog eens naar de situatie gekeken omdat we in de laatste twee minuten van het duel zaten. Officieel werd er gekeken of LeBron James buiten de restricted area was, maar iedereen kon duidelijk zien dat dit het geval was.
De scheidsrechters gebruikte deze trigger om te kijken of het inderdaad een aanvallende fout was. Na er naar gekeken te hebben, besloten ze een verdedigende fout te geven tegen LeBron James. In de replay was duidelijk te zien dat hij met zijn benen vast stond. Het probleem was dat hij met zijn bovenlichaam naar het lichaam van Kevin Durant bewoog, ook wel een sway genoemd. Officieel mag dit niet en moet de verdediger positie hebben ten opzichte van de aanvaller. Het discussiepunt is of de verdediger daadwerkelijk helemaal recht en stil moet staan of dat hij licht mag bewegen. Dit was bij LeBron James namelijk het geval. De scheidsrechters vonden dus dat LeBron James te veel naar het lichaam van Kevin Durant bewoog en gaven een verdedigende fout. De officiële regels luiden als volgt: De officiële omschrijving van de block/charge regels (NBA.com)
De scheidsrechters dachten dat LeBron James wellicht in de restricted area stond, waardoor zij de optie kregen om naar de herhaling te kijken. Vervolgens mogen de scheidsrechters ook naar andere punten kijken. In dit geval ging het dus over het wel of niet geven van een aanvallend fout. Hier maakte de scheidsrechters dus gebruik van. Officieel gezien hebben de scheidsrechters in deze situatie dus goed gehandeld. Toch zorgde dit voor veel verwarring bij de fans en bij de spelers. Zij dachten namelijk dat de scheidsrechters alleen zouden kijken naar of LeBron James wel buiten de restricted area stond. Officieel mogen de scheidsrechters op zo’n moment dus ook naar andere dingen kijken, zoals dus het wel of niet geven van een aanvallende/verdedigende fout.
TRISTAN THOMPSON EJECTION
De tweede situatie waar veel over gesproken werd was de slotfase van overtime. Nadat LeBron James, Stephen Curry en Klay Thompson na een block van The King aan het trashtalken waren, liep het een paar seconden later uit de hand. Shaun Livingston moest nog een keer schieten omdat er twee seconden verschil zat in de schotklok en de wedstrijdklok. Tristan Thompson vond dit niet zo leuk en besloot zijn elleboog uit te steken terwijl hij het schot probeerde te blokkeren. Hij kwam met zijn elleboog in de buurt van zijn oksel. De scheidsrechters zagen dit en stuurde Tristan Thompson direct weg met een Flagrant 2.
Draymond Green kon hier wel van genieten en begon zo’n beetje in het gezicht van Tristan Thompson te klappen ter goedkeuring van de beslissing. Tristan Thompson deed vervolgens precies wat hij niet moest doen en duwde de bal in het gezicht van Draymond Green. Hierdoor liepen de gemoederen nog even hoog op aan het einde van het duel. De vraag is of de overtreding van Tristan Thompson op Shaun Livingston genoeg was voor een Flagrant 2. De officiële regels zijn als volgt: De officiële regel met betrekking tot een Flagrant 1 en Flagrant 2 (NBA.com)
Met nog een paar seconden te gaan was de overtreding van Tristan Thompson op Shaun Livingston daar. Volgens de regels is dit absoluut niet zwaar genoeg voor een ejection. Als deze niet gegeven was, was deze hele situatie niet uit de hand gelopen, had Golden State zijn vrije-worpen genomen en was de wedstrijd voorbij geweest. Officieel gezien hebben de scheidsrechters hier dus niet op de juiste manier gehandeld.
DRAYMOND GREEN FOUL
Met een minuut te gaan in de eerste helft weet LeBron James langs zijn directe tegenstander Nick Young te komen met een crossover. Vervolgens komt hij onderweg naar de basket Draymond Green tegen, die vervolgens een harde overtreding begaat. Draymond Green doet met zijn linkerhand niks verkeerd, maar zit met zijn rechterhand niet op de goede plek. Hij duwt zijn rechterhand express in het gezicht van LeBron James. The King houdt hier twee vrije worpen en een bebloed rechteroog aan over. De grote vraag is waarom dit geen Flagrant Foul was.
Volgens de officiele regels (zie hierboven) is dit namelijk het perfecte voorbeeld van een harde overtreding, iets waar Draymond Green meer dan genoeg ervaring mee heeft. De scheidsrechters besloten niet naar de herhaling te kijken en de wedstrijd gewoon voort te zetten. Draymond Green was eigenlijk voor de drive van LeBron James al boos op de scheidsrechters. Hij werd namelijk vlak voordat LeBron James aan zijn actie begon weggetrokken door Tristan Thompson. Hierdoor verloor hij zijn goede positionering en kon hij LeBron James niet op de juiste manier verdedigen. Hij besloot dat dan maar op een niet correcte manier te doen, waarvoor hij een Flagrant Foul had moeten krijgen. Met deze situatie begon eigenlijk de ellende voor de scheidsrechters tijdens het eerst duel.
GAME 2
Er was dus veel wisselvalligheid in de beslissingen van de scheidsrechters, wat zorgde voor verwarring bij zowel de fans als de spelers van beide teams. In het rapport dat na de wedstrijd altijd wordt vrijgegeven (Last Two Minute Report) bleken de scheidsrechters nog wat meer fouten gemaakt te hebben. Zo bleek Draymond Green een lane-violation te hebben begaan tijdens de vrije-worp van George Hill in de slotfase van het eerste duel. Dit zou de Cavaliers een kans hebben gegeven om de wedstrijd alsnog te winnen. Ook werd de eerder benoemde blocking foul van LeBron James bevestigd. In het tweede duel aankomende nacht zullen de prestaties van de scheidsrechters opnieuw onder een vergrootglas liggen.
Het seizoen nadert z’n ontknoping. De tweestrijd om die gigantische Stanley Cup gaat tussen de Washington Capitals en de Vegas Golden Knights. Kunnen de Knights hun Cinderella story helemaal afmaken of komt de Cup voor het eerst naar DC? Bij SportAmerika houden we je op de hoogte.
DE HEADLINES
Barry Trotz lijkt een medicijn te hebben gevonden tegen deze Vegas Golden Knights. Zijn Washington Capitals leggen de snelheid van de Knights aan banden en werden in Game 3 beloond met de tweede zege in drie wedstrijden. Na een voorzichtige eerste periode was het Alex Ovechkin die de fans in de Capital One Arena op de banken bracht. Voor Ovi was het al z’n 14e goal in dit postseason. Evgeny Kuznetsov hijgt z’n landgenoot in de nek met 12 goals in de play-offs. De 2-0 van Kuznetsov gaf de Capitals wat meer lucht en dat bleek geen overbodige luxe. Tomas Nosek bracht de Golden Knights terug in de wedstrijd. De bezoekers gingen weliswaar op jacht naar de gelijkmaker, maar de zege van Washington kwam niet in gevaar. Devante Smith-Pelly maakte zes minuten voor tijd aan alle onzekerheid een einde.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
CAPITALS LEIDEN SERIE: 2-1
De Vegas Golden Knights staan voor een uitdaging. Tot nu toe kon de ploeg aan elke tegenstander de wil opleggen, maar Washington wenst daar voorlopig niet aan mee te werken in deze Stanley Cup Final. Alex Ovechkin lijkt niet te houden en zijn ploeggenoten hebben de lijn met William Karlsson, Jonathan Marchessault en Reilly Smith aardig onder controle. Als de Knights echt een rol van betekenis willen spelen, zal Marc-André Fleury ook snel zijn topvorm moeten vinden. Voorlopig staat Flower in de schaduw van Caps-goalie Braden Holtby.
Naar mate de eerste ronde vordert, wordt het steeds moeilijker de juiste spelers aan de juiste clubs te verbinden. De kans is groot dat een team in de bovenste regionen van de draft een verrassende keuze maakt en daarmee de hele puzzel in de war stuurt. Toch wagen een poging in het het derde en laatste deel van SportAmerika’s MLB Draft Preview 2018, waarin selecties 21 tot en met 30 aan bod komen.
Voor de volledigheid staat hieronder nog de draftvolgorde en bijbehorende toegewezen tekenbonusbedragen van pick 1 – 10. Deel 1 en 2 vind je hier en hier.
#21 MILWAUKEE BREWERS
GRAYSON RODRIGUEZ (RHP)
Central Heights High School, Texas
Polariserend is een te vriendelijk woord voor de status van Grayson Rodriguez, die in veel mock drafts tussen plek 11 en plek 30 uitkomt. All over the place, dus. Met het risico dat dit onze Austin Beck wordt (vorig jaar zaten we er bij de jonge outfielder 13 plekken naast), gaan we er een beetje tussenin zitten, met de kanttekening dat een plek (veel) hoger in de eerste ronde geen gekke uitkomst zou kunnen zijn.
Rodriguez is een beetje de Heliot Ramos van dit jaar; een speler die — na een geweldige paar voorjaarsmaanden — een heliumballonnetje of twee aan zijn riem heeft hangen. Hij wordt heel veel aan de Pirates gelinkt op plek 10, wat zomaar ook zou kunnen gebeuren.
De Brewers zitten achter pitching aan, zoveel is wel duidelijk geworden. De upside van Rodriguez zou zomaar genoeg kunnen zijn om Milwaukee over te halen, als hij niet zijn commitment aan Texas A&M houdt. Als hij inderdaad lager gaat dan sommige mocks hem toedichten, zien wij de werper zomaar zeggen: volgend jaar beter.
ALTERNATIEVEN
Tsja, grijp een highschoolwerper die nog niet gekozen is en plak hem hier. Kumar Rocker staat zeker op het lijstje. Mogelijk ook Ryan Weathers, als die tot 21 valt. Indien Trevor Larnach nog beschikbaar is, zouden de Brewers ook kunnen verrassen en een outfielder kunnen selecteren.
#22 COLORADO ROCKIES
ANTHONY SEIGLER (C)
Cartersville High School (Georgia)
Het is zeldzaam dat er zo laat in de eerste ronde nog enigszins concensus is over een selectie, maar meerdere sportnieuwssites voorspellen Seigler naar de Rockies. De club heeft dan ook hard achter de highschoolcatcher aangezeten en hij heeft een fantastisch voorjaar gedraaid met zijn highschoolteam.
Seigler heeft een commitment aan Florida.
ALTERNATIEVEN
Cole Wilcox, Kumar Rocker of Grayson Rodriguez zijn ‘in play’ hier voor Colorado, dat altijd goede pitching kan gebruiken.
#23 NEW YORK YANKEES
TRISTON CASAS (1B)
American Heritage High School (Florida)
Vorig jaar grepen de Yankees volledig onverwacht naast Nick Pratto, die uiteindelijk twee picks voor New York naar de Royals ging. De Yankees settelden toen voor Clarke Schmidt (under slot) en kunnen in 2018 alsnog de lefty powerhitting eerstehonkman draften. Triston Casas is in veel opzichten een kopie van Pratto en lefty slugging eerstehonkmensen kunnen ze in New York wel gebruiken. Of hij echter voorbij de Marlins komt…?
Casas heeft een commitment aan Miami.
ALTERNATIEVEN
De Yankees hopen heel erg op een onverwachte val van een jongen als Cole Winn, maar de kans dat die tot 23 valt is heel klein. In het geval dat hij van het bord af is, gaan de Yankees vrijwel zeker high school hitter, met Brice Turang heel hoog op de lijst. Ook werper Kumar Rocker heeft nog een kansje.
#24 CHICAGO CUBS
KUMAR ROCKER (RHP)
North Oconee High School (Georgia)
Blijven de Yankees van Rocker af, zullen de Cubs niet twijfelen om toe te slaan. De werper is nu nog een highschooler, maar kan over een jaar of drie een first overall talent zijn. In de hoop een ace voor een koopje toe te kunnen voegen aan een uitgehold farmsysteem zullen de Cubs hier niet lang over hoeven twijfelen.
Rocker heeft een commitment aan (drie keer raden) Vanderbilt.
ALTERNATIEVEN
Willen de Cubs een oudere speler, let dan op voormalig SEC Pitcher of the Year Sean Hjelle. Ze zouden ook dolgraag Ethan Hankins of Logan Gilbert willen hebben, maar het lijkt onwaarschijnlijk dat die op plek 24 nog beschikbaar zijn.
#25 ARIZONA DIAMONDBACKS
BRICE TURANG (SS)
Santiago High School (Californië)
Vorig seizoen stond Brice Turang nog te boek als een potentële top 10 pick, maar de highschooler uit Californië is wat gezakt in de maanden die volgden. De D-backs zijn naarstig op zoek naar een nieuwe franchise shortstop nadat er wat vroeg opgegeven werd qua Didi Gregorius, dus de hoop is dat Turang die plek kan invullen. Als hij tot 25 valt (wat geen automatisme is), moeten de Snakes hier wel toeslaan.
Turang heeft een commitment aan Louisiana State (LSU), het programma waar ook Alex Bregman uit voortkwam.
ALTERNATIEVEN
Kumar Rocker, Noah Naylor, Jake McCarthy: kan allemaal. Veel hangt ook af van de picks net voor de D-backs, want Turang is ook gelinkt aan de Yankees.
#26 BOSTON RED SOX
JEREMY EIERMAN (SS)
Missouri State
Toen ondergetekende begin april met White Sox-prospect Jake Burger over — onder andere — het talent in de aankomende draft sprak, noemde de derdehonkman specifiek ex-teamgenoot Jeremy Eierman om een oogje op te houden. De kortestop heeft sindsdien niets gedaan om zijn status als potentieel eersterondetalent te verminderen en met de Red Sox in de markt voor een collegespeler, is Eierman een goede optie.
Hij is — ondanks een minder voorjaar — nog steeds de beste collegekortestop in deze draft, dus met enige projectability is hij wel als firstrounder aan te wijzen, zij het wat later in de ronde.
ALTERNATIEVEN
Griffin Conine, Steele Walker, Seth Beer en Mason Denaburg zijn ook op verschillende momenten aan de BoSox gekoppeld. Het zou ons persoonlijk verrassen als Beer toch weer de eerste ronde insluipt — hij lijkt voorbestemd voor de supplemental round of de tweede ronde — maar zijn profiel past wel in Boston. Denaburg is ook aan de Yankees gelinkt.
#27 WASHINGTON NATIONALS
COLE WILCOX (RHP)
Heritage High School (Georgia)
Hij heeft een commitment aan Georgia, dus Wilcox zal een stevige bonus in het vooruitzicht gesteld moeten worden wil hij ervoor kiezen pro te gaan. Toch denken de Nationals dat hij het waard is; de club is veelvuldig aan de werper uit de staat Georgia gekoppeld. Een goede fastball, cleane delivery met weinig moving parts en een reputatie als een bulldog op de heuvel maken van Wilcox een interessante werper.
ALTERNATIEVEN
Als één van de voorgaande spelers valt, grijpen de Nats hem. Er is teveel verloop erna om enig zicht te hebben op het draftbord van de Nats buiten Wilcox. Het lijkt sowieso een pitcher te worden.
#28 HOUSTON ASTROS
STEELE WALKER (OF)
Oklahoma
Supertoolsy outfielders draften en opleiden, daar hebben de Astros goede ervaringen mee. Steele Walker past dan ook goed in de filosofie van de ‘Stros, maar of hij hier nog beschikbaar is, is maar de vraag. De outfielder van Oklahoma is nog zo’n figuur dat op meerdere plekken uit kan komen, want hij is ook een ideale under slot-kandidaat voor eerder in de eerste ronde.
ALTERNATIEVEN
Griffin Conine wordt hier genoemd (zoon van Jeff Conine), maar verder is er weinig duidelijkheid rondom de Astros. De kans op een positiespeler is wel groter dan op een pitcher.
#29 CLEVELAND INDIANS
ALEK THOMAS (OF)
Mount Carmel High School (Illinois)
Thomas is nog zo’n pick die ook zomaar veel (veel) hoger in de draft van het bord kan vliegen. De outfielder is een gold glover op defensief gebied en blinkt ook in football uit. Thomas is een superatleet die een stevig plafond heeft qua capaciteiten.
Thomas heeft een commitment aan TCU in Texas, om zowel baseball als football te spelen. Zijn vader is White Sox strength and condition coach Allen Thomas. De Sox hopen dus dat hij naar de tweede ronde valt, maar dat zien we niet gebeuren.
ALTERNATIEVEN
Wordt het niet Thomas, zien we de Indians een pitcher kiezen en hem under slot vastleggen. Op die manier kan de club meer kapitaal naar spelers in de tweede en derde ronde gooien.
#30 LOS ANGELES DODGERS
SEAN HJELLE (RHP)
Kentucky
De laatste keuze van deze eerste 30 picks, Sean Hjelle, is een boomlange, spijkerdunne werper van Kentucky, onderdeel van het werpersduo Twin Towers met teamgenoot Justin Lewis. Met zijn 6’11 (2.10 meter) is Hjelle de langste prospect in deze eerste ronde (met afstand), maar ondanks zijn lange postuur weet hij zijn beweging vloeiend te houden. De Dodgers zullen hem op een stevig gewichtprogramma zetten, maar de arm is zeker legit.
ALTERNATIEVEN
Connor Scott, Alek Thomas, Mason Denaburg.
KEEP AN EYE ON
Spelers die in deze draft preview niet binnen de top 30 zijn gekozen, maar waar wel rekening mee moet worden gehouden:
Griffin Conine (OF), Seth Beer (1B), Jordan Groshans (HS – SS), Jeremiah Jackson (HS – 2B), Xavier Edwards (HS – SS), Nick Schnell (HS – OF), Mason Denaburg (C).
Coverfoto: Grayson Rodriguez, door Mike Vasil / Perfect Game
Ondanks dat de NBA-Finals in volle gang zijn en de NBA Awards Show pas de 25e juni wordt uitgezonden, vonden wij het tijd om alvast de awards van dit jaar te verdelen. Bij deze de NBA Awards Show: SportAmerika editie.
MOST VALUABLE PLAYER: LEBRON JAMES
Voor de prijs van Most Valuable Player ging het tussen twee spelers: James Harden van de Houston Rockets en LeBron James van de Cleveland Cavaliers. Met een stem meer wist LeBron James de prijs uiteindelijk te veroveren. The King speelde voor het eerst alle 82 wedstrijden en speelde gemiddeld 37 minuten per wedstrijd. Hij wist 27.5 punten, 8.6 rebounds en 9.1 assist gemiddeld te behalen. Ook de schietpercentages waren prima tijdens het reguliere seizoen. LeBron schoot 54% van het veld, 73% van de vrije-worplijn en 37% van de driepuntlijn. De kleine verschillen tussen beide spelers in het reguliere seizoen zorgde voor verdeeldheid. Momenteel is LeBron James met de Cavaliers bezig aan een absurde play-off run, die resulteerde in het bereiken van de NBA Finals. Deze run zou uiteindelijk de doorslag geven. Tijdens het reguliere seizoen is er weinig verschil in de statistieken te vinden tussen LeBron James en James Harden (NBA.com)
In de play-offs is hij namelijk zo mogelijk nog indrukwekkender, wat hem definitief boven Harden heeft gebracht. Ondanks dat The Beard met 30.4 punten de bestscorende speler in de NBA was, kon zelfs hij niet tippen aan de schietpercentages van LeBron James in het reguliere seizoen (45% van het veld, 86% van de vrije-worplijn en 37% van de driepuntlijn). Harden stelde vervolgens ’teleur’ in de play-offs en werd in de Conference Finals uitgeschakeld door de Warriors. LeBron James wist met een indrukwekkende play-off run zijn MVP-kandidatuur kracht bij te zetten. De statistieken hieronder geven aan waarom dit het geval is. De statistieken van LeBron James en James Harden tijdens de 2018 play-offs (NBA.com)
ROOKIE OF THE YEAR: DONOVAN MITCHELL
In de strijd om Rookie of the Year ging het voornamelijk tussen Donovan Mitchell en Ben Simmons.Jayson Tatum kreeg ook een stem, maar daar bleef het bij. Uiteindelijk wist Donovan Mitchell de titel Rookie of the Year te veroveren. Voor zowel Mitchell als Simmons kwam het seizoen ten einde in de Conference Semifinals. In het reguliere seizoen wist Donovan Mitchell met 20.5 punten per wedstrijd Ben Simmons te verslaan (15.8 punten per wedstrijd). In alle andere categorieën werd Mitchell verslagen door Simmons. Met 8.1 rebounds en 8.2 assist per wedstrijd versloeg Ben Simmons Donovan Mitchell ruimschoots (3.7 in zowel assists als rebounds). De statistieken tijdens het reguliere seizoen zijn vrijwel allemaal in het voordeel van Ben Simmons. (NBA.com)
In de play-offs wist Mitchell het gat met Simmons te dichten. Met 24.4 punten per wedstrijd scoorde hij veel meer dan Simmons (16.3 per wedstrijd). Tevens wist hij met 5.9 rebounds en 4.2 assist nog belangrijker te zijn voor de Jazz dan dat hij al was in het reguliere seizoen. Simmons verslaat hem nog steeds ruimschoots in deze categorieen (9.4 en 7.7 respectievelijk), maar de leiderschap van Mitchell maakte indruk. Uiteindelijk geven dus niet de statistieken, maar zijn spel de doorslag. Mitchell was in de play-offs nog volwassener en werd nog belangrijker voor de Jazz (NBA.com)
SIXTH MAN OF THE YEAR: ERIC GORDON
In de strijd om de Sixth man of the Year award was er weinig spanning. Eric Gordon had eigenlijk alleen maar een beetje concurrentie van Louis Williams, maar niemand kwam qua stemmen echt in de buurt. Met 18 punten per wedstrijd was Gordon een belangrijke schakel van de Houston Rockets vanaf de bank. Hij was de voornaamste optie op de momenten dat James Harden even op de bank plaatsnam. Zijn schietpercentages zijn niet extreem indrukwekkend (43% van het veld, 36% van de driepuntlijn en 81% van de vrije-worplijn), maar deze percentages heeft hij eigenlijk zijn hele carrière al. Zijn invloed op de rest van de statistieken is overigens niet heel erg groot (2.5 rebounds en 2.2 assist per wedstrijd). Eric Gordon werd door de SportAmerika-redactie simpel verkozen tot de beste bankspeler van het afgelopen seizoen.
In de play-offs viel Eric Gordon terug. Met 15.4 punten per wedstrijd en mindere schietpercentages (38% van het veld, 33% van de driepuntlijn en 84% van de vrije-worplijn) werd hij uitgeschakeld door de Warriors in de Conference Finals. Ondanks deze mindere play-off run wist hij wel de prijs voor de beste speler vanaf de bank te veroveren. De steun van de SportAmerika-redactie heeft hij in ieder geval.
MOST IMPROVED PLAYER: VICTOR OLADIPO
De enige anonymous keuze van de SportAmerika-redactie komt in de categorie Most Improved Player. Victor Oladipo werd afgelopen zomer samen met Domantas Sabonis van de Thunder naar de Pacers gestuurd in ruil voor Paul George. Dit bleek een gouden move te zijn voor beide spelers. In elke categorie verbeterde Victor Oladipo zich dik. Met 23.1 punten (15.9 punten vorig jaar), 5.2 rebounds (4.3 vorig jaar) en 4.3 assist (2.6 vorig jaar) ging hij ruimschoots vooruit in alle belangrijke onderdelen van zijn spel tijdens het reguliere seizoen. Ook zijn schietpercentages gingen lichtelijk omhoog (48 om 44% van het veld, 37 om 36% van de driepuntlijn en 80 om 75% van de vrije-worplijn). De verbetering van Victor Oladipo dit jaar vergeleken met vorig jaar is indrukwekkend te noemen (NBA.com)
Alsof dit nog niet genoeg was, werd hij nog beter tijdens de eerst ronde van de NBA play-offs. In deze eerste ronde (4-3 verloren van de Cavaliers) wist hij iets minder punten te scoren per wedstrijd (22.7 punten), maar schoot hij omhoog in de rebounds (8.3 per wedstrijd) en assists (6.0 per wedstrijd) categorieën. Het mocht niet baten tegenover LeBron James en de Cavaliers, die uiteindelijk nu in de NBA-Finals actief zijn.
DEFENSIVE PLAYER OF THE YEAR: ANTHONY DAVIS
In de strijd om Defensive player of the Year ging het tussen twee man: Anthony Davis en Rudy Gobert. Door SportAmerika werd Anthony Davis verkozen tot de beste verdedigende speler van het afgelopen seizoen. Met 11.1 rebounds, 1.5 steals en 2.6 blocks per wedstrijd was hij overal luidt en duidelijk aanwezig aan de verdedigende kant van de bal. Tevens verslaat hij Gobert in al deze categorieën. Gobert wist 10.7 rebounds, 0.8 steals en 2.3 blocks gemiddeld te behalen het afgelopen seizoen. Als we dan de aanvallende statistieken erbij pakken wordt het gat alleen maar groter (28.1 om 13.5 punten per wedstrijd). Tijdens het reguliere seizoen was het gat tussen Davis en Gobert al aanmerkelijk. Alleen op het gebied van Blocks kon de Fransman bijblijven (NBA.com)
In de play-offs waren beide spelers klaar na de Conference Semifinals. Anthony Davis ging alleen maar beter spelen in de play-offs. Met 30.1 punten, 13.4 rebounds, 2.0 steals en 2.3 blocks per wedstrijd wist hij de prijs van beste verdediger van het afgelopen seizoen definitief binnen te halen. Gobert was compleet afwezig tijdens de play-offs en was met zijn statistieken een stuk minder invloedrijk (13.2 punten, 10.7 rebounds, 0.9 steals en 2.3 blocks). In de play-offs was Anthony Davis ontketend en was Rudy Gobert een stuk minder afwezig (NBA.com)
COACH OF THE YEAR: BRAD STEVENS
De titel Coach of the Year gaat naar Brad Stevens. Onder meer Quin Snyder, Tyronn Lue en Dwane Casey werden genoemd, maar het indrukwekkende seizoen van de Celtics is niet onopgemerkt gebleven bij de SportAmerika-redactie. Na een fantastisch offseason, met het vastleggen van Gordon Hayward en Kyrie Irving, begon het seizoen zelf dramatisch. Tijdens het eerst duel tegen de Cavaliers raakte Hayward geblesseerd en was hij de rest van het seizoen uitgeschakeld. Brad Stevens wist zijn team ondanks vele blessures naar de Conference Finals te leiden. (Bob DeChiara / USA TODAY Sports)
In de loop van het seizoen raakte ook MarcusMorris, Marcus Smart, Daniel Theis, Al Horford en Jaylen Brown licht of langdurig geblesseerd. Nadat ook Kyrie Irving zijn seizoen beëindigd zag worden door een blessure, bleven de Celtics goed presteren. Met een 55-27 record (67%) presteerde het team zelfs beter dan het jaar daarvoor (53-29, 65% dus). Het raakte de eerste plek in de Eastern Conference wel kwijt aan de Raptors, maar gingen wel als de nummer twee de play-offs in.
In de play-offs moesten respectievelijk de Bucks (4-3) en de 76ers (4-1) het ontgelden. De Conference Finals werden bereikt, waar LeBron James en de Cavaliers na zeven duels net wat te sterk bleken te zijn (4-3). Brad Stevens is een grote veroorzaker van dit succes. Hij is het beste in het callen van een play na een time-out en heeft laten zien een team met veel blessures op hoog niveau te laten presteren.
Ook dit seizoen is het Koninkrijk der Nederlanden weer goed vertegenwoordigd in de MLB. De spelers zijn ook bepaald geen veldvulling, dus verdienen ze hun eigen plekje bij SportAmerika. In de Dutch Watch bespreken we wekelijks het wel en wee van ‘onze jongens’ in de majors.
Met een negatieve benadering zouden we moeten zeggen dat Ozzie Albies deze maand wat minder presteert. De kleine tweedehonkman van de Atlanta Braves slaat inderdaad wat minder RBIs en homeruns dan in april. Toch kan de organisatie nog altijd dik tevreden zijn met de cijfers die onze landgenoot noteert. De leadoff hitter van de Braves (al staat hij sinds de blessure van Ronald Acuna weer als tweede in de batting order) pikt bijna dagelijks z’n hits mee. Erg productief was de 21-jarige infielder van Curaçao niet deze week. Ook defensief ging het niet altijd goed in de tweede wedstrijd tegen Boston noteerde hij z’n zesde error van het jaar.
Vorig weekend konden Albies en de Braves zich meten met de Boston Red Sox. De jonge ploeg van Brian Snitker kwam in elk van de drie wedstrijden op voorsprong, maar slechts één keer trokken ze het over de streep. De Baby Braves kregen geen pak slaag, maar de BoSox sprongen wel handiger met de kansen om. Een honkslag van Albies kon vrijdag niet voorkomen dat de Red Sox met 6-2 wonnen.
In de tweede wedstrijd kreeg onze landgenoot vier wijd en kon hij na een sac fly van Nick Markakis de 5-3 over home plate lopen. Opnieuw trokken de Red Sox echter aan het langste eind. De Braves kwamen in de derde wedstrijd ijzersterk voor de dag en wonnen met 7-1. Albies was echter een uitzondering. In z’n vijf at-bats kwam hij niet tot een hit en daarnaast kreeg hij drie keer drie slag.
COMEBACK KIDS
Op Memorial Day, afgelopen maandag, stond er een doubleheader tegen de New York Mets op het programma. Tijdens de middagwedstrijd scoorde Ozzie Albies de belangrijke 2-2 in de achtste inning. Catcher Devin Mesoraco zette met een homerun de Mets weer op voorsprong, maar zoals zo vaak dit seizoen hadden de Braves hun antwoord klaar in de negende inning en wonnen met 4-3.
Ook in de tweede wedstrijd was Albies goed voor twee hits en een run. Dit keer moest Atlanta buigen voor de divisierivaal. Ook in de laatste twee wedstrijden werden de wins gelijk verdeeld over de twee teams. In beide gevallen kwam Albies tot één honkslag, maar hij wachtte sinds 22 mei op een RBI. Aan die reeks kwam donderdag overigens een einde met een RBI-triple tegen de Nationals.
De Boston Red Sox hebben de koppositie in de AL East weer wat steviger in handen. Het keurkorps van manager Alex Cora heeft niet de gemakkelijkste week achter de rug, maar Boston sloeg zich er aardig doorheen. Vorig weekend wonnen de BoSox hun serie tegen de Atlanta Braves en deze week moesten ook de Toronto Blue Jays eraan geloven. Xander Bogaerts voegde wat RBIs toe aan z’n totaal en onze landgenoot vijzelde ook z’n aantal homeruns wat op. Hij staat nu op acht dit seizoen.
Vorige week vrijdag, in de eerste wedstrijd tegen de Braves, liet Bogaerts zijn knuppel direct spreken. In de vierde inning volgde de Nederlandse kortestop het voorbeeld van zijn teamgenoot J.D. Martinez en ramde de bal het stadion uit. Het was op dat moment goed voor een 2-2 tussenstand. Boston won de topper met 6-2.
Ook in de tweede ontmoeting kwamen de bezoekers op voorsprong, maar met een single bracht Bogaerts de Red Sox op het bord in de derde inning. Mitch Moreland kreeg de run op z’n naam. Blake Swihart sloeg zijn kortestop even later binnen. Ook dit duel ging met 8-6 naar Boston. In de derde en laatste wedstrijd hadden de Braves het beter voor elkaar. Chris Sale kon z’n ploeg niet aan een win helpen en ook Bogaerts had weinig in te brengen.
Tegen de Toronto Blue Jays pakten de Red Sox de draad weer op. Dat gold ook voor Xander Bogaerts. Hij kwam in elk van de drie wedstrijden tot minimaal één hit en liep daarbij ook nog eens de nodige runs binnen. Maandag noteerde Bogaerts zowel de eerste hit als de eerste run van de wedstrijd. J.D. Martinez sloeg z’n teamgenoot vanaf het derde honk binnen. Boston won eenvoudig met 8-3. Die eindstand stond ook op het bord na de tweede wedstrijd. In de zevende inning sloeg onze landgenoot z’n achtste homerun van het seizoen. Het betekende op dat moment de zesde run voor de Red Sox.
De Red Sox-fans konden de bezem pakken, want ook de derde wedstrijd werd gewonnen door hun favorieten. In de achtste inning tekende Bogaerts voor een honkslag. Vanaf het tweede honk sloeg Eduardo Nunez hem binnen. Het was de 39e zege voor de Red Sox dit seizoen. Daar staan nu 18 nederlagen tegenover.
Didi Gregorius is zijn slump nog niet te boven. Vorige week leek de Amsterdammer het juiste spoor even te pakken te hebben, maar vooralsnog was het een opleving. Gregorius is inmiddels aardig gezakt in de line-up. Hij begon als cleanup hitter aan het seizoen, maar inmiddels verschijnt de kortestop als zevende aan slag namens de New York Yankees. In de serie tegen de LA Angels kwam Sir Didi in 11 at-bats niet verder dan twee hits. Tegen de Houston Astros toonde hij al tekenen van beterschap.
Na een fielder’s choice bereikte Gregorius de honken in de eerste wedstrijd tegen de Angels. Even later passeerde hij de thuisplaat voor de eerste run van de wedstrijd. Dat het een belangrijk punt was, bleek wel na afloop. De Yankees klopten hun rivaal uit Californië met 2-1. De tweede wedstrijd zullen ze in New York snel willen vergeten. De Yankees kregen met 11-4 klop en Gregorius keerde vier keer onverrichter zake terug naar de dug-out.
Zondag, in de derde wedstrijd van deze serie, ging het al wat beter. Gregorius werd met vier wijd op het honk gezet in wat een productieve inning voor de Yankees werd. De ploeg scoorde drie runs in de derde inning en onze landgenoot nam de derde voor z’n rekening. De Yankees stuurden hun eigen fans met een 3-1 overwinning naar huis.
Maandag begonnen de Yankees aan de lastige serie tegen titelverdediger Houston. Gregorius en consorten namen enigszins revanche voor de verloren finale van de American League in 2017 door twee van de drie duels te winnen. De knuppel van Sir Didi besloot ook weer eens een woordje mee te spreken. In z’n 13 at-bats tekende Gregorius voor vijf hits en vijzelde daarmee z’n slaggemiddelde weer wat op. Ondanks twee hits van de Nederlander ging maandag de eerste wedstrijd nog verloren met 5-1.
Een dag later noteerde Gregorius wederom twee honkslagen, maar daar stonden dan ook weer twee strikeouts tegenover. New York had uiteindelijk 10 innings nodig om de Astros met 6-5 op de knieën te krijgen. Woensdag mocht de kortestop eindelijk weer eens een RBI aan z’n totaal toevoegen. Voor het eerst sinds 23 mei sloeg hij een punt binnen. Gleyber Torres passeerde de thuisplaat en de Yankees klaarden dit keer binnen negen innings de klus: 5-3.
De Los Angeles Dodgers hebben de goede versnelling inmiddels gevonden. In de tweede helft van deze maand kwam de ommekeer en de ploeg van Kenley Jansen heeft koploper Colorado in het vizier. Dat de Dodgers aan de beterende hand zijn, is natuurlijk ook goed voor onze landgenoot. De closer kwam afgelopen week weer een paar keer in actie en tekende voor twee saves. Jansen maakte donderdag ook zijn opwachting bij een 2-1 achterstand tegen de Phillies. Hij hield Philadelphia van scoren, maar z’n teamgenoten konden de wedstrijd niet meer kantelen.
Afgelopen weekend kon LA een sweep goed gebruiken in de serie tegen de San Diego Padres. De Dodgers moesten zich echter tevreden stellen met wins in twee van de drie ontmoetingen. Kenley Jansen was alleen in de eerste wedstrijd nodig. Met een 4-1 voorsprong, een stand die al sinds de derde inning op het bord stond, kwam Jansen op de heuvel. Na een fly ball volgden twee strikeouts. De international had slechts 12 pitches nodig om zijn 11e save veilig te stellen.
Op Memorial Day kreeg Jansen geen vrijaf van manager Dave Roberts. Sterker nog, hij moest tegen de Philadelphia Phillies behoorlijk op z’n tellen passen. Jansen verdedigde in de negende inning een 5-4 voorsprong. Met twee strikeouts en een ground out maakte de closer een einde aan dit duel. Kenley Jansen had daar 15 pitches voor nodig. Zijn ERA is inmiddels gedaald naar 2.55. In mei noteerde de Nederlandse reliever een prima ERA van 0.64 en stond hij slechts één run toe. April sloot Jansen af met een ERA van 5.19 en kreeg hij nog vijf earned runs tegen.
Het blijft behelpen voor de Texas Rangers dit seizoen. De ploeg komt vooral in thuiswedstrijden moeizaam tot wist. Al moet daarbij ook worden aangetekend dat de Rangers het ook niet troffen met de tegenstand. Er zijn gemakkelijkere tegenstanders denkbaar dan de Red Sox, de Yankees, de Astros en de Angels. Jurickson Profar en de zijnen bivakkeren in de kelder van de AL West en dat zal voorlopig ook niet veranderen. Na een productieve week met 11 RBIs besloot de knuppel van de Oranje-international het de afgelopen dagen wat rustiger aan te doen. Profar noteerde slechts één RBI.
Toch was de infielder wel degelijk van waarde voor de kwakkelende Rangers. Zaterdag won Texas met 4-3 van de Kansas City Royals en dat was mede te danken aan Jurickson Profar. Na zijn derde triple van het seizoen werd de Nederlander binnengeslagen door outfielder Joey Gallo. Dit steuntje in de rug konden de Rangers goed gebruiken na een 3-0 achterstand. Texas kwam terug en won met 4-3. In de vierde en laatste wedstrijd tegen de Royals kon Profar geen potten breken. De Curaçaoënaar kwam één keer met vier wijd op de honken, maar werd verder aan de ketting gelegd.
De rotation van de Seattle Mariners had goed opgelet, want ook zij hielden Profar van de honken in de eerste wedstrijd van de serie. In z’n vier at-bats kreeg de international twee strikeouts te verwerken. Na de 2-1 nederlaag van maandag beten de Rangers een dag later van zich af. In de negende inning gaf een single van Profar de aanzet tot iets moois. Rougned Odor kwam even later door met een double en legde daarmee de basis voor de 9-5 zege.
In het derde duel was het opnieuw raak voor onze landgenoot. Met een triple, een RBI en drie runs had Profar een flinke vinger in de pap in de wedstrijd die met 7-6 gewonnen werd door de Rangers. Voor de infielder was het z’n eerste en enige RBI deze week. Hij staat inmiddels op een totaal van 27 binnengeslagen punten. Gisteren (donderdag) kwam Profar door met z’n 17e double van het jaar, maar kon een 6-1 nederlaag niet voorkomen.
Nee, het was weer niet de week van Jonathan Schoop en z’n Baltimore Orioles. De O’s zijn het lelijke eendje in de AL East en hebben nog altijd één van de slechtste records in de MLB. In de afgelopen dagen voegden de Orioles weer de nodige nederlagen toe aan hun totaal. Ze begonnen vorige week met een serie tegen de Tampa Bay Rays. Daarna volgden drie duels met de Washington Nationals. Het werd bepaald geen succes voor de Orioles en ook Jonathan Schoop kon zich niet in positieve zin onderscheiden.
Vorige week vrijdag verliep de eerste wedstrijd tegen de Rays nog wel hoopgevend. Na een double van derdehonkman Danny Valencia kwam Baltimore in de eerste inning op voorsprong. Een homerun van Jonathan Schoop bepaalde de eindstand op 2-0. De Nederlandse tweedehonkman joeg de bal in de zesde inning in de seats en noteerde daarmee z’n vijfde homerun van het jaar. Vorig jaar rond deze tijd stond Schoop op zeven homers. Dit jaar miste de international echter de nodige wedstrijden vanwege een blessure.
In de tweede wedstrijd tegen Tampa Bay kwam er een einde aan de hitting streak van Schoop. Vijf wedstrijden op rij had hij minimaal één hit geslagen, maar het lukte hem dit keer niet. Baltimore ging met 5-1 onderuit. De infielder van Curaçao pakte een dag later de draad weer op. Schoop scoorde in de eerste inning de derde run namens de Orioles, maar dit was bij lange na niet genoeg. Ondanks twee hits van de Nederlander wonnen de Rays met 8-3.
Tegen de sterke Nationals werd het er allemaal niet beter op voor Baltimore. De fans zagen hun Orioles maandag met 6-0 verliezen. Schoop sloeg in de vierde inning nog wel een single, maar liep vervolgens in een dubbelspel. Het was het enige succesje voor de Nederlander in deze serie. Zijn ploeg ging drie keer onderuit en in z’n 12 at-bats bleef Schoop steken op die ene hit.
Woensdag had de tweedehonkman het ontzettend lastig tegen Nats-starter Max Scherzer. Schoop kreeg drie strikeouts om z’n oren. Dit weekend vervolgt Baltimore het seizoen met een serie tegen de Yankees. De competitieplanner heeft dus voor een uitdagend schema gezorgd.
Met de Los Angeles Angels gaat het al een tijdje niet meer vanzelf, maar Andrelton Simmons blijft stoïcijns z’n honkslagen slaan. De international van het Koninkrijksteam is bezig aan een keurige hitting streak. Deze begon op woensdag 23 mei en duurt nu al negen wedstrijden. Simmons voert bij de Halos nog altijd de lijstjes aan als het gaat om het aantal hits en het slaggemiddelde. Zijn ploeg moet in de AL West steeds meer terrein prijsgeven.
Los Angeles won vorige week twee van de drie wedstrijden in Toronto, dus reisden de Angels met een goed gevoel naar Yankee Stadium. The Bronx Bombers rekenden twee keer af met de bezoekers uit Californië. Simmons liet zich niet onbetuigd. Na een hit in de eerste ontmoeting, sloeg hij in de tweede wedstrijd z’n 15e RBI van de maand. Na een sac fly van de Nederlander kon Mike Trout de thuisplaat passeren. De Angels wonnen met 11-4.
Afgelopen zondag sloeg Simba zijn eerste en voorlopig enige homerun van deze maand. In de zesde inning timmerde de kortestop de bal de tribunes in. Het zou de enige run van de Angels blijven. New York klopte de gasten met 3-1.
In de serie tegen de Detroit Tigers moest het voor de LA Angels weer eens gebeuren. De ploeg van Simmons won echter maar één van de vier wedstrijden en had weer de nodige moeite om runs op het bord te krijgen. Al zijn er natuurlijk altijd uitzonderingen. Andrelton Simmons begon met een double, twee hits en een RBI aan de serie. Een win zat er voor de Halos echter geen moment in.
Detroit sloeg al vroeg toe en won met 9-3. Dinsdag draaide LA de rollen om. De infielder van Curaçao kreeg vier wijd in de tweede inning en mocht na een homerun van Ian Kinsler over de thuisplaat komen. Dit keer haalden de Halos flink uit met een 9-2 overwinning. Het was de enige zege die ze boekten in Detroit. Simmons verliet Detroit met zes hits in 15 at-bats, maar de road trip eindigde in mineur met een 6-1 en een 6-2 nederlaag.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
