Na twee Game 163’s en twee Wildcardwedstrijden begonnen afgelopen nacht de play-offs eindelijk écht. De Colorado Rockies en de Milwaukee Brewers beten het spits af. In Milwaukee begon om 23:00 uur Nederlandse tijd de ‘Beer Series’ (de Rockies spelen op Coors Field, de Brewers op Miller Park). Na ruim vier uur honkbal vierden de Brewers feest; een walk-off overwinning in de tiende inning gaf de Wisconsinites een 1-0 voorsprong in de best of five.
ACES LOW?
Waar normaal gesproken openingsduels gestart worden door de aces uit de pitching staffs, verrastten beide clubs met hun keuzes op de heuvel. De Rockies besloten zelfs vlak voor de serie hun defacto nummer 1, JonGray, van het postseason roster af te houden. De hardgooiende werper is niet te vertrouwen gebleken in de beslissingswedstrijden waarin op hem geleund werd. Zijn plek ging dan ook naar Antonio Senzatela. De rookie-sensatie van 2017, die dit jaar voornamelijk uit de bullpen kwam, moest het opnemen tegen Brandon Woodruff.
De rechtshandige Woodruff werd ook niet op de heuvel gezet met het idee dat hij een complete game moest gooien, want daarvoor is hij ook niet genoeg uitgerekt. Voordeel aan Woodruff was wel dat hij beduidend harder gooit (97 mph) sinds hij uit de bullpen komt of een spot-start maakt.
DE EERSTE KLAP
Het duurde een paar innings voor de eerste actie plaatsvond. De eerste honkslag van de dag kwam in de eerste inning nog wel op naam van (wie anders dan) Ryan Braun, maar zijn poging om op een wilde worp vanaf het tweede honk te scoren, was ten dode opgeschreven. Het was uiteindelijk MVP-kandidaat Christian Yelich die in de derde inning de eerste runs liet noteren. Met teamgenoot Lorenzo Cain op de honken, wachtte Yelich de eerste pitch amper af. De circle-change-up van Senzatela dook onvoldoende omlaag in de zone en de Brewers-outfielder sloeg met een harde klap de bal opposite field over de hekken voor een 2-0 voorsprong.
BATTLE OF THE BULLPENS
Vervolgens mondde het duel uit in een strijd tussen de beide bullpens. Vorig seizoen werd Colorado’s ‘pen en Milwaukee’s volledige pitching staff nog verguisd, maar de clubs hebben duidelijk tijd en geld geïnvesteerd in de werpersafdeling. Relievers Corbin Burnes, Corey Knebel en Josh Hader vulden vijf innings no-hit-innings aan de kant van Milwaukee, terwijl Chris Rusin, DJ Johnson, Harrison Musgrave en Scott Oberg in hun drie relief-innings ook slechts drie honkslagen tegenkregen.
De Brewers lieten desondanks wel kansen liggen om de voorsprong uit te breiden, want naast de drie honkslagen kregen ook vijf Brewers een vrije loop van de Rockie-bullpen. De club wist echter niet door te drukken en zoals zo vaak in de sport: als jij niet scoort, doet de tegenstander dat.
ROCKIE COMEBACK
Dit gebeurde dan ook in de eerste helft van de negende inning. Met Jeremy Jeffress op de heuvel ging het fout voor de Brewers. Pinch-hitters Gerardo Parra en Matt Holliday sloegen honkslagen en Charlie Blackmon volgde met RBI-single naar het rechtsveld: 2-1. Een error van kortestop Orlando Arcia op een dribbler van DJ LeMahieu zette de honken vol en Nolan Arenado’s sac fly sloeg de gelijkmaker over de plaat.
MOOOOSE
Uiteindelijk trokken de Brewers in de tiende inning toch aan het langste eind. Met Adam Ottavino op de heuvel ben je als ploeg normaal gesproken verzekerd van een goede reliefbeurt, maar de veelgebruikte rechtshandige werper heeft het al meerdere outings op rij moeilijk; zo ook afgelopen nacht.
Na een soepele negende inning, liep Ottavino tegen de muur. Een vrije loop voor Yelich, een strikeout voor Braun en een opzettelijke vrije loop voor Travis Shaw bracht pinch-hitter Curtis Granderson aan slag. De veteraan sloeg een force-out op twee, wat Yelich op drie bracht. De grote held van de avond werd Mike Moustakas. De mid-season aankoop deponeerde de derde pitch die hij zag (met een twee-slag count) in het rechtsveld voor de winnende RBI-single.
UP NEXT
Vrijdagavond om 22:15 uur (Nederlandse tijd) staan de twee clubs opnieuw tegenover elkaar. Game 163-held (en ex-Rockie) Jhoulys Chacin start voor de Brewers. Colorado countert met Tyler Anderson. Het duel is live te zien via MLB.TV en FoxSports NL, kanaal 5.
Er konden nauwelijks grotere tegenpolen in een NLDS tegenover elkaar staan dan deze twee teams. De Braves verloren de afgelopen drie jaar steeds meer dan 90 wedstrijden en leken zich met een verjongingsslag op te kunnen maken voor een jarenlange rebuild, maar wisten zich als eerste in de National League te verzekeren van een plekje in de playoffs. Dat alles terwijl de Dodgers vorig jaar slechts één wedstrijd verwijderd waren van winst in de World Series, maar nu een 163e wedstrijd nodig hadden om zich tot winnaar van de NL West te kronen. Kunnen de jonge honden het de seasoned veterans moeilijk maken?
Wat het voor de Nederlandse kijker extra speciaal maakt, is dat beide teams een speler uit het koninkrijk in hun gelederen hebben. Brave Ozzie Albies zal willen voorkomen dat closerKenley Jansen deze NLDS de deur mag dichtgooien namens de Dodgers. De serie start donderdagnacht in Los Angeles.
RYU START GAME 1
Niet Clayton Kershaw maar Hyun-Jin Ryu zal namens de Dodgers aan de start van Game 1 verschijnen. Daarmee houdt manager Dave Roberts vast aan de volgorde waarin ze hun laatste wedstrijden afwerkten. Ryu pitchte afgelopen vrijdag zijn laatste wedstrijd, terwijl Kershaw een dag later nog in actie kwam. Een eventuele Game 5 komt hiermee overigens niet in gevaar voor Kershaw. Ryu kwam in september uitstekend voor de dag. In die maand had hij in vijf starts een 1.50 ERA. Bovendien was hij thuis nagenoeg onverslaanbaar met een 1.15 ERA en 0.90 WHIP in negen starts gedurende het reguliere seizoen.
Game 3 en (indien nodig) 4 zouden dan voor hun rekening worden genomen door rookieWalker Buehler en Rich Hill. Beiden maakten grote indruk tijdens hun laatste optreden. Hill wist in San Francisco een beslissingsduel af te dwingen. In dat afgedwongen beslissingsduel zette Buehler vervolgens een dominant optreden neer en stelde zo de slagploeg in staat om de wedstrijd in het voordeel van LA te beslissen.
FOLTY UIT OP REVANCHE
De rotatie van de Braves kent grotere vraagtekens. Bekend is dat Mike Foltynewicz Game 1 de heuvel opstapt, maar daarna is het nog gissen. Anibal Sanchez of Kevin Gausman zal de andere wedstrijd in Dodgers Stadium aantreden. Waarschijnlijk vervolmaakt Julio Teheran als vierde starter de rotatie tijdens deze series, maar het is ook nog steeds mogelijk dat die eer naar Sean Newcomb zal gaan. Manager Brian Snitker gaf eerder namelijk aan dat hij denkt dat Newcomb een goede matchup zal zijn tegenover de slagploeg van de Dodgers.
Folty kende dit jaar een breakout season en toonde zich een potentiële ace voor de organisatie. Maar tegen de komende tegenstander kende hij minder succes. Hij stond dit seizoen slechts één keer eerder tegenover de Dodgers en toen verloor hij. In vijf innings kreeg hij vier punten tegen. Kershaw was toen de winnende werper. Dansby Swanson (Jake Roth/USA TODAY Sports)
BRAVES’ OFFENSE
De Braves moeten het waarschijnlijk stellen zonder hun vaste korte stop. Dansby Swanson heeft nog altijd last van een scheurtje in zijn linkerhand en lijkt niet op tijd fit voor de NLDS. Zijn vervanger zal opvallend genoeg een speler zijn die vorig jaar nog namens de Dodgers een homerun sloeg in de World Series: Charlie Culberson. Defensief is dat misschien een aderlating, maar aan slag zou de ploeg er mogelijk zelfs op vooruitgaan.
Met Culberson als starter levert Atlanta wel slagkracht van de bank in. Lane Adams is dan de enige resterende rechtshandige slagman die Snitker achter de hand heeft. De linkshandige Lucas Duda zal naar verwachting wel beschikbaar zijn en zou ingebracht kunnen worden om iets te forceren. Johan Camargo lijkt tegen de twee linkshandige werpers als tweede slagman te worden geposteerd tussen Ronald Acuña Jr. en Freddie Freeman. Ozzie Albies, hoewel die de laatste tijd op dreef is tegen lefties, schuift dan verder naar achter in de lineup.
DODGERS’ OFFENSE
De slagploeg van de Dodgers loopt over van het talent. Ze begonnen nog stroef aan het seizoen, maar sinds de toevoeging van Manny Machado lijkt er geen stoppen aan. Daarbij keerde Justin Turner ook nog eens terug van een blessure, waardoor het voor vijandige pitchers onmogelijk is om maar een moment te verslappen.
Naast een benijdenswaardige hoeveelheid talent, herbergt de selectie ook nog eens een bom aan ervaring. Veel van de spelers maakten natuurlijk deel uit van de ploeg die vorig jaar maar één overwinning nodig hadden, maar ook een nieuweling als David Freese kennen het klappen van de zweep. En hoe. Hij was de held van de Cardinals toen zij 2011 de World Series wonnen.
In het postseason willen nog wel eens spelers van wie je het niet zozeer verwacht, opstaan om een team op hun rug te nemen. Binnen deze ploeg lijken meerdere jongens hiervoor geschikt te zijn. In het verleden waren dat jongens als Turner en Chris Taylor, maar nu zouden dat ook zomaar Matt Kemp, Yasiel Puig of Cody Bellinger kunnen zijn. Of doet Freese het dit keer in Dodger blue?
VOORSPELLING
Of je nu kijkt naar onderlinge duels (5-2 in het voordeel van de Dodgers), de vorm die ze meenemen uit het slot van het reguliere seizoen, de kracht van de slagploeg of de reputatie van de pitchers, op alle fronten lijken de Dodgers favoriet. Maar de Braves hebben zich al het hele seizoen niks aangetrokken van verwachtingen. Ook nu is hun onbevangenheid de sleutel tot succes. Of dat genoeg is om zich van de ijzersterke Dodgers te ontdoen zal echter moeten blijken.
Afgelopen week wisten zowel de Brewers als de Rockies hun ticket tot deze NLDS te grijpen in Wrigley Field via een do-or-die wedstrijd. Twee avonden achter elkaar was het dus feest in de visiting clubhouse van de Cubs. Beide clubs sloten het reguliere seizoen af met een high en lijken de serie met momentum te beginnen. Wie trekt er uiteindelijk aan het langste eind, Christian Yelich en de zijnen of Nolan Arenado en co?
AIN’T NO REST FOR THE ROCKIES
De twee knockout-wedstrijden hebben natuurlijk wel flink ingehakt op de rotatie van de Rockies. Hun eerste twee pitchers, German Marquez en Kyle Freeland, zullen niet beschikbaar zijn. En dus lijkt Antonio Senzatela de man op de heuvel te worden bij de start van de series. De tweede wedstrijd komt dan op het conto van Tyler Anderson. Wanneer de NLDS richting de bergen komt, kunnen de Rockies weer beschikken over hun twee Cy Young-kandidaten.
In Chicago kwam de bullpen van de Rockies heel goed voor de dag. Manager Bud Black kon dit seizoen vaak rekenen op starters die het lang volhielden, dus zijn relievers lijken fit te starten aan deze series. Dat is natuurlijk altijd goed meegenomen in het postseason, waar de kracht van de bullpen nog wel eens de doorslag kan geven.
WADE MILEY
De Brewers hebben een dagje extra rust gehad en speelden dus ook een wedstrijd minder richting de NLDS. Voorlopig wil Craig Counsell nog niks kwijt over wie er voor de Crew zullen starten, maar een naam die genoemd wordt als mogelijk startend werper in Game 1 is die van Wade Miley. Dat is redelijk opvallend, want Miley wist pas tijdens spring training een plek op het roster van de Brewers te bemachtigen, maar hij heeft een sterk seizoen gedraaid. Josh Hader werd de wedstrijd tegen de Cubs ingezet als de closer, omdat Jeremy Jeffress niet beschikbaar was. Jeffress zal tijdens de NLDS wel weer ingezet kunnen worden. Een iets minder bekende naam die de laatste weken in bloedvorm lijkt te zijn, is Corey Knebel. Knebel werd in augustus nog teruggezet naar Triple A, maar in september werd hij uitgeroepen tot NL Reliever of the Month.
ARENADO VERSUS YELICH
Christian Yelich weet alle ogen op zich gericht de afgelopen weken. Hij sloeg binnen korte tijd twee keer voor de cycle en had zelfs op de laatste dag de Triple Crown binnen handbereik. Maar Yelich is zeker niet de enige ster aan het Brewer-firmament. Lorenzo Cain, Jesús Aguilar en Travis Shaw kunnen ook uitstekende statistieken voorleggen en zorgen ervoor dat er niet zomaar om Yelich heen gepitcht kan worden.
Tel daarbij op dat ze ook jongens als Eric Thames, Mike Moustakas, Curtis Granderson en Ryan Braun nog hebben rondlopen, dan moge duidelijk zijn dat we hier te maken hebben met een zeer sterke lineup. Welke rol daarin voor Jonathan Schoop weggelegd is, valt te bezien. Hij heeft de goede vorm aan het eind van zijn verblijf in Baltimore niet vast weten te houden, al leek er iets van herstel zichtbaar. De eerste wedstrijd lijkt hij het vooralsnog met een plek op de bank te moeten doen.
TREVOR STORY
Maar ook de Rockies beschikken over een bak talent. De naam van Nolan Arenado sprint er dan toch bovenuit. De derde honkman is nagenoeg onpasseerbaar in het veld, maar richt nog wel de meeste schade aan in het slagperk. Ook dit jaar zal zijn naam vallen in de MVP-discussie, al lijkt opponent Yelich daarvoor over betere papieren te beschikken. Trevor Story (Jennifer Stewart, USA Today)
Arenado weet zich in de lineup gedekt door cleanup hitterTrevor Story. Story leerden we kennen toen die zichzelf als rookie lanceerde met zeven homeruns in zijn eerste zes wedstrijden, maar inmiddels heeft hij wel laten zien niet een ééndagsvlieg of weekdier te zijn. Hij eindigde het seizoen bijzonder goed, waarmee hij enigszins uit de schaduw van Arenado wist te stappen.
De Rockies bestaan al jaren uit dezelfde vaste kern en deze vastigheid kan wel eens in hun voordeel uit pakken. Jongens als Carlos Gonzales, DJ LeMahieu, Arenado en Charlie Blackmon spelen al jaren met elkaar en weten precies wat ze van elkaar kunnen verwachten. Het leger aan nieuwelingen van de Brewers staat daarmee in schril contrast.
VOORSPELLING
Beide ploegen zijn in bloedvorm, maar hebben ook al veel energie moeten steken in hun weg naar de NLDS. Vooral het gebrek aan rust en de extra Wild Card Game voor de Rockies zouden weleens kunnen beteken dat zij al tegen een achterstand aankijken voor ze er goed en wel erg in hebben. De Brewers beschikken gewoon over bijzonder veel talent aan beide kanten van de bal, maar de Rockies zijn al eerder uit geslagen positie teruggekeerd, dus wie weet flikken ze het weer.
Zakelijk, eenvoudig, snel: de New York Yankees hadden afgelopen nacht geen enkele moeite met de Oakland Athletics in de American League Wildcardwedstrijd. New York’s vooraf geprezen aanval hoefde zich minimaal in te spannen tegen Oakland’s keurkorps van relievers. Het resultaat: Exit A’s, Yankees naar de ALDS.
VROEG KLAAR
In onze voorbeschouwing spraken we al over Oakland’s opvallende keuze om te beginnen met een ‘opener’ in plaats van een startende werper. Al na negen pitches bleek dat die strategie niet de juiste was, toen Aaron Judge een homerun sloeg op het werpen van Liam Hendriks. Deze vroege achterstand kwam Oakland niet meer te boven; de Yankees wisten het duel kinderlijk eenvoudig uit te spelen.
De offensieve slagkracht van de Yankees bleef in de eerste helft van de wedstrijd wel nog beperkt tot die ene homerun van Judge, door sterk werk van reliever Lou Trivino (3.0 IP, 1 H, 0 ER, 1 BB, 4 K). De bezoekers uit Oakland stelden daar echter weinig tegenover. Yankees ace Luis Severino liet precies zien waarom hij de sterkste werper bij New York door in vier innings slechts twee honkslagen en geen enkel punt tegen te krijgen.
Nadat Severino de vijfde inning was begonnen met twee honkslagen tegen, wist Dellin Betances de deur nog net dicht te houden. Dat leek de ingedutte Yankees wakker te schudden, want een inning later stelden de Bronx Bombers met minimale inspanning de winst veilig. Extra base hits van Judge, Aaron Hicks en Luke Voit en een vrije loop van Giancarlo Stantonleverden drie runs op. Didi Gregorius voegde daar nog een vierde aan toe door een opofferingsslag. Daarbij leek catcher Jonathan Lucroy de binnenglijdende Voit uit te tikken, maar de umpire telde het punt toch goed.
POSTSEASON RIVALRY
In de late innings van de wedstrijd liet Khris Davis nog even zien waarom hij beste homerunhitter van 2018 was door twee punten binnen te slaan. Echter, in de gelijkmakende slagbeurt verzekerde Stanton, ook met een homerun, dat de laatste hoop op een comeback van de Athletics verdween. Adeiny Hechavarría stal verdedigend nog even de show door een harde liner van Marcus Semien te vangen in de zevende inning.
Met de overwinning van de Yankees kunnen we ons opmaken voor een nieuw hoofdstuk in de rivaliteit tussen de New York Yankees en de Boston Red Sox. De aartsrivalen stonden eerder tegenover elkaar in de ALCS van 1999, 2003 en de inmiddels legendarische serie van 2004. Helaas is de aankomende matchup slechts een best-of-five-series, maar de kans dat we getrakteerd worden op vijf duels is erg groot. Boston won in het reguliere seizoen de onderlinge duels namelijk met 10-9.
UP NEXT
Zoals gezegd, de New York Yankees treffen de Boston Red Sox in de ALDS. De ploeg uit New England heeft thuisvoordeel, dus de eerste twee duels vinden plaats op Fenway Park. Aanstaande vrijdag- op zaterdagnacht vindt duel 1 plaats. Die wedstrijd begint om 01:32 uur Nederlandse tijd en is te zien via MLB.TV en Fox Sports NL, kanaal 6.
Het NBA-seizoen komt steeds dichterbij. De NBA redactie gaat jou als volger van SportAmerika optimaal voorbereiden op het nieuwe seizoen. We nemen in de 30-in-30 reeks elk team onder de loep! Van Free Agency, tot de draft en het vernieuwde depth chart. We beginnen bij het team met de minste overwinningen en eindigen bij de kampioenen. In de 23e editie kijken we naar het team dat superster DeMarcus Cousins heeft laten gaan: De New Orleans Pelicans
NBA DRAFT
We kunnen het heel kort houden wat betreft de draft voor de Pelicans. New Orleans had alleen een draft pick in de twee ronde. Ze kozen voor point guard Tony Carr, maar hij gaat aankomend seizoen spelen voor Fiat Torino in Italië.
FREE AGENCY
New Orleans heeft het team om Anthony Davis heen aardig omgegooid, met als meest opvallende naam onder de vertrokken spelers: DeMarcus Cousins. Naast de verhuizing van LeBron James was de move van Cousins de grootste verrassing van afgelopen zomer. De center was free agent en tekende bij de Warriors. Ook hebben de Pelicans de back-up big manEmeka Okafor laten gaan, hij komt volgend jaar uit voor de 76ers. De ervaren point guard Rajon Rondo is ook weggegaan. Hij heeft een thuis gevonden in Los Angeles bij de Lakers.
De grootste naam die de Pelicans hebben aangetrokken is Julius Randle. De Lakers hadden voor hem geen plek meer en hij heeft vervolgens voor twee jaar bij New Orleans getekend. Elfrid Payton mag Rondo gaan vervangen als point guard. Hij moet er voor gaan zorgen dat er zoveel mogelijk schotmogelijkheden en alley-oops richting Anthony Davis gaan. De tot nu toe ongelukkige center Jahlil Okafor is ook naar New Orleans verhuisd. Hij gaat waarschijnlijk spelen als de back-up van Davis en Randle.
Verder hebben de Pelicans de inmiddels 34-jarige point guard Jarrett Jack toegevoegd aan de selectie. Hij zorgt voor meer ervaring in de ploeg. Ook was er nog plek in New Orleans voor de 23-jarige small forward Troy Williams. Hij moet de wing van de Pelicans gaan versterken.
DEPTH CHART
Met het aantrekken van Julius Randle zal Anthony Davis weer als center gaan spelen. Deze positie vervulde hij vorig jaar uitstekend na de blessure van Cousins. Veel sportjournalisten zien AD zelfs als de beste center van de NBA als hij daar speelt. Op small forward zal Solomon Hill net als vorig seizoen gewoon weer starten. Daarmee is de frontcourt klaar en kijken we naar de back-court.
We verwachten dat Jrue Holiday op z’n oude plek gaat starten. Hij is een van de betere verdedigers op die positie. Naast hem staat waarschijnlijk veelal E’Twaun Moore. De 29-jarige shooting guard speelt sinds 2016 bij de Pelicans en deed in alle wedstrijden mee. Ook in de play-offs begon hij alle negen wedstrijden als starter waarin hij in 30 minuten per wedstrijd zorgde voor ongeveer 11 tot 13 punten.
Vanwege een ontbreken van een pure shooting guard is het iets moeilijker om de 2nd unit van de Pelicans te voorspellen. Het lijkt er in ieder geval op dat Nikola Mirotic de vaste zesde man is van New Orleans. Hij zal voor het grootste gedeelte voor de punten van de bank moeten gaan zorgen. Verder kunnen zowel Ian Clark als Cheick Diallo redelijk veel speeltijd verwachten. Daarnaast beschikken de Pelicans ook nog over Darius Miller. Hij zal ook veel minuten kunnen gaan maken als shooting guard.
Wat wel zeker lijkt te zijn is dat Elfrid Payton de reserve point guard is en dat hij de passes moet strooien als Holiday uit moet rusten. Daarnaast is Jahlil Okafor ook met een reden gehaald. Hij is back-up center en zal dus voor zowel veel verdedigend als aanvallend werk moeten gaan zorgen vanaf de bank.
CONCLUSIE
De New Orleans Pelicans eindigden vorig jaar, net als de Thunder en Jazz, met 48 gewonnen wedstrijden. Ze stonden daarmee op de zesde plaats. Na het verslaan van een tegenvallend Portland, moesten de Pelicans tegen de Warriors. Ondanks een aantal indrukwekkende prestaties verloor New Orleans met 4-1 van Golden State. Cousins viel al na ongeveer dertig wedstrijden in het seizoen uit. Daardoor hebben we niet heel lang kunnen genieten van het Fire & Ice duo. De Pelicans presteerden echter niet minder goed. Dankzij een uitstekend spelende Anthony Davis werden de play-offs gehaald. Wij verwachten dat ze ook volgend jaar weer door mogen gaan na het reguliere seizoen. Rondo wordt wel een gemis maar het team heeft zich verder juist versterkt. Voorspelling: 49-33
Aankomende nacht neemt het ‘evil empire’ van de New York Yankees het op tegen de Moneyballers uit Oakland voor een plek in de play-offs. Het American League Wild Card-duel tussen beide ploegen belooft spektakel, maar de vraag blijft: wint de club met het geld of verrast de underdog?
STARTING PITCHING
De startende werpers van beide ploegen lijken op het eerste gezicht niet de reden dat beide ploegen het postseason hebben gehaald. Zo noteren New York en Oakland, op Colorado na, het slechtste ERA van alle clubs in de playoffs. Bovendien gooiden de startende werpers van Oakland het laagste aantal innings in de clubgeschiedenis. Desalniettemin treden beide ploegen met twee uitstekende keuzes aan.
De gastheren sturen Luis Severino naar de heuvel. De 24-jarige werper lijkt in zijn vierde seizoen op het hoogste niveau al een heuse veteraan voor de Yankees. Met 19-8 en een ERA van 3.39 werd de Dominicaan terecht voor de tweede maal tot All Star verkozen. Desondanks zijn er lichte zorgen in New York over zijn vorm. Zo verschillen zijn prestaties vóór en ná die All Star Game als dag en nacht. In de twintig wedstrijden in het voorjaar ging Severino namelijk 14-2 met een 2.31 ERA. In de zomer waren die cijfers ronduit teleurstellend, met een 5-6 record en een 5.57 ERA in twaalf duels. Herpakt de Yankees’ ace zijn focus voor de Wild Card Game? (MLB.com)
De Athletics gaan, geheel in Moneyball-stijl, voor een gewaagd experiment. Zij sturen geen starter, maar een ‘opener’ naar de heuvel. Van Liam Hendriks wordt namelijk verwacht dat hij slechts één, en misschien een tweede inning zal werpen, waarna de bullpen het van hem over zal nemen. Deze werkwijze werd het handelsmerk van de verrassende Tampa Bay Rays dit seizoen, maar ook Oakland heeft het geen windeieren gelegd. De ploeg uit Californië won weliswaar slechts vier van de negen wedstrijden waarin het deze tactiek hanteerde, maar het 1.82 ERA is des te indrukwekkender. Voor de Australiër Hendriks is het geen vreemde rol, want op 4 september wierp hij tegen de Yankees al een perfecte inning als opener.
PROJECTED LINE-UPS
De Yankees gaan voor power en sturen dus alle grote homerun-hitters het veld op. Niet alleen Aaron Judge, Giancarlo Stanton en Gary Sanchez zullen alle drie aan de start verschijnen, maar ook Rookie of the Year-kandidaten Miguel Andújar en Gleyber Torres. Koninkrijksspeler Didi Gregorius start zoals gewoonlijk op kortestop. Luke Voit zal starten op het eerste honk. De 27-jarige speler kent sinds zijn overstap van St. Louis een fenomenale tijd in New York. In 39 wedstrijden slaat hij .333/.405/.689 met 14 homeruns en 33 RBI’s. Bij Voit krijgen we nu al zo’n gevoel dat hij wel eens een postseason hero kan worden voor New York.
Bij Oakland is er natuurlijk plek voor Matt Chapman en grote man Khris Davis. In het outfield zullen waarschijnlijk toptalent Ramon Laureano en Nick Martini de voorkeur krijgen boven Chad Pinder en Mark Canha. Denk dus vooral niet dat Oakland aanvallend onder zal doen voor de Yankees, want op catcher Jonathan Lucroy en kortestop Marcus Semien na, heeft iedereen in de A’s lineup een OPS van minstens .788.
DIFFERENCE MAKERS
We zeiden al dat dit duel wel eens door offensieve slagkracht beslist zou kunnen worden. De man waar in het geval van de Yankees dan ook naar gekeken gaat worden is Giancarlo Stanton. Het is bijna ongelooflijk voor te stellen, maar voor Stanton zal het vannacht pas het eerste postseasonduel uit zijn carrière worden. De regerend National League MVP sloeg 38 homeruns en was net als vorig seizoen goed voor minstens 100 RBI’s. Hij kan dus op elk moment toeslaan, maar verwacht zeker ook een paar missers. Stanton staat namelijk op de vierde plaats van spelers met het hoogste strikeout rate van alle American League-spelers in de playoffs.
Oakland’s grote ster is Khris ‘Khrush’ Davis. De outfielder/DH wist dit seizoen de meeste homeruns van de gehele MLB te slaan: 48. Ook bij Davis is het vaak alles-of-niets, getuige zijn slaggemiddelde van slechts .247. Dat slaggemiddelde was overigens nog een dingetje, want doordat Davis afgelopen zondag in de zesde inning gewisseld werd na twee keer uit te zijn gegaan, bleef dat gemiddelde op .247 staan. Daarmee noteerde Davis voor het vierde (!) jaar op rij exáct hetzelfde slaggemiddelde. Dat alleen al is indrukwekkend.
GAMETIME
Het duel begint om 08:00 PM ET (02:00 uur CEST) en is te zien op Fox Sports NL (kanaal 6) en MLB.TV.
Op woensdag 3 oktober gaat het nieuwe NHL-seizoen van start. Vanaf dat moment wordt de jacht op de troon van de Capitals geopend. De concurrentie heeft deze zomer natuurlijk niet stilgezeten. Deze week nemen we de vier divisies voor je onder de loep en vandaag sluiten we af met de divisie van de Cinderella’s van vorig jaar: de Pacific Division.
VEGAS GOLDEN KNIGHTS (2017-2018: 109 PNT, 1E IN DE DIVISIE)
Het was een onwerkelijk verhaal. Een sprookje dat op het allerlaatste moment door de Washington Capitals in de war werd geschopt. Een splinternieuwe franchise met spelers die elders weinig tot niets presteerden, won de divisie, won de Western Conference en schopte het tot de Stanley Cup Final. Het kon eigenlijk niet, maar Gerard Gallant presteerde het toch met z’n mannen. Marc-André Fleury deed wat er van hem werd verwacht. De goalie droeg het team. Fleury kreeg echter hulp uit onverwachte hoek.
Met verbazing zal het management van de Blue Jackets de verrichtingen van William Karlsson hebben gevolgd. Was deze goalgetter dezelfde speler die in dienst van Columbus tot 16 goals in 165 wedstrijden kwam? Vorig seizoen scoorde Wild Bill 43 keer namens de Golden Knights. En zo waren er natuurlijk meer spelers die boven verwachting presteerden. Erik Haula en Alex Tuch om nog maar wat namen te noemen. Jon Marchessault trok in Las Vegas de lijn door die hij in Florida al had ingezet en bewees het ongelijk van de Panthers. Die organisatie besloot hem geen beschermde status te geven in de expansion draft.
MISFITS OP HERHALING
Dit jaar weten de Golden Knights opnieuw de ogen op zich gericht. Niet omdat het allemaal nieuw is, maar kunnen ze nog een seizoen zo presteren. Of misschien zelfs nog beter? In de zomer vertrok James Neal naar Calgary. Met de routinier vertrokken er 25 goals en 44 punten uit de line-up. Ook David Perron vertrok. Hij was goed voor 16 goals en 66 punten. Nate Schmidt zien we voorlopig ook niet in het shirt van de Knights, maar dat heeft weer een andere oorzaak…
Met de komst van Max Pacioretty en Paul Stastny heeft het management het vertrek van twee sterkhouders goed opgevangen. Nick Holden komt de verdediging versterken. Toch zullen de Golden Knights op hun tenen moeten lopen om de divisietitel met succes te verdedigen. Met name de San Jose Sharks lijken binnen de Pacific Division een geduchte concurrent te worden. Voorspelling: 2e in de Pacific Division
ANAHEIM DUCKS (2017-2018: 101 PNT, 2E IN DE DIVISIE)
Dat Randy Carlyle zijn Anaheim Ducks naar de tweede plaats in de divisie leidde, was een erg knappe prestatie van de coach. De pechduivel wilde in Orange County van geen wijken weten en bleef de Ducks met blessures bestoken. Anaheim was opnieuw erg afhankelijk van Ryan Getzlaf en Corey Perry, maar ook zij werden niet gespaard. Aan het einde van het seizoen werd de ploeg fitter, maar in de play-offs waren de Sharks al in de eerste ronde een paar maten te groot.
In Rickard Rakell hebben de Ducks hun nieuwe doelpuntenmachine. De 25-jarige Zweed vond vorig seizoen 34 keer het net en het jaar ervoor scoorde hij 33 keer. Ondrej Kase kwam in z’n tweede seizoen tot 20 goals en aanwinst Adam Henrique liet zich ook gelden met 20 goals. De Ducks hebben een relatief jonge blueline, zeker nu de 38-jarige Francois Beauchemin een punt achter zijn loopbaan heeft gezet. Brandon Montour brak vorig jaar door en Hampus Lindholm bevestigde nog maar eens dat ze nu en in de toekomst op hem kunnen bouwen.
MOOIE MIX
San Jose drukte de rivaal met de neus op de feiten. De NHL is sneller geworden en het is de vraag of de Ducks daarvoor zijn gebouwd. Beauchemin stopte en de organisatie nam afscheid van Kevin Bieksa, met z’n 37 jaar nog zo’n oude rot in het vak. De wat jonge Luke Schenn en Andrej Sustr werden gecontracteerd. Het zijn wat puzzelstukjes die ervoor moeten zorgen dat de blueline sneller wordt. Achter de relatief jonge defensie staat ook een jonge goalie. John Gibson heeft de laatste jaren echter al bewezen dat hij tot de elite in de NHL behoort.
Vorige week dook dat pechduiveltje opeens weer op. Corey Perry, doorgaans goed voor minimaal 50 punten, is vijf maanden uit de roulatie vanwege een zware knieblessure. Voor Ryan Kesler en Patrick Eaves komt de seizoensopening waarschijnlijk te vroeg. Ondrej Kase is out met een hersenschudding en Nick Ritchie moet z’n nieuwe contract nog altijd tekenen. Mits de ziekenboeg dit seizoen niet opnieuw vol blijft stromen, zijn de Ducks een zekerheidje voor het postseason. De ploeg lijkt wat jonger en sneller, maar moet ook opboksen tegen de Golden Knights, de Sharks en de Flames. Voorspelling: 3e in de Pacific Division
SAN JOSE SHARKS (2017-2018: 100 PNT, 3E IN DE DIVISIE)
De San Jose Sharks moesten verder zonder hun Patrick Marleau. En tot overmaat van ramp viel ook Joe Thornton weer geblesseerd weg. General manager Doug Wilson legde het lot van de club in handen van de jonge spelers en dat pakte verrassend goed uit. Tomas Hertl bleef eindelijk eens fit en kwam tot 22 goals. Jonkies Kevin Labanc en Timo Meier scoorden respectievelijk 11 en 21 keer. Logan Couture is misschien wel één van de meest onderschatte spelers in de league. Hij scoorde vorig jaar 34 goals.
Wilson werkte in alle rust aan zijn plan en vlak voor de trade deadline sloeg hij toe. Evander Kane werd opgepikt in Buffalo en hij voegt snelheid, agressie en scorend vermogen toe. Na het seizoen werd bekend dat Joe Pavelski lang speelde met een blessure, maar de captain herstelde zich in de tweede seizoenshelft en kwam weer “gewoon” tot 22 goals en 66 punten. Hoewel de Sharks beter voor de dag kwamen dan gedacht, kwamen ze in de tweede ronde van de play-offs niet voorbij de Golden Knights.
IS THIS THE YEAR?
In Brent Burns en Marc-Eduard Vlasic hadden de Sharks al twee uitstekende verdedigers. Afgelopen maand kwam daar nog ene Erik Karlsson bij. Coach Peter DeBoer beschikt nu over drie van de beste blueliners in de league. In de trade rond Karlsson werd Chris Tierney opgegeven. Die vacature moet worden ingevuld door Antti Suomela. De 24-jarige Fin maakte een goede indruk tijdens de voorbereiding. In de Finse competitie kwam de center vorig jaar tot 60 punten in 59 wedstrijden.
Dat het defensief wel goed zit in San Jose is een understatement. Joe Thornton is hersteld van zijn zware knieblessure en begint een paar kilo lichter aan het seizoen aangezien z’n iconische baard verdwenen is. Evander Kane zette zijn handtekening onder een contractverlenging en Hertl en Couture volgden zijn voorbeeld. Hoewel de kern er niet jonger op wordt, lijken de Sharks nu over het beste roster in jaren te beschikken. De play-offs lijken een zekerheidje voor deze sterke ploeg en daarin zal het duidelijk worden of ze zich kunnen meten met andere powerhouses als Nashville en Winnipeg. Voorspelling: 1e in de Pacific Division
LOS ANGELES KINGS (2017-2018: 98 PNT, 4E IN DE DIVISIE)
De Los Angeles Kings begonnen vorig seizoen met 9 overwinningen in hun eerste 11 wedstrijden. De concurrentie in de divisie schrok even op en in de NHL hielden ze al voorzichtig rekening met een herhaling van 2014. In dat jaar wonnen de Kings voor het laatst de Stanley Cup. We weten inmiddels dat de Kings een terugval kenden en zelfs op het nippertje de play-offs haalden. In de eerste ronde van die play-offs hadden de Anze Kopitar en consorten geen enkel antwoord op het snelle en dynamische spel van de Vegas Golden Knights.
De Sloveense captain van LA nam wel revanche voor zijn slechte seizoen 2016-2017. Kopitar moest genoegen nemen met 52 punten. Vorig jaar was de oude Kopitar terug. Op z’n dertigste liet de center zien dat er nog wel degelijk rekening met hem moet worden gehouden. De drie jaar oudere Dustin Brown kan zelfs terugkijken op z’n beste seizoen ooit. Brown noteerde 28 goals en 61 punten. We vallen in herhaling, maar ook de überfitte Drew Doughty kwam nooit eerder tot de 60 punten die hij vorig jaar scoorde. Voor het vierde jaar op rij speelde de blueliner alle 82 wedstrijden.
KOVALCHUK KEERT TERUG
Naast Kopitar en Brown was Tyler Toffoli de derde King met meer dan 20 goals. Dit seizoen krijgt de aanval hulp van niemand minder dan Ilya Kovalchuk. De winger is inmiddels 35, maar liet in de KHL zien dat hij het scoren nog niet is verleerd. Met Rusland won hij eerder dit jaar goud op de Olympische Spelen. General manager Rob Blake heeft vertrouwen in het roster dat vorig seizoen als vierde eindigde in de divisie. De voormalig verdediger hield zich verder gedeisd deze zomer. Hij wist nog wel Doughty te verleiden tot het tekenen van een nieuw meerjarig contract.
Het valt te prijzen dat Blake zijn vertrouwde roster een nieuwe kans geeft, maar de sterkhouders zijn nog weer een jaartje ouder geworden en waarschijnlijk niet sneller. Adrian Kempe en Tanner Pearson zijn nog jong en hebben talent, maar draaiden geen constant seizoen. De ogen zijn dus weer gericht op de veteranen. Kan Kopitar het nog een keer? Zorgt Kovalchuk voor het broodnodige scorend vermogen? De Kings zullen echt op hun tenen moeten lopen om echt kans te maken op een ticket voor het postseason. Voorspelling: 5e in de Pacific Division
CALGARY FLAMES (2017-2018: 84 PNT, 5E IN DE DIVISIE)
Dat viel even flink tegen in Calgary. De Flames dachten na 2016-2017 op de goede weg te zijn en de fans verheugden zich al op een mooie play-off run een jaar later. Die run kwam er niet. Sterker nog, de Flames haalden de play-offs niet eens. De ploeg was erg afhankelijk van Johnny Gaudreau, Sean Monahan en Michael Ferland en defensief zat het niet mee. In Mike Smith dachten ze een betrouwbare goalie te hebben aangeschaft, maar de 35-jarige veteraan raakte geblesseerd en bleef uiteindelijk steken op een save percentage van .916.
Gaudreau moet het gezicht van de franchise worden. De kleine aanvaller zette zijn krabbel onder 24 goals en 84 punten. Het zegt al veel dat Sean Monahan met 64 punten als tweede eindigde op de topscorerslijst in het Scotiabank Saddledome. De 20-jarige Matthew Tkachuk stelde met 24 goals niet teleur in z’n tweede seizoen. Dat deed de defensie wel. Travis Hamonic moest een nieuwe sterkhouder worden, maar met één goal en 10 assists bleef diens aanvallende bijdrage beperkt. De Flames mochten nog best lang dromen van het postseason, maar tussen 16 maart en 29 maart ging het definitief mis. De ploeg verloor zeven duels op rij en kon de play-offs vergeten.
DE BEZEM ERDOOR
Ze namen deze zomer geen halve maatregelen. Er werd afscheid genomen van coach Glen Gulutzan, maar ook Michael Ferland en Dougie Hamilton konden vertrekken. Ferland scoorde vorig seizoen 21 goals en blueliner Hamilton vond 17 keer het net. De twee komen elkaar weer tegen bij hun nieuwe club, want Calgary deed zaken met de Hurricanes. Elias Lindholm en Noah Hanifin bewandelden de omgekeerde weg. Zij komen op hun beurt ook weer een oude bekende tegen. Voormalig Hurricanes-coach Bill Peters zwaait nu de scepter in Calgary.
In James Neal hebben de Flames zowel goals als ervaring gehaald. De dertiger stond de laatste twee seizoenen met respectievelijk Nashville en Las Vegas in de Stanley Cup Final en is al zeven jaar op rij een garantie voor minimaal 20 goals. Het lijkt allemaal net wat sterker dan vorig seizoen in Calgary en de play-offs behoren dan ook zeker tot de mogelijkheden. Het is echter wel de vraag hoe de inmiddels 36-jarige Mike Smith zich houdt. Voorspelling: 4e in de Pacific Division
EDMONTON OILERS (2017-2018: 78 PNT, 6E IN DE DIVISIE)
Ze hadden het prima voor elkaar in Edmonton. Dat dachten ze althans in de zomer van 2017. Een seizoen waarin de ploeg 103 punten verzamelde, werd gevolgd door een jaar waarin slechts 78 punten werden gepakt. Eigenlijk kwam het erop neer dat het Connor McDavid tegen de rest was. Nou vooruit, Leon Draisaitl en Ryan Nugent-Hopkins deden ook nog mee. McDavid passeerde voor het tweede jaar op rij de grens van 100 punten. Met 41 goals en 67 assists kwam hij uit op 108. Draisaitl pikte nog 70 punten mee, maar bij Nugent-Hopkins stokte de teller al bij 48.
De ploeg die in 2017 nog bijna in de Conference-finale stond, viel volkomen door de mand. Cam Talbot gaf gemiddeld meer dan drie goals per wedstrijd op en noteerde met .908 zijn laagste save percentage ooit. Coach Todd McLellan kreeg zijn keurkorps eigenlijk geen moment aan de praat. De powerplay was de slechtste in de league. De penalty kill was in uitwedstrijden prima, maar in het eigen Rogers Place kregen ze de PK niet van de grond. Een jaar na de knappe prestaties in de play-offs gingen de Oilers met het schaamrood op de kaken op vakantie.
HET ZWAARD VAN DAMOCLES
Het bleef deze zomer opvallend rustig. Dit kwam ook mede door de cap space, of vooral het gebrek daaraan. McDavid, Draisaitl en Milan Lucic zijn lang en voor veel geld vastgelegd. Verdediger Oscar Klefbom kan de komende jaren ook telkens vier miljoen dollar bijschrijven. De fans moesten het dit off-season daarom doen met “mindere goden” als Tobias Rieder en Kyle Brodziak. Twee spelers die met name op de PK hun waarde hebben bewezen.
Tja, hoe nu verder in Edmonton. In de breedte lijkt dit team niet bijzonder sterk. De Oilers gokken op spelers als Kailer Yamamoto en Jesse Puljujarvi. De 20-jarige Yamamoto deed het leuk bij de Spokane Chiefs in de WHL. In 40 wedstrijden scoorde hij vorig jaar 21 goals en gaf hij 43 assists. Puljujarvi heeft al wat meer NHL-ervaring, maar ze mogen niet verwachten dat de 20-jarige Zweed wel even het verschil maakt. De Oilers zijn opnieuw erg afhankelijk van McDavid, Draisaitl en Nugent-Hopkins en moeten hopen dat McLellan de juiste snaar weet te raken bij wat andere spelers. Als dit niet snel lukt, kon de voormalig speler van Utrecht wel eens rap op straat worden gezet. Voorspelling: 6e in de Pacific Division
VANCOUVER CANUCKS (2017-2018: 73 PNT, 7E IN DE DIVISIE)
We hadden ze een beter afscheid gegund. Daniel Sedin en broer Henrik Sedin kondigden aan het einde van vorig seizoen hun afscheid aan. De twee Zweden stonden jarenlang synoniem voor de Vancouver Canucks. De club eindigde als voorlaatste in de Pacific Division en miste voor het derde jaar op rij de play-offs. De Sedins debuteerden in 2000 voor de Canucks, bereikten in 2011 de Stanley Cup Final en scoorden allebei meer dan 1000 punten in de NHL.
Het seizoen is simpel samen te vatten. De Canucks scoorden moeilijk (slechts 218 goals) en kregen veel treffers tegen (264). Daniel Sedin was met 23 goals en 55 punten gedeeld topscorer. Rookie Brock Boeser was, voordat hij geblesseerd raakte, bezig aan een ijzersterk seizoen en zette z’n handtekening onder 29 goals en 26 assists. Boeser miste echter 20 wedstrijden. Henrik Sedin was de enige andere speler die tot 50 punten kwam. Onder de lat leek Anders Nilsson vriend en vijand te verrassen, maar na een sterk begin viel de Zweed ver terug en werd landgenoot Jacob Markstrom weer de onbetwiste starter.
REBUILD
Met Brock Boeser hebben we al één van de jonge lichtpuntjes genoemd. In de verkiezing van Rookie of the Year moest de inmiddels 21-jarige aanvaller alleen Mathew Barzal voor laten gaan. Bo Horvath heeft inmiddels al vier seizoenen aan ervaring in z’n rugzak, maar is ook nog maar 23 jaar. Met z’n 25 jaar kan ook Sven Baertschi nog jaren mee. De Zwitser zal met de twee jonkies waarschijnlijk de eerste lijn gaan vormen.
Hoewel het de Canucks deze zomer vooral om draft picks was te doen, legden ze ook nog wat ervaring vast. Antoine Roussel kwam over van de Stars en Jay Beagle verliet Washington voor Vancouver. Daarmee vangen ze het verlies van de Sedins niet op, maar general manager Jim Benning wil vooral bouwen. De 19-jarige Elias Pettersson is een belangrijke steen in het geheel. Namens de Växjö Lakers kwam de tiener vorig seizoen tot 24 goals en 56 punten in de Swedish Hockey League. Er wordt niets van deze Canucks verwacht. De play-offs zullen ze niet halen, maar het zou leuk zijn dat ze bijvoorbeeld de Coyotes achter zich konden laten. En dat wordt nog lastig zat. Voorspelling: 8e in de Pacific Division
ARIZONA COYOTES (2017-2018: 70 PNT, 8E IN DE DIVISIE)
Waardeloos. Een ander woord is er niet voor de seizoensstart van de Arizona Coyotes. Pas op 16 november (!) boekten de Desert Dogs hun eerste regulation win. Het betrof de 21e wedstrijd van het seizoen. De organisatie raakte echter niet in paniek en dat gold ook voor coach Rick Tocchet. Hij weet dat hij geduld moet hebben, maar dat de Coyotes met bijvoorbeeld Clayton Keller goud in handen hebben. In z’n eerste volledige seizoen scoorde de nu 20-jarige center 23 goals.
Vorig seizoen waren alleen de Colorado Avalanche en de Columbus Blue Jackets gemiddeld nog iets jonger dan Arizona. Er zit nog genoeg rek in deze groep, maar dan moet Keller wel wat assistentie krijgen. In Oliver Ekman-Larsson hebben de Coyotes in potentie één van de beste blueliners in de league. Alex Goligoski is de regelmatigheid zelve. De 33-jarige verdediger is al jaren goed voor zo’n 35 punten. Tussen de palen was het echter een ware tombola. De Coyotes gebruikten niet minder dan zes goalies. Antti Raanta was de beoogde starter, maar de Fin kende door blessureleed een valse start. Raanta herstelde zich en was één van de redenen waarom Arizona een meer dan acceptabele tweede seizoenshelft draaide. De goalie won 16 van z’n laatste 26 wedstrijden.
GEDULD
Er is dus wel degelijk reden tot optimisme in de woestijn. Maar de fans moeten wel geduld hebben. De Coyotes misten al zes jaar op rij de play-offs en (spoiler alert!) er zal ook een zevende seizoen aan worden toegevoegd. De jonge Max Domi werd deze zomer in een trade betrokken die Alex Galchenyuk naar de Gila River Arena haalde. In twee van z’n drie laatste seizoenen in Montreal was de 24-jarige Amerikaan goed voor minimaal 50 punten.
Ook Michael Grabner moet de Coyotes aan goals gaan helpen. Het is echter wel te hopen dat de Oostenrijker eindelijk eens buiten New York gaat scoren. In dienst van de Islanders en de Rangers vond Grabner gemakkelijk het net, maar in Vancouver en Toronto had hij hier nog wel wat moeite mee. In het off-season werd ook Ekman-Larsson langer vastgelegd. De 27-jarige Zweed begint tevens aan het seizoen als de nieuwe captain van deze franchise. Arizona zal met Vancouver strijden om de rode lantaarn in deze divisie. Talent is er wel, maar geduld is het toverwoord. Voorspelling:7e in de Pacific Division
Dat het in het honkbal snel kan gaan, bewezen de Colorado Rockies en de Chicago Cubs afgelopen nacht. In een ‘win-or-go-home’-duel tussen de beide clubs waren starters Kyle Freeland en Jon Lester vrijwel ongenaakbaar in de eerste zes innings, waarna de bullpens ook lang standhielden. Tony Wolters werd uiteindelijk de grote man voor de Rocks, met een two-out RBI-single in de dertiende inning.
PITCHING DOMINANT
Beide startende werpers zich van hun beste kant zien. De 25-jarige Kyle Freeland leek niet onder de indruk van de postseason-ambiance in Wrigley Field, want in zijn eerste play-off-optreden ooit gooide de lefty 6.2 innings (1 walk, 6 strikeouts, 4 hits, 0 runs).
Chicago’s starter Jon Lester deed niet onder voor zijn negen jaar jongere concullega, hoewel de eerste inning niet het beste deed beloven. Een vrije loop voor lead-off-hitter Charlie Blackmon leidde tot de eerste run van het duel. DJ LeMahieu sloeg Chuck Nasty naar drie met een ground-rule double, waarna Nolan Arenado hem over de plaat sloeg met een sac fly.
Het was wel meteen de laatste aanvallende impuls voor de komende innings, want Lester noteerde negen strikeouts in 6.0 innings (1 ER, 4 H, 1 walk). Het duurde tot de achtste inning voordat één van beide ploegen opnieuw een run over de plaat wist te duwen. Een Anthony Rizzo-single leidde tot een gestolen honk van pinch-runner Terrance Gore, die door MVP-kandidaat Javy Baez over de plaat werd geslagen: 1-1.
De beslissing van Maddon om met twee uit in de achtste inning zijn captain Rizzo te wisselen, werkte op dat moment dus. Toch moet je je afvragen of het verlies van de slugger achteraf de beste oplossing was. Maddon wist natuurlijk niet dat de wedstrijd in extra innings zou resulteren, maar voor een manager die altijd met alle scenario’s pretendeert rekening te houden, leek de move een twijfelachtige.
UNLIKELY HERO
In de preview stond al beschreven dat de Cubs-bullpen zwaar te lijden had gehad onder de laatste paar wedstrijden van het regular season, dus moest Maddon creatief omgaan met zijn reservekorps. Starter Cole Hamels werd in de tiende inning op de heuvel gezet om de bullpen te sparen, maar na twee hits en een walk werd ook hij vroegtijdig vervangen. Eén werper later stond starter Kyle Hendricks op de heuvel. Het was juist de steady Hendricks die de Rockies niet in toom kon houden.
Zachte singles voor Trevor Story en Gerardo Parra brachten met twee uit Tony Wolters aan slag. Wolters, de onbekendere catcher van het collectief uit Colorado, is een sleutelfiguur binnen de ploeg. Toen eerder dit jaar Matt Holliday een presentje van zijn team kreeg, werd de achtervanger naar voren geschoven om het team toe te spreken, wat wel iets zegt over zijn status binnen de ploeg. Uitgerekend één van de minstbesproken spelers groeide uit tot de held, die de Rockies doorschoof naar de play-offs.
UP NEXT
De Rockies treffen nu in de National League Division Series de Milwaukee Brewers. De club uit Wisconsin heeft thuisvoordeel voor de serie. Game 1 staat gepland voor 5:07 ET (23:07 uur Nederlandse tijd) en is te zien via MLB.TV en Fox Sports NL, kanaal 5.
Week 5 start met de Colts tegen de Patriots en eindigt met de Redskins tegen de Saints. De wedstrijd tussen de Jaguars en de Chiefs zou wel eens het meeste spektakel op kunnen leveren. Al verwachten we ook veel van de Falcons tegen de Steelers.
Veel plezier met het invullen en het kijken!
Tip is om de pool via desktop/laptop in te vullen, de antwoorden van je inzending worden (als het goed is) vanaf deze week automatisch naar je gemaild. Verder graag altijd met dezelfde naam en hetzelfde e-mailadres de pool insturen. DEADLINE Vrijdag 5 oktober 02:19. Vanaf dat moment kan je de lijst nog invullen, maar zullen de reeds gestarte wedstrijden bij invullen niet meer meegenomen worden.
In week 4 doet Dinko Kulisic een aanval op de top met de beste score. Lars Leeftink blijft nog leider in de tussenstand.
P.s. we krijgen wat meldingen over de scores. Ivm vakantie kan een oplossing even op zich laten wachten. We proberen vanaf week 6 alles weer op orde te hebben.
WEEK 5
Ondertussen staat de nieuwe vragenlijst voor week 4 ook al weer online, vergeet hem niet in te vullen: SportAmerika Football Pool 2018/2019 Week 5
Weekscore uitgesplitst per onderdeel
De tussenstand
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
