Home Blog Pagina 481

NL Wild Card 2018: Loveable Losers of Rocktober?

0

Aankomende nacht spelen de Chicago Cubs, die maandagavond de beslissende wedstrijd om de NL Central-divisietitel nog verloren van de Milwaukee Brewers, in eigen huis tegen de Colorado Rockies. De ploeg uit Denver legde het later op de maandagavond af tegen de Los Angeles Dodgers en moeten zodoende genoegen nemen met de Wild Card. Dit seizoen splitsten de clubs hun onderlinge series: beide clubs wonnen drie keer. Wat is er van dit duel te verwachten?

STARTING PITCHING

In een duel der lefties neemt de toekomst (Colorado’s Kyle Freeland) het op tegen de gevestigde orde (Chicago’s Jon Lester). De 25-jarige Freeland komt zonder postseason-ervaring aan de bal, terwijl Lester met 21 play-off-starts kan leunen op een indrukwekkende staat van dienst.
Freeland had een allesbehalve ‘rocky’ seizoen en maakte een absolute doorbraak mee. De werper ging 17-7 met een 2.85 ERA. Met de helft van zijn wedstrijden op Coors Field en clubrecords voor single-season ERA en thuis-ERA (2.40) kan hij terugkijken op een geweldig seizoen. De geboren Coloradoan — Freeland komt uit Denver — had eerder dit seizoen wat moeite met de Cubbies. In een duel dat hij verloor kreeg hij in 7.0 innings drie runs tegen (zes honkslagen), met vijf strikeouts en één walk. Hij eindigde het seizoen overigens sterk: 9-1 met een .249 ERA.

(MLB.com)

Lester maakte voor het vijfde seizoen op rij 32 starts voor de Cubs. De duurzame veteraan had het goed naar zijn zin op Wrigley dit jaar (3.32 ERA), maar had nogal eens te lijden onder mindere run support. De Cubs hopen deze keer voldoende punten op het bord te zetten voor de veteraan, die deze maand september uitmuntend gepresteerd heeft: 4-1 met een 1.52 ERA.

PROJECTED LINE-UPS

Het lijkt erop dat de Cubs in elk geval zullen aantreden met late-inning hero David Bote in de starting line-up. Bote zal Kris Bryant’s plek op het derde honk kunnen invullen, wat Bryant naar het linksveld schuift. Op deze manier raken de Cubs de lefty-swinging Kyle Schwarber kwijt tegen Colorado’s lefty ace-in-waiting Kyle Freeland.
Voor de rest zal Chicago’s opstelling op weinig plaatsen gewijzigd zijn. Verwacht dus ook andere grote namen als Daniel Murphy, Willson Contreras, Javy Baez, Jason Heyward en Anthony Rizzo op hun normale posities.
Bij de Rockies is er plek ingeruimd voor Matt Holliday en verder treden uitsluitend bekend namen aan. Blackmon, LeMahieu, Dahl, Arenado, Story: allen zullen vanavond een rol (willen) spelen in het duel. Let vooral op David Dahl, de rookie die een ongelooflijke laatste week doormaakte, waarin hij zes homeruns sloeg en vijftien punten over de plaat bracht.

DIFFERENCE MAKERS

Elke keer als Nolan Arenado het veld betreedt, bestaat de kans dat hij het verschil maakt. Tegen Lester is de NL MVP-kandidaat 3-uit-10 met een homerun (.300). Ook Charlie Blackmon (.444 in 9 AB’s) ziet de lefty goed en veteraan Matt Holliday kan er wat van (.467 in 15 AB’s), maar daar blijft het wel bij. Weet de Rockies-aanval tijdig door te breken, kan hitting wel weer eens besmettelijk blijken.
Voor de Cubs komt alles neer op Lester. Weet de veteraan de overwerkte Cubs-bullpen wat rust te geven (en dus een goede wedstrijd te gooien), heeft Chicago een reëele kans. Als er echter al vroegtijdig een beroep gedaan moet worden op het reservekorps zal het lastiger worden. De Cubs-slagploeg heeft overigens weinig van Freeland gezien. Alleen Kris Bryan (2-uit-5) heeft een noemenswaardige historie met de 25-jarige werper.

GAMETIME

Het duel begint om 08:00 PM ET (02:00 uur CEST) en is te zien op Fox Sports NL (kanaal 6) en MLB.TV.
 

Fantasy Basketball-liefhebbers? Doe mee!

0


Basketball fans opgelet! Wil je jouw basketball kennis testen? Vind je het leuk om je eigen basketball-team te draften? Heb je het altijd al eens willen opnemen tegen onze redactie? Geef je op voor de fantasy basketball-competitie van SportAmerika!


REGELS


1. De opzet
De leagues worden opgestart als standaard 9-cat leagues met de volgende categorieën:

  • Points
  • 3 pointers
  • Field Goal %
  • Free Throw %
  • Assists
  • Rebounds
  • Steals
  • Blocks
  • Turnovers

2. De opstelling

  • Point guard
  • Shooting guard
  • Guard
  • Small Forward
  • Power Forward
  • Forward
  • Center (2x)
  • Util (2x)
  • Bench (5x)

Er zal geen injury spot zijn.
3. Draft
De online live draft zal plaatsvinden op een dag en tijdstip waar de meeste van jullie kunnen. We proberen de leagues zo te splitsen dat we proberen jullie bij zoveel mogelijk andere spelers te plaatsen met dezelfde voorkeur. Let wel: uiterlijk 20 oktober willen we alle drafts hebben gedaan.
4. Waivers
Waivers kunnen dagelijks, zonder wachttijd, worden gepickt. De prioriteit is op basis van de waiver priority.
5. Trades
Trades krijgen een tweedaagse wachttijd zodat iedere manager een eventueel veto kan uitspreken.
6. Waar gaan we spelen?
De leagues worden aangemaakt op Yahoo. Je kunt je aanmelden en joinen op deze pagina


Hoe doe je mee?


Stuur ons een mailtje met daarin het volgende:
1. Je naam.
2. Voorkeur voor head to head of roto.
3. Voorkeur voor daily of weekly league.
4. Voorkeursdatum voor de live draft (uiterlijk 20 oktober).
Geef je op voor 6 oktober zodat we tijd genoeg hebben om de leagues aan te maken.
Je ontvangt van ons dan een uitnodiging zodat je kunt deelnemen in de league en je het kunt opnemen tegen onze redactie.
We zien je snel!

Dutch Watch: divisietitels, tiebreakers en een Bogaerts in vorm

0

In deze laatste editie van het reguliere seizoen blikken we terug op de laatste anderhalve week van het seizoen. Xander Bogaerts en Kenley Jansen lijken klaar voor de play-offs, Didi Gregorius is op tijd hersteld. Ozzie Albies en Jonathan Schoop hopen op tijd hun vorm terug te vinden. Voor Jurickson Profar en Andrelton Simmons zit het seizoen er nu op.

De mensen in Atlanta hielden hun hart vast. Na de verloren series tegen de Cardinals en de Nationals begonnen de Braves op donderdag 20 september aan vier belangrijke wedstrijden tegen de Philadelphia Phillies. Op het juiste moment vond Atlanta de vorm terug en ook Ozzie Albies liet weer eens iets van zich horen. Hij was slechts 1-for-11 in z’n at-bats, maar die ene klap was wel ontzettend belangrijk voor de Braves.
Atlanta wist maar al te goed wat er op het spel stond. De Phillies stribbelden in de openingsfase van de eerste ontmoeting nog wel tegen, maar zoals zo vaak sloegen de Braves in de laatste innings toe. In de achtste werd Albies met vier wijd op het honk gezet en de infielder zou even later scoren. De 8-3 zege was een fantastisch begin en het werd alleen nog maar beter.
Het tweede duel leek verloren te gaan, maar dat was buiten onze landgenoot gerekend. Bij een 4-1 achterstand en één honk bezet joeg Albies in de zevende inning de bal het stadion uit. Dit was net wat de Braves nodig hadden. Opnieuw wisten ze de tegenstander in de slotfase te overmeesteren: 6-5. Voor Albies was het de 23e homerun van dit jaar.

BRAVES RULE THE EAST

Zaterdag 22 september kan zomaar een belangrijke datum worden in de toch al rijke geschiedenis van deze franchise. De Baby Braves konden hun club de eerste divisietitel in vijf jaar bezorgen en de start was geweldig. Na twee innings stond er een 4-0 voorsprong op het bord. Dit keer werd het echter in de achtste inning nog even spannend, maar de (vaak bekritiseerde) bullpen trok de wedstrijd met 5-3 over de streep. Na Xander Bogaerts is Ozzie Albies de tweede speler met een Nederlands paspoort die een divisietitel mag vieren. In tegenstelling tot de titel van Boston kwam deze geheel onverwacht. De tweedehonkman zelf bleef echter zonder hit in dit duel. Een dag later maakten de Braves hun sweep compleet, maar dat gebeurde vooral met de “tweede keus”.


De laatste week stond in het teken van finetunen voor de play-offs. Atlanta verloor twee van de drie wedstrijden tegen de Mets en ook in Philadelphia ging het twee keer niet goed. In de laatste zes wedstrijden verscheen Ozzie Albies 24 keer aan slag. Slechts vier keer kwam de kleine infielder tot een hit, dus we kunnen helaas niet zeggen dat hij klaar is voor de play-offs. In de met 7-3 gewonnen wedstrijd tegen de New York Mets van vorige week dinsdag sloeg hij nog wel z’n 24e homerun van het jaar. Het leverde hem nog twee RBIs op, waardoor hij het seizoen afsluit met 72 binnengeslagen punten.

BERGAFWAARTS

Na de ASG ging het, wat productie betreft, snel bergafwaarts met Albies. In de laatste drie maanden sloeg hij bijvoorbeeld “slechts” zeven homers. In de maand april alleen al sloeg hij er acht. Als tweedehonkman sloot Albies het jaar af met 10 errors. Slechts vier spelers op zijn positie deden het beter in de NL. De beloning voor het winnen van de NL East is nu een NLDS tegen de sterke LA Dodgers. Tijdens het reguliere seizoen hadden de Braves het lastig tegen deze opponent en de ploeg kan een sterke Ozzie Albies dus prima gebruiken in deze serie.

Xander Bogaerts en de Boston Red Sox hebben de titel in de AL East al even binnen en dus kan manager Alex Cora z’n vaste krachten af en toe sparen. Het was dan ook niet raar dat Xander Bogaerts niet van de partij was in de eerste wedstrijd tegen de Cleveland Indians. Vanuit de dug-out zag Bogey zijn ploeg op donderdag 20 september de 105e zege van het jaar boeken. Een evenaring van het aantal overwinningen in 1912.
De Indians wilden koste wat het kost voorkomen dat het record in Cleveland tot stand kwam. De twee overige wedstrijden in deze serie gingen naar de Indians. Xander Bogaerts kwam in z’n zes slagbeurten twee keer door met een hit, maar daarnaast kreeg hij ook nog eens drie keer vier wijd. Vorige week zondag liet hij z’n team en de fans even schrikken. Hij kreeg tijdens z’n at-bat in de zevende inning last van de schouder en werd vroegtijdig naar de kant gehaald. Een dag later was hij tegen de Orioles echter gewoon weer van de partij.

BOGEY IN SHAPE

Het recordaantal overwinningen sneuvelde in de serie tegen Baltimore. Hoe kan dat ook anders? De matige Orioles hadden weinig in te brengen tegen Boston en Bogaerts stelde de fans gerust. Hij was 4-for-8 in z’n at-bats en sloeg ook aardig wat punten binnen. Op 24 september bleef met met één RBI nog bescheiden in de wedstrijd die de Red Sox met 6-2 wonnen. Een dag later haalde de kampioen van de AL East snoeihard uit. Boston won met 19-3 en X-Man droeg met vier RBIs een behoorlijk steentje bij. Een double in de eerste zette Boston op een 2-0 voorsprong en z’n 22e homerun leverde twee runs op en een 12-3 voorsprong. Het derde en laatste duel werd gewonnen door de Orioles, maar Bogaerts bleef dit keer aan de kant.

UITZITTEN

Ook in de afsluitende serie tegen de Yankees liet Bogaerts één wedstrijd aan zich voorbij gaan. Met name zondag, in het laatste duel van het reguliere seizoen, liet de kortestop zien dat hij klaar is voor het postseason. Vrijdag kreeg hij een RBI achter z’n naam nadat hij, met de honken bezet, vier wijd kreeg. Even daarvoor was hij defensief in de fout gegaan. Zijn 10e error van dit jaar. Na twee nederlagen was het zondag de beurt aan Boston om wat aan het aantal wins te doen.
Met een 10-2 zege zetten de Red Sox een punt achter het historische seizoen. Xander Bogaerts sloeg in de tweede inning z’n 23e homerun van het jaar en sloeg twee punten binnen. De Nederlander sluit het regular season af met 103 RBIs en 23 homeruns. In beide gevallen betreft het een persoonlijk record. Ook de Red Sox hebben hun record. Nooit eerder won de franchise zoveel wedstrijden: 108.

Het goede nieuws vorige week was dat de New York Yankees hun wildcard definitief veilig wisten te stellen. Het slechte nieuws betrof hun kortestop. Vorige week zaterdag leek Didi Gregorius zwaar geblesseerd te raken. De Amsterdammer liep een op het oog zware polsblessure op toen hij een sliding naar home plate maakte in de tweede wedstrijd tegen de Baltimore Orioles. Een streep door de rekening van zowel Gregorius als de Yankees, want de international was weer lekker bezig.
Sir Didi begon vorige week ijzersterk aan de serie tegen de O’s. Al in de eerste inning van het eerste duel timmerde hij de bal weg voor z’n 27e homerun van het jaar. Aaron Hicks stond op dat moment al op de honken, dus het leverde Gregorius ook nog eens twee RBIs op en een 2-0 voorsprong voor NY. In de zevende inning zou de Nederlander nog eens scoren. De Yankees wonnen met 10-8 konden daardoor een dag later de wildcard al pakken.

SNELLE RENTREE

Het kostte wat pijn en moeite, maar die wildcard kwam er inderdaad. Het was Didi Gregorius die de winnende run scoorde na een double van Aaron Hicks in de 11e inning. Bij deze actie raakte de kortestop echter geblesseerd. Manager Aaron Boone hield er rekening mee dat we Gregorius niet meer terugzien dit seizoen, maar zelf richtte hij de pijlen al snel op de play-offs. Daarmee sprak hij bepaald niet voor zijn beurt, want afgelopen vrijdag stond Sir Didi gewoon weer in de line-up.
Gregorius zou vanwege zijn blessure vijf wedstrijden missen, maar afgelopen weekend was hij tegen de Red Sox weer van de partij. Met de play-offs in zicht kon de international nog wat ritme opdoen. Afgelopen weekend speelde hij twee wedstrijden tegen de Red Sox en kwam twee keer door met een single. Gregorius scoorde in totaal drie runs tegen de BoSox en won twee keer.
De laatste wedstrijd, die verloren ging, liet de Amsterdammer schieten. Mede door z’n blessures slaagde hij er niet in z’n 87 RBIs van vorig jaar te evenaren. Gregorius bleef steken op 86. Wat homeruns betreft deed hij het nooit beter dan dit jaar. De wereldkampioen van 2011 sloeg de bal 27 keer het stadion uit. Met de Yankees hoopt hij via de WCG tegen de A’s de ALCS tegen aartsrivaal Boston te bereiken.

Ook Kenley Jansen zien we terug in de play-offs. Net als de Los Angeles Dodgers begon de Nederlandse closer slecht aan deze jaargang. Na de eerste volledige maand van het seizoen stond er een ERA van 5.59 achter zijn naam. De Dodgers hadden na april slechts 12 van de 28 wedstrijden gewonnen. In beide gevallen kwam het uiteindelijk nog goed. Afgelopen weekend stelden de Dodgers hun plek in de play-offs veilig en Jansen had nog lang zicht op zijn derde opeenvolgende seizoen met 40 saves.
Vorige week zondag leek de wedstrijd tegen de San Diego Padres al in de tas. Met een 7-1 voorsprong kon de Dodgers toch niets meer gebeuren? Kenley Jansen moest er echter aan te pas komen om een brandje te blussen. De Padres kwamen, met één uit in de negende, terug tot 7-2 en hadden de honken bezet. De closer had slechts acht pitches nodig voor twee strikeouts en daarmee sloeg Jansen de lucht uit de longen van de Padres en had hij z’n 37e save te pakken.

TWEE FEESTJES

De 38e save kwam afgelopen vrijdag in de eerste wedstrijd tegen de San Francisco Giants. Een paar dagen eerder had Jansen nog wat ritme opgedaan tegen de Diamondbacks, maar in die inning gaf hij de 13e homerun van ‘t jaar op. Tegen de Giants was Jansen weer bij de pinken. Hij had 17 pitches nodig om de drie slagmensen onverrichter zake terug te sturen. Zaterdag mochten Jansen en de Dodgers een feestje vieren. De ploeg plaatste zich, dankzij een 10-6 zege op San Francisco, definitief voor de play-offs. Jansen gaf weliswaar nog een hit op in de negende inning, maar na 16 pitches was de inning over.
De voorsprong was vier runs, dus kreeg Jansen geen save op z’n naam. Zijn totaal bleef steken op 38. Nooit eerder in z’n loopbaan gaf Jansen meer dan zes homeruns op, maar dit jaar zijn dat er dus 13. Ook z’n hits (54) en runs (28) lagen niet eerder zo hoog.
De Dodgers en de Colorado Rockies moesten het maandag in een tiebreaker uitvechten wie zich kampioen van de NL West mocht noemen. Los Angeles trok met 5-2 aan het langste eind en het was Kenley Jansen die de twee runs moest toestaan. De closer startte met een 5-0 voorsprong aan de negende inning, maar Nolan Arenado en Trevor Story sloegen de bal achtereenvolgens het stadion uit. De volgende drie slagmensen werden echter vakkundig geëlimineerd waarna de Dodgers opnieuw de champagne konden ontkurken. Zij spelen nu in de NLDS tegen de Atlanta Braves.

Voor Jurickson Profar en de Texas Rangers zaten de play-offs er eigenlijk geen moment in. De ploeg begon slecht aan het seizoen en trok die lijn moeiteloos door. Wat zijn cijfers betreft, zal Profar zelf niet eens ontevreden zijn. Toch was de Nederlander op geen enkele positie eerste keus. Vorige week speelden de Rangers thuis tegen de Seattle Mariners en bemande Profar alle posities in het infield. Dit gebeurde onder een nieuwe manager. Don Wakamatsu nam de honneurs waar van de ontslagen Jeff Banister.
Profar opende het bal als eerstehonkman en kwam door met twee doubles. In de vierde inning kon hij na z’n tweehonkslag zelfs linea recta doorlopen naar de thuisplaat, want de Mariners gingen defensief behoorlijk in de fout. Mede dankzij twee runs van Profar wonnen de Rangers met 8-3.
Tegen de Mariners was 3-for-11 in z’n at-bats. In de volgende serie tegen de Angels kwam Profar opnieuw tot drie hits, maar dit keer had hij daar 13 slagbeurten voor nodig. Toch was hij wel akelig effectief. Vorige week maandag, in de eerste wedstrijd, bracht Profar Texas met één swing langszij. Met z’n 18e homerun van het jaar en één honk bezet poetste hij een 3-1 achterstand weg. Helaas voor Profar en de Rangers wonnen de Angels uiteindelijk wel.
Ook de twee volgende duels gingen verloren, maar in de derde ontmoeting liet Profar z’n knuppel nog eens spreken. Met een solo homerun in de vijfde inning zette hij Texas op voorsprong, maar Los Angeles gaf geen cadeautjes weg en won opnieuw.

LAATSTE LOODJES

Profar en de Rangers sloten het seizoen af met een serie tegen de Seattle Mariners. Het seizoen kende geen happy end voor de geplaagde Rangers. Donderdag werd de eerste van vier wedstrijden nog wel gewonnen (2-0). Daarna namen de Mariners het heft in handen en wonnen de overige drie duels. Profar was 3-for-12 in deze serie en kreeg in de eerste ontmoeting ook nog eens twee keer vier wijd. Twee keer deed onze landgenoot dienst als leadoff hitter en drie keer startte hij op het derde honk. Afgelopen zondag, in de laatste wedstrijd van het seizoen, startte Profar op de bank. In de vijfde inning verving hij Adrian Beltre, die waarschijnlijk z’n laatste wedstrijd heeft gespeeld.
Jurickson Profar speelde dit seizoen 146 wedstrijden en heeft 524 at-bats achter z’n naam. Met 20 homeruns, 77 RBIs, 35 doubles en 133 hits is er aanvallend niet veel op hem aan te merken. Defensief ging Profar 25 keer de fout in. Op het eerste honk, waar hij 24 keer z’n opwachting maakte, bleef hij foutloos. In 68 wedstrijden speelde hij als kortestop en op die positie maakte hij 13 errors. Nu kijken ze bij Texas ook niet op een foutje meer of minder. Alleen St. Louis (133) en Philadelphia (121) maakten meer fouten dan de 120 van Texas.

De Milwaukee Brewers wilden hoe dan ook de play-offs bereiken en dat is ze afgelopen week gelukt. Helaas voor Jonathan Schoop bleef zijn bijdrage beperkt. Erg beperkt zelfs. Vlak voor de trade deadline werd de Nederlander binnengehengeld, maar Schoop heeft maar zelden laten zien wat hij echt in z’n mars heeft. In de afgelopen week bleef de veelzijdige infielder zelfs meerdere wedstrijden aan de kant.
De Brewers gingen als een razende tekeer de laatste week van het reguliere seizoen, maar Schoop kon niet mee in dit geweld. Tussen 21 september en 23 september speelde Milwaukee drie keer tegen de Pittsburgh Pirates. In twee van de drie duels verscheen de naam van onze landgenoot op het wedstrijdformulier, maar Schoop kwam slechts vier keer aan slag. Eén keer kwam hij door met een hit.

EINDSPRINT

De afgelopen week werd een groot succesverhaal voor de Brew Crew, maar helaas niet voor Schoop. Milwaukee startte de week met drie zeges op de St. Louis Cardinals. Vervolgens werden de Detroit Tigers afgelopen weekend op drie nederlagen getrakteerd. Jonathan Schoop kwam slechts twee keer in actie. Hij noteerde drie hits in zeven at-bats en afgelopen zaterdag (tegen de Tigers) was er eindelijk weer een RBI voor de Nederlander. Met een double naar het linksveld sloeg hij Hernan Perez binnen. Voor Schoop was het z’n 21e binnengeslagen punt in dienst van de Brewers.
Aangezien de Chicago Cubs en de Milwaukee Brewers na 162 wedstrijden exact hetzelfde record hadden, wat al een prestatie op zich is, moest er maandag een tiebreaker aan te pas komen. In deze wedstrijd startte Schoop als tweedehonkman, maar helaas kwam hij in z’n vier slagbeurten geen enkele keer door met een hit. Zijn ploeg won met 3-1 waardoor de Brewers het nu in de NLDS opnemen tegen de winnaar van de WCG tussen de Rockies en de Cubs.


Voor Jonathan Schoop is er een einde gekomen aan een matig regular season. Zijn slaggemiddelde (.233) is het laagste in jaren. Wat homeruns, hits en RBIs betreft scoorde Schoop de laatste twee seizoenen ook veel beter. In juli, nog in dienst van de Orioles, leefde hij even op. Hij sloeg 9 van z’n 21 homers in die maand. Hij bleef steken op 61 RBIs en 19 daarvan sloeg hij in de maand voor de trade deadline. Na een jaar afwezigheid keert Schoop terug in de play-offs, maar dat doet hij wel met een ander team. De Brewers zijn ongelooflijk goed in vorm de laatste weken en het is te hopen dat Schoop zich kan optrekken aan de prestaties van zijn teamgenoten.

Ook Andrelton Simmons kwam niet zonder kleerscheuren door de laatste week van het seizoen. Simba wist al enige tijd dat hij met de Los Angeles Angels de play-offs zou missen, maar de kortestop wilde het jaar goed afsluiten. De hele honkbalwereld weet dat Simmons defensief één van de beste shortstops is. Met de knuppel viel er vaak nog wel het een en ander aan te merken, maar dit seizoen is daarop een uitzondering.
De 21-3 nederlaag tegen de A’s dreunde nog lang na. Na dat enorme pak slaag volgde een serie tegen de titelverdediger. In Houston kwamen de Halos ook nog niet bij de positieven. Drie keer werd er verloren, maar met 4-for-11 viel het wat Simmons betreft nog alleszins mee. Op 21 en 22 september leden de Angels opnieuw grote nederlagen. In de met 11-3 verloren eerste wedstrijd noteerde Andrelton Simmons echter z’n eerste triple van deze maand en z’n vijfde in totaal.
Na z’n driehonkslag in de zevende inning werd Simba door Francisco Arcia binnengeslagen. In de tweede ontmoeting sloeg Simmons met een double Shohei Ohtani binnen in de achtste inning voor een 5-1 voorsprong. Een ontketend Houston wist de wedstrijd echter in diezelfde inning nog te kantelen: 10-5.

HALOS SLUITEN GOED AF

Andrelton Simmons haalde vorige week zondag het einde van de derde wedstrijd niet. De kortestop had last van z’n knie en werd vroegtijdig gewisseld. Uit voorzorg werd hij de eerste wedstrijd tegen de Texas Rangers aan de kant gehouden. Daar waar zijn team prima presteerde, daar bleven de prestaties van Simmons toch behoorlijk achter. In zeven at-bats tekende hij voor één hit en één keer kwam hij met vier wijd op de honken. De Halos behaalden in deze serie van drie een 100% score en zwaaiden de Rangers uit met een sweep.
De Angels wonnen ook de laatste serie van dit seizoen. Afgelopen weekend was LA in twee van de drie wedstrijden te sterk voor Oakland, dat waarschijnlijk al met de gedachten bij de Wild Card Game was. Van scheidend manager Mike Scoscia kreeg Andrelton Simmons nog twee keer de kans om zijn kunsten te tonen. Zondag, in de laatste wedstrijd van het seizoen, hield Scoscia zijn vaste kortestop aan de kant.


In zeven at-bats kwam Simmons dit weekend tot slechts één hit. Daarmee besluit hij deze jaargang met 162 hits en komt hij er twee tekort om zijn aantal van vorig seizoen te evenaren. Geen enkele andere speler van de Angels kwam overigens tot zoveel hits als Simba. Zijn slaggemiddelde (.292) was niet eerder zo hoog als dit seizoen. Afgelopen vrijdag kreeg hij z’n 75e RBI min of meer in de schoot geworpen. Simmons kreeg, met de honken bezet, vier wijd waardoor Mike Trout kon scoren. Een dag later was hij verantwoordelijk voor beide runs in de wedstrijd die de Angels met 5-2 verloren. Verdedigend gezien als Simmons (10 errors) weer één van de beste shotstops in de AL. Alleen Gregorius en Carlos Correa gingen minder vaak de fout in.

Coverfoto: Mary Schwalm/AP Photo

MNF: Chiefs winnen dankzij comeback Mahomes

0

Patrick Mahomes laat zien dat hij de real deal is tegen de Denver Broncos tijdens Monday Night Football. Het leek er lange tijd op dat de Kansas City Chiefs tegen hun eerste nederlaag van het seizoen gingen aanlopen. Met een 13-23 stand in het vierde kwart zag het er somber uit voor de Chiefs. Maar een linkshandige worp, sensationele beweeglijkheid en twee koelbloedige touchdown drives zorgden ervoor dat de Chiefs nu 4-0 staan.


MAHOMES NIEUWE SUPERSTER NA COMEBACK


Patrick Mahomes en zijn explosieve offense hadden na drie wedstrijden hoge ogen gegooid met 13 passing touchdowns en nul intercepties. In de eerste helft was daar, mede door toedoen van de Broncos, weinig van terug te zien. Travis Kelce werd uit de wedstrijd gespeeld, Mahomes miste een paar worpen en Tyreek Hill liet een makkelijke vangbal uit zijn handen glippen. De Chiefs offense maakte onder andere fouten met de play clock en de snap count. Het zag er slordig en ongeconcentreerd uit. Bij rust hadden de Broncos slechts één play meer dan de Chiefs, maar wel 60 yards meer opgepikt.


De tweede helft ging duidelijk beter. Een helft waarin Mahomes zelfs na tegenslag zijn talent en potentie liet zien. De Broncos defensie eindigde de wedstrijd met maar één sack dankzij het ontsnappen van arm tackles, ontwijken van blitzers en zijn beweeglijkheid. Een mooi voorbeeld hiervan was zijn linkshandige pass naar Tyreek Hill, terwijl Von Miller op hem af kwam stomen. Na rust was Mahomes goed voor 239 yards en een touchdown pass naar Travis Kelce. Kareem Hunt scoorde uiteindelijk de winnende touchdown. Hunt die de eerste wedstrijden niet lekker speelde, kwam in Denver eindelijk op gang met 121 rushing yards en één touchdown.


CASE KEENUM BLIJFT TELEURSTELLEN


De Broncos hadden de overwinning voor het grijpen als Case Keenum een degelijke wedstrijd had gespeeld. Hij eindigde de wedstrijd met 21-33 throws, geen touchdowns en één interception. Keenum was niet in staat om de sterke running game te ondersteunen met degelijke passes. Vooral zijn gemiste worp richting Demaryius Thomas zal hem nog lang hebben achtervolgd in zijn dromen. De rushing aanval is er, de pass rush ook, alleen een nauwkeurige quarterback ontbrak gisteren om de overwinning binnen te slepen.


Het was geen perfecte wedstrijd van de Kansas City Chiefs, maar een type wedstrijd die je moet winnen om in januari Superbowl contender te zijn. Patrick Mahomes heeft laten zien dat hij onder druk kan presteren en met een niet al te sterke defense toch een overwinning over de streep kan trekken.

Coverfoto: Getty Images

NBA 30-in-30 | 'Dame Time' in Portland

0

Het NBA-seizoen komt steeds dichterbij. De NBA redactie gaat jou als volger van SportAmerika optimaal voorbereiden op het nieuwe seizoen. We nemen in de 30-in-30 reeks elk team onder de loep! Van Free Agency, tot de draft en het vernieuwde depth chart. We beginnen bij het team met de minste overwinningen en eindigen bij de kampioenen. In de tweeëntwintigste editie kijken wij naar een team dat na een goed seizoen vorig jaar met 4-0 verloor in de eerste ronde van de play-offs: de Portland Trail Blazers


NBA DRAFT


Voor de Portland Trail Blazers leek de draft rustig te verlopen. De ploeg van coach Terry Stotts had slechts één pick. Het team uit Portland verkreeg daarnaast nog een pick via een trade met de Sacramento Kings.

Met de 24e keuze in de eerste ronde kozen de Blazers Anfernee Simons. De keuze voor Simons kan gedurfd worden genoemd. Simons is de eerste Amerikaan sinds 2005 die direct vanuit high school de stap maakt naar de NBA. De shooting guard leek eerst naar de universiteit van Louisville gaan, maar wegens een seksschandaal bij de universiteit ging deze deal niet door. Omdat Simons al 18 jaar oud is, was het mogelijk voor Simons om direct de stap naar de NBA te maken. De voormalig speler van Edgewater en IMG Academy beschikt over een goed schot en behoort tot de meest atletische spelers van de afgelopen draft.
Met de pick die de Blazers kregen van de Kings werd voor Gary Trent Jr. gekozen. Er werd verwacht dat Trent Jr. aan het eind van de eerste ronde werd gekozen. Echter werd Trent Jr. pas gekozen met de vierde pick in de tweede ronde. In zijn jaar bij Duke University liet de shooting guard zien over een goed schot te beschikken. Ook in de Summer League liet Trent Jr. geregeld zijn goede schot zien.


FREE AGENCY


Het was een drukke zomer voor general manager Neil Oshley. Vijf spelers vertrokken bij de Blazers. Het grootste verlies is het vertrekken van Shabazz Napier en Ed Davis naar de Brooklyn Nets. Daarnaast vertrokken ook Georgios Papagiannis, C.J. Wilcox en Pat Connaughton uit Portland.

Daar tegenover stond de komst van zeven nieuwe spelers. Naast Simons en Trent Jr. werden ook Nik Stauskas, Seth Curry, Cameron Oliver, Chinanu Onuaku en Gary Payton II aangetrokken. Van Seth Curry wordt het meeste verwacht. De jongere broer van Stephen Curry zal als back-up point guard minuten maken als Damian Lillard niet op het veld staat. De selectie van de Blazers bestaat nu nog uit 18 man. De kans dat Oliver, Onuaku en Payton II niet zullen uitmaken van de definitieve selectie is daarom redelijk groot.
De belangrijkste deal is hoogstwaarschijnlijk de contractverlenging van center Jusuf Nurkić. Nurkić tekende deze zomer een vierjarig contract, ter waarde van 48 miljoen dollar. In het afgelopen seizoen liet de Bosniër zien uitgegroeid te zijn tot een belangrijke spil in het team van coach Stotts. In de anderhalf jaar dat Nurkić bij de Blazers zit, noteert hij een gemiddelde van 14.5 punten en 9.2 rebounds per wedstrijd.


DEPTH CHART


De opstelling van de Portland Trail Blazers zal net als de vorige jaren gevormd worden rond sterspeler Damian Lillard. Na een fantastisch jaar met veel beslissende momenten in de zogenaamde ‘Dame Time’ werd Lillard zelfs verkozen tot het All-NBA First Team. De point guard was hiermee de derde speler ooit van de Trail Blazers die werd verkozen tot het team. De andere guard-positie zal bezet worden door C.J. McCollum. McCollum schoot in de play-off serie tegen de New Orleans Pelicans ouderwets met scherp, maar desondanks verloren de Blazers die serie met 4-0.

Jusuf Nurkić zal de center-positie invullen en vooral belangrijk zijn met het pakken van rebounds en het scoren met schoten dichtbij de ring. Voor de twee forward-posities heeft coach Stotts meerdere opties. Al-Farouq Aminu lijkt de startende power forward te worden met Maurice Harkless als de small forward. Echter is het ook mogelijk dat Evan Turner zal starten op één van de twee posities.
Op de bank hebben de Trail Blazers veel opties. Seth Curry zal als point guard de minuten invullen als Lillard niet speelt, maar voor de shooting guard positie wordt het lastig om een keuze te maken. Anfernee Simons, Nik Stauskas, Gary Trent Jr. en Wade Baldwin maken allemaal kans op minuten. Voor de forward-posities heeft coach Stotts de keuze uit Evan Turner, Jake Layman en Caleb Swanigan. Meyers Leonard en Zach Collins zullen strijden voor de resterende minuten op de center-positie.


CONCLUSIE


Er is redelijk veel veranderd bij de Portland Trail Blazers. Echter is dat vooral gebeurd in de breedte van de selectie. Er zijn geen sterspelers bijgekomen, maar ook niet vertrokken. De komst van jonge spelers als Anfernee Simons en Gary Trent Jr. zal de Trail Blazers zeker kunnen helpen in de toekomst. Echter lijkt het dit seizoen nog te vroeg voor deze jonge talenten om direct impact te hebben op het spel.
Aan de hand van sterspelers Jusuf Nurkić, C.J. McCollum en Damian Lillard zullen de Trail Blazers dit jaar weer richting de play-offs gaan. Vanwege de komst van onder andere LeBron James naar de Western Conference zal dat dit jaar moeilijker gaan worden dan vorig jaar, maar alsnog verwachten wij dat de Portland Trail Blazers de play-offs zullen halen.
Voorspelling: 45-37

NBA 30-in-30 | Zonder Anthony wel succes in OKC?

0

Het NBA-seizoen komt steeds dichterbij. De NBA redactie gaat jou als volger van SportAmerika optimaal voorbereiden op het nieuwe seizoen. We nemen in de 30-in-30 reeks elk team onder de loep! Van Free Agency, tot de draft en het vernieuwde depth chart. We beginnen bij het team met de minste overwinningen en eindigen bij de kampioenen. In de 21ste editie kijken we naar een team dat dit seizoen beter wil presteren dan vorig seizoen, dit keer zonder Carmelo Anthony: De Oklahoma City Thunder.


NBA DRAFT


Voor de Thunder was het even wachten totdat ze in de NBA draft hun bijdrage konden leveren. Met de 45ste pick mocht de ploeg uit Oklahoma City pas een keuze gaan maken. Eigenlijk hadden de Thunder pas met de 53ste pick hun eerste keuze, maar nadat de Nets kozen voor Hamidou Diallo besloot OKC te traden voor de 45ste pick. Hamidou Diallo kreeg uiteindelijk een rookie-contract na een sterke Summer League gespeeld te hebben. De concurrentie voor de atletische shooting guard/small forward is groot in OKC. Toch lijkt de kans groot dat Diallo dit seizoen minuten zal gaan maken.

Shooting guard Devon Hall werd met de 53ste pick gedraft door de Thunder, maar het werd al snel duidelijk dat hij niet bij de selectie van dit seizoen zal zitten. Hall heeft inmiddels getekend bij de Cairns Taipans in Australië om daar een jaar ervaring op te doen. Ditzelfde lot lijkt ook de blessuregevoelige power forward Kevin Hervey boven het hoofd te hangen. De 57ste pick heeft voorlopig nog geen contract gekregen en lijkt dit contract ook niet te gaan krijgen. Zowel Hall als Hervey zouden een realistische kans moeten hebben op een plek in de selectie van volgend seizoen.


FREE AGENCY


Na de NBA draft werd de zomer wat drukker voor de Thunder. Bijna alle nieuwe spelers werden binnengehaald via trades. Dennis Schroder en Timothe Luwawu-Cabarrot kwamen naar OKC als onderdeel van de Carmelo Anthony-trade, terwijl er voor Abdel Nader apart getrade werd (Rodney Purvis ging naar de Celtics). Alleen Nerlens Noel werd als free agent binnengehaald ter versterking van de frontcourt-rotatie.

Bij de spelers die vertrokken zijn valt de naam van Carmelo Anthony meteen op. De Thunder gaan het dit jaar zonder de voormalige All-Star proberen. De Atlanta Hawks waren bereid zijn eenjarige contract ter waarde van $28 miljoen af te kopen. Dit scheelt de Thunder behoorlijk veel salariskosten voor de komende seizoenen. De begroting ziet er nog beter uit doordat Kyle Singler uit zijn contract werd gekocht. Singler heeft voorlopig nog geen team gevonden en is nog free agent. Tot slot vertrokken ook Nick Collison (gestopt), Corey Brewer (free agent) en Josh Huestis (trainingskamp deal met de Spurs) uit Oklahoma City.


DEPTH CHART


Wanneer Andre Robertson rond de kerst terugkeert van zijn blessure lijkt de basis redelijk vast te staan. Russell Westbrook wordt de point guard, terwijl hij in het eerste gedeelte van het seizoen vergezeld zal worden door Paul George of Alex Abrines op shooting guard. Zodra Andre Robertson fit is zou Paul George dan weer naar small forward kunnen verhuizen. Met Dennis Schroder, Timothe Luwawu-Cabarrot, Raymond Felton, Alex Abrines, Terrance Ferguson, en Hamidou Diallo hebben de Thunder eigenlijk zelfs teveel opties voor de eerste drie positie’s.

Patrick Patterson en Steven Adams gaan de startende power forward en center zijn in OKC. Voor de power forward-positie hebben de Thunder met Jerami Grant, Terrance Ferguson en Abdel Nader ook genoeg opties als back-up. Achter Steven Adams hebben de Thunder eigenlijk alleen Nerlens Noel tot hun beschikking. Ondanks de dunne bezetting op de center-positie hebben de Thunder in Noel wel een goede back-up om op terug te vallen.


CONCLUSIE


Na een mislukt vorig seizoen hopen de Thunder dit seizoen zonder Carmelo Anthony wel een gooi te kunnen doen naar de Western Conference. Daar waar de selectie breder is dan vorig seizoen en er genoeg harde werkers en atletisch vermogen aanwezig is, lijken er op papier niet veel schutters aanwezig te zijn. Dit zal komend seizoen dan ook de grootste uitdaging worden voor Billy Donovan en zijn staf.
Voorspelling: 52-30

(Cover Photo: Streeter Lecka | Getty Images)

Game Previews | MNF Week 4: Chiefs @ Broncos

0


Een nieuwe maandag dus ook een nieuwe editie van Monday Night Football. De derde editie zat vol met Fitzmagic, maar de overwinning ging naar Big Ben. Deze week gaan de Kansas City Chiefs op bezoek bij de Denver Broncos. De Chiefs zijn met een indrukwekkende 3-0 start aan het seizoen begonnen. Met een gemiddelde van 39.3 punten per wedstrijd zal de Broncos defense aan de bak moeten om Patrick Mahomes af te stoppen.


2 Oktober 2018 – 02:15 | Kansas City Chiefs (3-0) @ Denver Broncos (2-1)

Het zal niet makkelijk worden voor de Broncos om Patrick Mahomes een halt toe te roepen. De Kansas City QB heeft namelijk na drie weken al een record op zijn naam weten te schrijven. Hij is de eerste quarterback die na drie wedsrijden al 13 touchdowns heeft gegooid en dat allemaal zonder interceptions. Vooral met diepe ballen test hij de secondary van tegenstanders. Van de 19 pogingen kwamen er tien aan voor 295 yards en vijf touchdowns.
De Chiefs defense zal wel gedisciplineerder moeten spelen. In drie wedstrijden zijn ze het derde team met de meeste flags, 16 in totaal. Alleen Pittsburgh en San Francisco hadden er meer, namelijk 18. Een ander verbeterpunt voor de defensie is het missen van tackles. Met 36 gemiste tackles in drie wedstrijden zullen ze het simpelweg veel beter moeten doen om mannen als Royce Freeman en Demaryius Thomas tegen te houden.
De Broncos willen hun offense vanavond eindelijk eens aan de praat krijgen. Case Keenum heeft het vooralsnog lastig tijdens zijn eerste seizoen in The Mile High City. Hij heeft slechts drie touchdowns tegenover vijf interceptions. Vooral het passen vanuit een clean pocket is voor Keenum een probleem. Na drie wedstrijden heeft hij een 77.8 passer rating vanuit een clean pocket, wat het derde laagste is van alle quarterbacks in de league.
Het zal voor Denver een hele kluif worden om de Chiefs vanavond thuis te verslaan. Mochten ze voor een upset zorgen komen ze in ieder geval op gelijke stand in de AFC West. Eens kijken of Patrick Mahomes en zijn electric offense deze vorm kunnen vasthouden.

NHL: preview Central Division

0

Op woensdag 3 oktober gaat het nieuwe NHL-seizoen van start. Vanaf dat moment wordt de jacht op de troon van de Capitals geopend. De concurrentie heeft deze zomer natuurlijk niet stilgezeten. Deze week nemen we de vier divisies voor je onder de loep en vandaag hebben we aandacht voor misschien wel de sterkste: de Central Division.


NASHVILLE PREDATORS (2017-2018: 117 pnt, 1e in de divisie)


Voor aanvang van de play-offs wisten de Nashville Predators eigenlijk al de kans op het winnen van de Stanley Cup erg klein was. Niet omdat de Preds over een matige ploeg beschikken, integendeel zelfs, maar omdat ze de Presidents’ Trophy hadden gewonnen. De beste ploeg in het reguliere seizoen wint maar zelden de hoofdprijs en ook Nashville kon niet breken met die vervelende traditie. In de tweede ronde ging het mis tegen de Jets. De Predators moesten in zeven intense wedstrijden hun meerdere erkennen in deze sterke opponent.
Dat de Predators het ver schopten, was natuurlijk geen verrassing. Filip Forsberg, Viktor Arvidsson en Ryan Johansen zijn al gevestigde namen. Daarbij komt nog een defensie om van te watertanden met onder meer P.K. Subban en Roman Josi. Dan was er ook nog Kyle Turris. In de trade die Matt Duchene van de Avalanche naar Ottawa bracht, werd ook Turris betrokken. Het legde beide partijen geen windeieren. Onder de lat beschikt Nashville ook nog eens over een uitstekend tandem. Pekka Rinne is de grote man, maar landgenoot Juuse Saros staat er als het nodig is. De pas 22-jarige Fin speelde 26 wedstrijden vorig seizoen en kwam tot een keurig save percentage: .925.

DOOR OP INGESLAGEN WEG

Wat goed is, moet je niet veranderen. Er gebeurde deze zomer dus niet zo gek veel in Nashville. Ryan Hartman werd langer vastgelegd en Alexei Emelin gaat het proberen in de KHL. Mike Fisher keerde even terug, maar gaat nu toch echt van z’n pensioen genieten. Eeli Tolvanen debuteerde op 31 maart, maar het Finse talent wacht na drie wedstrijden nog op z’n eerste punt. Hij werd in 2017 opgepikt in de draft en kreeg vorig jaar alle gelegenheid om te rijpen. Namens Jokerit was Tolvanen goed voor 36 punten in 49 duels. In de play-offs van de KHL scoorde hij zes goals in 11 wedstrijden.
Om opnieuw een serieuze gooi naar het allerhoogste te doen, hebben de Predators een goede Rinne nodig. De 35-jarige Fin was prima van oktober tot april, maar in de play-offs zakte Rinne ver terug. Gemiddeld kreeg de goalie meer dan drie goals per wedstrijd om de oren. In het reguliere seizoen waren dat er slechts 2,3. Het moet raar lopen willen de Predators niet voor het vijfde jaar op rij de play-offs halen. De aanval is goed en de verdediging zo mogelijk nog beter. Toch zal de ploeg ook wat geluk moeten hebben, want ze krijgen zeker geen vrijgeleide richting de Stanley Cup Final.
Voorspelling: 1e in Central Division


WINNIPEG JETS (2017-2018: 114 pnt, 2e in de divisie)


Snel, sneller, snelst. Dat was het verhaal van de Winnipeg Jets in 2017-2018. Het was leuk om deze ploeg aan het werk te zien. Coach Paul Maurice had maar liefst vijf spelers die meer dan 20 goals scoorden en goalie Connor Hellebuyck revancheerde zich voor een slecht 2016-2017. Dat gold overigens voor alle Jets. De ploeg die een jaar eerder nog vijfde werd in de divisie kwam nu drie punten tekort voor de Presidents’ Trophy. In de play-offs moesten ze pas in de Conference-finale buigen voor die andere revelatie, de Vegas Golden Knights.

Dat Patrik Laine 44 goals achter z’n naam had, vinden we eigenlijk al normaal. We vergeten soms dat de Fin nog maar 20 jaar oud is. Captain Blake Wheeler heeft ook een geweldig jaar achter de rug. De inmiddels 32-jarige winger gaf maar liefst 68 assists en noteerde uiteindelijk 91 punten. Dan was er nog de razendsnelle 21-jarige Deen Nicolaj Ehlers. In z’n derde seizoen scoorde Ehlers 29 goals. Goalie Connor Hellebuyck gaf echter het beste antwoord op een matige campagne in 2016-2017. De 25-jarige Amerikaan kreeg gemiddeld slechts 2.36 goals per wedstrijd tegen en had een save percentage van .924.

OP ZOEK NAAR BEVESTIGING

Vlak voor de trade deadline wisten de Jets Paul Stastny te strikken. De center bleef echter maar een paar maanden hangen in Manitoba. Stastny tekende deze zomer voor de Golden Knights. Verder bleef het behoorlijk stil in Winnipeg. Afgezien van wat contractverlengingen dan. Paul Maurice moet het dus grotendeels doen met de groep van vorig jaar. En het jaar daarvoor. De spelers moeten nu hun ware gezicht laten zien. Zijn ze werkelijk zo goed als vorig seizoen of waren ze toevallig allemaal tegelijkertijd in de vorm van hun leven?
De aanval stond vaak in de spotlights, maar met onder meer Dustin Byfuglien en Tyler Myers was er ook niets mis met de defensie. Er waren maar vier teams die minder tegengoals incasseerden dan de Jets. Ook de special teams, zowel de power play als de penalty kill, behoorden tot de beste tien in de NHL. De verwachtingen zijn, terecht, hooggespannen. Het relatief jonge team kan nog altijd stappen maken en hoopt dit seizoen de Preds naar de kroon te steken.
Voorspelling: 2e in Central Division


MINNESOTA WILD (2017-2018: 101 pnt, 3e in de divisie)


Voor het zesde jaar op rij waren ze van de partij in de play-offs en voor het derde jaar op rij was de eerste ronde al het eindstation. De Jets waren een paar maten te groot in het postseason. Eén van de oudste rosters in de league sloot het seizoen af op de derde plaats in de divisie. Mede dankzij een herboren Eric Staal wist Minnesota de tegenvallende Blues en Stars achter zich te houden. De 33-jarige Staal nam de Wild bij de hand met 42 goals en 34 assists. Alleen in 2005-2006 scoorde de center vaker. Destijds vond hij 45 keer het net.
Ook winger Jason Zucker kan terugkijken op een prima campagne. De Amerikaan slechtte voor het eerst in zijn carrière de grens van 50 punten en kwam uit op 33 goals en 31 assists. In Devan Dubnyk heeft de Wild al jaren een betrouwbare sluitpost. Ryan Suter en Mathew Dumba wierpen zich op als productieve blueliners. Suter is de 30 gepasseerd, dus de rek zal er zo ongeveer uit zijn, maar Dumba kan zich met z’n 24 jaar nog ontwikkelen. Hij verlengde deze zomer zijn contract met vijf jaar, dus de Wild kan nog lang van ‘m genieten.

KRAKENDE KARREN LOPEN ‘T LANGST

Voor de fans in Minnesota is het ook te hopen dat verschillende spelers zich blijven ontwikkelen. Waar meerdere clubs in de divisie zich wisten te versterken of terug kunnen vallen op een jonge spelersgroep, daar bleef het rond de Wild erg stil. Paul Fenton neemt als general manager het stokje over van de vertrokken Chuck Fletcher, maar veel actie ondernam hij niet. Aangezien ook in de NHL stilstand toch vooral achteruitgang betekent, moeten we vrezen voor de kansen van de Wild op de play-offs.
Een volle ziekenboeg was vorig seizoen eerder regel dan uitzondering. Misschien waagt Fenton de gok dat de boel in deze jaargang heel blijft. Eric Fehr is één van de weinige nieuwe gezichten. De voormalig Capital werd vorig seizoen opeens opgepikt door de Sharks en was daar een welkome aanvulling voor de vierde lijn. Ook Fehr is echter al 33. Een slepende rugblessure hield sterkhouder Zach Parise lang aan de kant. In de 42 wedstrijden die hij speelde, kwam Parise nog tot 15 goals. Minnesota kan een fitte Parise prima gebruiken, maar ook hij is al 34…
Voorspelling:6e in Central Division


COLORADO AVALANCHE (2017-2018: 95 pnt, 4e in de divisie)


Het was nog net niet van worst to first, maar veel scheelde het niet in Denver. Veel eerder dan verwacht staken de jonge Colorado Avalanche vorig seizoen hun neus aan het venster. Na drie magere jaren keerde de franchise terug in de play-offs. Ze streden dapper tegen de sterke Predators, maar waren toch na zes wedstrijden het haasje. Toch mogen Nathan McKinnon, Mikko Rantanen, Gabriel Landeskog en al die andere jonge gasten trots zijn op hun prestaties van vorig seizoen. Niemand had het nog over de naar Ottawa vertrokken Matt Duchene.
Slechts 48 punten verzamelden de Avs in 2016-2017. Dat aantal hadden ze nu aan het begin van januari al te pakken. Landeskog (62 punten) mocht dan de captain van het stel zijn, de ware leider gaat als Nathan McKinnon door het leven. Met 39 goals en 58 assists had de 23-jarige center een fantastisch jaar. Mikko Rantanen, nog een jaar jonger dan z’n lijnmaatje, deed het met 84 punten niet zo gek veel slechter. Daarnaast had coach Jared Bednar in Semyon Varlamov en Jonathan Bernier de beschikking over twee goede goalies.

OP HERHALING?

General manager Joe Sakic besloot deze zomer even te shoppen in Columbus. Free agents Matt Calvert en Ian Cole werden vastgelegd en daar wordt Colorado niet slechter van. Defensief heeft Sakic zijn zaken toch goed voor elkaar. De Avs hielden Samuel Girard over aan de trade rond Duchene en de jonge verdediger bleek een schot in de roos. Goalie Philipp Grubauer moet de vertrokken Bernier doen vergeten. De 26-jarige Duitser zal nog starten als backup van Varlamov, maar de vraag is voor hoe lang. Grubauer speelde 101 wedstrijden in de NHL en kreeg gemiddeld slechts 2.29 goals per wedstrijd tegen. Zijn save percentage van .923 mag er ook zijn.
De ervaring van de play-offs zal de jonge ploeg dit seizoen helpen. McKinnon en de zijnen lieten gerenommeerde teams achter zich en ze zullen nu moeten bewijzen dat dit geen toeval was. De 22-jarige Vladislav Kamenev kan daarbij helpen. De 22-jarige Rus presteerde aardig in de AHL en het wordt tijd dat hij het eens op het hoogste niveau laat zien. Ondanks het surplus aan talent wordt het nog een hele toer om opnieuw de play-offs te halen. St. Louis, Dallas en Chicago jagen op de scalp van Colorado.
Voorspelling:5e in Central Division


ST. LOUIS BLUES (2017-2018: 94 pnt, 5e in de divisie)


Van een positieve verrassing gaan we over naar een negatieve verrassing. Heel veel werd verwacht van de St. Louis Blues, maar in de tweede seizoenshelft ging het helemaal mis. De start was veelbelovend, maar het einde dramatisch. De Blues kwam een punt tekort voor een wildcard. Ondanks de zwakke tweede seizoenshelft hadden ze het lot in eigen handen. Op de laatste speeldag, in een rechtstreeks duel met de Avalanche, was een punt voldoende. St. Louis verloor met 5-2 en het seizoen was voorbij.
Het vertrek van Paul Stastny, vlak voor de trade deadline, was al veelzeggend. De center verkaste naar Winnipeg en daarmee gaf de organisatie al min of meer aan dat het twijfelde aan de eigen groep. Met 33 goals en 33 assists was Vladimir Tarasenko wederom van levensbelang. Dat gold ook voor Brayden Schenn. Jaden Schwartz moest lang geblesseerd toekijken, maar bewees met 24 goals en 59 punten ook zijn waarde. Zij waren echter de enige spelers met minimaal 20 goals. Goalie Jake Allen presteerde een jaar eerder nog prima in de play-offs, maar hij kon deze lijn niet doortrekken getuige z’n save percentage van .906. Toch brak het gebrek aan scorend vermogen de Blues uiteindelijk op.

REVANCHE

De clubleiding nam deze zomer geen halve maatregelen. Tarasenko, Schwartz en Schenn zullen de eerste lijn vormen, maar achter dit drietal is het nodige veranderd. In dienst van Buffalo scoorde Ryan O’Reilly de laatste drie jaar steeds 20 goals of meer en de 27-jarige center moet dit nu voor de Blues gaan doen. Ook Tyler Bozak, David Perron en Patrick Maroon zijn nieuw en hebben in het verleden bewezen aardig uit de voeten te kunnen in de aanval.

Defensief was er niet veel aan de hand. In de NHL kregen vorig seizoen slechts vijf teams meer tegentreffers dan de Blues. Het is echter wel te hopen dat de echte Jake Allen weer opstaat. Carter Hutton hielp St. Louis vorig jaar nog wel eens uit de brand, maar de backup is vertrokken. Chad Johnson is z’n vervanger. St. Louis wordt z’n zevende werkgever in de league. General manager Doug Armstrong heeft ingegrepen en de verwachting is dat het beleid vruchten af zal werpen. Of ze de concurrentie aan kunnen gaan met de Predators en de Jets zal moeten blijken, maar een plek bij de beste drie in de divisie moet mogelijk zijn.
Voorspelling:3e in Central Division


DALLAS STARS (2017-2018: 92 pnt, 6e in de divisie)


Nog zo’n tegenvaller. De Dallas Stars trokken in de zomer van 2017 alles uit de kast om maar een contender ter worden, maar ook zij lieten het afweten. De ploeg uit Texas begon acceptabel, maar zakte in de tweede seizoenshelft weg. Het dieptepunt kwam in maart. De Stars verloren acht wedstrijden op rij en waren daarna vrijwel kansloos voor de play-offs. In april kwam de mededeling dat coach Ken Hitchcock een stap terug zou doen. Jim Montgomery is de nieuwe sterke man.
Aan de kwaliteit van de spelersgroep lag het niet. Alexander Radulov kwam en maakte een uitstekende indruk. Marc Methot versterkte de defensie, maar door blessures bleef z’n bijdrage beperkt tot 36 wedstrijden. Ben Bishop kwam over van de Lightning en werd de nieuwe goalie. Jamie Benn, Tyler Seguin en Alexander Radulov waren verantwoordelijk voor een groot deel van de productie. Het was echter John Klingberg die het meest in het oog sprong. De 26-jarige Zweed had na 82 wedstrijden maar liefst 59 assists achter z’n naam staan. Geen enkele verdediger was als aangever zo vaak betrokken bij een doelpunt.

HET MOET ER EENS VAN KOMEN

Opnieuw zaten ze niet stil in Dallas. Er was dus de aanstelling van Montgomery, maar ook de contracten van onder meer Seguin en Mattias Janmark werden verlengd. Blake Comeau, Roman Polak en Anton Khudobin tekenden als free agent. Khudobin volgt Kari Lehtonen op als backup. De Stars hebben dus wat ervaring vastgelegd, maar de meeste aandacht zal toch uitgaan naar Valeri Nichushkin. De Rus debuteerde als 18-jarige in de league, maar speelde op 11 mei 2016 z’n laatste wedstrijd. De laatste jaren speelde hij voor CSKA Moskou in de KHL en was goed voor 51 punten in 86 wedstrijden.
Er zijn geen excuses meer voor de Stars. Dit jaar moet het dan toch echt gebeuren. Twee jaar op rij eindigden de Stars als zesde in de Central Division. Ook dit jaar zal het niet gemakkelijk worden om vanuit deze divisie de play-offs te halen, maar met spelers als Benn, Seguin, Radulov en Klingberg aan boord moet een wildcard op z’n minst mogelijk zijn. Het wordt interessant om de verrichtingen van Montgomery te volgen. Hij is na Lindy Ruff en Hitchcock de derde coach in drie jaar.
Voorspelling:4e in Central Division


CHICAGO BLACKHAWKS (2017-2018: 76 pnt, 7e in de divisie)


Drie keer wonnen de Chicago Blackhawks de Stanley Cup in dit decennium. Dat succes in het verleden geen enkele garantie geeft, bewezen Jonathan Toews en consorten vorig seizoen. De Blackhawks eindigden troosteloos onderaan in de divisie en daarbij gaat het management niet geheel vrijuit. Het grootste probleem vorig seizoen was echter de afwezigheid van Corey Crawford. De ervaren sluitpost raakte op 23 december geblesseerd, keerde niet terug en Chicago had geen capabele backup.
Het was niet het seizoen van Jonathan Toews of Patrick Kane. De twee sterren leken niet zichzelf in 2017-2018. Kane was met 76 punten nog wel productief en topscorer namens de ‘Hawks, maar Toews had het lastig. De captain kwam niet verder dan 20 goals en 52 punten in de 74 wedstrijden die hij speelde. Voor de organisatie is het te hopen dat dit geen voorbode is. Beide spelers liggen nog lang voor heel veel geld vast. Juist die dure contracten brengen de Blackhawks in een lastig parket. Door het salarisplafond zijn de mogelijkheden beperkt en wordt de club afhankelijk van jonge, nog onbekende spelers.

STERKHOUDERS MOETEN OPSTAAN

De hersenschudding en de daarbij behorende problemen lijkt Corey Crawford nog altijd parten te spelen. Voor de goalie heel vervelend, maar de club moet natuurlijk verder. In Cam Ward heeft Chicago nu in elk geval een backup die zijn klasse al heeft bewezen. General manager Stan Bowman heeft daarmee één probleem opgelost. De ploeg is echter nog altijd sterk afhankelijk van Kane en Toews. Alex DeBrincat was met 28 goals de goaltjesdief vorig jaar, maar de winger is pas 20 jaar en begint aan z’n tweede seizoen in de NHL. Hij zal de last nog niet kunnen dragen als Toews en Kane wederom tegenvallen.

In deze sterke divisie wordt het opnieuw een lastig verhaal voor de trotse Blackhawks. In Duncan Keith en Brent Seabrook beschikt coach Joel Quenneville nog altijd over twee uitstekende blueliners, maar de heren worden er ook niet jonger op. Aanvallend houdt het ook allemaal niet over. Nick Schmaltz is één van de nieuwe gezichten die zich kan doorontwikkelen. Van Brandon Saad mag ook meer worden verwacht dan de 18 goals en 17 assists die hij vorig jaar noteerde. Als alles op z’n plaats valt, kan Chicago misschien meedoen om de wildcards, maar de kans is groter dat de club voor het tweede jaar op rij de play-offs mist.
Voorspelling:7e in Central Division

Cover Photo: John Russell/NHL (via Getty Images)

NFL Recaps: Verlies rookie quarterbacks, Steelers in problemen

0

De late afternoon games stonden bol van de spanning. In Oakland kregen we overtime, waarin de Raiders eindelijk hun eerste zege wisten binnen te halen. In Arizona kwamen de Cardinals ook kort bij hun eerste zege, maar een late field goal van Seattle besliste daar anders over. De 49ers leverden een moedig gevecht in LA en verloren verrassend nipt van de Chargers. In New York/New Jersey werd het minder spannend. De Saints domineerden de Giants en wonnen makkelijk. Tijdens Sunday Night Football lieten de Ravens zien dat prolongatie van divisiewinst heel lastig gaat worden voor de Steelers.

RAIDERS DIENEN MAYFIELD NEDERLAAG TOE IN OVERTIME


De Cleveland Browns hebben definitief de sleutels overhandigd aan number one pick Baker Mayfield. Mayfield werd zondag zo de dertigste(!) starting quarterback voor Cleveland sinds 1999. Het Mayfield-tijdperk is echter wisselvallig begonnen, want de Browns gingen ten onder in Oakland na overtime. Het begon voor Mayfield ook erg benard, met een pick six teruggelopen door Gareon Conley. Maar Mayfield verloor er zijn cool niet bij en maakte enkele solide plays, waaronder een kanonskogel naar Darren Fells voor een touchdown. Bij de Raiders viel vooral Beastmode Marshawn Lynch op. Lynch zou uiteindelijk voor meer dan 130 yards rushen in deze wedstrijd. De tweede helft was er een met ups en downs voor de Cleveland Browns. Het begon met een fenomenale catch van Jarvis Landry die de Browns een touchdown opleverde.

Maar Mayfield en zijn Browns gaven de bal ook te gemakkelijk weg. Een fumble van Mayfield eindigde uiteindelijk in een touchdown-pass van Derek Carr naar Jared Cook. Een volgende turnover, deze keer een verkeerde snap, leidde tot een nieuwe touchdown van de Raiders. Toch gaf Cleveland zich niet gewonnen en het klom opnieuw op voorsprong na rushing touchdowns van Carlos Hyde en de ongrijpbare Nick Chubb. Hyde leek de wedstrijd ook te beslissen met een first down na de two minute warning, maar na een review werd anders besloten. Het was niet de enige discutabele beslissing van de ‘zebra’s’ die ook te vroeg affloten bij een fumble van Carr en een rush van Lynch. The Silver and Black profiteerden optimaal met een touchdown en een two-point conversion om de wedstrijd naar overtime te tillen. In overtime werd rookie kicker Matt McCrane, pas deze week aangeworven, de held: 45-42.


ROSEN-TIJDPERK BEGINT MET NEDERLAAG


Josh Rosen werd aangeduid als starting quarterback voor de Arizona Cardinals in de NFC West-clash met de Seattle Seahawks. Ondanks een verdienstelijke tweede helft, werd zijn debuut echter geen success. De Seahawks kaapten in de allerlaatste seconden de zege weg uit de woestijn. Rosen leek in de eerste helft nog last te hebben van de zenuwen. Hij maakte weinig plays en de Cardinals steunden vooral op running back David Johnson om de aanval te dragen. De Seahawks zelf brachten het er niet veel beter van af en aan de rust stonden de Cardinals zelfs aan de leiding.
Pas in de tweede helft kregen we echt vuurwerk te zien in de woestijn van Glendale. De Seahawks klommen op voorsprong, maar Josh Rosen leek eindelijk de schroom afgeschud te hebben en bracht zijn Cardinals terug op gelijke hoogte met een touchdown naar Chad Williams. In diezelfde play moest Seahawks safety Earl Thomas het veld verlaten op een draagberrie. We weten nu dat hij zijn been gebroken heeft en dat zijn seizoen er naar alle waarschijnlijkheid op zit. Een nare blessure op een zeer ongelukkig moment voor Thomas die juist op zoek was naar garanties in een nieuw contract.


Het grootste sportieve drama werd tot het einde bewaard. Josh Rosen knutselde een mooie drive in elkaar, maar kicker Phil Dawson miste de Field Goal die de Cards op voorsprong had kunnen zetten. Het laatste woord was aan de kicker van Seattle, Sebastian Janikowski, die wel zijn poging lukte en zo de zege wegkaapte voor de Seahawks bij divisierivaal Arizona: 17-20.


MOEDIGE 49ERS KOMEN NET TEKORT IN LA


Wat kon er verwacht worden van een team dat vorige week zijn franchise quarterback verloor en zo ook de hoop op een play-off-seizoen? De 49ers gingen zonder Jimmy Garoppolo en met C.J. Beathard als starting quarterback op zoek naar hoop in Los Angeles, op bezoek bij de Chargers. De 49ers zouden alvast hun huid duur verkopen. Ze schoten het snelst uit de startblokken met een pick six van Antoine Exum die de 49ers meteen op het scorebord brachten. Ze volgden dit even later op met een touchdown-pass van nieuwbakken starting QB C.J. Beathard naar Kendrick Bourne.
De Chargers waren nu wakker geschud en scoorden zelf nog twee touchdowns via passes naar tight ends Antonio Gates en Austin Ekeler. Voor Gates betekende dit overigens zijn 115e touchdown in zijn carrière! Na de pauze leken de Chargers weg te lopen, maar de 49ers kwam toch terug in de wedstrijd met een 82-yard touchdown van Beathard naar George Kittle.

Intussen kregen de Niners langs alle kanten klappen en moesten verschillende spelers naar de zijlijn met blessures. Toch sloegen de moedige Niners erin de leiding over te nemen met een field goal. Het was echter niet genoeg, want LA nam de leiding weer over met een gelukte field goal van Caleb Sturgis. C.J. Beathard ging nog voor de winst, maar gooide een interceptie en kelderde alle hoop voor 49er-fans. Een bewonderenswaardige prestatie van de San Francisco 49ers, die weliswaar in een nederlaag eindigt in Los Angeles.


ALVIN KAMARA MAAKT HET VERSCHIL VOOR DE SAINTS


Het Metlife Stadium was het strijdtoneel voor een heuse battle of the running. De balans viel uiteindelijk comfortabel in het voordeel van Saints-running back Alvin Kamara uit. Kamara liep drie touchdowns binnen en haalde 134 rushing yards. Zijn concurrent aan de overkant, number two pick Saquon Barkley, liep voor slechts 44 yards, maar haalde ook wel zijn touchdown.

Na een onbewogen eerste helft, waarin de Saints dankzij vier field goals op voorsprong stonden, kwam de Saints-offense tot leven in de tweede helft. Bovengenoemde Alvin Kamara nam zijn team op sleeptouw en zorgde voor alle punten in de tweede helft. De Giants konden daar bitterweinig tegenover stellen. Ze kregen de Saints niet afgestopt en offensief werd er, op de touchdown van Barkley na, niets klaar gemaakt. Een logische nederlaag dus voor de Giants, die met 1-3 hun start gemist hebben.


RAVENS NEMEN AFSTAND VAN DIVISIECONCURRENT STEELERS


De belangrijkste wedstrijd van dit weekend stond gepland tijdens Sunday Night Football. De Pittsburgh Steelers konden de orde herstellen in de AFC North tegen de Baltimore Ravens. Ondanks een comeback in de eerste helft (van 0-14 naar 14-14) zat dat er eigenlijk geen moment in. De Ravens bleken superieur in de tweede helft en stonden geen punt meer toe. Justin Tucker, de beste kicker in de league, sloeg wel vier keer toe. De zege van de Ravens was vooral toe te schrijven aan een sterke offensive line, een foutloze Joe Flacco (363 yards, twee touchdowns), een gevarieerde aanval (11 verschillende receivers, zeven verschillende rushers) met deep threat John Brown én een moeilijk te kloppen secondary. Dat laatste is een groot compliment aan Brandon Carr, die vorig jaar nog werd vernederd door Antonio Brown, maar nu wel zijn mannetje stond.


De Steelers (1-2-1) hebben een serieus probleem in de NFC North. In die divisie leiden Baltimore en Cincinnati (3-1) nu de dans. Bovendien is het gemis van Le’Veon Bell wel degelijk voelbaar. Met 19 yards uit 9 pogingen begint de hype rondom James Conner, mede mogelijk gemaakt door de Cleveland Browns in week 1, snel af te zwakken.

Coverfoto: Getty Images

NFL Recaps: Bills terug op aarde, winst Jaguars

0

De vierde NFL zondag van het seizoen zit er op. In week 4 werden de Bills en Lions met beide benen op de grond gezet, speelden Texans en Colts overtime en wonnen de Jaguars gewoon weer.


PACKERS ZETTEN BILLS VAKKUNDIG TERUG OP AARDE


Na een weekje dromen, is men in Buffalo weer op aarde teruggekeerd. Het team dat aantrad tegen de Packers was geen schim van het team dat de Vikings genadeloos versloeg. Wat vorige week goed liep, ging vandaag verkeerd. Josh Allen had nóg minder tijd achter zijn o-line en de defense had slechts sporadisch antwoord op de Green Bay offense. Aaron Rodgers leek weer volledig boven Jan en wist zijn receivers veelvuldig met gemak te vinden. De shutout maakte het voor de Packers een extra prettige avond. Zij kunnen met een gerust hart richting Detroit. De Bills blijven grillig spel vertonen en ontvangen volgende week de Tennessee Titans.


COWBOYS VERSCHALKEN LIONS


De Lions hadden graag het momentum van vorige week vastgehouden. Helaas konden ze de verrassende overwinning op de Patriots geen vervolg geven tegen de Dallas Cowboys. Een field goal van kicker Brett Maher betekende de tweede overwinning voor Dallas. Het was vooral te danken aan Dak Prescott en Ezekiel Elliott. Prescott speelde voor het eerst sinds december weer een goede wedstrijd en Zeke liet 152 yards in 25 carries noteren. De Lions deden niet onder voor de Cowboys en namen laat in de wedstrijd zelfs de leiding over. Een sterke play met Prescott en Elliott in de hoofrol betekende echter een riante field goal positie en daarmee de winst voor Dallas.


TEXANS EN COLTS GEVEN PUBLIEK WAAR VOOR HUN GELD


In de strijd tussen quarterbacks die van een blessure terugkeren, was het Deshaun Watson die met zijn Texans aan het langste eind trok. Houston had gedurende het grootste deel van de wedstrijd de leiding. Een sterk slotoffensief van de Colts betekende echter een ommekeer en leidde tot overtime. Gedurende de reguliere wedstrijd liet Texans quarterback Deshaun Watson acceptabele statistieken noteren (26/37, 338 yards, 2TD, 1INT) maar zoals zo vaak maakte Andrew Luck de meeste indruk (37/58, 426 yards, 4TD, 0INT). Het mocht alleen niet baten, want in overtime liet Watson weer wat zien van de 2017-Watson. Twee field goals in OT betekenden de eerste overwinning voor Houston. Zij ontvangen volgende week de mede-Texanen uit Dallas en zullen in dat treffen de weg omhoog vast willen houden.


JAGUARS HERPAKKEN ZICH TEGEN DE JETS


Na een teleurstellende game tegen de Titans hebben de Jaguars zich herpakt tegen de Jets. In de eerste helft hadden de groenen uit het noordoosten weinig te vertellen. In de laatste twee kwarten wisten zij zich enigszins te herpakken, maar toen was het kwaad al geschied. Sam Darnold weet nog steeds niet het niveau van zijn eerste wedstrijd te halen, maar voor een rookie quarterback is dat niet alarmerend. Collega Josh Allen ervaart hetzelfde bij Buffalo en wellicht geldt voor Baker Mayfield straks hetzelfde. Om aanspraak te maken op de overwinning tegen de Jaguars hadden de Jets het echt moeten hebben van hun running game. Jacksonville hield Powell en Crowell echter goed in bedwang en zodoende vormden de Jets aanvallend nauwelijks een echte dreiging. Omdat Leonard Fournette weer uitviel, moesten het bij de Jaguars van Dede Westbrook komen.