In week 4 is de orde in de NFL op een aantal fronten weer hersteld. De Patriots rekenden overtuigend af met de Dolphins, terwijl de Bucs weer terug bij af zijn. De Bengals en Titans zorgden er echter voor dat twee Super Bowl-deelnemers van de laatste twee seizoenen met lege handen achterbleven.
SUBLIEME TRUBISKY EXCELLEERT TEGEN HOPELOZE BUCCANEERS
Bij de Bears en de Buccaneers lag de focus vooraf vooral op de quarterback-kwestie bij de Bucs. Die vraag werd in de eerste helft compleet aan de kant geschoven door het optreden van de quarterback van de Chicago Bears. Mitchell Trubisky verscheurde de hopeloze Bucs-secondary met touchdown na touchdown. Na één helft had Trubisky al vijf verschillende receivers laten scoren. De quarterback kon vijf keer bijna identiek een stap achteruit zetten en eenvoudig een open receiver vinden.
Na rust mocht Taylor Gabriel op aangeven van Trubisky zijn tweede score aantekenen om er 45-3! van te maken. Inmiddels had Dirk Koetter de min of meer aangekondigde wissel toegepast: Jameis Winston voor Ryan Fitzpatrick. Winston (16/20, 145 yards, 1 TD, 2 INT) mocht een helft warmdraaien voor de volgende wedstrijd. Maar met deze staat van de Bucs-defense maakt het echt niet wie er 14 oktober under center staat bij Tampa Bay.
PATRIOTS STUITEN OPMARS DOLPHINS
Schrijf Bill Belichick & co nooit af. Die harde les leerden de Miami Dolphins opnieuw bij de New England Patriots. Geen moment kwamen de Dolphins in de buurt een zege die ze naar een 4-0 start zou hebben gebracht. De Patriots lieten er geen twijfel over bestaan wie de baas is in de AFC East met een nagenoeg foutloos optreden. Ondanks de aanwezigheid van Tom Brady, Josh Gordon en Rob Gronkowski leunde New England vooral op de defensie en de running game. Rookie Sony Michel had een perfect moment uitgekozen voor zijn NFL-doorbraak. Hij bekroonde een 100+ yard wedstrijd met zijn eerste touchdown in de league.
James White deed als multifunctionele running back (100+ yards from scrimmage, 2 TD) grotendeels de rest. Bij de Dolphins ontbrak het juist aan een running game, waardoor ze op de vroege downs nauwelijks terrein overbrugden. Zonder hulp van de grondtroepen en open receivers wist Ryan Tannehill zich absoluut geen raad met de Patriots-defense. In het laatste kwart werd hij zelfs naar de kant gehaald om mogelijke blessures (Tannehill was al twee keer flink tegen de grond gewerkt) te voorkomen. Good old Frank Gore kon na een drive onder leiding van Brock Osweiler nog net een shutout voorkomen: 38-7.
VRABEL KRIJGT BELONING VOOR GEDURFDE CALL IN OVERTIME
De andere Super Bowl-deelnemer van vorig seizoen kreeg veel meer weerstand. Ondanks een 17-3 voorsprong ging het zelfs mis voor de Philadelphia Eagles. Niet alleen kwamen de Tennessee Titans meerdere keren terug van een achterstand, ook durfden ze in overtime op fourth down te passen in plaats van de gelijkmakende field goal te trappen. Die durf van Mike Vrabel werd beloond met de game winner van de sublieme Corey Davis: 26-23.
Met een levensgevaarlijk receiverstrio én een door blessures geteisterde defensie bij de Atlanta Falcons moest het wel een shootout worden tegen de Cincinnati Bengals. Die verwachting werd volledig waargemaakt. Matt Ryan wist Julio Jones, Mohamed Sanu (beiden 100+ receiving yards) en Calvin Ridley (twee touchdowns) makkelijk te vinden en leidde zijn team naar 36 punten. Dat was net niet voldoende om de wedstrijd over de streep te trekken. Andy Dalton wist na twee cruciale fourth down conversions ook nog de endzone te bereiken met nog een paar tellen op de klok. Tyler Boyd (11 receptions, 100 yards) was de man van de dag voor Dalton, maar sterspeler A.J. Green was verantwoordelijk voor de beslissende score: 36-37.
Een onwaarschijnlijk scenario, ook omdat Dalton in dezelfde drive twee keer bijna van de bal werd beroofd. Domper op de feestvreugde voor de Bengals is de afgrijselijke blessure van Tyler Eifert. Het been van de blessuregevoelige tight end werd vermorzelt onder een tegenstander. Het zal lang duren voordat we Eifert weer in actie zijn, als hij nog terugkomt in de NFL.
De toon voor week 4 is gezet. Na al het aanvallende geweld van afgelopen donderdag kan Football on Sunday niet snel genoeg beginnen. Deze week staan er weer wat prachtige wedstrijden op de rol. Met teams die op zoek gaan naar hun eerste overwinning van het seizoen en een heerlijke rivalry game in Pittsburgh. Lees de previews om te weten wat er allemaal staat te gebeuren. Tekst: Luuk Dokter, Joël Ackermans, Toon Aerts
30 September 2018 – 19:00 | New York Jets (1-2) @ Jacksonville Jaguars (2-1) | TIAA Bank Field
Na een flitsend begin moesten de Jets tweemaal het onderspit delven. Onder aanvoering van rookie quarterback Sam Darnold zullen de mannen uit New Jersey op zoek gaan naar een nieuwe overwinning. De Jacksonville defense en de Jets running game zijn de belangrijkste factoren in deze ontmoeting. Darnold zal tegen die defense relatief weinig van de grond kunnen krijgen en moet daarom leunen op running backs Bilal Powell en Isaiah Crowell. Lukt dit niet, dan zal de formatie uit Florida een eenvoudige middag hebben.
30 September 2018 – 19:00 | Miami Dolphins (3-0) @ New England Patriots (1-2)| Gillette Stadium
De Dolphins zijn prima aan het seizoen begonnen. Het is dan ook hun beste kans om voor het eerst in tien jaar te winnen van de Patriots die, op zijn zachtst gezegd, een moeizame start kennen. Miami zal het dan wel moeten doen zonder William Hayes, Andre Branch en Chase Allen. De Patriots hadden het vorige week lastig met de running game van Detroit. Met Frank Gore en Kenyan Drake zijn er genoeg mogelijkheden om de Pats pijn te doen over de grond. Bill Belichick verwacht dat het een field-position type wedstrijd wordt waarin uiteindelijk een turnover de eindstand bepaalt.
30 September 2018 – 19:00 | Philadelphia Eagles (2-1) @ Tennessee Titans (2-1) | Nissan Stadium
Ondanks een blessure zal Marcus Mariota het duel tegen de Eagles starten. Dit omdat back-up Blaine Gabbert in concussion protocol zit en de derde quaterback Austin Davis vorig week pas van straat is geplukt. Omdat Mariota problemen heeft met het gevoel in de vingers van zijn throwing hand zal de running game een tandje bij moeten zetten. Hij kwam vorige week wel tot meer dan honderd passing yards, maar een diepe bal gooien wordt moeilijk. De Titans moeten long passing situations zien te voorkomen. De Eagles defense die als negende is geranked zullen de running game proberen uit te schakelen om Mariota tot passen te dwingen. Carson Wentz zag er goed uit in zijn eerste wedstrijd na een lange blessure. De eerste roest is er in ieder geval af gespeeld en met de terugkeer van enkele wapens wordt het een interessant gevecht tegen de sterke Titans-defense.
30 September 2018 – 19:00 | Houston Texans (0-3) @ Indianapolis Colts (1-2) | Lucas Oil Stadium
Met een 0-3 start hebben de Texans vriend en vijand negatief verrast. Een 0-4 start lijkt dan ook ondenkbaar, maar de Colts vormen met Andrew Luck altijd een bedreiging. De eerste ontmoeting tussen Deshaun Watson en Andrew Luck wordt een close call. Voor beide heren bestaan vraagtekens. Watson is geen schim van wat hij in het vorige seizoen heeft laten zien. Luck, op zijn beurt, lijkt wat kracht in zijn arm verloren te zijn. Voor Watson is dit het ideale moment om zich te revancheren. De Colts secondary is niet van het hoogste niveau en Watson lijkt langzaam in het seizoen te groeien. Een positieve uitkomst van die match-up zal de laatste play-off strohalm voor de Texanen zijn.
30 September 2018 – 19:00 | Buffalo Bills (1-2) @ Green Bay Packers (1-1-1) | Lambeau Field
Buffalo moet het vooral hebben van zijn defense, maar laat Aaron Rodgers nou een stuk betere bescherming hebben dan Kirk Cousins vorige week. Het wordt daarom lastiger voor de Bills om hun offense vaker op het veld te krijgen. En laat dat nou net de mindere unit zijn. Zolang de o-line van de Packers de Bills defense in bedwang houdt, is er voor Rodgers en de zijnen geen vuiltje aan de lucht. Mochten ze er moeite mee hebben, dan gaan we wellicht weer leuke dingen van Josh Allen zien. Zeker tegen de gedecimeerde secondary van Green Bay.
30 September 2018 – 19:00 | Detroit Lions (1-2) @ Dallas Cowboys (1-2) | AT&T Stadium
De Cowboys bevinden zich nog steeds in een fase waarin ze naarstig op zoek zijn naar de manier om oude tijden te laten herleven. “America’s team” stelt de laatste jaren voornamelijk teleur en lijkt geen plan te hebben om zich straks structureel in de play-off strijd te gaan mengen. Dit seizoen moet men eerst eens beginnen met het beter beschermen en bedienen van quarterback Dak Prescott. Vijf sacks tegen de Seahawks is gewoon te veel om aanspraak te maken op een overwinning. De chemie met de wide receivers is niet iets dat in een week terug kan zijn. Daarom zullen de Cowboys moeten bouwen op running back Ezekiel Elliott. Helaas loopt hij vandaag tegen de Lions running defense aan, één van de betere in de league. Voor beide een uitdaging en een cruciale confrontatie in het verloop van deze game.
30 September 2018 – 19:00 | Tampa Bay Buccaneers (2-1) @ Chicago Bears (2-1) | Soldier Field
Zowel de Buccaneers als de Bears leunen hevig op de vaardigheden van één man. Tampa Bay rust op Ryan Fitzpatrick en Chicago leunt op Khalil Mack. Tegelijkertijd zien we dat de defense voor de Buccaneers een probleem is en de offense voor de Bears. Daarom wordt het een duel waarin het de vraag wordt of de Bucs offense haar defense kan redden en of de Bears defense haar offense kan redden. Historisch gezien ziet het niet goed uit voor Tampa Bay. Zij wonnen slechts zes van de afgelopen 27 ontmoetingen in Chicago.
30 September 2018 – 19:00 | Cincinnati Bengals (2-1) @ Atlanta Falcons (1-2) | Mercedes-Benz Stadium
De blessurelijst voor de defense is aardig lang bij de Falcons, waardoor de offense dus elke mogelijkheid moet aangrijpen om tot scoren te komen. Als rookie Calvin Ridley naast Julio Jones de lijn doortrekt van vorige week en de Falcons een manier vinden om Geno Atkins af te stoppen dan moeten ze de Bengals kunnen overtreffen in score. De Bengals zullen hun run defense moeten verbeteren, terwijl de Falcons een betere running game op de mat moeten leggen. Wees dan ook niet verbaasd als het duel zich ontwikkeld in een flying circus, waar passes over en weer vliegen.
30 September 2018 – 22:05 | Seattle Seahawks (1-2) @ Arizona Cardinals (0-3) | State Farm Stadium
De Arizona Cardinals hebben nog steeds geen wedstrijd gewonnen en hebben besloten het roer om te gooien. Rookie Josh Rosen zal starten under center en mag meteen proberen de levenloze Cardinals te reanimeren. Hij staat echter tegenover een team dat vorige week vertrouwen getankt heeft en met Earl Thomas en Bobby Wagner over twee sublieme verdedigers beschikt. Zij zullen maar wat graag het debuut van de number ten pick vergallen. Als de Cards vasthouden aan het game plan van de afgelopen weken, dat ten koste ging van de kracht van David Johnson, dan gaat dat zeker lukken.
Het Baker Mayfield-tijdperk is begonnen in Cleveland. De number one overall pick heeft de dood gewaande Browns tot leven gewekt en wil op dezelfde golf verder surfen in Oakland. De Raiders zijn nog steeds op zoek naar een eerste zege en zullen de lasers van Mayfield moeten trachten afstoppen. Offensief moet Derek Carr betere bescherming krijgen, wil hij opnieuw het niveau halen van 2016.
30 September 2018 – 22:25 | New Orleans Saints (2-1) @ New York Giants (1-2) |Metlife Stadium
Heel wat match-ups om naar uit te kijken in New York, waar de Saints op bezoek gaan bij de Giants. Denken we maar aan het duel tussen de twee jonge studs op running back, Alvin Kamara en Saquon Barkley. Of de strijd der wide receivers in Michael Thomas versus Odell Beckham Jr. Als het echter erop aankomt welke quarterback zijn team over de streep kan trekken, dan zijn we geneigd het voordeel te geven aan Drew Brees van de Saints tegenover die andere veteraan Eli Manning.
30 September 2018 – 22:25 | San Francisco 49ers (1-2) @ Los Angeles Chargers (1-2) | Rokit Field at Stubhub Center
In San Francisco en ver daarbuiten werden afgelopen zondag bittere tranen gehuild. Jimmy G scheurde zijn ligamenten en zag zijn seizoen in rook op gaan. In Los Angeles zal C.J. Beathard aantreden als startend quarterback. Offensief zal er nu gekeken worden naar running back Matt Breida om het vuur brandend te houden. De ideale kans voor Philip Rivers en zijn Chargers om terug aan te knopen met een zege.
30 September 2018 – 02:20 | Baltimore Ravens (2-1) @ Pittsburg Steelers (1-1-1) | Heinz Field
Er zijn vele rivalry games in de NFL, waarvan de Ravens en Steelers er één is om naar uit te kijken. Van de laatste dertien wedstrijden werden er negen met een verschillen van slechts vier punten gewonnen door één van de beide teams. Het belooft een spannend potje te worden. Big Ben was de laatste acht ontmoetingen in het vierde kwart vaak een beslissende factor met zeven touchdowns en nul interceptions. Voor de Steelers een cruciale wedstrijd om de Ravens en Bengals niet te ver uit te laten lopen in de AFC North.
VOORSPELLINGEN
We sluiten af met de voorspellingen van deze week door een aantal van onze redacteuren. Weet jij het beter laat een comment achter op de site of via social media!
Op woensdag 3 oktober gaat het nieuwe NHL-seizoen van start. Vanaf dat moment wordt de jacht op de troon van de Capitals geopend. De concurrentie heeft deze zomer natuurlijk niet stilgezeten. De komende dagen nemen we de vier divisies voor je onder de loep en vandaag staat de divisie van de titelverdediger op het programma: de Metropolitan Division.
WASHINGTON CAPITALS (2017-2018: 105 pnt, 1e in de divisie)
Ja, er waren twijfels zo rond oktober 2017. Had Alex Ovechkin het nog wel? Waren de Washington Capitals nog wel een team om rekening mee te houden in de Eastern Conference? We zijn inmiddels een jaar verder en we kennen het antwoord. Ja, Ovechkin kon het nog. De Russische ster had, voor zover hij het ooit kwijt was geweest, z’n oude niveau terug en was met 49 goals en 38 assists fantastisch. En hij niet alleen. De Caps hadden misschien niet het beste reguliere seizoen ooit, maar in de play-offs waren Ovi en consorten beter dan ooit.
In de eerste ronde tegen de Blue Jackets begon het allemaal nog wat stotterend, maar nadat de 2-0 achterstand was weggepoetst leken de Caps los. De belangrijkste stap werd gezet in de tweede ronde. Eindelijk rekenden de Capitals eens af met Sidney Crosby en de Penguins en het was niet toevallig dat Evgeny Kuznetsov de belangrijkste goal scoorde in OT van Game 6. Met 27 goals en 83 punten had de Rus het toch al op z’n heupen vorig jaar. Als we toch nog even terugblikken, mogen we zeker ook de 15 goals en 63 assists van verdediger John Carlson niet vergeten.
ERFENIS VAN TROTZ
Opnieuw zijn er wat vragen nu Washington aan het seizoen begint. Zit er nog champagne in de benen? Is de ploeg nog hongerig en hoe reageren de Caps op het feit dat ze nu de prooi zijn in plaats van de jager? Vrijwel alle spelers die vorig seizoen de Stanley Cup mochten optillen keren terug. Jay Beagle is vertrokken en Philipp Grubauer is niet langer de backup voor Braden Holtby. Opvallend is ook het vertrek van Barry Trotz. De succescoach verkaste naar de New York Islanders en wordt vervangen door z’n voormalig assistent. De 47-jarige Todd Reirden begint aan z’n eerste klus als hoofdcoach.
Na het winnen van de Stanley Cup valt er niet veel meer te wensen in de Amerikaanse hoofdstad. Wat ijshockey betreft dan. Toch zal André Burakovsky hopen dat hij eens een seizoen heel blijft. De 23-jarige aanvaller uit Oostenrijk wordt al lang gezien als een talent, maar blessures zitten ‘m te vaak dwars. Binnen deze divisie lijkt de concurrentie voornamelijk te komen uit Columbus. De Blue Jackets beschikten vorig seizoen over één van de jongste ploegen in de league en die talenten zijn alleen maar beter geworden. Toch zullen de Caps zich relatief eenvoudig gaan plaatsen voor het postseason. Voorspelling: 1e in de Metropolitan Division
PITTSBURGH PENGUINS (2017-2018: 100 pnt, 2e in de divisie)
De Pittsburgh Penguins werden vorig jaar van hun troon gestoten. De three-peat kwam er niet en eigenlijk is dat ook niet vreemd. Sidney Crosby en consorten begonnen matig aan het seizoen en even leek het er zelfs op dat de Penguins de play-offs zouden missen. Rond de jaarwisseling vonden Crosby, Evgeni Malkin, Phil Kessel en de anderen opeens de juiste versnelling. De ploeg plaatste zich eenvoudig voor het postseason, maar daarin was Washington te sterk.
Met Jake Guentzel beschikt Pittsburgh over de doelpuntenmachine van de toekomst, maar de twintiger moet voorlopig de dertigers nog even voor zich dulden. Voor de derde keer in zijn loopbaan scoorde Malkin vorig seizoen meer dan 40 goals. De 32-jarige Rus tikte de 98 punten aan, maar werd op de voet gevolgd door Kessel (92) en Crosby (89). Matt Murray moest het doen zonder de steun van Marc-André Fleury en de jonge goalie heeft een moeilijk jaar achter de rug. Zowel op het ijs als naast het ijs. Ook hij zal zich graag willen verbeteren. Z’n save percentage bleef vorig seizoen steken op .907 en gemiddeld kreeg Murray 2.92 goals per wedstrijd tegen.
KANS VOOR SPRONG?
Rond de jaarwisseling kwam Daniel Sprong ook nog acht wedstrijden in actie. De jonge Nederlander speelde het gros van de wedstrijden in de AHL, maar wil nu wel eens een vaste waarde worden in de line-up van de hoofdmacht. General manager Jim Rutherford verwacht veel van de sniper, maar het is aan Sprong om de kansen te pakken die hem worden geboden. Hoewel de Penguins nog altijd een ijzersterke selectie hebben, zou wat vers bloed geen kwaad kunnen.
Coach Mike Sullivan ziet dus de bekende gezichten weer op het ijs. Een groep die in de tweede seizoenshelft liet zien nog niet versleten te zijn. Aanvallend is het nog altijd de crème de la crème in Pittsburgh. Defensief kon het wel beter in Steel City. Of de van Columbus overgekomen Jack Johnson de oplossing is, zal moeten blijken. Jamie Oleksiak begint aan zijn eerste volledige seizoen bij de Penguins. Zijn 4 goals en 10 assists in de 47 wedstrijden die hij vorig jaar speelde, geven in elk geval houvast. Wat voor Washington geldt, geldt ook voor de Penguins. Zij zullen de play-offs wel halen, maar moeten ernstig rekening houden met de Blue Jackets. Voorspelling: 3e in de Metropolitan Division
PHILADELPHIA FLYERS (2017-2018: 98 pnt, 3e in de divisie)
Alles of niets. Zo kunnen we het seizoen van de Philadelphia Flyers heel kort samenvatten. Himmelhoch jautzend, zum Tode betrübt is misschien nog wel beter. Al moest er eerst een losing streak van 10 wedstrijden aan te pas komen voordat de Flyers in gang schoten. Tussen 11 november en 2 december verloor Philadelphia alleen maar. Toch bleef de organisatie rustig. General manager Ron Hextall bleef achter coach Dave Hakstoll staan en in april volgde de beloning. Na een jaar afwezigheid keerden de Flyers terug in de play-offs.
We komen superlatieven tekort om het spel van Claude Giroux te beschrijven. De captain van de Flyers sloot het seizoen af met 102 punten. Alleen Connor McDavid deed het met 108 punten beter. Ook Sean Couturier heeft z’n beste seizoen ooit achter de rug. Nooit eerder kwam de 25-jarige Amerikaan ook maar in de buurt van de 76 punten die hij vorig jaar scoorde. Nolan Patrick heeft een acceptabel eerste seizoen achter de rug, maar de Flyers verwachten dat de 20-jarige aanvaller nog wel wat stappen kan maken.
JVR IN ORANJE
De Flyers hebben er in James van Riemsdyk een goaltjesdief bij. De Amerikaan met Nederlandse roots start het seizoen waarschijnlijk naast Patrick op de tweede lijn. In dienst van de Maple Leafs scoorde JVR vorig seizoen 36 goals. Het leverde hem een mooi contract op in Philly. Daar staat echter het vertrek van Valtteri Filppula tegenover. De Fin beleefde niet zijn beste jaren in Philadelphia en hoopt bij de Islanders nog van waarde te kunnen zijn.
Of de Flyers opnieuw de play-offs halen, hangt ook af van de situatie tussen de palen. Brian Eliott en Michal Neuvirth is best een aardig tandem, maar dan moeten ze wel fit blijven. Dat was vorig jaar nogal eens een probleem. Tijdens het seizoen werd Petr Mrazek zelfs overgenomen van de Red Wings om het keepersprobleem op te lossen. Hij is ook al weer weg. Op papier lijken de Flyers beter dan vorig jaar. In JVR heeft de ploeg er een goede speler voor de penalty kill bij. Vorig seizoen was dat één van de pijnpunten. Een week voor de start van het reguliere seizoen presenteerden de Flyers overigens nog een aanwinst. Mascotte Gritty zal het publiek gaan vermaken en Gritty is, op z’n zachtst gezegd, een bijzonder wezen… Voorspelling: 4e in de Metropolitan Division
COLUMBUS BLUE JACKETS (2017-2018: 97 pnt, 4e in de divisie)
De naam is al een paar keer gevallen. De Columbus Blue Jackets plaatsten zich vorig seizoen voor de tweede keer op rij voor de play-offs en beschikken over een talentvolle groep. De manschappen van coach John Tortorella hebben echter één probleem. Ze kunnen maar geen serie in de play-offs winnen. De franchise startte in 2000, bereikte vier keer het postseason, maar is nog nooit voorbij de eerste ronde gekomen. De laatste twee keer verloren ze van de latere kampioen. Artemi Panarin noteerde vorig seizoen verreweg de meeste punten namens de Blue Jackets, maar twee verdedigers waren de blikvangers. In z’n eerste jaar in Columbus scoorde Panarin 27 goals en gaf hij 55 assists. Op respectabele afstand werd hij gevolgd door Seth Jones, een 23-jarige verdediger die het reguliere seizoen afsloot met 57 punten. Z’n partner in crime Zach Werenski is nog drie jaar jonger en kwam tot 37 punten. Tellen we daarbij ook nog de 19-jarige Pierre-Luc Dubois en het mag duidelijk zijn dat de toekomst er goed uitziet in Columbus. De ploeg beschikt tenslotte ook nog over Sergei Bobrovsky.
NU OF NOOIT
Ondanks al dit talent zijn er ook vraagtekens. Panarin en Bobrovsky zijn na dit seizoen free agent, dus moet het management keuzes maken. Het lijkt bijna onmogelijk om beide spelers voor lange tijd vast te leggen. Deze zomer zat GM Jarmo Kekalainen ook al niet stil. Riley Nash kwam over van de Bruins en in Anthony Duclair heeft Tortorella een speler voor de derde of vierde lijn. Defensief veranderde er niet veel. De talenten hebben weer wat meer vlieguren gemaakt en zullen dus beter zijn. De 230 tegengoals bracht de Blue Jackets nog net bij de beste tien op dat gebied. In de voorbereiding kwam er echter slecht nieuws. Seth Jones moet voorlopig toekijken met een knieblessure.
Het wordt voor de Blue Jackets dus een spannend seizoen. Ze hebben de potentie om ver te komen in de play-offs, want die zullen ze wel halen, maar aan de andere kant is er die onzekerheid rond Bobrovsky en Panarin. Daarnaast mogen spelers als Cam Atkinson en Boone Jenner wel wat eerder hun vorm vinden. Columbus was bij tijd en wijle wel heel erg afhankelijk van de scoringsdrang van Panarin. Onder de lat is het te hopen dat er niets met Bobrovsky gebeurd. De Rus is één van de beste goalies in de league, maar in Joonas Korpisalo en Jean-Francois Berube heeft hij niet de meest betrouwbare backups. Voorspelling: 2e in de Metropolitan Division
NEW JERSEY DEVILS (2017-2018: 97 pnt, 5e in de divisie)
Eindelijk kon de vlag weer eens uit in New Jersey. Voor het eerst sinds 2012 mochten de Devils weer eens opdraven in de play-offs. Destijds bereikten ze de Stanley Cup Final. Dit keer vonden ze al hun Waterloo in de eerste ronde. De Tampa Bay Lightning was in vijf wedstrijden een maatje te groot voor het jonge grut van coach John Hynes. In New Jersey beschikken ze ook over veel talentvolle spelers, maar ze hadden zelf ook niet verwacht dat ze nu al in het postseason zouden staan.
Als we het over de Devils van vorig seizoen hebben, dan hebben we het vooral over Taylor Hall. De 26-jarige Canadees was simpelweg magistraal in z’n tweede jaar als een Devil. Niet voor niets werd hij aan het einde van de rit verkozen tot MVP en kreeg hij de bijbehorende Hart Memorial Trophy. Met 39 goals en 93 punten was Hall by far de meest productieve speler. Tussen 2 januari en 8 maart noteerde hij in elke wedstrijd die hij speelde minimaal één goal of één assist. Een imposante reeks van 26 wedstrijden. Natuurlijk deed Hall het niet helemaal in z’n eentje. Rookies Nico Hischier en Jesper Bratt bleken ook opmerkelijk snel volwassen.
HULP VOOR HALL
Dit seizoen zullen spelers als Bratt, Hischier, maar ook de wat meer ervaren Kyle Palmieri en Marcus Johanson wat stappen moeten maken. Het is bijna onmenselijk om nog zo’n seizoen uit Taylor Hall te persen. De Canadees heeft de potentie wel, maar heeft tegelijkertijd ook wat assistentie nodig. Aan Will Butcher zal het niet liggen. De pas 23-jarige verdediger speelde vorig seizoen 81 wedstrijden en was 44 keer betrokken bij een goal. Vijf keer scoorde hij zelf en 39 keer gaf hij de assist.
De Devils gokken ook dit seizoen weer op de jeugd, want gerichte trades maakte de club niet. Vorig seizoen kreeg de ploeg 244 goals om de oren en daarmee was het een grijze middenmoter. De 248 gescoorde doelpunten waren aan het einde van de rit goed voor de 14e plaats. Ook middenmoot dus. Met een uitmuntende Hall haalden de Devils op het nippertje de play-offs. Er zal dus opnieuw iets bijzonders nodig zijn om voor het tweede jaar op rij de gang naar het postseason te maken. Een sterk seizoen van goalie Corey Schneider zou bijvoorbeeld kunnen helpen. Voorspelling: 5e in de Metropolitan Division
CAROLINA HURRICANES (2017-2018: 83 pnt, 6e in de divisie)
De Carolina Hurricanes grepen voor het negende jaar op rij naast de play-offs. Ze kwamen uiteindelijk 14 punten tekort, dus heel close was het ook niet. Toch mankeerde er niets aan het aantal kansen. Slechts vier teams in de NHL schoten vorig seizoen vaker op goal dan de Hurricanes. Het was treurig om te zien hoeveel kansen de ‘Canes verprutsten. Drie teams slaagden erin een nog slechter schotpercentage te noteren.
De defensie van Carolina is jong. De 25-jarige Justin Faulk en de twee jaar jongere Jaccob Slavin vormden het eerste paar en gezamenlijk waren ze goed voor 61 punten. De blueliners mogen dan talentvol zijn, ze konden niet voorkomen dat ze 256 goals moesten incasseren. Carolina had vorig seizoen een keepersprobleem. Scott Darling deed het als backup goed bij de Blackhawks, maar de rol als starter paste hem vorig jaar niet. De goalie kwam 43 keer in actie en kwam uit op een save percentage van .888. De 33-jarige Cam Ward zou eigenlijk als backup fungeren, maar hij startte uiteindelijk 42 keer en deed het met .906 en gemiddeld 2.73 goals tegen toch iets beter dan Darling.
AFSCHEID VAN SKINNER
De clubleiding pakte door dit off-season. Jeff Skinner werd van de hand gedaan, maar met de komst van Calvin de Haan en Dougie Hamilton werd de defensie behoorlijk versterkt. Naast Hamilton kwam ook Michael Ferland over van de Calgary Flames. Ferland moet Elias Lindholm doen vergeten, die de omgekeerde weg bewandelde, en dat wordt nog lastig zat. Hamilton lijkt een goede vervanger voor Noah Hanifin. Hij brengt in elk geval de broodnodige ervaring mee.
De pas 18-jarige Andrei Svechnikov moet voor scorend vermogen zorgen. De Rus was vorig jaar in de OHL ontzettend hot met 40 goals en 72 punten in 44 wedstrijden. Nu is het zaak dit neusje voor de goal mee te nemen naar de NHL. In Petr Mrazek hopen ze de oplossing voor hun keepersprobleem te hebben. De 26-jarige Tsjech was bij de Red Wings een gewaardeerde kracht en hoopt met Carolina een gooi te doen naar een ticket voor de play-offs. De organisatie nam na vier seizoenen afscheid van coach Bill Peters. De 53-jarige Canadees gaat z’n geluk in Calgary beproeven en wordt vervangen door Rod Brind’Amour. De voormalig captain leidde de Hurricanes in 2006 naar de Stanley Cup en begint aan z’n eerste klus als hoofdcoach. Topschutters Sebastian Aho en Teuvo Teravainen kunnen nog veel leren van deze voormalig All-Star. Voorspelling: 6e in de Metropolitan Division
NEW YORK ISLANDERS (2017-2018: 80 pnt, 7e in de divisie)
De New York Islanders stonden vorig seizoen garant voor spektakel. Soms in positieve zin, wat vaker in negatieve zin. Met Mathew Barzal hadden ze de Rookie of the Year in huis. De nu 21-jarige center noteerde 22 goals en 63 assists in z’n eerste jaar. Aan goals hadden ze toch geen gebrek. De Islanders scoorden vaak, maar ze kregen nog veel meer doelpunten tegen. John Tavares en consorten moesten maar liefst 296 goals incasseren.
Met John Tavares hebben we ook meteen de belangrijkste speler te pakken. De center was jarenlang het gezicht van de franchise, maar dompelde deze zomer diezelfde franchise in rouw door in Toronto te tekenen. In z’n laatste jaar in New York tekende de voormalig captain voor 37 goals en 84 punten. Anders Lee kan één van de spelers zijn die het grote gat moet opvullen dat Tavares achterlaat. De 28-jarige Lee scoorde vorig seizoen maar liefst 40 goals. Ook Josh Bailey en Jordan Eberle lieten zich offensief niet onbetuigd.
LOODZWAAR SEIZOEN I
Na het vertrek van Tavares schoot de organisatie in gang. Met de champagne nog in de benen verliet Barry Trotz Washington voor een avontuur bij de Islanders. De algemene verwachting is dat er weinig eer valt te behalen. Het is vooral een kwestie van hopen. Barzal kan en moet zich verder ontwikkelen en spelers als Lee en Bailey moeten geen terugval krijgen. Ervaren rotten als Valtteri Filppula en Leo Komarov zijn deze zomer aangetrokken om de jeugd een beetje de weg te wijzen.
Vorig seizoen was het veelal open huis achterin. Jaroslav Halak en Thomas Greiss moesten gemiddeld zeker drie keer per wedstrijd vissen. Geen cijfers waar je als franchise op kunt bouwen en dus werd Robin Lehner aangetrokken. De 27-jarige Zweed kwam over van de Sabres, waar hij ook regelmatig de puck achter zich uit het net moest halen. De tijd zal het leren of Lehner inderdaad het antwoord op de vragen van de Islanders is. Lou Lamoriello is de nieuwe general manager en hij zal de tijd krijgen om iets moois te bouwen. Van enige druk is dit seizoen geen spraken, want niemand zal verwachten dat de Islanders de play-offs halen. Voorspelling: 8e in de Metropolitan Division
NEW YORK RANGERS (2017-2018: 77 pnt, 8e in de divisie)
In februari kwam de clubleiding van de New York Rangers met slecht nieuws. In een open brief liet het management weten dat de fans de play-offs maar alvast uit het hoofd moesten zetten. Niet lang daarna volgde een ware exodus. Rick Nash verkaste naar Boston, J.T. Miller en captain Ryan McDonagh vertrokken naar de Lightning en de makkelijk scorende Michael Grabner verhuisde naar New Jersey. Henrik Lundqvist bleef de Blueshirts trouw, maar de Zweedse veteraan zal erg moeten wennen aan de weg die de franchise is ingeslagen.
Het was een kwestie van afkicken voor de verstokte Rangers-fan. Zeven jaar op rij moesten ze kaartjes aanschaffen voor de play-offs en nu zat het seizoen er al na 82 wedstrijden op. Een rebuild werd aangekondigd en er werd afscheid genomen van coach Alain Vigneault. Het goede nieuws voor de fans is dat Mats Zucarello, Mika Zibanejad en Kevin Hayes terugkeren. Zucarello ontpopt zich de laatste jaren als man van de assist en mede dankzij de Noor kon Zibanejad vorig seizoen 27 keer scoren.
LOODZWAAR SEIZOEN II
David Quinn moet de Rangers naar nieuwe successen leiden. Of dat de nieuwe coach dit seizoen al lukt, is zeer de vraag. Waarschijnlijk niet. De aanval van New York heeft een verjongingskuur ondergaan en kan tevens weer beschikken over een fitte Chris Kreider. Tussen kerst en oud en nieuw kreeg de aanvaller te maken met bloedpropjes. Een operatie heeft het probleem verholpen. De inmiddels 27-jarige Kreider was de laatste jaren een garantie voor minimaal 20 goals. Vladislav Namestnikov bewees in dienst van de Lightning dat hij de vijandelijke goal ook gemakkelijk kan vinden, maar de Rus kon na de trade deadline z’n draai maar moeilijk vinden.
Natuurlijk moet King Henrik tussen al het jonge geweld de rots in de branding worden. In defensief opzicht kreeg hij onlangs hulp van Adam McQuaid. De 31-jarige routinier verruilde Boston voor The Big Apple. Kevin Shattenkirk en de Rangers leek een match made in heaven, maar blessures speelden hem parten in z’n eerste seizoen. De 30-jarige blueliner is nu fit en zal, met name defensief, de kar moeten trekken. De nieuwe Rangers kunnen het veel tegenstanders best lastig maken, maar de play-offs zitten er ook dit jaar niet in. Voorspelling:7e in de Metropolitan Division
De LA Rams hebben er geen twijfel over laten bestaan wie de baas is in de NFC. Na een geweldige football show werden de Minnesota Vikings overtuigend verslagen tijdens Thursday Night Football. Jared Goff deed oude tijden herleven met een fenomenaal optreden. Het verschil in score bleef uiteindelijk nog beperkt omdat ook de Vikings-aanval productief was: 38-31.
MOST PROMISING SHOW ON GRASS
De Rams-franchise staat vooral bekend om ’the greatest show on turf’, destijds nog in St. Louis, maar nu is er de ‘most promising show on grass’. Ook op het gras van LA in plaats van het turf in St. Louis wordt er football gespeeld van een uitzonderlijk niveau. Voor de vierde wedstrijd op rij werd er door de Rams meer dan 30 punten gescoord. Deze keer tegen de, normaal gesproken, defensief sterke Vikings. De jaren van ’the greatest show on turf’ met drie jaar op rij (1999, 2000, 2001) meer dan 500 gescoorde punten en één gewonnen Super Bowl lijken binnen handbereik.
Tijdens Thursday Night Football zette Jared Goff de hoop van een nieuwe dynastie luister bij met zijn beste optreden ooit (465 yards, vijf touchdowns, nul intercepties, perfecte passer rating van 158.3) waarmee hij ‘voorganger’ Kurt Warner evenaarde. Hij is de eerste quarterback van de Rams sinds Warner (1999) met vijf passing touchdowns in één wedstrijd. Vier daarvan kwamen tot stand in een buitengewoon spectaculaire eerste helft. Na twee kwarten stond er 28-20 op het scorebord mede door twee touchdowns van Cooper Kupp.
Ondanks het aanvallende geweld van de Rams bleven de Vikings lang in de wedstrijd. In menig ander duel zou Kirk Cousins met 422 passing yards, drie touchdowns en nul intercepties als winnaar van het veld zijn gestapt, maar niet in LA. Cousins slaagde er lange tijd in om gebruik te maken van zijn sterke receivertandem ondanks de verrassende aanwezigheid van Marcus Peters en waarschijnlijk dankzij de afwezigheid van Aqib Talib.
Er moest dan ook iets gebeuren bij de Rams-defense om in het vierde kwart de voorsprong vast te houden. Aaron Donald gaf het startsein door het laatste kwart te beginnen met de eerste sack op Kirk Cousins in de hele wedstrijd, Ndamukong Suh volgde hem met een sack waarmee de Vikings werden beperkt tot een field goal waarna opnieuw Donald en rookie John Franklin-Myers (strip sack) de hoop van Minnesota definitief de grond in boorden.
Met 4-0 heersen de Rams in de eigen divisie en de NFC. Een verbetering van de 11-5 van vorig jaar lijkt een zekerheid. De Minnesota Vikings zitten ineens in een veel lastiger parket met 1-1-2 in een moeilijke divisie en met een uitwedstrijd tegen de Philadelphia Eagles voor de boeg.
In de vierde NFL-podcast van dit seizoen bespreken host Wouter Boerkamp en gasten Joël Ackermans, Jurian Ubachs en Angelo van Damme week 3 van de NFL en blikken vooruit naar week 4. Natuurlijk blijft het debuut van Baker Mayfield niet onbesproken en ook de andere rookie QB’s komen aan bod. Verder de aparte trainingsmethode van Jameis Winston om bij te blijven bij Ryan Fitzpatrick en de controverse over de aangepaste regels. Tenslotte natuurlijk de picks van week 4 waarin door Angelo geliefde Dolphins de Patriots ontmoeten, het team van Jurian.
Verder tips voor fantasy football van Bobby en een bijdrage van Jules Huijnen en Justin Kevenaar.
Veel luisterplezier en geniet van de NFL dit weekend!
Op woensdag 3 oktober gaat het nieuwe NHL-seizoen van start. Vanaf dat moment wordt de jacht op de troon van de Capitals geopend. De concurrentie heeft deze zomer natuurlijk niet stilgezeten. De komende dagen nemen we de vier divisies voor je onder de loep en vandaag staat de Atlantic Division op het programma.
TAMPA BAY LIGHTNING (2017-2018: 113 pnt, 1e in Atlantic Division)
De Tampa Bay Lightning grepen naast John Tavares, maar dat was zo ongeveer het enige smetje op het off-season. Het management wist de ploeg intact te houden en voor de concurrentie is dat slecht nieuws. Er stond vorig jaar, met name in de eerste maanden, geen maat op de Lightning. Nikita Kucherov tikte voor het eerst in zijn loopbaan de 100 punten aan, Steven Stamkos bleef fit, Brayden Point trok de goede lijn van zijn eerste jaar door en de defensie stond als een huis. Andrei Vasilevskiy toonde zich een meer dan betrouwbare sluitpost. En de Rus is in juli pas 24 jaar geworden. Toch lukte het met al dit geweld niet om de Stanley Cup weer naar Florida te halen. In de Conference-finale konden de Lightning een 3-2 voorsprong in de serie niet verzilveren. In de laatste twee wedstrijden tegen de Washington Capitals kwam de ploeg zelfs niet tot scoren.
LAATSTE KANS?
Nieuwe ronde, nieuwe kansen voor dit sterrenensemble. Tampa Bay kan nu een volledig seizoen beschikken over Ryan McDonagh, die vorig jaar overkwam van de Rangers. Victor Hedman is vanaf de blauwe lijn de laatste jaren ook goed voor minimaal 60 punten. Dit team heeft alles in zich om opnieuw de NHL te domineren. Of in elk geval de Atlantic Division. Als alles heel blijft, is een ticket voor de play-offs een formaliteit.
In die play-offs moet het dan eindelijk eens gebeuren. Onder coach Jon Cooper werd in 2015 de Stanley Cup-finale gehaald en in de jaren die volgden bereikte de Lightning twee keer de Conference-finale. Een mooi rapport, maar van zo’n groep mag je best het hoogst haalbare verwachten. Met die gedachte zal Julien Brisebois, de opvolger van GM Steve Yzerman, ook aan de nieuwe jaargang beginnen. Als het opnieuw niet lukt, valt het niet uit te sluiten dat het geduld na dit seizoen op is. Voorspelling: 1e in de Atlantic Division
BOSTON BRUINS (2017-2018: 112 pnt, 2e in Atlantic Division)
Die Boston Bruins toch. Vorig jaar rond deze tijd verwachtte niemand wonderen van deze groep, maar ze vonden pas hun Waterloo in de tweede ronde van de play-offs. Tampa Bay bleek met 4-1 een maatje te groot. Brad Marchand, David Pastrnak en Patrice Bergeron waren allen goed voor minimaal 30 goals vorig seizoen. Rookies Charlie McAvoy, Jake DeBrusk en Danton Heinen bleken een schot in de roos. Tussen de palen haalde Tuukka Rask weer het niveau wat de fans inmiddels wel gewend zijn.
De Bruins voelden zich dusdanig sterk dat vlak voor de trade deadline Rick Nash werd losgeweekt bij de New York Rangers in de hoop dat de routinier de ploeg naar nog grotere hoogten zou stuwen. De jonge Bruins misten op slechts één punt de divisietitel. De gok met Rick Nash pakte niet geweldig uit. De veteraan kwam tot zes punten in 11 wedstrijden en in de play-offs bleef z’n bijdrage beperkt tot twee goals en vier punten. Toch kan zonder twijfel worden gezegd dat de Bruins voor op schema lopen.
BABY BRUINS SNEL VOLWASSEN
Ook in Boston bleef het betrekkelijk rustig deze zomer. General manager Don Sweeney hoopt waarschijnlijk dat de jonge honden de goede lijn weten door te trekken. Naast de al genoemde jonkies wordt er ook meer van Ryan Donato verwacht. Zijn start in de NHL was furieus, maar in het postseason kreeg de aanvaller nauwelijks speeltijd. Hij is één van de spelers die een stapje extra moet zetten om het vertrek van Riley Nash op te vangen. De center vertrok naar de Blue Jackets en was vorig jaar goed voor 15 goals en 26 assists.
De B’s legden onder meer Joakim Nordstrom en Chris Wagner vast, maar van dit tweetal mag niet worden verwacht dat ze de kar gaan trekken. David Backes heeft die kwaliteiten wel, maar de center lijkt na twee seizoen zijn draai nog altijd niet gevonden te hebben in Boston. In St. Louis reeg hij de punten aaneen, maar zover is het in Boston nog lang niet. Oh ja, de 41-jarige Zdeno Chara begint aan zijn 21e seizoen in de NHL en zal ook dit jaar weer de captain zijn. En de leermeester van Charlie McAvoy. Voorspelling: 3e in de Atlantic Division
TORONTO MAPLE LEAFS (2017-2018: 105 pnt, 3e in Atlantic Division)
Nu is het nooit rustig in het ijshockeygekke Toronto, maar deze zomer werd het allemaal nog een graadje erger. De Maple Leafs hengelden John Tavares binnen. De grootste vis in de vijver met free agents in jaren. Het maakt Toronto er natuurlijk alleen maar sterker op en heel stiekem dromen ze al van de eerste Stanley Cup sinds 1967. Dan zullen ze wel voorbij de eerste ronde van de play-offs moeten komen, want dat was de laatste twee seizoenen het eindstation. Alleen de Lightning scoorde vorig jaar meer doelpunten dan de 277 van de Leafs. Auston Matthews, Mitch Marner zijn nog aan boord en ook Nazem Kadri scoorde vorig jaar 32 goals. Ze hopen ook snel William Nylander vast te leggen, maar vooralsnog komen de partijen niet tot een akkoord.
De aanval was dus het probleem niet. Ook de power play was met 25% prima in orde. Defensief kon het allemaal nog wel wat beter. Alleen de twee teams uit New York kregen meer schoten tegen. Het was aan Frederik Andersen en Curtis McElhinney te danken dat er niet meer pucks tegen de touwen gingen.
AANVAL DE BESTE VERDEDIGING
Tegenover de komst van Tavares staat het vertrek van James van Riemsdyk. De aanvaller met Nederlandse roots vertrok in de zomer naar Philadelphia, In het shirt van de Leafs was JVR vorig jaar goed voor 36 goals. Defensief is er echter niets veranderd in Toronto. De clubleiding lijkt voorlopig het principe te omarmen dat een goal meer scoren dan je tegenstander genoeg is voor de winst. De spelers die afgelopen jaar zoveel schoten om de oren kregen, staan ook in het nieuwe seizoen op het ijs. Jake Gardiner en Morgan Rielly waren elk goed voor 52 punten, maar bij de verdedigers met de meeste blocked shots vinden we bij de eerste vijftig alleen Ron Hainsey en Nikita Zaitsev terug namens de Leafs.
Wat aanvallende opties betreft, moet coach Mike Babcock zich een kleuter in een goed gevulde snoepwinkel wanen. De succescoach moet ervoor waken dat hij met Matthews en Tavares niet twee kapiteins op één schip krijgt, maar dat valt te managen. Het valt te betwijfelen of Toronto al sterk genoeg is om de Lightning in deze divisie te bedreigen, maar de tweede plaats moet goed te doen zijn. Voorspelling: 2e in de Atlantic Division
FLORIDA PANTHERS (2017-2018: 96 pnt, 4e in Atlantic Division)
De Florida Panthers kwamen vorig jaar één schamel puntje tekort voor de play-offs. Dat ze überhaupt mochten dromen van een ticket hadden de Panthers te danken aan een sterke tweede seizoenshelft. Bob Boughner leek zijn ploeg niet aan de praat te krijgen, maar rond kerst viel dan zowaar het kwartje. Vincent Trocheck, Jonathan Huberdeau, maar vooral Aleksander Barkov wisten het net met de regelmaat van de klok te vinden. De inmiddels 23-jarige Fin sloot zijn vijfde seizoen in de NHL af met 27 goals en 78 punten.
Vincent Trocheck was met 31 doelpunten de goaltjesdief. Een aangename verrassing was Evgeni Dadonov. De 29-jarige Rus speelde in 2012 zijn laatste wedstrijden in de NHL, maar keerde vorig seizoen terug. Met 28 goals en 37 assists liet hij dat niet onopgemerkt voorbij gaan. Ondanks zijn leeftijd bewees Roberto Luongo nog altijd een betrouwbare goalie te zijn. Met .929 noteerde de veteraan een save percentage waarmee je thuis kunt komen.
VOORTBORDUREN OP TWEEDE HELFT
Na de jaarwisseling toonden de Panthers hun ware kracht. Dat is althans waar ze op hopen in Florida, want in het off-season gebeurde er niet bar veel. Mike Hoffman werd via de Sharks overgenomen van de Ottawa Senators en in augustus zette verdediger Troy Brouwer zijn krabbel onder een contract bij de Panthers. Bogdan Kiselevich komt over uit de KHL en was daar een defensieve sterkhouder.
De komst van Hoffman geeft coach Bob Boughner aanvallend nog meer mogelijkheden. De aanvaller is al jaren goed voor ruim 20 goals en hij zal waarschijnlijk de lijn met Barkov versterken. In een divisie met de Lightning, de Bruins en de Leafs is het geen uitgemaakte zaak dat de Panthers zomaar even de play-offs bereiken. Toch lijkt de ploeg sterk genoeg om in elk geval mee te doen om de wildcards in het oosten. Voorspelling: 4e in de Atlantic Division
DETROIT RED WINGS (2017-2018: 73 pnt, 5e in Atlantic Division)
Voor de verstokte Red Wings-fan is het even wennen. Voor het tweede jaar op rij hield het seizoen op na 82 wedstrijden en dat gebeurde aan het begin van de jaren tachtig voor het laatst. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: de Wings zullen ook voor een derde jaar op rij het postseason thuis vanaf de bank bekijken. Bij veel teams is een speler met minimaal 30 goals eerder regel dan uitzondering. Niet in Detroit. Daar zijn ze zelfs blij als een speler de grens van 20 goals bereikt. Het lukte Anthony Manta (24 goals) en Gustav Nyquist (21 goals).
Slechts drie teams scoorden nog minder goals dan de 217 van de Red Wings. Defensief ging het ietsje beter, maar bij lange na niet goed genoeg om ook maar in de buurt van de play-offs te komen. Oudgediende Henrik Zetterberg bewees met 11 goals en 45 assists nog altijd van grote waarde te zijn, maar hij keert niet meer terug op het ijs. De Zweed heeft te veel last van zijn slepende rugblessure. Dylan Larkin lijkt zijn natuurlijke opvolger. De pas 21-jarige center was vorig jaar goed voor 16 goals en 47 assists. Hij zette in augustus zijn krabbel onder een nieuw contract dat hem nog vijf jaar in Detroit houdt.
WEER GEEN POSTSEASON
Coach Jeff Blashill kan z’n borst nat maken. Hij kan aan de bak met vrijwel dezelfde spelers als vorig jaar. Thomas Vanek is soort van nieuw in de selectie. De Oostenrijker speelde twee jaar geleden ook al in Detroit, maar is al heel lang niet meer de doelpuntenmachine die hij ooit was. Het is mogelijk dat Filip Zadina een kans krijgt. De jonge Tsjech werd opgepikt in de draft en was vorig seizoen in de QMJHL goed voor 44 goals en 82 punten. Uiteraard is die juniorencompetitie nog wel van een iets ander niveau dan de NHL.
Goalie Jimmy Howard ziet dezelfde verdedigers voor zich en weet dus nu al dat hij een druk seizoen tegemoet gaat. Niklas Kronwall is nog altijd één van de belangrijkste verdedigers, maar de Zweed is 37 en begint waarschijnlijk aan z’n laatste jaar. Mike Green is nog zo’n ervaren kracht, maar hij kampt met een virus en het is nog niet duidelijk wanneer hij terugkeert. Ook achter de naam van Martin Frk staat een vraagteken. De Tsjech wordt geplaagd door een rugblessure. Voorspelling: 6e in de Atlantic Division
MONTREAL CANADIENS (2017-2018: 71 pnt, 6e in Atlantic Division)
De Montreal Canadiens zijn nog altijd het laatste Canadese team met een Stanley Cup. Die titel is inmiddels 25 jaar geleden en wat de Canadiens betreft, is een volgende nog niet in zicht. De franchise denkt liever niet terug aan het vorige seizoen, maar heel stiekem doen wij dat toch even. Slechts twee teams in de Eastern Conference verzamelden minder punten en wat scorend vermogen betreft vinden we de Habs ook terug in de donkere krochten van de NHL. Carey Price kwam dit keer wel tot een respectabel aantal wedstrijden, maar zijn save percentage bleef steken op .900. Niet de cijfers die je verwacht van Price. Brendan Gallagher was met 54 punten topscorer. Samen met Paul Byron was Gallagher de enige Canadien met minimaal 20 goals. Shea Weber kon niet aan de verwachtingen voldoen, maar dat had natuurlijk ook te maken met zijn blessures. Al met al was het een waardeloos seizoen voor de Habs, maar general manager Marc Bergevin wilde het woord rebuild nog niet in de mond nemen. Ook niet toen het roster wel degelijk op de schop ging.
RESET
Waarschijnlijk zal Bergevin daar inmiddels anders over denken. Montreal nam afscheid van Alex Galchenyuk en captain Max Pacioretty. Voor Galchenyuk kwam Max Domi. De Vegas Golden Knights stuurden de talentvolle Nick Suzuki en Tomas Tatar naar Montreal in ruil voor Pacioretty. In Quebec laten ze het heden even voor wat het is en gaat de blik op de toekomst. In Jesperi Kotkaniemi hebben ze een groot talent opgepikt in de draft, maar of de jonge Fin nu al klaar is voor de NHL is de vraag.
Tussen de palen staat natuurlijk altijd nog Carey Price, maar de goalie krijgt het zwaar. Defensief is het bepaald niet je van het in het Bell Centre. Weber zien we voorlopig nog niet terug en Montreal heeft verder geen sterkhouders op de blauwe lijn. Victor Mete heeft wel de potentie, maar is pas 20. Noah Juulsen is slechts een jaar ouder en ook van hem wordt meer verwacht. De jonkies staan dus wel voor de deur, maar ze hebben nog wel (veel) vlieguren nodig voor ze de fans kunnen laten dromen van een volgende titel. Normaal gesproken hadden we Montreal op de achtste plaats gezet, maar de Senators zijn waarschijnlijk nog slechter. Voorspelling: 7e in de Atlantic Division
OTTAWA SENATORS (2017-2018: 67 pnt, 7e in Atlantic Division)
De Ottawa Senators waren vorig jaar een interessante casus voor psychologen. Een team dat een jaar eerder bijna in de Stanley Cup-finale stond, bakte er in 2017-2018 helemaal niets van. Matt Duchene zorgde weliswaar voor iets meer scorend vermogen, maar verdedigend speelden de Sens niets klaar. Alleen de Sabres incasseerden meer tegengoals. Dat was een jaar eerder juist de kracht van Ottawa. Ook toen scoorde de ploeg niet aan de lopende band, maar was het defensief nog best degelijk. Mark Stone was met 20 goals en 62 punten vorig seizoen topscorer in de Canadese hoofdstad. Erik Karlsson miste de eerste weken vanwege een voetblessure, maar zijn productie bleef ver achter bij die van de jaren ervoor. Slechts negen goals stonden er achter zijn naam. Mike Hoffman was een garantie voor goals, maar diens vriendin was ook een garantie voor problemen. De familie Karlsson werd bestookt met dreigementen en dat kwam de sfeer bepaald niet ten goede. Al met al was het een seizoen om snel, heel snel te vergeten in Ottawa.
UITVERKOOP
Hoffman werd deze zomer geruild voor Mikkel Boedker, maar de San Jose Sharks stuurden Hoffman net zo gemakkelijk weer door naar de Florida Panthers. Met Boedker hebben de Sens snelheid in huis gehaald, maar in Californië kon de Deen niet echt overtuigen. De grootste klap voor de Sens-fans kwam opnieuw uit San Jose. De Sharks wisten Erik Karlsson te verleiden en van het wisselgeld vielen ze in Canada niet steil achterover. Met Karlsson in de gelederen was Ottawa waarschijnlijk al de zwakste van het stel, maar zonder hem blijft er niet veel over. Mark Stone staat nog op de loonlijst, maar je zou bijna medelijden krijgen met de topscorer van vorig jaar.
Goalie Craig Anderson was jaren een sterkhouder, maar ook hij kon vorig jaar niet imponeren. Backup Mike Condon deed het met een save percentage van .902 nauwelijks beter dan de .898 van Anderson. Offensief zullen Mike Stone, Ryan Dzingel en Matt Duchene het verlies van Hoffman op moeten vangen. In Anaheim was Bobby Ryan een plaag voor de vijandelijke defensie, maar in Ottawa hapert de motor al jaren. Eigenlijk willen de Sens hem lozen, maar clubs staan voorlopig nog niet voor hem in de rij. Voorspelling: 8e in de Atlantic Division
BUFFALO SABRES (2017-2018: 62 pnt, 8e in Atlantic Division)
Het was niet het jaar van de Buffalo Sabres. Alweer niet. Met 62 punten scoorden Jack Eichel en consorten de minste punten van alle teams in de NHL. Ze scoorden daarnaast ook nog eens de minste goals en kregen bijna de meeste goals tegen. Alleen de Islanders en de Sens moesten nog vaker vissen. Onderweg nam het management ook nog eens afscheid van Evander Kane, die in zijn 61 wedstrijden voor de Sabres toch goed was voor 20 goals en 20 assists.
Kwam er dan alleen maar slecht nieuws uit Buffalo? Nee, dat niet. Rookie Sam Reinhart toonde met 25 goals en 50 punten zijn potentie. Verreweg de meeste punten scoorde Reinhart in het tweede deel van het seizoen. Tussen de palen moet Carter Hutton zijn voorganger Robin Lehner doen vergeten. Lehner kreeg vorig jaar gemiddeld 3.01 goals per wedstrijd tegen, dus dat moet te doen zijn voor Hutton. De vraag is alleen of de voormalig backup van St. Louis zijn nieuwe rol als starter aankan. De 33-jarige goalie speelde nooit meer dan 40 wedstrijden in een seizoen.
MET JONKIES TERUG NAAR POSTSEASON?
Rasmus Dahlin is de nieuwe ster aan het firmament in Buffalo. Dat verwachten de Sabres tenminste van de piepjonge Zweed. De verdediger werd als eerste gedraft deze zomer en zal direct doorstromen naar de hoofdmacht. Casey Mittelstadt speelde vorig seizoen al zes wedstrijden en kwam tot vijf punten. Ook van deze pas 19-jarige Amerikaan wordt het nodige verwacht. Mittelstadt wordt waarschijnlijk de tweede center achter Jack Eichel.
Van Ryan O’Reilly werd eveneens afscheid genomen deze zomer. Hij gaat, in ruil voor onder meer Vladimir Sobotka en Tage Thomson, zijn geluk beproeven in St. Louis. De Sabres leverden veel goals in, maar de komst van Jeff Skinner moet dit opvangen. Buffalo zag weliswaar de nodige sterkhouders vertrekken, maar op het eerste gezicht heeft de clubleiding adequaat gehandeld. In de breedte is de ploeg sterker en in deze divisie zouden de Sabres zomaar een gooi naar een wildcard kunnen doen. Het wordt in elk geval een interessant team om te volgen. Voorspelling: 5e in de Atlantic Division
De kraker van Thursday Night Football van twee NFC-favorieten. Bij de start van het seizoen zal dit zeker de omschrijving zijn geweest voor het duel tussen de LA Rams en de Minnesota Vikings. Na drie speelronden hebben alleen de Rams de verwachtingen volledig kunnen waarmaken. De Vikings staan na een knullig gelijkspel en een smadelijke nederlaag tegen de Bills er ineens een stuk minder goed op. De thuisploeg staat dan ook als duidelijke favoriet te boek voor winst tijdens TNF.
28 September 2018 – 02:20 | Minnesota Vikings (1-1-1) @ LA Rams (3-0) | Los Angeles Memorial Coliseum
DREAMTEAM RAMS MAAKT VERWACHTINGEN WAAR
De LA Rams maakten de hoge verwachtingen waar met drie overtuigende zeges en scoorden in de eerste drie wedstrijden respectievelijk 35, 34 en 33 punten. Die productiviteit is zowel te danken aan de running game als de passing game. Blikvanger Todd Gurley draagt aan het succes van beide onderdelen bij. Na drie wedstrijden heeft hij al 255 rushing yards en vier rushing touchdowns achter zijn naam naast 121 receiving yards en een receiving touchdown. Als receiver is hij nog een extra wapen naast het complementaire trio Robert Woods (go-to-guy), Brandin Cooks (deep threat) en Cooper Kupp (slot receiver). Door de aanwezigheid van dit drietal receivers en Gurley hoeft Jared Goff nauwelijks gebruik te maken van zijn tight ends.
VIKINGS MAAKT POTENTIE NOG NIET WAAR
Dat is anders voor de Vikings waar TE Kyle Rudolph duidelijk de derde man is naast Adam Thielen en Stefon Diggs. Normaal gesproken vormen zij met aangever Kirk Cousins ook een zeer gevaarlijke aanval, maar daar bleek tegen de Bills helemaal niets van. Slechts zes punten werden er gescoord tegen, wat vooraf werd beschouwd als, één van de minste teams in de league. Rudolph omschreef het als een incident “Dit overkomt ons één keer per jaar”.
Voorlopig ontbreekt het de Vikings nog wel structureel aan een betrouwbare running game. Leading rusher Dalvin Cook kwam tot slechts 78 yards in de eerste twee duels en hij miste de derde vanwege een blessure. Zowel bij de pass offense als de rush offense kan er ook worden gewezen naar de matige offensive line die niet de bescherming biedt voor Cousins of de gaten creëert voor Cook en co. Op papier staat er dus een sterke aanval, maar dat komt er nog niet volledig uit.
PERSONELE PROBLEMEN IN DE DEFENSIE
Met, potentieel, twee aanvalsmachines tegenover elkaar is het de vraag welke defensie het beste overeind blijft. In LA hield de defensie gelijke tred met de aanval tot dusverre en kreeg de minste punten tegen in de hele NFL. Die trend kan tijdens Thursday Night Football wel eens doorbroken worden. Zonder Aqib Talib (IR, enkelblessure) en waarschijnlijk zonder Marcus Peters (kuitblessure) zijn twee van de beste cornerbacks niet beschikbaar. Zo komt er nog meer verantwoordelijkheid bij de pass rush te liggen om Cousins niet de tijd te geven om Thielen en Diggs te vinden. Tot nu toe behaalde de gevreesde defensie van de Rams pas vier sacks. Een teken dat de linie nog nauwelijks getest is. Tegen de zwakke o-line van de Vikings wordt het waarschijnlijk een ander verhaal.
De ijzersterke offensive line van de Rams wordt tijdens TNF ook getest door één van de sterkste defensies in de NFL. In het defensieve bolwerk van Mike Zimmer ontbreekt echter leider Everson Griffen. Hij werd deze week opgenomen om zich te laten behandelen voor persoonlijke problemen. Een serie incidenten leidde er afgelopen week toe dat de aanwezigheid van Griffen bij zijn gezin en het team niet langer verantwoord was. Desalniettemin blijft er een te vrezen defensie over en zal het team misschien juist voor Griffen een stap extra willen doen om hem een hart onder de riem te steken. Of dat voldoende is om de explosieve Rams te stoppen en een shootout te voorkomen is zeer de vraag. Reken dan op flink wat punten op het scorebord in LA.
Vrijdag schreven Yuli Gurriel en Lourdes Gurriel Jr. historie door als eerste broers op dezelfde dag allebei twee homeruns te slaan. In de Gurriel-familie valt de honkbalappel niet ver van de boom. Vader Lourdes Sr. was al één van de beste spelers van zijn generatie. De politiek weerhield de oudere Lourdes er echter van Cuba te verlaten om zijn talenten in de VS te gelde te maken en zich daar te meten met de besten. Zijn zoons krijgen die kans nu wel.
BARCELONA ’92
In 1992 staat honkbal voor het eerst op het olympisch programma. Ter voorbereiding op het toernooi speelt een Cubaanse ploeg (met Lourdes Gourriel Sr. – de jongens veranderen in Amerika de schrijfwijze van hun achternaam – op het eerste honk) een oefenwedstrijd tegen de ploeg die Amerika in Barcelona zal vertegenwoordigen. Omdat het Major League-seizoen zijn ontknoping nadert, vaardigt de VS een ploeg van getalenteerde college spelers af. Spelers die het opnemen tegen de A-ploeg van Cuba zijn onder anderen Nomar Garciaparra, Jason Varitek en Jason Giambi. Cuba in Nederland in actie (Rob Bogaerts/Anefo)
Ondanks een vroege achterstand winnen de Cubanen van de gezworen vijand. De studenten kijken hun ogen uit tijdens het oefenpotje. Al tijdens de warming up maken de Zuid-Amerikanen met hun imponerende veldspel grote indruk op een jonge Nomar. Later veroveren Lourdes en co in de Catalaanse hoofdstad het goud, terwijl de Amerikanen op de vierde plek genoegen moeten nemen met een olympisch diploma.
EERSTE CUBAANSE EXODUS
De Cubaanse ploeg maakt in die tijd internationaal de dienst uit, rijgt de wereldtitels aaneen, maar de stap naar Amerika was toen, veel meer dan nu, een breuk met alles wat je lief was. Zij die vertrokken konden nooit meer terugkeren. De kans dat je ooit nog herenigd zou worden met je familie was te verwaarlozen.
Toch zijn er olympische kampioenen die de oversteek wel maken. Pitcher Orlando Hernandez stapt vijf jaar na het succes in Spanje in een bootje en belandt bij de Yankees in New York en later bij de White Sox in Chicago, steden waar hij als El Duque een levende legende wordt. Hij is niet de enige. Ook teamgenoten Livan Hernandez, Osvaldo Fernandez en Ariel Prieto beproeven hun geluk in het beloofde land. Lourdes blijft echter trouw aan het regime en wordt na zijn carrière zelfs bondscoach van de nationale selectie. Die nauwe band met het regime (Fidel is een gepassioneerd honkballiefhebber) zal echter niet alleen Lourdes’ leven lange tijd beïnvloeden. Fidel Castro was een groot honkballiefhebber (Claudia Daut/Reuters)
EEN VOLGENDE GENERATIE DIENT ZICH AAN
Eén van zijn pupillen – en misschien wel de meest getalenteerde – is namelijk zijn bloedeigen zoon Yulieski. Al op jonge leeftijd is zoonlief een onbetwiste basisspeler. In 2005 wordt hij in Nederland wereldkampioen. De jonge Gurriel grijpt dan net naast de MVP Award, maar wordt wel homerun king. Een jaar later maakt hij ook deel uit van de Cubaanse ploeg die de finale van de eerste World Baseball Classic van Japan verliest. Yuli Gurriel in zijn Cuba-dagen (Kevork Djansezian/Getty Images)
Hij wordt na afloop van dat toernooi als beste tweede honkman verkozen tot het All-Star Team van het toernooi, waar zijn naam opduikt naast die van Adrian Beltre, Derek Jeter en Ken Griffey Jr. In de eigen Cubaanse competitie wordt Yuli in 2006 voor de tweede keer op rij uitgeroepen tot meest waardevolle speler. Hij is dan amper 22 jaar oud.
TOCH NOG VAN HET EILAND AF
Opvallend genoeg is dat ook de laatste keer dat hij MVP wordt. Ondanks het feit dat hij jonger is dan de gemiddelde MLB-debutant, lijkt zijn ontwikkeling te stagneren. Misschien mist hij een uitdaging? Op zijn 22e heeft hij immers alles bereikt wat hij kan bereiken. Waar steeds meer van zijn landgenoten doorbreken in de majors is hij via zijn vader ook sterk gelieerd aan het regime. Een stap naar het buitenland lijkt dus uitgesloten.
Daar komt echter verandering in als hij in 2014 bij hoge uitzondering de overstap mag maken naar Japan. Hij is de dertig dan al bijna gepasseerd, maar eindelijk dient zich een nieuw avontuur aan. Halverwege het seizoen voegt hij zich bij zijn nieuwe ploeg, de Yokohama DeNa BayStars, en het restant van het seizoen slaat hij aardige statistieken bij elkaar: een slaggemiddelde van .305, met 11 homeruns en 30 RBI’s. Ondanks een nieuw contract bij de Japanse club keert hij niet meer terug. Hij wil in Cuba herstellen van een hamstringblessure.
LOURDES JR.
Of dit eerste buitenlandse avontuur ertoe de aanzet is geweest, of dat hij zijn jonge broertje de kansen wilde bieden die hem zelf ontnomen werden, is onduidelijk, maar in februari 2016 doet Yulieski wat vele van zijn landgenoten al niet meer verwachtten: tijdens de Caribbean World Series in de Dominicaanse Republiek loopt hij samen met de tien jaar jongere Lourdes Jr. alsnog over. Gourriel wordt in Amerika Gurriel en Yulieski gaat tegenwoordig als Yuli door het leven, maar de productie blijft. (Getty Images)
De twee broers komen uiteindelijk niet bij dezelfde ploeg te spelen. Ze eindigen zelfs in verschillende landen wanneer Lourdes Jr. bij de Blue Jays in Canada tekent, maar toevallig zullen ze komende week, zo kort nadat ze herenigd zijn in de geschiedenisboeken, voor het eerst samen op het veld staan, als de Astros voor drie wedstrijden naar Toronto trekken. Ongetwijfeld zal Lourdes Sr. vanuit zijn nieuwe thuis in Florida overkomen om zijn zoons, al is het dan tegen elkaar, tegelijk aan het werk te zien.
In week 3 konden weer veel van de favorieten het niet waarmaken zodat het jokerspel voor heel veel mensen echt tegenviel. Lars had het deze week zwaarder dan andere weken waardoor de mensen achter hem dichterbij gekomen zijn. Fabian Altena is de nieuwe nummer 2. Weekwinnaar Sjors de Vries is de grootste stijger deze week. Met zijn 755 punten is hij 114 plaatsen gestegen. Nog 18 weken te gaan, dus dit kan iedereen gebeuren.
De teller van de deelnemers staat op 173 mensen. Vraag is om iedere week de exacte naam in te vullen, want anders kan het zijn dat je in de tussenstand er dubbel instaat. We zijn druk bezig om de scorebepaling te verbeteren om mogelijke fouten eruit te krijgen en om de behaalde punten nog beter te presenteren. Hopelijk bevalt de nieuwe look.
WEEK 4
Ondertussen staat de nieuwe vragenlijst voor week 4 ook al weer online, vergeet hem niet in te vullen:
Week 4 start met de Vikings tegen de Rams. Waarbij de Rams, op basis van de seizoenstart, de duidelijk favoriet zijn. Tussen de andere 14 wedstrijden zitten er al een paar waarbij de verliezer kan spreken van een slechte start van het seizoen. Kunnen de Titans weer voor een stuntje zorgen? Dit keer tegen de Eagles. En lukt het de Patriots om dit weekend wel te winnen? Ondanks de zwakke start en de goede start van de Dolphins zijn de Patriots toch favoriet volgens de bookmakers. Wat mij betreft is de wedstrijd tussen de Browns en de Raiders de meest interessante, maar dat is omdat die wedstrijd van heel dichtbij ga bekijken.
Veel plezier met het invullen en het kijken!
Tip is om de pool via desktop/laptop in te vullen en onderaan voor de optie te kiezen dat je antwoorden naar jezelf gemaild worden. Verder graag altijd met dezelfde naam en hetzelfde e-mailadres de pool insturen. DEADLINE Vrijdag 28 september 02:19.
Check de uitleg in ons (ongewijzigde) rule book: FOOTBALL POOL RULE BOOK
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
