Home Blog Pagina 438

'Replacements' redden door blessures geteisterde Yankees

Nico Roek
-
0


De New York Yankees begonnen samen met de Red Sox als de gedoodverfde favoriet voor de titel in de AL East. Inmiddels zijn we een dikke maand verder en is de enige lijst die het sterrenensemble uit New York aanvoert de Injured List. Met nog steeds maar liefst twaalf spelers op de IL is de ploeg — inmiddels samen met de San Diego Padres — koploper op deze ranglijst.

GIO, MIKE & THAIRO … WHO?

De afgelopen weken waren met enige regelmaat de namen Gio Urshela, Mike Tauchman, Mike Ford en Thairo Estrada te bewonderen in de line-up van Yankees; namen die tot voor kort alleen op het wedstrijdformulier van de Scranton/Wilkes-Barre RailRiders (Triple-A) te vinden waren. Dat deze mannen het veld op werden gestuurd was echter pure noodzaak. Op een zeker moment waren van de beoogde line-up van de ploeg uit New York alleen nog maar good old Brett Gardner, Luke Voit en Gleyber Torres over. De overige sterren (Judge, Stanton, Sanchez, Severino, Gregorius, Tulowitzki, Ellsbury, Hicks, etc.) zaten allemaal in de lappenmand.

ONVERWACHTE HOEK

Het mooie aan deze blessure-ellende is dat er altijd vanuit onverwachte hoek hulp komt. Zo zijn er in dergelijk situaties altijd spelers die opstaan. Infielder DJ LeMahieu, bijvoorbeeld, groeide uit tot één van de sterkhouders in de line-up. LeMahieu, aanvankelijk gehaald om de line-up van voldoende diepte te voorzien, is met een slaggemiddelde van .315 als lead-off-hitter van grote waarde voor de zwaar gehavende Bombers. En wat te denken van Gio Urshela? De derdehonkman werd in Triple-A geroemd om zijn defensieve skills, maar rijgt in de majors de honkslagen aan elkaar. Met een slaggemiddelde van .352 maakt hij een uitzonderlijk goede periode door. Ook voormalig top prospect Clint Frazier verdient een vermelding, maar om twee redenen. Frazier begon het seizoen stormachtig en leek te zijn begonnen aan zijn breakout jaar (.324 — 6 homeruns). Ook hij verdween echter voor een periode naar de Injured List, vanwaar hij nu net is teruggekeerd.

INJURED LIST LOOPT LANGZAAM LEEG

Er gloort inmiddels weer enige hoop voor de ploeg uit New York in de komende weken. De Yankees lijken de komende weken weer over een aantal vaste waarden te kunnen beschikken. Zo hebben Miguel Andujar, catcher Gary Sanchez en de eerder genoemde Frazier inmiddels weer hun rentree gemaakt en zullen zullen Giancarlo Stanton, Greg Bird, Aaron Hicks, Aaron Judge, James Paxton en Troy Tulowitzki gedurende de maand mei ook hun weg terug naar de starende lineup kunnen vinden. Onze landgenoot Didi Gregorius en super=reliever Dellin Betances moeten nog iets langer wachten. Hun rentree staat gepland voor de maand juni. Een terugkeer in de rotation voor ace Luis Severino zit er voorlopig nog niet in. Hij zal vermoedelijk pas na de All-Star break weer in actie komen.

WINNING BASEBALL

Ondanks de vele blessures en mede dankzij de goede prestaties van spelers als LeMahieu, Frazier en Urshela, valt de opgelopen schade voor de Yankees mee. De club staat na iets meer dan een maand spelen ruim boven .500 en op slechts 2.0 GB op een tweede plaats in de AL East. Zo weten de Pinstripes tot op heden de grote rivaal uit Boston — die zo zijn eigen problemen kent — achter zich te houden. Bovendien is de schade ten opzichte van de verrassend presterende Tampa Bay Rays beperkt gebleven.
Voor manager Aaron Boone wachten dus betere tijden. Echter zullen er ook knopen doorgehakt moeten worden en spelen de ‘replacements’, zo lijkt het, voornamelijk om zichzelf voor andere teams in de kijker te spelen. Het lot van een tandwiel in een sterrenteam.

(Coverfoto: Paul J. Bereswill/New York Post)

NBA Playoffs 2019: Bucks schakelen Celtics uit

Lars Leeftink
-
0


Op dag 25 van de NBA Playoffs hebben de Milwaukee Bucks zich als eerste team weten te plaatsten voor de Conference Finals. De Boston Celtics werden in Milwaukee kansloos gelaten, waardoor de Bucks de serie met 4-1 overtuigend wonnen. De Warriors kwamen in eigen huis goed weg tegen de Houston Rockets en staan nu met 3-2 voor in de serie.

GAME 5: BOSTON CELTICS 91 – 116 MILWAUKEE BUCKS

THE HEADLINES

De Milwaukee Bucks hebben als eerste team een plek verovert in de Conference Finals. Na twee zeges in Boston konden de Bucks het afgelopen nacht in eigen huis afmaken, wat met overtuiging bewerkstelligt werd. Daar waar de Celtics in het eerste en derde kwart aardig konden meekomen, werd het verschil door de Bucks gemaakt in het tweede en vierde kwart. Vanaf het begin tot het eind zouden de Bucks aan de leiding staan en deze voorsprong kwam eigenlijk nooit in gevaar.
Giannis Antetokounmpo was met 20 punten, acht rebounds en acht assists de topscorer van het duel. Dit zegt overigens meer dan genoeg, want het was van de kant van Milwaukee een team effort. Naast Giannis waren er namelijk nog zes andere spelers (waaronder drie bankspelers) die boven de tien punten uitkwamen en een grote impact hadden op de wedstrijd. Bij Boston was het een heel ander verhaal. Kyrie Irving was bij de Celtics met 15 punten de speler die de meeste punten scoorde. Naast Irving waren er echter maar drie andere spelers die meer dan tien punten toevoegde aan het totaal van de bezoekers. Bij lange na niet genoeg, zo bleek uit het resultaat.

THE HIGHLIGHTS

UP NEXT

De Bucks zullen nu moeten afwachten wie na dit weekend in de Eastern Conference Finals de volgende tegenstander zal zijn. De 76ers en Raptors (2-3) zijn nog bezig met hun serie en komen vannacht en mogelijk zondagavond (game 7) in actie. Het kan dus zo zijn dat de Bucks na zondagavond pas weten tegen wie ze het moeten opnemen.

GAME 5: HOUSTON ROCKETS 99 – 104 GOLDEN STATE WARRIORS

THE HEADLINES

De Golden State Warriors hebben het voorlopig net zoals vorig seizoen extreem lastig met de Houston Rockets. Toch staan de Warriors na afgelopen nacht met 3-2 voor in de serie. In eigen huis werd een grote voorsprong bijna uit handen gegeven, maar dankzij een goed vierde kwart liep de regerend kampioen toch met een zege van het veld af. De Warriors speelden vooral in de eerste helft uitstekend en stonden eigenlijk de hele wedstrijd op voorsprong.
Deze voorsprong, die in het tweede kwart zelfs 20 punten bedroeg, werd in het derde kwart helemaal weggegeven. Toen in datzelfde kwart vervolgens ook nog Kevin Durant met een calf injury van het veld moest, begon het geloof bij de Rockets toe te nemen. De Rockets kwamen inderdaad dichtbij, maar het bleek niet genoeg te zijn om met een voorsprong in de serie terug te keren naar Houston.
James Harden was de leider tijdens deze bijna voltooide comeback. The Beard scoorde 31 punten en gaf acht assists. Hij kreeg aanvallend gezien echter weinig hulp van zijn teamgenoten, iets wat normaal gesproken bijna niet voorkomt. Bij de Warriors was Klay Thompson met 27 punten en vijf driepunters de topscorer. Stephen Curry (25 PTS, 6 REB, 5 AST) en de uitgevallen Kevin Durant (22 PTS, 5 REB, 4 AST) kwamen ook boven de 20 punten uit.

THE HIGHLIGHTS

UP NEXT

Het volgende duel in de serie wordt afgewerkt op zaterdagnacht in Houston. Om 03:00 Nederlandse tijd gaan de Warriors die nacht proberen in Houston de serie definitief te beslissen. De Rockets gaan een poging wagen om een Game 7 in Oracle Arena af te dwingen.

(Cover Photo: Jeff Hanisch | USA TODAY Sports)

NHL play-offs: Pavelski leidt Sharks naar WCF

Hans Mulder
-
0


De tweede ronde kan de boeken in en vier teams mogen nu nog dromen van die gigantische Stanley Cup. In het oosten gaan Boston en Carolina strijden om een plek in de Stanley Cup Final en in het westen geldt dit voor San Jose en St. Louis. Ook tijdens de Conference-finales houden we je bij SportAmerika op de hoogte van de ontwikkelingen.

DE HEADLINES

Joe Pavelski keerde terug bij de San Jose Sharks en de captain liet direct van zich horen. Binnen zes minuten zette Pavelski, die geblesseerd raakte in Game 7 tegen de Knights, zijn Sharks op voorsprong. Voor de Colorado Avalanche dreigde het in de eerste periode helemaal mis te gaan. Niet alleen scoorde Tomas Hertl de 2-0, maar Nathan MacKinnon moest ook nog eens geblesseerd naar binnen. Mikko Rantanen blies de Avs, heel laat in de eerste, nieuw leven in. Die ploeg dacht even langszij te komen in de tweede, maar in plaats daarvan scoorde Joonas Donskoi de 3-1 voor San Jose. De Fin had al 35 wedstrijden niet gescoord en koos een mooi moment om uit die dip te komen. Gesteund door een snelle 3-2 van Tyson Jost in de derde gingen de Avs op jacht naar de gelijkmaker, maar ze liepen zich stuk op een sterke Martin Jones.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

EINDSTAND: San Jose wint 4-3
Een serie tussen jeugd en ervaring werd beslist in het voordeel van de ervaring. De Avalanche hebben een prima seizoen achter de rug, maar over zeven wedstrijden schoten de manschappen van Jared Bednar net tekort tegen de wat meer geslepen Sharks. Colorado beschikt over een jonge spelersgroep en aangezien de meeste contracten doorlopen, hebben we het laatste van hen nog niet gehoord. Voor de vijfde keer in de historie van de franchise staan de Sharks in de Western Conference Final. Daarin neemt de club het op tegen de St. Louis Blues. In het reguliere seizoen won San Jose twee van de drie onderlinge duels, maar de Blues zijn met name dit kalenderjaar ijzersterk. Beide teams hebben een lange, slopende serie achter de rug, maar hebben tot zondag (02.00 uur CET) om hiervan te herstellen. Dan staat Game 1 in de WCF op het programma.

Cover photo: Associated Press

Mike Fiers gooit eerste no-hitter van 2019

Jimmy Driessen
-
0


Mike Fiers van de Oakland A’s gaat de boeken in als de werper met de eerste no-hitter van 2019. De rechtshandige pitcher wist met 131 pitches de Cincinnati Reds zonder honkslag achter te laten.

HELPENDE DEFENSIE

Dat Fiers een goede partij stond te werpen, staat buiten kijf. Van de 131 worpen eindigden er 83 in een slag. Toch kreeg hij maar zes strike-outs achter zijn naam tegenover twee vrije lopen. Maar in dezen mogen we de defensie van Oakland absoluut niet onvermeld laten. Jurickson Profar en Ramon Laureano maakten enkele goede defensieve acties. Van Laureano zijn we dat inmiddels gewend, maar voor Profar zal dit als een enorme opsteker voelen. De honkballer uit Curaçao was dit jaar defensief totaal geen zekerheid.

TWEEDE NO-HITTER IN CARRIERE

Voor Fiers was dit al zijn tweede no-hitter in zijn major league carrière. In 2015, toen hij deel uitmaakte van de Houston Astros, kon hij zijn eerste no-no achter zijn naam schrijven. Tegen de Los Angeles Dodgers wierp hij 134 pitches, waarvan er geen enkele een honkslag opleverde. Die prestatie was misschien nog wel indrukwekkender, aangezien hij maar liefst tien slagmannen met een K terug richting de dug-out stuurde. Saillant detail is dat zijn tegenstander op de heuvel die dag, Brett Anderson, nu een teamgenoot is bij de A’s.

NO-HITTER 300

Het kunststukje van Fiers betekende ook direct de 300e no-hitter in de historie van de Major League Baseball. De eerste officiële no-hitter vond plaats in 1876, toen George Bradley van de St. Louis Brown Stockings geen enkele honkslag tegen de Hartford Dark Blues afstond. Een jaar eerder wierp Joe Borden er ook één, maar deze is uiteindelijk nooit erkend door de MLB.

HERHALING VORIG SEIZOEN

De fans van de Athletics hebben vorig seizoen ook al een no-hitter van dichtbij mogen aanschouwen. Op 21 april 2018 was het Sean Manaea die zijn eerste no-no binnensleepte. Hij deed dit tegen de latere World Series-kampioen Boston Red Sox. Ook toen waren de A’s de eerste die dat seizoen een no-hitter mochten vieren. In totaal werden er vorig seizoen in de Majors drie gegooid. Voor de Oakland Athletics betekende de prestatie van Fiers de dertiende no-hitter in de clubhistorie.

Oakland Athletics pitcher Sean Manaea tijdens zijn no-hitter tegen de Boston Red Sox op 21 april 2018. (Associated Press)

ILLUSTER GEZELSCHAP

Met zijn tweede no-hitter komt de werper van de Athletics in een illuster rijtje terecht van 35 pitchers met meerdere no-no’s in hun carrière. Grote namen zoals Cy Young, Roy Halladay, Sandy Koufax, Randy Johnson, Justin Verlander en Max Scherzer gingen hem voor, maar absolute recordhouder is Nolan Ryan, met zeven stuks in zijn loopbaan. Dit lijkt een record dat nooit meer verbroken gaat worden, aangezien startende pitchers steeds minder vaak een hele wedstrijd uitgooien.

COMPLETE GAMES

De no-hitter van Fiers was ook pas de derde complete game shutout dit seizoen van een pitcher, na Kyle Hendricks van de Chicago Cubs op 3 mei en Hyun-Jin Ryu van de Los Angeles Dodgers. Ryu gooide zijn shutout ook afgelopen nacht.

Coverfoto: Ben Margot / Associated Press

NHL play-offs: Blues winnen zenuwslopende Game 7

Hans Mulder
-
0


In één serie moet de beslissing nog vallen en dan denderen we door naar de Conference-finales. In het oosten is al bekend dat Boston en Carolina gaan strijden voor een plek in de Stanley Cup Final. Na een ware thriller plaatste St. Louis zich als eerste voor de WCF. Bij SportAmerika houden we je dagelijks op de hoogte van de ontwikkelingen in de play-offs van de NHL.

DE HEADLINES

Van aftasten wilden de St. Louis Blues niets weten in deze Game 7. Ze raasden over het ijs, maar brachten de Dallas Stars niet aan het wankelen. Ben Bishop viel in Game 6 nog geblesseerd uit, maar de goalie was nu bij vlagen onnavolgbaar. Hij moest in de eerste periode één keer capituleren na een van richting veranderd schot. Vince Dunn kreeg de goal op z’n naam. Heel langzaam meldde ook Dallas zich in de wedstrijd, maar de gelijkmaker van Mats Zuccarello kwam toch enigszins uit de lucht vallen. Het was een van de spaarzame momenten dat de Stars Blues-goalie Jordan Binnington aan het werk zetten. In de tweede en de derde periode kwam Dallas er niet aan te pas, maar Bishop hield z’n ploeg op de been. De Blues bleven de bovenliggende partij, maar pas in 2OT viel de beslissing dankzij hometown boy Pat Maroon.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

EINDSTAND: St. Louis wint 4-3
Ooit moest er een einde komen aan deze lange, zware serie waarin voornamelijk de goalies uitblonken. Ben Bishop was bij vlagen fenomenaal voor de Stars, maar dat kan ook gezegd worden van Jordan Binnington. De rookie had het niet druk in Game 7, maar stond er op de momenten dat het moest. Voor de Blues gaat dit opmerkelijke seizoen nog even door. In december was St. Louis de slechtste ploeg in de NHL, maar nu staan ze in de Conference-finale. Dallas had in Game 7 weinig in te brengen, maar liet in de wedstrijden daarvoor wel degelijk kansen liggen om door te stoten. De contracten van onder meer Jason Spezza en Mats Zuccarello lopen af, maar de meeste sterkhouders liggen voor lange tijd vast in Big D. De komende jaren gaan we waarschijnlijk nog veel meer horen van John Klingberg, Miro Heiskanen en consorten.

Cover photo: Dilip Vishwanat/Getty Images

Triple-A-ballen bewijzen nogmaals: the ball is juiced

Jasper Roos
-
0

Eind vorig seizoen maakten Major League en Minor League Baseball bekend dat in 2019 over zou worden gegaan op het gebruik van Major League-honkballen. U weet wel, diezelfde ballen die de laatste twee jaar veelvuldig aan de homerunrevolutie op het hoogste niveau zijn gekoppeld.
What could go wrong?

DE BALLEN

Laten we een paar feitjes voorop stellen, te beginnen met de afkomst en makelij van de ballen. Er zijn altijd verschillen geweest tussen de projectielen die in de Majors worden gebruikt ten opzichte van die in Triple-A, het niveau direct onder het bovenste. De Major League-ballen komen al jaren uit de Rawlings-fabriek op Costa Rica, terwijl de Minor League-variant in China wordt gefabriceerd. De MLB-ballen worden daarnaast van een hogere kwaliteit leer gemaakt en zijn daarom ook duurder.
Dat er verschil heeft gezeten tussen de twee soorten is dan ook niet gek en niet onbekend. MLB-werpers mogen bijvoorbeeld al sinds jaar en dag hun revalidatiewedstrijden in de Minors met de Major League-ball gooien, om zo dicht mogelijk bij de ‘echte’ situatie te blijven.

VOEL EN ZIE HET VERSCHIL

Er is daarnaast ook voldoende anekdotisch bewijs dat de ballen eerder altijd verschilden. In een interview met FanGraphs uit 2017 gaven vier verschillende werpers al aan een duidelijk onderscheid te kunnen voelen: de big league-ballen waren strakker, gladder en hadden lagere naden dan hun Minor League-broertjes. In 2018 werd dit nogmaals bevestigd, hoewel catchers en pitchers beter in staat bleken het verschil direct op te merken dan veldspelers (niet heel gek, overigens).
Hoe dan ook, het resultaat van de verschillende constructiemethodes was duidelijk. Minor League breaking pitches braken minder en de MiLB-bal vloog minder ver, terwijl in de Major League de bal, niet zonder kritiek, het ene na het andere homerunrecord deed (en doet) instorten. Toch besloten MiLB en MLB dus om de juiced balls in te voeren in Triple-A.

DE SWITCH

De reden om vanaf dit seizoen Major League-ballen te gebruiken in Triple-A is opzich vrij legitiem. Teams willen de spelers die het dichtst bij de Majors zitten aan het werk zien met de bal die ze op het hoogste niveau ook moeten gebruiken. Daarnaast zorgt de gewenning aan de bal in de Minors voor een (sorry) naadlozere overgang naar MLB.
Een terechte vraag is dan ook: waarom switchen alle Minor League-niveaus dan niet, zodat alle profs met dezelfde bal spelen? Het antwoord hierop is tweeledig. Ten eerste: geld. Het overgaan van alle Minor League-clubs op de Major League-bal zou per jaar zo’n $6 miljoen kosten; geld dat MiLB simpelweg niet heeft. Major League Baseball wil dan ook alleen de kosten delen voor het één na hoogste niveau; de spelers die het dichtst bij de top zitten.
Het tweede probleem is de leervoorraad. Als alle lagere niveaus over zouden stappen op de Big League-ball, moet producent Rawlings ongeveer 1,5 miljoen extra exemplaren produceren. De extra fabricagetijd en het extra benodigde leer is momenteel niet haalbaar voor de fabrikant.

HET RESULTAAT

Nu het Minor League-seizoen ongeveer een maand oud is, kan de balans worden opgemaakt wat deze switch teweeg heeft gebracht. Eens te meer is er nu bewijs dat de Major League-bal inderdaad in extreme mate homeruns en aanvallende power faciliteert, nu ook in Triple-A.


Eén van de meest in het oog springende voorbeelden vinden we in het duel tussen de Lehigh Valley IronPigs (Philadelphia Phillies) en Rochester Red Wings (Minnesota Twins) van 13 april jl. De wedstrijd eindigde in een 20-18 slugfest, waarin de teams bij elkaar opgeteld maar liefst 15 homeruns via 43 honkslagen sloegen, waar beide teams vorig jaar tot 19 per team in de hele maand april kwamen. Rond diezelfde tijd, half april, sloegen Triple-A-hitters gemiddeld elke 32 slagbeurten een homerun, waar het gemiddelde in april 2018 nog op elke 47 slagbeurten lag. De toename: 135%.

Met de nieuwe honkbal kunnen dit soort scoreborden steeds vaker te zien zijn in de Minors (RedWings Baseball)

PACIFIC COAST LEAGUE

Het gaat in de Pacific Coast League (PCL) echt helemaal los. De league staat al jaren bekend als een hitters paradise, zelfs met de oude bal. Dit seizoen lijkt iedere bal wel uit de verschillende ballparks te vliegen. De El Paso Chihuahuas (San Diego Padres) hebben in de eerste maand van het seizoen al 71 ballen het stadion uitgeslagen. De club ligt daarmee op ramkoers om ruimschoots de 250 homeruns te passeren. Met een seizoen dat nog doorloopt tot 2 september zijn zelfs 300 round trippers niet uit te sluiten.
Ook laagvliegers in de divisie maken een duidelijke sprong. De Iowa Cubs (Chicago Cubs) bevinden zich al enige seizoenen in de onderste regionen van de league als het op homeruns aankomt. In 2017 stokte de productie op 114, in 2018 op 79. In de eerste maand van dit seizoen hebben de Cubbies al de helft van deze productie genoteerd: 39 homeruns (een pace van tussen de 150 en 180 homeruns over een heel seizoen; een verdubbeling van 2018).

INTERNATIONAL LEAGUE

Een zelfde aftekening zien we in de International League. Over het algemeen vliegen de ballen daar minder vaak uit de stadions dan in de PCL, maar ook dit jaar blijft er weinig van de gemiddelde IL-honkbal over. De league leaders Gwinnett Braves (Atlanta Braves) stokten vorig jaar op 101 homeruns, maar staan dit jaar na viereneenhalve week honkbal al op 44 (!) stuks. Met nog vier hele maanden honkbal voor de boeg is het doorbreken van de grens van 200 homeruns ook voor hen dus niet uit te sluiten. Hetzelfde geldt voor de Charlotte Knights (Chicago White Sox), die vorig seizoen niet verder kwamen dan 103 big flies, maar nu al 43 keer een bal over de hekken deponeerden.
En dat in april, de maand waarin de kou historisch gezien de homerungetallen weet te drukken. Arme werpers…

Coverfoto: OCregister.com

NHL play-offs: Bruins klaar met CBJ, Landeskog laat Avs dromen

Hans Mulder
-
0


In het oosten zijn de beslissingen inmiddels gevallen voor wat betreft de tweede ronde, maar in de Western Conference is het ontzettend spannend. Bij SportAmerika houden we je dagelijks op de hoogte van de ontwikkelingen in de play-offs van de NHL.

DE HEADLINES

De Columbus Blue Jackets liepen veelvuldig achter de feiten aan in de laatste twee wedstrijden en om een Game 7 af te dwingen, moest dat dit keer anders. Het waren echter de Boston Bruins die snel zaken wilden doen. In de eerste periode dacht Sean Kuraly de score te openen namens de bezoekers, maar zijn treffer ging niet door. Dat was wel het geval voor David Krejci. Met z’n vierde van de play-offs zette de 33-jarige aanvaller de Blue Jackets nog verder onder druk. Helaas voor Columbus had Tuukka Rask zijn topvorm meegenomen naar Game 6. De Fin zag 39 pucks op zich afkomen, maar telkens had hij z’n antwoord klaar. Rask werd in de derde periode nog eens extra geholpen door de 2-0 van Marcus Johansson. De 3-0 van David Backes halverwege de derde betekende de definitieve nekslag voor Columbus.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

EINDSTAND: Boston wint 4-2
Voor het eerst sinds 2013 haalt Boston weer eens de Conference-finale. Daarin neemt de ploeg het op tegen de Carolina Hurricanes en op voorhand zou je zeggen dat de Bruins huizenhoog favoriet zijn. De ploeg heeft meer ervaring dan de Canes en goalie Tuukka Rask lijkt op het juiste moment in vorm. Daarnaast staan de beste spelers (Patrice Bergeron, David Pastrnak en Brad Marchand) op in de play-offs. De drie verzamelden samen al 32 punten. Voor de Columbus Blue Jackets breekt een interessante periode aan. Matt Duchene, Ryan Dzingel, Sergei Bobrovsky en Artemi Panarin zijn in het bezig van een aflopend contract en staan op het punt free agent te worden. General manager Jarmo Kekalainen nam een moedige beslissing door deze spelers aan boord te houden of te nemen, maar het leverde Columbus niet het gewenste resultaat op. Ze overleefden één ronde, maar daar bleef het bij.

DE HEADLINES

De Colorado Avalanche stonden voor het eerst dit postseason met hun rug tegen de muur en dat was te merken ook. De thuisploeg was veel hongeriger dan de San Jose Sharks, van wie aanvallend weinig werd vernomen. Martin Jones en de defensie hielden de Sharks echter op de been. Tot de vijfde minuut van de tweede periode. Tyson Jost scoorde de verdiende openingstreffer. San Jose toonde al de nodige veerkracht in deze play-offs en dat deden ze ook nu. Marc-Eduard Vlasic maakte gelijk, maar zag niet lang daarna JT Compher z’n eerste van twee goals scoren. De Avs zouden drie keer op voorsprong komen, maar telkens kwamen de Sharks terug. Voor het eerst in deze serie moest er een OT aan te pas komen en daarin stond de captain van Colorado op. Na ruim twee minuten tikte Gabriel Landeskog de gamewinner achter Jones en dwong daarmee Game 7 af.

DE HIGHLIGHTS

UP NEXT

TUSSENSTAND IN DE SERIE: serie in evenwicht 3-3
De Avs domineerden in Game 6, zoals de Sharks het deden in Game 5. In beide gevallen kwam de betere ploeg nooit los van de tegenstander. Donderdag (03.00 uur CET) moeten de Avs iets doen wat hen de laatste jaren maar zelden gelukt is: winnen in SAP Center. Daarnaast hebben slechts weinig spelers bij Colorado ooit de druk van een Game 7 gevoeld. Nathan MacKinnon en Gabriel Landeskog waren er in 2014 al bij toen de Avalanche na zeven wedstrijden onderuit gingen tegen de Minnesota Wild. De Sharks hebben nog niet zo lang geleden een spraakmakende Game 7 afgewerkt tegen de Vegas Golden Knights. Vijf keer speelde San Jose een allesbeslissende wedstrijd op het eigen ijs en vier keer trokken zij aan het langste eind. Als franchise wonnen de Avs voor het laatst in 1985 een Game 7 op vreemde bodem. Toen speelde de club nog in Quebec.

Cover Photo: David Chidley/The Canadian Press

NBA Playoffs 2019: Bucks dominant, Rockets op 2-2

Ruben De Regt
-
0


Dag 24 van de NBA Playoffs bracht ons de derde 2-2 serie in de Conference Semi-Finals. Na de Nuggets en Raptors hebben nu ook de Rockets met een thuiszege op de Warriors hun serie op 2-2 gebracht. De Bucks hebben na vier duels als enige team in de Semi-Finals hun serie onder controle. Na de tweede zege op rij in Boston staat de ploeg uit Milwaukee nu 3-1 voor tegen de Celtics.

GAME 4: MILWAUKEE BUCKS 113-101 BOSTON CELTICS

THE HEADLINES

Giannis Antetokounmpo. Met die twee woorden is eigenlijk Game 4 tussen de Celtics en Bucks wel samengevat. De Griek was niet te stoppen, maar het was voor een lange tijd geen eenzijdige wedstrijd. De Milwaukee Bucks wonnen weliswaar met 113 – 101, maar de Boston Celtics hebben langdurig in de eerste helft voorgestaan. Aan het begin van de tweede helft ging het gelijk op. De thuisspelende Celtics hadden vervolgens vanaf het het eind van het derde kwart geen antwoord meer op de bezoekers uit Milwaukee.
The Greek Freak was weer on fire en begint na mate de serie vordert steeds beter te spelen. Antetokounmpo explodeerde afgelopen nacht door 39 punten te scoren. Hij deed dit met een schotpercentage van 68,2%. Ook had Giannis 16 rebounds, vier assists, een steal en een block.
Kyrie Irving was met 23 punten de topscorer van de ploeg uit Boston. Tevens had Irving met 10 assists ook de meeste assists van de wedstrijd. Heel efficiënt was Uncle Drew echter niet. Hij schoot zeven keer van achter de driepuntlijn, maar maakte er slechts één. In totaal maakte Irving zeven van de 22 pogingen, waardoor hij uitkwam op 31,8%. Verder haalde aan de kant van Boston alleen Al Horford de 20 punten. Geen één speler van Milwaukee lukte dat, maar de invallers droegen hun steentje bij door 32 punten te scoren. 15 daarvan kwamen van George Hill.

THE HIGHLIGHTS

UP NEXT

Het is voor de Boston Celtics vanaf nu ”Win Or Go Home” . De Milwaukee Bucks staan met 3-1 voor en zijn bij de volgende zege zeker van de Conference Finals. Irving is niet zo in vorm als tijdens de eerste ronde en als de Celtics de serie nog spannend willen houden zal hun sterspeler een stuk minder schoten moeten missen. Game 5 staat donderdagnacht om 02:00 Nederlandse tijd op het programma.

GAME 4: GOLDEN STATE WARRIORS 108-112 HOUSTON ROCKETS

THE HEADLINES

De Houston Rockets zijn dankzij een 108 – 112 overwinning in eigen huis weer helemaal terug in de serie met de Golden State Warriors. De vorige wedstrijd werd in overtime gewonnen en ook in game 4 was een verlenging heel dichtbij. Zowel Kevin Durant als Stephen Curry miste in de laatste seconden van de wedstrijd een driepunter. Deze driepunters hadden er voor kunnen zorgen dat de Warriors met een 3-1 voorsprong terug had kunnen keren naar Oakland. De Rockets overleefde deze momenten echter en brachten daarmee de stand in de serie op 2-2.
James Harden was de topscorer van de wedstrijd met 38 punten. Hij maakte er vier meer dan Kevin Durant, die 34 punten scoorde. Teamgenoot Curry droeg ook zijn steentje bij en noteerde 30 punten. Toch viel met name Klay Thompson afgelopen nacht erg tegen. De shooting guard van de Golden State Warriors schoot maar 11 punten binnen. Hij schoot slecht vijf van de 15 schotpogingen raak. Zes van die 15 pogingen waren van achter de driepuntlijn en Thompson maakte er daar maar slechts één van. Ook Curry was van achter de driepuntlijn niet in vorm. Hij miste 10 van de 14 pogingen.

THE HIGHLIGHTS

UP NEXT

Het is weer spannend in deze Conference Semi-Finals match-up. Game 5 wordt gespeeld op donderdagnacht om 04:30 Nederlandse tijd. De serie gaat nu weer terug naar Californië. De Warriors krijgen thuis de kans om wederom op voorsprong te komen.

(Cover Photo: Barry Chin | Boston Globe)

'Code Rood' in Boston of alle ballen op Chavis?

Sander Grasman
-
2


De maand mei is alweer bijna een week oud en de regerend kampioen heeft nog altijd meer wedstrijden verloren dan gewonnen. Waar er lang gesproken kon worden van een trage start, beginnen nu toch langzamerhand de alarmbellen af te gaan in New England. Komt het dit jaar nog goed met de Red Sox? En welke rol kan rookie Michael Chavis nog gaan spelen? We analyseerden de huidige stand van zaken in Boston.

KAMPIOENSPLOEG INTACT

Vorig jaar wonnen de Red Sox 108 wedstrijden gedurende het reguliere seizoen. Dat was een clubrecord. In de winter werd er een bak geld richting enkele belangrijke spelers gegooid om de selectie bij elkaar te houden. Hoewel de bullpen met Joe Kelly en Craig Kimbrel sterke schakels zag vertrekken, bleven verder alle grote namen in Boston behouden. Er mocht dus hardop gedroomd worden over een mogelijk repeat. Dat zou de eerste keer zijn dat een club daarin zou slagen, sinds de rivaal uit New York dat deed in 2000.

HAPERENDE ROTATIE

In de eerste weken van het seizoen viel er voor Red Sox Nation echter weinig te genieten. De slagploeg leek beduidend minder sterk dan vorig jaar, de bullpen bleek zoals verwacht kwetsbaar, maar vooral de start van de rotation baarde zorgen. Pas op 12 april wist nota bene Eduardo Rodriguez als eerste startende werper een W achter zijn naam te zetten. Het sterrenensemble Chris Sale, David Price, Rick Porcello en Nathan Eovaldi was daar op dat moment dus nog niet in geslaagd.

DRUK OP DE BULLPEN

De op papier zo solide rotatie was ineens een zorgenkindje geworden. Zeker met een zwakkere bullpen wordt het dan een lastig verhaal. Vooral als die zwakkere bullpen dan ook nog eens door het steeds weer vroeg wegvallen van de starter veel innings moet gooien. En precies daar bleek het vaak mis te gaan.
De back end relievers wisten de wedstrijden meestal wel over de streep te trekken, maar juist de werpers die in de 4e, 5e of 6e inning de brug naar deze relievers moesten vormen, gaven meer dan eens niet thuis. De eindelijk fitte Tyler Thornburg kwam nauwelijks een inning door zonder kleerscheuren en ook jongens als Colten Brewer en Brian Johnson waren al enkele keren verantwoordelijk voor een flink aantal punten tegen.

FOUTENFESTIVAL

Intussen staat de ploeg uit Boston 5.5 wedstrijden achter op de Tampa Bay Rays. Dat waren er op een zeker moment zelfs 7.5. De afgelopen weken stonden series tegen zwakkere opponenten op het programma; een uitgelezen kans om in te lopen op de concurrentie. Toch slaagde de ploeg daar niet erg in. Weer gingen veel wedstrijden verloren, nu dus tegen teams met een record onder .500.

Rafael Devers heeft het dit seizoen erg lastig in de hot corner. (Billie Weiss)

Vooral de manier waarop er werd verloren was tekenend voor het seizoen tot nu toe. Naast de genoemde zwakke invalbeurten van middle relievers bleken ook de vele veldfouten — vooral derdehonkman Rafael Devers kent in het veld een ongelukkig seizoen — kostbaar. En als het team dan eens weinig punten tegen kreeg, haperde dan weer de offensieve kanonnen. Dit seizoen kwam Boston al in zes wedstrijden tot niet meer dan nul of één punt.

OFFENSIEVE PROBLEMEN

Aanvallend vallen vooral de zwakke statistieken van Jackie Bradley Jr. en World Series MVP Steve Pearce op. Bradley kende tijdens zijn carrière al vaker aanvallende slumps en de hoop bestaat dat hij die ook nu op een gegeven moment weer van zich afschudt, maar voorlopig heeft zijn werk in het offseason met hitting guru Craig Wellenbrock duidelijk nog geen vruchten afgeworpen.
De release van gewezen toptalent Blake Swihart leek er op te wijzen dat er ook binnen de organisatie paniek begon uit te breken. De catcher had een behoorlijke indruk gemaakt aan slag, leek eindelijk zijn belofte enigszins in te gaan lossen, toen daar plots het nieuws naar buiten kwam dat de club hem wilde laten gaan. Hij moest plaatsmaken voor Sandy Léon. Léon is een matige slagman, maar wel betrouwbaar achter de plaat én geliefd bij de pitchers.

Bradley Jr. was in het afgelopen postseason nog belangrijk aan slag voor de Boston Red Sox. (Mark J. Terrill)

GLOORT ER HOOP AAN DE HORIZON?

Er lijkt toch ook reden tot optimisme. De snelheid van Sales fastball is terug en daarmee verkeert hij ook duidelijk in een betere vorm. In zijn laatste drie starts kreeg de ace geen enkele keer meer dan twee verdiende punten tegen en hij hield het steeds langer vol op de heuvel. Collega David Price oogt al het hele seizoen sterk, al was diens laatste start dan weer niet om over naar huis te schrijven.
Porcello’s seizoen begon desastreus, maar ook hij begint wat op te krabbelen. De homerunbal blijft hem echter plagen. Als sinker-baller zou Porcello de bal in het stadion moeten kunnen houden, maar dat lukt hem elk seizoen minder. Ook dit seizoen staat de teller al op 7 stuks; een pace van ruim over de 30 op een heel seizoen. Toch, als de starters langere beurten kunnen maken, valt er een hoop druk weg van de bullpen en kan Cora het leeuwendeel van die innings overlaten aan zijn betrouwbaardere pitchers in Marcus Walden, Brandon Workman, Matt Barnes en Ryan Brasier.

DE VERLOSSER

Dan was er nog de komst naar Boston van rookie Michael Chavis. De top prospect van de organisatie werd overgeheveld uit de minors toen Dustin Pedroia terugkeerde naar zijn inmiddels vertrouwde plek op de Injured List. Chavis’ promotie blijkt vooralsnog een schot in de roos te zijn. In de korte tijd dat hij nu bij de hoofdmacht zit, is hij hard op weg om alle offensieve lijsten binnen de ploeg aan te gaan voeren. Hij raakt de ballen het hardst van allemaal en dat leverde hem al 6 homeruns op.

 
De doorbraak van Chavis geeft manager Alex Cora ook meerdere opties qua veldbezetting. Voorlopig staat de rookie op het tweede honk, maar hij zou ook uit de voeten kunnen op beide corners. Dan zou bijvoorbeeld Devers af en toe als designated hitter gebruikt kunnen worden, waarmee diens zwakke veldspel onschadelijk gemaakt kan worden. De brede inzetbaarheid van Chavis is voor Cora des te prettiger. Gaat JBJ niet snel produceren in het slagperk, dan zal de manager waarschijnlijk vaker een beroep moeten doen op J.D. Martinez — die zich overigens al het hele seizoen onttrokken heeft aan de offensieve malaise — in het outfield.

NOG 128 FINALES

Er zijn dus voortekenen voor herstel zichtbaar in Boston, maar dan moet die lijn ook wel doorgezet worden tegen sterkere tegenstand. In die wedstrijden zal moeten blijken of deze Red Sox nog mee kunnen doen om een plekje in de playoffs. De Los Angeles Dodgers hebben vorig jaar al laten zien hoe je als ploeg een uitermate zwakke start te boven moet komen.

(Coverfoto: Brian Fluharty/USA Today)

NBA Playoffs 2019: Nuggets en Raptors winnen Game 4

Thijs Verkuil
-
0

Op dag 23 van de NBA Playoffs stonden er twee wedstrijden op het programma. De Denver Nuggets speelden uit tegen de Portland Trail Blazers en de Toronto Raptors gingen op bezoek bij de Philadelphia 76ers. Beide bezoekende teams wonnen Game 4 om zo de stand op 2-2 te brengen. 

GAME 4: TORONTO RAPTORS 101-96 PHILADELPHIA 76ERS

THE HEADLINES

De Toronto Raptors hebben zich sterk herpakt na de ruime nederlaag in Game 3. Aan de hand van Kawhi Leonard kwamen de Raptors afgelopen nacht op 2-2 in de serie. De Raptors hadden het grootste gedeelte van de wedstrijd onder controle, wat leidde tot een maximale voorsprong van 11 punten. Kawhi Leonard blonk uit met 39 punten, 14 rebounds en vijf assists. Bij de 76ers viel Joël Embiid op, maar dat was vooral negatief. De center scoorde slechts 11 punten, pakte acht rebounds en gaf zeven assists maar maakte ook vijf persoonlijke fouten.

THE HIGHLIGHTS

UP NEXT

Game 5 is in de nacht van dinsdag op woensdag om 2 uur. Deze wedstrijd zal plaatsvinden in Toronto en zal voor beide teams de volgende kans zijn om een voorsprong te pakken in de serie.

GAME 4: DENVER NUGGETS 116-112 PORTLAND TRAIL BLAZERS

THE HEADLINES

De Denver Nuggets zijn in de serie met de Portland Trail Blazers op gelijke hoogte gekomen. In een zeer spannende wedstrijd trokken de Nuggets uiteindelijk de zege over de streep. Jamal Murray was de uitblinker bij de Denver Nuggets met 34 punten. Daarnaast schoot de Canadees al zijn 11 vrije worpen raak, waarvan zes in de laatste 15 seconden van de wedstrijd. Bij de Trail Blazers waren Damian Lillard en CJ McCollum andermaal belangrijk. Met 29 en 28 punten waren zij verantwoordelijk voor ruim de helft van alle punten van de Trail Blazers. Zij bleven na 48 minuten echter met lege handen achter.

THE HIGHLIGHTS

UP NEXT

Game 5 van deze playoff-serie is in de nacht van dinsdag op woensdag. Echter is het wel een wedstrijd voor de echte nachtbrakers. De tip-off is om 04:30 uur en is te zien op Ziggo Sport.

(Coverfoto: Garrett Ellwood/Getty Images)

1...437438439...805Pagina 438 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU