Home Blog Pagina 424

Oakland Raiders nemen afscheid van Antonio Brown

Luuk Dokter
-
0

Antonio Brown
Na een week waarin de onenigheid tussen Antonio Brown en de Oakland Raiders steeds verder escaleerde, hebben de Raiders afscheid genomen van hun star receiver. Het begon woensdag nadat AB een boete voor zijn helm-escapades met commentaar op social media plaatste. Vervolgens ruziede hij met general manager Mike Mayock, verontschuldigde hij zich, verloor hij zijn gegarandeerde salaris en liet tenslotte weten te willen vertrekken. De Raiders wachtten niet lang met gehoor geven aan zijn wens. 

GETRADE NAAR DE RAIDERS EN VETREK UIT PITTSBURGH

Voor een speler van het kaliber Antonio Brown was de trade met Pittsburgh een goedkope acquisitie voor Oakland. Brown had in zijn laatste 5 seizoenen bij de Steelers een gemiddelde van tenminste 12 yards per reception. Daarbij kwam zijn totaal aantal touchdowns alleen in 2017 onder de 10. AB geldt ook als een fitte speler. Sinds hij een starter was (2011) miste hij slechts 7 wedstrijden. Hem krijgen voor een derde en een vijfde ronde pick was daarom een koopje. Zijn contract, ruim 50 miljoen dollar over 3 seizoenen waarvan 30 miljoen gegarandeerd, was geen probleem voor Oakland. Het enige (potentiële) probleem was zijn gedrag.
Antonio Brown vertrok namelijk met onenigheid uit Pittsburgh. Hij kreeg ruzie met quarterback Ben Roethlisberger en sloeg daarna een week lang de trainingen over. Hij kwam uiteindelijk niet in actie in de belangrijke seizoensafsluiter tegen de Bengals. Vervolgens maakte Brown tijdens het off-season meermaals zijn vertrekwens duidelijk. In een gesprek met zijn zaakwaarnemer Drew Rosenhaus, Steelers-eigenaar Art Rooney II en general manager Kevin Colbert viel het besluit. Een trade was het beste voor beide partijen. Zo geschiedde en de Raiders sloegen toe. Halverwege maart 2019 maakte AB bekend dat hij een Raider werd.

LUCHTBALLON EN FROSTBITE

Vanaf maart stapelden de bijzonderheden zich echter op. Antonio Brown arriveerde in een luchtballon en moest het begin van het trainingskamp missen. De reden? Frostbite. Hij onderging een zogenaamde cryo-behandeling die leidde tot de aandoening. Bij een dergelijke behandeling wordt het lichaam blootgesteld aan extreme kou. Het is echter belangrijk dat de uiteinden (handen en voeten) goed bedekt zijn. Die kunnen namelijk extreem reageren op de temperatuur. Brown bedekte zijn voeten niet en was zodoende een tijdje uit de roulatie. Het bleek een voorbode voor wat de Raiders nog te wachten stond.

ANTONIO BROWN EN HET HOPELOZE HELMAVONTUUR

De Antonio Brown-soap stopte niet bij een entree in een luchtballon en bevroren voeten. Zijn volgende streek had te maken met zijn helm. In 2019 was het hem namelijk niet meer toegestaan om de helm te dragen die hij zijn gehele NFL-carrière droeg. In zijn beleving was het onmogelijk om over te stappen op een nieuw model, aangezien dat zijn zicht zou beperken. Tot twee keer toe ging hij in beroep en hij werd geen enkele keer in het gelijk gesteld. Uiteindelijk ging Brown een partnerschap aan met helmfabrikant Xenith. Zij waren in staat een helm te ontwikkelen die zijn zicht niet beperkt en voldoet aan de NFL-richtlijnen. Reacties van zijn teamgenoten? “That boy look like a power ranger”, “It look like a mini fridge”, maar ook een compliment als “You look like a young man in that thing. Een goed einde, zo lijkt. Het hele helmavontuur zou echter een catastrofale wending krijgen.

DE SITUATIE ESCALEERT EN VERANDERT IEDER UUR

De tijd die het Antonio Brown kostte om het helmbesluit bij de league aan te vechten, leverde hem een boete op. Hij miste namelijk verplichte teamactiviteiten en moest daarvoor ruim 50.000 dollar overmaken. General manager Mike Mayock verklaarde dit in een brief aan Brown. AB koos vervolgens om dit te delen op zijn Instagram-pagina, mét commentaar. Daaruit werd ook duidelijk dat hij al een boete van 40.000 dollar had ontvangen en dat er mogelijk meer boetes zijn kant op zouden komen.


Op de dag van de bewuste Instagram-post kwamen Mayock en Brown elkaar tegen op het trainingsveld. Brown riep scheldwoorden richting de general manager die besloot de verstandigste te zijn. Hij erkende de frustratie van Brown en liep weg om de situatie niet verder te laten escaleren. Gisteren (vrijdag) bood AB zijn excuses op emotionele wijze aan, maar de verwachting was dat hij desondanks geschorst zou worden voor de seizoensopener tegen de Denver Broncos. Op dezelfde dag plaatste Brown een opname van zijn telefoongesprek met Gruden op YouTube. Een vreemde move, maar Gruden vond het naar verluid “awesome”. Ondanks de eigenaardigheid van deze actie leek het erop dat Brown maandag ineens wél zou beginnen tegen de Broncos.

Tekst gaat verder onder de video

 

DE EMMER LOOPT OVER, BROWN VERTREKT

Zaterdagmiddag werd echter duidelijk dat de relatie onherstelbaar beschadigd was. AB ontving wederom een boete. Ditmaal voor het bedrag van ruim 200.000 dollar voor zijn incident met Mike Mayock. Tevens lieten de Raiders weten dat zijn gegarandeerde salaris van 30 miljoen dollar niet meer geldig was. Zijn gedrag, goed gedocumenteerd door de boetes die hij eerder ontving, was voldoende voor de Raiders om onder die kostenpost uit te komen. Dat was voor Brown de druppel die de emmer deed overlopen. Hij zocht wederom de sociale media op en schreef: “Release me @Raiders #NOMORE”. Binnen een paar uur werd zijn wens ingewilligd. Zo kwam het ongelukkige huwelijk tussen één van de beste wide receivers in de league en de Oakland Raiders tot een eind. Brown mag vanaf week 2 uitkomen voor een ander team. Waar dat wordt, is nog onduidelijk.


Lees hier de seizoenspreview van de Oakland Raiders.

Coverfoto: Jeff Chiu/AP

Dutch Watch: Jansen herpakt zich, dinger voor Didi

Hans Mulder
-
0

Zo spectaculair als vorige week was het dit keer niet. Toch viel er ook nu weer genoeg te genieten. Zo schotelde Xander Bogaerts ons bijna een cycle voor en was er weer een save voor Kenley Jansen. Helaas zit Jonathan Schoop weer in een mindere periode en dat geldt toch zeker ook voor de Angels en Andrelton Simmons. Zij lijken het winnen verleerd en zijn opnieuw bezig aan een losing streak.

Voor Atlanta breken belangrijke weken aan. Ozzie Albies en consorten gaan nog altijd aan de leiding in de NL East, maar spelen in september nog zeven keer tegen naaste belager Washington. Voor het zover is, stond vorig weekend een serie van drie op de rol tegen de Chicago White Sox. Daarna volgden twee duels met Toronto. Albies had met name in de eerste wedstrijd tegen de White Sox z’n schwung aardig te pakken.

TOUGH OUT…OF TOCH NIET?

Na een energievretende road trip langs drie steden en door twee landen speelden de Braves vorige week vrijdag weer voor eigen publiek. Ozzie Albies luisterde deze terugkeer voor zichzelf op met 4 hits in 5 at-bats. Dit leidde tot twee runs en één RBI. Catcher Tyler Flowers kon scoren op de infield single van onze landgenoot in de zesde inning. Waar Atlanta tijdens de road trip moeilijk tot scoren kwam, ging het nu stukken gemakkelijker. Na de 10-7 in de eerste, werd de tweede wedstrijd met 11-5 gewonnen. Met 2-for-3, een run en twee walks bleek Albies opnieuw een lastige horde voor de pitchers van Chicago. Zijn enige run scoorde hij in de eerste inning, maar zette daarmee wel de sluizen open. Atlanta legde met zes runs namelijk een stevige basis voor de zege. Met 0-for-3 sloot Albies de serie enigszins teleurstellend af, maar de sweep kwam er wel: 5-3.


Het is een zeldzaamheid dat Ozzie Albies twee wedstrijden op rij zonder hit blijft. Tussen 20 en 22 augustus gebeurde dit voor het laatst en deze week gebeurde het opnieuw. Hij was 0-for-2 met twee walks in de eerste wedstrijd tegen de Blue Jays en die twee walks kwamen de bezoekers duur te staan. Atlanta won met 6-3 en twee van die runs werden gescoord door Ozzie Albies. Dinsdag, in de tweede ontmoeting, was het al raak in de eerste inning. Met een RBI-single sloeg hij Ronald Acuna over de thuisplaat en zelf werd hij binnengeslagen door Josh Donaldson. Na deze eerste inning zweeg de knuppel weer waardoor hij op 1-for-4 bleef steken. De Braves wonnen met 7-2 en boekten daarmee hun 17e overwinning in de laatste 21 wedstrijden. Atlanta gaat nog altijd aan de leiding in de divisie, maar speelt dit weekend de belangrijke serie tegen Washington.

Met drie homers in z’n laatste twee wedstrijden vertrok Xander Bogaerts naar Los Angeles voor het laatste deel van de road trip. Tegen de Angels had de kortestop het in de derde wedstrijd ook behoorlijk op de heupen. Bogaerts nam zijn Red Sox bij de hand, leidde hen naar de zege en zette en passant nog bijna iets unieks neer. Eenmaal terug in Boston wachtte hem een treffen met de ijzersterke Minnesota Twins.
Het begon vrijdag 30 augustus met een marathonpartij in LA. Zes keer maar liefst verscheen Xander Bogaerts in het slagperk, maar moest zich tevreden stellen met een single en een run in de zesde inning. Voor de BoSox betekende dit een 5-3 voorsprong, maar de Angels wisten er extra innings uit te slepen. Pas in de 15e inning boog de thuisploeg met 7-6 het hoofd. LA revancheerde zich zaterdag door met 10-4 te winnen. Bogey noteerde z’n 47e double, maar daar bleef het dan ook bij.


Hij begon prima aan de laatste maand van het reguliere seizoen. Bijna perfect zelfs. De kortestop kwam alleen een triple tekort voor een cycle, maar met 3-for-4 en drie RBIs mag Bogaerts ook best tevreden zijn… Hij opende zondag het bal met een RBI-single in de eerste inning en sloeg in zijn tweede at-bat, met Rafael Devers aan boord, zijn 31e homerun van het jaar. Boston besloot de road trip met een 4-3 zege en had dit dus grotendeels te danken aan onze landgenoot.

PAS OP DE PLAATS

Helaas voor Bogaerts en de Red Sox kon hij die knappe prestatie geen vervolg geven tegen de Minnesota Twins. Dinsdag in de eerste wedstrijd was zijn enige wapenfeit een walk in de eerste inning. Zonder de productie van hun Nederlandse kortestop schoten de BoSox tekort: 5-6. Een hitless streak kwam er niet voor Bogey, want in de tweede wedstrijd kwam hij weer door met een honkslag. Tegenover die ene hit stonden in vier at-bats stonden echter ook twee strikeouts. Heel even had Boston in de rubber game zicht op winst in deze serie. Een homerun van Mookie Betts zette de titelverdediger op voorsprong in de vierde inning, maar Minnesota stelde orde op zaken. De Red Sox gingen met 2-1 onderuit en Bogaerts moest het opnieuw doen met één hit.

Het slaggemiddelde van Didi Gregorius vertoonde afgelopen weekend een dalende lijn. Tegen de Oakland Athletics was de geboren Amsterdammer 1-for-12. Toch was hij, met name in de laatste ontmoeting, nog van grote waarde voor de koploper in de AL East. Na het vertrek van de A’s kwam er opnieuw een team uit de AL West naar The Big Apple. Tegen de Texas Rangers moest hij één wedstrijd toekijken, maar was daarna ook belangrijk voor de Yankees. Het krikte helaas zijn batting average niet op. Dat staat dit seizoen op .253. Dat is wat lager dan we van hem gewend zijn, want over zijn gehele carrière tikt zijn slaggemiddelde .265 aan.
Vorige week vrijdag waren de eerste runs van Nederlandse makelij. Jurickson Profar zette de A’s op voorsprong en middels een fielder’s choice trok Didi Gregorius de stand weer gelijk. Daarmee zorgde hij tevens voor de helft van de productie deze dag, want de Yankees gingen met 8-2 onderuit. Ook in de tweede ontmoeting bleef de kortestop zonder officiële hit. Hij was 0-for-4 met twee strikeouts, maar dit deerde New York niet. De thuisploeg won met 4-3 en gaf dit zondag een vervolg in de rubber match. Dit keer was Gregorius wel belangrijk voor zijn ploeg. In de achtste inning, met zijn enige hit van de serie, bracht Sir Didi de spanning terug. DJ LeMahieu en Aaron Judge konden scoren na zijn RBI-single en verkleinden de achterstand tot 3-4. Met elk een solo homerun maakten Brett Gardner en Mike Ford de comeback in de negende inning compleet: 5-4 winst.

DIDI GOES YARD

Vanuit de dug-out zag Didi Gregorius afgelopen maandag hoe zijn team met 7-0 klop kreeg van de Texas Rangers. De kortestop kwam niet in actie en liet een dag later zien wat de Yankees misten in dat eerste duel. Dankzij een homerun van Gary Sanchez kon Gregorius in de eerste inning al een run scoren, maar in de zesde haalde hij voor de 14e keer dit seizoen verwoestend uit. De tweede bal die hij zag sloeg hij de tribunes in en nam DJ LeMahieu en Aaron Judge mee over de thuisplaat. Het zorgde voor een comfortabele 5-0 voorsprong en die kwam ook niet meer in gevaar. De Yankees wonnen met 10-1. In de derde wedstrijd kwam Gregorius in de eerste inning door met een single, maar verder dan het eerste honk kwam hij niet. Hij was 1-for-4 in het met 4-1 gewonnen duel.

Kenley Jansen heeft het niet gemakkelijk de laatste weken. Of eigenlijk de laatste maanden. De closer van de LA Dodgers begon nog wel voortvarend aan het seizoen, maar Jansen is niet de dominante closer van weleer. Om aan zijn vorm te werken, stuurt manager Dave Roberts hem wat vaker naar buiten. Ook als de situatie er niet om vraagt. Zo kon het gebeuren dat onze landgenoot vorige week tegen de Arizona Diamondbacks twee keer in actie kwam en daarbij geen uitzicht had op een save.


De Dodgers hadden de eerste van vier wedstrijden al met 11-5 verloren toen Kenley Jansen zich vorige week zaterdag in de achtste inning van de tweede ontmoeting naar de heuvel begaf. De closer begon met een 5-4 achterstand en derdehonkman Eduardo Escobar maakte er, na een lange strijd, met één klap 6-4 van. Deze homerun deed het toch al niet geweldige ERA van Jansen geen goed. Van 3.73 steeg dit naar 3.83 en het was de negende homerun die de closer toe moest staan. Een dag later liet Jansen zien dat hij het nog niet verleerd is. Opnieuw moest hij in de achtste inning aan de bak, dit keer bij een 3-2 achterstand. Twee strikeouts en een ground ball later zat de werkdag van Jansen er weer op. Hij had 14 pitches nodig en zag zijn ERA dalen naar 3.76. De Dodgers wisten een sweep te voorkomen en wonnen: 4-3.

MET PIJN EN MOEITE

Die sweep kwam er wel tegen de Colorado Rockies, maar dan in het voordeel van LA. Na een vermakelijke 16-9 zege in de eerste wedstrijd kreeg Kenley Jansen in de tweede weer een kans op een save. Helaas voor onze landgenoot ging het opnieuw niet van een leien dakje. Bij een 5-2 voorsprong had hij voor Ian Desmond slechts twee pitches nodig, maar daarna volgde een walk voor Ryan McMahon en een double van Yonder Alonso. Tony Wolters werd weliswaar de tweede uit, maar McMahon kon hierdoor wel de 5-3 aantekenen. Raimel Tapia ging nog even het gevecht aan met Jansen, maar na zeven pitches kwam de closer als winnaar uit de strijd. Jansen had er 24 pitches voor nodig, maar zijn 28e save in 35 pogingen was een feit. Met 7-3 ging ook de derde wedstrijd naar de Dodgers, die een voorsprong van 18 wedstrijden hebben in de divisie.

Twee weken geleden waren we wat negatief over de veelzijdige Jurickson Profar, maar de international geeft op de best mogelijke manier antwoord: met zijn knuppel. Vorige week konden we al melden dat Profar goed bezig was bij de A’s en die lijn trok hij tegen de Yankees door. Min of meer dan. Profar begon in elk geval prima aan de serie en mocht later in de week zijn kunsten vertonen tegen de Angels.
Jurickson Profar kreeg al aardig wat voor zijn kiezen, maar liet zich niet uit het veld slaan. In de eerste wedstrijd tegen de Yankees had het manusje-van-alles een belangrijk aandeel in de knappe 8-2 overwinning. Hij opende de score in de tweede inning met zijn 18e homerun, maar zijn RBI-double in de zesde was nog belangrijker. Door Seth Brown en Mark Canha binnen te slaan, zette hij de A’s op een 4-2 voorsprong. Met 2-for-5 en drie RBIs kan onze landgenoot terugkijken op een goede wedstrijd. Na twee wedstrijden op rij met drie RBIs moest Profar in de volgende wedstrijden een stapje terug doen. In de overige duels met de Yankees was hij 0-for-5 met twee walks. Hij begon de serie op het tweede honk, werd daarna de aangewezen slagman en besloot dit drieluik in het linksveld. Hij scoorde zondag nog wel een run, maar kon een nederlaag niet voorkomen.

ALL OVER THE FIELD

Tegen de Angels was Profar opnieuw een soort van Haarlemmerolie. Hij begon dinsdag op het tweede honk, om een dag later opnieuw in het linksveld terecht te komen. Daar sloot hij de serie ook af. Aan slag moest hij er deze week even in komen. Na de 0-for-2 me een walk in de eerste wedstrijd ging het in de tweede stukken beter. Met zijn 19e homerun van het seizoen zette hij zijn Athletics in de tweede inning op een 1-0 voorsprong. De tweede bal die hij zag verdween de tribunes in. Het bleef voor Profar ook bij deze ene, maar belangrijke, hit. De A’s gaven de 7-5 zege in de eerste wedstrijd een vervolg en wonnen opnieuw: 4-0. Bij een 6-1 achterstand in de zevende inning leek een sweep donderdag praktisch onmogelijk. Mede dankzij 3 RBIs van Profar wist Oakland de wedstrijd te kantelen en nog met 10-6 te winnen.

Jonathan Schoop leek vorige week dan eindelijk zijn topvorm te hebben gevonden. Drie wedstrijden op rij sloeg hij een homerun, maar dat is natuurlijk door niemand vol te houden. Vorig weekend tegen de Detroit Tigers kwam de onvermijdelijke terugval. Schoop startte slechts één keer en kwam niet verder dan één single. Tegen de Red Sox was het voor de tweedehonkman een kwestie van hopen op betere tijden. En meer speeltijd.
Schoop was weliswaar bezig aan een persoonlijke hitting streak van zeven wedstrijden, maar dit leverde hem geen garanties op. Hij had de Twins met zijn RBIs aan de nodige runs geholpen tegen de White Sox, maar in de eerste wedstrijd tegen de Tigers was er slechts een rol als pinch hitter voor hem weggelegd. In z’n enige at-bat, in de achtste inning, kwam hij door met een single. Minnesota had op dat moment al 13 runs gescoord en zou uiteindelijk met 13-5 winnen. Zaterdag mocht Schoop starten, maar haalde hij het einde van de wedstrijd niet. De infielder bleef 0-for-3 en bleef voor het eerst sinds 13 augustus zonder hit. Daar zitten overigens wel veel dagen tussen waarin Schoop niet in actie kwam. De Twins verloren de tweede wedstrijd in Detroit, maar zetten dit recht in de derde en de vierde. Schoop bleef in beide gevallen aan de kant.

NO HITS, NO GLORY

Tegen de Red Sox kwam daar aanvankelijk geen verandering in. Dinsdag zag hij zijn team het eerste duel met 6-5 winnen, maar zelf had Schoop daar geen aandeel in. Twins-manager Rocco Baldelli posteerde Luis Arraez in de tweede wedstrijd op het derde honk en gaf Jonathan Schoop een kans op het tweede. De international verzilverde deze niet. Met 0-for-3, een walk en twee strikeouts was het bepaald niet indrukwekkend wat Schoop liet zien aan slag. Hoewel zijn teamgenoten gezamenlijk tot acht hits kwamen, ging de winst naar Boston: 6-2. Jonathan Schoop mocht donderdag opnieuw starten, maar in de zevende inning werd hij vervangen door Willians Astudillo. De pinch hitter zag vijf pitches en sloeg vervolgens de winnende run binnen: 2-1. Schoop bleef 0-for-2 en zag zijn slaggemiddelde stagneren: .258.

Andrelton Simmons heeft het blessureleed achter zich gelaten en speelde met zijn Angels afgelopen weekend drie keer tegen de Boston Red Sox. Met één RBI was Simmons in die serie niet overdreven productief, maar de Halos zullen blij zijn dat hij terug is. Na de thuiswedstrijden tegen de Red Sox begonnen de Angels aan een road trip die hen langs Oakland en Chicago leidt.

MOEIZAME PERIODE

In de eerste wedstrijd tegen de Red Sox, die marathonpot over 15 innings, moest Andrelton Simmons het doen met één hit in vijf at-bats. Daarnaast dwong de viervoudig winnaar van een Gold Glove ook nog twee keer vier wijd af. Zijn Angels maakten het de titelverdediger niet gemakkelijk, maar moesten toch met 7-6 buigen. Dat moest in het tweede duel anders en met 2-for-4, een run en een RBI droeg Simba in elk geval zijn steentje bij. Die RBI was een belangrijke. Met zijn 31e binnengeslagen punt van het seizoen trok Simmons in de achtste inning de stand gelijk.Zijn RBI-single stelde Justin Upton in staat te scoren. In diezelfde inning scoorde hij ook zelf nog een run op weg maar een 10-4 zege. De Halos moesten de winst in de serie aan Boston laten. Simmons was 0-for-4 in de met 4-3 verloren rubber match.


De road trip begon niet erg succesvol voor de Angels. In Oakland liepen ze tegen een sweep aan en hun kortestop had aanvallend ook niet veel in te brengen. Daar zag het aanvankelijk niet naar uit. Simmons begon goed aan dit drieluik, want zijn eerste at-bat resulteerde in een RBI. Na die RBI-single van Simba kon Kole Calhoun de 2-0 namens LA scoren. Daarna ging het echter snel bergafwaarts. Oakland stapte met een 7-5 zege van het veld en dat beviel die ploeg zo goed dat ze het daarna nog twee keer deden. Met 4-0 werden de Halos in de tweede ontmoeting aanvallend aan banden gelegd. Simmons moest tot de derde wedstrijd wachten op z’n volgende honkslag. Die single kwam bij een 4-1 voorsprong in de vierde inning, maar in de late innings ging het alsnog mis voor de geplaagde Halos, die slechts 2 van de laatste 13 wedstrijden wonnen.
Cover Photo: Jayne Kamin-Oncea/USA TODAY Sports

32-in-32 | Los Angeles Rams: Super Bowl or bust

Sport Amerika
-
0

Los Angeles Rams
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 31 het team dat dit jaar de NFC-favoriet is en de Super Bowl weer wil bereiken: de Los Angeles Rams
Door Zrinko Kulisic

FREE AGENCY

In 2018 wonnen de Rams de NFC Conference en bereikten ze Super Bowl LIII. Dit off-season hadden ze voornamelijk de taak om tijdens de free agency periode gerichte versterkingen binnen te halen. Hiermee kan men zich in LA richten op het evenaren van de successen van afgelopen jaar en ze mogelijk zelfs verbeteren.

De belangrijkste speler die vertrok uit de City of Angels was defensive tackle Ndamukong Suh. Hij speelde uiteindelijk één jaar in LA aangezien de Rams besloten hem geen nieuw contract aan te bieden. Ook running back C.J. Anderson vertrok bij de Rams. Hij kwam er pas aan het eind van afgelopen seizoen bij en speelde een opvallende rol tijdens de play-offs. De Rams hebben er wel voor gezorgd dat een aantal spelers bijtekenden. Malcolm Brown (RB), Cory Littleton (ILB) en Dante Fowler Jr. (OLB) waren hiervan de belangrijksten.
Omdat met het “re-signen” van deze spelers het team nagenoeg compleet was, kwamen er verder niet veel nieuwe spelers bij. Twee grote namen vallen op: linebacker Clay Matthews (Green Bay Packers) en safety Eric Weddle (Baltimore Ravens). Deze aanwinsten zorgen ervoor dat de defense van de Rams nog sterker wordt. Daarnaast zijn dit twee spelers die bewezen sterkhouders op hun positie zijn en ze nemen de nodige ervaring mee. Beiden tekenden een contract voor twee jaar.

NFL DRAFT

De Rams hebben al een sterke basis binnen hun roster. Daarom keek men tijdens de draft naar specifieke posities en naar de toekomst. LA ging voor vijf defensieve en drie offensieve spelers.
Een aantal zaken waren voor de Rams belangrijk. Zo wilden ze een safety draften die op termijn Eric Weddle kan vervangen. Een running back draften was ook belagrijk. Todd Gurley sukkelde (vooral het laatste jaar) namelijk met een knieblessure. Voor deze twee posities gingen de Rams voor Taylor Rapp (S) en Darrell Henderson (RB). Rapp, afkomstig van Washington, is een veelzijdige verdediger die zich niet alleen beperkt tot de twee safety posities maar ook eventueel een andere positie in de defensie kan bekleden. Van Henderson wordt ook veel verwacht. Het product van Memphis zal tijdens het seizoen op third downs vaak bij de aanval worden betrokken om zo Gurley te ontlasten.

Naast deze twee picks werden er ook twee andere spelers voor de defense gekozen; David Long (3e ronde, CB, Michigan) en Greg Gaines (4e ronde, DL, Washington). Beiden zullen meedraaien in de rotatie van de verdediging. Als back-up voor de offensive line gingen de Rams voor twee OT’s: Bobby Evans (Oklahoma) werd in de derde ronde gekozen en David Edwards (Wisconsin) kwam er in de vijfde ronde bij.

OFFENSE

Sinds Sean McVay de head coach is van de Los Angeles Rams gaat het crescendo met de aanval van de Rams. Waar in het verleden telkens vertrouwd werd op de defensie, zorgt nu ook de aanval voor het nodige spektakel. Coach McVay wordt niet voor niets alom geprezen voor zijn veelzijdige en met name verrassende aanvalstactieken. Om ervoor te zorgen dat alles loopt zoals de head coach het wenst, bepaalt hij zelf de plays en is dit niet uitbesteed aan een offensive coordinator.
De offense van de Rams is net als vorig jaar van hoog niveau. De offensive line is goed bezet met guards en tackles die op beide kanten kunnen spelen, de rushing game met Gurley en rookie Henderson is uitgebreid en de passing game is net zo sterk als vorig jaar met Goff die gebruik kan maken van drie uitmuntende receivers die stuk voor stuk specifieke kwaliteiten hebben.
Over de grond zal Gurley minder touches krijgen dan vorig jaar. Zorgen zijn er zeker omtrent zijn knie. Niet voor niets werd Henderson als rookie in de derde ronde gedrafted. Om Gurley te ontlasten, zal Henderson de nodige touches, met name op third downs, krijgen. Vlak ook Malcolm Brown in het aanvalsspel niet uit. Deze running back is bewust buiten de pre-season wedstrijden gehouden om geen risico te lopen op een (langdurige) blessure.

Over de passing game kunnen we kort maar krachtig zijn: Goff en McVay is een match made in heaven. Goff wil voortborduren op zijn twee laatste seizoenen waar hij telkens progressie liet zien. Men is in LA al tevreden als hij hetzelfde laat zien als vorig jaar, maar verwacht wordt dat hij zijn statistieken zal overtreffen. Wapens in de aanval heeft hij voldoende om dit te bereiken. Cooper Kupp keert terug nadat hij halverwege vorig seizoen zijn kruisbanden aan de linkerknie afscheurde. Hij is goed hersteld van deze blessure en liet mooie dingen zien tijdens training camp. Tijdens tests aldaar bleek zelfs dat Kupp meer snelheid heeft dan vorig jaar. Naast Kupp heeft Goff ook nog eens Brandin Cooks en Robert Woods tot zijn beschikking. Doordat Gurley deels ontlast zal worden in het aanvalsspel, zou het zomaar kunnen dat alle drie (!) de receivers een 1000 yards season halen.

DEFENSE

Wie aan de defense van de Los Angeles Rams denkt, denkt meteen aan één naam: Aaron Donald. Niet geheel onterecht, de Defensive Player of the Year van de afgelopen twee seizoenen is momenteel de beste verdediger in de league en is zelfs voor velen de beste speler in de NFL. Hij is dan ook een plaag voor iedere offensive line. Je kan een double team (of zelfs triple team) op hem plaatsen en toch vindt hij een weg naar de quarterback.
Maar de defense van de Rams is meer dan alleen Aaron Donald. Zo zal ook Michael Brockers, die voor de nodige ervaring zorgt, een belangrijke rol vervullen dit jaar. Als er een zwakke schakel was in de defensie van de Rams dan was dat de linebackers linie. Wat dat betreft is het een slimme zet geweest deze te versterken met de komst van Clay Matthews. Hij zal deze linie moeten leiden en samen met onder andere Dante Fowler Jr. en Cory Littleton moeten zorgen voor de nodige sacks en tackles. Een tegenvaller is de blessure van ILB Micah Kiser die het hele jaar zal missen. De Rams hadden hem er dit jaar graag bij gehad. Naast de bekende namen wordt ook veel verwacht van tweedejaars OLB Obo Okoronkwo die tijdens de pre-season wedstrijden mooie dingen liet zien.

In de secondary spelen stuk voor stuk playmakers. Marcus Peters en Aqib Talib zijn de corners, met daarbij Nickell Robey-Coleman in een vrije rol. Safeties John Johnson III en de nieuw aangetrokken Eric Weddle vervolledigen de secondary. Vooral door het binnenhalen van 6-voudig Pro Bowler Weddle vormt dit vijftal één van de beste secondaries in de NFL. Talib en (met name) Peters zullen in hun laatste contractjaar alles uit de kast willen halen om zo ook volgend jaar onder contract te staan bij de Rams. De verwachting is wel dat Talib na dit jaar geen contract aangeboden zal krijgen. De depth op deze posities is namelijk heel groot bij de Rams.

CONCLUSIE

De Los Angeles Rams zijn de regerende NFC champions en hebben vorig jaar Super Bowl-ervaring op mogen doen. Dit jaar wil men weer de Super Bowl bereiken en eerlijk gezegd zijn alle ingrediënten aanwezig om ook dit jaar weer successen te behalen. Het team is completer en sterker ten opzichte van vorig jaar doordat er op de juiste plekken versterkingen zijn gekomen. Het is alleen te hopen dat ook iedereen (vooral Gurley) het jaar blessurevrij doorkomt. De NFC West winnen zou geen probleem mogen zijn voor de geoliede aanvalsmachine van coach McVay. Samen met de Saints mogen ze vervolgens uitmaken wie de NFC mag vertegenwoordigen tijdens Super Bowl LIV.
VOORSPELLING: 13-3
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Troy Wayrynen/USA Today Sports

NFL Recap: Packers te sterk voor de Bears in defensieve seizoensopener

Ton de Vries
-
0

Packers @ Bears
Afgelopen nacht was het wachten eindelijk voorbij! Het 100e NFL-seizoen werd afgetrapt tussen de Chicago Bears en Green Bay Packers. De wedstrijd waar iedereen zo naar uit keek, kwam nooit echt los door een zeer sterke defense aan beide kanten. Eén sterke drive van Aaron Rodgers bleek uiteindelijk genoeg om de overwinning binnen te slepen.

CHICAGO DEFENSE TREKT LIJN VAN VORIG SEIZOEN DOOR

Voorafgaand aan de wedstrijd keek iedereen vooral uit naar de nieuwe samenwerking tussen head coach Matt LaFleur en quarterback Aaron Rodgers. Er werden vraagtekens gezet bij het feit dat de Packers starting offense nauwelijks samen hadd gespeeld tijdens het pre-season. Onwennig was het zeker. Aaron Rodgers kreeg in het eerste kwart geen schijn van kans om op te schuiven richting de helft van de Bears. Sterker nog, de Packers noteerden een negatieve balans (-12 yards) tijdens het eerste kwart en behaalden geen enkele first down. De ijzersterke defense van Chicago bleek meteen bij de les aan het begin van dit seizoen.
Het was de tweede drive van Chicago die voor het eerst punten opleverde. Dit seizoen moet een eind worden gemaakt aan het field-goal-trauma voor de Bears. Het gejuich steeg dan ook op in het stadion toen Eddy Pineiro de bal tussen de palen kreeg.


Aan het begin van het tweede kwart leek de wedstrijd te ontbranden. Na een mooi opgezette play van LaFleur wist Aaron Rodgers zijn second year receiver Marquez Valdes-Scantling te vinden voor 47 yards. Slechts drie plays later ving tight end Jimmy Graham plots de bal in Chicago’s endzone. Het zou later de enige touchdown van de avond blijken te zijn. De rest van de eerste helft zou er ook niet meer gescoord worden.

PACKERS HOUDEN STAND, TRUBISKY LAAT HET LIGGEN

De tweede helft ging verder waar de eerste helft gebleven was. Beide ploegen wisten nauwelijks raad met hun third-downs. Opvallend was hoe Mitch Trubisky vroeg in het derde kwart staat de treuzelen tijdens een third-and-one, besluit zelf te rennen en net een yard tekort komt. Uiteindelijk komen beide ploegen niet tot scoren in het derde kwart.
Helemaal zonder wapens is de Chicago offense niet. Rookie running back David Montgomery had een paar mooie momenten en met name wide receiver Allen Robinson wist zich vaak vrij te spelen. Robinson eindigde met 102 yards uit 7 receptions. Eigen fouten deden Chicago uiteindelijk de das om. Zo eindigde een drive met potentie in third-and-forty door drie opeenvolgende straffen voor de The Monsters of the Midway.


Na de enige Packers-field goal van de avond had Chicago nog 4:30 minuten om wat aan de achterstand te doen. Dat leek te gaan lukken, want de Bears kwamen direct dicht in de buurt van een score. Met nog precies twee minuten te spelen, ging het fout. Een endzone interception door voormalig Bear Adrian Amos en een sack tijdens de laatste play van de Bears zorgden voor treurige gezichten bij het merendeel van de 62.435 bezoekers.

WAT NU VOOR DE CHICAGO OFFENSE?

Mooi was het allemaal niet in Chicago donderdagavond. Het was met name Mitch Trubisky die het moest ontgelden bij de Bears. Al langer vraagt men zich af in Chicago of hij de quarterback is die ze echt verder gaat helpen. Dit was zo’n avond waar Trubisky zich niet populair maakte bij de fans. Slechts 26 van de 45 passes kwamen aan. Een wereld van verschil bij de Bears tussen de offense en de defense. Matt Nagy, coach van de Bears, heeft aardig wat werk aan de winkel om deze offense aan de praat te krijgen.

VROLIJKE GEZICHTEN BIJ DE PACKERS

Bij de Packers viel er offensief ook weinig te genieten. De defense bleek echter uitermate sterk verbeterd afgelopen zomer. Green Bay bracht Zadarius Smith (Baltimore Ravens), Preston Smith (Washington Redskins) en eerdergenoemde Adrian Amos binnen en dat bleek een uitstekende zet. Ook rookie Darnell Savage viel in positieve zin op. Wetende dat een offense met Aaron Rodgers alleen maar beter kan worden dan gisteravond, zal het team met een goed gevoel zijn teruggereisd naar Wisconsin.

Lees hier de preview van deze game!

(Coverfoto: Nuccio DiNuzzo/Getty Images)

 

SportAmerika Football Pool 2019/2020

Luuk Dokter
-
2

Sport Amerika Football Pool
Sport Amerika daagt je uit! Gedurende het seizoen voorspellen we de winnaars van álle NFL-wedstrijden. De winnaar gaat ervandoor met eeuwige roem! Dit keer maken we gebruik van de CBS Sports Football Pool. Je kiest per wedstrijd welk team wint en voor elke goede pick krijg je één punt. We zullen wekelijks verslag doen van de tussenstand en interessante ontwikkelingen op SportAmerika.nl

Klik hier om je aan te melden voor de Sport Amerika Football Pool. Je moet hiervoor wel een account aanmaken bij CBS Sports. Zorg ervoor dat je username je echte naam is, zodat we precies weten wie de winnaar is. Het kan zijn dat gevraagd wordt om een staat en zip code. Vul dan voor staat ‘None’ in en voor zip code ‘00000’. Indien je graag de staat en zip code van je favoriete team wil gebruiken, klik dan hier om de bijbehorende zip code te vinden. In de toekomst kun je de pool gemakkelijk vinden, aangezien we onze eigen URL hebben: https://sportamerika.football.cbssports.com

De spelregels van de Sport Amerika Football Pool zijn duidelijk. Je kiest de winnaars van wedstrijden en ontvangt een punt per goede keuze. Tot vijf (!) minuten voor de wedstrijd kun je een keuze nog wijzigen. Mocht je onverhoopt zijn vergeten een week in te vullen, dan krijg je het laagste aantal behaalde punten van die week minus 1. Daardoor is je seizoen niet direct verloren na één vergeten week. De tie-breaker is het totale aantal punten in de Monday Night Football game.
Mocht de link niet werken of ervaar je andere problemen bij het aanmelden, laat het ons dan weten in de comments.
Good luck and may the odds be ever in your favor!
UPDATE: Mocht je dezelfde melding hebben als in de comments, doe dan het volgende: verander je wachtwoord, zorg dat je ingelogd blijft en klik dan de link in dit artikel naar onze pool.

32-in-32 | New Orleans Saints: op herkansing in 2019

Luuk Dokter
-
0

New Orleans Saints
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 30 het team dat dit seizoen niet op noodlottige wijze achter het net wil vissen: de New Orleans Saints

FREE AGENCY

In 2018 kwamen de New Orleans Saints net te kort in de NFC Championship Game tegen de Los Angeles Rams. In New Orleans heeft iedereen het nog over de hit die hun seizoen beëindigde. Daar wil men in the Big Easy niet meer tegenaan lopen in 2019. Daarom hebben ze, naast het behouden van eigen free agents, strategische versterkingen binnengehaald in de FA-periode. Tight end Jared Cook kwam bijvoorbeeld over van de Oakland Raiders na het pensioen van Benjamin Watson. Overigens kwam Watson terug op zijn pensioen en tekende hij bij de New England Patriots. Cook geldt als een betrouwbare receiver met 10 jaar ervaring in de NFL. Zijn atletisch vermogen en lengte maken hem een ideaal target voor quarterback Drew Brees.
Verder moesten de Saints hun center-positie versterken door het pensioen van Max Unger. Voormalig Vikings back-up Nick Easton vult voor nu het gat dat Unger achterliet. Het was een move die vooral vraagtekens opriep. Easton heeft twee jaar pro-ervaring waarin hij slechts 5 en 12 keer in de basis begon. De Saints betalen hem ruim 22 miljoen dollar over 4 jaar. Dat is veel voor een onbewezen back-up met weinig ervaring.

Vervolgens was de laatste (externe) offensieve versterking running back Latavius Murray. Hij neemt de back-up rol achter Alvin Kamara over van Mark Ingram. Ingram was onhoudbaar als back-up, omdat ze hem simpelweg niet tegen dezelfde salarisvoorwaarden konden behouden. Hij vond zijn heil in Baltimore. Murray vervulde een vergelijkbare rol bij de Minnesota Vikings achter Dalvin Cook. Zijn productie is echter vrij beperkt en met ruim 14 miljoen dollar over 4 jaar is het geen budgetvriendelijke back-up.
Twee noemenswaardige defensieve versterkingen zijn defensive tackles Malcom Brown en Mario Edwards. Zij komen over van respectievelijk de Patriots en New York Giants. Brown neemt de nose tackle positie over van Tyeler Davison en Edwards imponeerde niet. Hij geldt als derde defensive tackle achter Sheldon Rankins en David Onyemata. De overige activiteiten van de Saints in free agency waren het verlengen van eigen free agents. Eén van de spelers wiens contract werd verlengd is back-up quarterback Teddy Bridgewater. Een deftige back-up quarterback achter Brees. Verder tekenden ook inside linebacker Craig Robertson en cornerback P.J. Williams bij.

NFL DRAFT

De NFL draft begon voor de New Orleans Saints in de tweede ronde. Zoals we van ze gewend zijn, waren ze dynamisch en niet bang om kapitaal op te geven voor their guys. Dat deed New Orleans direct met hun eerste pick. Ze gingen 14 plekken omhoog naar #48 om center Eric McCoy (Texas A&M) te draften. Een goede keuze, aangezien McCoy veel hoger had kunnen gaan en de center-positie talent kan gebruiken. FA-aanwinst Easton zal, zeker op de lange termijn, niet voldoende zijn. McCoy wordt qua intelligentie en leiderschap vergeleken met de man die hij moet opvolgen: Max Unger. Dat zijn grote schoenen om te vullen, maar met zijn formaat en atletisch vermogen is de potentie daar.

In de vierde ronde van de draft bewogen de Saints wederom omhoog. De tweede keer in deze draft en de 17e keer in de laatste 13 jaar. Met de 105e keuze overall gingen de Saints voor safety Chauncey Gardner-Johnson. Safety Von Bell wordt een free agent en veteraan Kurt Coleman moest vertrekken. Daarom vult Gardner-Johnson een dreigend gat in de New Orleans defense. Hij zal niet direct de concurrentiestrijd winnen van Bell, maar hij kan wel direct bijdragen aan special teams.
Tenslotte hadden de Saints nog drie picks in rondes 6 en 7. Met de keuze voor safety Saquan Hampton vergrootten ze de diepte van de safety-positie. Ook voor hem geldt dat hij in eerste instantie waarschijnlijk gaat bijdragen aan special teams. Verder werd tight end Alize Mack gekozen. Hij staat te boek als een groot talent, maar dit kwam in zijn laatste college-jaren niet helemaal tot uiting. De laatste pick was outside linebacker Kaden Eliss. Een ruwe diamant die wel eens zou kunnen verrassen.

OFFENSE

De kracht van de New Orleans Saints zal ook dit jaar de offense zijn. De dominantie en het leiderschap van Drew Brees geeft hen een zeer gebalanceerde offense. Gecombineerd met een dominante o-line en elite playmakers in Alvin Kamara en Michael Thomas is de Saints offense uitermate gevaarlijk. De ingenieuze playcalling skills van head coach Sean Payton maakt ze alleen maar gevaarlijker. Meerdere formaties en veel beweeglijkheid vlak voor de snap maakt de offense onvoorspelbaar. Zulke complexe coaching vergt intelligente spelers en daar hebben de Saints er genoeg van. Het begint allemaal bij Brees. De man die bekend staat om zijn obsessieve voorbereidingen op games.
Kamara heeft zich de laatste jaren ontwikkeld tot één van de beste en meest complete running backs in de league. Met het vertrek van Mark Ingram naar Baltimore zal zijn rol alleen maar groter worden. Hij geldt niet als de grootste,  sterkste of snelste back, maar zijn visie en atletisch vermogen maken hem uniek. Zijn nieuwe back-up, Latavius Murray, staat niet bekend als een explosieve back. Murray heeft echter het voordeel dat hij sterk, groot en snel is. Dat maakt hem de ideale back voor de korte afstand. De Saints running game wordt gecomplementeerd door Taysom Hill. Hill is een joker, aangezien hij uit de voeten kan als quarterback, tight end, full back en wide receiver.

Wide receiver Michael Thomas heeft sinds zijn NFL-debuut elk seizoen beter gepresteerd. Dit culmineerde tot een benoeming als All-Pro receiver in 2018. De eerste Saints-receiver die dit ooit presteerde. Net als voor Kamara geldt voor Thomas dat hij geen uitgesproken freak is. Hij is niet groot of snel, maar zijn agressiviteit en competitieve houding maken hem een nachtmerrie voor defensive backs. De nummer 2 receiver is een open positie. Veteranen Ted Ginn Jr. lijkt de voornaamste kandidaat. Echter, het is algemeen bekend dat de Saints youngsters Tre’Quan Smith, Keith Kirkwood en Austin Carr graag zien slagen.
Het voordeel van uitzonderlijke playmakers als Kamara en Thomas is dat er elders ruimte vrij komt. Het aantrekken van tight end Jared Cook is daarom een goede zet. Hij is een upgrade ten opzichte van Benjamin Watson zal een belangrijke rol krijgen in de offense. De andere tight end, Josh Hill, is een zeer geschikte back-up optie. Hill staat ook bekend als een uitstekende blocker.
De skill posities zijn goed bezet, maar minstens zo belangrijk is de o-line. Immers, de skill players moeten wel de mogelijkheid hebben om hun vaardigheden te etaleren. De New Orleans Saints o-line voorziet hun skill players van elite bescherming. Terron Armstead en Ryan Ramczyk vormen het beste tackle-duo in de league. Guards Andrus Peat en Larry Warford zijn essentieel in de run game en houden de pocket in tact voor Brees. Nick Easton en rookie Erik McCoy gaan strijden om de center-positie.

DEFENSE

De New Orleans Saints defense is geen uitzonderlijke unit. Echter, de individuele onderdelen zijn sterk en hier geldt dat het geheel groter is dan de som der delen. De run defense is het sterkste onderdeel. Defensive end Cameron Jordan is daarin de beste speler. Hij is zowel sterk tegen de passing als tegen de run en mist nauwelijks een snap. In Marcus Davenport vonden de Saints vorig jaar een defensive end van een vergelijkbaar kaliber. Ondanks blessures kende hij een prima debuutjaar in 2018. Hij is al een bekwame run defender en met enige doorontwikkeling zullen de sacks zich ook opstapelen.

In free agency werd Malcolm Brown aangetrokken als vervanger van Tyeler Davison op de nose tackle positie. De defensive tackle positie wordt aan het begin van het seizoen verdeeld tussen Onyemata en Edwards. Sheldon Rankins is namelijk geblesseerd, maar keert hopelijk deze maand al terug. Kijken we naar de secondary dan hebben we het natuurlijk over Marshon Lattimore. Voor hem en Marcus Wiliams geldt dat ze een slecht tweede jaar achter de rug hebben. De verwachting is dat ze dit jaar terugkeren op niveau. Halverwege vorig seizoen kwam Eli Apple via een trade met de Giants de cornerback-positie versterken. Hij neemt plaats tegenover Lattimore.
Tenslotte is de safety-positie er een waar New Orleans wat meer productiviteit kan gebruiken. De productie van Marcus Williams ging drastisch omlaag in de tweede seizoenshelft van 2018. Desondanks blijven de Saints enthousiast over hem. Verder is Vonn Bell het meest in zijn element als hij vlakbij de line of scrimmage kan opereren. Van rookie Chauncey Gardner-Johnson wordt verwacht dat hij geregeld het veld ziet.

CONCLUSIE

Als ze al niet gelden als meest getalenteerde team in de league, dan behoren ze in ieder geval onderdeel te zijn van de discussie erover. Brees is, ondanks zijn leeftijd (40), een elite quarterback en het grootste deel van het NFC Championship Game roster is dit seizoen terug. Desondanks blijft het de vraag of de Saints weer een 13-3 seizoen op de mat kunnen leggen. De offense heeft unieke playmakers en de defense is sterk, maar de concurrentie heeft niet stilgezeten. Ze gaan dit jaar ver komen, maar in het reguliere seizoen zal het een klein beetje minder gaan.
VOORSPELLING: 12-4
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Jonathan Bachman/Getty Images

Preview Packers @ Bears: NFL-seizoen 2019 opent in historische stijl

Jasper Roos
-
4


Het 100e NFL-seizoen trapt vannacht af met de 199e ontmoeting tussen de Chicago Bears en de Green Bay Packers, op Soldier Field in Chicago. De meest historische rivalry uit de Amerikaanse footballgeschiedenis luidt het jubileumseizoen in stijl in, want na jaren van Packer-hegemonie zijn de Bears eindelijk weer terug aan de top van de NFC North.

HET NAGY-EFFECT

Voor het eerst in jaren wisten de Chicago Bears vorig seizoen de kaaskoppen uit Wisconsin achter zich te houden. Onder toeziend oog van eerstejaars head coach Matt Nagy en aangevoerd door second-year-quarterback Mitch Trubisky en de nieuw aangetrokken superster Khalil Mack verrasten de Bears vriend en vijand, op weg naar een NFC North-titel en een verdiende plek in de play-offs. Daarin werd ‘Club Dub’ op pijnlijke wijze uit het toernooi ge-double-doinkt door regerend kampioen Philadelphia Eagles. Toch is aan Lake Michigan de toon gezet: het Matt Nagy-effect is for real.
De frisse aanvallende concepten van Chicago’s play caller aan de zijlijn heeft nieuw leven geblazen in een franchise die onder head coaches Marc Trestman en John Fox een enorme achterstand op de Vikings, Lions en Packers had opgelopen. Nagy’s optimistische en opportunistische stijl van coachen, gecombineerd met General Manager Ryan Pace’s gunslinger-manier van teambouwen, hebben van de Bears in slechts een paar seizoenen een vermakelijke contender gemaakt.

Bears head coach Matt Nagy (links) met quarterback Mitch Trubisky (Brian O’Mahoney/Chicago Sun-Times)

GREEN BAY’S JONGE DEFENSE UITBUITEN

Nieuwe offensieve toevoeging David Montgomery maakte indruk tijdens het preseason. Hij kan het de Packers knap lastig maken als Chicago’s starting running back. Verder beschikt de ploeg nog steeds over duveltje-uit-een-doosje Tarik Cohen en zullen receivers Allen Robinson, Taylor Gabriel en Anthony Miller de meeste defensieve aandacht naar zich toetrekken. Riley Ridley, het jongere broertje van Falcons-WR Calvin, staat aan de zijlijn ook te trappelen van ongeduld en vuurpijl Cordarrelle Patterson is de wildcard.
De vraag is of de Packers voldoende topverdedigers hebben om al deze aanvallende weelde af te stoppen. Green Bay’s grootste probleem van vorig seizoen — de nr. 16 defense tegen de pass en nr. 22 tegen de run — is weliswaar geadresseerd, maar is het genoeg? Pass rushers Za’Darius Smith en Preston Smith werden toegevoegd en free safety Adrian Amos verhuisde van Chicago naar Green Bay.
Verder draait de secondary echter op tweedejaars Jaire Alexander, rookie Darnell Savage en derdejaars Kevin King. Van Savage, een first round pick in de afgelopen draft, worden goede dingen verwacht. Het is echter afwachten of hij direct op het hoogste niveau kan aanhaken. Green Bay’s andere first rounder, Michigan’s Rashan Gary, start om die reden waarschijnlijk niet. Hoe dan ook, Trubisky en Nagy zullen mogelijkheden zien om de relatieve onervarenheid van de Packers secondary uit te buiten.

NIEUWE LOOK, ZELFDE DEFENSIEVE DOMINANTIE?

Chicago’s defense deed vorig seizoen de monden openvallen. Defensive coordinator Vic Fangio was een meester als het aankwam op het schemen van verschillende looks van z’n defense. Het leverde hem een plekje als head coach van de Denver Broncos op. Chuck Pagano werd aangesteld als nieuwe Bears DC.
De druk op Pagano zal hoog zijn. De ex-Colts head coach zal zijn eigen stempel op een succes-unit willen drukken. Waar Fangio bekendstond om z’n ingenieuze en (voor tegenstanders) verwarrende play-design, is Pagano een coach met een passie voor de blitz. Met de personele bezetting relatief ongewijzigd zouden de Bears onder Pagano wel eens tot een QB-terreurmachine kunnen uitgroeien. Het is de vraag of dit tegen Aaron Rodgers ook lukt. De quarterback heeft over het algemeen minder moeite met het herkennen en ontduiken van de blitz dan zijn meeste collega’s. Het is aan Pagano om een scheme te ontwikkelen waar de veteraan geen antwoord op heeft.

PACKERS MET NIEUWE HEAD COACH, VERTROUWDE QB

Een wedstrijd in of tegen Chicago is voor Green Bay jarenlang een lekker tussendoortje geweest. Maar liefst 15 van de laatste 18 ontmoetingen eindigden in een overwinning voor de Packers. Vorig jaar was daar een wisseling van de wacht, tijdens een seizoen waarin de Wisconsinites op een derde plek in de NFC North eindigden en de club z’n long-time head coach Mike McCarthy na 13 seizoensweken (4-7-1) z’n congé gaf. Het waren uitgerekend de Chicago Bears die de Packers in week 15 definitief uit de play-offs hielden. Voor het eerst sinds 2005/2006 misten de Packers het postseason dus twee jaar achter elkaar en voor het eerst sinds 1990/1991 noteerde de club twee losing seasons op rij.

Matt LaFleur is het nieuwe, frisse gezicht dat Green Bay de toekomst in moet leiden (video still Packers.com)

Het roer moest dus om in Green Bay. Een stevige overhaul in de coaching staff en de aanstelling van Matt LaFleur als head coach moeten de Packers weer op het rechte pad krijgen. Er werd een aardige hoeveelheid talent aan het roster toegevoegd en een quarterback als Aaron Rodgers maakt alles natuurlijk wel wat draaglijker.
Rodgers heeft überhaupt wat te bewijzen tegen de Bears. Het was namelijk die club die vorig seizoen in december een einde maakte aan zijn NFL-recordstreak van wedstrijden zonder interception. Eddie Jackson pickte de veteraan, die verder volledig onder controle werd gehouden door een ongelooflijke Bears-defense: 25-42, 274 YDS, 0 TD, 1 INT.
Opvallend genoeg koos de veteraan ervoor om dit preseason niet in actie te komen. Het ontbreekt Rodgers dus volledig aan wedstrijdritme en het duel tegen de Bears wordt zijn eerste onder leiding van LaFleur. Dit kwam Green Bay’s hoop in bange dagen op de nodige kritiek te staan. Het deed ook de vraag rijzen of LaFleur wel tegen de notoire koppigheid van Rodgers opgewassen is.

NEVER UNDERESTIMATE RODGERS

Chicago (en de rest van de NFL-kijkende wereld) zal echter één ding weten: je mag Aaron Rodgers nooit onderschatten. Hoewel de Pack met een volledig nieuwe offense en een nieuwe head coach ten tonele zal verschijnen, blijft de QB zijn usual self. Hij is stoïcijns, heeft enkele van de meeste legendarische fourth quarter comebacks op zijn naam staan en droeg zijn team vele malen naar victorie. Daarbij is Rodgers 16-5 tegen de Bears in zijn carrière en heeft hij een 45/10 touchdown-to-interception-ratio tegen de Chicagoans. Met wapens als Davante Adams, Marquez Valdes-Scantling en Geronimo Allison heeft hij in elk geval voldoende receivers om uit te kiezen.
De wideouts moeten het echter wel opnemen tegen één van de meeste gevreesde secondaries in de NFL. Safeties Eddie Jackson en Ha Ha Clinton-Dix, plus cornerbacks Prince Amukamara en Kyle Fuller zijn (letterlijk en figuurlijk) geen kleine jongens in de league. Combineer dit kwartet met linebackers Danny Trevathan, Roquan Smith, Leonard Floyd en (natuurlijk) Khalil Mack, en Rodgers zal zijn handen vol hebben met de Bears D.

PICK

De Bears hebben goede kaarten om de Packers-offense stil te houden, maar iedereen in Chicago weet: never underestimate Aaron Rodgers. Vorig seizoen splitsten de teams hun tweeluik; Green Bay won de eerste ontmoeting nipt met 24-23, terwijl de Bears orde op zaken stelden in december: 24-17. Voor deze wedstrijd legt Vegas het voordeel bij Chicago. Wij voorspellen ook dat Chicago er back-to-back-wins van maakt. Packers @ Bears: 14-28.

Coverfoto: Quinn Harris-USA TODAY Sports

NFL 32-in-32 | Kansas City Chiefs: een nieuwe gooi naar de Super Bowl

Toon Aerts
-
0

Kansas City Chiefs
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 29 het team dat dit jaar een nieuwe gooi wil doen naar de Super Bowl: de Kansas City Chiefs

FREE AGENCY

Na een topseizoen met een 12-4 record dat pas eindigde in overtime van de AFC Championship game, willen de Chiefs dit seizoen all the way gaan. Om dat doel te bereiken, waren er wel een aantal wijzigingen nodig, voornamelijk in de defensie. De defense was slecht vorig seizoen. Erg slecht. Ze is dan ook nagenoeg helemaal gewijzigd afgelopen zomer, inclusief nieuwe defensieve coordinator Steve Spagnuolo. Op safety werd de portemonnee boven gehaald voor Tyrann Mathieu. Hij werd de bestbetaalde safety in de NFL.
Verder in de secondary werd ook cornerback Bashaud Breeland overgenomen van de Green Bay Packers. In augustus kwam daar nog Morris Claiborne bij. Hij is evenwel geschorst voor de eerste vier games van het seizoen. De d-line tenslotte kreeg een face-lift in de vorm van defensive ends Frank Clark en Emmanuel Ogbah.

Offensief was er minder nood aan versterking na het topjaar 2018. Er werd gebroken met running back Kareem Hunt na een zaak van huiselijk geweld. In zijn plaats kwam – op 31 augustus pas – LeSean McCoy. Een onverwachte aanwinst voor het seizoen 2019 was Tyreek Hill. Hij was een cruciale pion in de Chiefs-offense vorig seizoen, maar keek tegen een potentiële schorsing voor kindermisbruik aan. De NFL gaf het onderzoek echter geen gevolg en dus kan Hill gewoon het uniform aantrekken vanaf game 1.

NFL DRAFT

De Chiefs gaven hun 1ste ronde pick op voor Frank Clark en dus werd er pas in de tweede ronde voor het eerst gekozen. Die eerste keuze ging naar wide receiver Mecole Hardman uit Georgia. Hardman kan in de slot spelen en beschikt over veel snelheid en explosiviteit. Kwaliteiten waar head coach Andy Reid zonder meer van houdt. Nog in de tweede ronde werd safety Juan Tornhill gedrafted. De Virginia-alumnus gooide hoge ogen tijdens training camp en zou wel eens op heel veel snaps kunnen rekenen naast strong safety Tyrann Mathieu.

In de derde ronde viel het oog van Reid en co op Khalen Saunders, defensive tackle uit Western Illinois. Hij kan leren achter een van de betere tackles in de NFL, Justin Jones. In de zesde ronde werden nog eens twee spelers gedrafted: Rashad Fenton (CB, South Carolina) en Darwin Thompson (RB, Utah State). De laatste Chiefs-pick kwam er in de zevende ronde met guard Nick Allegrettiuit Illinois.

OFFENSE

Wie Kansas City Chiefs offense zegt, zegt Patrick Mahomes Jr. De 10e pick van de 2017 draft, die slechts één game speelde in dat seizoen, kwam als een komeet de NFL binnen in 2018. Hij gooide voor meer dan 5000 yards, wierp 50 (!) touchdowns en haalde met recht en rede de MVP-titel binnen. In de play-offs sloeg hij de Indianapolis Colts tegen het canvas met 278 passing yards en een rushing touchdown. In de AFC Championship game ging het maar net mis tegen de latere Super Bowl winnaar New England Patriots.

Mahomes kan rekenen op een wapenarsenaal om u tegen te zeggen. Tyreek Hill is de nummer 1 receiver, maar naast Hill zijn er ook nog Sammy Watkins en Demarcus Robinson die een constant gevaar vormen. Met het pensioen van Rob Gronkowski beschikt Kansas City wellicht ook over de beste tight end in de NFL, Travis Kelce (als hij dat vorig jaar al niet was). Kelce ving tien touchdowns vorig seizoen, gekoppeld aan 103 recepties voor 1336 yards. Als hij dat niveau dit seizoen kan evenaren, heeft menig defensie in de AFC een probleem.
Op running back is er geen Kareem Hunt meer. De fakkel wordt deels overgenomen door Damien Williams. De vraag is of Williams wel een heel seizoen fit kan blijven als RB1. LeSean McCoy zal waarschijnlijk ook veel minuten krijgen, aangezien hij eerder al met Andy Reid samenwerkte. Een running back by committee-situatie dus, die beide running backs fit kan houden voor een diepe play-off run.

DEFENSE

Zoals eerder gezegd was de defensie het zorgenkind van de Chiefs vorig seizoen. Deze werd aangepakt in de zomer en ziet er nu helemaal anders uit. In de d-line wordt left tackle Chris Jones, die vorig jaar nog 15,5 sacks registreerde, nu omringd door Alex Okafor en Frank Clark.

In de secondary is het uitkijken naar de impact van de ervaring van cornerback Bashaud Breeland. Breeland heeft er echter een wankel seizoen bij de Packers opzitten en is misschien niet het antwoord waar de Chiefs naar op zoek zijn. Aan zijn overkant zal Charvarius Ward spelen. Toch een risico, gezien het hier een undrafted free agent in zijn tweede seizoen in de NFL betreft. Op safety zitten de Chiefs wellicht safe (pun intended) met Tyrann Mathieu, Daniel Sorensen en rookie Juan Tornhill.

CONCLUSIE

De Kansas City Chiefs zijn klaar om hun kunststukje van vorig seizoen nog eens over te doen. Ze hebben de offensieve wapens en hebben tenminste geprobeerd enkele defensieve zorgen weg te werken. De defensie zal nog steeds niet bij de besten in de NFL horen, maar dat hoeft niet eens een probleem te zijn als de offense opnieuw schittert. Aan Patrick Mahomes en co om dit seizoen te bevestigen en nog een stapje verder te zetten. Een stapje verder, dat betekent dan een trip naar Super Bowl LIV.
VOORSPELLING: 12-4
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Jamie Squire/Getty Images

LA Rams leggen QB Jared Goff langdurig vast met megacontract

Ton de Vries
-
0


Jared Goff, voormalige ster-quarterback van de University of California, wist in eerste instantie niet te imponeren in de NFL. Hij verloor alle zeven wedstrijden die hij in 2016 startte. Na 2017 werd alles anders. Met de komst van Sean McVay werd Goff de onbetwiste nummer 1. McVay wist hem naar grote hoogte te stuwen, met als hoogtepunt het halen van de Super Bowl in 2019. Na dit resultaat besloten de Rams vol in te zetten op hun QB1.

MEGACONTRACT

De LA Rams verlengen het rookie contract van Goff met 4 jaar en betalen hem 134 miljoen dollar, waarvan 110 miljoen dollar gegarandeerd. Hiermee ligt de jonge quarterback vast tot en met het seizoen 2024. Het contract is niet het het duurste contract in de NFL; Matt Ryan van de Atlanta Falcons gaat de komende 5 jaar 150 miljoen dollar verdienen en Russell Wilson (Seattle Seahawks) krijgt het meeste per jaar: 35 miljoen dollar. Goff staat echter wel bovenaan de lijst met gegarandeerd salaris. Uit het contract blijkt een rotsvast vertrouwen van de Rams in de rijzende NFL-ster.
Die 134 miljoen lijkt een gigantisch bedrag voor de Rams. Toch kan dit de komende jaren wel eens een koopje blijken. Waar het vroeger de trend was dat quarterbacks verlenging kregen na vier jaar in de NFL, is Goff na Carson Wentz de volgende grote naam die al na drie jaar een megacontract krijgt. Belangrijke reden is dat elk jaar het maximum salaris dat teams uit mogen geven omhoog gaat. Hierdoor zal in de toekomst het contract van Goff relatief minder drukken op het salarishuis dan nu het geval lijkt. Door de stevige inflatie op de markt voor quarterbacks hadden de Rams mogelijk volgend jaar veel meer moeten betalen, zeker als Goff weer een topseizoen zou draaien. Op deze manier is de druk er een beetje af voor de ex-Cal-ster. De Rams hebben hiermee een solide basis om komende jaren op door te bouwen.

TWIJFELS

Ondanks het vertrouwen dat de Rams in hem hebben en zijn uitstekende seizoen vorig jaar, zijn er ook twijfels over dit megacontract. Met een offensive line als die van de Rams en playmakers als Gurley II, Woods, Cooks en Kupp zou bijna elke quarterback goed voor de dag moeten kunnen komen. Kan Goff het ook waarmaken als Gurley weer een langere periode geblesseerd raakt? Goff behaalde in het reguliere seizoen vorig jaar 4.688 yards en was vijfde in yards per wedstrijd van alle quarterbacks. In de play-offs, veelal zonder Gurley, daalden zijn yards per wedstrijd echter naar 237 (293 in reguliere seizoen). Daarmee was hij slechts zevende van alle quarterbacks in de play-offs.
Daarnaast presteerde hij niet altijd onder druk. Hij zal nog wel eens wakker liggen van de late interception van Stephon Gilmore tijdens de Super Bowl. Er zijn ook heel wat quarterbacks in de NFL die over een lange periode een consistent hoger niveau hebben laten zien dan Goff, maar een stuk minder verdienen. De vraag blijft dus of Goff het kan waarmaken als het er echt op aan komt.

FLEXIBILITEIT

Ook gaat het ten koste van flexibiliteit in het salarishuis van de Rams. Wellicht blijkt deze deal later een koopje, maar het is niet het enige megacontract voor de ploeg uit LA. Defensive tackle Aaron Donald tekende vorig jaar een lucratieve contractverlenging voor 6 jaar en $135 miljoen. Met Todd Gurley II hebben de Rams, na Zeke Elliott, ook nog eens de duurste running back langdurig vastliggen. Het is daardoor de vraag of het team in de breedte net zo sterk kan blijven in de toekomst.

DAK PRESCOTT

Interessant is om te volgen wat dit gaat doen met andere contractverlengingen voor quarterbacks die in de lucht hangen. Met name de situatie rond Dak Prescott in Dallas spreekt nu tot de verbeelding. Prescott zou $40 miljoen per jaar verwachten van de Cowboys, terwijl eigenaar Jerry Jones maximaal $30 miljoen wil uitgeven. Deze deal zal de Cowboys-baas kracht bij zetten. Dak Prescott’s statistieken zijn niet veel beter dan die van Jared Goff. Ook heeft Prescott zijn team nog nooit ver in de playoffs gekregen. Wel zal Prescott positief verrast zijn geweest met het hoge gegarandeerde bedrag in het contract van Goff.

(Coverfoto: Sean M. Haffey/Getty Images)

NFL 32-in-32 | Los Angeles Chargers: problemen houden potentie tegen

Luuk Dokter
-
0

Los Angeles Chargers
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 28 het team dat met of zonder Melvin Gordon weer een diepe run wil maken in de play-offs: de Los Angeles Chargers

FREE AGENCY

Het rommelt in Los Angeles. Tenminste, bij de Los Angeles Chargers. Star running back Melvin Gordon weigert te spelen voor de Chargers totdat zijn contract geüpgraded is. De general manager van de Chargers, Tom Telesco, heeft laten weten niet met Gordon te onderhandelen tot na dit seizoen. Met andere woorden: je zoekt het maar uit. Inmiddels heeft Gordon toestemming om met andere teams te praten en mogelijke trade-opties te verkennen. In week 1 hoeven de Chargers niet op hem te rekenen en wellicht geldt dit voor het hele seizoen. Dat zou een flinke aderlating zijn voor een team dat in free agency niet bepaald met contracten strooide.

Het grootste contract dat de Chargers uitdeelden, was aan back-up quarterback Tyrod Taylor. De voormalig Buffalo Bill en Cleveland Brown tekende een contract voor 11 miljoen dollar over twee jaar. De nickname T-mobile zegt genoeg over de wendbaarheid van Taylor. Zijn aanwezigheid betekent dat de Chargers een betrouwbare back-up hebben indien, de doorgaans vrij robuuste, Philip Rivers een blessure oploopt. Defensive tackle Brandon Mebane en outside linebacker Thomas Davis tekenden vergelijkbare contracten in Los Angeles. Mebane (34) verlengt zijn contract bij de Chargers. Hij was de laatste drie seizoenen één van de defensieve captains en is een belangrijke factor tegen de rush offense. Davis is, evenals Mebane, wat ouder (36) en heeft drie operaties aan zijn kniebanden achter de rug. Fitheid is dus een risico. Niettemin geldt hij als een goede linebacker die vooral de rush defense moet verbeteren. In Carolina is hij recordhouder met 1,094 tackles.
Naast Mebane werden ook de contracten van safety Adrian Philips en linebacker Denzel Perryman verlengd. Philips is een veelzijdige speler die op de drie linebackerposities, de twee safetyposities en in special teams uit de voeten kan. Zijn veelzijdigheid is ook een valkuil. In 2018 kwam hij in 638 snaps in actie door blessures op de linebacker positie. Perryman is één van de betere run stoppers in de Chargers defense. De grootste zorg is fitheid: in de laatste drie seizoenen miste hij 15 van in totaal 57 wedstrijden.
De Charges leden twee grote verliezen in free agency. Wide receiver Tyrell Williams tekende een flink contract in Oakland (44 miljoen dollar over 4 jaar) en defensive tackle Darius Philon vertrok naar de Cardinals (10 miljoen over 2 jaar, maar is onlangs ontslagen na een incident met de politie). Ook cornerback Jason Verrett vertrok (49ers, 3 miljoen over 1 jaar), maar zijn vertrek zal minder gevoeld worden.

NFL DRAFT

De grootste need voor de Los Angeles Charges was defensive tackle. Met hun eerste keuze vulden ze deze direct. Defensive tackle Jerry Tillery (Notre Dame) is lang en atletisch. De verwachting is dat hij ruimte kan maken voor defensive ends om de quarterback te bedreigen. In zijn laatste seizoen bij Notre Dame liep hij een schouderblessure op, maar dat heeft hem dit off-season niet gehinderd. In de tweede ronde kozen de Chargers Nasir Adderley (cornerback, Delaware). Ondanks zijn ervaring als cornerback vormt hij straks één van de sterkste safety duo’s in de AFC West met 2018 rookie sensatie-Derwin James, die in 2019 de eerste weken zal missen met een blessure.

Vervolgens versterkten de Chargers zich in ronde 3 en 4 met een offensive tackle en een inside linebacker. OT Trey Pipkins (Sioux Falls) vult één van de andere needs van de Chargers. Hij geldt als een ruwe diamant die wat tijd nodig heeft met o-line coach Pat Meyer voor hij een veld betreedt. ILB Drue Tranquill (Notre Dame) is een diepte-aanwinst die zeer waarschijnlijk zijn strepen moet gaan verdienen in special teams.
Tenslotte gingen ze in de laatste drie rondes voor Easton Stick (quarterback, North Dakota State), Emeke Egbule (defensive end, Houston) en defensive tackle Cortez Broughton (Cincinnati).

OFFENSE

In 2018 was Philip Rivers wederom de man waar de offense omdraaide. Hij kende een zeer sterk seizoen met 32 touchdowns en een completion percentage van 68. Op zijn 37e gaat hij zijn 14e seizoen in als Chargers quarterback, maar de tand des tijds lijkt weinig invloed op hem te hebben. Het team heeft haar interesse in een contractverlenging al uitgesproken. Men zou ook gek zijn om hem, met zijn kwaliteiten en zijn staat van dienst, niet als een Charger met pensioen te laten gaan.
De o-line is niet per se de sterkste unit van de Los Angeles Chargers, maar Rivers weet er handig om heen te manoeuvreren. Zijn snelle worp en kalme mindset helpt hem om te gaan met een bezwijkend pocket. Left tackle Russell Okung en center Mike Pouncey gelden als sterkhouders, maar right tackle Sam Tevi en left guard Dan Feeney zijn van back-up niveau. De diepte op hun posities is niet groot en daarmee is de o-line een zwak punt in de Chargers offense. Vooral omdat Okung op moment van schrijven nog niet terug is van een blessure die hem al heel de voorbereiding aan de kant houdt.

Verder is er geen schaarste aan kwaliteit. Running back duo Melvin Gordon en Austin Ekeler is één van de beste in de NFL, mits Gordon blijft. In 2018 waren ze goed voor 2,333 yards en 20 touchdowns. Als het duo compleet blijft, kunnen deze getallen groeien. De afwezigheid van Gordon in, in ieder geval, week 1 zal echter al wat roet in het eten gooien. Momenteel staat Ekeler als RB1 op de depth chart en vinden we Justin Jackson daar als RB2. Tweedejaars Jackson is geen Melvin Gordon, maar geldt wel als een talentvolle running back.
Gelukkig hebben de Chargers ook een serieuze playmaker in voormalig #7 pick Mike Williams. In 2018 maakte hij een enorme groei door en haalde hij 10 touchdowns in 43 catches. Nu Tyrell Williams bij Oakland zit, zal Mike alleen maar een grotere rol krijgen. Slot receiver Keenan Allen completeert samen met Hunter Henry een sterk receiver trio. Een prettige groep targets voor Rivers.

DEFENSE

De manier waarop de Los Angeles Chargers in de 2018 play-offs afrekenden met de Ravens was zorgwekkend voor Baltimore en hoopgevend voor de league. Met maar liefst zeven defensive backs kwam Lamar Jackson niet aan rennen of gooien toe. Gezien de diepte van de defensive back posities enorm is, kan deze strategie dit jaar zo weer gebruikt worden.
Voor deze strategie is het essentieel dat men beschikt over een veelzijdige safety. In Derwin James beschikken ze in LA over een safety die ook uit de voeten kan als cornerback, edge rusher en linebacker. Maar helaas voor de Chargers moeten ze hem de eerste seizoenshelft missen.

Fit blijven is het mantra voor de Chargers defense in 2019. De pass rush stelde namelijk weinig voor zonder de geblesseerde Joey Bosa. Om de defense optimaal te laten profiteren van het elite-duo dat hij vormt met collega-edge rusher Melvin Ingram moet Bosa fit blijven. De zogenaamde interior rush wordt een niveau hoger gebracht door draft pick Jerry Tillery. Met zijn formaat en snelheid vormt hij een serieuze bedreiging voor offenses.
In free agency versterkten de Chargers zich met veteran linebacker Thomas Davis. Zijn atletisch vermogen, gecombineerd met instinct en ervaring maakt hem een cruciale upgrade van de defense. Hij vult dan ook een positie die gold als een zwakker onderdeel van de defense.

CONCLUSIE

Het helpt de Los Angeles Chargers in ieder geval dat het grootste deel van het 12-win roster terugkeert in 2019. Ze hebben veel jonge, talentvolle spelers die zich in het komende seizoen nog verder zullen ontwikkelen. Er zijn weinig teams die daarover beschikken en er zijn nog minder teams die beschikken over een quarterback als Philip Rivers. Indien de o-line hem uit de ziekenboeg houdt, kan de 37-jarige zich wederom opmaken voor een topjaar. Voor Rivers zou het prachtig zijn om in zijn 14e jaar zijn eerste opwachting in de Super Bowl te maken. Echter, de afwezigheid van Gordon kan een grote impact hebben op de uitkomst van dit seizoen.
VOORSPELLING: 9-7
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Harry How/Getty Images

1...423424425...805Pagina 424 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU