Home Blog Pagina 425

NFL 32-in-32 | Indianapolis Colts: is er leven na Andrew Luck?

0

Indianapolis Colts: Jacoby Brissett
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 26 het team dat onverwachts door moet zonder franchise-quarterback: de Indianapolis Colts


FREE AGENCY


24 augustus 2019. De dag waarop alles veranderde voor de Indianapolis Colts. Franchise quarterback Andrew Luck kondigde zijn plotse en onverwachte pensioen aan. Hiermee liet hij de Colts achter met niets meer dan herinneringen, tranen en twijfels. De fysieke en mentale tank van Luck was leeg en we moeten allemaal een diepe buiging maken voor deze moedige beslissing. Desalniettemin betekende het einde van Lucks carrière en enorme streep door de rekening voor de Colts. General manager Chris Ballard had er alles aan gedaan om het team klaar te stomen voor een gooi naar de Super Bowl.

De twee grote aanwinsten van het tussenseizoen waren pass rusher Justin Houston, van de hand gedaan door de Chiefs, en wide receiver Devin Funchess. Zowel defensief als offensief kwalitatieve toevoegingen die de Colts in staat moesten stellen om het nog beter te doen dan de 10-6 van vorig seizoen. Grote verliezen vielen er niet op te tekenen en enkele sleutelspelers van vorig seizoen werden verlengd. Daaronder vallen cornerback Pierre Desir, safety Clayton Geathers, DT Margus Hunt en guard Mark Glowinski. Ook ouwe getrouwe kicker Adam Vinatieri doet er nog een jaartje bij.
Deze transacties zijn natuurlijk niet voor niets geweest en de Colts zijn nog steeds een degelijk team. Maar de man waarom het allemaal draaide, de man voor wie dit team werd opgebouwd, die zien ze bij de Colts nooit meer terug (althans niet under center).


NFL DRAFT


GM Chris Ballard en de Colts hebben het draft-spelletje goed begrepen. Het is in essentie een loterij. De Indianapolis Colts hebben de afgelopen Draft verschillende malen het wapen van de trade ingezet om picks te verzamelen. Uiteindelijk kwamen er tien nieuwe spelers bij. De eerste toevoeging kwam er in de tweede ronde, in de vorm van cornerback Rock Ya-Sin uit Temple. Ya-Sin is een playmaker die goed is als mandekker. Vorig seizoen bij Temple registreerde hij 44 tackles en twee intercepties. Bij de Colts zal hij zo goed als zeker meteen op significante playtime kunnen rekenen. De tweede pick van de tweede ronde ging ook naar een defensieve speler. Ben Banogu (TCU) is een snelle defensive end die de Colts pass rush meteen moet versterken. Het voordeel van Banogu is dat hij met zijn atletische vermogen ook als linebacker uit de voeten kan en dus de Colts op meerdere posities kan helpen. Hij voegt zonder twijfel diepte toe aan de Colts-defensie.

Met een derde 2e ronde pick kozen de Colts voor wide receiver Parris Campbell (Ohio State). De aalvlugge Campbell liep met 4.31 seconden de snelste 40-yard dash tijdens de combine. Hij is een welgekomen extra wapen in een receiver-korps dat vorig jaar al te vaak enkel op T.Y. Hilton kon rekenen. In de derde ronde viel het oog van de Colts op linebacker Bobby Okereke uit Stanford. Hij zal Anthony Walker aflossen als vinnige middle linebacker in de snelle Colts-defensie.
De overige zeven picks van de Colts: Khari Willis (S, Michigan State), Marvel Tell (S, USC), E.J. Speed (LB, Tarleton State), Gerri Green (DE, Mississippi State), Jackson Barton (T, Utah) en Javon Patterson (G, Ole Miss).


OFFENSE


Wat doe je wanneer je je belangrijkste speler verliest twee weken voor de start van het seizoen? Het enige wat je als team kan doen, is de back-up een kans geven en hopen dat de schade meevalt. Zo valt dit seizoen onverwacht alle offensieve druk op de schouders van Jacoby Brissett. Volgens head coach Frank Reich is Brissett een top-twintig quarterback in de NFL. De geschiedenis spreekt hem alvast tegen. In 2017, toen Luck het volledige seizoen miste en Brissett de fakkel over nam, eindigden de Indianapolis Colts 4-12 en kon Brissett geen geweldige statistieken voorleggen.
De omstandigheden voor de voormalige New England Patriot zijn dit seizoen weliswaar beter dan toen. De o-line is drastisch verbeterd en het arsenaal aan offensieve wapens is in het tussenseizoen nog wat uitgebreid. De quarterback hoeft dit seizoen niet enkel naar T.Y. Hilton te kijken bij de wide receivers. Met Devin Funchess is een bekwame WR2 aangetrokken. Parris Campbell is een veelbelovende rookie. Hilton van zijn kant wil verder bouwen op zijn goede 2018, waarin hij zes touchdowns scoorde en 1270 receiving yards liet optekenen.

Bij de Colts zijn niet alleen de wide receivers goed in het vangen van de bal. Er lopen ook twee uitstekende tight ends rond. Eric Ebron haalde vorig seizoen de Pro Bowl in wat voor hem een topseizoen was. Hij liet 750 receiving yards optekenen en was goed voor maar liefst dertien touchdowns. Dat zijn er even veel als receiver Davante Adams van Green Bay en slechts twee minder dan Antonio Brown. Naast Ebron is er ook nog Jack Doyle die terugkeert van een blessure.
Ten slotte is er nog running back Marlon Mack. Mack start aan zijn derde seizoen in Indy en zal een steeds belangrijkere rol toebedeeld krijgen. Vorig jaar rondde hij net niet de kaap van de duizend rushing yards en liep hij negen touchdowns binnen (naast ook 1 receiving touchdown). Mogelijks kan Mack de tekortkomingen van Brissett opvangen door meer de bal toegespeeld te krijgen.


DEFENSE


De defensie was een van de krachten van Indianapolis vorig seizoen en daar wil men dit seizoen op voortbouwen. Zeker met het wegvallen van Andrew Luck lijken de successen van de Colts te zullen staan of vallen met de prestaties van de defense. Justin Houston is de nieuwe sterkhouder in de D-line. Aan zijn overkant speelt Jabaal Sheard. Op nose tackle strijden jong talent Tyquan Lewis en veteraan Margus Hunt om de startpositie. Darius Leonard keert terug op weakside linebacker na een schitterend rookie-seizoen in 2018. Leonard haalde het First Team All-pro en werd verkozen tot Defensive rookie of the year. Zeer terechte accolades voor een knaap die in zijn eerste seizoen meteen het meest aantal tackles (163) liet optekenen. Op de middle linebacker-positie hoopt rookie Bobby Okereke op zoveel mogelijk snaps in de schaduw van starter Anthony Walker.

De secondary van de Colts oogt jong, fris en atletisch. Pierre Desir en Clayton Geathers tekende nieuwe deals in de zomer en met Rock Ya-Sin en Khari Willis werden er nieuwe talenten gedrafted. De andere cornerback Kenny Moore II plukte drie intercepties vorig seizoen en heeft zijn beste jaren wellicht nog voor zich. De jonge Malik Hooker, tenslotte, heeft eveneens laten zien een pak potentie te hebben op free safety.


CONCLUSIE


De supporting cast van de Indianapolis Colts oogt indrukwekkend. Zowel offensief als defensief is het team in de zomer van 2019 versterkt. Alleen heeft de hoofdrolspeler in augustus de bühne verlaten. Met Andrew Luck is Indy’s belangrijkste speler verdwenen en is de ambitie om een Super Bowl-titel binnen te halen zo goed als onthoofd. De vraag is nu of Jacoby Brissett de schade voldoende kan beperken om toch nog een play-offs-plekje te versieren. Hij mag ons steeds verbazen, maar de recente geschiedenis spreekt alvast niet in zijn voordeel. De Colts zullen er alles aan doen om Captain Andrew Luck te eren met een goed seizoen. Goeie intenties volstaan echter niet en de Colts zullen de AFC South niet winnen.


VOORSPELLING: 5-11
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Robert Hanashiro/USA Today Sports

NFL 32-in-32 | Chicago Bears: NFC North titelhouder wil doorstomen

0

Chicago Bears: Khalil Mack
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 25 het team dat voor het eerst in acht jaar de NFC North won: de Chicago Bears


FREE AGENCY


Na een behoorlijk succesvol seizoen in 2018 (12-4 en divisiewinst) hielden de Chicago Bears het redelijk rustig in free agency. Slechts vijf spelers werden aangetrokken, waarvan twee verdedigers. Safety Ha Ha Clinton-Dix werd gehaald om de naar Green Bay vertrokken Adrian Amos te vervangen. Clinton-Dix begon het jaar nog in het shirt van de Packers, maar werd halverwege het seizoen naar de Washington Redskins getrade. Nu maakt hij dus zijn rentree in de NFC North.
Cornerback Buster Skrine kwam over van de New York Jets en vervangt Bryce Callahan. Hoewel hij bepaald niet de meest getalenteerde corner in de league is, is het met hem makkelijker om de gedrafte Duke Shelley rustig te brengen.

De overige drie aanwinsten versterken de aanval. Running back Mike Davis was vorig seizoen nog backup bij de Seattle Seahawks en zal dit jaar het running back trio ‘Run DMC’ (Davis, Montgomery, Cohen) compleet maken. Met Davis hebben de Bears een solide backup in huis gehaald die, als hij in zijn carrière minder blessureleed kende, wellicht ergens als starter aan de bak kon. Running back Jordan Howard mocht vertrekken naar de Philadelphia Eagles. Zijn manier van spelen past niet in het systeem van coach Matt Nagy.
Met Cordarrelle Patterson hebben de Bears een heel veelzijdige speler in huis gehaald. Patterson kan uit de voeten als receiver en running back, maar heeft in het verleden laten zien ook als returner zijn mannetje te staan.
Offensive lineman Ted Larsen keert na twee seizoen Miami terug naar Chicago. In 2016 speelde de 32-jarige veteraan ook al voor de Bears. Larsen is vooral gehaald als dieptespeler.


NFL DRAFT


Vanwege trades in 2018 hadden de Bears dit jaar geen picks in de eerste twee rondes van de NFL draft. Ook nu ging general manager Ryan Pace in de derde ronde op zoek naar een geschikte tradepartner. Uiteindelijk vond hij de New England Patriots daartoe bereid en kozen de Bears 14 plekken hoger op #73. Zo kon Iowa State Cyclone running back David Montgomery worden gedraft. Met Montgomery verwachten de Bears een snelle, ongrijpbare speler in huis te hebben die ook in staat is om routes te rennen en ballen te vangen.

Wide receiver Riley Ridley, broertje van Atlanta Falcon Calvin Ridley, werd in de vierde ronde opgepikt. Cornerback Duke Shelley werd gekozen in de zesde ronde en de verwachting is dat hij rustig klaargestoomd wordt voor de NFL. Hij zal dus niet meteen starten.
In de zevende ronde mochten de Bears maar liefst twee keer kiezen en gingen daarbij vooral voor diepte. Running back Kerrith Whyte Jr. en cornerback Stephen Denmark. De laatste is inmiddels aan de practice squad toegevoegd en Kerrith Whyte geldt als de vierde running back op het roster.


OFFENSE


Na jaren van voorspelbare aanvalspatronen waait er sinds het aantrekken van coach Matt Nagy (2018) een frisse wind op Soldier Field. Zijn filosofie van creatieve playcalling verraste vorig jaar vriend en vijand. Hoewel het resultaat nog wat wisselvallig was, zullen de Bears voortborduren op deze stijl.
Alles valt of staat natuurlijk met de quarterback. Mitchell Trubisky presteerde vorig seizoen wisselvallig, maar lijkt zich langzaam maar zeker te ontwikkelen tot een prima speler. De Chicago Bears rekenen erop dat Trubisky in zijn tweede jaar in het systeem van coach Nagy een nieuwe stap voorwaarts maakt. Aan de spelers om hem heen zal het in elk geval niet moeten liggen.

Eén van de pijlers onder de speelstijl van coach Matt Nagy is verwarring zaaien. Door vanuit dezelfde basisopstelling zoveel mogelijk verschillende plays uit te voeren, wordt het voor de tegenstander lastiger in te schatten wat de aanval gaat doen. Nagy gebruikt daarom graag spelers die multi-inzetbaar zijn. Met David Montgomery, Tarik Cohen, Cordarrelle Patterson en Anthony Miller hebben de Bears een arsenaal aan running backs die prima ballen kunnen vangen en receivers die ook over de grond hun mannetje staan. Voeg daar de snelheid van Taylor Gabriel en de fysiek sterke Allen Robinson aan toe en je hebt een uitgebalanceerde groep spelers die het de meeste verdedigingen in de NFL lastig kan maken.
In de offensive line zijn er geen veranderingen. De vijf starters van vorig seizoen keren terug. Voor de ontwikkeling van een jonge quarterback is het prettig dat er continuïteit in de o-line is. De Bears onderkenden dat door Cody Whitehair langer aan zich te binden.
De tight end-positie lijkt op het eerste gezicht de meeste zorgen te geven. Trey Burton begint waarschijnlijk geblesseerd aan het seizoen en zijn backup, Adam Shaheen, kende in zijn korte carrière ook al de nodige blessures.


DEFENSE


De verdediging was het afgelopen seizoen met afstand het meest imposante onderdeel van de Bears. Defensive coordinator Vic Fangio was al een aantal jaren bezig om een prima verdediging neer te zetten in The Windy City. Met het aantrekken van Khalil Mack vlak voor de seizoensstart in 2018 werd de Bears defense angstaanjagend. Quarterbacks van de tegenstander stonden voortdurend onder druk van de defensive line. Daarnaast noteerde de secondary de ene interception na de andere. Dit succes leverde Fangio een positie als hoofdcoach op bij de Denver Broncos. De Bears haalden Chuck Pagano als zijn vervanger. Aan hem de zware taak om opnieuw de beste verdediging van de NFL neer te zetten.

Het talent is ontegenzeggelijk aanwezig. De Bears beschikken met Khalil Mack niet alleen over één van beste pass rushers in de league. Met defensive tackles Akiem Hicks en Kyle Fuller en Eddie Jackson in de secondary is verdediging ruim voorzien van pro-bowlers.
Veel analisten voorspellen dit seizoen een regressie van de Bears-verdediging. Nu is dat natuurlijk best een veilige voorspelling. De rest van de NFL zit namelijk niet stil en de Bears hebben net hun coordinator verloren. Aan de andere kant zijn de beste spelers gebleven, is er veel jong talent en geldt Chuck Pagano bepaald niet als koekenbakker. Zo heeft hij als secondary coach en defensive coordinator bij de Baltimore Ravens vier seizoenen bijgedragen aan uitstekende defenses. De tegenstanders van Bears zullen in elk geval hun borst nat maken.


CONCLUSIE


De Chicago Bears zijn het team to beat in de NFC North. Hoewel ze in Green Bay, Minnesota en Detroit ook niet stil gezeten hebben zijn de Bears favoriet om weer met de divisie aan de haal te gaan. Er is eigenlijk maar één echt probleem en dat is de kicker positie. Iedereen herinnert zich de ‘double doink’ waarmee het seizoen vorig jaar abrupt ten einde kwam. Met Eddie Pineiro hopen ze in Chicago zoiets niet meer mee te maken, maar op dit moment is simpelweg niet te zeggen of de Bears zich daar hebben verbeterd.
Aanvallend moeten de Bears wel veel beter voor de dag kunnen komen. Trubisky en de meeste van zijn receivers zitten nu in jaar twee van Nagy’s offense. Ook zijn een aantal tekortkomingen op de running back positie opgelost. Enkel de situatie rondom de tight end-positie is wat onzeker.
De verdediging krijgt het lastig om het enorm hoge niveau van vorig seizoen vol te houden, maar zelfs als ze het een beetje minder doen, zijn ze nog makkelijk één van de beste defenses in de league.
Het wedstrijdschema is lastiger dan vorig seizoen, aangezien de Bears van een 4th place schedule naar een 1st place schedule gaan. Toch zou een 11-5 seizoen er in moeten zinnen.
VOORSPELLING: 11-5
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Nam Y. Huh/AP Photo

NFL 32-in-32 | Philadelphia Eagles: alle ingrediënten voor een play-off run

0

Philadelphia Eagles: Carson Wentz
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 25 het team dat alle onderdelen bezit voor een diepe play-off run: de Philadelphia Eagles


FREE AGENCY


Net als voorgaande jaren hebben de Eagles  niet stilgezeten in de free agency periode. De meest opvallende “nieuwkomer” is receiver DeSean Jackson. Nieuwkomer tussen aanhalingstekens, omdat hij van 2008 tot en met 2013 al furore maakte in het groen van de Eagles. Een andere opvallende naam is ex-pro bowler Malik Jackson. Samen met Fletcher Cox gaat hij de voorhoede vormen van de Eagles verdediging. Daarnaast wisten de Eagles Andrew Sendejo te strikken. Hoewel de beste jaren van de ex-Viking achter hem liggen, moet hij zorgen voor diepte op de safety positie. Die positie is met Malcolm Jenkins en Rodney McLeod overigens toch al niet slecht bezet. Verder verdient de komst van Jordan Howard enige aandacht. Deze productieve running back komt over van de Bears, waar hij in drie jaar tijd goed was voor 25 touchdowns. Tenslotte is de komst van Zach Brown erg belangrijk. In zijn zeven jaar in de NFL is hij vrijwel elk jaar goed voor minimaal 90 tackles, dit zegt alles over zijn awareness en visie.

Nieuwe contracten waren er onder andere voor Brandon Graham (DE), Jason Kelce (C), Jason Peters (OT) en Ronald Darby (CB). Stuk voor stuk ervaren veteranen die hun waarde hebben bewezen. Op de valreep werd nog een andere veteraan binnengehaald. Quarterback Josh McCown kwam terug op zijn pensionering en wordt back-up in Philadelphia.
Tegelijkertijd was er natuurlijk ook slecht nieuws voor de Eagles. Pass rusher Michael Bennett besloot de biezen te pakken en zijn carriere bij de New England Patriots voort te zetten. Ook Nick Foles is vertrokken. Hoe groot zijn legende in Philadelphia ook is, de Eagles konden bijna niet anders dan hem laten gaan. Andere noemenswaardige vertrekkers zijn Jordan Hicks (MLB) en Golden Tate (WR).


NFL DRAFT


Net als in 2018 selecteerden de Eagles slechts vijf spelers in de NFL draft van 2019. In de eerste ronde viel de keuze op Andre Dillard, een offensive tackle van Washington State. Hoewel Dillard het talent heeft om meteen te starten, is de verwachting dat hij aanvankelijk mag rijpen achter Jason Peters en Lane Johnson alvorens hij zijn kans krijgt om te spelen. De tweede ronde was voor Miles Sanders, running back van Penn State. Sanders heeft laten zien alle facetten te beheersen en zal ingezet worden binnen een running back committee waar ook Darren Sproles en Jordan Howard deel van uitmaken. In de derde ronde gingen de Eagles voor JJ Arcega-Whiteside, een receiver van Stanford. Dit is een lange receiver met goede handen. Hij zal aanvankelijk vooral in de redzone worden ingezet.

De vierde en vijfde ronden waren voor respectievelijk Shareef Miller (DE) en Clayton Thorson (QB). Zij mogen gezien worden als role-players die aanvankelijk wellicht op het practice squad roster zullen belanden.


OFFENSE


In essentie zal de offense van de Eagles er dit seizoen niet heel anders uitzien dan vorig jaar. De sleutel naar succes ligt zonder meer in handen van quarterback Carson Wentz. Hoewel zijn talent nog altijd onbetwist lijkt, is het maar zeer de vraag waar dit toe leidt. De statistieken in 2018 waren acceptabel, maar op beslissende momenten gaf Wentz regelmatig niet thuis. Daarnaast zijn er de ernstige blessures en de (onbevestigde) berichten over zijn aflatende leiderschap. Nu Nick Foles naar Jacksonville is verhuisd, is Josh McCown plan B voor de Eagles. Hij brengt niet dezelfde vaardigheden die Foles bracht. Kortom, Wentz moet presteren.

Mocht de Eagles offense niet lekker draaien, dan is vingerwijzen voor Wentz geen uitweg. Aan aanvallende wapens is geen gebrek. Denk bijvoorbeeld aan Zach Ertz, die in 2018 heeft laten zien een top 3 Tight End te zijn. Nu Desean Jackson met zijn snelheid het veld lang kan maken, zou er voor Ertz, Agholor en Goedert ruimte moeten zijn om underneath hun ding te doen.
Potentiële zwakke plek is het hart van de o-line. De tackle positie is goed bezet en center Jason Kelce is een zekerheidje. De guards bieden echter minder zekerheid: Brandon Brooks heeft zich bewezen, maar komt terug van een blessure. Wie de andere guard zal zijn is nog maar de vraag. Stefen Wisniewski en Isaac Seumalo strijden om deze plek.


DEFENSE


In 2018 werd de Philadelphia Eagles defense geplaagd door blessures. Op dat moment erg vervelend, maar het heeft jonge, onbewezen spelers de kans gegeven zich te bewijzen op het hoogste niveau. Hierdoor is vooral de defensive backs groep van de Eagles momenteel erg diep. Avonte Maddox en Cre’von Leblanc werden vorig jaar zonder pardon in het diepe gegooid en hebben hun kans gegrepen. Beide zijn in de race voor een plek als starter.

Vooraan ziet het er op papier eveneens goed uit. Cox en Jackson werden al genoemd, Tim Jernigan komt op de DT positie nog terug van een blessure. Met het vertrek van Chris Long en Bennett, zal Derek Barnett de kans krijgen om 3 downs te gaan spelen. Daarnaast is Vinny Curry teruggehaald van de Buccaneers, om in overduidelijke pass situaties de verdediging uit de brand te helpen.
Zach Brown werd al genoemd als pilaar waar de linebackers op kunnen leunen. Nigel Bradham en de vorig seizoen opgekomen Kamu Grugier-Hill zullen hem flankeren.


CONCLUSIE


Gezien het talent op het roster mogen de Philadelphia Eagles alleen tevreden zijn met een diepe play-off run. Wentz heel houden lijkt de sleutel. Hoewel de Redskins en de Cowboys goede zaken hebben gedaan, zijn de Eagles favoriet om de divisie te winnen. Het roster is getalenteerd, diep en bovendien hebben de Eagles inmiddels ervaring met winnen.
VOORSPELLING: 10-6

Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Bill Streicher/USA Today Sports

NFL 32-in-32 | Houston Texans: we have a Clowney-problem

0

Houston Texans: Jadeveon Clowney
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 23 het team dat een zwaar off-season achter de rug heeft: de Houston Texans


FREE AGENCY


Het is geen makkelijk tussenseizoen geweest voor de Houston Texans. De balans tussen vertrekkers en nieuwkomers lijkt op het eerste zicht negatief uit te vallen. De secondary werd gevoelig verzwakt met het vertrek van de Honey Badger Tyrann Mathieu, cornerback Kareem Jackson en het pensioen van safety Andre Hal. De Texans probeerden deze verliezen wel op te vangen, maar het valt te betwijfelen of er spelers van hetzelfde niveau als de vertrekkers zijn gehaald. Tashaun Gipson is de nieuwe safety in Houston en op cornerback werden Bradley Roby en Briean Boddy-Calhoun aangetrokken.

Aan offensieve zijde zocht wide receiver Demaryius Thomas andere oorden op. Hij verkaste naar de New England Patriots. Thomas laat weliswaar niet noodzakelijk een grote leegte achter met zijn vertrek. Er werd wel een nieuwe back-up quarterback binnengehaald met A.J. McCarron. Ook left tackle Matt Kalil kwam erbij om de o-line te versterken. De ervaren Kalil is een voormalig Pro Bowler, maar had vorig seizoen wel te kampen met knieproblemen. Tijdens het training camp werd ook running back Duke Johnson aan het team toegevoegd. Een laatste, niet onbelangrijke vertrekker, was GM Brian Gaine. Gaine werd ontslagen en tijdelijk vervangen door head coach Bill O’Brien.
Het tussenseizoen van de Texans werd natuurlijk danig overschaduwd door de onzekere situatie rond Jadeveon Clowney. De voormalige nummer 1 pick wil eindelijk boter bij de vis en zoekt een verbeterd contract. Hij daagde niet op voor training camp en bezocht zelfs andere teams –zoals de Miami Dolphins- in de zoektocht naar iemand die wel geld op tafel wil leggen. Het is volstrekt onzeker of Clowney op het veld zal staan bij de start van het seizoen. Meer zelfs, het lijkt weinig waarschijnlijk dat Clowney ooit nog een Texans-tenue aan zal trekken.


NFL DRAFT


De Texans hadden een duidelijk doel tijdens de 2019 Draft: de o-line versterken. Geen gek idee, wanneer je bedenkt dat de offensive line vorig jaar toeliet dat quarterback Deshaun Watson 62 keer gesackt werd. Het hoogste aantal in de NFL. En dus werd in zowel de eerste als de tweede ronde gekozen voor offensive tackles. In de eerste ronde viel het oog van de Texans op Tytus Howard (Alabama State). Niet iedereen lijkt overtuigd van Howard en analist Chris Trapasso noemde Howard “geen Day 1 starter”. En laat het net dat zijn wat de Texans op dit moment nodig hebben.

Zoals gezegd werd er ook in de tweede ronde gekozen voor een offensive tackle. Max Sharping uit Northern Illinois maakt kans om meteen deel uit te maken van de starting line-up, maar net als Howard is het niet zeker of hij de juiste man op de juiste plaats is voor Houston. De Texans hadden starters nodig, maar lijken gekozen te hebben voor talenten die nog moeten groeien. Als dat maar goed komt voor Deshaun Watson.
Nog in de tweede ronde werd er gekozen voor cornerback Lonnie Johnson (Kentucky). Verderop in de draft ging men nog voor een potentieel nieuw wapen voor Watson, tight end Kahale Warring (San Diego State).


OFFENSE


Quarterback Deshaun Watson heeft alles om een ster te worden in de NFL. Hij kan passen, hij kan rennen en – niet onbelangrijk in deze competitie – hij kan winnen. Vorig seizoen nam hij zijn Texans op sleeptouw met 4.165 passing yards en 551 rushing yards en leidde hij z’n team naar een 11-5 record en bijhorende divisiewinst. Qua ondersteunend personeel heeft Houston echter niet het diepste roster. Zoals eerder besproken was de o-line verschrikkelijk vorig seizoen. Er zijn veel pionnen aangetrokken om de linie te versterken, maar of deze allemaal een schot in de roos zijn, valt af te wachten. Dit is niet de bescherming die je zou wensen voor een quarterback die in 2017 al eens een half seizoen miste door blessure.

Ook qua offensieve wapens zou Watson best wat meer kunnen gebruiken. Hij beschikt natuurlijk over een van de beste wide receivers in de NFL DeAndre Hopkins. Hopkins ving 115 passes voor 1572 yards vorig seizoen en is een nachtmerrie voor elke defensie. De WR2, Will Fuller is bekwaam, maar hinkt ver achterop in de cijfers. Op de running back-positie kregen de Texans een zware klap te verwerken in de preseason game tegen de Dallas Cowboys. Lamar Miller, vorig seizoen goed voor 973 rushing yards en vijf touchdowns, liep een knieblessure op en mag het seizoen 2019 vergeten. Nieuw aangetrokken Duke Johnson zal nu het leeuwendeel van het rushing-werk op zich moeten nemen.
UPDATE: de Texans versterken de offense door een trade met de Dolphins voor offensive tackle Laremy Tunsil en wide receiver Kenny Stills. Tunsil liet slechts 12 sacks toe in 2018 (een flinke vooruitgang ten opzichte van de ruim 60 sacks die Watson in 2018 te verduren had) en Stills was in de laatste drie seizoenen goed voor tenminste 6 touchdowns per seizoen. De compensatie die de Dolphins ontvangen is flink: twee eerste ronde picks en een tweede ronde pick, plus special teamer Johnson Bademosi en offensive lineman Julie’n Davenport.


DEFENSE


Vorig seizoen hadden de Houston Texans een uitstekende pass rush, met sterren J.J. Watt en Jadeveon Clowney. Beiden maakten vorig seizoen deel uit van de Pro Bowl en zorgden samen voor een indrukwekkende vijfentwintig sacks. Watt is intussen een cultheld geworden in Houston en zal ook in 2019 de hoeksteen zijn van de Texans-defense. Zijn gezondheid blijft steeds een aandachtspunt, maar in 2018 bewees hij alvast nog steeds een volledig seizoen vol te kunnen maken.

Clowney is een ander verhaal. De nummer 1 pick uit 2014 gebruikte deze zomer de klassieke hold-out tactiek om een nieuw en verbeterd contract te krijgen, maar de Texans hapten niet toe. De Texans plaatsten de franchise tag op Clowney en dat kon deze maar matig appreciëren. Clowney weigerde de tag te tekenen en nu lijkt het steeds onwaarschijnlijker dat hij ooit nog voor de Texans zal spelen. Een trade dringt zich op. Al is er in dat scenario een belangrijke voorwaarde. Namelijk dat Clowney de franchise tag tekent. Clowney heeft dus zelf alle kaarten in handen. De hold-out zorgt er wellicht voor dat de pass rush-druk bij Whitney Mercilus komt te liggen. Maar is Mercilus nog wel in staat om zijn niveau van voor 2017 te halen?
Tenslotte werd de secondary, zoals eerder aangehaald, grondig hertekend. Mathieu, Jackson en Hal zijn geen Texans meer. In hun plaats rekent Houston dit seizoen op nieuwkomers Bradley Roby en Tashaun Gipson en op veteraan Johnathan Joseph. Justin Reid, die aantreedt in zijn tweede seizoen, kan als free safety een break-out year beleven.
UPDATE: de Houston Texans verloren Jadeveon Clowney aan de Seattle Seahawks. In een verbazingwekkende trade haalden de Hawks hem op voor slechts een derde ronde pick plus linebackers Barkevious Mingo en Jacob Martin. Een aderlating voor de Texans. Vooral als je de compensatie ziet. 


CONCLUSIE


De Texans hebben er niet het allerbeste tussenseizoen opzitten en lijken op sommige posities verzwakt, eerder dan versterkt. Bovendien hangt de hold-out van Jadeveon Clowney als een schaduw over de club. Dat is slecht nieuws voor een team dat met een getalenteerde jonge quarterback een gooi wil doen naar de prijzen. Er is nog talent aanwezig, zowel offensief als defensief, om mee te doen voor de divisiewinst in de AFC South. Zeker gezien het pensioen van Andrew Luck bij divisierivaal Indianapolis. Maar op papier alvast zijn de Houston Texans niet beter dan de Tennessee Titans. Ze komen wellicht te kort om zichzelf op te volgen als winnaar van de AFC South.
VOORSPELLING: 8-8
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Brad Mills/USA Today Sports

32-in-32 | Baltimore Ravens: Lamar Jackson neemt het roer over

0

Baltimore Ravens: Lamar Jackson
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 22 het team dat vooruit wil met Lamar Jackson under center: de Baltimore Ravens


FREE AGENCY


Toen de Baltimore Ravens in week 10 hun bye week hadden, zag het er niet goed uit. Ze hadden net hun derde wedstrijd op rij verloren en ze stevenden af op het vierde seizoen op rij zonder play-offs. Wat het nog erger maakte, was de status van quarterback Joe Flacco. Hij blesseerde zijn heup in week 9 en werd vervangen door rookie Lamar Jackson. Wat daarna volgde was onwerkelijk. De Ravens wonnen 6 van hun 7 wedstrijden en wonnnen met hun run-heavy offense, voor het eerst sinds 2012, de AFC North. De toekomst was ineens duidelijk: geen Flacco, wel Lamar Jackson en head coach John Harbaugh.
Enkele veteranen zullen geen onderdeel uitmaken van die toekomst. Inside linebacker CJ Mosley vertrok naar de New York Jets, outside linebacker Za’darius Smith tekende bij de Green Bay Packers, wide receiver John Brown vervolgt zijn carriére in Buffalo, free safety Eric Weddle speelt nu bij de Rams en outside linebacker Terell Suggs versterkte de Arizona Cardinals. Op het eerste oog een flinke aderlating, maar wel een die makkelijk is op te lossen in free agency. Immers, een rookie quarterback is niet duur en het vertrek van de eerdergenoemde heren vergroot de ruimte in het salarishuis. Echter, eerstejaars general manager Eric DeCosta hield vast aan de traditie in Baltimore om het roster vanuit de draft op te bouwen. Aanwinsten in free agency waren dus gering.

Maar ze waren er wel. Free safety Earl Thomas kwam over van de Seattle Seahawks en is een upgrade vergeleken met Eric Weddle. Thomas tekent een contract ter waarde van 55 miljoen dollar voor 4 jaar. Vervolgens werd consistentie op de quarterback-positie gewaarborgd door het verlengen van Robert Griffin III. Griffin fungeerde vorig seizoen als een mentor voor Jackson en heeft een cruciale rol als back-up. Jackson rent namelijk graag en is daardoor vatbaarder voor blessures. In Griffin hebben de Ravens een degelijke vervanger.
Aanvullend werd het running back korps uitgebreid met Melvin Ingram. De verwachting is dat de 29-jarige RB een belangrijk onderdeel van de offense wordt. Sinds 2014 scoort hij het best op yards per carry en is hij tweede in red zone touchdowns. Voor Lamar Jackson zal vooral zijn reputatie als leider belangrijk zijn. Een andere opvallende versterking is cornerback Justin Bethel. Bethel heeft vooral zijn strepen verdiend als special teams speler en zal dat in Baltimore ook doen. In die hoedanigheid is een investering van 4 miljoen dollar over twee seizoenen vrij fors. Zeker gezien de gelimiteerde cap space die de Ravens beschikbaar hebben.


NFL DRAFT


Met hun eerste keuze in de 2019 NFL draft (#25) kozen de Ravens wide receiver Marquise Brown. Hij is explosief, snel en vormt daarmee een ideaal target voor Lamar Jackson. Brown (neefje van Antonio Brown) is een broodnodige versterking nadat John Brown en Michael Crabtree vertrokken uit Baltimore. Zijn effectiviteit zal echter sterk afhangen van de ontwikkeling van Jackson. De quarterback was in 2018 één van de slechtste passers in de league en heeft een sterke voorkeur om zelf met de bal aan de haal te gaan. Desondanks zal de aanwezigheid van Brown positief zijn voor de Ravens offense. Het dwingt de defense van de tegenstander namelijk om zich niet alleen te focussen op de run.

De tweede en derde pick vielen in de derde ronde. Defensive end/outside linebacker Jaylon Ferguson (Louisiana State) werd met de 85e overall pick naar Baltimore gehaald. ‘Sack Daddy’ brak het division 1 sack-record van Terell Suggs en was zo laat in de draft een heuse steal. De 93e keuze viel vervolgens op wide receiver Miles Boykin (Notre Dame). Een nieuw target voor Jackson en dit keer een grote. In college leidde hij zijn team in touchdown catches, receiving yards en receptions. Wederom een upgrade voor de wide receivers groep.
In ronde vier versterkten de Baltimore Ravens zich met drie spelers. De offense werd voorzien van nieuw bloed met het aantrekken van running back Justice Hill en guard Ben Powers. De defense werd vervolgens geüpgrade met cornerback Iman Marshall. Powers en Marshall vullen een need terwijl Hill een uitbreiding is van de running back groep. De laatste twee picks vielen in de vijfde en zesde ronde. Defensive tackle Daylon Mack is een diepte-aanwinst en quarterback Trace McSorley moet zich van zijn allerbeste kant laten zien om het roster te halen. De verwachting is dat hij op de practice squad terechtkomt, tenzij hij zich op andere posities ontwikkelt.


OFFENSE


Er zijn weinig quarterbacks die een debuutjaar kennen als die van Lamar Jackson. In zijn debuutwedstrijd haalde hij 117 yards (op dat moment een record) en aan het eind van het seizoen had hij een totaal aantal rushing attempts van 147. Een record onder quarterbacks. De offense bestond, nadat Jackson zijn intrede deed, voornamelijk uit rushing. In 2019 zal de offense er anders uitzien. Greg Roman, de nieuwe offensive coordinator, wil meer balans brengen. Desondanks zal hij niet de angel uit het spel van Jackson halen. De moderne NFL mag om passing draaien, de Baltimore Ravens hebben daar maling aan.

De jonge quarterback is niet de enige rushing threat in Baltimore. Gus Edwards was vorig jaar een betrouwbare kracht en vormt een sterk trio met Mark Ingram en Justice Hill. De o-line van de Ravens wordt vaak over het hoofd gezien, maar het is één van de betere units in de league. Statistisch gezien hielp het hen natuurlijk enorm dat de focus op rushing lag. Niettemin maakt de combinatie van tackles Orlando Brown en Ronnie Stanley een jong en talentvol duo. Center Matt Skura en left guard James Hurst presteren niet uitzonderlijk, maar daartegenover staat de vaardige right guard Marshal Yanda.
De groep targets voor Lamar Jackson is niet over de gehele linie goed bezet. Tight end Mark Andrews had een sterk rookie-seizoen en van first round pick in 2018 Hayden Hurst (ook tight end) wordt veel verwacht. Onder de wide receivers heeft men Willie Snead IV die geldt als een productieve slot receiver. Chris Moore en Seth Roberts zijn vooral spelers voor de diepte en rookies Boykin en Brown lijken niet direct de productie van Crabtree en Brown op te kunnen vangen. Hoe het ook moge uitpakken, de effectiviteit van de wide receivers hangt af van het vermogen van Jackson om fatsoenlijke passes te produceren.


DEFENSE


Vorig seizoen leidden de Baltimore Ravens de NFL in total defense. De scoring defense werd alleen overtroffen door de Chicago Bears. Goed nieuws voor 2019, maar toen sloeg het off-season toe. Inside linebacker C.J. Mosley, outside linebacker Za’Darius Smith, OLB Terrell Suggs, safety Eric Weddle en defensive end Brent Urban keren niet terug in Baltimore. Zij waren significante factoren in de succesvolle Ravens defense. Vooral het linebackers korps is flink getroffen. Defensive coordinator Don Martindale moet zich in 2019 beroepen op Patrick Onwuasor. Hij liet vorig seizoen geregeld zijn klasse zien en kan dit jaar definitief doorbreken. Chris Board of Kenny Young zal naast hem plaatsnemen. Aan hen wordt niet hevig getwijfeld. Die twijfel is groter bij de outside linebackers. Men moet vertrouwen op Matthew Judon aangevuld met rookie Jaylon Ferguson en derdejaars-spelers Tyus Bowser en Tim Williams.
Ondanks het vertrek van Eric Weddle blijft de Ravens pass defense een sterke factor. De komst van Earl Thomas is namelijk een upgrade en cornerback Marlon Humphrey draaide in 2018 een elite seizoen. Verder gelden Brandon Carr en Jimmy Smith als doorgewinterde veteranen met goede productie. Overigens staat Thomas bekend als een safety die graag diep speelt waardoor Tony Jefferson dichterbij de line of scrimmage kan opereren.

Tenslotte de defensive line van de Ravens. Deze unit kent altijd een hoge productie en is essentieel in de defensieve dominatie van Baltimore. Michael Pierce kan sterke statistieken overleggen en breekt volgend jaar door indien hij frequenter het veld betreedt. De andere tackle, Brandon Williams, geldt als één van de beste tackles tegen de run, maar zijn beperkingen tegen de pass kan de defensie opbreken. Chris Wormley moet de taken van Brent Urban overnemen.


CONCLUSIE


De Baltimore Ravens hebben zich in 2018 ontwikkeld tot een volledig team van wie zowel de offense als de defense eindigde in de top-10 van de league. Het is voor hen te hopen dat de league de, relatief eendimensionale, run-heavy offense niet doorheeft. Een ander cruciaal element is de hevig veranderde defense. Zij zullen hetzelfde niveau van voorgaande seizoenen moeten halen om de Ravens ook in 2019 succesvol te laten zijn. Het is in ieder geval een seizoen waarin de toekomst van de offense met Lamar Jackson wordt bepaald. Running quarterbacks zijn over het algemeen geen lang leven beschoren in de NFL. Aan Jackson de schone taak om het tegendeel te bewijzen.
VOORSPELLING: 9-7
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Evan Habeeb/USA Today Sports

Dutch Watch: Schoop on fire, Simba terug

0

Het was de week van de Nederlandse homeruns. Op Kenley Jansen na sloegen alle spelers van het Koninkrijksteam de bal minimaal één keer het stadion uit. Alle spelers? Ja, want Andrelton Simmons maakte deze week zijn rentree bij de Angels. Kenley Jansen moest het zonder homer doen, maar hij mocht eindelijk weer eens een save bijschrijven.

Wat airmiles betreft was het een prima week voor Ozzie Albies en de Atlanta Braves. Van Atlanta ging het naar New York om vanaf daar een kort bezoekje aan Denver te brengen. In Toronto werd de road trip uiteindelijk afgesloten en vanuit Canada vloog het gezelschap deze week weer terug naar Atlanta. Ook de resultaten mochten er vorig weekend zijn. De New York Mets zijn hot. Behalve tegen de Braves. Albies heeft het aan slag lastig de laatste weken, maar bewees in The Big Apple toch zijn waarde.


De runs waren vorige week duur in New York. Jacob deGrom had Albies en de zijnen in de tang, maar kon in de zesde inning een single van onze landgenoot niet voorkomen. Na z’n 13e gestolen honk van het seizoen kon Freddie Freeman met een single Albies binnenslaan voor de eerste run. Uiteindelijk waren er maar liefst 14 innings nodig om een winnaar aan te wijzen en die winnaar kwam uit Atlanta: 2-1. Op 24 augustus hadden de Braves minder moeite met de Mets. Ruim twee weken na zijn laatste mocht Albies weer eens een homerun aan zijn totaal toevoegen. Z’n 19e homer leverde in de derde inning één run op. Hij was 1-for-4 in de wedstrijd die met 9-5 naar de bezoekers ging. Met 0-for-4 nam Albies zondag afscheid van New York. Opnieuw waren de runs en de hits duur, maar wederom trok Atlanta aan het langste eind: 2-1.

BATS ON A BREAK

In Colorado kwam er een einde aan de 8-game winning streak van de Braves. De knuppels werkten even niet mee en de Rockies zegevierden met 3-1. Ozzie Albies noteerde één van de zes hits namens Atlanta. Met zijn 34e double was hij 1-for-3 deze middag. Na deze inhaalwedstrijd trokken de Braves door naar Toronto waar ze voor de tweede keer op rij verloren. Opnieuw werkten de bats niet mee, want Atlanta bleef steken op één run. Die werd dan wel weer door Albies binnengeslagen middels een RBI-double in de zevende inning. De Blue Jays zetten daar echter drie runs tegenover. Woensdag, tijdens de laatste wedstrijd van deze road trip, besloten de knuppels toch weer eens aan het werk te gaan. De Braves kwamen tot 11 hits en 9 runs in het duel dat met 9-4 werd gewonnen. Albies was 0-for-3 met twee walks en één run.

De spreekwoordelijke nachtkaars lijkt wel van toepassing op het seizoen van Xander Bogaerts en de Boston Red Sox. Vorige week troffen ze in de San Diego Padres een ploeg die in hetzelfde schuitje zit. Bogaerts kende voor zijn doen een vrij gemiddelde serie in San Diego. Hij sloeg wat hits bij elkaar en timmerde hier en daar een run binnen. Na hun bezoek aan Californië trok het circus naar Denver voor een serie tegen de Rockies.
Van de twee uitgespeelde ploegen kwamen de Red Sox vorige week vrijdag het best voor de dag. Dit hadden ze niet in de laatste plaats te danken aan hun Nederlandse kortestop. Xander Bogaerts verscheen vier keer in het slagperk en naast een walk leverde hem dat twee hits op. Al in de tweede inning was het raak met een RBI-double die Rafael Devers de 6-0 liet scoren. Een RBI-single in de zesde stelde Eduardo Rodriguez in staat de achtste run te scoren. Bogaerts zelf bepaalde met een run de eindstand op 11-0. Boston won ook het tweede duel (5-4), maar verder dan een hit en twee walks kwam Bogey dit keer niet. Met 0-for-3 en een 3-1 nederlaag vertrok Xander Bogaerts uit San Diego.

GRENSVERLEGGEND

In Denver pakte de titelverdediger de draad weer snel op én was er een mooie mijlpaal voor Xander Bogaerts. Hij begon met 29 homeruns aan de eerste wedstrijd, maar in de vijfde inning was daar nummer 30. Voor het eerst in z’n carrière slecht hij de grens van 30 homers in een seizoen. Hij voegde daar ook nog eens z’n 46e double aan toe en was deze avond goed voor twee runs. Boston begon met een 10-6 zege aan dit tweeluik en gaf dit woensdag een vervolg met een 7-4 win. De lucht aan de voet van de Rocky Mountains deed Bogaerts zichtbaar goed, want de bal ging deze avond twee keer het stadion uit. Met Rafael Devers op de honken leverde de dinger in de vijfde twee runs op. Zijn solo homerun in de zevende inning tilde de voorsprong van de Red Sox naar 6-3.

De twee beste teams in de MLB stonden afgelopen weekend in LA tegenover elkaar. De Dodgers ontvingen de Yankees in wat zomaar een prelude van de World Series kan zijn. Voor Didi Gregorius begon het weekend voortreffelijk, maar het eindigde toch wel een beetje in mineur. De Amsterdammer werd geraakt door een pitch en moest de laatste wedstrijd al snel verlaten. In de wedstrijden daarvoor had hij LA echter al pijn gedaan.
Op 23 augustus had Didi Gregorius weer eens zo’n dag waarop alles lukte. Nee, perfect aan slag was de Amsterdammer met 2-for-5 niet, maar met die twee hits deed hij de Dodgers wel ontzettend veel pijn. In de tweede inning had hij een error nodig om het eerste honk te bereiken, maar in de vijfde liet hij er geen twijfel over bestaan. Met twee honken bezet durfde starter Hyun-Jin Ryu het niet aan met Gary Sanchez en gaf hem een intentional walk. De eerste de beste bal die Gregorius daarna kreeg ging het stadion uit voor een grandslam, z’n vijfde in zijn loopbaan. In de negende inning volgde ook nog z’n tweede homer van de dag en zijn 13e van het jaar. Sir Didi bepaalde daarmee de eindstand op 10-2.

TOEKIJKEN

De dagen erna was hij minder gelukkig. Zaterdag was er, met 0-for-4, een 2-1 nederlaag. Beide powerhouses hadden een wedstrijd gewonnen, dus ging het zondag om de winst in de serie. Al in z’n eerste at-bat werd Gregorius geraakt door Dodgers-starter Clayton Kershaw. Hij hield het nog twee innings vol, schoof na een wild pitch zelfs nog een honk op, maar Aaron Boone besloot hem niet naar buiten te sturen voor zijn tweede at-bat. Zonder de Nederlander wonnen de Yankees met 5-1. In Seattle werd de zegereeks voortgezet, maar dit gebeurde zonder Gregorius. Zijn schouder hield hem deze drie duels aan de kant. Het weerhield de Yankees er niet van de Mariners op een sweep te trakteren en de voorsprong in de divisie nog verder uit te bouwen.

Er zal vorige week een diepe zucht van verlichting door Los Angeles zijn gegaan. Hun Nederlandse closer kan nog altijd wedstrijden op slot gooien en mocht tegen de Yankees eindelijk weer eens een save bijschrijven. Kenley Jansen moest er hard voor werken, maar de beloning mocht er dit keer zijn. Na deze serie tegen New York trokken de Dodgers zuidelijker om het in San Diego op te nemen tegen de Padres. Daar werd dan weer duidelijk dat onze landgenoot nog lang niet de oude is.

EINDELIJK!

Sinds 6 augustus stonden er 26 saves achter de naam van Kenley Jansen. Zijn 27e volgde pas op 24 augustus. Daar tussenin zaten vijf optredens en twee blown saves. Jansen zal best wat zenuwen gevoeld hebben toen Roberts hem in de negende inning van de tweede wedstrijd aan het werk zette. De closer moest een 2-1 voorsprong verdedigen nadat de Dodgers een dag eerder al met 10-2 klop hadden gekregen. Z’n eerste slachtoffer was landgenoot Gregorius, maar daarna kwam Jansen toch weer in de problemen. Gleyber Torres, Brett Gardner en Gio Urshela kwamen, met nog altijd slechts één uit, op de honken. Gelukkig voor de Dodgers stond toen de echte Kenley Jansen op. Hij had drie pitches nodig om Mike Tauchman aan de kant te zetten. Gary Sanchez werd na vier pitches de derde en laatste uit. Na 21 pitches was z’n 27e save dan eindelijk een feit.


In de derde wedstrijd tegen de Padres moest Jansen opnieuw aan de bak. LA had de eerste met 4-3 verloren en de tweede eenvoudig met 9-0 gewonnen. De Dodgers hadden woensdag opnieuw een 4-3 voorsprong in de negende inning en het was aan Kenley Jansen om deze over de streep te trekken. Met een double zette Francsico Mejia de Nederlandse closer direct onder druk. De pinch hitter schoof op naar het derde honk en kon vanaf daar scoren. Dit had Jansen aan zichzelf te danken, want die gelijkmakende run kwam na een wild pitch. Voor de derde keer deze maand kreeg hij een blown save op zijn conto, maar verder dan die 4-4 liet Jansen ’t niet komen. Hij kreeg zelfs, voor de vierde keer dit seizoen, de win achter zijn naam. De Dodgers beslisten dit duel in de 10e inning in hun voordeel: 6-4.

In de eerste weken van augustus was Jurickson Profar nog een vaste waarde bij de Oakland A’s. Helaas is de international die status inmiddels weer kwijt. Zo leek het althans, want vorige week vond hij zijn naam toch weer twee keer terug in de starting line-up. Tegen de Giants startte hij één keer op het tweede honk en een keer als aangewezen slagman. Met zijn optredens wist hij Bob Melvin schijnbaar te overtuigen, want ook tegen de Kansas City Royals mocht de international beginnen.
Tegen de buren uit San Francisco zette Profar zichzelf tijdens de derde inning van de eerste wedstrijd met een walk op de honken. Met een RBI-double van Matt Chapman passeerde de infielder even later de thuisplaat voor een 2-0 voorsprong. Met z’n 19e double van het jaar bereikte Profar in de zevende inning opnieuw de honken en opnieuw leverde dit een run op. En een 3-2 voorsprong dit keer. In de late innings ging het echter helemaal mis voor de A’s. Jurickson Profar zou nog een derde run scoren, maar zijn Oakland was niet bestand tegen de Giants en verloor met 10-5. Het tweeluik werd door de Athletics besloten met een 5-4 nederlaag. Opnieuw kwam Profar, als aangewezen slagman, door met een double en werd hij binnengeslagen door Corban Joseph, de man die “zijn” plekje op het tweede honk heeft gepakt. Hij besloot de serie 2-for-4 met twee runs.

PROFAR POWER

Met wat opgekropte frustraties in de bagage reisden de A’s naar Kansas City en daar kwamen die frustraties er allemaal uit in de eerste wedstrijd. Met 2-for-4 en twee walks deed Profar het opnieuw naar behoren in het slagperk. Eén van die walks leverde hem een RBI op, maar veel trotser zal Profar zijn op zijn klap in de zesde inning. Met zijn eerste homerun sinds 4 augustus en zijn 16e van het jaar zette hij Oakland op een 15-3 voorsprong. De A’s vernederden de tegenstander uiteindelijk met 19-4. Voor de vierde wedstrijd op rij werd Profar dinsdag getrakteerd op twee walks. Tot runs of RBIs leidde het niet en ook hits bleven achterwege in dit met 2-1 gewonnen duel. Profar mocht ook de derde wedstrijd starten, maar moest nu genoegen nemen met één walk en een 0-for-3.
Profar zette dit in de vierde wedstrijd tegen de Royals recht in de vierde inning. Met outfielder Seth Brown op de honken sloeg de aangewezen slagman zijn 17e homerun van dit seizoen. Deze 2-run homerun konden de A’s goed gebruiken, want ze hadden de grootst mogelijke moeite deze Royals met 9-8 te kloppen. Met 17 homeruns en 56 RBIs zijn z’n cijfers nog niet eens zo slecht. Helaas voor Profar blijft zijn slaggemiddelde wat achter. Dat blijft steken op .214.

De Minnesota Twins konden vorige week goede zaken doen. Ze speelden drie wedstrijden tegen de Detroit Tigers, de ploeg met het slechtste record in de MLB. Die serie speelden ze overwegend zonder hun Nederlandse infielder. Jonathan Schoop hield in de eerste twee duels de bank naast Rocco Baldelli warm en moest hopen op meer kansen tegen de White Sox, nog zo’n team dat zich verstopt in de onderste regionen van de American League.

HOMERUN STREAK

Op 23 augustus verloor Minnesota voor de derde keer in vier wedstrijden. De Cleveland Indians hadden het ook even lastig, dus aan de stand in de AL Central veranderde niet veel. Ook voor Jonathan Schoop veranderde in deze serie niets. Zijn plek als regular lijkt hij kwijt en de international mocht alleen in de derde wedstrijd opdraven. Na een 9-6 nederlaag in de eerste en een 8-5 overwinning in de tweede was dit duel wel beslissend in deze serie. Minnesota won opnieuw. Dit keer met 7-4 en een belangrijke rol was weggelegd voor onze landgenoot. In de derde inning kreeg hij voor de 16e keer dit jaar vier wijd. Catcher Mitch Carver sloeg hem middels een RBI-double binnen voor een 1-0 voorsprong en zelf zorgde Schoop met een homerun voor de zesde en zevende run. Met z’n 18e homerun droeg hij bij aan de 7-4 zege.


Op bezoek bij de White Sox had Baldelli een plek op het tweede honk voor Schoop gereserveerd. Hij stond als negende genoteerd in de batting order, maar sloeg de tweede bal die hij zag het stadion uit. De Twins hadden hun handen vol aan deze tegenstander, maar stapten wel met een goed gevoel van het veld: 3-1. Dat goede gevoel zal Schoop woensdag ook zeker hebben gehad. Met 2-for-4 was onze landgenoot wederom goed bezig, maar beide hits verlieten ook nog eens Guaranteed Rate Field. Met twee honken bezet en een 1-0 achterstand sloeg Schoop in de tweede inning zijn 20e homer van het seizoen. In de achtste volgde al zijn 21e. Onze landgenoot heeft nu vier jaar op rij de grens van 20 homeruns gebroken en z’n vier RBIs hielpen de Twins deze dag aan een 8-2 zege.

HALT

Aan alles komt een einde, dus ook aan de mooie reeks van Jonathan Schoop. Drie wedstrijden op rij timmerde hij de bal het stadion uit, maar donderdag tegen de White Sox moest hij genoegen nemen met drie “gewone” hits. Schoop was 3-for-5 en zorgde voor één run in de laatste wedstrijd in Chicago. Met een 10-5 overwinning maakten de Twins hun sweep compleet en Schoop deed hier goede zaken voor zijn slaggemiddelde. Hij staat nu op .262 voor het seizoen.

Veel eerder dan verwacht stond Andrelton Simmons vorige week vrijdag opeens weer in de starting line-up. Dat hij met de LA Angels meeging naar Houston was al duidelijk, maar op 23 augustus activeerden de Angels hem van de injured list. Diezelfde dag zou hij, na drie weken afwezigheid, zijn rentree maken. Tegen Houston maakte hij in twee van de drie wedstrijden zijn opwachting en ook in de serie die volgde, tegen Texas, mocht Simmons aantreden.

BACK IN BUSINESS

Verrassend was het wel dat de naam van Simmons opdook in de starting line-up van de Angels. Manager Brad Ausmus besloot een beroep op de kortestop te doen en dat leverde hem in de tweede inning een run op. Na een fielder’s choice kon Justin Upton scoren, maar ondanks dat ging de winst naar de Astros: 5-4. Na z’n 0-for-4 in de eerste ontmoeting kreeg Simmons rust in de tweede. Deze ging met 5-2 naar Houston, dus moest LA zondag aan de bak om een sweep te voorkomen. Met 1-for-3 en een walk viel Simmons niet veel te verwijten. Die ene hit betekende namelijk zijn zesde homerun van dit jaar, een jaar waarin hij toch wel geplaagd wordt door blessures. Met zijn klap in de tweede inning bracht hij op dat moment de Angels langszij: 1-1. Na negen innings stond er echter 11-2 op het bord voor Houston.


Na vijf nederlagen op rij proefden de Halos dinsdag eindelijk weer eens het zoet van een overwinning. Andrelton Simmons was 1-for-2 met een walk in de vijfde inning. Zijn single in de tweede, met al twee uit, had verder geen gevolgen. In de zevende en achtste inning namen de Halos afstand op weg naar een 5-2 overwinning. In de AL West zijn de twee teams verwikkeld in een strijd om de derde plaats, maar LA slaagde er woensdag niet in om nog dichterbij te komen. De tweede clash ging met 3-0 verloren en de Angels kwamen tot slechts drie hits. Zoals bij veel van zijn teamgenoten stond ook achter de naam van Simmons een 0-for-3. In de divisie hebben de Angels daardoor nog altijd een achterstand van 1 wedstrijd op de Texas Rangers.

Cover Photo: Sean M. Haffey/Getty Images

NFL 32-in-32 | Seattle Seahawks: vooruit zonder Legion of Boom

0

Seattle Seahawks: Russell Wilson
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 21 het team dat mét Russell Wilson, maar zonder Legion of Boom de LA Rams wil uitdagen: de Seattle Seahawks


FREE AGENCY


De Seattle Seahawks hebben er een twijfelachtige free agency op zitten. Vooral de vertrekkers vallen op, maar daar was in de draft aandacht voor. Safety Earl Thomas, DE Frank Clark (via trade) en cornerback Justin Coleman zochten allemaal andere oorden op. Daarnaast ging wide receiver Doug Baldwin op pensioen.

Aan inkomende zijde werd Frank Clark vervangen door Ziggy Ansah. Voormalige pro-bowler Ansah heeft al bewezen een vaardige edge rusher te zijn, maar in 2018 liep hij tot tweemaal toe een blessure aan de schouder op. Hij speelde slechts zeven games en het wordt afwachten hoe fit hij zal zijn in 2019. De O-line werd aangevuld met Mike Lupati, die overkomt van de Arizona Cardinals. Ook bij Iupati’s gezondheid kunnen, na een blessure aan de kruisbanden in 2018, vraagtekens gezet worden. Tenslotte werd er een nieuwe kicker aangetrokken met Jason Myers. Myers tekende in 2018 al eens eerder voor de Seahawks, maar werd in augustus van dat jaar alweer weggestuurd. Hij tekende vervolgens bij de New York Jets en beleefde een uitstekend seizoen. Zijn Pro Bowl-selectie was een kers op de taart. Nu heeft Myers een contract voor drie seizoenen getekend en moet hij voor stabiliteit zorgen op de kicker-positie.


NFL DRAFT


Met heel wat trades wisten de Seahawks een pak aan draft picks binnen te halen. Eind april werden er maar liefst elf nieuwe spelers gekozen. De eerste ronde pick van Kansas City (gekregen voor Frank Clark) werd gebruikt om de defensive line te versterken. L.J. Collier uit TCU zal aan de overkant van Ezekiel Ansah spelen als defensive end en wordt meteen in de starting line-up verwacht. Collier is stevig gebouwd, met zijn 1.88m en 132 kilogram en voegt een flinke dosis kracht toe aan de D-line.

In de tweede ronde kwamen er nog eens twee spelers bij. Met Marquise Blair uit Utah werd een safety gedraft die kan rijpen achter Bradley McDougald en Tedric Thompson. Aan aanvallende zijde koos Seattle voor de gigantische wide receiver D.K. Metcalf van Ole Miss. De spierbundel is een deep threat die veel snelheid aan het receiver-korps toevoegt. In de derde ronde werd gekozen voor linebacker Cody Barton, net als Marquise Blair afkomstig van Utah. Barton krijgt de kans om te leren van de defensieve leider Bobby Wagner. De overige zeven picks waren Gary Jennings (WR, West Virginia), Phil Haynes (RG, Wake Forest), Ugochukwu Amadi (S, Oregon), Ben Burr-Kirven (LB, Washington), Travis Homer (RB, Miami) en Demarcus Christmas (DT, Florida State).


OFFENSE


De offense staat of valt met quarterback Russell Wilson. Dat is ook de boodschap van de Seattle front office, want Wilson werd dit tussenseizoen de bestbetaalde speler in de NFL. Hij tekende een vierjarig contract ter waarde van $140 miljoen. Wilson gooide vorig seizoen een record aantal touchdowns (35) en zette daar amper zeven intercepties tegenover. Hij haalde zijn beste passer rating van zijn carrière met 110.9. Wilson leidde zijn Seattle Seahawks naar een 10-6 record en de play-offs. Rondom Wilson staat een O-line die belooft “demoraliserend” te zijn voor de defensie van de tegenstander. Naar het einde van 2018 toe toonde de O-line al veel tekenen van beterschap. Vier van de vijf spelers van die verbeterde unit keren terug in 2019: left tackle Duane Brown, center Justin Britt, right guard D.J. Fluker en right tackle Germain Ifedi. Mike Lupati moet de O-line nog beter maken op left guard.

Qua wapens kan Russell Wilson rekenen op wide receiver Tyler Lockett. Lockett had een topseizoen in 2018, met 965 receiving yards en tien touchdowns. Hij is de duidelijke WR1 en wordt Wilsons belangrijkste doelwit. Verder zijn er op wide receiver vraagtekens rond de paraatheid van David Moore en D.K. Metcalf. Indien fit, beschikt Seattle evenwel over een zeer degelijk receiver-korps. Vanuit de backfield is het uitkijken naar Chris Carson. Head coach Pete Carroll rekent steeds op de running game en dat bleek ook in 2018, waarin Carson 1151 yards haalde en negen touchdowns scoorde. Carson zal in de run afgelost worden door voormalige eerste ronde pick Rashaad Penny.


DEFENSE


Van de Legion of Boom blijft zo goed als niets meer over in Seattle. Er is echter door de jaren heen een leider opgestaan in de vorm van middle linebacker Bobby Wagner. Wagner maakte al deel uit van het team dat in het 2013 season de Super Bowl won en is nu uitgegroeid tot de hoeksteen van de Seahawks-defensie. Volgens Pro Football Focus miste Wagner vorig seizoen exact één tackle.

Voor het overige zijn er wel wat vraagtekens te stellen bij de Seahawks-defensie. De d-line zal bijvoorbeeld serieus verzwakt aan het seizoen beginnen door de schorsing van zes weken voor defensive tackle Jarran Reed. Ook beide defensive ends, Ezekiel Ansah en rookie L.J. Collier, zijn niet zeker dat ze het seizoensbegin halen door blessures. De secondary is bovendien niet meer wat ze ooit geweest is. Lang vervlogen lijken de tijden van de Legion of Boom. Men hoopt in Seattle dat jonge talenten als cornerbacks Tre Flowers en Shaquill Griffin de scepter kunnen overnemen.
UPDATE: Jadeveon Clowney verruilt de Houston Texans voor de Seattle Seahawks. Zijn komst vergroot de kansen voor de Seahawks in hun divisie.


CONCLUSIE


De Seattle Seahawks zitten met heel wat vraagtekens voor het begin van het seizoen dankzij tal van blessures. Gezien het relatief moeilijke programma van de eerste weken, kan de seizoenstart wel eens moeizaam gaan worden. Vooral defensief lijken de Seahawks hun schaapjes nog niet op het droge te hebben. De vraag is dus hoezeer Russell Wilson en de offense de defensie kunnen ontlasten.
Het lijkt onbegonnen werk om de LA Rams uit te dagen voor de divisiewinst in de NFC West. Met een Russell Wilson op volle kracht moet het echter nog steeds mogelijk zijn om een play-off plek te versieren. Dit wordt helemaal een mogelijkheid als de gok van Pete Carroll en co. om op de jeugd in te zetten, goed uitpakt.
VOORSPELLING: 9-7
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: John McDonnell/The Washington Post

College Football 2019 Preview: Big Ten, PAC-12 en SEC

0

College Football 2019 Preview: Big Ten, PAC-12 en SEC
Terwijl Florida en Miami afgelopen weekend het CFB-seizoen hebben geopend, gaat het seizoen voor alle andere universiteiten pas dit weekend beginnen. Hoog tijd dus voor een preview van de zes grootste conferences. In het tweede deel nemen we de Big Ten, PAC-12 en SEC door.


BIG TEN CONFERENCE (Big Ten)


EAST

Michigan en Ohio State gaan ook dit seizoen weer uitmaken wie er namens de East-divisie naar de Conference Final mag. Michigan State heeft vooral verdedigend gezien veel ingeleverd (zowel kwaliteit als ervaring) maar heeft ook weer zat talent toegevoegd. Daarbij is op Karan Higdon na de offense nog voor het merendeel intact. QB Shea Patterson en zijn sterke receiver-unit zullen ook komend seizoen verbetering gaan tonen. Zeker omdat de O-Line bijna intact is gebleven en dus goed op elkaar is ingespeeld. De running game en de ervaring van de defense lijken de grootste vraagtekens.
Bij Ohio State is QB Dwayne Haskins vertrokken, samen met een paar receivers. Met Justin Fields (transfer van Georgia) lijken de Buckeyes een goede vervanger in huis te hebben. Op RB zit het met J.K. Dobbins ook wel goed. De vraag is hoe goed de defense gaat zijn en of de nieuwe trainer (Ryan Day) meteen zijn spelwijze over kan brengen.

DE OVERIGE UNIVERSITEITEN

Daarachter ontstaat een gat, met daarin Penn State (QB Trace McSorley en RB Miles Sanders kwijtgeraakt) en Michigan State. De uitstekende defense van de Nittany Lions zal ervoor zorgen dat het team lang zal meedoen om de derde plek. De vraag is hoe de nieuwe QB (Sean Clifford) om zal gaan met de druk en de omgeving. De verdediging van Michigan State kan prima mee met Penn State en ook bij de Spartans is de offense het zorgenkindje. QB Brian Lewerke en zijn aanval presteerden vorig seizoen ondermaats en zijn dit seizoen uit op revanche.
Daarachter maken Maryland en Indiana normaal gesproken uit wie er vijfde of zesde gaat worden. Beide universiteiten zullen gaan voor een bowl game, maar veel meer hoeven we er ook niet van te verwachten. Rutgers gaat een van de mindere teams van 2019 zijn en zal ook dit seizoen vooral moeten proberen niet zonder een zege te eindigen.

Voorspelling: 1: Ohio State, 2: Michigan, 3: Penn State, 4: Michigan State, 5: Maryland, 6: Indiana, 7: Rutgers

WEST

Het westen is een stuk lastiger te voorspellen. Zo’n beetje iedere universiteit heeft wel een kans om lang mee te doen om de divisie-zege. De afgelopen jaren hebben we ook meerdere winnaars gezien, dus dit is geen nieuwe trend. Wisconsin, Iowa en Nebraska lijken de favorieten te zijn. Iowa heeft een fantastische verdediging en een ervaren QB (Nate Stanley). Het probleem is alleen de wapens die hij tot zijn beschikking heeft. Noah Fant en T.J. Hockenson zijn namelijk vertrokken en de receivers en running backs zijn geen sterren.
Daarnaast werkt ook het zware schema van de Hawkeyes niet mee (uit vs Michigan, Northwestern, Wisconsin en Nebraska). Wisconsin heeft misschien nog wel een zwaarder programma (Michigan, Ohio State, Michigan State). Echter heeft het de beschikking over een Heisman Trophy-kandidaat in RB Jonathan Taylor, mits de offensive line er goed uit gaat zien en de nieuwe QB (Jack Coan) het goed doet.
Er zijn twee redenen waarom Nebraska plotseling mee gaat doen om de Big Ten-titel: QB Blake Martinez en het gunstige programma. Vergeleken met Wisconsin en Iowa hebben de Cornhuskers een prima programma en een uitstekende QB die aan het einde van het seizoen de show begon te stelen. De grote vraag is of de defense goed genoeg zal zijn. Vergeleken met Iowa en Wisconsin zal het zeker een lastige opgave zijn.

DE OVERIGE UNIVERSITEITEN

Dan hebben we ook nog Purdue (met ster WR Rondale Moore en QB Elijah Sindelar) en Northwestern (de west-kampioen van vorig seizoen). Purdue lijkt echter vooral aanvallend goed te zijn. Verdedigend kunnen de Boilermakers namelijk absoluut niet mee met de rest van de divisie. Northwestern daarentegen heeft juist weer een fantastische defense en mist aanvallende schotkracht. Clemson QB transfer Hunter Johnson zal proberen om de aanval van de Wildcats aan de praat te krijgen.
Minnesota en Illinois mogen ook zeker niet ontbreken. De Golden Gophers defense zal prima zijn, maar aanvallend gezien zijn er wat vraagtekens. Een goede receiver (Tyler Johnson) maakt ten slotte nog geen zomer. Op QB zullen Zack Annexstad of Tanner Morgan moeten gaan opstaan om de offense te laten functioneren. Illinois heeft met RB Reggie Corbin een dark horse voor de Heisman Trophy in huis, maar zal op QB en verdedigend gezien wat antwoorden moeten vinden om echt om een bowl game mee te doen.

Voorspelling: 1: Wisconsin, 2: Nebraska, 3: Iowa, 4: Northwestern, 5: Purdue, 6: Minnesota, 7: Illinois.


PACIFIC-12 CONFERENCE (PAC-12)


NORTH

In deze divisie zijn Washington en Oregon de twee duidelijk favorieten. Het gat met de rest van de conference is namelijk behoorlijk groot. Washington draait al jaren bovenin mee en zal ook dit seizoen op papier de favoriet zijn. Toch zijn er ook aardig wat spelers vertrokken (QB Jake Browning, RB Miles Gaskin, LB Ben Burr-Kirven, CB Byron Murphy). De verdediging is behoorlijk uitgekleed, maar heeft geluk met het schema. Ze hebben dus de tijd om te rijpen.
Daarnaast is de vraag hoe snel de nieuwe QB, Jacob Eason, zich aan het niveau gaat aanpassen. Daarnaast moet hij het dus doen zonder RB Myles Gaskin. Oregon heeft met QB Justin Herbert de beste en meest ervaren QB in de PAC-12 en had daarnaast een uitstekende zomer met betrekking tot het rekruteren van talent. De verdediging gaat ijzersterk zijn en de aanval zal explosief zijn en geleid worden door een goede O-Line.

DE OVERIGE UNIVERSITEITEN

Zoals gezegd gaat het daarna kwalitatief gestaag naar beneden. Stanford is RB Bryce Love kwijt, maar behield QB K.J. Costello. De rest van het team is echter allemaal nog afwachten qua invulling, dus verwacht niet teveel van de Cardinal. Washington State deed het vorig seizoen zo goed dankzij QB Gardner Minshew. Hij is vertrokken en de defense is nog steeds vrij matig. Echter is de ploeg van de Cougars wel ervaren, iets wat niet veel universiteiten in de PAC-12 kunnen zeggen. Het schema is echter killing te noemen.
Tot slot Oregon State en California. California gaat misschien wel de beste defense van de PAC-12 North hebben, maar beschikt aanvallend gezien nauwelijks over talent. Oregon State mist gewoon over de gehele linie kwaliteit, maar zal proberen vergeleken met vorig seizoen weer een stap te gaan zetten.

Voorspelling: 1: Oregon, 2: Washington, 3: Stanford, 4: Washington State, 5: California, 6: Oregon State

SOUTH

Utah is in deze divisie de grote favoriet. De ploeg van de Utes is ongelooflijk ervaren en heeft met QB Tyler Huntley en RB Zach Moss een dodelijk duo in huis. De verdediging zet punten op het bod en beschikt over enorm veel kwaliteit. De universiteiten daarachter, USC, Arizona State, UCLA en Arizona, zullen geen walkovers zijn. Echter zou Utah puur op kwaliteit deze divisie moeten kunnen winnen.
UCLA kwam vorig seizoen, na een dramatische start, aan het eind van het seizoen op gang. Met QB Dorian Thompson-Robinson beschikken de Bruins over een goede en lange QB. De vraag is echter of de rest van het team met zijn niveau mee kan gaan. USC beschikt ook over een goede QB: JT Daniels. Op dat gebied ontlopen de twee rivalen elkaar niet veel. Het lijk er echter op dat de Trojans overal meer kwaliteit hebben. De verdediging zal echter wel moeten verbeteren.

DE OVERIGE UNIVERSITEITEN

Arizona State deed het vorig jaar meer dan prima, maar onder meer QB Manny Wilkins en receiver N’Keal Harry zijn vertrokken. Of het dit seizoen dus ook zo goed al gaan valt te betwijfelen, zeker gezien de mindere kwaliteit van de offense. Daartegenover staat wel een ervaren en goede defense en een fantastische RB: Eno Benjamin. Rivaal Arizona verloor afgelopen weekend van Hawaii. Een valse start dus. De Wildcats beschikken met Khalil Tate over een dynamische en getalenteerde QB. De defense gaat echter niet zo goed presteren en het is maar de vraag hoe goed de rest van de offense is. Op RB J.J. Taylor kan door Tate in ieder geval gerekend worden.
Het lelijke eentje in deze conference is Colorado. Ondanks de aanwezigheid van de multifunctionele WR Laviska Shenault zullen de verwachtingen van de universiteit niet hoog gespannen zijn.

Voorspelling: 1: Utah, 2: USC, 3: UCLA, 4: Arizona, 5: Arizona State, 6: Colorado


SOUTHEASTERN CONFERENCE (SEC)


EAST

Georgia is in de SEC East de favoriet, zoals zo’n beetje elk seizoen het geval is. Met QB Jake Fromm en RB D’Andre Swift is de offense, die verder uit veel talent en ervaring bestaat, ijzersterk. De receivers zijn bij de Bulldogs het enige echter vraagteken. De verdediging is ook ervaren en heeft er tijdens de zomer alleen maar kwaliteit bijgekregen. Ook dit seizoen zal de Bulldogs defense weer tot de beste van het land behoren.
Florida lijkt de grootste uitdager. Afgelopen weekend lieten de Gators vooral zien een ijzersterke en ervaren defense te hebben die zich kan meten met Georgia. De aanvallende vraagtekens werden deels weggenomen door QB Felipe Franks en RB Lamical Perine, die prima presteerden en de offense zullen moeten leiden. Kentucky, de verrassing van vorig seizoen, raakte een schoollegende kwijt: RB Benny Snell Jr. Desondanks zal de offense, onder leiding van QB Terry Wilson, in de SEC niet meteen wegzakken. De verdediging van de Wildcats zal weer uitstekend zijn. Wat dat betreft is het verschil tussen Kentucky, Florida en Georgia in de SEC niet zo heel groot. De aanval zal echter de uitdaging van Kentucky gaan worden.

DE REST VAN DE UNIVERSITEITEN

Daarachter wordt het kwalitatief wat minder. Tennessee (onder leiding van QB Jarrett Guarantano) zal verdedigend ook prima zijn. Net zoals bij de rest van de SEC East zal het ervan afhangen hoe de offense het gaat doet. Het gaat dan vooral om de O-Line. South Florida is altijd een tegenstander die je liever niet tegenkomt. Ook dit seizoen zit de ploeg weer vol met ervaring (waaronder QB Jake Bentley en WR Bryan Edwards) en de verdediging zal ook prima functioneren. Het grote probleem van de Gamecocks is het schema. Met onder meer Clemson, Alabama en Georgia op het programma is er eigenlijk al wel genoeg gezegd.
Ook Missouri heeft veel vraagtekens. QB Drew Lock is weg, waarmeer de offense al meteen een flinke tik krijgt. Dit probleem is echter snel opgelost door Clemson transfer QB Kelly Bryant. De rest van de offense gaat explosief zijn. De vraag is hoe goed de defense zal presteren, wat in de SEC East een bijzondere situatie is.
Vanderbilt heeft in deze divisie weinig te verliezen en zal hopen op een kans op een bowl game. De aanval van de Commodores gaat fantastisch zijn om te zien (RB Ke’Shawun Vaughn en WR Kalija Lipscomb en TE Jared Pinkney), maar mist een QB (Kyle Shurmur is vertrokken). Daarnaast zijn er verdedigend gezien ook flink wat vraagtekens. Desondanks lijkt een bowl game voor de SEC-universiteit zeker niet onmogelijk.

Voorspelling: 1: Georgia, 2: Florida, 3: Kentucky, 4: Missouri, 5: South Carolina, 6: Tennessee, 7: Vanderbilt

WEST

Ook in de SEC West is de favoriet van tevoren wel duidelijk, maar is de concurrentie niet mals. Alabama is zoals gewoonlijk de grote favoriet. Vooral verdedigend gezien leverden de Crimson Tide flink in. Aanvallend gezien is het team echter bijna nog compleet. Tua Tagovailoa zal dit seizoen proberen zijn historische prestaties van vorig seizoen te evenaren. Hij heeft in ieder geval een sterke O-Line voor zich staan. Tevens beschikt hij over misschien wel de beste receiver in college football (Jerry Jeudy).
Toch zal LSU de Crimson Tide behoorlijk gaan uitdagen. Ondanks dat de verdedigende leiders van het team (Greedy Williams en Devin White) zijn vertrokken, gaat de defense gewoon weer een gooi doen naar de titel ‘beste defense van Amerika’. De aanval zal geleid worden door QB Jake Burrow en zijn wapens zijn niet misselijk. Tevens hebben de running backs (John Emery en Clyde Edwards-Helaire) talent. De prestaties van de offense zullen het verschil zijn tussen meedoen met Alabama of daarachter genoegen moeten nemen met de tweede plek in de divisie.

DE REST VAN DE UNIVERSITEITEN

Auburn en Texas A&M hebben allebei talent zat, maar hun schema’s werken niet echt mee. Vooral het schema van de Aggies is bizar zwaar (onder meer Clemson, Alabama en Georgia). De Aggies recruiting class van afgelopen zomer was uitstekend, dus er stroomt veel talent binnen. QB Kellen Mond zal de offense leiden, maar hij is met het vertrek van RB Trayveon Williams wel zijn beste wapen kwijt. De verdediging zal vooral in de D-Line moeten verbeteren om mee te doen met de rest. Auburn kende vorig jaar niet zo’n heel goed seizoen en zullen dit seizoen proberen dat te voorkomen. QB Jarrett Stidham is vertrokken en de offense is er verder niet sterker op geworden. Bo Nix zal in Auburn de nieuwe QB zijn. Er zal echter vooral geleund moeten worden op de sterke defense (met DL Derrick Brown als leider) die de Tigers meestal in de SEC wel neer weten te zetten.
Mississippi State (QB Nick Fitzgerald kwijtgeraakt, vervangen met Penn State transfer QB Tommy Stevens) zal in de SEC ook vooral moeten leunen op een goede defense. Toch heeft die defense ook een klap gekregen met het vertrek van leiders DE Montez Sweat, S Johnathan Abram en DL Jeffery Simmons. Kwalitatief gezien dus een achteruitgang. Ole Miss (QB Jordan Ta’amu en WR”s A.J. Brown en D.K Metcalf vertrokken en een matige defense) en Arkansas (nieuwe QB’s in Texas A&M Nick Starkel en SMU transfer Ben Hicks, maar verder weinig kwaliteit) zullen de laatste twee plekken in de SEC gaan verdelen.

Voorspelling: 1: Alabama, 2: LSU, 3: Auburn, 4: Texas A&M, 5: Mississippi State, 6: Ole Miss, 7: Arkansas

(Top/Cover Photo: Matthew Emmons – USA TODAY Sports)

NFL 32-in-32 | Pittsburgh Steelers: een nieuw tijdperk

1

Pittsburgh Steelers: JuJu Smith-Schuster
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 20 het team dat zichzelf zonder elite playmakers Le’Veon Bell en Antonio Brown opnieuw moet uitvinden: de Pittsburgh Steelers


FREE AGENCY


Wat betreft playmakers hebben de Pittsburgh Steelers een behoorlijk jasje uitgedaan. Na een 2018 zonder Le’Veon Bell zal 2019 ook zonder Antonio Brown zijn. Bell vertrok in free agency naar de New York Jets en Brown werd eerder al getrade met de Oakland Raiders. Het vertrek van Brown werd minimaal opgevangen met het aantrekken van Donte Moncrief. Hij komt over van de Jacksonville Jaguars nadat hij eerder vier seizoenen voor de Colts speelde. Moncrief is geen adequate vervanger en hij zal moeten strijden voor een rol als starter.

De cornerback-positie werd versterkt met het aantrekken van Steven Nelson. De voormalige Kansas City Chief tekende een drie-jarig contract voor ruim 25 miljoen dollar. Nelson geldt als een bovengemiddelde CB en is verzekerd van een basisplaats. Met het aantrekken van inside linebacker Mark Barron besteedden de Steelers aandacht aan een dun bezette positie. Het twee-jarige contract voor 12 miljoen dollar is vrij hoog voor een speler die de afgelopen twee seizoen tweemaal mocht vertrekken bij de Rams. Zijn ervaring is echter waardevol. Zeker als je de eerste ronde pick van Pittsburgh in acht neemt.
Verder hebben de Steelers goede zaken gedaan door drie spelers te laten bijtekenen. Anthony Chickillo (OLB), Eli Rogers (WR) en Daniel McCullers (DT) keren in 2019 terug naar Heinz Field. Voor alle drie de deals geldt dat het risico laag is en de voordelen hoog. De drie brengen consistentie en bekendheid met het team met zich mee.


NFL DRAFT


De doorgaans zo conservatieve Pittsburgh Steelers waren agressief in de eerste ronde van de 2019 NFL draft. Ze gingen van plek 20 naar 10 om hun gewenste target binnen te halen: linebacker Devin Bush. Hij vult het gat dat ontstond door de noodlottige blessure van Ryan Shazier. Bush is veelzijdig, snel en schuwt geen tackles. Hij was één van de beste spelers in de draft en gezien de kosten (een tweede ronde pick in 2019 en een derde ronde pick in 2020), plus de need op ILB een logische keuze. De coaches zijn zeer gecharmeerd van het Michigan-product. Niet alleen om zijn allround vaardigheden, maar ook zijn gedrag en houding buiten het veld. Daarbij zit het hem in zijn DNA: vader Devin Bush Sr. speelde 8 seizoenen als safety in de NFL (Falcons, Rams, Browns).

In de derde ronde gingen de Steelers vervolgens voor een wide receiver en een cornerback. Diontae Johnson (WR, Toledo) werd gekozen met de pick die de Steelers ontvingen van de Raiders in de AB-trade. Johnson heeft vaardigheden die vergelijkbaar zijn met die van Antonio Brown. “Hij is natuurlijk begaafd en in staat om tegenstanders te laten missen in open space“. Aldus Darryl Drake, de wide receivers-coach van de Steelers die op 11 augustus 2019 op veel te jonge leeftijd (62) overleed. Justin Layne (CB, Michigan State) viel onverwacht naar de derde ronde. Door zijn fysiek (lang en sterk) was hij een beoogd tweede ronde pick. Layne kan zich rustig ontwikkelen achter veteranen Joe Haden en Steven Nelson. Komend seizoen is er voor hem een rol weggelegd in special teams.
In ronde vier gingen de Steelers voor running back Benny Snell. Zijn naam is enigszins ironisch aangezien zijn 40-yard dash inderdaad niet snel was (4.7 seconden). Desondanks is hij een goede aanvulling naast James Conner. Met hun vijfde ronde pick kozen de Steelers vervolgens tight end Zach Gentry. Een logische keuze, omdat de Steelers diepte konden gebruiken op de tight end positie. Gentry is enorm (2.03 meter) en atletisch. Hij kan uitgroeien tot een wapen, maar dat zal tijd kosten. In de zesde ronde had Pittsburgh drie picks. Met Sutton Smith (OLB),  Isaiah Buggs (DT) en Ulysees Gilbert III (ILB) haalden ze drie ruwe defensieve diamanten binnen. Tenslotte werd Derwin Gray (OT) in de zevende ronde toegevoegd. Hij vergroot de diepte van de positie.


OFFENSE


Iedere head coach zou met de handen in het haar zitten als hij in één seizoen zijn twee belangrijkste playmakers verliest. Zeker als de twee ook bij de beste playmakers in de hele league horen. Maar Pittsburgh Steelers-head coach Mike Tomlin niet. Hij noemde het vertrek van Bell en AB een ‘cleansing‘ (schoonmaak) van de kleedkamer. Alleen ‘Big’ Ben Roethlisberger is nog over van de 3 Bs, maar Tomlin heeft de verwachtingen niet bijgesteld.
Immers, de Steelers zijn zo goed als Roethlisberger is. Dat maakte men in Pittsburgh extra duidelijk door de 37-jarige veteraan vlak voor de draft een contractverlenging tot 2021 te geven. Niet gek, aangezien hij een topseizoen achter de rug had. Zowel zijn 5.129 passing yards als zijn 34 touchdowns waren persoonlijke records. Het bleek voor hem een goede zet om quarterbacks coach Randy Fichtner te promoveren tot offensive coordinator. Echter, hoe goed Big Ben omgaat met het vertrek van Brown zal het succes van de Steelers in 2019 bepalen.

Daarom wordt het tijd voor JuJu Smith-Schuster om de WR1 positie op te eisen. Met 111 receptions, 1.426 yards en 7 touchdowns verdiende hij de MVP-titel van zijn teamgenoten. Natuurlijk was hij in staat om zulke statistieken te behalen door de aanwezigheid van AB, maar hij heeft genoeg talent om zich ook als WR1 te onderscheiden. Het probleem van Smith als WR1 is dat er geen Smith meer is als WR2. Er zijn echter genoeg opties. Veteraan Donte Moncrief had een prima seizoen in Jacksonville en de Steelers hopen stiekem op doorbraken van tweedejaars James Washington en rookie Diontae Johnson.
Dankzij James Conner zal Le’Veon Bell relatief snel vergeten zijn in Pittsburgh. In 2018 sloten de fans hem na week 1 al in hun harten. Hij zal echter wel heel moeten blijven. Tomlin heeft er een handje van om zijn RBs te gebruiken tot ze uit elkaar vallen. Door Conner af te wisselen met Jaylen Samuels en draft pick Benny Snell kan hij langer fit blijven. De o-line achter wie de rest van de offense opereert, is één van de meest stabiele en vaardige in de NFL. Een risico is het vertrek van offensive line coach Mike Munchak. Pittsburgh heeft gepoogd consistentie te waarborgen door Shaun Sarrett te promoveren, maar die uitwerking blijft afwachten.


DEFENSE


Het opvullen van het wegvallen van Ryan Shazier werd zeer onconventioneel opgelost, maar het was nodig. Het kostte wat draft-kapitaal, maar de Pittsburgh Steelers hebben met Devin Bush een speler die qua talent en potentie Shazier kan evenaren. Door ook linebacker Mark Barron in free agency aan te trekken is de LB positie een stuk dieper dan vorig seizoen. Daartoe behoort ook Vince Williams. Hij speelde een sterk seizoen in 2018 en kan alleen maar beter worden met sterkere teamgenoten om hem heen. Outside linebacker T.J. Watt had een breakout jaar en van hem wordt verwacht dat 2019 nóg sterker wordt. Tegenover hem speelt Bud Dupree. Dupree speelt O.K., maar heeft zijn status als eerste ronde pick (2015) nog niet waar kunnen maken.

Met het aantekken van cornerback Steven Nelson voor 25 miljoen dollar in drie jaar maakten de Steelers direct het belang van de CB-positie duidelijk. Aan de overkant van Nelson speelt Joe Haden. De man die blijft imponeren in Pittsburg nadat hij in 2017 mocht vertrekken bij de Browns. Artie Burns, voormalig eerste ronde pick, zal zich sterk moeten verbeteren wil hij kans blijven maken op een toekomst bij de Steelers. Voor de safety-positie geldt dat men, na het vertrek van Morgan Burnett, hoopt op een breakout season voor 2018 first round pick Terrell Edmunds. Tenslotte de d-line. De unit wordt gekenmerkt door consistentie dankzij het aanblijven van Cameron Heyward, Stephon Tuitt en Javon Hargrave. Zij hadden een gecombineerd aantal van 20 sacks in 2018.


CONCLUSIE


Het seizoen 2018 was in meerdere opzichten teleurstellend, maar de Pittsburgh Steelers zijn vaak genoeg sterk teruggekomen van een minder jaar. Ook zijn ze vaker teruggekomen van het verlies van talentvolle spelers. Daar hoeft 2019 niet anders in te zijn, maar een nieuw topseizoen van Ben Roethlisberger is daarin essentieel. Dat geldt ook voor rookie Devin Bush. De defense wordt namelijk essentieel in een nieuw tijdperk zonder Le’Veon Bell en Antonio Brown in Pittsburgh. De kans is groot dat Roethlisberger zijn targets weet te vinden en dat de defense zijn nieuwe rol als primaire unit pakt. Daarmee moeten de Steelers in staat zijn om in 2019 weer de play-offs te halen.
VOORSPELLING: 10-6
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Peter Diana/Post-Gazette

NFL 32-in-32 | Tennessee Titans: nu of nooit voor Marcus Mariota

0

Tennessee Titans: Marcus Mariota
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 19 het AFC South-team dat kan profiteren van het pensioen van Andrew Luck: de Tennessee Titans


FREE AGENCY


Het jaar 2019 wordt het vijfde seizoen van quarterback Marcus Mariota bij de Tennessee Titans. In deze vijf seizoenen is er steeds één constante geweest: de twijfelachtige gezondheid van de second overall pick van 2015. Nog geen enkele keer wist Mariota een volledig seizoen rond te maken. Hoog tijd om een betrouwbare back-up aan te trekken, moeten ze in Nashville gedacht hebben. Via een trade kwamen ze uit bij Ryan Tannehill van de Miami Dolphins. Tannehill is geen top tien-quarterback, maar kan wel gelijkaardige cijfers als bijvoorbeeld Nick Foles voorleggen en is bovendien blessurevrij gebleven. Geen onbelangrijke eigenschap voor de Titans front office. Tannehill is ook een serieuze upgrade ten opzichte van Blaine Gabbert, de vorige back-up in Tennessee.

Ook de offensive line werd aangepakt in het tussenseizoen. Dat was broodnodig, gezien de o-line in 2018 slechts als 17e eindigde in run blocking en als 29ste in pass blocking. Rodger Saffold, overgekomen van de LA Rams, moet een aantal van de problemen oplossen. Verder is er aan de offensieve zijde ook een extra wapen voor Mariota aangetrokken. Wide receiver Adam Humphries, die in 2018 zijn beste seizoen beleefde bij de Tampa Bay Buccaneers, is een extra dreiging in the slot.
Defensief, tenslotte, werd de ervaren outside linebacker Cameron Wake aan het team toegevoegd. De vijfvoudige Pro Bowler moet de gestopte Brian Orakpo doen vergeten. Daarbij is hij ook aangetrokken om ervoor te zorgen dat de quarterback van de tegenstander vaker tegen de grond gaat dan vorig seizoen.


NFL DRAFT


De Tennessee Titans gingen de risicovolle, ietwat opportunistische, toer op tijdens de 2019 NFL Draft. In de eerste ronde werd gekozen voor Jeffery Simmons, een defensive end uit Mississippi State. Risicovol omdat Simmons in februari nog zijn kruisbanden scheurde. Het is dus onzeker wanneer in 2019 hij zijn debuut kan maken (als dat al mogelijk is in 2019). Analisten zijn het er echter over eens dat, mocht hij zich niet geblesseerd hebben, hij bij de eerste tien picks van de draft had gezeten. Mogelijks zelfs de eerste vijf. Als hij kan spelen, geeft hij de Titans defensie dus zo goed als zeker een stevige kwaliteitsinjectie.

In de tweede ronde viel de keuze op wide receiver A.J. Brown. De receiver van Ole Miss werd door analist Nate Burleson nog de meest NFL-ready receiver in de Draft genoemd. Nog een extra wapen voor geplaagde quarterback Marcus Mariota dus. Tijdens de derde ronde ging de focus naar de O-line. Right guard Nate Davis (Charlotte) wordt mogelijk meteen als starter ingezet op een positie die bij de Titans niet al te sterk bezet is.


OFFENSE


Het komende seizoen is een career year voor quarterback Marcus Mariota. Zijn contract loopt eind dit seizoen af en dan heeft de Tennessee Titans front office dus een keuze te maken. Vol voor Mariota gaan of herbeginnen. Men heeft de Hawaïaan alleszins mogelijkheden gegeven om zich te bewijzen. Het tussenseizoen – zowel Draft als Free Agency – stond voornamelijk in het teken van het beschermen en omringen van Mariota. Zoals eerder gezegd werd de O-Line versterkt met Rodger Saffold en de rookie Nate Davis. In het preseason bleek de O-line echter nog steeds erg wankel. Op wide receiver is Adam Humphries erbij gekomen en zijn de ogen verder gericht op Corey Davis, de vijfde pick van de 2017 NFL Draft. Davis had een uitstekend 2018 en er wordt gehoopt dat 2019 nog beter wordt. Ook second rounder A.J. Brown moet in de gaten gehouden worden op wide receiver. Men noemt je niet zomaar de meest NFL-ready receiver in een gegeven Draft class.

Op running back is het uitkijken naar het seizoen van de bevestiging voor Derrick Henry. Henry brak al z’n persoonlijke records in 2018 en liep voor meer dan duizend yards. Hij scoorde ook twaalf touchdowns voor de Titans. Kan hij minstens even goed doen in 2019? Dion Lewis is een degelijke tweede optie vanuit het backfield, maar kende al in 2018 een stevige terugval vergeleken met zijn prestaties in 2017. Als die trend zich maar niet doorzet in 2019.


DEFENSE


De d-line van de Tennessee Titans kent wat knieproblemen. Viervoudig Pro Bowler defensive end Jurrell Casey verrekte zijn binnenste kruisband en draft pick Jeffery Simmons scheurde zijn voorste kruisband af. Indien Simmons weer volledig fit wordt, heeft Tennessee één van de meest getalenteerde defensive lines in de NFL. Naast Simmons en Casey hebben ze namelijk ook nog DaQuan Jones, Austin Johnson, Matt Dickerson en Brent Urban.
In het offseason verloren de Titans outside linebackers Derrick Morgan en Brian Orakpo. De ervaren Cameron Wake kwam daarvoor terug, maar in Tennessee hoopt men dat voormalig second round picks Harold Landry en Kamalei Correa in 2019 grote stappen zetten. Landry heeft goede dingen laten zien in zijn rookiejaar, maar als tweedejaars zal hij meer moeten doen. In het midden vinden we Rashaan Evans en Jayon Brown. Zij brengen wat extra dynamiek en creativiteit in de defense.

Exceptionele pass catchers in de AFC South zoals DeAndre Hopkins (Houston Texans) en T.Y. Hilton (Indianapolis Colts) dwongen de Titans tot actie op de cornerbackpositie. Ze tekenden dure free agents als Malcom Butler (in 2018) en Logan Ryan (in 2017) en in de draft van 2017 kozen ze Adoree Jackson in de eerste ronde. Butler en Ryan zitten in de herfst van hun carrière en Jackson moet stappen zetten om een echte breakout star te zijn. Desondanks is de beste verbetering voor de cornerbacks een effectieve pass rush. Want als die niet goed is, kunnen de cornerbacks het hoe dan ook niet belopen.
Tenslotte de safeties. Kevin Byard ging van 8 interceptions in 2017 naar 4 in 2018. Desondanks had hij in 2018 misschien wel een beter seizoen. Hij blijft één van de meest dominante ballhawks in de NFL. Met strong safety Kenny Vaccaro en de dynamische slot safety rookie Amani Hooker heeft defensive coordinator Dean Pees genoeg opties.


CONCLUSIE


Zo goed als alle druk komt dit seizoen op de schouders van Marcus Mariota te liggen. Kan hij eindelijk de stap vooruitzetten en zijn criticasters de mond snoeren? Rechtvaardigt hij in 2019 de beslissing van de Titans om hem in 2015 als tweede te draften? Hij heeft er absoluut de nodige bescherming en wapens voor gekregen. Als het dit jaar niet lukt, dan zal het Mariota-tijdperk zo goed als zeker ten einde komen in Nashville.
De kansen liggen er alvast. Met het pensioen van Andrew Luck bij de Indianapolis Colts ligt de AFC South plots helemaal open. De divisie is onvoorspelbaar en elk van de vier teams maakt een reële kans om de divisie te winnen. Zo ook de Titans. Met vooral een haalbare tweede seizoenshelft slagen de Titans erin om de AFC South naar hun hand te zetten en de play-offs te bereiken.
VOORSPELLING: 10-6
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Tim Heitman/USA Today Sports