Home Blog Pagina 426

College Football 2019 Preview: AAC, ACC en Big 12

0

College Football 2019 Preview AAC, ACC en Big Ten
Terwijl Florida en Miami afgelopen weekend het CFB-seizoen hebben geopend, gaat het seizoen voor alle andere universiteiten pas dit weekend beginnen. Hoog tijd dus voor een preview van de zes grootste conferences. In het eerste deel kijken we naar de AAC, ACC en Big 12.


AMERICAN ATHLETIC CONFERENCE (AAC)


EAST

In de East-divisie zijn er normaal gesproken twee grote favorieten: UCF en Cincinnati. UCF deed het de afgelopen twee jaar uitstekend, maar is afgelopen zomer vooral verdedigend veel kwijtgeraakt. Zo ook QB McKenzie Milton, misschien wel de voornaamste reden dat dit team de afgelopen twee jaar zo goed presteerde. Brandon Wimbush (transfer van Notre Dame) of Darriel Mack gaat de zware taak krijgen om hem te moeten vervangen. Aanvallend gezien is UCF echter nog steeds loaded met talent. Cincinnati is daarentegen niet bijzonder veel kwijtgeraakt en hun offense (onder leiding van QB Desmond Ridder) zal mee kunnen doen met die van de Knights. De Bearcats zijn dan ook de voornaamste uitdagers.
South Florida en Temple zouden kunnen verrassen, maar zijn beide wat spelers kwijtgeraakt. Vooral South Florida zal vanwege de ervaren offense lang mee gaan doen. Of de defense ook goed genoeg gaat zijn is de vraag. Temple zal vooral vanwege zijn ervaren QB (Anthony Russo) een aardig seizoen gaan draaien. Grote vraag is wel of de nieuwe coaching staff meteen succesvol kan zijn en de sterren die vertrokken zijn snel vergeten worden.
Van East Carolina (worden vooral aanvallend wel steeds beter) en UCONN hoeven we niet veel te verwachten. Normaal gesproken moeten beide universiteiten komend seizoen al blij zijn als ze meer dan drie zeges behalen. Voor UCONN is dit het laatste seizoen dat ze in de AAC uit zullen komen. Vanaf 2020 is de universiteit actief in de Independent Conference (met onder meer Notre Dame en Army).

Voorspelling: 1: UCF, 2: Cincinnati, 3: USF, 4: Temple, 5: East Carolina, 6: UCONN.

WEST

In het westen zijn er ook twee favorieten: Houston en Memphis. Memphis verloor zijn beste speler (Darrell Henderson) aan de NFL, maar ziet zijn QB (Brady White) en veel andere spelers terugkeren. Bij Houston zal QB D’Eriq King weer terugkeren en proberen zijn prestaties van begin 2018 te evenaren. Normaal gesproken zijn King en White de beste QB’s in de AAC. De vraag is echter of de verdediging van de Cougars dit jaar teams onder de 30 punten kan houden. Hetzelfde kan gezegd worden van Memphis, zei het in mindere maten.
Daarachter zijn Navy (run, run, run), SMU (met Texas transfer QB Shane Buechele), Tulsa (weinig kwaliteit) en Tulane (verdedigend heel ervaren) normaal gesproken niet goed genoeg om de twee hierboven genoemde universiteiten echt uit te dagen. Desondanks kunnen deze vier uni’s komend seizoen zeker zes duels winnen en dus een bowl game halen. Dat zal voor alle vier de teams het voornaamste doel zijn van 2019. Het is vooral oppassen voor de offense van SMU en de ervaren ploeg van Tulane. Tulane heeft echter een bijzonder zwaar schema en SMU heeft een twijfelachtige defense.

Voorspelling: 1: Houston, 2: Memphis. 3: SMU, 4: Tulane, 5: Navy , 6: Tulsa.


ATLANTIC COAST CONFERENCE (ACC)


ATLANTIC

In de Atlantic-divisie van de ACC is het niet de vraag wie er eerste eindigt, maar of Clemson ook ongeslagen gaat blijven. Vorig seizoen lukte dat en ook dit seizoen lijkt niemand ze tijdens het reguliere seizoen in de weg te gaan staan. Bijna alles van de Tigers offense keert terug (waaronder QB Trevor Lawrence en RB Travis Etienne) en de defense verloor veel talent maar heeft ook weer veel talent toegevoegd. Geen twijfel over mogelijk dat de Tigers deze divisie zullen winnen.
Daarachter lijkt Syracuse het beste team te zijn. De Orange waren vorig seizoen één en al offense en dit jaar zal dat niet anders zijn. QB Tommy DeVito neemt het over van Syracuse-legende Eric Dungey en lijkt een heel hoog plafond te hebben. De rest van de offense is tevens enorm getalenteerd en explosief. De verdediging van vorig seizoen keert voor het merendeel terug en heeft dus in ieder geval aardig wat ervaring. De Orange lijken komend seizoen samen met Texas A&M de zwaarste tegenstander van Clemson, dat op bezoek zal gaan bij Syracuse.

DE REST VAN DE ACC ATLANTIC

Florida State gaat het met RB Cam Akers en QB James Blackmon proberen dit seizoen beter te doen, wat gezien de aanwezige kwaliteit mogelijk moet zijn. NC State ziet het merendeel van zijn goede defense terugkeren maar levert aanvallend wel veel in (QB Ryan Finley en een paar goede receivers vertrokken). Daar liggen dus ook de vraagtekens.
Wake Forest heeft nog vraagtekens op de QB-positie, maar er heerst wat betreft het team van de Deamon Deacons sowieso veel twijfel. Het is wel de Tulane van de ACC: aardig wat ervaring en potentie om te verrassen. Dat is niet zo bij Boston College, dat met QB Anthony Brown en RB AJ Dillon een fantastisch en gerenommeerd aanvallend duo in de gelederen heeft. De rest van het team zal zich echter nog moeten bewijzen. Van Louisville (met een nieuwe trainer en een onervaren maar talentvolle QB) hoeven we niet veel te verwachten.

Voorspelling: 1: Clemson, 2: Syracuse, 3: Florida State, 4: NC State, 5: Boston College, 6: Wake Forest, 7: Louisville.

COASTAL

In de Coastal-divisie is het wat spannender. Op het oog lijkt de verrassing van vorig seizoen, Virginia, de grote favoriet. QB Bryce Perkins keert terug en de verdediging zal één van de beste van het college-seizoen worden. Rivaal Virginia Tech zal de grootste uitdager zijn. De Hookies kenden vorig seizoen verdedigend gezien wat problemen, maar de kans dat dit twee keer op rij gaat gebeuren lijkt klein. De aanval (onder leiding van QB Ryan Willis) zal prima met Virginia mee kunnen.
Let ook op Miami, onder leiding van nieuwe trainer Manny Diaz. De Hurricanes hebben al jaren één van de beste verdedigingen in college football en dit seizoen zullen vooral de linebackers enorm sterk gaan zijn. De aanval is echter een groter vraagteken. Wie wordt de QB? Tate Martell,  Jarren Williams of N”Kosi Perry? Tijdens de nederlaag tegen Florida viel de keuze in ieder geval op de onervaren Jarren Williams. Of dit het hele seizoen zo zal zijn valt te bezien.
Daarna wordt het kwalitatief wat minder. Pittsburgh verliest veel starters uit het succesvolle seizoen van vorig jaar. Weinig ervaring dus en veel gaten om te vullen. Hetzelfde geldt voor Duke, dat QB Daniel Jones zag vertrekken naar de NFL en verdedigend veel kwijt is geraakt. Tot slot met afstand de twee minste universiteiten van deze divisie: North Carolina en Georgia Tech. Ook dit seizoen lijken we niet veel te hoeven verwachten van de Tar Heels en de Yellow Jackets. Net zoals Louisville zullen ook North Carolina en Georgia Tech dit seizoen met nieuwe trainers gaan werken. Rebuild mode dus.

Voorspelling: 1: Virginia, 2: Miami, 3: Virginia Tech, 4: Pittsburgh, 5: Duke, 6: Georgia Tech, 7: North Carolina.


BIG 12 CONFERENCE (BIG 12)


Tot slot van dit eerste preview-artikel: de Big 12. De conference die gewoon uit één divisie bestaat en waar iedereen tegen iedereen speelt. De grote favoriet? Oklahoma. Onder leiding van Kyler Murray bereikten de Sooners vorig seizoen de play-offs. Dit seizoen zal dat moeten gebeuren onder leiding van een nieuwe QB: Alabama transfer Jalen Hurts. Hij zal nog steeds een explosieve offense ter beschikking hebben, maar het zal afwachten zijn hoe de OL eruit gaat zien (vier starters zijn vertrokken). Verder zal vooral de defense veel beter moeten presteren dan vorig seizoen. Dat zal het doel in ieder geval zijn van nieuwe defensive coördinator Alex Grinch.
Texas, dat vorig jaar fantastisch presteerde, zal opnieuw de grootste uitdager zijn. Onder leiding van QB en Heisman Trophy-kandidaat Sam Ehlinger zal ook Texas aanvallend gezien weer ijzersterk gaan zijn. Vooral de running game zal uitstekend gaan functioneren. Op WR en TE zijn er echter nog wat twijfels. Verdedigend gezien heeft Texas natuurlijk wel meer kwaliteit dan Oklahoma. Toch zijn de Longhorns aan die kant van de bal ook heel jong en mogelijk dus inconsistent.

Daarachter ontstaat een gat. Iowa State lijkt de best of the rest. Iowa State heeft een ervaren defense en een goede QB (Brock Purdy). De defense van de Cyclones kan zich met zijn ervaring gaan mengen bij de beste defenses in college football. West Virginia, dat de afgelopen seizoenen goed presteerden, is vooral aanvallend gezien veel kwijtgeraakt. Onder meer QB Will Grier en een paar receivers keren niet meer terug. Tevens zal een nieuwe trainer de teugels in handen krijgen en is de defense (zover dat kan) achteruit gegaan. Verwacht van de Mountaineers dus een stap terug.

DE REST VAN DE BIG 12

Texas Tech heeft een nieuwe trainer, maar krijgt wel veel van het team dat vorig jaar aardig presteerde terug, waaronder QB Allan Bowman en heel wat namen van de OL en de defense. Als de nieuwe tactiek van trainer Matt Wells snel aanslaat, kunnen ook de Red Raiders een goed seizoen beleven.
TCU en Oklahoma State gaan prima presteren, maar de vraag is of ze de volgende stap kunnen zetten richting de top twee. Beide teams hebben vraagtekens op QB, maar vooral TCU heeft verdedigend veel potentie. Oklahoma State zal dan vooral aanvallend weer genoeg kwaliteit hebben (met WR Tylan Wallace als absolute uitblinker) om lang mee te doen voor een bowl game. De universiteit die zijn QB-situatie kan stabiliseren lijkt de grootste kans te maken op een strijd om de divisie. Baylor kan rare sprongen gaan maken, maar ook ver wegzakken. Net zoals bij Tulane en Wake Forest is deze universiteit lastig om in te schatten. Veel ervaring (vooral verdedigend gezien) en een goede QB (Charlie Brewer), maar voor de rest veel vraagtekens.
Van Kansas (rebuild en nieuwe trainer) en Kansas State (veel kwaliteit verloren en een nieuwe trainer) valt er normaal gesproken niet zoveel te verwachten.

Voorspelling: 1: Oklahoma, 2: Texas, 3: Iowa State, 4: Baylor, 5: Texas Tech, 6: TCU, 7: Oklahoma State, 8: West Virginia, 9: Kansas State, 10: Kansas.

(Top/Cover Photo: Streeter Lecka/Getty Image)

Andrew Luck stopt: terugblik op een veelbelovende carrière

0

Andrew Luck
Het nieuws sloeg in als een bom. Andrew Luck, quarterback van de Indianapolis Colts, liet z’n team weten het Football vaarwel te zeggen. En dat op amper 29-jarige leeftijd. Een nieuwe blessure, deze keer aan de linker kuit, werd hem uiteindelijk te veel. Met Luck nemen we afscheid van een uitzonderlijk talent dat dankzij de blessures nooit ten volle zijn kwaliteiten heeft kunnen verzilveren.
Al in College was het duidelijk dat Andrew Luck een speciale quarterback was. In 2009 werd hij meteen gebombardeerd tot starting quarterback bij de Stanford Cardinals, onder coach Jim Harbaugh. Hij zou er drie seizoenen schitteren en talloze accolades verdienen. Luck brak het record van John Elway voor meeste touchdown-passes als Cardinal-quarterback met 82 stuks. Hij scoorde ook de meeste wins voor Stanford met 31. De records voor winning percentage, completion percentage en passer rating behoren eveneens Andrew Luck toe. Het mag geen verrassing heten dat Luck de first overall pick was in de 2012 NFL Draft.

Onmiddellijke impact

De Indianapolis Colts waren het gelukkige team dat de Luck sweepstakes won (herinner je #SuckforLuck) in 2012. Luck bleek meteen een schot in de roos en was de ideale opvolger voor de vertrokken Peyton Manning. In zijn eerste drie seizoenen eindigden de Colts telkens met een 11-5 record en haalden ze driemaal de play-offs. In het 2014 season werd zelfs de AFC Championship game bereikt. Luck werd tussen 2012 en 2014 ook drie keer op rij uitgenodigd voor de Pro Bowl. Iedereen was het er snel over eens dat we met Luck te maken hadden met een toekomstige Hall of Famer. De records volgden elkaar in snel tempo op. Als rookie haalde hij records voor meeste passing yards in 1 game (433), meeste passing yards in een seizoen (4374) en meeste game-winnende drives (7). Luck verbrak in 2014 tevens Peyton Mannings record voor meeste passing yards in een seizoen. Vergeten we ook niet de memorabele Wild Card game na het 2013 season tegen de Kansas City Chiefs, waarin Luck met zijn Colts een achterstand van maar liefst 28 punten wegwerkte om de wedstrijd toch nog te winnen.

Blessures steken de kop op

Vanaf het seizoen 2015 beginnen de eerste tekenen van sleet op het lichaam de kop op te steken. Voor het eerst in zijn carrière miste hij twee wedstrijden door een schouderblessure. Later in het seizoen, op tien november, ging het helemaal mis door een buikspierblessure die hem voor de rest van het seizoen aan de kant hield. Niet toevallig misten de Colts ook de play-offs dat seizoen. In 2016 kon Luck weliswaar het seizoen volmaken, maar in het tussenseizoen moest hij toch onder het mes voor een sluimerende schouderblessure aan zijn werparm. Terwijl het initieel nog leek alsof hij in de loop van 2017 zijn comeback zou maken, bleek het uiteindelijk veiliger om hem het hele seizoen te sparen.
2018 werd het jaar van de terugkeer. Na 616 dagen kon hij eindelijk terug het veld op als startende quarterback voor de Indianapolis Colts. Na een wisselvallige start kwam de oude Andrew Luck beetje bij beetje terug. In de eerste zes games kon er slechts één keer gewonnen worden. In de resterende tien games werd er daarentegen slechts één keer verloren. Gevolg: de Colts keerden eindelijk terug naar de play-offs. Luck liet in wat nu zijn laatste seizoen blijkt te zijn schitterende cijfers optekenen. Hij gooide 4593 passing yards en haalde de hoogste completion rate (67.3) en passer rating (98.7) van zijn carrière. Hij evenaarde ook bijna zijn touchdown-record uit 2014 met 39 stuks in totaal. In de play-offs werd er eerst nog gewonnen van de Houston Texans in de wild card round, maar gingen de Colts later onderuit bij de Kansas City Chiefs. Ondanks de uitschakeling in de play-offs was men er in Indianapolis zeker van: Andrew Luck zou dit team naar een Super Bowl leiden, mogelijk al in 2019.

Een precedent voor de rest van de league?

Niet dus. Een nieuwe blessure was de druppel voor Andrew Luck. Alle blessures, en dan vooral de revalidatie die ermee gepaard gaan, namen het plezier in het spelletje weg. Luck koos voor zijn gezondheid, zowel fysiek als mentaal, en hangt de cleats definitief aan de wilgen. Een klap voor de Indianapolis Colts, hun fans (al toonden zijn bijzonder weinig respect door hun voormalige held uit te jouwen bij het horen van het nieuws) en de NFL in zijn geheel. Luck was niet alleen een uniek talent op het veld, hij was ook een modelploegmaat en een van de vriendelijkste jongens in de league. Illustrerend voor zijn persoonlijkheid is hoe hij vaker dan niet zijn opponenten feliciteerde na een stevige hit op zijn lichaam.


Dat Andrew Luck nu kiest voor zijn gezondheid en zijn gezin, in plaats van verdere glorie in het NFL-circus, doet de vraag rijzen of hij een voorbeeld zal zetten voor anderen. Hij is niet de eerste die vroegtijdig stopt. Recent gingen linebacker Patrick Willis en Megatron Calvin Johnson hem voor. Het is niet meteen duidelijk of dit een keerpunt wordt voor de NFL. Als we de reacties op Lucks beslissing bekijken, dan zien we vooral veel begrip. Dit kan erop wijzen dat meer en meer spelers inzien dat een lange NFL-carrière ook gevaren inhoudt voor de lange termijn gezondheid. We moeten echter niet verwachten dat er nu plots een stroom aan vroegtijdige pensioenen zit aan te komen. Er valt nog steeds veel geld en roem te rapen in de NFL en zeker in het geval van quarterbacks zijn de maatregelen om de speler te beschermen er niet minder om geworden. Er zullen wellicht nog een tiental “Lucks” nodig zijn eer er sprake kan zijn van een echte kentering. Tot die er komt, is het enige wat wij als fans kunnen doen, genieten van de spelers die dag in, dag uit hun lichaam op het spel zetten om ons te vermaken.

Cover photo: Adam Glanzman/Getty Images

32-in-32 | Minnesota Vikings: jaar van de revanche?

0

Minnesota Vikings
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 18 het team dat gaat strijden tegen de hevige concurrentie in de NFC North: de Minnesota Vikings


FREE AGENCY


De Vikings dachten hun slag vorig jaar te hebben geslagen met een vet contract voor Kirk Cousins. De komst van de quarterback gaf Minnesota echter nog niet de boost naar de Super Bowl. De play-offs werden zelfs niet eens bereikt. Dit jaar werd, ondanks de beperkte cap space, de portemonnee getrokken om Anthony Barr binnenboord te houden en Shamar Stephen en Josh Kline aan te trekken.

Latavius Murray, Sheldon Richardson, Marcus Sherels, Trevor Siemian, het offensive line-trio Nick Easton, Tom Compton en Mike Remmers en het safety-duo George Iloka en Andrew Sendejo lieten Minnesota achter zich. Daarbij valt op dat een groot deel van de ‘versterkingen’ van vorig jaar nu alweer zijn vertrokken. Voor Siemian komt Sean Mannion, daarnaast werd journeyman cornerback Bene Benwikere aangetrokken.
Weinig spectaculair transfernieuws dus in Minnesota, maar de Vikings wisten wel steunpilaren Kyle Rudolph en Adam Thielen langer vast te leggen. De twee targets kunnen de komende vier jaar gezamenlijk 90 miljoen dollar aan salaris tegemoet zien. Rudolph strijkt 36 miljoen op. Thielen krijgt eindelijk zijn welverdiende payday met 64 miljoen dollar.


NFL DRAFT


Topprioriteit in Minnesota was duidelijk de offensive line. Na Pat Elflein (ronde 3 2017) en Brian O’Neill (ronde 2 2018) is Garrett Bradbury de derde jonge versterking voor de o-line. Bradbury won in 2018 de Dave Rimington Trophy voor de beste center in college football. Hij zowel als run- als pass blocker goed uit de voeten en is atletisch voor een offensive lineman.

In de tweede en derde ronde kozen de Vikings ook voor versterking in de aanval. Irv Smith jr. is een extra wapen als tight end (710 yards, 7 touchdowns bij Alabama). Alexander Mattison was een must, gezien het vertrek van Murray. Mattison rushte als junior van Boise State naar 1.415 yards en 17 touchdowns.


OFFENSE


Op het oog lijkt er weinig veranderd in Minnesota qua offense. Na Stefon Diggs in 2018, zijn ook Thielen en Rudolph langer vastgelegd en Cousins krijgt kans op revanche. Dat doet hij vanachter een versterkte offensive line met Kline en Bradbury. Bovendien kan Elflein naar guard verhuizen met Bradbury als nieuwe center.

Met Rudolph, Thielen, Diggs heeft Cousins drie goede targets. De derde wide receiver blijft echter een probleem, omdat het ‘project Laquon Treadwell‘ mislukt lijkt. Tight end Irv Smith jr. kan zich opwerpen als een alternatief in de passing game.
De running game steunt, na het vertrek van Latavius Murray, op Dalvin Cook. Een risico, gezien de blessuregevoeligheid van Cook, maar Mattison kan de rol als back-up gaan invullen.


DEFENSE


De Vikings hebben op papier nog steeds één van de beste defenses in de NFL. In 2018 kreeg het defensieve bolwerk dat is opgebouwd door Mike Zimmer in Minnesota echter 89 punten meer tegen in vergelijking met 2017. Het verval was vooral te verklaren door de mindere optredens van de cornerbacks en de onrust rondom steunpilaar Everson Griffen. Dit jaar is de linie nagenoeg intact gebleven. Stephen neemt de plek in van Richardson. Anthony Harris brak vorig jaar al door als vervanger van Andrew Sendejo.

Een andere speler die in 2018 zijn naam definitief vestigde was Danielle Hunter. Hij moet in de 4-3 defense samen met Everson Griffen voor druk zorgen vanaf de zijkanten. Hunter had in 2018 14,5 sacks achter zijn naam staan, Griffen (ondanks persoonlijke problemen) 5,5. Verder vormen Anthony Harris en Harrison Smith een ijzersterk safety-duo.
Vraagtekens zijn er, ondanks de diepte op de positie, bij de cornerbacks. Xavier Rhodes kende in 2018 een minder jaar, Mike Hughes komt terug van een zware blessure en Holton Hill heeft een schorsing achter zijn naam staan van liefst acht duels (PED).


CONCLUSIE


Mits iedereen fit blijft en Cousins niet door de ondergrens zakt, moeten de Minnesota Vikings het beter kunnen doen dan in 2018 (8-7-1). De defensie is in staat om het elke tegenstander lastig te maken, de offensive line lijkt sterker en er zijn genoeg offensieve wapens.
VOORSPELLING: 10-6
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Hannah Foslien/Getty Images

NFL 32-in-32 | Cleveland Browns: play-offs bereiken als nieuwe standaard

0

Cleveland Browns: Odell Beckham Jr.
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 17 het team dat in twee seizoenen van allerslechtste naar diepe play-off contender gaat: de Cleveland Browns


FREE AGENCY


Het off-season kende meerdere opzienbarende trades buiten free agency. De trade tussen de Cleveland Browns en de New York Giants waarbij Odell Beckham Jr. de grootste vis was, is er daar absoluut één van. Het kostte Cleveland hun safety Jabrill Peppers, eerste ronde pick (#17) in 2019 en tweede derde ronde pick (#95), ook in 2019. Voor Beckham betekent het een weerzien met zijn college vriend en teamgenoot Jarvis Landry. Dit duo zal als muziek in de oren klinken van quarterback Baker Mayfield. OBJ was al instaat om chemie op te bouwen met Landry en Mayfield, omdat ze de vorige zomer samen trainden. Met Beckham hebben de Browns één van de beste wide receivers in de league. Hij is een typische deep threat met een hoog aantal meters na een catch.
Vervolgens was defensive tackle Sheldon Richardson de meest significante signing in free agency voor Cleveland. Richardson komt over van de Minnesota Vikings en maakt de d-line een stukje imposanter. Eerder werd Olivier Vernon toegevoegd in een andere trade met de New York Giants. In die trade bewandelde Kevin Zeitler de omgekeerde weg. Linebacker Adarius Taylor, voormalig Panther en Buccaneer, was de andere defensieve versterking. Taylor is een bekende van de nieuwe defensive coordinator Steve Wilks en linebackers coach Al Holcomb. Door het vertrek van Jamie Collins kan Taylor een rol spelen als pass defender. Zodoende besteedden de Browns in de FA-periode de broodnodige aandacht aan hun zwakste unit, de defense.

In aanvallend opzicht werd tight end Demetrius Harris getekend. Hij fungeerde bij de Chiefs als blocking tight end achter Travis Kelce. Deze rol zal hij in Cleveland waarschijnlijk ook innemen achter David Njoku. Met het aantrekken van Kendall Lamm werd de offensive line versterkt. Lamm is vooral aangetrokken om de diepte op de positie te vergroten. Het is niet waarschijnlijk dat hij zal starten. Voor offensive lineman Eric Kush geldt hetzelfde, maar in zijn geval is het waarschijnlijker dat hij een positie als starter krijgt.
Tenslotte Kareem Hunt. Hij tekende begin februari bij de Browns, maar zijn komst is dubieus. Een jaar eerder duwde hij een vrouw omver, duwde vervolgens iemand anders omver die tegen de vrouw aanviel en vervolgens schopte hij de vrouw. Er bestaat videomateriaal van. Een stevige NFL-speler die door het lint gaat. Op het moment dat deze video uitkwam (november 2018), werd Hunt gecut door de Chiefs. Het leek erop dat geen enkel team het aandurfde, maar zoals bekend heeft de NFL een zeer beperkt zelfreinigend vermogen. Hunt tekende bij de Browns en de NFL blijft een podium waar mensen als hij hun kunsten mogen vertonen.


NFL DRAFT


Door de OBJ-deal hadden de Cleveland Browns geen eerste ronde pick meer. Hun eerste keuze was de nummer 46 overall,  cornerback Greedy Williams (LSU). Williams is een solide toevoeging. Qua coverage kan hij zich meten met de top cornerbacks in de draft en geldt daarmee als een echte spelmaker. Hij geldt direct als starter en neemt plaatst tegenover Denzel Ward. In de derde ronde kwam de tweede defensieve versterking. Outside linebacker Sione Takitaki van BYU grossiert in off-field incidenten, maar daar heeft general manager John Dorsey doorgaans een broertje dood aan. Indien hij zijn gedrag verbetert, is hij voor de Browns een versterking in special teams en ook als linebacker.

In ronde 4 koos Cleveland een safety in deze door defensieve spelers gedomineerde Browns-draft. Sheldrick Redwine speelde college in Miami en zijn komst toont dat de Browns prioriteit geven aan hun secondary. Zijn snelheid en vaardigheden als tackler zullen in Cleveland goed van pas komen. Om het patroon vast te houden was de vijfde pick wederom een verdigende speler: linebacker Mack Wilson (Alabama). Zijn voormalig coach, Nick Saban, probeerde hem te overtuigen om er nog een jaartje bij Crimson Tide aan te plakken. Het feit dat hij pas in de vijfde ronde gekozen werd, doet vermoeden dat hij beter naar Saban had kunnen luisteren. Desondanks kan hij in de komende jaren uitgroeien tot een uitzonderlijk goeie vijfde ronde selectie.
Met de laatste drie picks versterkten de Browns zich met een kicker (Austin Seibert, Oklahoma), een offensive lineman (Drew Forbes, Missouri State) en een cornerback (Donnie Lewis Jr., Tulane). De kicker kan wellicht zijn opwachting maken in week 1 na kick-problematiek in 2018. De andere twee heren hebben nog even de tijd nodig alvorens zij als starter het veld betreden.


OFFENSE


De trade met de Giants voor Odell Beckham Jr. bracht de Browns in één klap meer veelzijdigheid. Ze hadden Jarvis Landry al voor de short routes en zijn maatje OBJ geldt meer als een deep threat. Saillant detail is overigens dat ze in hun tijd bij LSU gecoacht werden door Browns receivers-coach Adam Henry. Naast het feit dat quarterback Baker Mayfield nu een onvervalste WR1 heeft, betekent de komst van OBJ ook dat running back Nick Chubb productiever kan zijn. De defense van opponenten zal afstand houden tot de line of scrimmage door de aanwezigheid van Beckham. Later in het seizoen kan ook Kareem Hunt hiervan profiteren.

Hij werd al even genoemd, Baker Mayfield. Ondanks de komst van OBJ zal hij het middelpunt van de Cleveland offense blijven. In 2018 brak hij het rookie touchdown record met 27 touchdowns en dit jaar zit er nog meer in het vat. GM Dorsey gaf aan het eind van vorig seizoen al aan dat het doel was om Mayfield te omringen met nog meer talent. Dat is gelukt. Beckham en Landry zijn complementair aan elkaar en vergroten elkaars mogelijkheden. De rol van Antonio Callaway zal kleiner worden, maar zijn snelheid blijft een unieke kwaliteit en hij was vorig jaar al in staat om chemie op te bouwen met Mayfield. Vergeet overigens David Njoku niet als één van de targets door de lucht. Hij is groot en heeft een indrukwekkend atletisch vermogen.
Kijken we naar de grondtroepen dan zal het in 2019 vooral gaan om Nick Chubb en Kareem Hunt. Chubb haalde in zijn rookie-seizoen meer dan 1.000 yards en zal dat dit jaar zeker evenaren. De Browns waren namelijk in staat om vier van hun vijf offensive linemen binnen boord te houden. Die consistentie is essentieel voor een running back waarvan verwacht wordt dat hij dit jaar een significante verbetering laat zien. Kareem Hunt moet de eerste 8 wedstrijden vanuit zijn huiskamer bekijken, maar zal daarna een belangrijke rol innemen. Overigens is men in Cleveland overtuigt van zijn verbeterde persoonlijkheid. Ze prezen zijn arbeidsethos en zijn onverzettelijkheid om zijn leven te beteren. We zullen zien.
Als Mayfield vooruitgang blijft boeken en de Browns fit blijven, kan hun offense in 2019 één van de meest spectaculaire in de league zijn.


DEFENSE


De defense van de Cleveland Browns draait dit seizoen weer om defensive end Myles Garrett. In 2018 was hij goed voor 13.5 sacks en de verwachting is dat hij in 2019 het franchise record (14) verbreekt. Garrett lijkt al een gearriveerde speler, maar door blessureleed maakt hij nog steeds een ontwikkeling door. Het komende seizoen neemt free agency aanwinst Olivier Vernon (DE) de plaats in tegenover Garrett. Quarterbacks opgepast.

Belangrijke terugkerende spelers zijn linebacker Joe Schobert, safety Damarious Randall en cornerback Terrance Mitchell. Steve Wilks is overigens de nieuwe defensive coordinator. Hij heeft zich dit seizoen vooral gericht op het uitbreiden van de linebacker groep en de secondary. Takitaki en Wilson werden gedraft om de diepte op de LB-positie te vergroten, maar de toekomst van de positie blijft onzeker. Zo miste Christian Kirksey een groot deel van het 2018-seizoen en drukt hij nogal op het salarishuis.
Op papier is de defense de slechtste unit van de Browns. Dit seizoen hebben ze de defense echter kunnen uitbreiden met ervaring en spelmakers. Het lijkt er overigens ook niet op dat Cleveland met hun offensieve geweld vaak de defense nodig heeft om zich uit hachelijke situaties te redden. Desondanks wil je een stabiele D met de mogelijkheid om turnovers te forceren. Daarmee kan ook de defense zijn steentje bijdragen aan het eerste play-off optreden van de Browns sinds 2002.


CONCLUSIE


De Cleveland Browns hebben een jong team met veel talent. Zeker aan de offensive side of the ball. Zolang Mayfield het aantal turnovers kan beperken, kunnen de scores voor de Browns flink oplopen. Daarnaast vinden we in Cleveland ook één van de meest talentvolle defensive fronts met Myles Garrett en Olivier Vernon. Daarmee zal de druk op quarterbacks van tegenstanders hoog zijn. Op papier ziet het er dus goed uit, maar kunnen de Browns omgaan met hun nieuwe status? Blijft de moraal hoog indien men het eerste, moeilijke deel van het speelschema niet naar wens doorkomt? De tijd zal het leren. Kijken we naar kwaliteit, dan moet Cleveland in staat zijn om de winst te pakken in de AFC North.
VOORSPELLING: 11-5
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Ken Blaze/USA Today Sports

NFL 32-in-32 | Atlanta Falcons: eerherstel na een 2018 vol blessures

0

Atlanta Falcons
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 16 het team dat na een 2018 vol blessures op zoek gaat naar eerherstel: de Atlanta Falcons
Door: Stefan Drenth


FREE AGENCY


Sinds de komst van Dan Quinn zijn de Atlanta Falcons nooit grote spelers geweest in free agency. Het jaar 2019 was geen uitzondering. Atlanta heeft een duidelijke een visie om free agency enkel te gebruiken om diepte op vangen. Het grote geld bewaren ze om eigen spelers te kunnen behouden. Het grootste nieuws was dan ook dat defensieve sterspelers Grady Jarrett (DT) en Deion Jones (LB) hebben bgetekend. Een verlenging voor Julio Jones laat nog op zich wachten, maar zowel speler als team lijken er alle vertrouwen in te hebben dat dit geen probleem gaat zijn.

De belangrijkste vertrokken spelers zijn Robert Alford (CB), Ryan Schraeder (RT), Tevin Coleman (RB) en Matt Bryant (K). Alford (die inmiddels zijn heil bij de Jets heeft gevonden) en Schraeder werden na een teleurstellend jaar gecut. Coleman zocht zijn voormalige OC Kyle Shanahan op en is nu in San Francisco te bewonderen. Als laatste lijkt het tijdloze wonder, Matt Bryant, nu eindelijk zijn cleats aan de kapstok te hebben gehangen. Hij zal nu op de golfbaan te horen zijn. Fluitend naar bevriende alligators.
Versterkingen zijn vooral in de loopgraven gevonden. Op offense zijn ervaren guards Jamon Brown en James Carpenter aangetrokken om quarterback Matt Ryan overeind te houden. Aan de defensieve kant moeten voormalig Chief Allen Bailey en de teruggekomen Adrian Clayborn een matige pass rush weer tot leven brengen.
Al met al een free agency die prima in de visie van de Falcons past. Geen grote verliezen, geen grote aankopen en met miljoenen is maar mondjesmaat gegooid.


NFL DRAFT


Dag één van de draft stond voor de Atlanta Falcons slechts in het teken van één vraag. “Hoe zorgen we ervoor dat Matt Ryan niet weer zo vaak op de grond eindigt?”. Ondanks een sterk jaar van de voormalig MVP, eindigde hij in de top 5 meest gesackte QBs in 2018. Het antwoord op de eerdere vraag was, met pick nummer 14, Chris Lindstrom. Lindstrom is net als zijn nieuwe quarterback afkomstig van Boston College en stond bekend als de meest pro-ready guard in de draft. Vooral met zijn pass protection vaardigheden imponeerde hij de scouts. Lindstrom zal van begin af aan het gat als starter op moeten vullen dat de gepensioneerde Andy Levitre achterliet.

Daar bleef het voor dag één niet bij. Vlak voor het einde van de dag kwam het nieuws dat de Falcons zichzelf terug in de eerste ronde hadden getrade. Een 3rd round pick was voldoende om de eigen 2nd rounder te kunnen upgraden naar pick #31. De Rams waren de ruilpartner. De pick werd gebruikt om Washington OT Kaleb McGary naar Atlanta te kunnen halen. McGary, die ingepend zal worden als starting RT, heeft zijn kracht vooral in de run game liggen. Hij draagt echter wel een klein risico met zich mee. Een aangeboren hartaandoening waarvoor hij dit pre-season een operatie heeft ondergaan. Het gevaar voor zijn carrière lijkt beperkt te zijn. Minder dan Maurice Hurst vorig jaar bijvoorbeeld met zich meebracht, maar het zou een issue kunnen worden.
Door de trade mochten de Falcons vooral met hun vingers draaien op dag twee. Er waren geen 2nd en 3rd round picks meer en omhoog traden gebeurde ook niet. Op dag drie vulde Atlanta vooral de diepte aan. In de vierde ronde werden de pijlsnelle CB Kendall Sheffield (Ohio State) en DE John Cominsky gedraft. Cominsky begon ooit als QB bij de University van Charleston in West Virginia. Dit was echter geen succes. Door een dieet dat enkel bestond uit pizza groeide hij (letterlijk) op tot een stevige pass rusher. Door een goed optreden in de Senior Bowl viel hij op en mocht hij zich de eerste draft pick ooit noemen van zijn school.
In ronde vijf werden RB Qadree Ollison (uit Pittsburgh) en CB Jordan Miller (Washington) toegevoegd. Wide receiver Marcus Green uit Lousiana-Monroe sloot voor de Falcons de draft boeken.


OFFENSE


Ondanks een prima statistisch jaar, werd na 2018 afscheid genomen van offensive coordinator Steve Sarkisian. ‘Sark’ haalde niet alles uit de offensieve weelde op het roster. Daarom werd hij aan de kant gezet voor een oude bekende. Dirk Koetter was tussen 2012 en 2014 al OC in Atlanta en bracht de jaren erna door in Tampa Bay als head coach. Aan Koetter de taak om meer balans in de offense te brengen.
Naast het offensieve gameplan is ook de offensive line compleet overhoop gegooid. Weg zijn Andy Levitre, Ryan Schraeder en de draaideur die er plaatsvond op right guard. De eerste twee worden vervangen door 1st round rookies Chris Lindstrom en Kaleb McGary. Nieuwe aanwinsten Jamon Brown en James Carpenter mogen uitvechten wie de RG plek gaat bezetten. Hierbij lijkt laatstgenoemde voorlopig favoriet.

Buiten de vernieuwde lijn is het roster nog steeds bezaaid met talent. Dit begint bij quarterback Matt Ryan die in 2018 bijna ongemerkt een sterk seizoen neerzette. Qua statistieken kon hij zich het afgelopen seizoen bijna spiegelen aan zijn MVP seizoen in 2016.
Qua wapens is er weinig veranderd, ten goede. Julio Jones is nog steeds Julio Jones, een top drie receiver in de NFL. Calvin Ridley was afgelopen jaar met afstand de beste rookie WR en heeft al 10 touchdowns op zijn conto. Samen met Mohamed Sanu vormen zij één van de meest gevaarlijke WR trio’s in de league. Ook tight end Austin Hooper is een betrouwbaar target gebleken.
In de run game komt Devonta Freeman terug van blessure. Daarom moeten Ito Smith, Brian Hill en rookie Qadree Ollison de productie van de vertrokken Tevin Coleman vervangen.


DEFENSE


Als een feniks herrezen uit het vuur, is ook de Falcons defense weer afgestoft en tot leven gebracht. In 2018 waren de Atlanta Falcons na twee wedstrijden sleutelspelers Deion Jones, Keanu Neal en Ricardo Allen al kwijt. Gedurende het gehele jaar verloor vrijwel elke kwaliteitsspeler nog tijd door blessures. Daardoor deed men regelmatig een beroep doen op spelers die ver verwijderd zijn van het niveau dat bij de NFL past.
Nieuw jaar, nieuwe kansen. Dan Quinn heeft inmiddels de defensieve playcalling naar zich toegetrokken, maar qua ideologie blijft er niets veranderd. De “fast & physical” filosofie blijft het kernpunt van die kant van de bal.

Mits fit zal de secondary nog steeds het sterkste punt van de defense zijn. Met Keanu Neal, Ricardo Allen en Damontae Kazee heeft het drie goede safeties op het roster staan. Voormalige Pro Bowler Desmond Trufant zag zijn jarenlange buddy Robert Alford vertrekken en vervangen worden door 2e jaars cornerback Isaiah Oliver. Na een jaartje aftasten wordt veel van hem verwacht. Rookies Kendall Sheffield en Jordan Miller hebben in dit pre-season al leuke dingen laten zien en zullen samen uit gaan vechten wie de nickel taken op zich mag nemen.
Op linebacker is er eigenlijk niks veranderd. Deion Jones is nog steeds een pro-bowl caliber speler en DeVondre Campbell is solide. Foyesade Oluokon heeft na een sterk rookie seizoen definitief de derde rol overgenomen van de tegenvallende Duke Riley. Het gebrek aan diepte in deze linie blijft een groot zorgenkindje. Zeker wanneer een eventuele blessuregolf weer toeslaat.
Up front is Grady Jarrett de duidelijke leider. De zoon van Atlanta Falcons legende Jessie Tuggle mocht recentelijk zijn handtekening zetten onder een gloednieuw, goed gevuld contract en is de grote ster op deze linie. Tyeler Davison, Jack Crawford en Deadrin Senat flankeren hem inside. Geen wereldbrekers, maar een aardige collectie indien deze hun gebruikelijke niveau halen.
Ditzelfde geldt voor de defensive ends. Met Allen Bailey, Adrian Clayborn en Takk McKinley staan er drie solide spelers waar op te bouwen valt. Normaliter zal hier echter geen pro bowler tussen zitten. Voormalig first rounder Vic Beasley liet de afgelopen twee seizoenen vooral zien dat hij uitblinkt in inefficiëntie. In dit contract year moet hij laten zien dat hij het niveau kan halen dat hem ooit werd toegedicht.


CONCLUSIE


Het is wederom afwachten welke kant het balletje op gaat rollen in Atlanta. De starting lineup blijft één van de meest talentvolle in de NFL. Vooral wanneer de nieuw opgebouwde offensive line een succes blijkt. Het aanpassen naar een nieuwe offensive coordinator zou, gezien het verleden dat Koetter in Atlanta heeft, minder problemen op moeten leveren dan normaal het geval is.
Diepte blijft echter een groot issue. Het wegvallen van één of twee sleutelspelers kan al een ravage opleveren aan die kant van de bal. Om af te sluiten met een absolute dooddoener: het kan alle kanten op met de Atlanta Falcons, zeker in de grote grabbelbak die de NFC South heet.
VOORSPELLING: 9-7
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Scott Cunningham/Getty Images

BREAKING: Colts QB Andrew Luck (29) beëindigt carrière

0


Het kwam vannacht als donderslag bij heldere hemel: Indianapolis Colts quarterback Andrew Luck stopt met football. Na een carrière vol blessureleed kon de 29-jarige QB het eindeloze revalideren en de zeurende kwetsuren niet meer aan. Daarnaast trouwde Luck onlangs en is er een baby Luck op komst. Al die factoren hebben ertoe geleid dat Luck het niet meer op kon brengen zijn lichaam nog een seizoen door de gehaktmolen te duwen.

GERUCHTEN

Het waren surrealistische beelden vanuit het Lucas Oil Stadium, gisterenavond. Luck stond aan de zijlijn wat te praten met zijn teamgenoten, terwijl op de tribunes het bericht van zijn naderende pensioen zich langzaam verspreidde. Sommige teamgenoten hoorden van toeschouwers dat hun leider op zondag zijn retirement zou aankondigen. Dit resulteerde in luid boe-geroep van de tribune richting Luck door zijn eigen fans.
Doordat de geruchtenmachine op volle toeren draaide, moesten de Colts en Luck snel handelen. Zondag zou te laat zijn, dus maakte Luck — met tranen in zijn ogen — zijn afscheid bekend in zaterdag’s post game press conference.

“I’ve been stuck in this process. I haven’t been able to live the life I want to live. It’s taken the joy out of this game. After 2016, where I played in pain and was unable to regularly practice, I made a vow to myself that I would not go down that path again.
I find myself in a similar situation. And the only way forward for me is to remove myself from football and this cycle that I’ve been in. I’ve come to the proverbial fork in the road. And I made a vow to myself if I ever did again, I would choose me in a sense.”
ANDREW LUCK

Afgelopen seizoen was Luck nog een MVP-kandidaat, nadat hij zijn Colts met 4.593 passing yards en 39 touchdown passes naar de play-offs leidde. Hij won dan ook terecht de NFL ‘Comeback Player of the Year’ Award. Echter, dit off-season sloeg het noodlot weer toe. Een kuitblessure in april en de daaropvolgende revalidatie betekende voor hem de druppel.

REACTIES

In tegenstelling tot het Colts-publiek reageerden teamgenoten en tegenstanders vol begrip en respect op het besluit van de quarterback. Verschillende spelers en coaches lieten zich later op de avond positief uit over Luck en over zijn ingrijpende beslissing, zoals ook J.J. Watt.

MILJOENENBESLISSING

Na zes seizoenen en zeven jaar in de league loopt Luck nu weg van $31 miljoen in jaarlijks salaris en $33 miljoen in mogelijke rosterbonussen over de komende drie seizoenen. Als de Colts hem dwingen zijn tekenbonus terug te geven, levert Luck nog een extra $12.8 miljoen in. Gezien het feit dat de gemiddelde top-quarterback in de NFL momenteel $40 miljoen per jaar verdient, en Luck pas 32 zou zijn wanneer hij weer de vrije markt op zou gaan, loopt hij met zijn vroegtijdige retirement dus honderden miljoenen dollars.

COLTS IN 2019/2020

Het pensioen van Luck betekent dat Jacoby Brissett het stokje (voorlopig) van hem overneemt. De Colts werden gezien als een serieuze contender, maar met Brissett under center moet deze verwachting worden bijgesteld.

Coverfoto: Michael Conroy

NFL 32-in-32 | Carolina Panthers: Met Newton & CMC terug naar de top

0

Carolina Panthers: Christian McCaffrey
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 16 het team dat op jacht gaat naar een wild card: de Carolina Panthers


FREE AGENCY


Het jaar 2018 werd er een om snel te vergeten in Charlotte, North Carolina. Dat kwam voornamelijk, maar niet alleen, omdat quarterback Cam Newton zich tijdens het seizoen blesseerde aan de schouder. Newton miste de laatste twee games van het seizoen en met een povere 7-9 werden de play-offs niet gehaald. Toch was dit niet de enige reden waarom het verkeerd liep bij de Panthers. Zowel offensief als defensief was er niet genoeg aanwezig om mee te kunnen spelen om de knikkers.

Zowel het aanvallende als het verdedigende compartiment werden in het tussenseizoen aangepakt. De offensive line werd gevoelig versterkt door een van de betere centers van de NFL aan te trekken: Matt Paradis. Paradis won in 2015 nog de Super Bowl met de Denver Broncos tegen… de Carolina Panthers. Newton kreeg er op wide receiver een nieuw wapen bij met de van New England overgekomen Chris Hogan.
Defensief ging de aandacht naar de d-line en kwam 6-voudig Pro Bowler en voormalig 3rd overall draft pick Gerald McCoy over van de Tampa Bay Buccaneers. Leeftijdsgenoot Bruce Irvin, voormalig 1st round draft pick en Super Bowl kampioen bij de Seattle Seahawks, is de tweede free agent die de pass rush een stevige kwaliteitsinjectie komt geven. Safety Tre Boston keerde terug naar het oude nest met een eenjarig contract.


NFL DRAFT


Niet alleen in free agency werd de pass rush aangepakt. Ook de eerste keuze van de 2019 NFL draft ging naar de defensive line, met defensive end Brian Burns uit Florida State. Burns voegt de nodige snelheid toe aan een Panthers pass rush die dat erg nodig had.

Ook de offensive line werd verder versterkt via de draft. Greg Little uit Ole Miss zal wellicht op left tackle uitgespeeld worden en geeft de Panthers meer keuzemogelijkheden in de o-line. De gezondheidsproblemen van Cam Newton noopten de Panthers tot het selecteren van een quarterback in de derde ronde. De keuze viel op Will Grier uit West Virginia. Grier is geen pick die de wereld op z’n kop zette in Charlotte, maar zijn cijfers bij West Virginia waren solide genoeg om hem een kans te geven zich te ontwikkelen achter Cam.


OFFENSE


De aanval van de Panthers zal zich voornamelijk op twee sterren focussen: quarterback Cam Newton en running back Christian McCaffrey. Hoewel Cam, samen met heel zijn team, een teleurstellend seizoen afwerkte, was het niet alleen kommer en kwel voor de voormalige League MVP. Het eerste deel van het seizoen was meer dan aardig en ondanks de sluimerende schouderblessure haalde hij toch zijn beste completion percentage uit zijn carrière. De vooraf genoemde blessure zorgde er wel voor dat hij minder liep dan we van hem gewoon zijn. Een gehavende Cam Newton is nog steeds een prima quarterback. Een kerngezonde Cam Newton is een MVP-kandidaat.

Minder rush-pogingen voor Cam hoeven natuurlijk niet echt een probleem te zijn als je een running back als Christian McCaffrey op je roster hebt staan. De veelzijdige McCaffrey was het grote lichtpunt bij de Panthers offense vorig seizoen met 1098 rushing yards en in totaal 1965 all-purpose yards. Want ook als receiver is McCaffrey een gevaar. Met 107 receptions vorig jaar bezit McCaffrey nu het record van meeste recepties in een seizoen voor een running back in de NFL. Achter een verbeterde offensive line, met onder anderen center Matt Paradis, moet het voor McCaffrey mogelijk zijn om het dit seizoen nog beter te doen.
Die verbeterde o-line moet ook Cam Newton ten goede komen, zeker als hij gezond blijft. Wie ook moet hopen op een betere gezondheid is ouwe getrouwe tight end Greg Olsen. Voor het tweede jaar op rij werd Olsens seizoen vroegtijdig afgebroken door een blessure. Als hij op het veld staat, is hij een geliefd target voor Newton. De vraag is of de vierendertigjarige veteraan nog een volledig seizoen kan volmaken. Naast Olsen zal Newton ook rekenen op wide receiver D.J. Moore om de ballen te vangen. Moore was vorig jaar een first round draft pick en zal dit seizoen kunnen rekenen op een belangrijkere rol, zeker met het vertrek van Devin Funchess. Curtis Samuel en de ervaren Chris Hogan moeten Cam veilige tweede en derde opties bezorgen.


DEFENSE


Defensief waren de Carolina Panthers een “middle of the pack” team vorig seizoen. Met enkele moves in free agency en de NFL draft wil men in Carolina hoger mikken in 2019. Leider van die defensie zal nog steeds middle linebacker Luke Kuechly zijn. Kuechly had opnieuw een uitstekend seizoen en kreeg voor de zesde keer een uitnodiging voor de Pro Bowl. Bovendien werd hij voor de vijfde maal benoemd tot First Team All-Pro. Kuechly zal omringd worden door ervaren kanjers als Bruce Irvin en Gerald McCoy. Tussen 2012 en 2017 mocht McCoy zes keer op rij naar de Pro Bowl. Zijn laatste seizoen bij de Buccaneers was weliswaar minder overtuigend, maar toch is zijn komst een upgrade voor de defensive line.

In de secondary is het uitkijken naar Eric Reid, die zeer recent nog in een vete met rapper Jay-Z verzeild geraakte, omwille van diens nieuwe partnership met de NFL. Verder op safety is Tre Boston na omzwervingen bij de LA Chargers en Arizona Cardinals teruggekeerd naar North Carolina.


CONCLUSIE


De Carolina Panthers van 2019 zijn een beter team dan de Panthers van 2018. In een efficient tussenseizoen zijn de belangrijkste zwakke plekken aangepakt. De offense oogt dynamisch en ook de defensie werd versterkt. Wat echter niemand kan voorspellen, is hoe de lappenmand er in Charlotte zal uitzien. Als de Panthers, en dan vooral quarterback Cam Newton, gespaard blijven van blessures, dan is dit team kandidaat om heel wat mensen te verrassen. Maar net de gezondheid van Cam, maar ook andere spelers als Greg Olsen, is onvoorspelbaar.
Men moet echter ook niet meteen een Super Bowl-contender zien in de Carolina Panthers, zelfs wanneer iedereen fit blijft. De NFC South is een zware divisie, met de New Orleans Saints als duidelijke favoriet, maar ook met een gevoelig verbeterd Falcons team als concurrent. De Panthers zullen competitief zijn en kunnen hier en daar verrassen. Ze zullen echter te kort komen om de divisie te winnen. Een wild card daarentegen moet tot de mogelijkheden behoren voor Cam en co.
VOORSPELLING: 9-7
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Chuck Burton/The Associated Press

FOX Sports ook dit seizoen dé plek voor college football-fans

0

Joe Robbins/Getty Images
Het is weer zover! Het nieuwe college football-seizoen gaat vannacht van start met het Camping World Kickoff-duel tussen de Florida Gators en de Miami Hurricanes. Ook dit seizoen is FOX Sports weer dé plek voor alle college football-fans om in Nederland wat mee te krijgen van het seizoen. Wat is er dit seizoen allemaal te zien en te doen bij FOX?


AANBOD CFB 2019-20


Vorig jaar zond FOX Sports voor de Nederlandse college football-liefhebbers natuurlijk al aardig wat wedstrijden uit. Dit seizoen doen onze vrienden bij FOX er nog een schepje bovenop! Vanaf vandaag zal er op elke zaterdag zoveel te zien zijn dat liefhebbers vanaf 15:00 uur ’s middags al voor de tv kunnen gaan zitten.
 

 

  • Elke zaterdag om 15:00 College Gameday
  • Drie live-duels per weekend
  • Elke zondag om 9:00 uur College Football Final

COLLEGE GAMEDAY

Vanaf vandaag kunnen Nederlandse college football-fans namelijk via FOX Sports het beroemde College Gameday kijken. De formule van één van de bestbekeken sportprogramma’s in de VS is simpel: een vaste crew van ESPN-persoonlijkheden bezoekt elk weekend een andere Amerikaanse universiteit om het Football-programma van die zaterdag door te nemen. Omringd door honderden fans bespreken Desmond Howard, Rece Davis, Lee Corso, Kirk Herbstreit, David Pollack, Tom Rinaldi, Maria Taylor en Chris ‘The Bear’ Fallica alle ins-and-outs van de afgelopen en aankomende week in college football.
Analyse, bijzondere achtergrondverhalen en voorspellingen worden afgewisseld met shots van hilarische spandoeken en borden, gemaakt door de studenten. Elk weekend bezoekt een special guest de set, meestal iemand vanuit een andere sport of een bekende buiten de sportwereld.
Dit jaar opent de Gameday-crew het seizoen overigens in het Magic Kingdom van Disney World in Florida, ter voorbereiding op de wedstrijd tussen de University of Florida en University of Miami.

De front-crew van College Gameday in 2018, met v.l.n.r. Desmond Howard, Rece Davis, Lee Corso en Kirk Herbstreit (foto: Greg Bartram-USA TODAY Sports)

WEDSTRIJDEN

Daarnaast zullen er, net zoals vorig seizoen, weer wedstrijden live te zien zijn op FOX Sports. Goed nieuws: het aantal wordt omhooggeschroefd. Elke zaterdag zullen er nu maar liefst twee of drie wedstrijden live uitgezonden worden. Het gaat hierbij natuurlijk vooral om de grote (Division I) universiteiten en het programma is natuurlijk afhankelijk van wat er in Amerika wordt uitgezonden.
Dit weekend opent op FOX met het duel tussen de Miami Hurricanes en de Florida Gators (1:00 uur). Volgend weekend staat het prime time-duel tussen de Oregon Ducks en de Auburn Tigers (1:30 uur) op het programma.

COLLEGE FOOTBALL FINAL BIJ FOX SPORTS

Ook de College Football Final is dit jaar nieuw bij FOX Sports. Elke zondagochtend om 9:00 uur kunnen fans die de zaterdagwedstrijden gemist hebben, of de die-hards die alle hoogtepunten nóg een keer willen zien, rustig de samenvattingen bekijken. Zo mis je dus niks en kun je ook nog eens prettig wakker worden. Dat allemaal dit jaar bij onze vrienden van FOX Sports!

Topfoto: Joe Robbins/Getty Images
Coverfoto: Greg Bartram/USA TODAY Sports

NFL 32-in-32 | Miami Dolphins: met Josh Rosen de rebuild in

0

Miami Dolphins: Josh Rosen
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 14 de gedoodverfde nummer laatst: de Miami Dolphins


FREE AGENCY


Vorig jaar kreeg GM Chris Grier voor het eerst de eindregie over de selectie van de Miami Dolphins. In tegenstelling tot zijn voorgangers houdt hij niet van splashy big free agent signings. De grootste aanwinst in dit off-season voor de Miami Dolphins is geen speler, maar de nieuwe headcoach Brian Flores. Flores komt over van divisierivaal New England. Sinds 2004 heeft hij zich, onder toeziend oog van Bill Belichick,  ontwikkeld van assistent scout naar linebacker coach. Vorig jaar mocht hij zelfs plays callen op defense. Zijn grootste wapenfeit van het afgelopen seizoen was de Superbowl. Hij hield de offensief oppermachtig geachte Rams tot drie punten. Het duo Grier/Flores moet zich dit seizoen direct bewijzen, want als we gokkend Las Vegas mogen geloven, dan zijn de Dolphins het slechtste team in 2019.

Op spelersgebied was er bewust een exodus van spelers. Er werd afscheid genomen van quarterback Ryan Tannehill en fanfavoriet Cameron Wake. Beide spelen nu bij de Tennesee Titans. Receiver Danny Amendola vervolgt zijn carrière bij de Detroit Lions. Starting rechter tackle Ju’wuan James koos voor het grote geld van de Denver Broncos, terwijl defensive end Robert Quinn werd getrade naar de Cowboys. Deze leegloop en het bewust niet aantrekken van dure, goede free agents zorgt er voor dat de cap space vanaf volgend jaar weer onder controle is. Daarnaast zorgt het er ook voor dat Miami meer compensatory draft picks krijgt. Een tactiek die Flores heeft meegenomen uit Boston. De enige noemenswaardige free agent is quarterback Ryan Fitzpatrick.


NFL DRAFT


Door het vertrek van het grote aantal spelers ontstonden er gaten in het roster. De Miami Dolphins hadden de dertiende pick in handen en moesten daarna wachten tot de derde ronde voordat ze weer mochten kiezen. Zonder quarterback op het roster ging men er vanuit dat ze een jonge getalenteerde quarterback zouden kiezen of zouden terug traden om zo meer draft kapitaal te verzamelen. Het werd in de eerste ronde geen van beide. Miami bleef op plek dertien en koos voor the best player available: defensive tackle Christian Wilkins. Hij komt van de nationale kampioen de Clemson Tigers. Wilkins brengt een kinderlijk enthousiasme mee en liet dat ook zien tijdens draft night door NFL Commissioner Roger Goodell een vliegende schouderduw te geven.

Tot ieders verrassing werden er geen spelers gekozen met de tweede ronde pick maar deze werd getrade naar de Arizona Cardinals voor quarterback Josh Rosen. Vorig jaar werd Josh Rosen nog in de eerste ronde gekozen en mocht nu, door de komst van Kyler Murray in Arizona, voor een tweede ronde pick weg (en een vijfde ronde pick in 2020). Veel werd er geschreven dat de Dolphins deze trade hebben gewonnen, want Rosen is een goedkope talentvolle quarterback, die vorig jaar nog tot de beste spelers van zijn draft class behoorde.


OFFENSE


De offense verloor zijn identiteit vorig jaar al met het vertrek van Jarvis Landry. Daar kunnen we nu bij optellen dat ze voor het eerst sinds zeven seizoenen een andere startende quarterback hebben dan Ryan Tannehill. Gedurende de maand augustus moet duidelijk worden wie er gaat starten. Heeft Ryan Fitzpatrick nog een beetje Fitzmagic in zijn handen, of zal hij halverwege, of misschien al eerder worden vervangen door de Chosen Rosen?
De offensive line heeft met Laremy Tunsil de beste jonge left tackle van de league, maar de overige vijf posities zijn grote vraagtekens. Die moeten worden ingevuld door rookies, of door spelers die van andere teams komen. Niet de meest optimale bescherming voor een quarterback.

Running back Kenyan Drake wist zich afgelopen seizoen onsterfelijk te maken door een enkele play. Met het vertrek van Frank Gore leek het erop dat Drake de favoriet voor de starting running back positie zou worden. Echter, als head coach Flores net zo gaat roteren met de running backs als ze in New England doen, dan kunnen we ook nog wel grote dingen verwachten van tweede jaars running back Kalen Ballage.
De beste receiver van Miami is Kenny Stills en zowel op als naast het veld is hij een goede afleiding. DeVante Parker heeft van de nieuwe coaching staff zijn laatste kans gekregen om zijn eerste ronde potentie te laten zien. De vraag is hoe speedster Jakeem Grant en Albert Wilson zich herstellen na de blessures die zij vorig jaar hebben opgelopen. Als ze beide fit zijn dan kan er aardig wat vuurwerk verwacht worden.


DEFENSE


Xavien Howard is in de afgelopen seizoenen een van de beste cornerbacks van de NFL geworden. Met maar liefst zeven interceptions wist hij zijn rookie contract te verlengen met vijf jaar en $77 miljoen dollar. Howard moet de komende jaren één van de hoekstenen en gezichten worden van de Dolphinse defense.
Naast Howard in de backfield staat voormalig eerste ronde pick Minkah Fitzpatrick. In zijn tweede jaar verwachten de Dolphins nog meer van dit Zwitsers zakmes in de secondary. Spelend in het nieuwe defensieve systeem van Flores, zal hij overal te vinden zijn. Corner aan de buitenkant, nickel, of juist als free of strong safety. Met Bobby McCain en Reshad Jones, is het defensive backfield misschien wel een van de betere van de league.

De rest van de defense moet zich aan de secondary optrekken. Op de defensive line is Christian Wilkins een starter, maar het verlies van defensive end Cameron Wake zal zeker gevoeld worden. Op beide defensive end posities staat niemand waar een tegenstander rillingen van krijgt.
Kiko Alonso zal de linebackers aanvoeren, maar de vraag is of hij in dit nieuwe systeem wel taakbewust kan blijven spelen. Vorige jaar mocht hij nog wel eens freelancen, maar dit nieuwe systeem is een systeem waarbij iedereen zijn taak dient uit te voeren. Do your job, is het uit Boston overgewaaide motto.


CONCLUSIE


De grote en kleinere gokkantoren hebben de Miami Dolphins nu als gedoodverfde nummer laatst staan. Een aanval zonder echte leider, een offensive line zonder fundering en een defense die geen pressie kan zetten op de tegenstander. De vraag is hoe gemotiveerd Flores zijn team kan maken. Gaat het een 2-14 seizoen worden en verdienen ze daarmee de #1 overall pick? Of weet Flores de Patriots way al in één seizoen om te vormen tot een Dolphins way? Kan het zijn dat Ryan en Minkah een heel seizoen lang met Fitzmagic kunnen toveren? Of blijkt de andere quarterback Josh Rosen toch de Chosen One? Het zijn allemaal vragen die we eind september kunnen beantwoorden, maar het lijkt erop dat de gokkantoren gelijk krijgen.
VOORSPELLING: 4-12
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Steve Mitchell/USA Today Sports

NFL 32-in-32 | Washington Redskins: Vast in de middenmoot

0

Washington Redskins: Dwayne Haskins
Het NFL-seizoen is aanstaande en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op het depth chart: alles komt aan bod. In deel 15 het toonbeeld van middelmatigheid in de afgelopen vier seizoenen: de Washington Redskins


FREE AGENCY


De laatste vier seizoenen staan de Washington Redskins voor middelmatigheid. Met een record van 31-32-1 en slechts één play-off optreden bestaat er in Washington weinig reden tot vreugde. Dit off-season kwamen daar ook nog geruchten over frictie tussen head coach Jay Gruden en team president Bruce Allen bij. Niet bevorderlijk voor de situatie in DC. Daarbij kwam ook nog dat vorig seizoen quarterbacks Alex Smith en Colt McCoy binnen twee weken ieder een been braken. Dit leidde tot een onverwachte situatie waarin Mark Sanchez under center plaatsnam. Desondanks was het teleurstellend dat een 6-3 record eindigde in een 7-9 seizoen. Overigens is het door de ernst van de blessure van Smith onwaarschijnlijk dat hij in 2019 terugkeert, laat staan ooit. Washington had dus genoeg te doen in free agency.

De quarterback-situatie werd buiten free agency opgelost. Case Keenum kwam met een pick in de zevende ronde over van de Denver Broncos voor een zesde ronde pick. Beide picks overigens in 2020. Om ook aan de langere termijn te denken, gingen de Skins met hun eerste ronde pick in de 2019 NFL draft voor Dwayne Haskins. Verder was vooral het aantrekken van free safety Landon Collins een grote en belangrijke move voor Washington. De ex-New York Giant tekende een contract voor 84 miljoen dollar over 6 jaar. Het is een grote investering, maar Collins heeft met zijn 25 jaar al drie Pro Bowl optredens op zijn naam. Naast zijn vaardigheden als run verdediger is hij met zijn persoonlijkheid ook een goede toevoeging voor de kleedkamer.
Verder verlengden de Redskins het contract van Adrian Peterson. De veteran running back is niet meer zo behendig en atletisch als vroeger, maar zijn productie is nog steeds indrukwekkend (1.042 yards in 2018). Daarbij is hij een zeer gewaardeerde collega en kan hij Derrius Guice onder zijn vleugels nemen. Naast Peterson haalden de Skins nog meer veteranen binnen. Cornerback Domonique Rodgers Cromartie brengt ervaring en diepte in een CB-groep die vooral gevuld was met rookies. De andere veteraan is Donald Penn. De right tackle bracht de laatste vier seizoenen door bij de Raiders, maar gaat nu in Washington aan de slag. Met zijn 36 jaar is hij geen oplossing voor de lange termijn op de RT-positie. Daarvoor werd Ereck Flowers gecontracteerd. Hij komt over van de Jacksonville Jaguars.


NFL DRAFT


Zoals eerder gemeld gingen de Washington Redskins met de 15e pick in de eerste ronde voor quarterback Dwayne Haskins. Dankzij de keuze van de New York Giants voor Daniel Jones viel Haskins naar het midden van de eerste ronde. Voor Haskins was dit extra pijnlijk, aangezien hij als kleine jongen in New Jersey opgroeide als Giants fan. Haskins is getalenteerd, heeft een goede arm en is zeker geen reach als op nummer 15. Hij is wat onervaren, maar indien de o-line goed staat (of meer diepte heeft), kan hij met het nodige geduld uitgroeien tot een starter. De vraag is of head coach Jay Gruden het mee zal maken. Hij zal dit jaar moeten winnen om zijn baan te behouden en een QB als eerste ronde pick zal hem daar niet bij helpen.

Met hun tweede pick in de eerste ronde gingen de Skins voor een defensieve verbetering. Outside linebacker Montez Sweat werd als 26e gekozen. Ook voor hem geldt dat verwacht werd dat hij hoger gepickt zou worden. Met Sweat heeft Washington de vervanger van Preston Smith binnen. De derde pick viel in de derde ronde. Met het kiezen van wide receiver Terry McLaurin werd de offense alvast wat meer ingericht voor Haskins. De heren kennen elkaar namelijk van hun college carrière. McLaurin is snel en schroomt niet om special teams werk te verrichten of zelfs te blocken.
In de vierde ronde gingen de Redskins voor running back Bryce Love. Love is een bruikbare running back die geldt als verzekering voor het oude (Adrian Peterson) en blessuregevoelige (Chris Thompson) RB-corps. Hij is explosief en zal ondanks zijn recente kruisbandblessure (ACL) fit zijn voor de seizoensopener. Verder werd de offensive line uitgebreid met Wes Martin (guard) en Ross Pierschbacher (guard, tackle). Van hen wordt verwacht dat ze komend seizoen dikwijls hun opwachting zullen maken. Tenslotte werden linebacker Cole Holcomb, wide receiver Kelvin Harmon, cornerback Jimmy Moreland en outside linebacker Jordan Brailford toegevoegd.


OFFENSE


Het jaar 2018 was geen gelukkige voor de Washington Redskins offense. Men begon goed, maar zag een 6-3 record verdampen tot een 7-9 eindbalans. Een groot deel komt op het conto van de gebroken benen van Smith en McCoy, maar veel valt ook te wijten aan een slappe o-line. De quarterback-positie is een duel tussen veteraan Case Keenum en rookie Dwayne Haskins. Colt McCoy is verre van fit en Alex Smith keert wellicht nooit meer terug op een footballveld.

Als het gaat om de overige skill players is er weinig verandering ten opzichte van vorig seizoen. Wide receiver Paul Richardson keert terug en running back Derrius Guice is hersteld van zijn kruisbandblessure. Voor Guice geldt dat we serieus rekening mogen houden met een breakout year. Is dat niet zo dan heeft Washington altijd Adrian Peterson nog achter de hand. Voor de tight end positie hebben de Skins ook een mooi stel veteranen. Jordan Reed (29) en Vernon Davis (35) kosten dit jaar samen 15 miljoen dollar en moeten dus leveren.
Naast WR1 Josh Doctson en Richardson stelt het wide receiver corps niet al te veel voor. Voor Doctson is dit waarschijnlijk het laatste seizoen waarin hij zijn eerste ronde belofte waar kan maken. Sinds hij drie jaar geleden werd gekozen, heeft hij nog niet kunnen bekoren. Van de draft picks van dit jaar hebben de Redskins een hoge pet op. McLaurin en Harmon worden beide geacht in staat te zijn om slot receiver Trey Quinn uit de startopstelling te spelen. Om de toevoer van quarterback naar receivers te garanderen is geïnvesteerd in de o-line. Ereck Flowers kwam via free agency binnen en Trent Williams en Morgan Moses werden gedraft.


DEFENSE


De defense is door de Washington Redskins flink geüpgrade. Inside linebacker Reuben Foster werd van waivers geclaimd, strong safety Landon Collins kwam over van de Giants en Montez Sweat werd gedraft. Daron Payne, Jonathan Allen en Matt Ioannidis vinden we dit seizoen weer op de defensive line en daarmee hebben de Skins een jonge, talentvolle defensive core. Foster zal daar nog geen deel van uitmaken door een fikse kruisbandblessure in mei van dit jaar.

De signing van Collins was duur, maar nodig na het vertrek van D.J. Swearinger. Indien Montae Nicholson vrij blijft van juridische problemen zal hij plaatsnemen naast Collins. De komst van Sweat brengt Washington de broodnodige speed-rusher na een 2018 waarin de defense op 3rd down erg tegenviel. Sweat had een astronomisch snelle 40-yard-dash waarin hij sneller was dan Odell Beckham Jr., Tyrann Mathieu en Amari Cooper.
In dit off-season waren er geruchten dat de Skins veteran cornerback Josh Norman zouden laten gaan, maar hij bleef. Gruden riep hem zelfs op om als een superstar in 2019 te spelen. Zolang hij fit is, vormt hij samen met Quinton Dunbar het cornerback-duo. Ook voor Dunbar geldt dat hij blessurevrij moet blijven.


CONCLUSIE


Het jaar 2018 wil men in Washington gauw vergeten. De o-line viel tegen en er was het quarterback-drama. Voor het komende seizoen is de o-line verbeterd, de quarterback-positie aangepakt en ook de d-line lijkt nóg sterker geworden. Er bestaan echter grote vraagtekens rondom de targets voor wie de QB ook mag zijn. Het is geen uitzonderlijk talentvolle groep en de rookies die wél talent hebben, zullen er niet direct staan. Head coach Gruden zal echter een winnend seizoen moeten hebben om zijn baan te behouden. Dat lijkt er wel in te zitten voor de Washington Redskins.
VOORSPELLING: 9-7
Lees alle 32-in-32 artikelen hier!

Cover photo: Toni L. Sandys/The Washington Post