Home Blog Pagina 363

Oklahoma opnieuw onderuit, Texas verliest van TCU

Lars Leeftink
-
0
Oklahoma opnieuw onderuit, Texas verliest van TCU

Afgelopen weekend vond week 5 van het college football-seizoen alweer plaats. Het was wederom geen week waar Oklahoma aan herinnert zal willen worden. De Sooners gingen namelijk opnieuw onderuit. Ook conference-genoot Texas verloor, terwijl er nog drie andere teams hun plek in de top 25 AP Poll kwijt raakten. Dat en veel meer in de recap van week 5.

ACC

PITTSBURGH RAAKT ONGESLAGEN EN RANKED STATUS KWIJT

We trappen zoals gewoonlijk af met de ACC, waar wederom alle ogen gericht waren op Pittsburgh. Na vorige week de topper vs Louisville te hebben gewonnen, was de reden van alle aandacht dit keer echter geen goede. Er werd na een hectische slotfase namelijk met 30-29 verloren van NC State. De universiteit die tijdens week vier nog werd ingemaakt door Virginia Tech (24-45), dat nu ranked is. Een pijnlijke nederlaag dus voor de Panthers, die hierdoor ook hun ongeslagen en ranked status kwijt zijn.
Aan wie het in ieder geval niet lag, was QB Kenny Pickett. Pickett ging 22-39 voor 411 yards en een TD en rushde zelf voor 40 yards en twee touchdowns. Ondanks de fantastische connectie met WR DJ Turner was de redzone offense niet goed genoeg. Te vaak werden kansen laten liggen. Dit kan niet gezegd worden van NC State. Onder leiding van QB Devin Leary (28-44, 336 yds en 4 TD’s) werd daar een stuk effectiever mee omgegaan. Uitblinker bij de Wolfpack, die nu net zoals Pittsburgh 2-1 zijn, was WR Emeka Emezie (7 catches, 101 yds, 2 TD’s). Aangezien Clemson, Miami, Virginia Tech en North Carolina allemaal wonnen was het dus een pijnlijk weekend voor de aspiraties van Pittsburgh.

OVERIGE UITSLAGEN

Campbell – Wake Forest (14-66), North Carolina – Boston College (26-22), Virginia Tech – Duke (38-31), Jacksonville State – Florida State (24-41) en Virginia – Clemson (23-41)

BIG 12

OKLAHOMA DIT KEER ONDERUIT VS IOWA STATE

In de BIG 12 was het ook dit weekend weer complete chaos. Na de eerdere nederlagen van onder meer Oklahoma, Iowa State en Kansas State, was het dit weekend opnieuw twee keer raak. Beginnend met Oklahoma, dat tijdens week 4 al slachtoffer was van een upset. Toen bleek Kansas State te sterk. Dit keer was het de beurt aan Iowa State om de Sooners nog meer kopzorgen te bezorgen. Iowa State, dat zelf tijdens week 2 verrassend onderuit ging vs huidig #23 Louisiana Lafayette, versloeg Oklahoma met 37-30. Dankzij deze zege zijn de Cyclones nu 2-1 en mogen ze zichzelf ook ranked noemen (#24).
Het was niet eens QB Brock Purdy (12-24, 254 yds en een TD) die de show stal. Het was de running game, onder leiding van sterspeler RB Breece Hall, die de Sooners het meeste pijn deed. Met 139 yards en twee touchdowns was Hall de uitblinker van de wedstrijd. Bij Oklahoma maakte QB Spencer Rattler wederom een aardige en efficiënte indruk (25-36, 300 yds en 2 TD’s), maar toch waren het een paar fouten van de QB die uiteindelijk de Sooners op brak. Met name de interceptions in de slotfase zorgde ervoor dat de zege definitief aan de neus van Oklahoma voorbij ging. Toch zal momenteel vooral de defense het grootste zorgenpunt zijn van de Sooners. Mede dankzij deze defense is Oklahoma nu 1-2 en ontbreekt het voor het eerst sinds september 2016 in de top 25 AP Poll.

TEXAS VERLIEST VAN TCU

Toch hoefde Oklahoma niet als enige de spotlights of shame te delen. Texas, dat tijdens week 4 na OT al goed wegkwam vs Texas Tech, verloor zelf namelijk ook. TCU kreeg afgelopen weekend voor elkaar wat Texas Tech het weekend daarvoor in OT niet voor elkaar kreeg. Dankzij de 33-31 nederlaag is Texas nu 2-1 en zakt het naar de 21ste plek in de top 25 AP Poll.
Net zoals bij Oklahoma is er met de offense van de Longhorns niet zoveel mis. Dit komt deels ook vanwege de aanwezigheid van QB Sam Ehlinger. De ervaren QB speelde ook afgelopen weekend weer een prima wedstrijd (17-35, 236 yds, 4 TD’s). Toch ontbrak het bij hem aan efficiëntie. Daarnaast was de running game van Texas prima in vorm (meer dan 150 yards verdeeld over drie RB’s).
Maar het was allemaal niet genoeg, omdat ook bij Texas de defense zeer matig aan het seizoen is begonnen. TCU QB Max Duggar ging 20-30 voor 231 yards en rusde vervolgens zelf twee touchdowns binnen (79 yards). De dual threat QB heeft bij TCU eindelijk wat stabiliteit op die positie weten te brengen na jaren van onzekerheid. TCU is nu 1-1 en speelt de komende weken tegen Kansas State en Oklahoma. Voor Texas staat er zaterdagavond (18:00) een match-up vs Oklahoma op het programma. Een belangrijke wedstrijd voor beide universiteiten.

OVERIGE UITSLAGEN

Baylor – West Virginia (21-27), Oklahoma State – Kansas (47-7) en Texas Tech – Kansas State (21-31)

SEC

MISSISSIPPI STATE ONDERUIT VS ARKANSAS

Tot slot de SEC, waar ze nu twee weken bezig zijn. Vorige week viel vooral de nederlaag van LSU op. Dit weekend was er eigenlijk amper iets bijzonders te beleven, op de nederlaag van Mississippi State na. En laat dat nou net de universiteit zijn dat tijdens week 4 won van LSU. K.J. Costello explodeerde tijdens die week samen met de air raid van Mike Leach, maar afgelopen weekend was dat wat minder het geval. Arkansas, dat het Georgia tijdens week 4 zeker niet makkelijk maakte, bleek met 21-14 te sterk te zijn. De nederlaag betekent dat Mississippi State nu niet meer ranked is, het derde besproken slachtoffer van deze week (naast Oklahoma, Mississippi State en Pittsburgh zijn ook UCF en Memphis niet meer ranked).
K.J. Costello kreeg net zoveel pogingen als vorige week (59 om 60 passes verzonden), maar deed er afgelopen weekend een stuk minder mee. Hij ging 43-59 (313 yards), wat een prima gemiddelde is. Toch leverde vooral de redzone offense niet de punten op die het vs LSU wel opleverde. Wat ook niet helpt, is dat Costello drie interceptions gooide vs de Razorbacks. Bij Arkansas speelde Florida transfer QB Felipe Franks een zeer efficiënte wedstrijd (20-28, 212 yards en 2 TD’s). Zijn connectie met WR De’Vion Warren (100 yards en een TD) viel het meeste op. Daarnaast speelde de defense van Arkansas dus ook een meer dan prima wedstrijd.

OLE MISS NA OT LANGS KENTUCKY

Omdat Alabama, Florida, Georgia, LSU en Tennessee allemaal gewoon hun ding deden is er in dit artikel ruimte voor misschien wel het meest spectaculaire duel van afgelopen weekend: Kentucky – Ole Miss. Het duel eindigde in 42-41 na een OT-periode waarin beide teams scoorden, maar Kentucky in tegenstelling tot Ole Miss vergat hun extra point raak te schieten. Dit zorgde uiteindelijk voor de beslissing.
Beide QB’s op het veld waren extreem effectief gedurende de wedstrijd. Ole Miss QB Matt Corral ging 24-29 voor 320 yards en 4 TD’s en was eigenlijk niet op een foutje te betrappen. Zijn connectie met WR’s Jonathan Mingo (8 catches, 128 yds en 2 TD’s), Eliijah Moore (10 catches, 92 yds en een TD) en Kenny Yeboah (3 catches, 83 yds en een TD) was fantastisch om naar te kijken. Bij Kentucky was QB Terry Wilson minimaal net zo effectief (14-18, 151 yds), zonder een touchdown te gooien. De running game van Kentucky deed het meeste werk. Achter een ijzersterke offensive line rushde RB’s Chris Rodriguez Jr (17 carries, 133 yds, 2 TD’s), Asim Rose (12 carries, 117 yds en een TD) en QB Terry Wilson zelf (22 carries, 129 yds en 3 TD’s) de Rebels helemaal overhoop. Dankzij de gemiste extra point werden de Wildcats daar echter niet voor beloond met een zege.

OVERIGE UITSLAGEN

South Carolina – Florida (24-38), Missouri – Tennessee (12-35), Texas A&M – Alabama (24-52), Auburn – Georgia (6-24), LSU – Vanderbilt (41-7)

Photo: Charlie Neibergall/AP Photo

Miami Heat winnen Game 3 na historische nacht Jimmy Butler

Niels van der Veen
-
1

De NBA Finals 2020 zijn dan eindelijk begonnen. De Miami Heat wisten een mogelijke sweep te voorkomen door het derde duel van de NBA Finals met 104 – 115 te winnen.

NBA FINALS 2020 GAME 3: 104 – 115

De spanning in de NBA Finals is terug. Na de belangrijke overwinning van de Miami Heat tijdens Game 3 op de Lakers is de stand nu 2-1 in het voordeel van de ploeg uit LA. Ook in Game 3 moesten de Heat het stellen zonder Bam Adebayo en Goran Dragic, die nog steeds geblesseerd zijn. De grote man bij de ploeg uit Miami was Jimmy Butler, met 40 punten, 11 rebounds en 13 assist. Hij is na afgelopen nacht de derde speler in de historie van de NBA die in de NBA Finals een triple double met meer dan 40 punten weet te maken. De andere twee zijn Jerry West en LeBron James. 
De Heat schoten de eerste paar minuten uit de startblokken na een kleine achterstand opgelopen te hebben. Dat trokken ze recht in het vervolg van het eerste kwart, toen er een 9-22 tussenstand op het bord stond. Na een buzzer-beater aan het einde van de eerste 12 minuten van Kyle Kuzma was die voorsprong nog maar drie punten. In het tweede kwart was het een beetje hetzelfde verhaal. De Lakers pakten in de eerste minuten de voorsprong, de Heat kwamen terug, en aan het eind van het kwart stond Miami maar met een paar punten voor. In het derde kwart hielden de mannen van Erik Spoelstra de voorsprong vast, en aan het einde van het vierde kwart liepen de Heat weer uit naar een voorsprong van elf punten.
Dat Butler een extreem goede wedstrijd speelde is af te leiden aan het volgende: hij is namelijk de eerste speler die in een NBA Finals game meer punten, rebounds en assists heeft dan LeBron James. Ook zijn eigen teamgenoten hebben dat nog nooit voor elkaar gekregen.
Vannacht was er ook een milestone voor LeBron. Door acht assists te noteren ging hij voorbij aan John Stockton in de lijst all-time playoff assists. Hij staat daardoor nu op de tweede plek in dit lijstje, achter Magic Johnson. Verder was James goed voor 25 punten en 10 rebounds. Anthony Davis had een zeer matige wedstrijd voor zijn doen: 15 punten, 5 rebounds en 3 assists. Davis schoot 6 van zijn 9 pogingen raak.
Bij de Heat was zoals gezegd Jimmy Butler van doorslaggevende waarde. Tyler Herro en Kelly Olynyk waren met 17 punten ook allebei belangrijk voor de productie. Game 4 van de NBA Finals staat gepland voor de nacht van dinsdag op woensdag (03:00 uur NL).

Foto: Douglas P. DeFelice/Getty Images

Game of the Week: Redemption Bowl tussen Vikings en Texans

Ton de Vries
-
0

Deze week geen wedstrijd tussen twee Super Bowl favorieten in de Game of the Week. Het is er echter wel eentje waar veel op het spel staat. Twee teams die vorig jaar een wedstrijd wonnen in de play-offs, maar nu al onder grote druk staan. Voor zowel de Vikings als de Texans staat het seizoen op het spel na drie nederlagen op rij. Wie revancheert zich in deze Redemption Bowl?

PITTIGE SEIZOENSSTART VOOR DE TEXANS

Er zijn meer dan genoeg statistieken bij te halen om aan te geven dat de Texans tot nu toe niet naar behoren presteren. Voordat daar naar gekeken wordt, is het goed om te weten wie de mannen van Bill O’Brien tegenover zich hebben gehad. De eerste drie weken bestonden uit duels met de Chiefs, Ravens en Steelers. Daar is dan meteen ook alles mee gezegd. Zwaarder kan bijna niet. Het seizoen start eigenlijk nu pas echt voor Deshaun Watson. De komende weken zullen hij en zijn mannen moeten laten zien wel degelijk play-off waardig te zijn.
Ondanks de verzachtende omstandigheden zijn er wel een aantal problemen op te merken. Uiteraard vertrok DeAndre Hopkins en hebben de Texans dat gat niet op kunnen vullen. Desondanks is de passing game niet eens het grootste probleem. Het is namelijk over de grond waar tot nu toe vrij weinig lukt. Tot nu toe heeft Houston een gemiddelde van slechts 66 yards per game; alleen de Giants scoorden daarin slechter. David Johnson begon vrij aardig, maar zakte daarna ver weg. Carlos Hyde speelt sinds dit seizoen voor de Seahawks. Mogelijk hebben de Texans meer succes tegen de Vikings defense, die Derrick Henry niet van 119 yards en 2 touchdowns kon weerhouden.


Het grootste probleem voor Houston, eigenlijk al jaren, is de offensive line. Dat breekt ze niet alleen op bij het ondersteunen van de running game. Deshaun Watson is na Joe Burrow de meest gesackte (13) QB na drie weken. Tegen de Steelers maakte de o-line het helemaal bont en liet de tegenstander vijf sacks en twaalf QB hits noteren. Het beschermen van de franchise QB wil nog niet echt lukken in Houston.

IJSKOUDE START MINNESOTA

Fans in Minneapolis waren vol goede moed voorafgaand aan dit seizoen. Door de moves van de front office was iedereen het er wel over eens: de Vikings zouden de Packers van de troon stoten in de NFC North. Drie weken later is het sentiment compleet anders. De Vikings waren de eerste twee weken het meest teleurstellende team in de NFL. Daar bovenop kwam nog een nipte nederlaag tegen de Titans. Waar je bij de Texans verzachtende omstandigheden kan aandragen, is het optreden van de ploeg van Mike Zimmer toch ronduit teleurstellend. Vooral dat van quarterback Kirk Cousins.
Was Cousins vorig jaar nog één van de meest betrouwbare passers in de league, dit jaar houdt hij met een completion percentage van 59% alleen Dwayne Haskins achter zich. Overigens zagen ze ook in Minnesota de beste wide receiver vertrekken. Stefon Diggs trok de deur achter zich dicht en vangt nu de passes van Josh Allen. Het matige presteren van Cousins is niet alleen toe te schrijven aan het vertrek van Diggs, maar het speelt wel een rol in het feit dat de QB slechts 26e is in passing yards tot nu toe. In het duel met de Titans wist Cousins eindelijk zijn wide receivers Adam Thielen en rookie Justin Jefferson te vinden.

HERSTEL TEGEN DE TITANS

De offense van de Vikings is vaker onbetrouwbaar geweest. Waar in andere jaren echter vertrouwd kon worden op een uitstekende defense geeft ook dit deel van het team momenteel niet thuis. Alleen de Falcons en de Seahawks lieten meer punten toe in de eerste drie weken. Gemiddeld kregen de Vikings 34 punten per wedstrijd tegen, terwijl ze niet de beste tegenstanders hebben gehad.


Enig optimisme moet Mike Zimmer halen uit het optreden tegen de Titans. Tijdens deze tamelijk onnodige nederlaag liet in ieder geval Dalvin Cook zien dat hij zijn nieuwe contract wel degelijk waard is. Een touchdown en 181 yards is hopelijk een goede basis voor de komende weken. Helemaal tegen de Texans running defense, die de meeste rushing yards toe liet van alle teams in de NFL.


Waar de offense in de eerste twee weken nog compleet onzichtbaar was, zagen we tegen de Titans dat er wel degelijk potentie zit. Het optreden van Justin Jefferson (175 yards, 7 receptions, 1 TD) was zeer hoopgevend en Adam Thielen werd ook weer gevonden door Cousins. Beide spelers gaan ze hard nodig hebben. Zowel de Packers als de Bears zijn ongeslagen in de NFC North dus als de Vikings enigszins in de buurt willen blijven, moet er gewoon gewonnen worden.

TEXANS LICHT FAVORIET

Voor de Texans is de wedstrijd minstens net zo belangrijk. De eerste drie weken konden worden toegewezen aan een loodzwaar speelschema. In de komende drie weken, als de Vikings, Jaguars en Titans op het programma staan, moeten er echter overwinningen behaald worden. Weliswaar is de achterstand op de Titans en Colts al flink opgelopen, maar ook deze ploegen hebben nog geen onuitwisbare indruk achtergelaten.
Voor beiden ploegen is een overwinning cruciaal om nog iets van het seizoen te kunnen maken. Derhalve hebben we hier te maken met een ware Redemption Bowl. Op basis van de eerste weken lijken de Texans licht favoriet. De turnover battle wordt in ieder geval cruciaal. Bij beide teams slaat deze tot nu toe negatief uit. Cousins pakt zelfs de oneerbiedige leiding in het interceptions klassement.
Voorspelling: Vikings 25 – 31 Texans

 
 

Lees hier hoe het beide ploegen verging in week 2.

Coverfoto: Brett Coomer / Houston Chronicle

Los Angeles verslaat gehavend Miami ook in Game 2

Thijs Verkuil
-
0

De NBA Finals 2020 zijn dan eindelijk begonnen. De Los Angeles Lakers hebben Game 2 van de NBA Finals met 114-124 gewonnen van de Miami Heat, die het moesten doen zonder Bam Adebayo en Goran Dragic.

NBA FINALS 2020 GAME 2: 114-125

De Los Angeles Lakers zijn op een 2-0 voorsprong gekomen in de NBA Finals tegen de gehavende Miami Heat. Miami moest het doen zonder Bam Adebayo en Goran Dragic, die ontbraken wegens blessures. Uiteraard waren LeBron James en Anthony Davis de leiders bij de Lakers, met 33 punten, 9 rebounds en 9 assists voor James en 32 punten, 14 rebounds en een schotpercentage van 75% voor Davis.
Ondanks de blessures begon Miami sterk aan de wedstrijd. De eerste minuten van de wedstrijd gingen gelijk op, maar gemiste schoten en aanvallende fouten gooide zand in de motor van Miami. De Lakers liepen iets verder uit en hadden een voorsprong van zes punten aan het einde van het eerste kwart. In het tweede kwart ging Los Angeles door. De voorsprong werd uitgebouwd naar dertien punten, maar Miami kwam nog sterk terug tot vier punten. Dit deed Miami vooral aan de hand van Jimmy Butler, die 11 punten, 5 rebounds en 7 assists noteerde in de eerste helft. De Lakers liepen vervolgens echter nog uit naar een voorsprong veertien punten bij rust.
In de tweede helft zijn de Los Angeles Lakers niet echt meer in gevaar gekomen. In het vierde kwart kwam het nog even onder de tien punten, maar de Lakers stelde snel orde op zaken. Uiteindelijk stond een 114-124 eindstand op het scorebord. Naast James en Davis speelde ook Rajon Rondo een sterke pot. Playoff Rondo had een double-double met 16 punten en 10 rebounds. Voor de Heat had Kelly Olynyk 24 punten en 9 rebounds.
Game 3 van de playoffs-series staat gepland voor de nacht van zondag op maandag, om 01:30 uur.

Foto: Douglas P. DeFelice/Getty Images

Football Pool: Vrijsen alleen aan kop na week 3

Luuk Dokter
-
0

Na week 2 werd de koppositie gedeeld door Stephan Spanjaart en Vincent Vrijsen. Door twee punten meer te scoren in de derde speelronde greep Vrijsen de koppositie. Aangezien bij het publiceren van dit artikel TNF van week 4 al is gespeeld, zien we die ook al terug in het algemeen klassement. Een verkeerde voorspelling van Vrijsen kostte hem echter niet direct de leiding. In week 3 was hij overigens ook de weekwinnaar met 11 correct voorspelde wedstrijden en een MNF voorspelling die het dichtst bij lag. Tenslotte een eervolle vermelding voor zij die de 54 totale punten bij MNF goed hadden: Wouter Boerkamp en Marcel van Vliet.

SportAmerika Football Pool: top 20 na week 3 en TNF in week 4
SportAmerika Football Pool: top 20 na week 3 en TNF in week 4

ZES UPSETS BEPALEND VOOR UITSLAG WEEK 3

In week 3 waren er maar liefst zes duels die door de meeste deelnemers verkeerd voorspeld werden. Het gelijkspel tussen Cincinnati en Philadlphia had niemand goed, maar ook nederlagen van de Jaguars, Chargers en Cardinals kwamen voor de meesten onverwacht. Hetzelfde gold eigenlijk voor de verliespartij van de Ravens tegen de Chiefs. Waar een 50/50 verdeling werd verwacht qua voorspellingen had het overgrote deel het meeste vertrouwen in de Ravens. In mindere mate gold dit ook voor het duel tussen de Bills en Rams. Deze ontmoeting bleek een echte tie-breaker te zijn. Deelnemers die de Rams kozen eindigden voornamelijk in de lagere regionen van het weekklassement. In week 4 zijn er wederom voldoende duels die beide kanten op kunnen. Denk daarbij aan Bills – Raiders, Vikings – Texans en Jaguars – Bengals. Onder de afbeelding lees je de upsets die de redactie verwacht!

SportAmerika Football Pool: top 20 van week 3
SportAmerika Football Pool: top 20 van week 3

WEEK 4 UPSETS VOLGENS DE REDACTIE

Chris van Dijk: de Browns verslaan de Cowboys

De ploeg van Baker Mayfield begint langzaamaan zijn talent te benutten. Het is duidelijk dat de ploeg moest wennen aan hun nieuwe hoofdcoach. Al zou je verwachten dat ze in Cleveland inmiddels wel weten hoe het is om een nieuwe coach te hebben. De ploeg heeft echter voor het eerst in jaren een winning record en dat gaan ze niet zomaar weer weggeven. Voor de Cowboys is dit na een stroeve start een belangrijk duel en zoals zo vaak gaat het team aan de druk ten onder.
Vorige week voorspelde Chris de Texans over de Steelers fout (28-21)

Luuk Dokter: de Chargers verslaan de Buccaneers

Ondanks dat Brady en zijn offense op stoom beginnen te komen, zijn de Chargers gebrand op een overwinning na de ongelukkige nederlaag tegen de Panthers. Op papier is iedere unit beter dan die van de Buccaneers, behalve de defense. Tampa Bay heeft rookie Justin Herbert echter nog niet op bezoek gehad. Sinds hij under center staat, halen de Chargers gemiddeld ruim 300 passing yards per wedstrijd. Vooral onder druk presteert hij uitzonderlijk goed en laat dat nou net iets zijn waar hij tegen de Buccaneers op kan rekenen.
Vorige week voorspelde Luuk de Raiders over de Patriots fout (36-20)

Ton de Vries: de Panthers verslaan de Cardinals

Veel zal afhangen van de performance van Kyler Murray. De Panthers defense pareert de passing game van tegenstanders tot op heden verrassend goed. Interceptions zoals tegen de Lions kan de toekomstige superster zich niet veroorloven. Als het running duo Drake/Murray voor Carolina op stoom komt, gaan ze het redden. Ik voorspel echter wederom een paar turnovers door toedoen van de in bloedvorm verkerende Brian Burns. Een uiterst degelijke Teddy Bridgewater game managed de wedstrijd naar een nipte zege.
Vorige week voorspelde Ton de Vikings over de Titans fout (31-30)

Toon Aerts: de Lions verslaan de Saints

De Detroit Lions hebben zowaar de winnende formule gevonden. Vorige week ging het eindelijk goed voor Detroit in een close game die ze voordien altijd hadden verloren. Ze hebben dus vertrouwen getankt en gaan dat verzilveren tegen de twijfelende Saints. Die zijn aan het wankelen geslagen na twee nederlagen op rij waarin vooral Drew Brees en de verdediging weinig indrukwekkend waren. De Lions gaan ze nu pas echt in nauwe schoentjes brengen.
Vorige week voorspelde Toon de Bengals over de Eagles fout (23-23)

Week 2 Week 3 Totaal
Chris 0 0 0
Luuk 0 0 0
Ton 0 0 0
Toon 0 0 0

 

Lees hier de terugblik op week 2 en klik hier om te lezen hoe je meedoet aan de SportAmerika Football Pool. Via deze link ga je naar onze CBS pool.

Coverfoto: Jeff Lewis/Carolina Panthers

In Memoriam: Bob Gibson (1935 – 2020)

Jasper Roos
-
0
In Memoriam: Bob Gibson (1935 – 2020)

Afgelopen nacht is Hall of Fame-werper en Cardinals-legende Bob Gibson overleden. De vlammenwerper uit de jaren ’60 en vroege jaren ’70 leed al geruime tijd aan alvleesklierkanker. Hij is de derde Hall of Famer binnen een maand om wie de honkbalwereld in rouw is gedompeld. Op 2 september overleed werper Tom Seaver en een paar dagen later stierf een ander Cardinals-icoon, Lou Brock. Gibson is 84 jaar oud geworden.

 

LEGENDE

Gibson was al tijdens zijn actieve carrière een levende legende. Er werd wel eens gezegd dat hij de druppel was voor Major League Baseball om in 1969 de werpersheuvel verlagen. Gibson won in het jaar ervoor 22 wedstrijden, gooide 13 shutouts, 268 strikeouts en noteerde een 1.12 ERA. Hij verdiende met dit seizoen zowel de National League MVP Award, als de National League Cy Young Award voor beste werper. Hij werd pas de tweede zwarte werper in de geschiedenis die de Cy Young won, na Don Newcombe in 1956.
Overigens maakte het verlagen van de heuvel voor Gibson geen verschil; hij won 20 wedstrijden en gooide 269 strikeouts in zijn eerste seizoen op de verlaagde heuvel.

ERELIJST

De negenvoudig All-Star won in zijn carrière 251 duels en verloor er 174. Met een ERA van 2.41, 3.117 strikeouts en een career bWAR van 89.2 bezet hij de 47e plek op de eeuwige WAR-lijst; acht posities boven Pedro Martinez en 13 boven Nolan Ryan. Qua veldspelers houdt hij onder meer Ken Griffey Jr. (nr. 56), Pete Rose (64) en Joe DiMaggio (66) achter zich. Gibson was pas de tweede pitcher in de geschiedenis die de 3.000 strikeouts passeerde, nadat Walter Johnson hem in 1923 voorging.

Bob Gibson in actie in de jaren ’60 (Archief)

Gibson is tevens de enige speler in de geschiedenis die een MVP Award (1x), Cy Young Award (2x), Gold Glove Award (9x) en World Series MVP (2x) won. Het record voor meeste strikeouts in een World Series-wedstrijd staat ook nog steeds op naam van de man uit Omaha, Nebraska. In 1968 stuurde hij 17 Detroit Tigers met drie slag naar de kant.

ALL-ROUND ATLEET

Naast een geweldige werper was de voormalig college basketbal-ster en Harlem Globetrotter (!) ook een begenadigd bokser, veldspeler en slagman. Zijn negen Gold Gloves tonen al aan dat hij uitzonderlijk goed zijn positie verdedigde, maar Gibson sloeg ook 24 homeruns en stal 13 honken in zijn carrière. In 1970, op 34-jarige leeftijd, sloeg hij zelfs .303 in 109 slagbeurten voor de Cardinals. In 1965 en in 1972 sloeg hij vijf homeruns in één seizoen.

“My pitching philosophy is simple. I believe in getting the ball over the plate and not walking a lot of men.”
Bob Gibson in From Ghetto to Glory

Was Gibson naast de heuvel een echte atleet, op de heuvel was hij ongenaakbaar. Het leek er niet altijd op dat Gibson succes zou hebben in de Major League. Pas toen hij een slider en een curveball aanleerde om zijn spijkerharde fastball mee te kunnen combineren, begon zijn carrière pas echt. Gibson was toen al in zijn late-twintiger jaren.

COMPETITIEF 

Naast extreem getalenteerd was Gibson ook een enorm fanatiek persoon. Hij had geen mededogen met zijn tegenstanders. Als een slagman te dicht op de plaat stond, smeet hij zonder enige probleem een bal richting schouder, rug of benen. Homerunkoning Hank Aaron zei ooit over de werper: “Ga niet te comfortabel in het slagperk staan tegen Gibson, want hij gooit je zo tegen de vlakte. Hij zou zijn grootmoeder nog op haar lichaam gooien als ze hem uit zou dagen. Staar niet naar hem, lach niet naar hem, praat niet tegen hem. Als je een homerun slaat, ren dan niet te langzaam, maar ook niet te snel over de honken. Vier je feestje niet op het veld, maar in de kleedkamer.”
Gibson was op of naast het veld dan ook niet specifiek geliefd. Hoewel hij nooit gemeen speelde, was hij zo bloedfanatiek dat hij regelmatig botste tegenstanders. Cardinals-catcher Tim McCarver noemde Gibson ooit “the most intimidating, arrogant pitcher ever to kick up dirt on a pitcher’s mound”.

SEGREGATIE EN VOOROORDELEN

Overigens waren McCarver en Gibson vrienden en wees de catcher regelmatig naar zijn sterwerper als de leider van een team waarin blanke, zwarte en latino spelers, in een tijd vol raciale segregatie, naast elkaar speelden. McCarver, zelf afkomstig uit het zwaar gesegregeerde Tennessee van de jaren ’50, noemde Gibson als grootste invloed op het veranderen van zijn vooroordelen.

Bob Gibson (45) wordt gefeliciteerd door zijn catcher Tim McCarver nadat Gibson 17 Detroit Tigers met drie slag naar de kant stuurde tijdens de World Series van 1968. Gibson overleed op de dag af 52 jaar na het meesterwerk. (Malcolm Emmons/USA TODAY Sports)

Gibson’s imago als boze, intimiderende speler lijkt verergerd te zijn door de periode waarin hij speelde. “Ik speelde in een tijd vol burgerlijke onrust, een tijd van black power, brandende gebouwen, moorden en rellen op straat. Ik speelde in een land vol boze, zwarte mensen en ik werd dus vaak gezien als één van hen, zeker door mijn houding op de heuvel”.
Gibson was zich terdege bewust van die houding. In zijn autobiografie Stranger to the Game uit 1994 schreef hij: “Ik zag niet in wat aardig of vriendelijk zijn met winnen te maken had, dus ik was niet aardig op de heuvel en niet vriendelijk ernaast.”
Vriendelijk was hij dan misschien niet, maar Bob Gibson was één van de beste, meest invloedrijke werpers uit de Amerikaanse honkbalgeschiedenis.

Coverfoto: Jeff Roberson/AP Photo

NLWC: Superieure pitching stuurt Padres naar NLDS

Jasper Roos
-
0

De Padres hebben in de derde en beslissende wedstrijd van hun National League Wildcard-serie (NLWC) de St. Louis Cardinals uitgeschakeld. Nadat het eerste duel nog naar de Cardinals ging, won San Diego de opvolgende twee, waardoor de Californiërs doorgaan naar de National League Division Series (NLDS). Daar treft de club divisiegenoot Los Angeles Dodgers.

In het allesbeslissende duel tegen de Cardinals gebruikte Padres-manager Jayce Tingler eenzelfde strategie White Sox-manager Ricky Renteria een dag eerder hanteerde tegen Oakland. Tingler’s ingrijpen had echter meer succes. Craig Stammen opende het bal met 1.2 innings, waarna maar liefst acht (!) andere werpers de rest van de wedstrijd uitgooiden. Het negental kreeg in totaal slechts vier honkslagen en drie keer vier wijd tegen; Stammen, Johnson, Morejon en Patiño waren de werpers die een hit toestonden. Johnson, Patiño en Pomeranz waren de enigen die een vrije loop weggaven.
De Cardinals kozen een heel andere strategie. Jack Flaherty kreeg de start en hij gooide 6.0 innings, waarin hij zes honkslagen, één run, twee keer vier wijd en acht keer drie slag noteerde. Een RBI-double van Eric Hosmer met Fernando Tatis Jr. op het honk was het enige smetje op het blazoen van Flaherty, die een uitstekende pot gooide.

NIVEAU

Hij was daarmee overigens de enige Cardinal die een beetje zijn niveau haalde. Waar in de andere NLWC-wedstrijden St. Louis over voldoende aanval beschikte, stokte de productie op vrijdag. Alleen Kolten Wong, Tommy Edman, Dylan Carlson en Yadier Molina sloegen een honkslag tegen de bonte verzameling Padres-pitchers. Molina sloeg de enige extra base hit van het kwartet.

 
De Padres liepen uiteindelijk in de zevende inning weg bij de reliever Alex Reyes en de Cardinals. Jake Cronenworth kwam over de plaat na een error van Tommy Edman en Hosmer verdiende een vrije loop met de honken vol. Dat maakte de stand 3-0. Cronenworth, die 3-uit-4 ging met twee runs scored en een RBI, zette een uitroepteken achter het duel met een homerun in de achtste inning.

UP NEXT

St. Louis mag naar huis na een teleurstellende NLWC, terwijl de Padres het op dinsdag 6 oktober op mogen nemen tegen divisierivaal Los Angeles Dodgers. Er zijn nog geen startende werpers aangekondigd. Veel zal voor San Diego afhangen van de beschikbaarheid van Dinelson Lamet en Mike Clevinger. Beide werpers werden van het Wildcard-roster afgehouden vanwege blessures, maar waren wel beschikbaar vanuit het taxi squad.
Tingler zal dolgraag één van beide of alletwee de aces toe willen voegen aan zijn rotation, want tegen de powerhouse Dodgers is het alle hens aan dek. Zonder Lamet en Clevinger zal het een uitzonderlijk moeilijk verhaal worden voor de Friars om de Championship Series te bereiken.

Coverfoto: Gregory Bul/AP Photo

NLWC: Sprookje Marlins duurt voort na elimineren Cubs

Hans Mulder
-
0

De weergoden spraken donderdag een woordje mee in de NLWC tussen de Cubs en de Marlins en dus moest Game 2 worden verplaatst naar de vrijdag. Dat er bijna geen druppel regen viel in Chicago, was een onhandige bijkomstigheid. Bij winst van Miami op vrijdag ging het sprookje van de Fish verder. Het was aan de Cubs om dit te voorkomen en een Game 3 af te dwingen.

Dat liep toch even anders dan de Cubs verwachtten, maar ze kregen 24 uur langer dan voorzien om over hun fouten na te denken. Chicago won relatief eenvoudig de NL Central, maar moest in Game 1 van deze NLWC het hoofd buigen voor de jonge garde van Don Mattingly. Sixto Sanchez moest de stunt compleet maken, maar dan was er wel een betere start gevraagd dan in zijn laatste twee duels. Tegen Washington en Atlanta kreeg de rookie gezamenlijk 9 runs om zijn oren. Tegenstander Yu Darvish daarentegen gooide in z’n laatste optreden zeven shutout innings tegen de White Sox.
De Cubs maakten kennis met de Sanchez van eerder dit seizoen en op hun beurt kregen de Marlins juist de Darvish van de laatste tijd te zien. De starter van Chicago speelde prima, maar dit kon ook worden gezegd over zijn jongere collega. Het eerste echte gevaar kwam in de vierde inning van de thuisploeg.
Willson Contreras kwam met vier wijd op de honken en Kyle Schwarber overkwam hetzelfde. Vanaf het tweede honk leek Contreras te kunnen scoren na een single van Jason Heyward, maar daar stak de verdediging van de Marlins een stokje voor. Een inning later liepen de honken opnieuw vol voor de Cubs, maar wederom zonder resultaat.

FISH BIJTEN VAN ZICH AF

Yu Darvish was vrijwel foutloos gedurende 6.2 innings. Die zevende foutloze inning was ook in aantocht, want Brian Anderson en Jesus Aguilar waren door de starter al weggezet. Met Garrett Cooper lukte hem dit niet. Sterker nog, de vijfde bal die de aangewezen slagman zag, ging de tribunes in en vanuit het niets stonden de Marlins op voorsprong. Het ging daarna van kwaad tot erger. Een RBI-single van Magneuris Sierra liet Lewis Brinson scoren, die als pinch runner Matt Joyce was komen vervangen na diens double. Het sterke optreden van Darvish was opeens vergeten. Na 6.2 innings, 5 hits, 6 K’s en 2 runs kwam er een einde aan zijn wedstrijd.
Sixto Sanchez had in zijn vijf innings 4 hits opgegeven en 6 strikeouts genoteerd. Zijn goede werk werd door de relievers voortgezet. De Marlins wisten Javier Baez, Anthony Rizzo en Kris Bryant in toom te houden (0-for-12). In Game 1 wist alleen Ian Happ middels een homerun te scoren tegen Miami. Dat bleef het enige wapenfeit van de Cubs. Met een leadoff double gaf Jason Heyward de burger in Chicago nog even moed in de negende. Brandon Kintzler had woensdag ook al met dit bijltje gehakt. Baez, Bote en Kipnis werden getrakteerd op een strikeout en Kintzler maakte zo een einde aan het seizoen van de Cubs.
Miamia blijft zo ongeslagen in de play-off-geschiedenis van de club: 7-0. De laatste keer dat de club in de playoffs stond was 2003, maar een kniesoor die daarop let.

UP NEXT

Het zag er allemaal zo mooi uit voor de Chicago Cubs. Ze pakten de titel in de NL Central en zouden toch geen problemen hebben met de Miami Marlins? De reeds genoemde sterkhouders lieten het aan slag echter afweten en het pitchen van de Marlins was de Cubs simpelweg te machtig in deze serie. Voor de kampioen van 2016 was het alweer de negende nederlaag in de laatste dertien play-offwedstrijden.
Voor Miami daarentegen is het feest. Helemaal niets werd van dit team verwacht en zij mogen nu naar Houston voor een best-of-5 tegen de Atlanta Braves. De clubs speelden tijdens het reguliere seizoen 10 keer tegen elkaar. De Marlins stapten vier keer als winnaar van het veld. Game 1 van deze serie wordt dinsdag gespeeld.

Coverfoto: Nam Y. Huh/AP Photo

Adam Gase verder onder vuur na nederlaag tegen Broncos

Chris Van Dijk
-
0

De wedstrijd tussen de Broncos en Jets stond eigenlijk in het teken van één ding: is dit het laatste duel van Adam Gase als hoofdcoach van de New York Jets? De ploeg uit de Big Apple is dramatisch aan het seizoen begonnen. Kan Gase de boel nog omdraaien en zijn baan redden? De Jets waren voor het eerst competitief, maar daar was ook alles mee gezegd. Gang Green verloor thuis van de Broncos, die onder leiding van Brett Rypien met 37-28 wél de eerste zege van het seizoen wisten te pakken.
De start van de Jets was nog wel goed. In de eerste drive pikte Sam Darnold een blitz van de Broncos op en begon aan een run. De quarterback ontweek meerdere tackles voor een 47-yard touchdown. Illustratief voor het seizoen van de Jets: het was hun eerste voorsprong van het seizoen.

ONGEDISCIPLINEERDE JETS-DEFENSE

Lang konden de Jets niet genieten van de voorsprong. In de eerstvolgende drive scoorden de Broncos een field goal en in het tweede kwart volgde een touchdown. Hoewel de Jets hier de voorsprong uit handen gaven, was het een serie die ervoor kan zorgen dat Gase het seizoen af mag maken in New York.
Bij een ontslag van Gase zal een opvolger pas volgend seizoen aan de baan gaan beginnen. De beste interim-coach die de Jets hebben, is Gregg Williams. Het leek er donderdag niet op dat hij de ploeg wel onder controle kan krijgen. De Jets-verdediging is ongedisciplineerd en maakt te veel overtredingen. De zesde roughing the passer-penalty van het seizoen bracht de Broncos over de middellijn. Rypien gooide vervolgens zijn eerste touchdown pass.
Het was een 48-yard lange pass naar Jerry Jeudy, maar het was een wonder dat deze pass aan kwam. De bal leek namelijk recht in de handen van Jets-cornerback Pierre Desir te komen. Hij liet de bal echter uit zijn handen trekken en Jeudy kon vervolgens eenvoudig de endzone inlopen.

BRETT RYPIEN INTERCEPTIES

In de volgende drive van de Broncos herstelde Desir zich wel met een interceptie, maar door de touchdown stonden de Broncos met 10-7 voor. De avond leek even nog dramatischer te worden toen Darnold naar de kant moest met een blessure. Korte tijd zagen we Joe Flacco in een Jets-uniform op het veld staan, maar de starter kon na een paar plays zijn taken als leider van de aanval weer op zich nemen.
Het lukte Darnold echter niet om zijn ploeg echt op sleeptouw te nemen. De thuisploeg had een paar lange drives, maar de laatste beslissende pass ontbrak vaak. De Jets moesten daarom genoegen nemen met field goals, terwijl Rypien in zijn eerste start de Broncos wel touchdowns wist te bezorgen. Hierdoor keken de Jets met nog veertien minuten te gaan tegen een 27-16 achterstand aan.
In het slotkwart lieten de Jets zien toch nog over veerkracht en vechtlust te beschikken. Sam Ficken schoot een lange field goal tussen de palen en een minuut later was New York heel dicht bij de gelijkmaker. Rypien gooide de bal onder druk van de Jets-defensie naar een ploeggenoot die omringd was door drie tegenstanders. Desir ging er met de bal vandoor voor een touchdown. Sam Darnold kon beide ploegen op gelijke hoogte brengen met een two-point-conversion, maar zijn pass werd door Denver uitstekend verdedigd.

DARNOLD NAAR HET GRAS

Toch kwamen de Jets op voorsprong. Rypien gooide namelijk zijn derde interceptie, waarna kicker Ficken de stand op 28-27 bracht. De Broncos-quarterback herstelde zich voldoende van deze tegenslagen om via een field goal zijn ploeg weer de leiding te geven. In de slotminuten werd het duel in twee plays beslist. Darnold bracht zijn ploeg naar midfield, maar op fourth down werd hij door de verdediging van de Broncos naar het gras gebracht. Denver kreeg de bal en op de eerstvolgende down kon Melvin Gordon langs de Jets-defensie lopen. Daarmee bracht hij de eindstand op 37-28.

BESCHIKBAARHEID ANDERE COACHES

De aandacht voor, tijdens en na de wedstrijd was vooral gericht op Adam Gase en zijn toekomst bij de ploeg. Vanuit de Jets-organisatie kwamen vorig weekend berichten dat de leiding de wedstrijden tegen de Colts en Broncos aan wilden kijken voor ze een beslissing zouden nemen. Twee nederlagen verder beginnen die verhalen iets genuanceerder te worden. De hoofdcoach wordt niet direct ontslagen, maar de geruchten dat de directie al bij makelaars aan het informeren is naar de beschikbaarheid van coaches voor volgend seizoen worden steeds sterker. Het lijkt hoe dan ook opnieuw een verloren seizoen te worden voor de Jets, die ook vorig jaar dramatisch begonnen. Toen kon een 6-2 finish de zaken nog redelijk verbloemen. Een 7-9 seizoen is voor de Jets tenslotte niet eens zo slecht.

NEGENDE QUARTERBACK VAN DE BRONCOS

In alle verhalen over de Jets ging verloren hoe Rypien zijn allereerste NFL-start om wist te zetten in een zege. Hij is al de negende startende quarterback van de Broncos sinds de start van het 2017 seizoen. Hij kreeg de kans door blessures bij Drew Lock en Jeff Driskel en de vraag is of hij genoeg gedaan heeft om zijn baan te behouden. De quarterback begon goed met een aantal prima touchdown-passes. Hij gooide echter ook drie intercepties, waaronder een pick-six. Tegen de Jets maakte het allemaal niet uit, maar de ploeg gaat verder niet veel winnen met zoveel fouten. Dat besefte coach Vic Fangio zich ook na afloop.

“Obviously, I thought there was some good things. We hit some big plays, which is always important. Throwing three interceptions, you’re not going to win many times in this league, but we found a way to win tonight in spite of that.”

Of Rypien ook tegen de Patriots mag starten, liet Fangio nog even in het midden. Lock gaat dat duel zeker niet halen, maar de Broncos hebben ook Blake Bortles vastgelegd. Door de extra lange week die de ploeg heeft zal de beslissing in de komende dagen genomen worden.

ALWC: A's trekken aan langste eind na raar duel

Jasper Roos
-
0

Het treffen tussen de White Sox en Athletics moest de belissing brengen in deze American League Wildcard-serie. Bij een 1-1 gelijke stand werden Dane Dunning en Mike Fiers naar de heuvel gestuurd, maar hun optredens waren een kort leven gegeven. Wat volgde was een bizar duel vol pitcherwissels, blessures, wisselingen van voorsprong, treurige umpiring en meer sensatie. De Athletics trokken uiteindelijk aan het langste eind.

Beide managers hielden lang geheim wie hun startende werpers zouden zijn voor het allesbeslissende treffen in Oakland. Uiteindelijk kwam de strategie aan beide kanten neer op een opener met een bullpendag erachter. Bij de White Sox werd dit al enorm vroeg duidelijk. Rookie Dane Dunning gooide 0.2 innings (2 honkslagen tegen), voor hij van de heuvel werd gehaald ten faveure van de 102 mph-arm van Garrett Crochet. De 21-jarige Crochet, in juni pas gedraft, raakte in de tweede inning geblesseerd en moest worden gewisseld. Het voorlopige oordeel is ‘forearm soreness’, wat meestal weinig goeds voorspelt. De club verloor in de derde inning ook DH Eloy Jimenez, die bij een tweehonkslag zijn reeds geblesseerde voet verder beschadigde en gewisseld werd voor James McCann.
Wat volgde was een optocht van White Sox-werpers, van wie de helft niet echt zijn werk deed. Aaron Bummer, rookie Codi Heuer, Carlos Rodon, rookie Matt Foster, Evan Marshall, Jimmy Cordero en Alex Colomé zagen actie op de heuvel. Bij de Athletics was het overigens niet veel minder. Starter Mike Fiers werd na 1.2 innings al van de heuvel gehaald, nadat hij vijf hits en één run tegen had gekregen. Die run? Een 487 ft. homerun van Luis Robert; de op één na verste homerun in MLB van dit seizoen.

LEFT ON BASE

Toch, slechts één run na vijf hits? Ja, dat was het verhaal van de White Sox in dit duel. De ploeg sloeg 12 honkslagen, maar liet 25 (!) man achter op de honken. Meerdere groundouts naar het tweede honk of double play grounders haalden de angels uit de verschillende rallies die de ploeg probeerde op te zetten. De Chicagoans hadden daarbij ook wel enorm veel pech. De ene na de andere Oakland-pitch kwam met 100 mph of meer van de Sox-knuppels af. Onder meer Adam Engel, Jose Abreu en Nick Madrigal sloegen ballen met een triple digit exit velocity en lopers in scoringspositie récht op Athletics-veldspelers af; één meter meer naar links of rechts en de White Sox scoren tenminste vijf runs meer.

STUG, TAAI EN MEER ERVAREN

Ondanks dat de White Sox een 3-0 voorsprong opbouwden, kon de ploeg het verlies van Crochet (en het plan hem meerdere innings te laten gooien) niet te boven komen. De Athletics toonden zich taaier, geroutineerder en bij tijd en wijle slimmer dan de Pale Hose. Lange slagbeurten zorgden ervoor dat manager Ricky Renteria veelvuldig naar zijn bullpen greep, maar lang niet alle moves werkten. Codi Heuer stond vuur te spuwen, totdat Sean Murphy tegen een fastball aanliep en de A’s met een two-run homerun dichterbij bracht (3-2). Carlos Rodon implodeerde vervolgens volledig (0.0 IP, 1 H, 2 BB, 2 ER) en ook zijn opvolger Matt Foster kon geen slagbal gooien (0.1 IP, 2 BB). Twee punten kwamen door vier wijd met de honken vol over de plaat en de A’s hadden een 4-3 voorsprong te pakken waar ze zelf weinig voor hoefden te doen.

TWO-OUT RALLIES

De routine van de Californische ploeg was zo nu en dan zelfs indrukwekkend om naar te kijken. Slagmensen lieten zich niet aftroeven door een bullpen die het hele seizoen een kracht in Chicago was. Meerdere innings op rij scoorde Oakland met twee man uit, zoals in de vierde en ook de vijfde inning. De White Sox hadden een halve inning ervoor net weer gelijkgemaakt, via een RBI-single van Nomar Mazara. Sox-reliever Evan Marshall verkreeg in de tweede helft van de inning twee snelle nullen, maar een volgende mini-rally van de Athletics (cadeau gedaan door Marshall met twee keer vier wijd) scoorde opnieuw twee runs: 6-4 Oakland.
Homeplate umpire Ted Barrett maakte het hele duel een puinhoop van zijn slagzone — voornamelijk in het nadeel van de White Sox — maar de Athletics zetten de White Sox-werpers ook regelmatig naar hun hand door goede pitches fout te slaan en zo slagbeurten te verlengen. De geroutineerde slagmensen lieten zichzelf niet in de problemen brengen, maar dwongen de pitchers (en umpire) het werk voor hen te doen. Zo bleef de 6-4 veilig, zolang de bullpen zijn werk kon doen.

BULLPENPOWER

De voorsprong bleek genoeg voor de Athletics’ bullpen, die dit jaar de crème de la crème in de American League was. De colonne powerarmen die langskwam, hield de boel potdicht. Yumeiro Petit kreeg nog wel twee runs tegen, maar Frankie Montas (één run) en het vijftal J.B. Wendelken, Lou Trivino, Jake Diekman, Joakim Soria en Liam Hendriks (twee honkslagen in totaal) baanden zich een weg door de White Sox lineup en langs eventuele problemen.
Even leek de boel ook bij Oakland in te storten. In de achtste inning kreeg Joakim Soria het opnieuw zwaar, maar met twee lopers op de honken en één man uit sloeg Jose Abreu in een dubbelspel, wat het geloof definitief weg leek te halen bij de White Sox. James McCann opende de negende inning tegen closer Liam Hendriks nog wel met een honkslag, maar Hendriks had iets goed te maken na zijn matige optreden van de dag ervoor.
De reeds het hele seizoen verre-van-fitte Yoan Moncada, Luis Robert en Nomar Mazara gingen er met drie slag af, waarna een einde kwam aan het een jaar vervroegde White Sox-sprookje en de Athletics hun elimination game losing streak doorbraken. Bob Melvin en zijn mannen hadden misschien niet het meeste talent op het veld, maar wel de langste adem, de meeste ervaring, meer geluk en meer gogme. Deze kwaliteiten kunnen ze in de ALDS goed gebruiken.
UP NEXT
Op 5 oktober staan de A’s tegenover hun divisiegenoot uit Houston: de Astros. De clubs kennen elkaar door en door, dus dit wordt óf een heel leuke, óf een heel saaie serie. Startende werpers zijn nog niet bekendgemaakt.

Coverfoto: Ezra Shaw/Getty Images

1...362363364...805Pagina 363 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU