De eerste ronde van de play-offs zit er alweer op. Het weekend had alles wat de NFL zo mooi maakt. Maar welke ploegen waren de grootste tegenvallers? En wie deed het juist beter dan verwacht? Dat en meer in deze editie van de 4-on-4.
Coverfoto: Geoff Burke-USA TODAY Sports
De CFB Championship Game was afgelopen nacht eigenlijk maar een kwartier echt een finale. Vanaf het tweede kwart domineerden Alabama met zijn offense de Buckeyes, die bleven strijden tot het einde. Na een fantastische eerste helft van DeVonta Smith was het in de tweede helft vooral de running game die het duel definitief besliste. Zo werd Alabama meer dan terecht kampioen van 2020-21.
Het begon allemaal niet zo heel slecht voor Ohio State. Vanaf het begin was het al duidelijk dat de defense van Ohio State niet zoveel te zeggen had. Dus: de offense moest problemen gelijke trend te houden met die van de Crimson Tide. Dit lukte in het begin van de wedstrijd meer dan prima. Na de eerste touchdown-drive van Alabama was er meteen een reactie van Justin Fields en co. Mede dankzij deze fantastische catch van TE Jeremy Ruckert kwamen de Buckeyes al snel op 7-7. Dit was ook meteen het hoogtepunt van de wedstrijd voor Ohio State.
De reactie van Alabama was, u raad het misschien al wel, wederom een touchdown. Nadat Mac Jones zijn pocket mobiliteit laat zien en DeVonta Smith voor de tweede keer deze wedstrijd echt betrokken wordt bij het spel, mag Smith de drive zelf afmaken voor zijn eerste touchdown van de dag. Bij zijn touchdown heeft Smith vooral profijt van het happen van de Buckeyes defense op een mogelijke run. DeVonta Smith zou uiteindelijk eindigen met 12 catches voor 215 yds en 3 TD’s. In de eerste helft.
In eerste instantie had Ohio State hier vervolgens geen antwoord op. Het werd echter daarna geholpen door een fumble van Mac Jones, zijn enige fout van de wedstrijd. Mac Jones zou het duel eindigen met 36-45 voor 464 yards en 5 TD’s. Ohio State profiteerde wel optimaal van deze fout, want even later zou Master Teague III de bal binnen rennen voor de eerste van zijn twee touchdowns: 14-14 worden.
Tijdens de vierde drive van de avond die zou volgen, speelden DeVonta Smith en Najee Harris wederom een grote rol voor Alabama. In eerste instantie maakt DeVonta Smith een fantastische catch aan de zijlijn, waarna Harris in de passing game ook succesvol blijkt en na een pass van Mac Jones en het ontwijken van een paar verdedigers de endzone weet te vinden: 21-14.
Nadat Ohio State even niet verder kwam dan een field goal, was het weer de beurt aan Alabama om een TD-drive op het bord te zetten. Dit keer was het zelfs twee keer DeVonta Smith die een belangrijke play in de drive had. Zijn twee catches, hieronder te zien, zorgen voor een 17-28 voorsprong en brengen Smith voor rust al bijna op 200 receiving yards en twee touchdowns.
Bij de eerste catch verslaat hij CB Shaun Wade a la Davante Adams (zonder handen, alleen met voeten). Bij de tweede pass is het een simpele sprint pass naar rechts die hem zijn tweede touchdown van de avond oplevert.
Toen Ohio State zijn offense wederom niet in staat was om een touchdown op het bord te zetten, viel vlak voor rust eigenlijk echt de beslissing. Wederom was het de connectie Mac Jones – DeVonta Smith die met een diepe pass alle hoop van de Buckeyes-fans het gootje door spoelde. Een mismatch van Smith op een linebacker zorgt voor een easy touchdown en een 17-35 voorsprong voor rust. Het was de derde touchdown voor rust voor Smith, die met deze pass ook voor rust over de 200 receiving yards ging.
In de tweede helft deed Ohio State, en vooral Justin Fields, erg zijn best om het gat nog wat terug te brengen. Veel dichter dan 24-38 kwamen de Buckeyes echter niet meer. Sterker nog: Alabam liep vervolgens weer uit. DeVonta Smith was in de tweede helft niet of nauwelijks meer te bekennen, net zoals Jaylen Waddle. Ze waren simpelweg niet nodig.
Na een late touchdown van WR Slade Bolden was het in de slotfase de beurt aan Najee Harris om zijn derde touchdown van de wedstrijd te scoren. Zo werd het lot van Ohio State definitief bezegeld. Najee Harris zou eindigen met 79 rushing yards, 79 passing yards en drie touchdowns in totaal.
De conclusie is heel simpel: Alabama was, met afstand, de beste universiteit van dit seizoen en niemand zal daar iets tegen in te brengen hebben. De discussie over wie er in de playoffs moesten staan was weer net zo groot als normaal, de group of five conferences kregen wederom niet het respect dat ze verdienen en veel head coaches hebben inmiddels al plaats moeten maken voor hun opvolgers. De focus zal nu gaan naar de 2021 NFL Draft, waarin de eerste twee picks waarschijnlijk een quarterback zullen zijn. DeVonta Smith zal niet lang daarna ook zijn NFL-team gaan vinden.
Photo: The Washington Post
Hoewel het met 2020 niet veel meer van doen heeft, start op 13 januari dan eindelijk het seizoen 2020-2021. Vanwege alle perikelen rondom het coronavirus ziet het er allemaal anders uit dan normaal en dat begint al bij de indeling van de (gesponsorde) divisies. De NHL stapt af van de twee Conferences en laat de teams het eerst in de divisies uitvechten. Als er nog vier teams over zijn, worden de resultaten in het reguliere seizoen vergeleken om de plaatsing voor de halve finales te bepalen.
The @NHL has announced 2020-21 regular-season start times. https://t.co/4MaHzTsZkz pic.twitter.com/WxHvdhg6al
— NHL Public Relations (@PR_NHL) January 4, 2021
Dit keer dus geen Eastern Conference tegen Western Conference in de finale, maar mogelijk een eindstrijd tussen de Stars en de Avalanche! In een tweeluik blikken we alvast vooruit op het seizoen en we sluiten af met de Discover NHL Central Division en de Honda NHL West Division. De sponsoring van de divisies heeft alles te maken met het verlies aan inkomsten door corona.
Het zal even wennen zijn om de Tampa Bay Lightning in de Central aan te treffen. De club won deze zomer voor de tweede keer de Stanley Cup en daarna begon het puzzelen voor general manager Julien Brisebois. De leiding zat in de maag met wat dure contracten, maar werd “geholpen” door de blessure van Kucherov. Van Braydon Coburn en Cedric Paquette werd afscheid genomen in ruil voor het salaris van Marian Gaborik, die toch niet meer in actie komt.
De concurrentie moet niet te snel juichen, want ondanks de afwezigheid van Kucherov staat er in Tampa Bay nog altijd een ijzersterk team. Coach Jon Cooper zal weer over captain Steven Stamkos kunnen beschikken, dus dat compenseert het gemis van Nikita Kucherov enigszins.
Wat voor de Lightning geldt, geldt eveneens voor de Florida Panthers. Ook zij draven op in de Central Division. De mannen van Coach Q vonden vorig seizoen al in de kwalificatieronde hun Waterloo. Niemand keek dus raar op toen general manager Bill Zito in het off-season een blik aanwinsten opentrok. Patric Hornqvist, Anthony Duclair, Alexander Wennberg, Vinnie Hinostroza en Radko Gudas zijn zomaar wat namen die ervoor moeten gaan zorgen dat de Panthers weer een factor van betekenis worden.
Eenvoudig gaat dit niet worden, want ze moeten onder meer afrekenen met de Nashville Predators. Net als in Sunrise hebben ze ook daar een teleurstellend seizoen achter de rug. In de kwalificatieronde liep de ploeg zich stuk op Darcy Kuemper en de Coyotes. Opnieuw verdween er dus weer een jaargang bij het oud vuil. Met Erik Haula en Mikael Granlund hopen de Preds wat scorend vermogen in huis te hebben gehaald. Daarnaast heeft John Hynes natuurlijk altijd nog die ontzettend aanvallend ingestelde blauwe lijn tot zijn beschikking.
De Columbus Blue Jackets waren verantwoordelijk voor de verrassende uitschakeling van de Maple Leafs. Daarna maakten ze zelfs de Lightning nog even het leven zuur. Gezien de leegloop vorig jaar was het al knap dat John Tortorella daar überhaupt stond met zijn team. De Jackets waren echter nogal afhankelijk van de defensie en de optredens van hun goalies.
Slechts drie teams in de NHL scoorden minder goals dan Columbus en dat probleem is dit off-season niet aangepakt. Ja, Mikko Koivu werd vastgelegd, maar de Fin is inmiddels 37. Max Domi werd overgenomen van de Canadiens, maar is ook geen garantie voor doelpunten. Vier jaar op rij haalden ze de play-offs, maar het zal een heel karwei worden om het lustrum vol te maken.
In Carolina veranderde niet veel de laatste maanden. Waarom zouden ze ook? Het keurkorps van coach Rod Brind’Amour liep over van het talent, maar miste nog wat ervaring. Die ervaring komt met de jaren en dus mogen we van de Canes het nodige verwachten. Jesper Fast is de enige nieuwe naam in de beoogde line-up, die verder nog klasbakken als Sebastian Aho, Dougie Hamilton, Andrei Svechnikov en Martin Necas huisvest. Eenvoudig zal het niet worden, maar de Canes mogen we toch wel met potlood bij de beste vier in deze divisie zetten.
Bij die vier horen de Detroit Red Wings zeker niet. Zij zullen ook dit seizoen het stempel van lelijk eendje niet kwijtraken. Zelfs de komst van Thomas Greiss gaat dit niet verhinderen. Tyler Bertuzzi, Dylan Larkin en Anthony Mantha gaan naar alle waarschijnlijkheid de eerste lijn vormen. Zij waren samen goed voor 56 goals vorig seizoen. De overige aanvallers kwamen samen tot 74 treffers. Ze moeten nog even geduld hebben in Motown, want na dit seizoen komt er een hoop cap space vrij.
Aangezien we de meeste recente kampioen van de Western Conference ook in deze divisie treffen, krijgen we in het reguliere seizoen al vaak een herhaling van de laatste Stanley Cup Final. Hoewel alles in Dallas werd gezet op het winnen van de Cup was het toch wel verrassend dat de Stars het zo ver schopten. Ze troffen op weg naar die SCF in de Avalanche en de Golden Knights twee teams die hoger werden ingeschat. Toch waren het de Stars die twee keer zegevierden.
Er veranderde niet veel in Big D, maar toch heeft de ploeg aan kwaliteit ingeboet. Ben Bishop en Tyler Seguin zien we voorlopig niet op het ijs. Zij zijn herstellende van een operatie. De 22-jarige Jake Oettinger is daardoor de backup van Anton Khudobin. Juist dat betrouwbare tandem tussen de palen was vorig seizoen een sterk punt van de Stars, dus is het afwachten hoe dit zich nu ontwikkelt. Met 17 goals en 33 assists was Seguin de topscorer van de ploeg. Joel Kiviranta krijgt nu waarschijnlijk meer speeltijd op één van de eerste lijnen. Hoewel twee sterkhouders voorlopig ontbreken, mogen we van de Stars wel verwachten dat ze zich bij de beste vier teams in de divisie scharen.
Van de Chicago Blackhawks mogen we dit niet vragen. Zij sloten vorig seizoen al de rij in de Central Division, maar omdat de Pacific nog zwakker was, mochten de Hawks naar ’t postseason. In de bubbel van Edmonton schakelden ze zowaar nog de zwaar favoriete Oilers uit. De Hawks moeten het voorlopig stellen zonder hun kapitein. Jonathan Toews kampt met een nog onduidelijke ziekte en laat de seizoensstart schieten. De last op de schouders van Patrick Kane wordt daardoor wel heel zwaar. Hij is nu het boegbeeld, maar krijgt op het scoreformulier hopelijk hulp van Dominik Kubalik.
Het westen moeten we tijdens dit korte seizoen heel, heel ruim zien. Minneapolis en St. Louis liggen op de kaart van de VS behoorlijk centraal, maar in die divisie was geen plek meer, dus mogen de Wild en de Blues het in ’t westen proberen. In Minnesota zijn het nog altijd de veteranen die de dienst uitmaken. Eric Staal is dan wel vertrokken, maar met onder meer Ryan Suter en Zach Parise zijn de dertigers nog goed vertegenwoordigd. Mats Zuccarello is ook zo’n dertiger, maar hij lijkt voorlopig even vanaf de zijkant toe te moeten kijken. Een armblessure zet hem buitenspel. Johansson en Bjugstad zijn nieuwe gezichten, maar of zij zullen flink hun best moeten doen om dit team naar de play-offs te loodsen.
De Blues zagen hun voormalig captain Alex Pietrangelo naar Vegas verkassen, maar vulden deze vacature in door Torey Krug te verleiden. Daardoor blijft de defensie, met ook nog Colton Parayko en Justin Faulk een sterk punt in St. Louis. De aanval moet het verder doen zonder Alex Steen, maar Mike Hoffman moet hem uiteindelijk doen vergeten. Craig Berube heeft een ervaren gezelschap tot zijn beschikking, dat twee jaar geleden de Stanley Cup won. Of ze daar nu opnieuw toe in staat zijn, zal moeten blijken. In de West Division behoren ze in elk geval tot de favorieten.
Daar kunnen we traditiegetrouw ook de Vegas Golden Knights toe rekenen. In de bubbel van Edmonton begonnen ze furieus aan het postseason, maar in de Conference Finals legden de Stars hen betrekkelijk eenvoudig het zwijgen op. Met onder meer aanwinst Pietrangelo moet het nu beter gaan, maar de Knights leverden ook wel degelijk iets in. Zo moest Nate Schmidt van de hand worden gedaan en vertrok ook Paul Stastny.
Vegas moet zich zonder al te veel moeite plaatsen voor de play-offs, maar daarin wachten hen hoe dan ook zware series. Coach Peter DeBoer mag opnieuw aan de slag met een sterke ploeg, maar zo langzamerhand moeten de jackpot eens naar Sin City gehaald worden. Van uitstel zou anders wel eens afstel kunnen komen.
Nathan MacKinnon (@Avalanche) had 93 points in 2019-20, which was 43 more than his next-closest teammate and 27 more than any other current member of the new West Division (Max Pacioretty, VGK: 66).
More #NHLStats: https://t.co/HTW6DHfN9F pic.twitter.com/WTxGBVSj07
— NHL Public Relations (@PR_NHL) January 9, 2021
Net als de Knights mogen we ook de Colorado Avalanche tot de zekerheidjes rekenen. Met onder meer Nathan MacKinnon en Gabriel Landeskog voorop kloppen de Avs steeds nadrukkelijker op de deur. De laatste jaren was Colorado erg afhankelijk van de scoringsdrift van de grote drie, maar met de van Chicago overgekomen Brandon Saad is er iets meer depth scoring aanwezig. Joonas Donskoi verdwijnt daardoor naar de derde lijn, die daarmee logischerwijs sterker wordt. Defensief springen natuurlijk Cale Makar en Samuel Girard in het oog. Jared Bednar heeft talent genoeg in handen. Nu is het aan de coach om er het maximale uit te halen. Voor minder dan de Cup doen ze het niet in Denver.
Van het bergachtige Colorado is het een flinke stap naar het warme Arizona. Daar vinden we twee teams terug. In elk geval tijdens de openingsfase van het seizoen. Twee? Ja, de Arizona Coyotes hebben er hun gebruikelijke domicilie, maar ook de San Jose Sharks moeten hun kamp er voorlopig op slaan. Dit heeft alles te maken met de maatregelen tegen het coronavirus in hun eigen county.
Diezelfde Sharks waren jarenlang niet weg te denken uit de play-offs. Vorig seizoen zakte de ploeg echter volledig door het ijs en echte versterkingen zijn nu uitgebleven. Met Brent Burns en Erik Karlsson heeft Bob Boughner twee begenadigde blueliners tot zijn beschikking. Aanvallend is de spoeling echter dun. Ryan Donato kwam over van Minnesota en in Patrick Marleau en Matt Nieto keerden twee oude bekenden terug. Een plek bij de beste vier in de divisie is voor dit team te hoog gegrepen. General manager Doug Wilson stond lang bekend vanwege zijn gouden grepen, maar moet langzaam maar zeker vrezen voor zijn baan.
De Coyotes hebben er dus opeens een heuse streekderby bij. De Desert Dogs zelf zaten niet stil in het off-season. Met Derick Brassard werd ervaring binnengehaald, maar de dertiger was afgelopen seizoen ook nog altijd goed voor 10 goals namens de Isles. Voor wat meer depth scoring werden ook Tyler Pitlick, John Hayden en Johan Larsson naar de woestijn gelokt. Wat scorend vermogen betreft, bivakkeerden de Coyotes in de onderste helft van de league. Doelpunten voorkomen ging de ploeg veel beter af. In de play-offs dreef Darcy Kuemper met name de Predators tot wanhoop. Arizona is één van de kandidaten voor de vierde plaats in deze sterke divisie.
In vroeger tijden was een road trip door Californië voor de meeste teams al bij voorbaar een verloren zaak. Zo niet vorig jaar. De Sharks beëindigden het ingekorte seizoen op de laatste plaats, maar niet ver van hen vandaan vonden we de Ducks en de Kings. We beginnen dit laatste deel van de preview in Anaheim, waar ze op 9 oktober Kevin Shattenkirk mochten begroeten. Na twee teleurstellende jaren bij de Rangers revancheerde de blueliner zich vorig seizoen in Tampa Bay. Daar won hij afgelopen zomer de Stanley Cup, maar de kans dat hij dit kunstje in dienst van de Ducks herhaalt, lijkt niet groot.
Aanvallend hield het vorig seizoen niet over en veel progressie lijkt er niet te zijn dit keer. Ryan Getzlaf is nog altijd captain in Orange County en met 13 goals en 42 punten was hij ook in 2019-2020 weer belangrijk voor de Ducks. Rickard Rackell was tussen 2016 en 2018 goed voor 67 goals, maar in de jaren daarna moest de inmiddels 27-jarige Zweed het stellen met 33 treffers. De ware Rackell zal nu op moeten staan. Is hij werkelijk die goaltjesdief van een paar jaar geleden of liet hij de laatste twee seizoenen zijn ware gezicht zien? Om kans te maken op het postseason heeft Dallas Eakins zijn goals hard nodig. Net als de saves van de bij vlagen magistrale John Gibson.
In LA trokken vorig seizoen oudgedienden als Anze Kopitar, Dustin Brown en Jeff Carter nog altijd de kar. Drew Doughty is misschien wel de belangrijkste pion op het bord van Todd McLellan. Met zijn 31 jaar is deze sterkhouder wat jonger dan Brown en Carter. Onlangs versterkten de Kings zich met Andreas Athanasiou, maar de voormalig Red Wing moet de trukendoos aardig opentrekken wil hij zich met de Kings plaatsen voor de play-offs. Een sterk jaar van Jonathan Quick kan ook een handje helpen. De goalie was in 2018-2019 (sv% .888) wat minder, maar kwam daarna (.904) redelijk sterk terug. Bij de 34-jarige Quick gaan de jaren inmiddels ook tellen, maar de Kings hopen nog een paar goede seizoenen uit hem te kunnen persen.
Het virus grijpt ook in de NHL weer om zich heen. Zo zijn de Dallas Stars behoorlijk zwaar geraakt door covid-19. Zes spelers en twee stafleden zijn besmet en de openingswedstrijd van de Stars is met zeker zes dagen uitgesteld. Voor hen begint het seizoen op z’n vroegst op 19 januari. Dallas zou in Florida beginnen met vier wedstrijden tegen de Lightning en de Panthers, maar vooralsnog lijkt er door zeker drie van die duels een streep te gaan. De Stars kondigden onlangs nog aan publiek (30% van de capaciteit) toe te laten bij thuiswedstrijden. Voorlopig lijkt dit plan stand te houden. In Columbus, Pittsburgh en Vancouver werden ze ook met het virus geconfronteerd, maar daar lijkt het met een sisser af te lopen.
Cover photo: Getty Images
De AFC Wild Card-wedstrijden hebben een hoop spanning en nog veel meer geschidenis opgeleverd. In Buffalo overleefden de Bills een comeback van de Colts en wonnen zo hun eerste play-off wedstrijd sinds 1995. De Baltimore Ravens ontdeden zich eindelijk van hun boeman, de Tennessee Titans, en kijken volgende week de Bills in de ogen. Ook in Pittsburgh werd geschiedenis geschreven, zij het niet door de thuisspelende Steelers. De Cleveland Browns klopten de Steelers tegen het canvas en boekten hun eerste overwinning in de play-offs sinds 1994.
De Buffalo Bills hadden een afspraak met de geschiedenis. Voor het eerst sinds 1995 stond er een play-off-wedstrijd gepland in het eigen Orchard Park. Josh Allen en Stefon Diggs keken één van de betere defensies in de NFL in de ogen: de Indianapolis Colts. De Bills overleefden de strijd en sleepten de nipte, maar daarom niet minder historische zege binnen. De Colts zullen met afgrijzen naar de statline van de wedstrijd gekeken hebben. Ze hadden namelijk meer offensieve yards en bijna tien minuten langer de bal in handen dan hun tegenstander. Uiteindelijk telt echter enkel de eindscore. Die viel in het voordeel van de Buffalo Bills.
Het werd al snel duidelijk dat de game een stuk spannender zou worden dan iedereen vooraf had gedacht. Onder leiding van een oerdegelijke Josh Allen, die een touchdown-pass wierp naar Dawson Knox en er zelf ook nog één binnenliep, gingen de Bills met een voorsprong de rust in. Toch hoefden de Colts niet te wanhopen. Jonathan Taylor had een touchdown gescoord en defensief werden de spelmakers van de Bills in bedwang gehouden.
Na de rust konden de Colts zich wel voor het hoofd slaan. Tot drie keer toe misten ze de kans om de wedstrijd in hun voordeel te laten uitvallen. Eerst werd een drive van 14 (!) plays verkwanseld met een gemiste field goal van Rodrigo Blankenship. De Bills strooiden nog wat extra zout in de wonden door meteen daarna zelf een touchdown te scoren, via Stefon Diggs. Later dwongen de Colts Josh Allen in de fout en verloor hij de bal. De bal belandde echter niet in de handen van een verdediger, maar Daryl Williams kon de fumble van zijn quarterback recupereren. Helemaal op het einde van de game had Philip Rivers nog de kans om een game-winning drive in mekaar te knutselen, maar een laatste hail Mary werd ostentatief neergeslaan door Micah Hyde.
De meer dan zesduizend toegelaten fans haalden, net als Josh Allen, opgelucht adem. De eerste play-off-zege was een feit. Het was tijd voor feest in Buffalo!
De Baltimore Ravens moesten afreizen naar Nashville, Tennessee, waar hun boeman op hen wachtte. De wedstrijd kondigde zich aan als een potentieel puntenfestijn met twee teams die vooral over de grond aartsgevaarlijk waren. Zouden de Titans opnieuw de hoop van de Ravens doen kelderen? Of kon Lamar Jackson voor het eerst in zijn carrière een play-off-wedstrijd winnen?
Aanvankelijk leken de Titans opnieuw het mentale voordeel te hebben op de Ravens. Tannehill opende sterk met een schitterende pass naar A.J. Brown en vond even later diezelfde Brown in de eindzone voor een touchdown. In de daaropvolgende drive stond ook de Titans-defensie recht en werd Lamar Jackson onderschept na een afschuwelijke pass in de handen van Malcolm Butler.
De Ravens toonden mentale veerkracht en knokten zich terug in de wedstrijd. Vooral de defensie liet niets meer toe en legde vooral King Derrick Henry helemaal aan banden. Henry kon zich nooit doorzetten en eindigde de game met een schamele 40 yards. De boeman van de Ravens werd eindelijk verjaagd, op een moment dat het er het meest toedeed.
Ook Lamar Jackson liet zijn mentale veerkracht zien. Hij maakte zijn fout van het eerste kwart helemaal goed met een ongelooflijke touchdown-run van 48 yards. Jackson rende van alles en iedereen weg en liet de Titans-defensie geen kans om hem in te halen. Het zou het keerpunt in de wedstrijd betekenen. Na de rust werd er nog één touchdown gescoord. Door de Ravens. Rookie J.K. Dobbins rondde een drive af met een prima rushing touchdown van vier yards en zette de Ravens op voorsprong. De defensie van John Harbaugh nam het over en deed de deur dicht voor een comeback van de Titans. De laatste poging van Ryan Tannehill belandde in de handen van Marcus Peters en zo ontdeden de Baltimore Ravens zich eindelijk van de Tennessee Titans. In de volgende ronde volgt een duel met de Buffalo Bills.
In Heinz Field stond de clash tussen de AFC North-rivalen Pittsburgh Steelers en Cleveland Browns op het programma om het Super Wild Card Weekend af te sluiten. De Pittsburgh Steelers hadden weliswaar een week eerder nog verloren tegen de Browns, maar toch gingen zij met vertrouwen deze wedstrijd in. De sterspelers waren er vorige week niet bij en bij de Browns ontbraken Head Coach Kevin Stefanski en left guard Joel Bitonio vanwege COVID-19. De sterren stonden meer dan gunstig voor Ben Roethlisberger en co.
De fonkelende sterren veranderden echter snel in duistere donderwolken voor de Steelers. Al bij de eerste snap van de game ging het helemaal mis. Center Maurkice Pouncey wierp de bal over het hoofd van Roethlisberger in de eigen eindzone, waar de Browns zich op de bal wierpen en meteen een touchdown scoorden. Het zou het begin betekenen van een nachtmerrie voor de Steelers in het eerste kwart.
Want meteen daarna ging het alweer verkeerd. Ben Roethlisberger wierp een onderschepping, waarvan de Browns maximaal profiteerden met een touchdown-pass van Baker Mayfield naar Jarvis Landry. De Steelers-offense wist van geen hout pijlen te maken, terwijl de Browns hun geliefkoosde spel over de grond en via play-action toepasten. Kareem Hunt rende nog twee touchdowns binnen in het eerste kwart en Big Ben werd voor een tweede keer onderschept. Na vijftien minuten stonden de Steelers maar liefst 28 punten in het krijt.
Nog was de miserie niet gedaan voor de Steelers. Big Ben wierp zijn derde interceptie van de avond in het tweede kwart. Ditmaal konden de Browns echter niet profiteren. De Steelers zouden wel nog iets dichterbij kruipen via een touchdown van James Conner en een gelukte field goal van Chris Boswell.
Na de rust leken de Steelers eindelijk in hun ritme te komen en Big Ben lanceerde de bal dat het een lieve lust was. Hij eindigde de game met een statline die de wenkbrauwen behoorlijk deed fronsen: 47/68, 501 yards, 4 touchdowns en 4 intercepties. Roethlisberger ging niet ten onder zonder gevecht, maar zijn collega aan de overkant verhinderde vakkundig de onwaarschijnlijke comeback. Baker Mayfield bleef rustig onder druk en had een prima game met 263 yards, drie touchdowns en geen intercepties. Daarmee bezorgde Mayfield zijn Cleveland Browns haar eerste play-off-zege sinds 1994. Een historische prestatie, die Mayfield volgende week oog in oog zal brengen met Patrick Mahomes en de Kansas City Chiefs.
Lees hier ook de samenvattingen van de Wild Card-wedstrijden in de NFC!
Bron cover photo: Joe Sargent | Getty Images/AFP
Hoewel het met 2020 niet veel meer van doen heeft, start op 13 januari dan eindelijk het seizoen 2020-2021. Vanwege alle perikelen rondom het coronavirus ziet het er allemaal anders uit dan normaal en dat begint al bij de indeling van de divisies. De NHL stapt af van de twee Conferences en laat de teams het eerst in de (gesponsorde) divisies uitvechten. Als er nog vier teams over zijn, worden de resultaten in het reguliere seizoen vergeleken om de seedings voor de halve finales te bepalen.
The @NHL partners with @Discover, @Honda, @MassMutual and @Scotiabank to name divisions for the 2020-21 NHL season. https://t.co/gwBySMQgis pic.twitter.com/dV2io6Rimv
— NHL Public Relations (@PR_NHL) January 5, 2021
Dit keer dus geen Eastern Conference tegen Western Conference in de finale, maar mogelijk een eindstrijd tussen de Canadiens en de Bruins! In een tweeluik blikken we alvast vooruit op het seizoen en we beginnen met de Scotia NHL North Division en de MassMutual NHL East Division. De sponsoring van de divisies heeft alles te maken met het verlies aan inkomsten door corona.
Laten we bij SportAmerika maar een traditie volgen en ook gewoon roepen dat dit het jaar van de Toronto Maple Leafs wordt! De Leafs zaten niet stil in het off-season en lokten wat ervaring naar Ontario. Zo werd Joe Thornton vastgelegd en Wayne Simmonds, TJ Brodie en Zach Bogosian konden de lokroep van de Leafs evenmin weerstaan.
Drie dertigers en een veertiger die, samen met het al aanwezige talent, de Maple Leafs naar de eerste Cup sinds 1967 moeten leiden. Met name door de komst van Brodie ziet het er defensief wat stabieler uit. Toronto zal ook zeker de play-offs wel halen. Het zal echter weer een hele toer worden om de eerste ronde te overleven. Een vroege uitschakeling is namelijk ook traditie in Toronto.
Aartsrivaal Montreal Canadiens hoopt die eerste ronde überhaupt te halen. Zij verrasten in het postseason de Penguins en maakten het de favoriete Flyers lastig. Met Tyler Toffoli, Corey Perry en Josh Anderson haalden de Habs goals binnen en natuurlijk hebben ze altijd Carey Price nog. Binnen deze divisie beginnen ze niet als favoriet, maar er moet wel degelijk rekening gehouden worden met het bleu-blanc-rouge.
The North Division has 5 of the top 8 goal-scorers since 2016-17 (@AM34, TOR; Leon Draisaitl, EDM; @cmcdavid97, EDM; @91Tavares, TOR; & @PatrikLaine29, WPG) and 3 of the top 6 from 2019-20 (Matthews, Draisaitl, & @KyleConnor18, WPG).
More #NHLStats: https://t.co/vBrlF3zidC pic.twitter.com/4jaxMKCVF6
— NHL Public Relations (@PR_NHL) January 4, 2021
Of we ook al rekening moeten houden met de Ottawa Senators valt te bezien. Vorig seizoen raakten ze Pageau al kwijt, maar ook Anthony Duclair (Florida) en Tyler Ennis (Edmonton) zien we niet terug in de hoofdstad. Zelf zat de club ook niet stil. Alex Galchenyuk krijgt bij de Sens zijn zoveelste kans zich te bewijzen en Evgeni Dadonov is een welkome versterking voor de eerste lijn. De piepjonge Tim Stuetzle (5G, 5A op WJC) uit Duitsland zou ook zomaar een kans kunnen krijgen. Hij was de third overall draft pick. Rond kerst voegden de Sens ook Derek Stepan aan het roster toe.
De Edmonton Oilers hopen dit keer niet zo afhankelijk te zijn van Leon Draisaitl en Connor McDavid. Zij zijn ook in 2021 nog altijd de supersterren en dulden niemand in de buurt. Of misschien Ryan Nugent-Hopkins. Tyler Ennis en Kyle Turris komen de gelederen versterken in Edmonton en zorgen voor wat meer depth scoring. Daar kunnen ze in Calgary ook wel wat van gebruiken, maar of de komst van Joakim Nordstrom en Josh Leivo dit oplost, is de vraag. De Flames verloren weliswaar TJ Brodie, maar hebben in Jacob Markstrom wel een nieuwe startende goalie. Hij bewees in de play-offs al zijn waarde voor de Canucks en maakt de Flames sterker.
We slaan daarmee een mooi bruggetje naar Vancouver, waar we Braden Holtby tegenkomen onder de lat. Net als Nate Schmidt is hij één van de nieuwe gezichten bij de Canucks. De jonge ploeg baarde in het postseason opzien door de Blues uit te schakelen en willen nu de volgende stap zetten. In Quinn Hughes, Brock Boeser, Bo Horvat, maar vooral Elias Pettersson hebben ze daarvoor begenadigde talenten in huis.
Winnipeg is de zevende en laatste stad die een team aan deze divisie levert. De Jets sloten in oktober een verloren achterneef in de armen. Paul Stastny speelde in 2017-2018 ruim 30 wedstrijden voor Winnipeg voordat hij tekende in Las Vegas. Die club wilde nu echter zijn salaris dumpen (om onder meer de komst van Pietrangelo te kunnen financieren) en vonden in de Jets een handelspartner. Veel meer nieuwe smaken heeft Paul Maurice niet. De coach moet Bryan Little het gehele seizoen missen en weet dat het contract van scherpschutter Patrik Laine afloopt. Voor Maurice en de Jets breken dan ook belangrijke maanden aan.
Met name in deze divisie worden de reisbewegingen behoorlijk beperkt. De East Division speelt zich voornamelijk af in het noordoosten van de VS. De Boston Bruins beginnen, zoals te doen gebruikelijk, als één van de favorieten voor een play-offticket. In Bean Town namen ze afscheid van clubicoon Zdeno Chara, is Patrice Bergeron de nieuwe captain en zijn David Pastrnak en Brad Marchand nog niet klaar voor de seizoensstart. Met aanwinst Craig Smith hopen ze dat (tijdelijke) verlies van goals op te vangen.
Bij de Philadelphia Flyers droogde de doelpuntenproductie op tegen de Islanders waardoor al in de tweede ronde afscheid genomen kon worden van de bubbel in Toronto. Alain Vigneault kon desondanks geen aanvallende versterkingen begroeten. Niet van buitenaf althans. Iedereen in Philadelphia en heel ver daarbuiten is blij dat Oskar Lindblom z’n gevecht tegen een vreselijke ziekte heeft gewonnen en weer kan spelen. Ook met Nolan Patrick gaat het de goede kant op. De voormalig second overall pick kampte met ernstige migraine en speelde voor het laatst op 2 april 2019.
Zdeno Chara signed a one-year contract with the @Capitals.
Chara, Patrick Marleau and Joe Thornton, who each debuted in 1997-98, are set to become the 11th, 12th and 13th skaters in NHL history to play at least one game in 23 different seasons. https://t.co/JUcafsJOfm #NHLStats pic.twitter.com/iot6zywJgt
— NHL Public Relations (@PR_NHL) December 30, 2020
Gaat Alex Ovechkin beginnen aan zijn laatste jaar in Washington? Het contract van Ovi loopt na dit seizoen af en de vraag is of de Capitals financiële ruimte hebben om hem langer te binden. Hoewel de Rus inmiddels 35 is, liet hij met 48 goals zien dat de sleet er nog niet op zit. In de play-offs moesten de Caps in vijf wedstrijden buigen voor de Islanders. Na de titel twee jaar geleden lijkt het geraamte van ’t team de echte honger naar succes kwijt te zijn en dat geraamte staat er in 2021 nog altijd. Tot verrassing van velen tekende Zdeno Chara op de drempel van het nieuwe jaar in DC en natuurlijk hebben ze daar onze eigen Daniel Sprong ook nog!
De Pittsburgh Penguins kregen deze zomer al in de Qualifying Round klop van de Canadiens. In Steel City begrepen ze de boodschap. Er moest doorgeselecteerd worden en de fans zullen thuis op de bank dan ook even een smoelenboek moeten aanschaffen om kennis te maken met hun nieuwe favorieten. Kasperi Kapanen kwam over van de Leafs, Colton Sceviour en Michael Matheson werden getrade voor Patric Hornqvist en Mark Jankowski tekende als free agent. Dat geldt ook voor Cody Ceci. Of dit gezelschap in staat is om de glory days terug te brengen, valt te betwijfelen, maar GM Jim Rutherford heeft hoe dan ook een drukke periode achter de rug.
Dat kunnen we gerust ook zeggen van Kevyn Adams. De general manager van de Buffalo Sabres wilde dit off-season spijkers met koppen slaan en lokte Taylor Hall naar Buffalo. Hall was de grootste vis op de markt van free agents en voor $8 miljoen draagt hij minimaal één jaar het shirt van de Sabres. Met Sam Reinhart en Jack Eichel gaat Hall waarschijnlijk de eerste lijn vormen. Op de tweede lijn komen we vermoedelijk ook een nieuweling tegen.
Eric Staal gaat ’t op zijn oude dag proberen in Buffalo en brengt de broodnodige ervaring mee. Cody Eakin is ook een interessante aanwinst. Als Golden Knight scoorde hij al eens 22 goals in een seizoen. Buffalo wil voor het eerst in 10 jaar weer eens naar de play-offs en met dit roster moet dit mogelijk zijn. Al is de concurrentie hevig in de divisie.
In drie van de vier laatste seizoenen eindigden de New Jersey Devils stijf onderaan in de Metropolitan Division. Dat zal deze jaargang in elk geval niet gebeuren. Dat heeft meer te maken met de naam van de divisie waarin de Devils spelen dan met de kwaliteit op het ijs. Het valt te prijzen dat de Devils het proberen met veel zelf opgeleide spelers. Het levert ze veel cap space op (ruim $14 miljoen), maar het aantrekken van PK Subban bewees dat ze in New Jersey niet altijd even verstandig met het geld omspringen. Lindy Ruff besloot op zijn zestigste weer op eigen benen te gaan staan. De coach zal echter behoorlijke capriolen uit moeten halen om deze Devils in het postseason te krijgen.
“I wanted to continue my career, but believe I’ve given all I can to the game of hockey & I have decided that it is time to retire. I would like to thank the Devils organization for understanding & supporting my decision.”https://t.co/940sms5ysP
— New Jersey Devils (@NJDevils) January 9, 2021
Voor de teams uit New York zal dit ook een hele opgave worden. De Rangers sloten tijdens de draft de veelbelovende Alexis Lafreniere in de armen en hij kan de kunst van het scoren afkijken bij Artemi Panarin. Met 32 goals maakte de Rus een meer dan prima eerste jaar door in het blauw van de Rangers, maar om serieus een gooi te doen naar een play-offticket heeft David Quinn opnieuw dergelijke cijfers nodig van zijn aanvaller.
Misschien zien de Islanders zichzelf wel als een kandidaat voor de titel in deze divisie. Tijdens de play-offs zette de Lightning hen de voet dwars in de Conference Final en die club huist nu in de Central Division. Onder de speelwijze van dit team staat heel duidelijk de handtekening van Barry Trotz. De coach houdt van een goede defensieve organisatie en dat is precies wat de Isles de laatste jaren laten zien. Het scoren gaat de ploeg minder gemakkelijk af en daar is ook niet op ingespeeld de laatste maanden. Met vrijwel dezelfde namen gaat Trotz proberen het minimaal één stapje beter te doen dan vorig seizoen.
Als het seizoen straks begint, moeten we het helaas doen zonder wat smaakmakers. Onlangs moesten we al berichten over de hartproblemen van Henrik Lundqvist. De Zweed zal een hartoperatie ondergaan waarbij onder meer één van de hartkleppen wordt vervangen. Lundqvist wil zich voorlopig op zijn gezondheid richten en zal het seizoen logischerwijs laten schieten. Dit geldt overigens ook voor Nikita Kucherov. De Russische sniper moest zich laten opereren aan zijn heup en staat in elk geval het gehele reguliere seizoen langs de kant. Hoewel de Lightning hun topschutter zullen missen, is het nu wel eenvoudiger om onder de salary cap te komen.
Rond kerst kwamen de Chicago Blackhawks eveneens met verontrustend nieuws. In een persbericht liet Jonathan Toews weten dat hij zich leeg en lethargisch voelt. Wat er precies met de captain van de Hawks aan de hand is, is op dit moment nog niet duidelijk. Toews mist in elk geval de start van het seizoen, maar het lijkt aannemelijk dat de aanvaller een groot deel van de nieuwe jaargang aan zich voorbij moet laten gaan.
Voor Jeremy Colliton was dit de tweede tegenvaller in korte tijd. De Blackhawks raakten ook Kirby Dach al kwijt, die geblesseerd raakte in een oefenwedstrijd met Canada ter voorbereiding op het WK voor junioren. Dach mist ook minimaal vier maanden. Carl Soderberg is opgepikt om toch voor nog wat stootkracht te zorgen.
Cover Photo: Getty Images
De week van Washington kreeg niet het einde waar men daar op hoopte. Ondanks een uitstekend optreden van Taylor Heinicke, werd de ploeg verslagen door het team van Tom Brady. Een andere oudgediende, Drew Brees, was op de afspraak in het duel met de Bears. Door deze overwinningen staan Brees en Brady tegenover elkaar in de Divisional round. Het NFC West treffen tussen de Seahawks en de Rams ging toch wel enigszins verrassend naar de bezoekers. Zodoende gaat het seizoen van de Seahawks, na een geweldige start, als een nachtkaars uit.
Mede door een knappe eindsprint waren de Bears toch in de play-offs terecht gekomen. Op bezoek in New Orleans wilden ze voor een stunt zorgen door de Saints te verslaan. In het eerste kwart lieten ze echter de kans liggen om punten te scoren. Nadat Michael Thomas, voor het eerst sinds meer dan een jaar, een touchdown scoorde, kreeg Javon Wims de ideale gelegenheid om de stand gelijk te trekken. Een diepe ball, na een trick play, kwam tot op de centimeter nauwkeurig aan. Wims, die kort daarvoor wel een knappe catch had, was niet scherp en liet deze mogelijkheid liggen.
De rest van de eerste helft was het de defense die aan beide kanten het initiatief had. De thuisploeg ontsnapte nadat een interception van Taysom Hill toch een incomplete pass bleek te zijn. Dat geluk hadden de Bears even later ook. David Montgomery verloor de bal, waarna Malcom Jenkins deze de endzone in liep. Na overleg besloten de scheidsrechters echter dat ook dit een incomplete pass was.
Zo bleef het tweede kwart slordig. Hill gooide alsnog een interception toen hij een diepe bal wilde gooien. Will Lutz, doorgaans zeer betrouwbaar, wist een field goal niet te verzilveren. Cole Kmet, tight end van de Bears, kreeg een dure penalty tegen wegens unsportsmanlike conduct. Een matige eerste helft werd derhalve afgesloten met weinig punten op het bord: 7-3 Saints.
De offense van de Bears kwam op geen enkele manier op gang. David Montgomery, de laatste weken in goede vorm, had slechts 31 rushing yards in de hele wedstrijd. Ook een teken dat de Saints defense klaar lijkt te zijn voor deze play-offs. Om het nog moeilijker te maken voor de bezoekers besloot Anthony Miller een klap uit te delen aan Chauncey Gardner-Johnson, hetgeen hem diskwalificatie opleverde. Volleerd trash-talker Gardner-Johnson, lukte het al eerder om op deze manier een Bears speler het veld uit te laten sturen.
Een touchdown van Latavius Murray bracht de Saints op 14-3 voorsprong. Gezien de matige Bears offense, was dit eigenlijk ook meteen de beslissing. In het vierde kwart deed Alvin Kamara, goed voor 99 yards deze wedstrijd, een duit in het zakje met een touchdown. Drew Brees verlengt zijn carrière in ieder geval met een week. Dan treft hij in Tom Brady een andere oudgediende. In de twee eerdere ontmoetingen dit seizoen waren Brees en de Saints te sterk voor de ploeg uit Tampa Bay.
Twee ploegen die elkaar twee weken eerder ook al tegenkwamen, waren wederom tegenstanders in de wildcard ronde van de play-offs. Bij de Rams begon John Wolford aan de wedstrijd, maar zou Jared Goff, herstellende van een gebroken duim, ook een rol spelen. De Seahawks begonnen met vertrouwen aan de wedstrijd nadat ze twee weken eerder de divisiewinst hadden veiliggesteld tegen de Rams.
Het was niet veel wat de teams in de eerste helft lieten zien in aanvallend opzicht. Halverwege het tweede kwart vielen er slechts drie field goals te noteren. Op dat moment was Jared Goff al in het veld gebracht. Verwonderlijk was het dan ook zeker niet dat de punten in eerste instantie van de defense kwamen. Een pick-six van Darious Williams, die een pass van Russell Wilson doorzag, bracht de bezoekers plots op een 13-3 voorsprong.
Blijkbaar was dat ook precies wat Seattle nodig had. De volgende drive wist Wilson ineens wel zijn teamgenoten te vinden en scoorde DK Metcalf de touchdown. Fans moesten er lang op wachten de eerste helft maar plotseling waren beide ploegen los. Rookie Cam Akers nam bijna de hele volgende drive voor zijn rekening en beloonde zichzelf met een touchdown. Wetende dat Sean McVay bijna nooit verliest na een voorsprong met rust, gingen de Rams met veel vertrouwen de tunnel in bij een 20-10 stand.
Het lukte de coaches van de Rams ook nu weer om de defense optimaal voor te bereiden op de tweede helft. Wilson kreeg in het derde kwart niets klaargespeeld. Sterker nog, een interception leidde weer een field goal in voor de bezoekers. Die foutjes deden de thuisploeg de das om. Ze kregen de kansen om drives te starten namelijk wel, omdat ook de Rams in offensief opzicht weinig lieten zien. In het vierde kwart verloor D.J. Reed echter de bal bij een punt return.
Dat bleek ook meteen de beslissing. De fout werd genadeloos afgestraft. Robert Woods scoorde een touchdown en zette Los Angeles daarmee op een onoverbrugbare 30-13 voorsprong. Seattle scoorde even later nog wel maar dat deed er niet meer toe. Het seizoen van de Seahawks eindigt in mineur. Voor de Rams is alles nog mogelijk. De volgende horde is nu het bezoek aan Lambeau Field, waar de Packers ze zullen opwachten.
Een rumoerige week in Washington eindigt met een uitschakeling van de thuisploeg. Ondanks dat zal menig fan met trots naar het team van Ron Rivera hebben gekeken. Tampa Bay was zwaar favoriet, maar de thuisploeg gaf goed partij. Dat had het te danken aan quarterback Taylor Heinicke. Pas enkele weken bij het team vanwege blessures en het ontslaan van Dwayne Haskins, wist Heinicke te verrassen. Hij gooide voor 306 yards en een touchdown. Uiteindelijk bleek dat net niet genoeg om het de Bucs echt lastig te maken.
Tom Brady benutte namelijk zijn enorme wapenarsenaal met verve. Mike Evans, twijfelachtig voor deze wedstrijd, noteerde uiteindelijk 119 yards. Chris Godwin en Antonio Brown waren met ieder een touchdown ook erg belangrijk. Brady, die gooide voor 381 yards en 2 touchdowns, wist zodoende zijn eerste wedstrijd in de wildcard ronde winnend af te sluiten. Door de overwinning spelen de Bucs nu tegen hun divisiegenoot uit New Orleans. In eerdere duels dit seizoen waren de Saints steeds te sterk. Brees en Brady, beiden de 40 gepasseerd, treffen elkaar dus nogmaals in het Mercedes-Benz Superdome.
Coverfoto: AP/Butch Dill
Het NBA-seizoen 2020-21 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
Atlantic Division: 1. Philadelphia 76ers (7-3), 2. Boston Celtics (7-3), 3. New York Knicks (5-4), 4. Brooklyn Nets (5-5), 5. Toronto Raptors (2-6)
Central Division: 1. Indiana Pacers (6-3), 2. Milwaukee Bucks (6-4), 3. Cleveland Cavaliers (5-5), 4. Chicago Bulls (4-6), 5. Detroit Pistons (2-7)
Southeast Division: 1. Orlando Magic (6-4), 2. Charlotte Hornets (5-5), 3. Miami Heat (4-4), 4. Atlanta Hawks (4-5), 5. Washington Wizards (2-8)
De Boston Celtics zijn bezig aan een sterkte reeks. De ploeg van coach Brad Stevens wist afgelopen week alle vier zijn wedstrijden te winnen. Na een matige seizoenstart met drie zeges uit zes wedstrijden werd er nu gewonnen van de Detroit Pistons, Toronto Raptors, Miami Heat en Washington Wizards.
Bij afwezigheid van Kemba Walker zijn het Jayson Tatum en Jaylen Brown die indruk maken. Samen zijn ze goed voor ruim 53 punten en doen dat ook nog tegen zeer sterke schotpercentages. Zo was in de eerste wedstrijd van de vier, tegen de Detroit Pistons, Brown goed voor 31 punten en liet Tatum de wedstrijd daarna zien wat hij allemaal kon. Met 40 punten en 6 rebounds leidde hij de Celtics langs de Raptors.
Echter stonden zij niet in de spotlight in de wedstrijd tegen de Miami Heat. De wedstrijd stond eerst op losse schroeven door de rellen bij het Capitool in Washington, waardoor de spelers twijfelde om überhaupt te spelen. De wedstrijd ging door en het was rookie Peyton Pritchard die de hoofdrol opeiste. Bij een gelijke stand van 105-105 en met nog een paar tienden te gaan, tikte de point guard van ‘slechts’ 1.85 meter een aanvallende rebound na een schot Marcus Smart er in. Zo wonnen de Celtics ook het duel vs de Heat.
De Charlotte Hornets kenden een lastige seizoensstart met twee overwinningen en drie nederlagen. Deze week stonden andermaal vier lastige wedstrijden op de agenda. Tweemaal tegen de Philadelphia 76ers en een keer tegen de Atlanta Hawks en de New Orleans Pelicans. De eerste twee wedstrijden werden verloren, maar er werd winnend afgesloten tegen Atlanta en New Orleans.
De nederlagen tegen de Sixers kwamen niet als een verrassing. De Sixers hebben het beste record in de NBA en laten ook geregeld hun dominantie zien. In de wedstrijd daarna, tegen de Atlanta Hawks, lieten de Hornets zien dat er zeker potentie zit in deze ploeg. Onder leiding van Gordon Hayward, die maar liefst 44 punten scoorde en 7 rebounds pakte, werden de Hawks met 102-94 verslagen in Atlanta. Ook defensief maakten de Hornets indruk, want Atlanta scoorde dus maar 94 punten en Trae Young wist slechts zeven punten bij elkaar te sprokkelen.
Twee dagen later stond er nog een uitwedstrijd op het programma tegen de New Orleans Pelicans. Bij Charlotte speelt LaMelo Ball, die dit seizoen als derde werd gekozen in de draft, en bij New Orleans staat zijn oudere broer Lonzo Ball onder contract. Het was de eerste officiële ontmoeting van de broers en het was jongeling Melo die aan het langste eind trok. Charlotte won en LaMelo was goed voor 13 punten, 11 rebounds en 9 assists. Lonzo noteerde in 36 minuten slechts 5 punten, 2 rebounds en 3 assists.
Het is tegenwoordig niet meer weg te denken in het dagelijkse leven, en nu ook niet meer in de NBA. Steeds meer spelers moeten wedstrijden van de kant toekijken door positieve coronatests, bij hunzelf of uit hun omgeving. Waar in het begin van het seizoen geen enkele speler positief testte, waren dat er afgelopen week vier en bleven er meerdere spelers op merkwaardige wijze aan de kant.
De grootste naam die wedstrijden moest missen was Kevin Durant. De sterspeler van de Brooklyn Nets zit dagen in quarantaine onder het mom van ‘Health and Safety-protocols’ en mistte al drie wedstrijden. Mocht hij vandaag negatief testen, is hij weer beschikbaar voor de wedstrijd tegen de Oklahoma City Thunder aankomende nacht.
Ook Seth Curry moet in quarantaine door een positieve test. Hij zat op de bank met een blessure in de wedstrijd tegen de Brooklyn Nets, terwijl hij bericht kreeg dat hij een positieve test had afgelegd. De guard van de Philadelphia 76ers heeft daarop direct de bank verlaten en is in quarantaine geplaatst. Ook de rest van de ploeg moest na de nederlaag tegen de Nets daardoor in New York blijven tot het contactonderzoek was afgerond. Uiteindelijk waren er op zaterdagavond slechts zeven spelers beschikbaar om te spelen tegen de Denver Nuggets. Ondanks 39 punten voor rookie Tyrese Maxey verloren de Sixers met 115-103.
Een nog merkwaardigerer geval is Jonas Valanciunas. In een wedstrijd tegen, hoe kan het ook anders, Brooklyn Nets, kreeg hij ook te maken met de ‘Health and Safety-protocols.’ De center startte sterk aan de wedstrijd met 16 punten en 4 rebounds in de eerste helft, maar keerde de tweede helft niet meer terug. Hoe en waarom is niet bekend gemaakt, maar de kans dat het gaat om een positieve testuitslag lijkt bijna niet te omzeilen.
De SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week is Bradley Beal. De guard van de Washtington Wizards kende persoonlijk een enorme sterke week, met gemiddeldes van maar liefst 42.7 punten, 6.7 rebounds en 4.3 assists per wedstrijd. Ook schoot hij boven de vijftig procent van zijn schoten raak, van zowel twee- als driepuntsafstand.
Voor de Wizards loopt het seizoen op z’n zachtst gezegd niet zo soepel. Enkel Bradley Beal lukt het om constant op een goed niveau te presteren. Hij scoort gemiddeld 35 punten per wedstrijd tegen goede percentages, maar toch wisten de Wizards twee van de negen gespeelde wedstrijden te winnen. In de wedstrijd tegen de Philadelphia 76ers was Beal goed voor een career-high van 60 punten, maar werd er toch verloren.
Eastern Conference-fans opgelet! De aankomende week staan er echt een hoop spannende wedstrijden op de agenda, dus het wordt smullen! Ondanks dat het niet bij iedereen nog even soepel loopt, nemen meerdere topteams het tegen elkaar op. Ook staan de New York Knicks en Cleveland Cavaliers als voorlopige revelaties van de Eastern Conference tegen over elkaar en de eerste Battle of the Boroughs wordt op woensdagavond gespeeld, als de Nets op bezoek gaan bij de Knicks.
Hieronder even de ‘menukaart van deze week:
Miami Heat – Boston Celtics: 10 januari, 1 uur
Milwaukee Bucks – Orlando Magic: 12 januari, 1 uur
Philadelphia 76ers – Atlanta Hawks: 12 januari, 1:30 uur
Miami Heat – Philadelphia 76ers: 13 januari, 1 uur
Brooklyn Nets – New York Knicks: 14 januari, 1:30 uur
Orlando Magic – Boston Celtics: 14 januari, 1:30 uur
Miami Heat – Philadelphia 76ers: 15 januari, 1:30 uur
Orlando Magic – Boston Celtics: 16 januari, 1:30 uur
New York Knicks – Cleveland Cavaliers: 16 januari: 1:30 uur
Orlando Magic – Brooklyn Nets: 17 januari, 0:00 uur
Foto: AP Photo/Derick Hingle
Vrijdagavond maakten de Los Angeles Dodgers bekend dat hun iconische manager Tommy Lasorda op 7 januari is overleden. De Hall of Famer overleed aan een hartstilstand in zijn huis. De oudste nog levende Hall of Famer werd 93 jaar oud.
Thomas Charles Lasorda werd op 22 september 1927 geboren in Norristown, Pennsylvania. Op zeventienjarige leeftijd tekende hij als pitcher een contract bij de Philadelphia Phillies, waarna hij zijn professionele honkbalcarrière startte bij de Concord Weavers. De twee seizoenen die volgden, miste Lasorda door militaire dienstplicht. Hij keerde terug in het seizoen van 1948.
Tommy Lasorda vervolgde zijn loopbaan bij de Schenectady Blue Jays. In het seizoen na zijn terugkeer stelde hij een record scherp door in een vijftien innings lange wedstrijd tegen de Amsterdam Rugmakers 25 spelers met drie slag naar de kant te sturen, terwijl hij zelf het winnende punt binnensloeg. Aan het einde van dat goede seizoen in de Canadian–American League werd hij beloond met een overstap naar de Brooklyn Dodgers.
Op 5 augustus 1954 maakte Tommy Lasorda zijn Major League-debuut als pitcher in de rotatie voor de Brooklyn Dodgers. Tijdens het seizoen 1954 kwam hij tot vier wedstrijden op professioneel niveau, met een ERA van 5.00 en vijf strikeouts in 9.0 innings.
In het seizoen dat volgde startte hij één wedstrijd in het shirt van de Dodgers. Het zou ook meteen zijn laatste gespeelde wedstrijd ooit zijn voor ‘The Boys In Blue’. Hij startte tegen de St. Louis Cardinals, maar na één inning was het al gedaan. Lasorda evenaarde het record van drie wild pitches in één inning, waarna hij uit de wedstrijd werd gehaald door manager Walter Alston. Meteen na de wedstrijd werd hij van de teamlijst geschrapt.
Zijn professionele carrière sloot Lasorda af bij de Kansas City Athletics. Hij wierp in het seizoen 1956 nog 45.1 innings met een ERA van 6.15 en vier verloren wedstrijden.
Na zijn wat onsuccesvolle Major League-carrière werkte Lasorda zes jaar als scout bij de Dodgers, waarna hij in 1966 de kans kreeg als manager bij de Pocatello Chiefs, een team uit de Rookie League. Hij verruilde de Chiefs in 1969 voor het Triple-A-team Spokane Indians (later de Albuquerque Dukes). Hij won twee titels in deze periode; één met de Dukes in 1972 en één met de Venozolaanse club Tigres del Licey tijdens de Dominican Winter Baseball League van 1973.
Na zijn titel met Licey werd Lasorda derdehonkcoach bij de Dodgers onder Hall of Fame-manager Walter Alston, dezelfde man die hem jaren ervoor uit de selectie gooide. Lasorda bleef de Dodgers trouw, ondanks meerdere aanbiedingen om elders manager te worden. Na vier seizoenen stopte Alston en nam hij het stokje over.
Lasorda sleepte als manager vanaf 1976 twee World Series-titels (1981 en 1988), vier National League-titels en acht National League West-titels in twintig jaar tijd binnen. De Dodgers winnen onder hem 1599 wedstrijden en verliezen er 1439, hiermee plaatst hij zich 22e op de ranglijst van wedstrijden gemanaged.
Zelf wint ‘Tommy’ twee keer Manager of the Year in 1983 en 1988 en leidde hij vier keer het National League All Star-team vanuit de dugout. Negen spelers die onder hem speelden wonnen de National League Rookie of the Year: Rick Sutcliffe, Steve Howe, Fernando Valenzuela, Steve Sax, Eric Karros, Mike Piazza, Raúl Mondesi, Hideo Nomo en Todd Hollandsworth.
Zijn laatste wedstrijd voor de Dodgers coachte hij op 23 juni 1996. De Houston Astros werden met 4-3 verslagen. De dag na de wedstrijd reed Lasorda naar het ziekenhuis vanwege buikpijn. De diagnose was een hartaanval, wat zijn besluit om te stoppen met managen bevestigde. Toch keerde hij een paar jaar later terug op het honkbalveld. In 2000 leidde hij Team USA op de Olympische Spelen van Sydney naar een gouden medaille. In de finale versloegen de Amerikanen het Cubaanse sterrenteam (dat eerder tijdens diezelfde Spelen van Nederland had verloren) met 4-0. Lasorda werd daarmee de eerste manager ooit die een World Series en een gouden Olympische medaille won.
Lasorda was iemand die niet op zijn mond was gevallen. Zo kon hij in interviews nog wel eens flink uitvallen over spelers en moest er gedurende die interviews een hoop gebliept worden. Ook zijn ‘akkefietje’ met de Phillie Phanatic, de mascotte van de Phillies, leverde legendarische televisiebeelden op.
In 1997, zijn eerste jaar na zijn pensioen, werd Lasorda door het Veterans Committee verkozen in de Baseball Hall of Fame. Het Veterans Committee, die beslist over coaches, scheidsrechters en oudere Major League spelers bevonden dat ‘Tommy’ zijn plaats verdiend had. De Dodgers hingen datzelfde jaar ook zijn rugnummer 2 aan de wilgen. Het was de derde keer in Dodgers geschiedenis dat dit gebeurde bij een coach. Alleen Walter Alston en Jim Gilliam gingen hem voor. Lasorda zag zijn Dodgers afgelopen seizoen voor het eerst in 32 jaar de World Series winnen. Helaas kan hij het seizoen van de titelverdediging niet meer meemaken.
Coverfoto: MLB Photos
Washington: het politieke centrum van de wereld, of dat toch in ieder geval lange tijd geweest. Ondanks dat is het een stad waar het over het algemeen vrij rustig blijft. Hoe anders was dat deze week. De bestorming van het Capitool ging de hele wereld over en veroorzaakte een golf van walging en afkeur over de beelden van extremisten die waren binnengedrongen. Het was juist de week waar het op sportgebied een groot feest had moeten zijn. Vorige week haalde het Washington Football Team, met wat hulp van de Eagles, de NFC play-offs. Weliswaar volgde dit na winst in de zwakke NFC East, maar de prestatie van Ron Rivera en zijn mannen mag niet onderschat worden. Zondag komt Tom Brady op bezoek in Washington. Kan de stad een week, die de geschiedenisboeken in zal gaan als één van de donkerste in de geschiedenis, in ieder geval positief afsluiten?
Om maar meteen te beginnen met een bizarre statistiek: Tom Brady, al 21 NFL seizoenen actief, speelde nog nooit een wildcard weekend. Altijd haalde hij de play-offs middels divisiewinst en werd deze week vermeden. Met de Bucs werd Brady tweede in de divisie achter de Saints en dus komt hij dit weekend op bezoek in Washington.
Het is een wedstrijd die natuurlijk ook in het teken zal staan van de gebeurtenissen in Washington. Op welke manier hier bij stil wordt gestaan, zien we zondag, maar het ligt in de lijn der verwachting dat er acties van spelers gaan volgen. Het is de kans voor de thuisploeg om hun stad een mooi einde te bieden na een vreselijke week.
Voor de thuisploeg is de tactiek niet al te ingewikkeld: hopen dat de offense een paar punten kan scoren en verder leunen op een sterke defensie. Die defensie heeft de middelen om Brady te bestrijden. In het reguliere seizoen waren er maar twee ploegen beter in passing defense dan Washington. Sterker nog: geen enkel team gaf minder completions toe van 20 yards of meer dan het team van Ron Rivera. Riverboat Ron stond altijd bekend als defense first en die filosofie heeft hij er snel ingekregen bij Washington.
Het helpt als je dan een speler hebt als Chase Young. De verwachte Defensive Rookie of the Year, was een revelatie, met name de laatste weken. Makkelijk te herkennen aan zijn immense postuur en nummer 99 achter op zijn rug heeft Young al vroeg de rol als leider van dit team op zich genomen. Het reguliere seizoen eindigde hij met 44 tackles, 7,5 sacks en 4 forced fumbles. Na de wedstrijd tegen de Eagles sprak de jonge speler al grote woorden, waarin hij beloofde achter Brady aan te komen in de play-offs.
Die sterke defense zal Washington nodig hebben. Eén van de sterkste ploegen in aanvallend opzicht komt namelijk op bezoek. De Bucs hebben ontzettend veel offensieve wapens, getuige ook de 40 touchdowns die Brady dit seizoen gooide. Mike Evans is een twijfelgeval voor zondag, maar ook Chris Godwin en Antonio Brown zijn in goede vorm. Het leger van Brady is natuurlijk alleen compleet met zijn meest trouwe luitenant: Rob Gronkowski. Het is januari en dus begint het seizoen voor hem nu pas echt.
Menig inwoner van Washington snakt naar positief nieuws deze week. De kans lijkt echter klein dat de thuisploeg een ronde verder gaat in de NFC play-offs. In offensief opzicht heeft Washington simpelweg te weinig te bieden. Daarnaast kampen ze nog steeds met blessures. Alex Smith, Antonio Gibson en Terry McLaurin staan allen aangemerkt als questionable. De Bucs kunnen leunen op een prima defense en met de wapens van Brady is het onvermijdelijk dat het team punten gaat scoren. Het is te hopen dat Washington er een wedstrijd van kan maken, maar de bezoekers zijn duidelijk favoriet.
Prognose: Tampa Bay Buccaneers 32 – 18 Washington Football Team
Na een bikkelharde strijd in de NFC West zijn de divisiegenoten nog steeds niet van elkaar af. Sean McVay vliegt met zijn team naar Seattle voor een nieuwe confrontatie met de Seattle Seahawks.
Slechts twee weken geleden speelden beide teams nog tegen elkaar. In dat duel stond winst in de divisie op het spel. Dat cruciale duel werd gewonnen voor het team van Pete Carroll: 20-9. Het was ook het duel waarin Jared Goff, onzeker voor zaterdag, zijn vinger brak. Opvallend genoeg was het met name de defense van de Seahawks die deze wedstrijd over de streep trok. Het is daarmee ook meteen het verhaal van de Seahawks dit seizoen. Tijdens de eerste helft van het seizoen was de offense onnavolgbaar, maar de defense kortweg de zwakste in de NFL. Later veranderde dit en begon de defense ineens wedstrijden te winnen terwijl de offense langzaam wegzakte.
De vraag is of Russell Wilson zijn topvorm van de eerste weken weer gaat hervinden. De kans is echter groot dat hij daar niet de kans voor krijgt, maar dat de focus op de running game komt te liggen. Pete Carroll neemt de laatste weken minder risico met zijn offense, ook om de defense te ontzien. Het is de pass-rush van Seattle die de laatste weken is opgestaan. Daarnaast blinkt Jamal Adams wekelijks uit. Op die manier wil de thuisploeg de Rams opnieuw op een laag puntenaantal houden.
Het was een grote verrassing dat ineens John Wolford de quarterback was voor de Rams in het cruciale duel met de Cardinals vorige week. Dat deed hij redelijk, maar de hoop is dat Goff toch op tijd terug kan keren. Op het moment van schrijven is het nog steeds onzeker of Goff kan spelen tijdens het NFC wild-card weekend.
Wie ook de spelverdeler gaat zijn, de Rams moeten het niet hebben van hun offense in deze wedstrijd. Big plays moeten komen van hun explosieve verdedigers. En natuurlijk wordt er dan meteen gekeken naar Aaron Donald en Jalen Ramsey. Beiden behoren tot de beste spelers in de NFC. Met 13,5 sacks werd Donald gedeeld tweede in het reguliere seizoen. Dat terwijl hij met regelmaat dubbele, of zelfs driedubbele, dekking krijgt. Ramsey baarde opzien door eerder dit seizoen DK Metcalf compleet uit te wedstrijd te spelen. De match-up tussen beiden zal ook zaterdag weer onder een vergrootglas liggen.
De Seahawks wonnen twee geleden tegen een fitte Jared Goff. Dat maakt ze meteen favoriet voor deze wedstrijd. Het is ook nog eens zo dat de Rams niet bepaald in vorm zijn. Weliswaar wonnen ze van de Cardinals om de NFC play-offs veilig te stellen, maar in de weken daarvoor was het bepaald niet best. Het dieptepunt was de nederlaag tegen de Jets. Als Goff speelt, zullen fans hopen dat hij zijn play-off vorm van twee jaar geleden kan hervinden. Bij de thuisploeg is het de vraag of Wilson er een stapje bij kan zetten in de play-offs.
Prognose: Seattle Seahawks 21 – 14 Los Angeles Rams
Het toetje op de zaterdagavond is het duel tussen de Bears en de Saints. Chicago is toch wel de grote verrassing van de laatste weken. De eindsprint, mede ingezet door de verguisde Mitch Trubisky, bezorgde de Bears een plekje in de NFC play-offs. Blijft het bij één optreden of gaan ze de Saints een nieuwe play-off kater bezorgen?
Helaas moeten we bij de bezoekers vooral kijken naar de spelers die er mogelijk niet bij gaan zijn. Linebacker Roquan Smith speelde tot dusverre een cruciale rol in de defense, maar is er zaterdag mogelijk niet bij. Rookie receiver Darnell Mooney is ook een twijfelgeval. Daar komt bij dat de twee beste cornerbacks, Jaylon Johnson en Buster Skrine, er al een paar weken niet bij zijn. Tegen een compleet team als de Saints wordt het ontzettend lastig om dan te kunnen winnen. Daar komt nog eens bij dat minder van het gebrek aan kracht in de arm van Drew Brees geprofiteerd kan worden, omdat het duel onder een afgesloten dak gespeeld wordt.
Toch moeten de Bears niet onderschat worden. In week 8 van het reguliere seizoen dwongen de Bears het team van Sean Payton al tot overtime. Als het de pass-rush van de bezoekers lukt om bij Brees in de buurt te komen, kunnen ze het leven van de veteraan aardig zuur gaan maken. Met Allen Robinson en David Montgomery in uitstekende vorm is er offensief wel wat mogelijk. Het moge echter duidelijk zijn dat de bezoekers boven zichzelf uit moeten stijgen om het de Saints lastig te maken.
Eerder dit jaar kon Drew Brees nauwelijks worden afgestopt in het duel met de Bears. In wat zeer waarschijnlijk zijn laatste seizoen is, noteerde hij 280 yards en 2 touchdowns. Naast de passing offense kan het team van Sean Payton gebruik maken van wapens als Alvin Kamara en Taysom Hill. Hetgeen ze moeilijk te stoppen maakt in de redzone. Toch is het juist in de redzone waar de verdediging van de Bears het sterkst is. Op die momenten kan dit duel dus zomaar eens beslist worden.
In New Orleans willen ze af van het play-off spook van de afgelopen jaren. Iedereen herinnert zich het Minneapolis Miracle nog wel of de no-call na een overduidelijke overtreding van de verdediger van de Rams. Brees wil zijn carrière afsluiten met een Super Bowl en de Saints hebben dit seizoen alles in het werk gesteld om er nog één keer vol voor te gaan. Dit is het moment waar het moet gebeuren voor de thuisploeg.
De thuisploeg is duidelijk favoriet in dit duel, maar daardoor ligt de druk ook bij het team uit New Orleans. In vorige jaren bezweken ze wel eens onder die druk. Toch heeft het er alles van weg dat de Saints in dit duel nog niet echt op de proef gesteld gaan worden. Zeker als de Bears inderdaad een aantal sterkhouders missen, moet de thuisploeg dit gewoon kunnen winnen. Het wordt lastiger als Brees straks in de gure kou van Lambeau Field staat.
Prognose: Chicago Bears 22 – 36 New Orleans Saints
Coverfoto: AP/Tony Ding
Het NBA-seizoen 2020-21 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
Northwest Division: 1. Utah Jazz (4-4), 2. Portland Trail Blazers (4-4), 3. OKC Thunder (3-4), 4. Denver Nuggets (3-5), 5. Minnesota Timberwolves (2-6)
Pacific Division: 1. Phoenix Suns (6-2), 2. LA Clippers (6-3), 3. LA Lakers (6-3), 4. GS Warriors (4-4), 5. Sacramento Kings (4-4),
Southwest Division: 1. New Orleans Pelicans (4-4), 2. San Antonio Spurs (4-4), 3. Dallas Mavericks (4-4), 4. Houston Rockets (2-4), 5. Memphis Grizzlies (2-6)
Steph Curry nam de kritiek persoonlijk, net als de Jordan meme zoals hij dat zelf zei. Het ging niet goed met de Warriors en The Chef zou niet goed genoeg meer zijn om het team te luiden. Curry antwoordde met 62 punten, wat zijn nieuwe career-high is, tegen de Trail Blazers. Mede dankzij deze uitmuntende prestatie won Golden State met 137-122 van Portland.
De Phoenix Suns staan bovenaan in de Western Conference met een record van 6-2. Ze hebben weliswaar een duel minder gespeeld dan de Clippers, maar ze maken veel indruk in de openingsfase van het seizoen. De Suns presteerden al verbazingwekkend goed in de NBA bubbel van het afgelopen seizoen door daar ongeslagen te blijven. Door de overwinningen van de Trail Blazers en Grizzlies stonden ze alsnog niet in de playoffs. Devin Booker zei dat hij het zat was om de postseason te missen en voorlopig lijkt het erop dat ze dit jaar mee gaan doen in de playoffs. Als hoogtepunt pakken we het duel met de Raptors erbij. D-Book was goed voor 24 punten, terwijl Chris Paul 8 assists uitdeelde en Deandre Ayton 16 rebounds pakte.
In het meest spectaculaire duel van deze week wonnen de Mavericks met 124-117 van de Nuggets in Overtime. Luka Doncic en Nikola Jokic scoorden allebei 38 punten. Het was de wedstrijd van de week met veel clutch buckets. De twee (vroege) MVP-kandidaten lieten zich van hun beste kant zien, maar Dallas overtrof Denver in de verlenging. De Lakers worden dit jaar gezien als de titelfavoriet, maar ze zouden er verstandig aan doen om deze twee contenders niet te onderschatten.
Paul Westphal overleed deze week op 2 januari op 70-jarige leeftijd. Hij was als laatste actief in 2016 als assistent-coach bij de Brooklyn Nets. Westphal won in 1974 een Championship als speler van de Boston Celtics. Zijn beste individuele jaren waren tussen 1977 en 1981, waarin hij vijf keer werd gekozen voor de All-Star Game en drie keer bij het NBA First-Team zat. Westphal speelde toen voor de Phoenix Suns en de Seattle Super Sonics. In 1976 stond hij met de Suns tegenover zijn oude ploeg in de Finals. De Celtics wonnen uiteindelijk de serie. Game 5 wordt gezien als een van de beste NBA-wedstrijden aller tijden. Er was drie keer een overtime nodig voor de beslissing viel. De Celtics wonnen ook die wedstrijd, maar Paul Westphal stal de show met clutch buckets. Nummer 25 is bij zijn college team, de USC Trojans, niet meer in gebruik (retired). In 2019 werd hij toegevoegd aan de Naismith Basketball Hall of Fame als speler.
Onze SportAmerika NBA speler van de week van de Western Conference is Stephen Curry, met uiteraard als hoogtepunt zijn 62 punten tegen Portland. Curry schoot 8 van de 16 driepunters binnen om fans te laten vergeten dat Lillard ook in bet veld stond. Hiermee heeft The Chef nu een career-high van twee punten meer dan Klay Thompson, die vier jaar geleden 60 punten maakte tegen de Pacers. De Golden State Warriors doen het verder niet echt beter dan vorige week. Ze zijn van 2-2 naar 4-4 gegaan. Het zegt niet veel in deze fase van het seizoen, maar daarmee staan ze nu vierde in de divisie in plaats van vijfde.
Curry maakt nu deel uit van de 60 club in de NBA. Klay Thompson, die nog lang aan de kant zit vanwege een zware blessure, feliciteerde hem op Twitter.
De Suns kunnen na de Sixers het tweede team worden met zeven overwinning. In de nacht van 8 naar 9 januari spelen zij tegen de Pistons. In dezelfde nacht om vier uur spelen de Clippers en de Warriors tegen elkaar. Verder zijn er in het weekend een paar mooie duels op nog mooiere tijden, aangezien we in Nederland meestal ’s nachts wakker moeten zijn voor de betere wedstrijden. Op zaterdag de Nuggets tegen de Sixers om negen uur. Op zondag Jazz tegen de Pistons ook om negen uur en om tien uur de Bulls tegen de Clippers.
Top/coverfoto: Ezra Shaw/Getty Images
SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.
©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign
