De NBA Playoffs zijn begonnen. Alle series hebben hun eerste game gehad, en dus is het tijd om naar de uitslagen te kijken. Dit was Game 1 van de 1ste ronde van de NBA Playoffs.
EASTERN CONFERENCE
In het oosten wonnen de Miami Heat en Philadelphia 76ers overtuigend hun eerste duel, terwijl de Bucks en Celtics ook begonnen met een zege. Van al deze duels was eigenlijk alleen het duel tussen de Celtics en Nets spannend. En hoe.
CELTICS – NETS: 115-114
Kyrie Irving en de Brooklyn Nets nemen het in de playoffs na een teleurstellend regulier seizoen in de eerste ronde op tegen de Boston Celtics. Het voormalige team van Irving dus, en zijn onthaal in Boston was dan ook niet bepaald vriendelijk of liefhebbend. Irving kon zichzelf tijdens de wedstrijd ook een paar keer niet inhouden en moest zijn gevoelens soms even laten spreken.
Dan naar de wedstrijd, die fantastisch was. De eerste helft ging constant gelijk op en eindigde met een gelijke stand: 62-62. High scoring, veel emotie, fouls en contact en een fantastische sfeer. In het derde kwart namen de Celtics onder leiding van Marcus Smart en Jayson Tatum het hef in handen (24-35). Deze voorsprong gaven ze in het vierde kwart echter weer weg, toen vooral Irving wakker werd. Irving leek de Nets naar een uitzege te gaan leiden, maar dankzij een game-winning buzzer beater van Tatum wonnen de Celtics alsnog met 114-115.
Tatum eindigde de wedstrijd met 31 punten en acht assists. Verder scoorde ook Smart (20 PTS), Al Horford (20 PTS, 15 REB) en Jaylen Brown (23 PTS, 4 STL) meer dan 20 punten. De Celtics domineerden vooral de rebounds (29-43). Bij de Nets scoorde Irving 39 punten (6-10 3PT) en kwam Durant niet verder dan 23 punten.
In het westen wonnen de Jazz en Timberwolves meteen een uitwedstrijd, waardoor ze home court advantage hebben overgenomen in de serie. De Warriors wonnen met gemak, terwijl de Suns ook begonnen met een zege.
MAVERICKS – JAZZ: 93-99
De Dallas Mavericks moesten de NBA Playoffs afgelopen weekend beginnen zonder Luka Doncic, en dit was te merken ook. De Jazz, volledig fit, stonden eigenlijk gedurende de wedstrijd voor. Vanaf het tweede kwart grepen de bezoekers de leiding in Dallas, waarna deze niet meer weggegeven werd. Er waren wel momenten waarop de Mavericks het gat wisten te verkleinen, maar de overwinning zat er niet in. De Jazz domineerde vooral qua rebounds (53-34).
Donovan Mitchell was topscorer van dit duel met 32 punten. Ook Bojan Bogdanovic blonk met 26 punten uit tijdens game 1 in Dallas. Mede dankzij deze twee spelers en een verdedigend gezien fantastische Rudy Gobert (17 rebounds, 3 blocks) hebben de Jazz nu home court advantage in de serie. Bij de Mavericks kwamen Jalen Brunson (24 PTS, 7 REB, 5 AST) en Spencer Dinwiddie (22 PTS, 4 REB, 8 AST) bij afwezigheid van Doncic boven de 20 punten uit. De Mavericks lijken Doncic (doubtful voor game 2) ook niet terug te krijgen tijdens het tweede duel in deze serie.
GRIZZLIES – TIMBERWOLVES: 117-130
De serie tussen de Grizzlies en Timberwolves werd voorafgaand aangestipt als misschien wel de meest vermakelijke serie in de eerste ronde. In Memphis stelde beide teams tijdens Game 1 niet teleur. Het duel werd gedomineerd door veel jong talent dat zijn debuut maakte in de NBA Playoffs. Wat de wedstrijd betreft schoten de Timberwolves dankzij een goed eerste kwart (41-33) uit de startblokken. De Grizzlies sloegen echter terug in het tweede kwart, waardoor de ruststand 65-62 was in het voordeel van de Grizzlies. Het derde kwart ging vervolgens gelijk op en werd vooral gedomineerd door de fantastische dunk van Karl-Anthony Towns.
In het vierde kwart domineerde de Timberwolves echter weer (33-23), waardoor de bezoekers ook hier Game 1 wonnen en home court advantage grijpen. De Timberwolves maakten het verschil met hun driepuntschot (39% om 26%) en rebounding (46-35). Anthony Edwards scoorde in zijn eerste playoff-game 36 punten, terwijl Towns 29 punten en 13 rebounds toevoegde. Ja Morant scoorde in zijn eerste game in de playoffs ook 32 punten en had weer een paar fantastische highlights. Dillan Brooks scoorde 24 punten voor de Grizzlies, maar het was niet genoeg voor de zege.
Na een lange lockout was het vorige week dan eindelijk Opening Day! De dag waar iedere honkballiefhebber naar uitkijkt. SportAmerika brengt ook dit seizoen weer wekelijks een overzicht van de verrichtingen van “onze jongens” in de majors. Ozzie Albies begon het seizoen als kampioen, Kenley Jansen veranderde van uniform en helaas zullen we Andrelton Simmons en Carter Kieboom nog even moeten missen. Hoe het iedereen in deze eerste week verging, lees je in de eerste Dutch Watch van het nieuwe seizoen!
Het was een druk eerste weekend voor Ozzie Albies. Huldiging hier, ceremonie daar en tussendoor moest de wereldkampioen ook nog aantreden tegen de Cincinnati Reds. De tweedehonkman ontving tijdens het eerste weekend van het seizoen onder meer zijn tweede Silver Slugger Award. Albies was één van de Braves met 30 homeruns vorig seizoen. Dat waren er 6 meer dan in 2019. Toen mocht hij zijn eerste Silver Slugger in ontvangst nemen.
KOUDE START
Tijdens de eerste serie van deze jaargang had Albies het moeilijk aan slag. In z’n tweede AB kwam hij door met een single en dat was meteen zijn laatste officiële hit. De wereldkampioen van 2021 begon 2022 met een 6-3 nederlaag, maar Albies en de zijnen trokken dit in de tweede volgende wedstrijden recht. Mede dankzij de eerste RBI van Ozzie Albies hadden de Braves in de tweede ontmoeting al na drie innings een comfortabele 7-0 voorsprong. Deze werd echter nog bijna te grabbel gegooid, maar verder dan 7-6 kwam Cincinnati niet.
Middels een sac fly in de eerste inning hielp Albies zaterdag ploeggenoot Austin Riley over de thuisplaat. Het was voor de tweedehonkman zijn tweede RBI van het jaar en voor de Braves de tweede run van de wedstrijd. Dit bleek voldoende, want de Reds moesten het met één run stellen.
Zondag kregen de Braves te maken met Hunter Greene, die de titelhouder aardig in de tang had. Albies dwong twee walks af, maar het waren vooral de Reds die de lakens uitdeelden. Cincy won met 6-3 en Albies was in zijn overige slagbeurten 0-for-2. Met 1 hit in 10 AB’s sloot de infielder deze serie af.
Met een .083 batting average begon Albies aan de serie van drie tegen Washington. Daarin werd het gemiddelde aardig opgevijzeld en dat was met name te danken aan de tweede ontmoeting. De eerste, met 11-1 verloren, wedstrijd was Albies 1-for-4 met zijn eerste double én eerste run van dit seizoen. Daarna ging het hard.
EERSTE LONG BALL
Dinsdag vond de infielder het tijd eens flink tekeer te gaan met zijn knuppel. Zijn tweede double kwam al in de tweede inning en bracht 2 runs binnen. In de achtste was daar ook zijn eerste homerun van 2022. De Braves waren al lang en breed in veilige haven, maar de tik van Albies maakte er nog 14-3 van. Het werd uiteindelijk 16-4.
Juan Soto kon dinsdag niet echt genieten van zijn honderdste homerun in de majors, maar de series finale maakte nog wat goed voor de jonge superster. Aan de hand van Joshua Gray waren de Nats woensdag met 3-1 te sterk voor Atlanta, dat ’t moest doen met slechts 3 hits. Eén daarvan kwam op naam van Albies.
De tweedehonkman bereikte met een single het eerste honk en probeerde vervolgens tevergeefs het tweede te stelen. Met 5 hits in 12 AB’s en 3 RBIs ziet het er statistisch gezien niet slecht uit, maar Albies en de Braves zullen voornamelijk balen van de verloren serie tegen deze Nats.
Xander Bogaerts wreef zich waarschijnlijk in zijn handen toen hij het schema voor 2022 onder ogen kreeg. Tijdens het eerste weekend van ’t seizoen trof Bogaerts met zijn Boston Red Sox namelijk aartsrivaal New York Yankees. Een tegenstander die Bogaerts vorig seizoen goed lag. De lijn trok hij door in de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. Al in zijn eerste AB kon hij, na 4 pitches, z’n eerste hit afvinken. In de zesde inning kon er ook een vinkje achter zijn eerste double.
Met zijn tweede single van de dag leek Xander Bogaerts in de tiende inning Boston aan de zege te helpen. Jonathan Araux kon scoren na de hit, maar die RBI was niet genoeg voor de overwinning. Die ging namelijk in de elfde inning naar de Yankees. Bogaerts liep in dit duel een lichte hamstringblessure op, maar speelde wel “gewoon” de overige twee wedstrijden.
Na drie strikeouts in de tweede ontmoeting was Bogaerts in de derde en laatste wedstrijd weer belangrijk met een hit en een run. Dit was ook de enige wedstrijd die door Boston gewonnen werd. Xander Bogaerts sloot deze eerste serie van het seizoen af met 4 hits in 11 at-bats, 1 RBI en 3 runs.
NOG ZOEKENDE
Vanuit New York vlogen de Red Sox door naar Detroit voor een ontmoeting met de Tigers. Met 0-for-4, 2 K’s en een 3-1 nederlaag begon dit niet goed voor Xander Bogaerts. Met een hit in 4 AB’s herstelde de kortestop zich dinsdag enigszins, maar zijn slaggemiddelde duikelde verder naar beneden.
Dit stond na vijf wedstrijden op .263. Nog steeds niet slecht, maar dit ligt vooral aan de eerste wedstrijd tegen de Yankees (3-for-5). De Red Sox herpakten zich met een 3-1 overwinning en het laatste treffen ging met 9-7 naar de bezoekers. Bogaerts bleef dit keer aan de kant. Of dit nog met zijn hamstring te maken had of een “geplande” rustdag was, is niet duidelijk.
Didi Gregorius bleef de Phillies trouw. Of ze daar in Philadelphia dan weer zo bij van worden, is weer een tweede. Zonder enige vorm van twijfel kunnen we wel stellen dat de geboren Amsterdammer wel eens betere seizoenen heeft gekend. Zijn .209 batting average was al niet best en defensief hield het ook al niet over (.953 fld%). Vanwege het mooie weer deze week bekijken we het van de zonnige kant. In 2022 kan het voor Didi Gregorius eigenlijk alleen maar beter gaan.
Dit zal ook wel moeten, want Sir Didi voelt inmiddels de hete adem van de 24-jarige Bryson Stott in zijn nek. Een rookie die maar al te graag de plek van Gregorius wil overnemen. Het is dus aan de international om daar geen aanleiding toe te geven. Zijn eerste AB van deze jaargang eindigde in een strikeout, maar in zijn tweede slagbeurt maakte Gregorius dit ruimschoots goed. Zijn single liet Rhys Hoskins de thuisplaat passeren voor de vijfde run namens de Phillies. Philadelphia zou deze thuiswedstrijd op Opening Day uiteindelijk met 9-5 winnen van de Athletics.
In de tweede ontmoeting kreeg Gregorius 2 K’s om zijn oren. Hij bleef dit keer zonder hit (0-for-4) maar won met de Phillies wel weer. Nu met 4-2. Stott nam de laatste wedstrijd van het openingsweekend voor zijn rekening. Vanuit de dug-out zat Gregorius zijn ploeg met 4-1 onderuit gaan.
WISSELVALLIG
Die ene dag rust deed Didi Gregorius schijnbaar goed, want tijdens de eerste wedstrijd tegen de New York Mets werkte hij aardig aan zijn slaggemiddelde. Daarvoor moest hij wel geduld hebben, want weer opende de kortestop een serie met een strikeout. In de zevende en achtste inning ging het veel beter.
Eerst was daar zijn tweede single van 2022 om in de achtste inning zijn eerste double af te vinken. Die tweehonkslag bleek voor de eindstand van doorslaggevend belang. Weer was het Hoskins die scoorde na de RBI-double en dankzij deze RBI-double werden de Mets met 5-4 verslagen. In de twee wedstrijden die volgden, zweeg de knuppel van onze landgenoot. Hij stond daarin niet alleen.
Tylor Megill stond in de tweede wedstrijd slechts 3 hits toe en leidde de Mets naar een 2-0 zege. Woensdag scoorde Gregorius zijn eerste run van het seizoen. Hij kreeg vier wijd in de zesde inning en zou deze walk later afstraffen. De Mets hadden echter op dat moment al 8 runs gescoord en hun schaapjes al op het droge. Gregorius sloot zijn eerste week af met een .158 BA en daar kan hij onmogelijk tevreden over zijn.
Voor veel mensen één van de meest verrassende moves van dit off-season, zo verrassend dat er nog geen officieel . Kenley Jansen leek in LA tot het meubilair te behoren en daar zijn gehele carriere door te brengen. Leek, inderdaad. Een paar dagen nadat Freddie Freeman neerstreek in Los Angeles pakte Jansen het vliegtuig naar Atlanta. De closer tekende voor één seizoen. Eindelijk mocht Jansen het uniform dragen waar hij als kind van droomde. Hij zag Andruw Jones uitblinken bij de Braves en broer Ardley speelde eind jaren negentig in de organisatie.
Het was voor Alex Anthopoulos, general manager van de regerend kampioen, niet vanzelfsprekend dat Jansen werd vastgelegd. Will Smith presteerde vorig seizoen goed als closer van de Braves en AA wilde eerste zijn mening weten. Na diens fiat werd Jansen aangetrokken als de nieuwe closer en mocht hij op vrijdag 8 april debuteren. Laten we heel voorzichtig zeggen dat dit niet van een leien dakje ging en er nog ruimte voor verbetering is.
SNEL VERGETEN
Jansen had 30 pitches nodig tegen de Reds en werd drie keer geraakt. Joey Votto was de eerste slagman die Jansen in zijn nieuwe uniform tegenover zich kreeg en de veteraan kreeg na 6 pitches een vrijgeleide naar het eerste honk. Stephenson kwam vervolgens door met een single. Na 9 pitches had Jansen twee honklopers en nog geen enkele uit. Dat veranderde toen Nick Senzel met drie slag kon gaan zitten.
Helaas voor de closer was hij daarmee nog lang niet uit de brand. De Reds zouden 3 runs scoren en hun achterstand verkleinen naar 6-7. Pas na 30 pitches werd Jonathan India de laatste nul. En hadden de Braves hun eerste zege van het seizoen te pakken. Zijn tweede optreden, woensdag tegen de Nationals, ging al veel beter. Dit keer begon Jansen met een 1-3 achterstand aan zijn inning. Washington had al vroeg toegeslagen en het was aan Kenley Jansen om de achterstand niet op te laten lopen.
Maikel Franco zette zijn slaghout tegen de bal, maar werd de eerste uit. Jansen had 5 pitches nodig om Lane Thomas uit te krijgen. Alcides Escobar werd de derde en laatste nul. Hij kon na een strikeout weer plaatsnemen in de dug-out. Na zijn matige optreden tegen de Reds kon Kenley Jansen dit wel gebruiken. Een snelle inning en een ERA dat werd teruggebracht naar 13.50. In de gelijkmakende negende konden de Braves overigens geen potten breken.
Wat voor Carter Kieboom het seizoen van zijn definitieve doorbraak moest worden, dreigt uit te lopen op een sportief drama. De infielder van de Washington Nationals kampt met een onderarmblessure en is in maart al op de gevreesde 60-day injured list gezet. Dit betekent dat hij pas eind mei zijn opwachting kan maken, maar zelfs dat lijkt vrij optimistisch.
Volgens Kieboom, vorig seizoen goed voor 20 RBIs, 6 homeruns en een mager .207 BA, kwam deze blessure vanuit het niets. De beoogde derdehonkman van de Nationals bereidde zich op een normale manier voor op een wedstrijd en kreeg opeens last.
Jurickson Profar begon vorige week aan zijn derde seizoen in dienst van de San Diego Padres. De bijzonder ambitieuze San Diego Padres. Op Profar kleeft nog altijd het stempel van het voormalig top prospect, maar slechts bij vlagen maakt hij dit een beetje waar. Tijdens het eerste weekend was daar zo’n vlaag. Profar was direct belangrijk voor de Padres en zo zal hij het graag zien. Om over zijn club maar te zwijgen.
Vier hits. Meer kregen de San Diego Padres niet voor elkaar tijdens Opening Day. Eén van die hits kwam wel op naam van Jurickson Profar. In de vierde inning kwam hij door met een single en was daarmee alvast van de nul af. De Friars kwamen met een 2-0 voorsprong uit die inning en dat leek ook stand te houden. Tot in de negende inning Seth Beer de wedstrijd op zijn kop zette met een 3-run homerun namens de Arizona Diamondbacks, die met 4-2 wonnen.
Die nederlaag werd vorige week vrijdag eigenhandig door Profar goedgemaakt. Met Eric Hosmer aan boord sloeg de outfielder in de zesde inning zijn eerste homerun van dit seizoen. Hij zette daarmee de Padres op een 2-0 voorsprong. Dankzij een RBI van onze landgenoot in de achtste inning werd het ook nog 3-0 voor de bezoekers uit San Diego. Die runs waren ruim voldoende, want starter Sean Manaea en de bullpen hielden de Diamondbacks van het bord.
Met die 2-run homerun was de koek voor Jurickson Profar nog altijd niet op in de woestijn. Na een vrije zaterdag rolde hij zondag opnieuw met zijn spierballen. Al in de tweede inning brak hij het moraal van de tegenstander met z’n tweede long ball van 2022. Deze leverde de Padres 4 runs op, want het betrof in dit geval een grand slam. San Diego kon daardoor al heel snel afstand van de tegenstander nemen en de wedstrijd met 10-5 naar zich toe trekken.
MINDER PRODUCTIEF
Met 3 hits, 6 RBIs en 2 homeruns kon Profar terugkijken op een uitstekend eerste weekend. De Padres zetten koers naar San Francisco en ook daar was de outfielder belangrijk in de eerste wedstrijd. Zijn infield single liet Manny Machado de gelijkmakende run (1-1) scoren in de vierde inning. In de late innings liepen de Padres naar een 4-2 zege. Jurickson Profar was inmiddels bezig aan een 4-game hitting streak, maar kreeg dinsdag rust.
Hij kwam weliswaar laat in de wedstrijd, maar maakte niet de gang naar het slagperk. De 13-2 nederlaag ging dan ook grotendeels aan hem voorbij. In de derde en laatste wedstrijd tegen de Giants bereikte Profar twee keer de honken. Met al 2 nullen op het bord kwam hij in de zevende inning door met z’n eerste double van het seizoen. In de negende, met twee honken bezet, werd hij geraakt door de pitcher.
De Padres zetten daarmee nog wat druk op de Giants, maar de thuisploeg overleefde en won met 2-1. Ondanks de nederlaag in deze serie kan Profar terugkijken op een goede eerste week. Met 2 homeruns, 7 RBIs en 6 hits is hij wel eens slechter aan een seizoen begonnen. Zijn .353 batting average mag er overigens ook zijn.
Voor het derde seizoen op rij begint Jonathan Schoop in het uniform van de Detroit Tigers aan het seizoen. Het team staat in de steigers en kan de ervaring van de infielder goed gebruiken. Schoop sloot 2021 af met een acceptabel aantal van 84 RBIs en 22 homeruns. Zijn .278 batting average was gelijk aan dat van 2020, maar toen was het seizoen ingekort vanwege de pandemie. Een jaar eerder, in 2019, kwam de international uit op een slaggemiddelde van .256.
Aan slag kon het nieuwe seizoen nauwelijks beter beginnen voor Schoop. Zijn Tigers keken in de tweede inning weliswaar al tegen een 3-0 achterstand aan, maar met zijn double tekende Jonathan Schoop voor de eerste hit namens Detroit. Hoewel hij in zijn volgende at-bats niet verder kwam dan een HBP in de achtste inning, sloegen de Tigers in de negende genadeloos toe. Liam Hendriks moest namens tegenstander Chicago White Sox de 4-3 voorsprong even over de streep trekken, maar faalde in die opzet. Detroit trakteerde hem om 2 runs en won met 5-4.
Voor de Tigers bleef het ook bij die ene overwinning in het openingsweekend. In de zesde inning van de tweede ontmoeting noteerde Schoop z’n eerste RBI van het seizoen na een fielder’s choice. In de negende kwam hij door met een single, maar aan de 5-2 nederlaag veranderde dit niets. Met een 0-for-3 in de derde wedstrijd sloot Schoop zijn eerste weekend af. De Tigers waren tandeloos in dit duel en gingen met 10-1 de bietenbrug op. Met 2 hits in 11 AB’s en één RBI was deze serie voor onze landgenoot geen doorslaand succes.
VLEES NOCH VIS
Op het moment dat de White Sox de deur achter zich sloten, waren die andere Sox al in aantocht. Net als in de serie tegen Chicago was Schoop opnieuw goed voor een hit in het eerste treffen. De infielder moest wachten tot de achtste inning en daarin kwam hij door met zijn eerste double van 2022. Miguel Cabrera kon daarop door naar drie, maar verder dan dat kwam de veteraan niet. Voor het resultaat maakte dit geen verschil, want met 3-1 ging de zege naar Detroit. I
In de derde inning van ’t tweede duel mocht Schoop zijn tweede RBI bijschrijven. Dustin Garneau kon scoren na de single van de international, die er even later zelf 3-0 van maakt. Helaas voor de Tigers werd Boston in de zesde inning wakker. Zij gingen er met een 5-3 overwinning vandoor. Een dag later scoorden de Tigers in de eerste inning en deze run kwam volledig op naam van Jonathan Schoop. Hij ramde de bal het park uit voor zijn eerste homerun en zijn derde RBI. Die voorsprong hield geen stand, want de Red Sox wonnen de wedstrijd en daarmee de serie: 9-7.
Na zes jaar in de American League te hebben gespeeld, keert Andrelton Simmons terug in de National League. De kortestop tekende dit off-season een éénjarig contract bij de Chicago Cubs, maar daar beleven ze nog weinig plezier aan hun Oranje-international. Simmons meldde zich voor Spring Training met een schouderblessure. Deze bleek ernstig genoeg om hem tijdens het openingsweekend aan de kant te houden.
De defensieve kracht van Simmons moet vooral pitcher Marcus Stroman en Kyle Hendricks gaan helpen. Zij vertrouwen in de regel veel op hun verdediging. Aan slag liet de vervanger van Simmons al op Opening Day van zich horen. Nico Hoerner had de eer de eerste homerun van het nieuwe seizoen te slaan.
Chad Tromp hoeft voorlopig niet te rekenen op veel speeltijd in de hoofdmacht van de Atlanta Braves. Op 12 april werd hij ge-DFA’d en momenteel is hij dus clubloos.
Het play-in toernooi is achter de rug. Eerder plaatsten de Nets en Timberwolves zich al als #7 seed voor de playoffs. Afgelopen nacht waren het de Hawks en Pelicans die de laatste twee plekken, als #8 seed, veroverden.
HAWKS – CAVALIERS: 107-101
In Cleveland streden de Hawks en de Cavaliers voor een plek als #8 seed in de playoffs. Qua blessures was John Collins voor Atlanta out gedurende de wedstrijd, terwijl Clint Capela tijdens de wedstrijd geblesseerd raakte aan zijn knie. Bij de Cavaliers keerde Jarrett Allen net op tijd terug en het team leek er meteen beter van te worden.
In de eerste helft, en vooral het eerste kwart (25-36) waren de Cavaliers in eigen huis de bovenliggende partij. Met een voorsprong van tien punten ging Cleveland dan ook de rust in. Na rust ging het echter helemaal fout. De Hawks wonnen het derde kwart met 33-23 en besloten in het vierde kwart de wedstrijd op slot te gooien (23-17). De Hawks wonnen uiteindelijk in het hol van de leeuw met 107-101 en hadden dit vooral te danken aan een uitstekende tweede helft van Trae Young.
De point guard en tevens superster van de Hawks scoorde 38 punten en schoot vier driepunters raak. Verder noteerde hij ook nog negen assists. Verder was Bogdan Bogdanovic vanaf de bank ook belangrijk (19 PTS, 2-3 3PT) voor de Hawks. Bij de Cavaliers, die dus klaar zijn dit seizoen, waren Lauri Markkanen (26 PTS, 8 REB. 6-12 3PT) en Darius Garland (21 PTS, 9 AST) de topscorers. Het was niet voldoende. De Hawks zullen het vanaf zondag als #8 seed op gaan nemen tegen de #1 seed Miami Heat.
PELICANS – CLIPPERS: 105-101
In het westen ging het duel om de #8 seed tussen de Pelicans en de Clippers, en het bleef tot het allerlaatste moment spannend. De Clippers moesten het naast Kawhi Leonard ook doen zonder de teruggekeerde Paul George, die vlak voor de wedstrijd corona op had gelopen. Daardoor miste hij de allesbeslissende wedstrijd. Dit was te merken ook, zeker tegen een team dat op Zion Williamson na iedereen ter beschikking had.
Toch viel het niet meteen op dat George er niet bij was. De Pelicans begonnen in het eerste kwart weliswaar goed (30-22), maar de Clippers bleven in Los Angeles dankzij een aardig tweede kwart in de buurt van de Pelicans. In het derde kwart sloeg de ploeg van LA ineens toe, met een 18-38 derde kwart. Zo stond de thuisploeg ineens met tien punten voor en had het met ingang van het vierde kwart een echte kans om de playoffs te halen.
In het vierde kwart bleek de afwezigheid van George pas echt merkbaar. De Pelicans wonnen het vierde kwart met 31-17 en zouden uiteindelijk met 105-101 winnen. Ondanks dat Brandon Ingram met 30 punten de topscorer van het duel was, waren het vanaf de bank Larry Nance Jr (14 PTS) en rookie Trey Murphy III (14 PTS) die in de slotfase doorslaggevend waren. Bij de Clippers blonken Reggie Jackson (27 PTS, 7 REB, 8 AST) en Marcus Morris Sr (27 PTS, 9 REB, 5 AST 4-11 3PT) uit. De Clippers zijn klaar, terwijl de Pelicans het vanaf zondag op mogen gaan nemen tegen de #1 Phoenix Suns.
Afgelopen donderdag overleed na een kort ziekbed Mike Bossy. Mister Islander speelde zijn gehele carrière voor New York Islanders en vestigde met zijn weergaloze spel record na record binnen de franchise en de NHL. De voormalig winger en Hall of Famer werd slechts 65 jaar.
In oktober 2021 maakte Bossy bekend zich als analist terug te trekken bij de Frans-Canadese zender TVA Sports. Vlak voor aanvang van het seizoen 2021 – 2022 werd de diagnose longkanker gesteld.
The NHL Alumni Association is deeply saddened to learn that @NHL icon, Mike Bossy, has passed away at the age of 65 after a courageous battle with cancer.
Mike was known to be one of the greatest pure goal-scorers to ever play the game. pic.twitter.com/N608CdoJ4n
Als onderdeel van een echt ijshockeygezin werd het spelletje bij Bossy met de paplepel ingegoten. Ondanks het feit dat de familie Bossy vlakbij Montreal woonde, waren ze allen groot fan van Detroit Red Wings. Op 12-jarige leeftijd brak de Canadees bij een atletiekoefening zijn knie, wat hem noodgedwongen een deed besluiten zijn carrière op de atletiekbaan vaarwel te zeggen.
Gesteund door zijn voorliefde voor ijshockey en de aanmoedigingen van zijn oudere broers, bond Bossy competitief de schaatsen onder. Dat de kleine winger over een flinke dosis talent beschikte is vandaag de dag nog altijd zichtbaar. In vijf seizoenen Quebec Major Junior Hockey League noteerde de Canadees een totaal aantal doelpunten van 309. Een aantal dat anno 2022 nog altijd fier overeind staat. Ondanks dit waanzinnige aantal doelpunten vond menig scout de tengere Bossy te “ielig” voor een professionele carrière in de NHL. Legende Scotty Bowman — toenmalig head coach in Montreal — noemde het niet selecteren van Bossy één van de grootste fouten uit zijn carrière.
ISLANDERS SLAAN ALS VIJFTIENDE TOE
In plaats van dat Montreal Canadiens met de 20-jarige Canadees aan de haal gingen in de 1977 NHL Amateur Draft, was Islanders GM Bill Torrey er als de kippen bij om de winger als vijftiende overall in te lijven. Na een ienemienemutte tussen Bossy en Dwight Foster gaven de aanvallende kwaliteiten van Mighty Mike de doorslag.
Dat Bossy uiteindelijk uit zou groeien tot één van de grootste spelers uit de gehele NHL geschiedenis werd vrij snel duidelijk. Al in zijn debuutseizoen 1977 – 1978 belandde de Canadees op de first line samen met Bryan Trottier en Clark Gillies. De combinatie die nog altijd te boek staat als het ”Trio Grande”. Met 53 doelpunten won hij met afstand de Calder Memorial Trophy en vestigde hij bovendien een NHL rookie record voor meeste goals in het debuutjaar. Een record dat pas in 1993 uit de boeken werd geschoten door Teemu Salanne (76). En passant werd hij opgenomen in het Second Team All-Star en was hij de startende winger in de All-Star Game van 1978.
DYNASTIE IN NEW YORK EN VERVROEGD EINDE VAN ZIJN IMPOSANTE CARRIERE
Aan het begin van het seizoen 1979 – 1980 tekende Bossy een tweejarige contractverlenging ter waarde van $500.000 dollar. Desondanks startten de Islanders erbarmelijk aan het seizoen. Vlak na de jaarwisseling stonden er nog maar zes winstpartijen op het scoreformulier op Long Island en splitste coach Al Arbour het trio Gillies, Trottier en Bossy op in twee linies.
Dat deze beslissing de Islanders geen windeieren legde, bewezen de New Yorkers in het resterende gedeelte van het seizoen. Mede door het aantrekken van Butch Goring — afkomstig van Los Angeles Kings — bleven de Isles de rest van het reguliere seizoen ongeslagen. In de playoffs werd achtereenvolgens met Los Angeles Kings, Boston Bruins, Buffalo Sabres en Philadelphia Flyers afgerekend om voor het eerst in de franchise geschiedenis de Stanley Cup te veroveren.
Dat de winst van de Stanley Cup als een rode lap op een stier werkte in New York, bewezen de Bossy en de Isles in de drie seizoenen daarna. Tussen 1980 en 1983 waren de Islanders viermaal op rij de beste in de NHL. Gedurende deze ”dynastie-jaren” reeg de winger de records aaneen. Zo won de Canadees tweemaal de Rocket Richard Trophy voor meeste goals van het seizoen en werd hij in 1982 de Conn Smythe Trophy als playoff MVP. Verder werd Bossy de eerste speler ooit, die drie seizoenen op rij de grens van zestig goals passeerde. Bovendien is hij nog altijd slechts één van de twee spelers — na Jack Darragh in 1920 en 1921 – die tweemaal op een rij de Stanley Cup winning goal produceerde.
Met zijn kniebreuk op 12-jarige leeftijd als grootste boosdoener, deden chronische rugproblemen hem uiteindelijk eind jaren ’80 definitief de das om. In tien seizoenen New York was Bossy goed voor 573 goals en 553 assists in slechts 752 wedstrijden.
MISTER RECORD
Het aantal records dat Bossy op zijn naam schreef en nog altijd in het bezit heeft, zijn niet op twee handen te tellen. Met 57.3 gemiddeld aantal doelpunten per (regulier) seizoen heeft de Hall of Famer nog altijd het hoogste gemiddelde ooit in de gehele NHL. En is hij slechts één van de vijf spelers — Maurice Richard, Wayne Gretzky, Mario Lemieux, Brett Hull — die vijftig goals in vijftig wedstrijden maakte. Samen met Gretzky heeft Bossy ook het record hoogste aantal seizoenen met 50+ goals (negen) en 60+ goals (vijf) in handen. Al heeft Bossy bij de 50+ grens wel een streepje voor, door negen seizoenen op rij de grens van vijftig te passeren.
Naast de NHL records, staat Bossy logischerwijs ook in menig Islanders-klassement op het hoogste schavot. Zo voert de Canadees onder meer het all-time klassement in goals (573) en playoff goals (85) aan. Na zijn Hall of Fame inductment in 1991, werd op 3 maart 1992 zijn rugnummer 22 met pensioen gestuurd op Long Island. In 1997 volgde een opname in de 100 Greatest Hockey Players of All Time (twintigste).
In de nacht van donderdag op vrijdag (Nederlandse tijd) overleed de legende in het bijzijn van zijn familie in zijn woning in Montreal. The Boss werd 65 jaar.
Het was de week van het langverwachte debuut van Owen Power. De Canadees speelde al voor zijn nationale team op een WK en de laatste Spelen, maar de NHL was nog onbekend terrein. Ook Chris Kreider komt weer voorbij en niet ten onrechte. Minder goed nieuws komt uit Boston, waar de nodige sterkhouders in de lappenmand zijn beland. Dit alles en nog heel veel meer in deze NHL Power Play Friday van SportAmerika.
TIJDPERK OWEN POWER IS AANGEBROKEN
Owen Power. Alleen bij het horen van die naam maakte het hart van vele liefhebbers al een sprongetje van vreugde. Vanaf het moment dat de Buffalo Sabres de grote blueliner als eerste kozen in de draft van 2021 werd reikhalzend uitgekeken naar zijn debuut in de NHL. Afgelopen dinsdag, in Toronto, was het moment daar.
Nadat Power eerder in de week een ELC had getekend en ’t seizoen in de NCAA had afgesloten, mocht hij meedoen met de grote jongens. De Sabres laten hem nu al vlieguren maken, maar dit heeft geen gevolgen voor zijn contract. Pas na tien wedstrijden gaat dit tellen en Power kan dit seizoen nog tot maximaal acht duels komen.
EERSTE KENNISMAKING
Het is al snel duidelijk waarom de Sabres en de rest van de ijshockeywereld zo hoog opgeven van Owen Power. De pas 19-jarige verdediger meet bijna 2 meter (1.97m), maar dat zit zijn spel niet in de weg. Integendeel zelfs! Power is een handige schaatser en kan prima overweg met zijn stick. Daarbij mag zijn schot er ook zijn. Dat zagen we deze winter al tijdens het afgebroken WJC in zijn eigen Canada.
The last defenceman to score a hat trick for 🇨🇦 at the #WorldJuniors? That would be way back in … never.
Power nam Team Canada bij de hand toen het gastland 3-1 achterstond in de openingswedstrijd tegen Tsjechië. Hij zorgde eerst voor de aansluitingstreffer om vervolgens in de tweede periode op de PP Canada langszij te schieten. En later zelfs op voorsprong te zetten. Een hattrick van een Canadese verdediger, dat was nieuw in de historie van dit WJC. Het was precies waarom de Sabres niet bang zijn de toekomst van de franchise in zijn handen te leggen.
Tijdens de Spelen in Beijing mocht Owen Power met de grote jongens mee, maar met één assist in vijf wedstrijden en al een vroege uitschakeling werd dit toernooi geen succes. Dit in tegenstelling tot het laatste WK, waarin Power met Canada de wereldtitel veroverde.
GEDULD
Na de draft van afgelopen zomer besloot Power nog een jaartje in de NCAA door te brengen. Hij wilde met Michigan voor de titel gaan en zich bovenal verder ontwikkelen. Als speler en als mens. De Sabres vonden het allemaal prima. Zij waren blij met hun pick en speelden voorlopig toch geen rol van betekenis. Ondanks de aanwezigheid van onder meer Matty Berniers, Owen Power en Luke Hughes kwam die titel er niet voor Michigan. De Frozen Four was het eindstation voor ’t team. Het verloor daarin in OT van de latere kampioen Denver.
Voor veel spelers begon het daarna pas. Power vertrok richting Buffalo, Berniers naar Seattle en Thomas Bordeleau verkaste naar de San Jose Barracuda. Stuk voor stuk speler van wie veel verwacht wordt, maar Owen Power spant wat dat betreft de kroon. De Canadees was de eerste first-overall in jaren die niet vanuit de draft linea recta naar de NHL ging en dat zegt waarschijnlijk veel over zijn persoonlijkheid. Hij koos voor z’n ontwikkeling en is op jonge leeftijd dus al bezig met zijn carriere. Met 3 goals en 32 punten in 33 wedstrijden voor Michigan liet hij zien dat ’t met die ontwikkeling wel snor zat.
Deze week was daar het moment waar iedereen al maanden reikhalzend naar verlangde. Het debuut van Owen Power in de NHL. Niet geheel toevallig gebeurde dit in Toronto. Power is afkomstig uit de provincie Ontario en zou zich thuis voelen op het ijs van de Scotiabank Arena. De Sabres deden er alles aan om hun groeibriljant zo snel mogelijk te laten acclimatiseren. Tijdens een training mocht de toekomstige superster al het voortouw nemen. Voor de buitenwacht misschien opmerkelijk, maar de Sabres beschikken over een overwegend jonge groep. Veel spelers stonden nog niet zo lang geleden zelf in de schoenen waarin Power nu staat en weten dus hoe hij zich voelt.
VAN DE NUL AF
Owen Power had een eenvoudiger moment voor zijn debuut kunnen treffen. De Sabres verloren vier van hun laatste vijf wedstrijden, maar dat was wel tegen Florida, Carolina en Tampa Bay. Hun enige zege boekten ze ook op Carolina. Bezig aan een 3-game losing streak werd de first overall van 2021 dus voor de leeuwen gegooid. Power kreeg het vertrouwen van coach Don Granato, want slechts drie skaters zagen meer ijstijd dan de debutant. Net als Rasmus Dahlin kwam Power tot 33 shifts en een keurig +2 rating. De 5-2 zege op de Maple Leafs was de kers op de taart.
Donderdag maakten de fans in Buffalo kennis met hun groeibriljant. Weer trof Power een sterke tegenstander, die dit keer uit St. Louis kwam. De Blues wonnen, mede dankzij Tarasenko, met 6-2. In huize Power was er echter wel reden voor een bescheiden feestje, want Owen tekende voor zijn eerste punt in de NHL. Na ruim vier minuten in de tweede periode maakte Alex Tuch namens de Sabres 2-2, maar Power was als aangever bij deze goal betrokken. Het was zijn eerste van ongetwijfeld vele punten in de National Hockey League.
LET’S TALK CONTRACTS
EAKINS BLIJFT AAN IN ANAHEIM
Een mooi signaal van de Anaheim Ducks. Het management sprak deze week het vertrouwen uit in coach Dallas Eakins en lichtte de optie voor volgend seizoen. Cynisch zou je kunnen zeggen dat Eakins even gebruikt wordt tijdens de rebuild en opgezadeld wordt met een team waar niets mee te winnen valt. Aan de andere kant krijgt Dallas Eakins wel de kans zich te laten zien. Dit deed hij dit seizoen voor de ASG. De Ducks mochten na de eerste seizoenshelft hopen op de play-offs, maar na de ASG is het erbarmelijk slecht in Anaheim.
KRAKEN STRIKKEN BENIERS
Owen Power trok deze week natuurlijk de nodige aandacht naar zich toe, maar in zijn schaduw zette Matty Beniers ook zijn handtekening onder een ELC. De pas 19-jarige centre maakte tijdens de Winterspelen zijn opwachting voor Team USA en zal voor altijd in de boeken staan als de eerste draft pick van de Seattle Kraken in de geschiedenis. Matthew Beniers, zoals zijn officiële naam luidt, debuteerde dinsdag in het met 5-3 verloren duel met Calgary. Toch was er reden voor een feestje, want na een kwartier noteerde Beniers zijn eerste punt in de NHL. Hij kreeg een assist op de openingstreffer van Ryan Donato.
Ben Meyers had naar verluidt de clubs voor het uitkiezen, maar de 23-jarige forward besloot voor zijn kans te gaan bij de Colorado Avalanche. Afgelopen woensdag zette de top college free agent, zoals het zo mooi heet in de VS, zijn krabbel onder een tweejarig ELC. De centre speelde de laatste drie seizoenen voor de University of Minnesota en was in zijn laatste jaar goed voor 17 goals en 41 punten in 34 wedstrijden. Meyers speelde voor de VS op de laatste Winterspelen en scoorde daar 2 goals. Hij mag dit seizoen alleen nog tijdens het reguliere seizoen spelen voor de Avs. In de play-offs is hij niet speelgerechtigd omdat hij tijdens de trade deadline niet op een roster stond.
BREAKING NEWS
ZIEKENBOEG VULT ZICH IN BOSTON
Op het belangrijkste moment van het seizoen ziet Bruce Cassidy de ene na de andere sterkhouder wegvallen. Vorige week kwamen Hampus Lindholm en David Pastrnak in de ziekenboeg terecht met onbekende blessures. Van Lindholm is bekend dat hij kampt met een lower-body injury. Over Pastrnak doen de B’s geen uitspraken.
Deze week voegden Matt Grzelcyk en Brandon Carlo zich bij hen. Met name de defensie heeft het dus zwaar te verduren. Boston verloor drie van de laatste vier wedstrijden en dreigt nu op de vierde plaats in de Atlantic te belanden. Een postseason-ticket komt niet in gevaar, maar een ontmoeting met Florida of Carolina zullen de Bruins ook niet zien zitten in de eerste ronde.
DREW DOUGHTY PAS VOLGEND SEIZOEN TERUG
Een flinke tegenvaller voor de Los Angeles Kings. Ze moesten Drew Doughty al geruime tijd missen, maar deze week werd bekend dat de voormalig winnaar van de Norris Trophy dit seizoen niet terugkeert. Doughty raakte op 7 maart geblesseerd in het duel met de Bruins en veel meer dan dat het een upper-body injury betrof, wilden de Kings er niet over zeggen. Ook een eventuele terugkeer lieten ze boven de markt hangen.
Deze week kwam die duidelijkheid er wel. Doughty moest geopereerd worden aan zijn pols en moet zich richten op 2022-2023. Met 7 goals en 31 punten was de verdediger goed bezig. Hij zal nu vanaf de zijlijn toe moeten kijken of zijn teamgenoten zich weten de plaatsen voor de play-offs.
ONDREJ KASE VOORLOPIG OUT
Het is nog niet duidelijk wanneer Ondrej Kase terugkeert in de line-up van de Maple Leafs. De Tsjechische winger kampt met een hersenschudding, die hij op 19 maart opliep tegen de Predators. Kase is op de LTIR geplaatst en de Leafs zullen hopen dat ze de voormalig seventh-rounder terug hebben voor de play-offs. Met 14 goals en 27 punten was Kase een bruikbare kracht voor Sheldon Keefe. Alleen in 2017-2018 deed de Tsjech het, toen nog namens de Ducks, het beter met 20 goals en 38 punten.
MARK STONE TERUG VOOR VEGAS
Voor een coach is een line-up altijd al een mooie puzzel. In Vegas gaan ze tegenwoordig nog een stapje verder. Daar is het roster om die line-up uit samen te stellen al een hele opgave. Door al die duurbetaalde spelers zitten ze ver boven de salary cap en is de LTIR een uitkomst. Die LTIR vervalt na het reguliere seizoen en we hebben vorig jaar in Tampa Bay de gevolgen kunnen aanschouwen. In Vegas stond Mark Stone lange tijd op die LTIR en iedereen verwachtte hem terug tijdens de play-offs. De Knights zelf voorop. Ze vergaten echter een klein detail. De ploeg moet zich wel eerst plaatsen voor die play-offs.
Deze week maakte de captain zijn opwachting. Stone speelde zijn laatste wedstrijd op 8 februari en ook toen waren de Golden Knights bezig aan een road trip door het westen van Canada. In Vancouver liep Vegas vrijwel de gehele wedstrijd achter de feiten aan, maar wisten ze desondanks een OT af te dwingen. Door toedoen van Quinn Hughes ging het daar alsnog mis voor de bezoekers. De Canucks wonnen met 5-4 en mogen nog heel stiekem hopen op de play-offs. In Vegas puzzelen ze verder om voor het volgende duel hun toppers weer in te kunnen passen.
JAKE ALLEN REST VAN SEIZOEN UITGESCHAKELD
Martin St. Louis kan dit seizoen niet meer beschikken over Jake Allen. De goalie, na het wegvallen van Carey Price de beoogde starter in Montreal, liep afgelopen weekend tegen de Maple Leafs een liesblessure op. Al in de eerste periode moest Allen naar de kant en nam Sam Montembeault de honneurs waar. Een paar dagen na dit met 3-2 verloren duel maakten de Habs wereldkundig dat Allen zich gaat richten op het volgend seizoen.
OVERIG NIEUWS
SCHORSING MALKIN
Evgeni Malkin mag pas op 23 april weer in actie komen voor de Pittsburgh Penguins. De Russische superster ging afgelopen zondag in de fout in het duel met de Nashville Predators. Blueliner Mark Borowiecki, zelf geen lieverdje, was het slachtoffer van een cross-check in het gezicht. Malkin werd gehoord door het Department of Player Safety en hoorde de instantie een schorsing van vier wedstrijden uitspreken. Malkin mist daardoor twee wedstrijden tegen de Islanders en twee wedstrijden tegen de Bruins.
Mark Borowiecki takes a minor for slashing and Evgeni Malkin takes a double minor for high sticking at the end of the second 😨 pic.twitter.com/hmHmeyG6MP
De schorsing komt de Penguins niet goed uit. Nadat ze de Metropolitan aanvoerden, zijn ze weggezakt naar de derde plaats en zelfs dat lijkt lastig te worden. De topvorm lijkt er even niet en Malkin is een gemis. Als Malkin weer speelgerechtigd is, spelen de Penguins nog vier wedstrijden. Drie daarvan tegen teams die al lang en breed uitgeschakeld zijn voor ’t postseason.
CHRIS KREIDER IN ILLUSTER RIJTJE
Wat hebben Vic Hadfield, Adam Graves, Jaromir Jagr en Chris Kreider met elkaar gemeen? Zij zijn de enige spelers die namens de New York Rangers minimaal 50 goals scoorden tijdens het reguliere seizoen. Kreider behoort pas sinds afgelopen dinsdag tot dit gezelschap. In de topper tegen Carolina scoorde de forward zijn vijftigste van dit seizoen. Een aantal dat veel mensen, Kreider zelf voorop, niet voor mogelijk had gehouden. De forward had immers nog nooit de 30 gehaald en nu dit!
Chris Kreider becomes the fourth player in @NYRangers history to record 50 goals in a season! 🗽
Kreider heeft met zijn goal tegen de Canes Hadfield geëvenaard en kan het vizier nu richten op Graves, die 52 keer scoorde in 1993-1994. Jaromir Jagr scoorde er in 2005-2006 54 en is daarmee recordhouder. Of dit record nog lang staat, is de vraag. Kreider heeft nog even de tijd om er minimaal vier te maken. Zijn goal hielp de Blueshirts overigens niet aan de overwinning in deze topper, want de Canes waren met 4-2 te sterk.
LIGHTNING EN PENGUINS STELLEN TICKET VEILIG
Het hing al een tijdje in de lucht, maar na donderdag is het ook officieel. De Tampa Bay Lightning en de Pittsburgh Penguins zijn zeker van hun plekje in de play-offs. Mede dankzij twee treffers van Jake Guentzel bereikten de Pens voor het zestiende seizoen op rij het postseason. Voor het absolute record moeten ze nog wel flink hun best doen, want tussen 1968 en 1996 bereikten de Boston Bruins 29 keer op rij het postseason.
KUCHEROV IN THE FINAL SECONDS! Nikita Kucherov walks into space at the blue line and fires home a terrific wrist shot through traffic to tie it up with 12.3 to go!#GoBoltspic.twitter.com/Id5jtZSr9y
Dankzij de gamewinner van Anthony Cirelli in OT kunnen ook de Bolts zich richten op de play-offs. Zij misten in 2017 voor het laatst ’t postseason en pakten de laatste twee jaar natuurlijk de Cup. Tampa Bay was donderdag met 4-3 te sterk voor de Anaheim Ducks, die 13 seconden verwijderd waren van een stunt. Een paar seconden voor tijd bracht Nikita Kucherov de titelverdediger langszij.
BLUES, PANTHERS EN AVS BLIJVEN WINNEN, SHARKS BLIJVEN VERLIEZEN
Twee teams zijn momenteel bezig aan een 8-game winning streak. Niet toevallig zijn dit ook nog eens de twee grootste kanshebbers voor de Stanley Cup. De Colorado Avalanche waren donderdag in eigen huis met 3-1 te sterk voor de New Jersey Devils en boekten daarmee hun achtste zege op rij. Hun laatste nederlaag leden de Avs op 28 maart tegen de Wild, maar toen pakten ze nog wel een punt. De laatste keer dat ze zonder punten van het ijs stapten, was op 23 maart tegen de Canucks. Hun grootste concurrent voor de titel en de Presidents’ Trophy komt uit Sunrise. De Florida Panthers verloren voor het laatst op 27 maart en hebben eveneens acht duels op rij gewonnen.
De St. Louis Blues zit dit tweetal op de hielen met een 7-game winning streak. Vladimir Tarasenko was weer eens fenomenaal namens de Blues en leidde zijn team met 3 goals en 2 assists naar een 6-2 zege op de Sabres. St. Louis is met de Wild verwikkeld in een strijd om de tweede plaats in de Central Division. De kans is levensgroot dat beide teams elkaar treffen in de eerste ronde van de play-offs. De komende weken zal beslist worden wie het thuisvoordeel heeft.
Waar winnaars zijn, zijn ook verliezers en die komen de laatste tijd uit San Jose. De Sharks verloren in Chicago voor de achtste keer op rij en zijn nu definitief uitgeschakeld voor de play-offs. In diezelfde wedstrijd maakten de Blackhawks juist een einde aan hun 8-game losing streak. Beide teams scoorden vier keer tijdens regulation en Alex DeBrincat was de enige die het net vond tijdens de shootout. In de Central Division zijn de Coyotes bezig aan een 5-game losing streak.
MATTHEWS DERDE LEAF MET 100 PUNTEN
Auston Matthews verzamelt milestones. De Amerikaanse superster van de Toronto Maple Leafs scoorde donderdag eens niet, maar was wel goed voor 2 assists in de met 7-3 gewonnen wedstrijd tegen de Washington Capitals. Matthews passeerde daarmee de grens van 100 punten. Hij is pas de derde speler in de historie van de Leafs die deze bijzondere mijlpaal bereikt en de eerste in bijna 30 jaar. Darryl Sittler kwam in 1977-1978 tot 117 punten. Doug Gilmore deed er in 1992-1993 nog 10 punten bij en kwam uit op 127. In 1993-1994 stokte de teller voor Gilmore op 111 punten. Matthews staat, met nog 8 wedstrijden te gaan, op 101 punten.
Mitch Marner makes an unreal play to keep the loose puck in and set up Michael Bunting in tight, opening the scoring for Toronto!#LeafsForeverpic.twitter.com/7ptfIf6qH7
In de race om de topscorerstitel zag Matthews Leon Draisaitl tot op 4 goals naderen. De Duitser was met een hattrick tegen de Nashville Predators erg belangrijk voor de Oilers, die met 4-0 wonnen. Draisaitl staat nu op 54 goals tegenover de 58 van Matthews. De nederlaag van donderdag wam de Predators bijzonder slecht uit. Zij staan op 89 punten in de Western Conference en zijn afhankelijk van een wildcard. De Vegas Golden Knights, Dallas Stars en Vancouver Canucks naderen met rasse schreden.
Aangezien nieuwe seizoenen in elke sport beginnen, brengt het niet alleen de opwinding van nieuwe spellen, maar ook de interesse van nieuwe gokkers. Of je nu een nieuwe gokker bent die op zoek is naar een goede start of een meer ervaren gokker, je zult meer dan waarschijnlijk profiteren van deze tips. Het is daarom zeker een goed idee om de onderstaande tips te gebruiken zodat je veel plezier kunt beleven door op online casino’s honkbalweddenschappen te plaatsen!
Speel vanuit huis
Thuis spelende teams hebben in elke sport de kansen in hun voordeel, maar je moet ook zeker naar de records van de teams kijken. Houd rekening met teams die het heel goed doen, zelfs buitenshuis, maar ook met teams die de uitzondering op de regel waren en herhaaldelijk thuis hun wedstrijden verloren.
Verdeel je gokgeld
Pas op dat je niet te snel zonder geld komt te zitten als je voor het eerst honkbalweddenschappen plaatst op een Nederlandse online casino. Nieuwe seizoenen brengen veel nieuwe spellen met zich mee, wat verleidelijk is voor gokkers omdat de lijnen eerder de voorkeur geven aan hen. We adviseren je echter om de eerste 6 maanden een lager bedrag uit te geven. Naarmate het seizoen vordert, onthullen teams hun ware kansen, waardoor je efficiënter de winnaars kunt kiezen, en dan kun je de weddenschappen beetje bij beetje verhogen.
Pitcher and catcher records
Houd rekening met de vorm waarin de werpers zich bevinden. Naarmate het seizoen vordert, kunnen sommige werpers overbelast, vermoeid of zelfs geblesseerd raken. Als een geweldige werper geblesseerd raakt, zal hij waarschijnlijk niet naar behoren presteren. Als je dit in de gaten houdt, bespaar je geld. Op dezelfde manier moet de vervanging van de vanger worden onderzocht, omdat dit ook van invloed is op de uitkomst van het spel.
Een goed begin
Het hebben van geweldige pitching is een zeker voordeel dat honkbalteams ten opzichte van elkaar hebben. Een goede start van pitching is een lange weg voor het winnen van een wedstrijd. Kijk welk team de beste werprecords heeft, want dat is misschien wel de betere gok. Natuurlijk kun je ook op je gevoel afgaan, maar toch is het over het algemeen beter om wel degelijk te kijken naar de statistieken.
Vertrouw op je kennis
Ook al zijn er veel plaatsen om voorspellingen te lezen en te horen, er gaat niets boven degene die een geïnformeerde gokker alleen kan krijgen. Doe je eigen huiswerk en maak een beslissing, want zij hebben hun eigen agenda en jij de jouwe: winnen. Vertrouw altijd op je kennis, vooral als je veel weet over honkbal omdat je dit al lang volgt.
Back-up is belangrijk
Houd bullpens in de gaten, want ze kunnen een team redden dat niet zo’n geweldige start had met pitchen. Honkbalspelers zijn niet perfect, dus als de geweldige startende werpers falen, kunnen bullpens heel goed de dag redden of juist verdergaan met het verliezen van de wedstrijd. Live gokken op honkbal is dan ook mogelijk natuurlijk!
Het reguliere NBA-seizoen 2021-22 is voorbij. Het play-in toernooi is de afgelopen dagen begonnen de Nets en de Timberwolves hebben zich als #7 seed geplaatst voor de playoffs. De winnaars Cavaliers – Hawks en Pelicans – Clipperszullen zich als #8 seed plaatsen. Voor de Hornets en Spurs is het seizoen ten einde.Een overzicht van de afgelopen twee dagen.
12 APRIL
CLEVELAND CAVALIERS – BROOKLYN NETS
De Cavaliers gingen bij de Nets op bezoek voor de eerste wedstrijd van het play-in toernooi. Kyrie Irving mag al een tijd gewoon spelen, maar bewees nu weer zijn waarde. De wedstrijd ging bijna om het onderlinge duel tussen de oude point guard van de Cavs en de huidige. Darius Garland liet zien waarom hij een All-Star is dit seizoen. Hij zorgde voor 34 punten en 5 assists. Kyrie Irving deed het alleen beter met ook 34 punten, maar 12 assists. Daarnaast had Irving natuurlijk tweevoudig-MVP Kevin Durant aan zijn kant. KD was goed voor 25 punten en 11 assists. De Nets hebben het duel dan ook gewonnen. Het werd uiteindelijk 115-108. De Nets hebben zich dus geplaatst voor de playoffs en staan in de eerste ronde als #7 seed tegenover de Boston Celtics.
Een van de meest opvallende dingen aan de boxscore bij de Nets, is dat Seth Curry ruim een half uur heeft gespeeld, maar met 0 punten en 0 assists is geëindigd. Hij schoot maar 4 keer, maar die gingen er dus allemaal niet in. Hij kreeg ook geen vrije worpen. Seth Curry was alleen goed voor 2 rebounds en 1 steal, naast ook 1 turnover.
LA CLIPPERS – MINNESOTA TIMBERWOLVES
Het was absoluut niet de wedstrijd van Kar-Anthony Towns. Hij had al vier overtreding en nog geen gemaakte field goal in de eerste helft. Uiteindelijk moet hij na zijn zesde overtreding het veld verlaten in het vierde kwart. Hij eindigde met maar 11 punten en 5 rebounds. Het enige wat goed ging, waren de vrije worpen. Daarvan maakte hij 5 uit 6. Wat field goals betreft, kwam hij uit op 3 uit 11 in totaal. Gelukkig voor de Timberwolves waren D’Angelo Russell en Anthony Edwards wel in vorm. D-Lo zorgde voor 29 punten, 6 assists en 5 rebounds. Ant-Man eindigde met 30 punten, 2 assistst en 5 rebounds.
Paul George was de topscorer van de wedstrijd. PG13 zorgde voor 34 punten, 7 assists en 5 rebounds. Ondanks dat hij de man van de wedstrijd was, gingen de Timberwolves er met de overwinning vandoor. Reggie Jackson, Norman Powell en Marcus Morris Sr. scoorden in dubbele cijfers, maar dat was niet genoeg voor de ploeg uit Los Angeles. Het was met name voormalig Clippers speler Patrick Beverly die zegevierde. Hij was met name verdedigend actief zoals we hem kennen. Maar het meest memorabele van deze wedstrijd is hoe de Timberwolves de overwinning vierde. Minnesota won 109-104, mede dankzij een 16-2 run in het vierde kwart. Minnesota is daarmee geplaatst voor de playoffs en staat in de eerste ronde tegenover de
Bekijk de video hierover de reactie van de Inside the NBA crew over het feestvieren van Minnesota.
13 APRIL
CHARLOTTE HORNETS – ATLANTA HAWKS
We wisten al dat het een leuk en spectaculair duel zou worden tussen LaMelo Ball en Trae Young. Beide point guards zijn jong met een gewaagde speelstijl. Driepunters worden regelmatig dichterbij de middenlijn dan bij bij driepuntlijn genomen door deze twee spelers. Daarnaast hebben ze allebei ook een arsenaal aan flashy assists. Bekijk die van Young bijvoorbeeld op 01:00 in de video hieronder. Die liet ons twee iconische assists van Kobe Bryant denken. LaMelo eindigde met 26 punten en 8 assists. Trae Young was goed voor 24 punten en 11 assists.
De Hawks hadden al een voorsprong in de eerste helft. In de tweede helft waren de Hawks als ploeg nog veel beter dan de Hornets. In het derde kwart had Atlanta 42 punten en in het vierde kwart 30. Charlotte kwam uit op 24 en 27 punten. De Hawks wonnen het duel dan ook met ruime cijfers. Het werd 132-103. De Hawks nemen het dankzij de overwinning van vrijdag naar zaterdagnacht (01:30) op tegen de Cavaliers voor de 8e plaats in de Eastern Conference. De winnaar speelt in de eerste ronde tegen Miami Heat.
Er was nog een opvallende gebeurtenis die we niet nog niet hebben besproken. Miles Bridges maakte zijn zesde overtreding in een poging om De’Andre Hunter te blokken. Hij was het er absoluut niet mee eens. Uit frustratie gooide hij zijn gebitsbeschermer richting een juichende Atlanta supporter. Die mistte Bridges volledig en kwam tegen een meisje aan die naast de man stond. De forward van de Hornets verontschuldigde zich op twitter en bood aan om in contact te komen met de jonge dame die hij heeft geraakt om het goed te maken. Bridges had ook niet door wie hij had geraakt met het verlaten van het veld. De NBA heeft nog geen straf bekend gemaakt.
De twee iconische assists van Kobe staan in de video hieronder op nummer 1 en 2.
Somebody get me in contact with the young lady. That’s unacceptable. https://t.co/MlLZjMgcBF
De Spurs hadden zich tijdens het reguliere seizoen nipt voor het play-in toernooi gekwalificeerd. Met één overwinning meer dan de Lakers maakt de ploeg van Gregg Popovich nog kans op de playoffs. Aangezien ze als tiende zijn geëindigd, moeten ze nog twee keer winnen voor de echte playoffs. De Pelicans eindigden als negende en voor hun geldt dus natuurlijk hetzelfde. New Orleans was vanaf het begin beter en dat kwam met name door CJ McCollum. De shooting guard werd dit jaar getrade van de Trail Blazers naar de Pelicans. Daar zullen ze in New Orleans geen spijt van hebben gehad. McCollum zorgde in de eerste helft voor 27 punten. In de twee helft voegde hij nog 5 punten toe en kwam dus uit op 32 in totaal.
Niet één speler van de Spurs haalde de 30 punten en CJ McCollum is daarmee de topscorer van de wedstrijd. De tweede is Brandon Ingram met 27 punten. BI speelde aanvallend efficiënt met een schotpercentage van 57,9 procent. McCollum had 52,2 procent. Devin Vessell kwam aan de kant van de Spurs als enige boven de 20 punten. Hij had er 23 om precies te zijn. San Antonio zorgde als ploeg alleen in het vierde kwart voor een betere score, maar dat was te laat. New Orleans heeft met 113-103 gewonnen. De Pelicans moeten van vrijdag naar zaterdagnacht (04:00) tegen de Clippers. De winnaar van dat duel neemt het op tegen de Phoenix Suns in de eerste ronde van de playoffs.
Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
3 APRIL – 12 APRIL
WESTERN CONFERENCE STAND
Phoenix Suns 64-18
Memphis Grizzlies 56-26
GS Warriors 53-29
Dallas Mavericks 52-30
Utah Jazz 49-33
Denver Nuggets 48-34
Minnesota Timberwolves 46-36 (play-in)
LA Clippers 42-40 (play-in)
NO Pelicans 36-46 (play-in)
SA Spurs 34-48 (play-in)
LA Lakers 33-49
Sacramento Kings 30-52
Portland Trail Blazers 27-55
OKC Thunder 24-58
Houston Rockets 20-62
IN DE SPOTLIGHT
HET KLASSEMENT
Het was al even bekend vanwege het verschil met de nummer twee, maar de Phoenix Suns zijn als eerste geëindigd. Niet alleen in de Western Conference, maar in de hele NBA. Miami Heat is de winnaar van het oosten met 53 overwinningen. Ze hebben daarmee thuisvoordeel verdiend voor de playoffs. De Denver Nuggets zijn de gelukkige nummer zes en hoeven niet mee te doen aan het play-in toernooi.
De Timberwolves kwamen twee overwinningen te kort. De Clippers, Pelicans en Spurs zijn de andere deelnemers en maken dus nog kans op de play-offs. De Timberwolves en de Clippers nemen het eerst tegen elkaar op voor een plek als de #7 seed, waardoor ze dan spelen tegen de Memphis Grizzlies. De verliezer daarvan is nog niet uitgeschakeld. Die neemt het op tegen de winnaar van de Pelicans tegen de Spurs. De winner van dat duel mag het opnemen tegen de Phoenix Suns als #8 seed.
De Lakers hebben het seizoen afgesloten met een knappe overtime overwinning op de Nuggets, maar dat was niet meer voldoende. De Purple & Gold is uitgeschakeld en op de 11e plaats geëindigd. LeBron James heeft een hoop wedstrijden gemist, maar verder als enige een goed seizoen gespeeld. Voor het allemaal begon leken de Lakers een goede en ervaren ploeg te hebben. Maar het heeft niet gewerkt. Naast veel pech met blessures leek het ook maar zelden te klikken. Coach Frank Vogel is na het einde van het seizoen ook ontslagen. Verder zijn de Kings, Trail Blazers, Thunder en Rockets ook buiten de boot gevallen.
TRADITIONELE STATISTIEKEN WINNAARS
Net als de Amerikanen kijken we naar de statistieken per wedstrijden en niet naar het totale aantal behaalde punten bijvoorbeeld. Daarnaast kijken we hier natuurlijk alleen naar de Western Conference.
LeBron James heeft 56 wedstrijden gespeeld. Dat zijn er net twee te weinig voor het NBA minimum van 58. Hij zou anders de topscorer zijn met een gemiddelde van 30,3 ppg. Nu is Luka Doncic de topscorer. De sterspeler van de Mavericks heeft 65 wedstrijden gespeeld en is uitgekomen op 28,4 ppg. De tweede is Ja Morant met 27,4 en de derde is Nikola Jokic.
Rudy Gobert heeft de meeste rpg met 14,7. Nikola Jokic is tweede met 13,8. Jonas Valanciunas is derde met 11,4 rpg. Jaylen Hoard van OKC Thunder staat 12 rpg, maar heeft slechts zeven duels gespeeld.
De point god Chris Paul is de hofleverancier met 10,8 apg. Dejounte Murray van de Kings is tweede 10,3. Onze topscorer Doncic is derde bij de assists met 8,7 apg.
Dejounte Murray heeft de meeste steals met 2 spg. CP3 is tweede met 1,9. Herbert Jones is de derde van het westen met 1,7.
Jaren Jackson Jr. is op basis van blocks per game de beste verdediger met 2,3. The Brow, Anthony Davis, is ook op 2,3 bpg geëindigd maar heeft maar 40 duels gespeeld. Rudy Gobert is dus de tweede met 2,1 bpg. Jakob Poeltl van de Kings is derde met 1,7 bpg.
Luka Doncic had de meeste turnovers met 4,5. Jokic de op een na meeste met 3,8 net als Russell Westbrook die ook op 3,8 turnover per game is geëindigd.
SPELER VAN DE WEEK
Naast dat hij onze SportAmerika MVP-favoriet is, in ieder geval van het Westen, is hij ook onze laatste Speler van de Week. Nikola Jokic heeft minimaal 35 punten gemaakt in de laatste vijf wedstrijden van het seizoen. Het laatste duel van de Nuggets tegen de Lakers kwam hij niet in actie. Naast dat sterspelers vaak gespaard worden op het eind, heeft Nikola Jokic een polsblessure. De Serviër is de aanvoerder van de meeste moderne categorieën dit seizoen. Oftewel de geavanceerde statistieken waar hogere wiskunde voor wordt gebruikt. Hij leidt bijvoorbeeld de Player Efficiency Rating stat met 32,94. Giannis Antetokounmpo is tweede met 32,1. Daarnaast is Jokic de eerste speler in NBA ooit die minimaal 2000 punten, 1000 rebounds en 500 assists heeft gehaald in het reguliere seizoen. De MVP van vorig jaar is daarmee ook onze MVP favoriet van dit seizoen.
Als we de laatste vijf wedstrijden van The Joker pakken dan hebben de Nuggets er weliswaar twee verloren en drie gewonnen. Jokic had 37,8 ppg, 16,6 rpg en 3,7 apg. Een indrukwekkende statline om het seizoen mee af te sluiten. In de Western Conference staat hij daarmee in de laatste week bovenaan de lijst van punten en rebounds per wedstrijd. LeBron speelde maar één duel waarin hij 38 punten maakte, maar we kijken alleen naar spelers die meerdere wedstrijden hebben gespeeld.
VOORUITBLIK
Aankomende nacht gaat het play-in toernooi van start. De Clippers nemen het op tegen de Timberwolves om 03:30 (NL tijd). Van woensdag naar donderdagnacht spelen de Spurs tegen de Pelicans ook om 03:30. De NBA heeft het tijdstip van de tweede ronde van het play-in toernooi nog niet bekend gemaakt, maar het is in ieder geval van vrijdag naar zaterdagnacht.
Dan beginnen de echte playoffs op zaterdag en het begint ook met een duel in de Western Conference. Utah Jazz (5) staat tegenover de Dallas Mavericks (4). Zij beginnen gelukkig voor de Nederlandse kijker om 19:00 voor ons. Daarna mogen we genieten van de nog onbekende tegenstander tegen de Memphis Grizzlies om 21:30. De Nuggets spelen pas om 02:30 in de nacht tegen de Warriors. Er zit een Eastern Conference duel tussen om middennacht: Raptors – 76ers.
De quarterback class van 2022 is verre van het niveau van de afgelopen jaren. Malik Willis steekt er volgens veel mensen qua talent bovenuit, maar is dit echt wel zo? En hoeveel QB’s gaan er in de eerste ronde?
WILLIS EN PICKETT
Met wie anders kunnen we deze QB class aftrappen dan Malik Willis. Volgens velen de enige QB die dit jaar een 1st round pick waard is en de upside heeft om een franchise QB te zijn. Wie Willis de afgelopen twee jaar bij Liberty gezien heeft, begrijpt wel waarom. Willis is een enge kopie van Josh Allen, die ook niet bij een hele grote universiteit (Wyoming) QB speelde. Willis is net zo atletisch en mobiel als Allen (misschien nog wel wat meer), heeft dezelfde lichaamsbouw en lengte als Allen en beschikt tevens over het armtalent dat Allen ook heeft. Hij heeft dankzij zijn mobiliteit en zijn arm het ideale profiel van een moderne NFL QB. Een NFL QB waarmee veel teams momenteel in de NFL veel succes mee hebben. Maar…
Er zijn een paar grote en belangrijke vraagtekens bij Willis. Het talent, de tools en zijn skillset zijn daar, de uitvoering moet alleen nog een stuk beter. Willis is soms, zeker voor iemand zo mobiel als hij, in de pocket nog te veel een standbeeld. Zijn pocket mobility kan beter, maar ook het maken van de juiste beslissing is nog iets waar Willis grote stappen in moet gaan zetten. Vorig jaar had Willis ineens 12 interceptions, daar waar dit het jaar daarvoor er nog zes waren. Wat dat betreft lijkt hij een beetje op Jordan Love van een paar jaar geleden. Daarnaast gaat Willis te vaak en te graag uit de pocket.
Zijn offensive line bij Liberty was om te huilen, maar zelfs toen hij genoeg tijd kreeg ging hij te snel naar zijn noodoptie: Zijn benen. Verder moet hij nog beter worden in het doorlopen van zijn reads, iets wat bij Liberty nog wel eens fout ging. In plaats van voor de checkdown of de eerste read te gaan, ging hij voor het spectaculaire of een deep route. Ook moet ook gezegd worden dat hij met Liberty niet echt tegen de beste universiteiten van college football heeft gespeeld. Tegen tegenstanders van formaat (NC State, Ole Miss, Syracuse enz) was er wisselend succes.
Duidelijk is dat het talent, de potentie en alle tools/de skillset die een moderne NFL QB moet hebben, bij Willis aanwezig zijn. De vraag is of hij in de NFL bij de juiste franchise terecht gaat komen. Kan hij de ontwikkeling doormaken die Josh Allen in de NFL bij de Bills ook heeft gemaakt? Daarvoor zal Willis van het team dat hem draft de tijd moeten kijken. Want om Willis in 2022/23 meteen te starten en resultaten verwachten lijkt te veel gevraagd.
Dan door naar de andere potentiele first round QB van dit jaar: Kenny Pickett. Pickett is een ervaren QB (5 jaar bij Pittsburgh gespeeld) die wordt gezien als de meest starter-ready QB in deze draft. Terecht. Pickett heeft eigenlijk alles al wat Willis nog moet leren, vooral dankzij zijn ervaring. Pickett maakt goeie beslissingen (bal weggooien wanneer dat moet, maar 7 interceptions enz) en kan plays extenden zodat receivers vrij kunnen komen. Tevens is hij qua balplaatsing erg accuraat (67% completion percentage) voor een college QB. Daarnaast heeft Pickett ook de perfecte lengte en is hij tevens mobiel. Tel dat op bij het feit dat hij elke pass kan gooien, hij een leider is voor zijn team en elke wedstrijd niet bang is om zijn shirt vies te maken en je hebt een behoorlijk complete en ervaren QB.
I’m finally getting around the #Pittsburgh QB Kenny Pickett and his final eval.
Let’s just say I’m actually impressed with his tape. Doesn’t have the strongest arm by any means. But he has the ability to make plays like these that are littered throughout his film.#NFLDraftpic.twitter.com/1aPOvFpdqo
Toch zijn er ook bij Pickett twijfels. De upside bij Pickett is wat groter dan bij bijvoorbeeld Mac Jones vorig jaar (dankzij zijn speelstijl en skillset), en hij wordt al veel vergeleken met de status die Justin Herbert in de draft een paar jaar geleden had. Toch is Pickett al 24 als hij aan zijn eerste seizoen begint in de NFL. De vraag is dus hoeveel er in de tank zit. Daarnaast heeft hij alleen in 2021 op elite level gepresteerd. Alle jaren daarvoor niet.
Qua speelstijl is het vooral zorgelijk dat hij pressure soms niet goed herkent en iets te graag en te snel uit de pocket gaat. Tot slot zijn er ook nog vraagtekens over zijn handen, die enorm klein zijn voor een QB. Zo klein dat weinig QB’s in de historie van de NFL succes hebben gehad met zulke kleine handen. Dit kan problemen met de grip van de bal veroorzaken, zeker omdat de ballen in de NFL groter kunnen zijn dan in college.
De vraag zal vooral zijn of de 2021/22 Pickett ook de Pickett is die hij in de NFL kan zijn. Zo ja, dan draft een team met hem een meer dan kapabele starter die elk seizoen een top-15 QB kan zijn. Valt hij terug naar zijn jaren daarvoor, wordt het een ander verhaal. Dan kan hij in het rijtje met QB’s als Carson Wentz, Baker Mayfield en Jameis Winston verzeilt raken. Een starting QB, maar niet een die je team naar de playoffs of een kampioenschap zal leiden.
STRONG, HOWELL, CORRAL EN RIDDER
Te beginnen met Matt Corral van Ole Miss. Corral was samen met Ole Miss twee jaar succesvol door een quick passing offense en RPO offense te hanteren. Corral is fantastische in het plaatsen van de bal en het uitvoeren van slant routes. De mobiliteit van Corral (stond in de SEC zelfs even bovenaan in rushing TD) maakt Corral een enorm gevaarlijke QB in zo’n systeem. Daarnaast gingen de turnovers naar beneden. Hij maakte minder foute beslissingen vorig jaar (van 14 in 2020 naar 5 interceptions in 2021). Vanzelfsprekend goed nieuws. En vergis je niet: Corral heeft een prima arm.
Het RPO-systeem is echter ook meteen zijn zwakte. Niemand weet namelijk of Corral ook buiten het RPO-systeem passes kan gooien en plays kan creëren voor zijn team. Buiten de pocket zit Corral niet op het niveau van Willis, Pickett of andere QB’s, waardoor hij heel systeem-afhankelijk is. Hij heeft qua armtalent tevens niet het niveau van een Willis of Pickett. Daarnaast is Corral enorm statisch in de pocket, waardoor hij ondanks zijn mobiliteit moeite heeft om pressure te herkennen en sacks te ontlopen. Kortom: het is de vraag of Corral ook buiten een RPO-heavy offense kan functioneren en of hij zelf buiten het systeem om plays kan creëren voor zijn team, zeker in de NFL. Verwacht dan ook dat zeker NFL-teams die veel RPO, short en midrange passing gebruiken interesse zullen hebben in Corral. Dat is namelijk waarin hij excelleert.
OVERIGE QB CLASS
Te beginnen met Desmond Ridder van Cincinnati, de QB die ervoor zorgde dat er voor het eerst een team buiten de power five conferences in de college football playoffs stond. Ridder heeft vier jaar aan ervaring als QB van Cincinnati en speelde tegen enorm veel goeie universiteiten. Zeker zijn laatste twee seizoenen waren fantastisch. Ridder heeft lengte en gewicht van een NFL QB, heeft mobiliteit om een dual threat te zijn en beschikt daarnaast over een prima arm. Daar waar hij excelleert in het in de pocket gooien van passes (prima pocket mobility, misschien wel beste pocket passer in deze draft) en het gooien van short of midrange passes, heeft Ridder ook wel een prima deep ball. Daarnaast is Ridder een leider op en buiten het veld en maakt hij amper tot geen foute beslissingen (30 TD’s tegenover 8 interceptions vorig jaar).
Maar ook Ridder heeft zo zijn limitaties. Zo is hij 23 als hij begint aan zijn NFL-carriere, is hij nog geen fantastische passer on the move en heeft hij het lastig als hij zelf moet creëren buiten de pocket. Ook het herkennen van pressure en het daar op tijd op reageren (pocket awareness) en zijn consistentie als het aankomt op ball placement zijn nog een verbeterpunten voor Ridder. Zeker dat laatste is een groot probleem. Het gaat hierbij vooral om zijn voetenwerk en techniek. Toch heeft Ridder veel van de traits die een NFL-QB nodig heeft.
Sam Howell heeft drie jaar gespeeld bij North Carolina en was zeker in 2020 fantastisch voor de Tar Heels. Vorig jaar vertrokken bijna al zijn wapens naar de NFL (waarom Dyami Brown, Michael Carter en Javonte Williams) en moest hij zich aanpassen. Dit ging even moeizaam, maar gedurende het seizoen liep dit steeds beter. Met een matige OL en weinig wapens moest Howell het zelf veel doen. Howell is een mobiele QB die prima als dual threat gebruikt kan worden. Hij speelde veel RPO offense bij North Carolina, vergelijkbaar met Matt Corral.
Howell is echter wat completer, met onder meer prima ball placement en een betere arm. Er is amper een pass die Howell niet kan maken. Hij zal, net zoals Corral, moet wennen aan een overgang naar een NFL offensen en is waarschijnlijk niet direct een starter, maar met het juiste systeem en de juiste wapens en coaching staff kan Howell een legit starter zijn in de NFL die je qua playbook met zijn mobiliteit enorm veel opties geeft.
Tot slot Carson Strong van Nevada. Afgelopen seizoen noteerde de lange QB een fantastische seizoen met meer dan 4000 passing yards. Strong is een compleet andere QB dan de vorige vijf, want naast dat Strong enorm lang is, is hij ook een pocket QB. Hij heeft een goeie offensive line nodig om succesvol te zijn, want atletisch vermogen en mobiliteit heeft Strong totaal niet. Hij behoort tot de categorie Ben Roethlisberger. On the move is Strong ook niet echt een fantastische passer, dus Strong moet het vooral van zijn systeem en een goeie offensive line hebben.
Als hij die heeft, zoals bij Nevada, dan kan Strong doen waar hij goed in is: de bal gooien. Hij heeft een kanon van een arm, is enorm accuraat (70% completion percentage) en is fantastisch qua ball placement. Zijn turnover/touchdown ratio is ook ijzersterk (36 TD’s, 8 interceptions) en fouten maakt hij amper tot niet. Toch zal vooral zijn atletische profiel ervoor zorgen dat Strong niet eerder dan de tweede ronde gekozen zal worden.
2022 SPORTAM QUARTERBACK CLASS
Het mag duidelijk zijn dat de QB class van 2022 niet in de buurt van zijn voorgangers komt. Alleen Malik Willis is in potentie een first round pick waard en heeft de potentie om een franchise QB te worden. Kenny Pickett heeft de ervaring en lijkt (hooguit samen met Sam Howell) de enige QB te zijn die meteen zou kunnen starten. Omdat QB een belangrijke positie is en teams als de Lions, Panthers, Steelers en Seahawks nog een QB zoeken, zullen er vast drie of vier in de eerste ronde gekozen worden. Willis en Pickett lijken een garantie, de derde QB kan alle kanten op. Corrall, Howell of Ridder worden allemaal genoemd richting het einde van de eerste ronde. De beste QB’s die wij hier niet genoemd hebben zijn Bailey Zappe (5967 passing yards) van Western Kentucky en Jack Coan van Notre Dame.
Het eerste ontslag van de periode na het reguliere seizoen is een feit. Frank Vogel zat na een teleurstellend seizoen van de Los Angeles Lakers al op de hot seat, en maandag is de samenwerking beëindigd.
VAN SUCCES NAAR TELEURSTELLING
Sinds 2019 zit Vogel al bij de Lakers, na een lange periode van het zijn van de head coach van de Pacers en een korte periode bij de Magic. In 2019-20 was het meteen raak voor Vogel en de Lakers. Hij werd tijdens het seizoen dat gedomineerd werd door corona kampioen met LeBron James en de Lakers. Daarna ging het allemaal wat minder. In 2020-21 gingen de Lakers er in de eerste ronde van de playoffs uit, terwijl het tijdens 2021-22 niet eens de playoffs haalde. De aanwinst van het seizoen, Russell Westbrook, bleek niet eens genoeg om na het reguliere seizoen nog te spelen. Het play-in toernooi werd niet gehaald en dit bleek het einde te zijn voor Vogel in Los Angeles.
HOE NU VERDER VOOR DE LAKERS?
De vraag is nu vooral of Russell Westbrook volgend jaar ook nog bij de Lakers speelt, een huwelijk dat tot nu toe verre van succesvol is gebleken, en wie de nieuwe head coach gaat worden. Westbrook heeft voor volgend jaar een teamoptie van $47 miljoen die hij waarschijnlijk wel gaat lichten. De vraag is of hij dan vervolgens getrade wordt of dat hij ook volgend jaar bij de Lakers speelt. Verder lopen de contracten van onder meer Anthony Davis en LeBron James nog wel even door.
Daarna wordt het echter snel minder. Alleen Davis, James en Talen Horton-Tucker hebben voor volgend jaar een contract. De selectie van de Lakers voor 2022-23 bestaat momenteel dus uit drie spelers. Stanley Johnson en Austin Reaves hebben een teamoptie voor volgend seizoen, terwijl Kendrick Nunn een spelersoptie heeft van ongeveer $5 miljoen. De rest, waaronder Carmelo Anthony, Malik Monk, Avery Bradley, Wayne Ellington, Dwight Howard en Kent Bazemore, zijn transfervrij. Veel werk aan de winkel dus voor de Lakers.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
