Home Blog Pagina 24

76ers moeten vechten voor directe plaatsing playoffs, Suns ook

0

De NBA is begonnen aan de laatste twee weken van het reguliere seizoen. Tijd om de balans op te maken richting de slotfase van het seizoen en wie er wel en niet de playoffs kunnen en gaan halen.

STAND EASTERN EN WESTERN CONFERENCE

NIET NAAR DE PLAYOFFS

Voor de Indiana Pacers, Brooklyn Nets, Washington Wizards, Chicago Bulls en Milwaukee Bucks gaat het een seizoen zijn zonder play-in of playoffs. Zeker voor de Bulls en Bucks is het een teleurstellend seizoen geweest, terwijl ook de Pacers er waarschijnlijk wat meer van hadden verwacht. Nets en Wizards staan hier, niet geheel verrassend, dus ook tussen.

In het westen gaan de Sacramento Kings, Utah Jazz, Dallas Mavericks, Memphis Grizzlies en New Orleans Pelicans de play-in of playoffs niet halen. Zeker voor Kings en Mavericks zal het een pijnlijke constatering zijn, gezien het feit dat de verwachtingen voor het seizoen hoger waren.

WAT MOET ER NOG BESLIST WORDEN

In de Eastern Conference lijken Detroit Pistions de #1 seed te gaan pakken. Ook Boston Celtics, New York Knicks en Cleveland Cavaliers zijn wel zeker van een rechtstreekse plek en zullen vooral om de volgorde nog gaan vechten. Daarachter is het chaos tussen Atlanta Hawks, Toronto Raptors, Philadelphia 76ers, Miami Heat, Charlotte Hornets en Orlando Magic. Alle teams gaan in ieder geval naar het play-in, maar twee teams mogen dit toernooi over gaan slaan als #5 en #6 seed. Wie dat gaan zijn, moet de komende twee weken gaan blijken.

In het westen gaan Oklahoma City Thunder en San Antonio Spurs strijden om #1 seed en dus home-court advantage voor de hele playoffs. Los Angeles Lakers, Denver Nuggets, Minnesota Timberwolves, Houston Rockets en Phoenix Suns vechten dan om de directe plekken in de playoffs, met Suns als outsiders. Los Angeles Clippers, Portland Trail Blazers en Golden State Warriors (met Quinten Post en Marvyn Leons) zijn al zeker van play-in en gaan zich ook niet meer direct voor de playoffs plaatsen.

Photo: Rick Scuteri-Imagn Images/REUTERS

NHL Highlights: Colorado de eerste, Caufield de beste, de duizendste van Ovechkin en veel meer!

0

Er gebeurde weer een hoop in de NHL dit weekend en SportAmerika heeft het allemaal voor je op een rijtje gezet. Colorado Avalanche was bijvoorbeeld de eerste die zich plaatste voor de play-offs. Cole Caufield laat week in week uit zien waarom hij eigenlijk naar de Spelen had gemoeten en in Nashville kloppen ze tegen alle verwachtingen in op de deur van de play-offs. En dan was er nog een prachtige mijlpaal voor The Great Eight!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

HIGHLIGHTS

BROCK NELSON vs CHICAGO BLACKHAWKS

Eén puntje hadden ze nodig om zich als eerste in de NHL te verzekeren van de play-offs. Het werden er twee voor de Colorado Avalanche. De ploeg van coach Jared Bednar was vrijdag in Chicago met 4-1 te sterk voor de Blackhawks. Hoewel plaatsing voor het postseason een formaliteit was, was het toch lekker om het maar vast binnen te hebben. Daarbij zal de manier waarom dit gebeurde tot tevredenheid gestemd hebben. Van die vier treffers kwamen er namelijk twee tot stand via de powerplay.

Het is zo’n onverklaarbaar fenomeen in deze sport dat ’t surplus aan kwaliteit niet per definitie een ijzersterke powerplay betekent. Die van de Avalanche behoort namelijk tot de slechtste in de NHL. Daar was in Chicago weinig van te merken. Eerst was het Brock Nelson die de overtal-situatie verzilverde en in de derde periode deed Nazem Kadri dit nog eens dunnetjes over. Overall betekende dit een score van 40% op de PP deze avond. Een flink verschil met de 16.7% waar het na dit duel op stond over het gehele seizoen. Overigens hadden Martin Necas (1G, 2A) en Nathan MacKinnon (3A) het ook erg naar hun zin in Chicago. MacKinnon bracht zijn puntentotaal daarmee op 114 voor het seizoen.

ALEX KILLORN vs UTAH MAMMOTH

Is er wel een team dat de Pacific Division wil winnen? Vegas en Edmonton begonnen als favorieten, maar lijken er gezien hun wisselvallige prestaties weinig belang bij te hebben. Gaandeweg het seizoen wierp Anaheim Ducks zich als belangrijkste uitdagen op, maar ook dit jonge grut van Joel Quenneville is niet op enige regelmaat te betrappen. Het ene moment is het geweldig. Een ander moment vraag je je af hoe zij aan zoveel punten komen. Helaas voor Utah Mammoth, zelf strijdend voor een wildcard, kwam vrijdag de beste versie van de Ducks opdagen. In Salt Lake City won Anaheim met 4-1 en sloegen ze voor even een gaatje van 3 punten op de concurrentie in de Pacific.

Als het over Anaheim gaat, gaat het vaak over de geweldige talenten. Met een goal voor Cutter Gauthier en assists voor Beckett Sennecke en Pavel Mintyukov lieten die zich in SLC ook weer zien. Toch was het een ervaren rot die dit keer de hoofdrol opeiste. Met een goal en 2 assists was Alex Killorn nu eens de grote man bij de Ducks. Zijn goal in de tweede periode ging uiteindelijk de boeken in als de GWG. Ook zeker even het vermelden waard, is dat John Carlson na zijn veelbesproken trade vanuit Washington zijn eerste punt – een assist op de 3-1 van Gauthier – afvinkte.

Beide teams sloten dit drukke weekend uiteindelijk ongeslagen af. Utah hielp de eigen postseason-kansen een handje door zondag de LA Kings na verlenging met 4-3 te verslaan. Artemi Panarin redde hier in de derde periode een belangrijk punt voor LA, maar Nick Schmaltz stuurde de Mammoth-aanhang uiteindelijk tevreden na huis in OT. Ditzelfde deed Troy Terry in Anaheim. De Ducks zegevierden in een spektakelstuk met 6-5 tegen de Sabres, die in de derde periode nog een 2-4 achterstand om hadden gebogen naar een 5-4 voorsprong. Anaheim houdt daardoor de controle in de Pacific. Zij hebben 4 punten meer dan achtervolgers Vegas met nog één duel minder gespeeld.

STEVEN STAMKOS vs VEGAS GOLDEN KNIGHTS

De Nashville Predators, die hadden we toch al afgeschreven? Met slechts zes overwinningen in de eerste 22 wedstrijden kon je dat ook niemand kwalijk nemen. Na een teleurstellend 2024-2025 dreigde opnieuw een jaargang in de marge voor die ooit zo ambitieuze Predators. Hoe of waar het precies gebeurde, weet niemand maar ergens onderweg is die sputterende motor opeens aangeslagen. Geholpen door de matige concurrentie in de Western Conference slopen de Predators heel stiekem richting die postseason-plaatsen. Oh ja, het kwam ook niet slecht uit dat Steven Stamkos weer eens ouderwets tekeerging op het ijs.

Het is geen geheim dat de voormalig Lightning-captain het moeilijk had in Nashville. Naarmate dit seizoen vorderde, kwam de routinier steeds beter in zijn vel te zitten. Zo was hij zaterdag bijna eigenhandig verantwoordelijk voor de ontmanteling van de Vegas Golden Knights. In eigen huis zetten de Predators hun tanden in deze opponent en ze deden dit aan de hand van Stamkos. Met 2 goals en een assist leidde Stammer z’n ploeg niet alleen naar een 4-1 overwinning, maar hadden ze na deze wedstrijd ook opeens een wildcard in handen.

Dat Nashville ook buitenshuis kan winnen, lieten ze zondag in Chicago zien. De Predators hadden hier echter wel een verlenging nodig om de Blackhawks op de knieën te krijgen: 2-3. Wéér was Stamkos trefzeker in dit duel, maar Filip Forsberg was met 2 goals – waaronder de GWG in OT – het goudhaantje voor de bezoekers. Aan de kant van de thuisploeg pakte Connor Bedard even zijn moment. Het jonge fenomeen verloor weliswaar de wedstrijd met zijn ploeg, maar tekende wel voor de mooiste treffer van de avond.

OWEN TIPPETT vs SAN JOSE SHARKS

In San Jose hadden de Sharks zaterdag de kans om de Predators die wildcard weer afhandig te maken. Zij hadden alleen één probleem. De Philadelphia Flyers kwamen op bezoek en laat dat nou een team zijn dat weigert te verliezen in uitwedstrijden. Ze hadden al gewonnen in Anaheim en LA en zouden bij winst op de Sharks hun zevende uitzege op rij boeken. En 2 punten zouden ook de Flyers weer in de buurt van de play-offs helpen. Het gevolg van dit alles was een verhit potje in het warme Californië met de Flyers die als winnaars van het ijs stapten.

De Baby Sharks, zoals ze liefkozend genoemd worden, krijgen de laatste tijd een voorproefje van wat hen eventueel in het postseason te wachten staat. Nu het echt om de knikkers gaat, is het allemaal wat fysieker geworden en past prima in het straatje van de Broadstreet Bullies. De Flyers waren in San Jose niet zozeer beter, maar wel een stukje sluwer. In Owen Tippett hebben ze een speler die al in vier van de laatste zeven duels scoorde. En daar na een mooie actie vijf in acht van maakte. Dan was er nog Christian Dvorak die een belangrijke PPG scoorde en Travis Sanheim en Noah Cates die hun goede vorm toonden met elk een empty-netter in deze 4-1 zege.

Die winst hielp de Flyers nog niet over de drempel richting de play-offs. Het hielp hen wel aan 80 punten voor dit seizoen. Ter vergelijking, dat is hetzelfde aantal als de Anaheim Ducks, die na de duels van zaterdag aan kop gingen in de Pacific Division…

NIKITA ZADOROV vs DETROIT RED WINGS

Een wedstrijd tussen twee teams uit de Original Six is doorgaans al beladen. Als er dan ook nog een ticket voor de play-offs op ’t spel staat, dan maakt dat een ontmoeting tussen de Red Wings en Bruins nog net iets specialer. Beide traditieclubs hebben de zinnen gezet op dat toetje, maar we kunnen ook niet uitsluiten dat beide uiteindelijk buiten de boot vallen. Zo spannend is het wel. Spannend was het onderlinge treffen ook. Detroit kwam twee keer op voorsprong, maar Boston toonde telkens veerkracht. Diezelfde Bruins kregen in de derde periode een wel heel verrassende matchwinner.

De naam Nikita Zadorov staat over het algemeen synoniem voor harde hits. Die deelde de blueliner in Detroit ook wel degelijk uit, maar de hardste dreun bezorgde hij de Wings middels zijn stick. Halverwege de derde periode was hij het  namelijk die de 3-2 voorbij John Gibson schoot. Dit was pas zijn tweede goal van dit seizoen, maar een oh zo belangrijke. Een empty-netter van Marat Khusnutdinov bepaalde de eindstand op 4-2. Boston passeerde hierdoor de Wings in de Eastern Conference. De Bruins hadden na deze wedstrijd de eerste wildcard in handen waar Detroit nog met hangen en wurgen de tweede beet had.

BOBBY BRINK vs DALLAS STARS

Het was dit weekend voor de verandering weer eens tijd voor een topper in de Central Division. Dallas Stars ging op bezoek bij Minnesota Wild en met het huidige play-off format is de kans levensgroot dat deze twee topteams elkaar ook treffen in de eerste ronde van ’t postseason. Dit was de derde keer dat ze elkaar ontmoetten in het reguliere seizoen. De voorgaande keren werden eerlijk verdeeld. Zowel Dallas als Minnesota won een keer met 5-2.

Defensief leuken de teugels ook wat aangehaald te worden. Natuurlijk waren er wel kansen, maar veel goals vielen er niet. In het geval van de Wild was dit niet zo vreemd. Zij moeten het even stellen zonder Kirill Kaprizov en Joel Eriksson-Ek. Bij de Stars deed Jason Robertson wél mee. Hij was het die de score opende laat in de eerste periode, maar die goal werd in de tweede teniet gedaan door Bobby Brink. En een heerlijke pass van Quinn Hughes. Die twee aanwinsten lieten zich duidelijk gelden en waren ook betrokken bij de winnende treffer in OT. Vladimir Tarasenko schoot de Wild naar een 2-1 overwinning. Eentje die als geroepen kwam, want van de voorgaande vijf duels won Minnesota er maar één.

In Dallas werd het een weekend om snel te vergeten. Ook al zijn ze wel in navolging van Colorado zeker van het postseason. Na de nederlaag tegen de Wild ging het thuis namelijk ook mis tegen Vegas. De Golden Knights verloren zes van hun laatste acht wedstrijden en dreigen de Pacific Division te verliezen aan de Anaheim Ducks. Het is dus een understatement om te zeggen dat ze wel een succesje konden gebruiken. Dat kwam er, toch wel verrassend, tegen de sterke Stars. Dallas kwam nog op voorsprong in de eerste periode, maar goals van Ivan Barbashev en Reilly Smith schonken Vegas de 2 belangrijke punten.

DE DUIZENDSTE VAN OVI

Het all-time record heeft Alexander Ovechkin al overgenomen van Wayne Gretzky. Als het om goals gaat tenminste. Een ander doelpuntenrecord is nog wel in het bezit van The Great One. Gretzky scoorde in zijn imposante loopbaan 894 goals in het reguliere seizoen en ook nog eens 122 in de play-offs. Tellen we dit bij elkaar op, dan komen we op een totaal van 1016 treffers. Gretzky was daarmee de enige die meer dan 1000 goals in de NHL had. Tot dit weekend.

In drie van zijn laatste vier seizoenen tikte Ovechkin de 40 goals aan. Minimaal. Dit seizoen lijkt het allemaal net een tandje minder bij de Russische veertiger. Met de Capitals dreigt hij – na dat wonderseizoen vorig jaar – de play-offs mis te lopen en de 40 treffers zijn heel ver uit beeld. Toch viel er nog wel degelijk iets te vieren dit weekend. In de wedstrijd tegen de Colorado Avalanche scoorde Alex Ovechkin zijn 26e van dit seizoen en nummer 923 in zijn gehele loopbaan. Pakken we ook de play-offs er nog bij dan zien we daar 77 treffers achter zijn naam staan. Dit maakte die goal tegen Colorado dus zijn duizendste in totaal.

Ovechkin is daarmee dus na Gretzky de enige speler met in totaal 1000 treffers in de National Hockey League. Zijn eerste scoorde de Rus op 5 oktober 2005. Wanneer hij z’n laatste in deze league scoort, is helemaal aan Ovechkin zelf. Zijn contract loopt deze zomer af en de geruchten dat dit z’n laatste seizoen in Washington is, worden steeds hardnekkiger. Aan de andere kant laat hij ook nog steeds zien van waarde te zijn voor de Capitals, dus is een nieuw, kortlopend contract ook helemaal niet vreemd.

BO HORVAT vs COLUMBUS BLUE JACKETS

Dat ook in de National Hockey League de ene dag de andere niet is, bewezen Bo Horvat en de New York Islanders. Zo’n 24 uur nadat ze geknipt en geschoren werden in Montreal hing de vlag er op Long Island opeens heel anders bij. Ilya Sorokin kon bijvoorbeeld geen beter moment bedenken om met zijn A-Game op de proppen te komen en Bo Horvat rekende af met een periode van droogte. Twaalf dagen en vijf wedstrijden na zijn laatste goal vond de voormalig Canuck weer eens de weg naar het net.

We hadden hier nog niet vermeld dat de Islanders deze zondag speelden tegen Columbus. Dit betekende een rechtstreeks gevecht om de derde plaats in de Metropolitan. Waar de Isles er zaterdag 7 om de oren kregen, daar hielden ze nu hun doel schoon. En Horvat? Die scoorde al heel vroeg in de wedstrijd de enige treffer. Deze 1-0 overwinning zette de Islanders in de stand weer naast de Blue Jackets. Columbus blijft ondanks dat nog wel derde omdat zij één wedstrijd minder gespeeld hebben.


PLAYER OF THE WEEK

COLE CAUFIELD (MONTREAL CANADIENS)

Cole Caufield is bezig aan een onvergetelijk seizoen. De Canadiens-sniper was afgelopen weekend in de 7-3 overwinning op New York Islanders lights out met vijf punten en noteerde en passant de derde hattrick uit zijn carrière. In totaal heeft de Amerikaan reeds 43 goals bij elkaar geschoten en is hij hard op weg naar de mogelijke Rocket Richard Trophy. Mocht Caufield uiteindelijk op de hoogste trede plaatsnemen, zou de eer voor het eerst sinds de introductie van de prijs in het seizoen 1998 – 1999 aan een speler van de Habs toebehoren.

De verbazing was (bijzonder) groot toen de winger voor de Olympische Spelen in Milaan werd gepasseerd. Hoewel in de huidige rankings nog altijd Nathan MacKinnon de lijst aanvoert, ligt het momentum volledig bij de voormalig protégé van het USNTDP. Sinds 1 januari is er welhaast geen betere doelpuntenmaker te vinden in de NHL. Vanaf 1 januari ligt het huidige gemiddelde van de Canadiens-winger op bijna één (0.827), waar MacKinnon het “slechts” moet rooien met 0.379%, wat uiteraard ook in de productie (24 om 11) terug is te zien.

Om het draadje van Caufield nog wat dieper de geschiedenisboeken van de Canadiens door te trekken, kan de Amerikaan ook de eerste 50-goal grens doorkruisen sinds Stephane Richer dat voor het laatst deed in het seizoen 1989 – 1990. Bovendien zou Caufield bij winst de eerste Canadien sinds Guy Lafleur worden (1977 – 1978) die het seizoen als topscorer afsluit. Wat dit alles allicht nog indrukwekkender maakt, is het feit dat er nul (wij herhalen, nul) treffers middels een empty-netter werden genoteerd.  


GOALIE OF THE WEEK

JEREMY SWAYMAN (BOSTON BRUINS)

Niet voor het eerst dit seizoen waren de verwachtingen en de inzet bij Boston Bruins afgelopen weekend tegen Detroit Red Wings uitermate hoog. Met een gelijk aantal punten in de Atlantic Division (en nog veel belangrijker de play-off race) kon je het direct treffen tussen beide kemphanen als een voorzichtige do-or-die neerzetten. Grote man aan de kant van de Bruins? Jeremy Swayman!

De 27-jarige Amerikaan kreeg het thuispubliek muisstil met hands down een van zijn beste optredens dit seizoen. De goalie incasseerde weliswaar twee treffers, maar hield verder 41 van de 43 schoten uit zijn doel en droeg een behoorlijke steen bij aan de cruciale overwinning. Zeker voor een team dat al maanden op de schommel zit tussen wel of niet play-offs is het thuis geven van een goalie van onschatbare waarde.

Of het een met het ander te maken heeft is koffiedik kijken, maar sinds de Olympische Spelen (waar Swayman onderdeel van de gouden formule was) is de goalie light outs. In 13 starts noteerde de Amerikaan een 6-2-1 record en voegt daarbij een .930 sv%.  

Met nog twaalf wedstrijden voor de boeg staat Beantown op gelijke hoogte met Montreal Canadiens (86 punten), maar hebben de Habs nog een wedstrijd in handen en daarmee een beter w-% voor de derde plaats in de Atlantic Division. De huidige prestaties van Swayman geven head coach Marco Sturm in ieder geval een stuk minder hoofdzorgen, al geeft backup Joonas Korpisalo niet altijd even goed thuis. Voor de fans in Boston is het in ieder geval hopen dat Swayman (mits de Bruins de play-offs halen) zijn A-Game meeneemt richting het postseason.


ROOKIE OF THE WEEK

BRYCE PICKFORD (MEDICINE HAT TIGERS, WHL)

Had men in mei 2024 kunnen denken dat we krap twee jaar later Bryce Pickford in onze NHL Highlights van SportAmerika in het spreekwoordelijke zonnetje zouden zetten? Absoluut niet. De 19-jarige Canadees kwam in ruil voor een handjevol picks richting de Medicine Hat Tigers (WHL) en noteerde in drie seizoenen slechts acht treffers.

Spoelen we de tijd door naar maart 2026 en is diezelfde Bryce Pickford hard op weg naar all-time geschiedenis in de Canadian Hockey League. De blue-liner en tevens captain van de Tigers heeft dit seizoen reeds 45 (!) treffers in de CHL genoteerd en is prognose technisch op weg naar het hoogste aantal in de zestigjarige WHL/CHL-geschiedenis.

Het franchise-record had Pickford reeds ruimschoots verbeterd (wat op naam van Kris Russell stond, 32) en komt het all-time record van Lawrence Sacharuk (50) uit het seizoen 1971 – 1972 dichter- en dichterbij. Om zijn prestaties nog wat meer in perspectief te plaatsen miste de blue-liner aan het begin van dit seizoen bijna een volledige maand door een lower-body blessure.

De blue-liner werd in de voorbije 2025 Entry Draft in de derde ronde door Montreal Canadiens opgepikt en noteerde reeds een aantal opmerkelijke records. De meest in het oog springende is toch wel de doelpuntenreeks tijdens de 2025 WHL play-offs, waar Pickford in acht opeenvolgende wedstrijden één of meer treffers noteerde en hem het all-time WHL-record voor blue-liners opleverde.

Cover photo: David Kirouac/Imagn Images

March Madness: Mast op bizarre wijze door, Florida al klaar

March Madness heeft haar eerst weekend achter de rug en de Sweet Sixteen-teams zijn bekend. De twee Nederlanders zitten nog in het toernooi, maar voor Rienk Mast en Nebraska is dat een klein wonder. Alles wat er gebeurde in de tweede ronde van het toernooi.

EAST & WEST REGION

Te beginnen in de East en West Region, waar Duke, Michigan State, UCONN, Arizona, Arkansas en Purdue hun favorietenrol waar zouden maken en eigenlijk amper tot geen problemen hadden met hun tegenstander. Twee verrassingen waren er in deze regio’s te noteren, te beginnen met St John’s dat als #5 zorgde voor het einde van #4 Kansas naar een heerlijke slotfase met buzzer-beater.

Dan was er nog de verrassing van March Madness tot nu toe: #11 Texas. Helemaal vanuit de First Four naar de Sweet Sixteen en het tweede weekend van March Madness. Nadat NC State en BYU al werden uitgeschakeld, was het dit keer door een goede slotfase de beurt aan Gonzaga om onderuit te gaan als #3 seed.

SOUTH & MIDWEST REGION

Dan naar de South en Midwest region, waar veel van de favorieten ook hun ding deden. Michigan, Alabama, Tennessee, Iowa State, Houston en Illinois wonnen vrij eenvoudig van hun tegenstander, waarbij vooral Tennessee nog wel een goede slotfase nodig had tegen Virginia om voor de #3 vs #6 verrassing te zorgen. Het meest spectaculaire duel ging echter tussen #5 Vanderbilt en #4 Nebraska, waar Nederlander Rienk Mast en zijn mannen uiteindelijk op wonderbaarlijke wijze zouden overwinnen.

De grootste verrassing van March Madness tot nu toe was echter de uitschakeling van #1 Florida, dat kopje onder ging tegen #9 Iowa. Iowa had zelfs even een voorsprong van tien punten, maar de Gators kwamen in de tweede helft terug en hadden zelfs de leiding met nog negen seconden te gaan. Een driepunter van Iowa zorgde er echter voor dat Florida na het eerste weekend al naar huis kan en haar titel niet gaat verdedigen.

NEDERLANDERS

Zowel Rienk Mast (Nebraska) als Dwayne Aristode (Arizona) zijn dus door naar het tweede weekend van March Madness. Mast zal met Nebraska in de nacht van donderdag op vrijdag om 00:30 uur spelen tegen verrassing Iowa, terwijl Aristode in dezelfde nacht om 02:45 de topper speelt met Arizona tegen Arkansas.

Foto: Tyler Schank / NCAA Photos via Getty Images

March Madness 2026: Kentucky wint na OT, Nederlanders door

De eerste ronde van March Madness 2026 zit erop, en echte grote upsets bleven uit. Een paar grote universiteiten kwamen even in de problemen, maar gingen door. Toch waren er wel een paar upsets en een paar spannende en spectaculaire duels om het toernooi mee te openen. Een samenvatting van de eerste ronde.

EAST & WEST REGION

In de East en West Region gingen eigenlijk alle grote favorieten door. Duke had het even lastig, maar werkte uiteindelijk een achterstand van meer dan tien punten weg tegen Siena. Kansas had het vooral aan het einde lastig, maar sloeg Baptist van zich af. Verder wonnen Gonzaga, Purdue, Arizona, Arkansas, Miami, UCONN, UCLA, Michigan State en St John’s vrij eenvoudig.

De grootste verrassing kwam op naam van High Point, dat met 83-82 won van #5 Wisconsin na een spectaculair duel waarin Wisconsin voor het merendeel een flinke voorsprong in handen had en deze uiteindelijk weg zou geven. De nederlaag van BYU tegen Texas (71-79) was voor veel mensen ook een verrassing. Voor de rest kon Louisville nipt voorkomen dat het verloor van #11 South Florida.

SOUTH EN MIDWEST REGION

Dan naar het onderste gedeelte van het schema, waar ook veel topuniversiteiten gewoon hun ding deden. Florida, Vanderbilt, Nebraska, Illinois, Texas A&M, Houston, Michigan, Texas Tech, Alabama, Tennessee, Virginia en Iowa Staten gingen allemaal zonder al te veel problemen door naar de volgende ronde. Dit was ook voor Saint Louis het geval, maar dat versloeg op verrassende wijze Georgia met 77-102.

De grootste verrassing was de zege van VCU tegen North Carolina (82-78), toch een zege waar een klein beetje rekening mee was gehouden gezien het feit dat North Carolina hun beste speler (Caleb Wilson) niet had. VCU profiteerde hiervan en won als #11 van de #6.

Het enige duel dat echt spannend en spectaculair was in dit gedeelte van het schema, bleek ook meteen het duel te zijn met de meest bizarre slotfase die we in lange tijd in March Madness hebben gezien. Santa Clara ging uiteindelijk in overtime ten onder tegen Kentucky (89-84), maar het was het einde van de reguliere speeltijd die voor bizarre taferelen zou zorgen: tweepunter Kentucky voor 80-80, driepunter Santa Clara voor 83-80 en halfcourt buzzer-beater Kentucky voor 83-83 en overtime. Kijk en geniet hieronder vooral zelf.

NEDERLANDERS

De twee Nederlanders in het toernooi zijn door naar de tweede ronde, zoals ook verwacht werd. PF/C Rienk Mast won met Nebraska met speels gemak van Troy (76-47) en scoorde zelf elf punten met zes rebounds en zeven assists. Ook voor F Dwayne Aristode van Arizona bleek het een einvoudige eerste ronde te zijn. LIU Brooklyn werd met 92-58 verslagen, waarbij Aristode vijftien minuten speelde en vier punten en vier assists noteerde.

Nebraska speelt tegen Vanderbilt in de nacht van zaterdag op zondag om 01:45 uur (Nederlandse tijd), terwijl Arizona tegen Utah State speelt in de nacht van zondag op maandag om 00:50 uur (Nederlandse tijd).

Foto: Dilip Vishwanat / NCAA Photos via Getty Images

NHL Power Play Friday: slecht nieuws in Edmonton, spanning loopt op in het oosten en Burns passeert Orr

0

Het reguliere seizoen nadert z’n ontknoping en wat een ontknoping staat ons te wachten! Zowel in de Eastern Conference als de Western Conference is het nog altijd ongemeen spannend en bij SportAmerika houden we je natuurlijk op de hoogte van alle ontwikkelingen!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

EASTERN CONFERENCE

BLUE JACKETS SLUIPEN RICHTING TOETJE

Rick Bowness is op zijn oude dag – met alle respect gesproken natuurlijk – bezig aan een kunststukje van formaat. Bij zijn aantreden in januari bungelden de Blue Jackets helemaal onderaan in de Eastern Conference. Met nog een maand te gaan in het reguliere seizoen zijn zij de jager en teams als Boston, Detroit, Montreal en de Islanders hun prooi. Aan de hand van hun 71-jarige coach heeft Columbus ten opzichte van die teams het momentum te pakken. En, ook niet onbelangrijk, zij hebben nog een hoop wedstrijden tegen directe concurrenten. Al treffen ze die in de meeste gevallen wel uit.

Donderdag troffen ze in New York Rangers geen directe concurrent. Voor de Blue Jackets maakte dit geen verschil, want voor hen tellen alle punten. Aan de hand van een uitstekende Adam Fantilli hield Columbus de 2 punten eenvoudig in eigen huis. De uitgespeelde Rangers werden eenvoudig met 6-3 opzij gezet en Fantilli was verantwoordelijk voor twee van die goals. Columbus won hiermee voor de derde keer op rij. Aan het einde van die avond bleek hoe belangrijk deze punten waren. De andere uitslagen vielen behoorlijk gunstig uit voor de Jackets en voor het eerst in lange tijd vond Columbus zichzelf terug op een plek die recht geeft op de play-offs.

BRADY TKACHUK PIJNIGT ISLES, SCHAEFER SCHRIJFT HISTORIE

Eén van die uitslagen die gunstig uitpakte voor Columbus was die in Ottawa. Daar ontvingen de Senators het New York Islanders van coach Patrick Roy. De Isles begonnen deze dag als de nummer drie in de Metropolitan Division met 83 punten en daarmee 2 punten meer dan bijvoorbeeld Columbus. In de Senators troffen ze een tegenstander in vorm. Na de olympische break verliest Ottawa nauwelijks en heel, heel stiekem durven ze nog naar de play-offs te kijken.

Tegen de Islanders kwamen ze tot twee keer toe terug van een achterstand. Zowel in de tweede als derde periode scoorden de Isles betrekkelijk vroeg, maar telkens hadden de Sens hun antwoord paraat. Met nog slechts 11 tellen op de klok deed Brady Tkachuk niet alleen Ottawa een groot plezier, maar ook veel andere teams in de Eastern Conference. Zijn GWG schonk de Senators 2 belangrijke punten en hield de Islanders dus op die 83 punten. Het gevolg van dit alles was dat New York opeens overal buiten viel na deze speeldag, Columbus derde stond in de divisie en Ottawa de wildcards tot op 4 punten naderde.

Matthew Schaefer herschreef in die wedstrijd tegen de Senators maar weer eens de geschiedenisboeken. Hij was het die de score opende en met die treffer bracht de jonge blueliner zijn puntentotaal op 50. Met zijn 18 jaar en 195 dagen is de Islanders-rookie daarmee de jongste verdediger ooit die deze mijlpaal bereikte. Het oude record stond op naam van Phil Housley. In 1983 was de toenmalige Sabres-verdediger 18 jaar en 354 dagen oud toen hij de 50 punten aantikte. Overigens hebben we met Housley en Schaefer ook de enige twee blueliners in de NHL-historie te pakken die als 18-jarigen al 50 punten noteerden.

DUUR FOUTJE MATHESON

Met nog een maand te gaan in het reguliere seizoen is het nog altijd ontzettend spannend in de Eastern Conference. Buffalo, Tampa Bay en Carolina vullen we met potlood al in wat betreft de play-offs, maar voor de overige vijf plekken komen nog een hoop teams in aanmerking. Twee van die teams stonden donderdag in Detroit tegenover elkaar. Thuisploeg Detroit Red Wings stond op 82 punten en ontving Montreal Canadiens, dat op 84 punten stond. De bezoekers konden dus een mooi gaatje slaan en zouden zelfs prima kunnen leven met een puntje.

Dat puntje zat er ook zeker in voor de Habs. Nadat Juraj Slafkovsky met zijn 25e van dit seizoen Montreal op voorsprong zette in de tweede periode zorgde J.T. Compher al vroeg in de derde voor balans. Beide teams zagen het belang van een resultaat wel in en speelden meer om niet te verliezen dan om te winnen. Helaas voor de Canadiens gooide een eigen speler dit plan in de war. Diep in de derde periode verloor de ervaren Mike Matheson de controle over de puck. Met Alex DeBrincat in de buurt is dat vragen om moeilijkheden en die bleven niet uit. DeBrincat was meedogenloos en plaveide de weg naar een 3-1 overwinning voor de Wings.

Aangezien Boston in eigen huis de Jets klopte, stonden na dit duel zowel Montreal, Detroit als Boston op 84 punten in de Atlantic Division. Montreal heeft ten opzichte van de andere twee het voordeel dat ’t een wedstrijd minder gespeeld heeft, maar de Habs hebben ook nog een relatief zwaar programma. Misstappen zijn al uit den boze voor deze teams, maar inmiddels moeten ze ook rekening houden met de Senators (79 punten) en zelfs de Philadelphia Flyers (78 punten).

EISERMAN TEKENT BIJ ISLES

Twee jaar geleden werd Cole Eiserman gezien als de toekomst van de New York Islanders. De franchise zat chronisch verlegen om scorend vermogen en de jonge goalgetter was hét antwoord. Inmiddels zijn we twee drafts verder en ligt de toekomst van deze franchise toch echt in handen van Matthew Schaefer. Echter komt het moment wel dichterbij dat de belangrijkste kandidaat voor de Calder Trophy hulp van Eiserman krijgt. Deze week zette de 19-jarige aanvaller zijn handtekening onder zijn entry-level contract en zal hij zich bij de Bridgeport Islanders in de AHL voegen. Dit ELC heeft een duur van drie seizoenen. In het geval van Eiserman gaat deze komend seizoen in.

Eiserman was in zijn tijd bij het US National Development Program een ware doelpuntenmachine getuige zijn 83 goals in 81 wedstrijden in 2023-2024. Defensief schortte er hier en daar nog wat aan, waardoor hij “slechts” als twintigste gekozen werd in de draft van 2024. De Islanders gaven Eiserman alle tijd om zich te ontwikkelen. Dit gebeurde in de NCAA bij Boston University, waar hij min of meer de opvolger was van Sharks-fenomeen Macklin Celebrini, die al na één jaar NCAA de sprong naar de NHL waagde.

Hoewel Boston als team de laatste jaren niet geweldig draaide, ontwikkelde Eiserman zich wel. Die lijn mag de aanvaller de komende weken doortrekken in de American Hockey League. De hoofdmacht kan hun groeibriljant daar nog wat beter in het oog houden. Een andere groeibriljant, te weten Kashwan Aitcheson, ondertekende deze week ook zijn ELC. De 19-jarige verdediger heeft met 70 punten in 55 wedstrijden een uitstekend seizoen in de OHL bij de Barrie Colts en werd vorig jaar als zeventiende gedraft door de Isles.

CROSBY ALS VANOUDS

Het laatste beeld dat we van Sidney Crosby zagen, was in die kwartfinale van de Olympische Spelen. Hij werd door de Tsjech Radko Gudas – waar kennen we die ook weer van – vakkundig uit de wedstrijd gebeukt met als gevolg dat Crosby de laatste twee wedstrijden moest missen. Ook de Pittsburgh Penguins moesten hun captain even missen. Gelukkig voor hen was de schade te overzien en maakt Crosby net op tijd zijn rentree. Nog altijd kan het seizoen van Pittsburgh alle kanten op, maar met hun belangrijkste speler terug op het ijs wordt de kans op de play-offs weer net wat groter.

Woensdag stond de Penguins-captain weer tussen zijn troepen op het ijs in de moeilijke uitwedstrijd tegen de Hurricanes. Crosby had precies een halve wedstrijd nodig om van zich te laten horen. Na tien minuten in de tweede periode tekende de grootheid namelijk voor de 1-1. Diep in de derde periode zou er ook nog een assist volgen op de goal van Erik Karlsson. Dit spektakelstuk tussen de nummers 1 en 2 in de Metropolitan eindigde na 60 minuten in 5-5. Beide teams leken zich in OT al te verzoeken met een shoot-out, maar daar zat blueliner Sean Walker niet op te wachten. Met zijn zevende van deze jaargang schoot hij Carolina naar een 6-5 zege.

COLE HUTSON BELEEFT DROOMDEBUUT

We zijn inmiddels bekend met de drie broertjes Hughes. Luke doet het aardig in New Jersey, Quinn is een fenomeen in Minnesota en Jack is de nieuwe nationale held in de VS na zijn gouden treffer. In hun kielzog timmeren de broertjes Hutson ook al aardig aan de weg. Lane is op jonge leeftijd al geweldig op de blauwe lijn in Montreal, Quinn hoopt op meer kansen in Edmonton en sinds deze week maakt Cole Hutson het drietal in de NHL compleet. Eerst tekende de 19-jarige zijn ELC in Washington en vervolgens mocht hij al debuteren voor de hoofdmacht.

Het werd een fantastische week voor de jongste van de drie Hutson-broertjes. Een week die begon met een teleurstelling omdat hij met Boston University uitgeschakeld werd. Een teleurstelling die razendsnel weggespoeld werd. Eerst dus door dat contract bij de Capitals, dat hem in 2024 in de tweede ronde van de draft oppikte. Vervolgens door het debuut in de thuiswedstrijd tegen de Ottawa Senators. En als kers op die heerlijke taart pikte Hutson ook nog even zijn eerste NHL-goal mee.

Bij een 2-1 achterstand in de derde periode moest Ottawa, naarstig op zoek naar punten, alles of niets gaan spelen. Aliaksei Protas profiteerde als eerste met een empty-netter 92 seconden voor tijd. Een minuut je later was het doel van de Senators nog steeds leeg en kon Cole Hutson, op de powerplay, zijn eerste NHL-goal afvinken. In navolging van Lane en Quinn heeft nu ook Cole dus al zijn eerste treffer te pakken. Ook van hem wordt veel verwacht bij de Capitals en voor advies kan hij altijd bij de huidige Rookie of the Year terecht. Lane zal ‘m dat ongetwijfeld geven.

AM34 KAN ZICHT RICHTEN OP VOORBEREIDING

Vorige week kwam er door toedoen van Radko Gudas veel te vroeg een einde aan het seizoen van Auston Matthews. Inmiddels is de onfortuinlijke Leafs-captain geopereerd en kan de revalidatie beginnen. De club maakte donderdag bekend dat Matthews met succes is geholpen aan zijn zware knieblessure. Voor het herstel van deze operatie aan de binnenband staat zo’n twaalf weken, waardoor Auston Matthews volledig hersteld is als de Maple Leafs beginnen met de voorbereiding op het nieuwe seizoen.

De toekomst zal moeten uitwijzen of Matthews, die nog een contract heeft tot medio 2027, tegen die tijd nog speler van Toronto is. De club begon als contender aan dit seizoen en stevent nu af op een hoge draft pick. Het is dan ook niet uit te sluiten dat de bezem door de organisatie gaat deze zomer.


WESTERN CONFERENCE

OILERS VERDER ZONDER DRAISAITL

Met de hit op zich was niks mis. De gevolgen van die beuk van Ozzy Wiesblatt laten echter de sporen wel na in Edmonton. Afgelopen zondag wonnen de Oilers thuis met 3-1 van Wiesblatt en de Predators. Helaas voor Edmonton viel Leon Draisaitl uit in dat duel. Hij leek een heupblessure op te lopen nadat tegenstander Wiesblatt hem tegen de boarding checkte. Twee dagen na die onfortuinlijke hit meldden de Oilers dat voor de Duitser het reguliere seizoen er vrijwel zeker al op zit. Over de play-offs werd niets gezegd.

Vreemd is dat niet. Het is zeker geen uitgemaakte zaak dat de Oilers “gewoon” weer van de partij zijn in het postseason. Een paar uur na die aankondiging over Draisaitl bewees Edmonton zichzelf wel een hele goede dienst. In eigen huis werd met 5-3 van concurrent San Jose gewonnen, dat daardoor op 7 punten van de Oilers kwam te staan. Met drie wedstrijden minder gespeeld, dat wel.

Het tweede duel zonder hun Duitse ster verliep donderdag een stuk minder voorspoedig. In Edmonton gingen de Florida Panthers er met een afgetekende 4-0 overwinning vandoor. De concurrentie in de Pacific liet na om te profiteren. Vegas legde het in eigen huis met 0-4 af tegen Utah, Seattle verloor in Nashville van de Predators, LA was niet opgewassen tegen de Flyers en de Sharks gingen thuis met 0-5 onderuit tegen Buffalo. Voor de Sabres was dat overigens hun tweede shutout op rij nadat ze eerder deze week Vegas al met 0-2 versloegen.

ZACHARY L’HEUREUX LANGER AAN BOORD IN NASHVILLE

Het seizoen van Nashville Predators gaat (bijna oud en vertrouwd) weer alle kanten op. Na een abominabel seizoen 2024 – 2025 was het de geelhemden uit Tennessee alles aan gelegen om dit seizoen weer spijkers met koppen te slaan. In tegenstelling tot het vorige seizoen doet de ploeg van head coach Andrew Brunette ditmaal nog steeds mee in de strijd om de play-off plaatsen.

Desondanks ging de start van de 2025 – 2026 campagne andermaal niet van een leien dakje. Steven Stamkos kwakkelde in de beginmaanden behoorlijk, maar heeft sinds december de wind weer flink in de zeilen. In de tussentijd kondigde Barry Trotz aan dat hij na dit seizoen met pensioen wilt gaan en knikten de knieën van Brunette eveneens regelmatig met de lakende prestaties. Spoelen we de tijd door naar maart 2026, lijkt er plotsklap wat rust in de tent bij de geelhemden. Tijdens de Trade Deadline namen de Predators weliswaar afscheid van onder meer Michael McCarron, Cole Smith, Nick Blankenburg en Michael Bunting, maar hangt Nashville met boven .500 ijshockey nog altijd aan het play-off wagonnetje.  

Afgelopen week bondt Barry Trotz een van de jonge prospects langer aan de franchise. Zachary L’Heureux was Nashville haar first-round pick in de Entry Draft van 2021 en was afgelopen seizoen op sommige momenten een van de weinige lichtpunten bij de Predators. Hoewel er rondom zijn persoon wat disciplinaire zaken speelden – onder meer schorsingen in de QMJHL en de AHL – groeide L’Heureux in korte tijd uit tot een fan-favorite in Nashville. Op de bottom-six legt de winger veel fysiek in zijn spel en is hij een plaaggeest op de forecheck, samen met lijngenoten Erik Haula en Reid Schaefer. Reden genoeg voor het Front Office een vernieuwd tweejarig contract (2x $875K) onder de neus van de Canadees te schuiven.

RYAN JOHANSEN ZWAAIT DEFINITIEF AF

Tegelijkertijd met het contractnieuws van L’Heureux, kondigde Ryan Johansen (nu dan officieel) zijn ijshockeypensioen aan. De 33-jarige Canadees werd in 2010 als vierde overall gedraft door Columbus Blue Jackets, maar belandde uiteindelijk in 2016 in een 1 v 1 trade met Seth Jones in Nashville. Onder de vleugels van onder meer Peter Laviolette groeide de forward uit tot een zekere en gewaardeerde kracht in Tennessee en eindigde Johansen als zesde all-time op de topscoorderslijst.

In zijn laatste seizoen Nashville kreeg Johansen te kampen met een serieuze blessure aan zijn rechterbeen, na een diepe snee van de schaats van Quinn Hughes. Aan het einde van zijn revalidatie werd de forward naar Colorado Avalanche getrade, maar werd hij nimmer meer de oude. Via Philadelphia Flyers belandde de Canadees op waivers tijdens de Trade Deadline van 2024 maar keerde nimmer terug op het ijs.

BRENT BURNS PASSEERT BOBBY ORR

Colorado Avalanche is bezig aan een memorabel seizoen. De ploeg van head coach Jared Bednar staat nog altijd aan kop in de NHL en staat aan de vooravond van de 100-punten grens. Waar de aandacht (haast logischerwijs) naar onder meer Cale Makar en Nathan MacKinnon uitgaat, zetten we in deze Powerplay Friday teamgenoot Brent Burns in het zonnetje.

Afgelopen maandag tegen Pittsburgh Penguins noteerde de 41-jarige Canadees het 271e doelpunt uit zijn carrière en passeerde daarmee Bobby Orr op de all-time topscorerslijst voor blue-liners. In de eerste periode versloeg Burns met een uitstekend schot Arturs Silovs en passeerde daarmee Orr. Grappig detail: Burns had hier bijna duizend wedstrijden meer voor nodig (1563 ten opzichte van 657). De volgende op de all-time lijst is Larry Murphy, die er 288 achter zijn naam heeft staan.

De first-round pick van Minnesota Wild uit de beroemde 2003 Entry Draft is bezig aan zijn 22e seizoen in de NHL. Na een Norris Trophy winst in 2017 ontbreekt er nog maar één echte prijs: de Stanley Cup.

POINT STREAK DALLAS TEN EINDE

Het heeft even geduurd, maar de puntenreeks van Dallas Stars is nu dan echt ten einde. De ploeg van head coach Glen Gulutzan verloor in eigen huis van Utah Mammoth (3-6, red.) en zag na vijftien opeenvolgende wedstrijden de streak ten einde komen. Voor Dallas betekende het haar eerste reguliere nederlaag sinds 22 januari, waarna de Stars lights out waren met een 14-0-1 record tot gevolg. Waar Colorado met 98 punten de NHL aanvoert is Dallas met een totaal van 96 punten een keurige tweede. De vorige reeks kwam tot stand in de welbekend legendarische campagne 1998 – 1999, waarna de Stars uiteindelijk de Stanley Cup aan haar palmares mochten toevoegen.

Voor Utah Mammoth kwam de overwinning overigens op exact het juiste moment.  De divisiegenoot zat in een lichte dip met vier nederlagen op een rij, maar heeft na (uitstekende) overwinningen op Dallas en Vegas Golden Knights het momentum weer aan haar kant. Het gat met de naaste wildcard-achtervolgers bedraagt op dit moment zeven punten en heeft het bovendien als enige wildcard-contender een positief goal differential.

WORLD CUP OF HOCKEY 2028 NAAR ALBERTA…EN PRAAG

In 2016 stampte de NHL wat geforceerd een internationaal toernooi uit de grond. Dit werd destijds de World Cup of Hockey gedoopt, maar écht serieus kon dat niet genomen worden. Gespeeld in september werd het een soort van voorbereidingstoernooi met gebruikelijke namen als Canada, VS, Finland, Zweden, Tsjechië en Rusland. Toen nog wel. Minder gebruikelijk was de deelname van Team Noord-Amerika, met NHL-talenten van 23 jaar en jonger en Team Europa, met spelers uit bijvoorbeeld Duitsland, Zwitserland, Noorwegen, Frankrijk, Slowakije en Slovenië. De Canadezen wonnen dat toernooi destijds, maar een vervolg kreeg het niet. Nóg niet…

Blijkbaar heeft de NHL de smaak te pakken als het gaat om internationale toernooien. De 4Nations in 2025 waren een groot succes en de Winterspelen vorige maand lokten nog meer mensen naar deze mooie sport. Over twee jaar staat het volgende “best-on-best” alweer op het programma. De World Cup of Hockey wordt dit keer serieuzer aangepakt en lijkt een beetje op de World Baseball Classic bij het honkbal. Het toernooi, met acht landen, vervangt in 2028 de All-Star Game en de groepswedstrijden van de twee poules worden afgewerkt in Praag en Calgary. De halve finales en de finale worden gespeeld in Edmonton.

Het toernooi – met dus een grote (volledige?) afvaardiging van de NHL – wordt gespeeld in februari 2028. Vooralsnog zijn alleen gastlanden Tsjechië en Canada zeker van hun plek, maar logischerwijs zullen ze zich in de VS ook geen zorgen maken over deelname. Zweden, Finland en Tsjechië lijken ook zekerheidjes. Hoe de laatste plekken worden ingevuld, is nog onduidelijk. De NHL zette de deur voor Rusland bijvoorbeeld al eens op een kier, maar wat de Europese landen betreft wordt die deur keihard dichtgegooid. Vanuit Europa kwam namelijk al de waarschuwing dat zij afhaken als Rusland toegelaten wordt.

GM-MEETINGS IN FLORIDA

Afgelopen week was het weer tijd voor de GM-meetings in Florida. Drie dagen lang konden alle 32 General Managers met elkaar om tafel om de stand van zaken in de NHL te bespreken en gedachten met elkaar uit te wisselen over zaken in de (nabije) toekomst.

Hoewel er een hoop is besproken, is het voor de neutrale fan toch vooral een teleurstellend samenzijn geweest. Een van de hoofdthema’s tijdens de Meetings was (logischerwijs) het huidige play-off systeem, dat bij de trouwe ijshockeyvolgers de laatste jaren op steeds meer weerstand kan rekenen. Het hedendaagse play-off format is welbekend, maar het oude ‘1-8’ principe lijkt steeds meer steun te krijgen onder de fans.

Gary Bettman gaf in gesprek met ESPN echter aan dat er op korte termijn geen verandering zal plaatsvinden, niet in de eerste plaats vanwege het feit het publiek veel spektakel krijgt voorgeschoteld. Desondanks blijft het ietwat ‘krom’ dat van de drie beste NHL-teams op dit moment (Colorado, Dallas en Minnesota) er al twee binnen twee rondes klaar zijn.

De echte hoofdlijnen van de meetings zijn nog niet gepubliceerd, maar onder meer de play-off cap, de coach challenges en het mogelijk deelnemen van Rusland aan de World Cup of Hockey stonden op de agenda. Zodra er meer over de afspraken wordt gepubliceerd, diepen we dit uiteraard wat verder uit.

Cover photo: Perry Nelson

NHL Highlights: Anze Kopitar passeert Dionne, Stars evenaren franchiserecord en nog veel meer!

0

We hebben een weekend achter de rug waarin in Dallas een franchiserecord geëvenaard werd en bij de Kings een all-time record sneuvelde. Anze Kopitar weet nu al dat hij na dit seizoen afscheid neemt als all-time topscorer van de Kings en dus verdient hij bij ons de titel Player of the Week. Daarnaast duiken we in deze Highlights ook dieper in de strijd om de postseason-tickets.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

HIGHLIGHTS

ROBERT THOMAS vs EDMONTON OILERS

Het ging de laatste weken veel en vaak over Robert Thomas. Vooral in geruchten richting de trade deadline. Toen die eenmaal gesloten was, vond de centre zichzelf nog altijd terug in St. Louis. Een plek waar hij ’t uitstekend naar zijn zin heeft en dat is de laatste weken mede te danken aan de voortreffelijke prestaties. Afgelopen donderdag beleefden de Blues al een fijne avond in Raleigh. Daar werd met 3-1 gewonnen van de Hurricanes. Een dag later troffen ze opnieuw een topteam, maar nu voor eigen publiek.

De Edmonton Oilers hadden vrijdag iets goed te maken, want zij hadden 24 uur eerder immers een pak slaag (7-2) in Dallas gekregen. Connor McDavid en de zijnen leken die nare smaak inderdaad weg te spoelen. Mede dankzij de 398e goal in de carriere van McDavid namen de bezoekers een 2-0 voorsprong. Een comfortabele voorsprong, want de Blues konden niet echt een vuist maken. Tot de derde periode. Opeens schoten Pius Suter en Cam Fowler de thuisploeg langszij. In OT hield Joel Hofer zijn Blues – zoals de gehele wedstrijd – op de been. Zijn beloning kwam 9 seconden voor tijd. De veelbesproken Robert Thomas besloot het maar eens te proberen en zijn schot liet Connor Ingram kansloos.

Door die 3-2 OTW mag St. Louis, dat na de olympische break ontketend is, nog stiekem hopen op de play-offs. Edmonton moest dus met 1 puntje genoegen nemen en in de spannende race in het westen was dat voor hen eigenlijk te weinig. De Blues konden deze belangrijke overwinning geen goed vervolg geven. Zondag gingen zij met 3-2 de bietenbrug op in Winnipeg, waardoor de Jets opeens ook weer mogen denken aan het postseason. Die hadden namelijk een uitstekend weekend nadat ze zaterdag al de Colorado Avalanche klopten.

THOMAS CHABOT vs ANAHEIM DUCKS

Voor ons gevoel hebben we dit seizoen al een paar keer afscheid genomen van de Ottawa Senators als kandidaat voor de play-offs. En telkens bewijzen ze ons ongelijk. De Sens hadden 9 van hun laatste 13 wedstrijden gewonnen. Zaterdag troffen ze in de Anaheim Ducks een team dat zomaar aangeschoten wild kon zijn. Niet omdat de Ducks zo beroerd speelden, maar omdat zij het voorlopig zonder hun geschorste captain moeten doen. Veelpleger Radko Gudas kwam er met vijf wedstrijden nog genadig vanaf na zijn smerige hit op de knieën van Auston Matthews, maar in de strijd om de divisietitel én de play-offs komt het de Ducks bepaald niet gelegen.

Tegen de Senators in vorm wisten de Ducks niet te imponeren. Anaheim kreeg wel kansjes, maar het was toch vooral thuisploeg Ottawa dat de lakens uitdeelde. In de tweede periode werd dat beloond met een goal van Michael Amadio en een curieuze treffer van Thomas Chabot. Er zijn arbiters die deze zouden afkeurden vanwege goalie interference van Tim Stutlze, maar de arbitrage van dienst was dit keer in een goede bui. Met die goal van Chabot was ook de eindstand van 2-0 al bereikt en vormen deze Senators steeds meer een bedreiging voor de teams boven hen in de stand.

Ottawa heeft wat geluk nodig om die stap richting play-offs te maken en dat geluk hadden ze zondag zeker. Zij versloegen de Sharks thuis met 7-4, maar met name Drake Batherson had over mazzel niks te klagen. Hij kreeg 2 goals achter zijn naam waar hij eigenlijk part nog deel aan had. Zijn eerste werd door Sharks-verdediger Mario Ferraro in het eigen doel gewerkt. Bij zijn tweede stond Batherson min of meer in de weg op een schot van Artem Zub. Hij klopte zo goalie Laurent Brossoit, die na twee jaar blessureleed zijn rentree in de NHL maakte.

JORDAN MARTINOOK vs TAMPA BAY LIGHTNING

De topper in de Eastern Conference werd zaterdag een prooi voor de bezoekende Carolina Hurricanes. Met nederlagen in zes van de voorgaande acht wedstrijden konden de Lightning wel een succesje gebruiken, maar met goals van Andrei Svechnikov en Sebastian Aho wensten de Canes daar niet aan mee te werken. Diep in de tweede periode had de thuisploeg slechts 81 tellen nodig om de bordjes weer in evenwicht te hangen. Yanni Gourde en vooral Charle-Edouard D’Astous komen we niet heel regelmatig tegen op het scoreformulier, maar dit keer dus wel.

De modus operandi van Carolina is om zoveel mogelijk pucks richting de vijandelijke goal te smijten. Een werkwijze die vaak succesvol is en zo ook in Tampa Bay. Halverwege de derde periode brak Jordan Martinook de impasse met zijn negende van ’t seizoen. Anderhalve minuut voor tijd gaf de empty-netter van Logan Stankoven de Canes nog wat meer lucht. Zij boekten de negende overwinning in de laatste twaalf duels en denderen door richting de vierde divisietitel in de laatste zes seizoenen.

CHARLIE MCAVOY vs WASHINGTON CAPITALS

In onze Power Play Friday kon je lezen hoe er donderdag een einde kwam aan serie van dertien thuiswedstrijden waarin de Boston Bruins niet één keer verloren. Twee dagen later gebeurde iets soortgelijks opnieuw. Dit keer viel het echter positief uit voor de B’s. Zeven uitwedstrijden op rij wisten de Bruins niet te winnen, maar in Washington was het eindelijk weer eens raak. Al moesten ze daar wel veel geduld voor hebben. Heel. Veel. Geduld.

Charlie McAvoy is na de olympische break de beste speler van Boston. Ook deze zaterdagavond in de Amerikaanse hoofdstad onderstreepte de blueliner dit nog maar eens met twee goals. Aangezien de Capitals óók twee keer het net vonden, moest een shoot-out beslissen over wie de 2 punten kreeg. En dat had nogal wat voeten in de aarde. Acht rondes, dus zestien spelers, werd er niet gescoord. In de negende ronde miste Aliaksei Protas al namens de thuisploeg. Fraser Minten kon zo de heldenrol op zich nemen en de fans eindelijk huiswaarts sturen. De 21-jarige centre had nog niet veel ervaring met deze situatie, maar dat bleek ook helemaal niet nodig. Zijn goal schonk Boston de 3-2 SOW en 2 hele belangrijke punten in de strijd om dat postseason.

ALEX TUCH vs TORONTO MAPLE LEAFS

Met winst op de Anaheim Ducks rekenden de Maple Leafs vorige week af met hun 8-game losing streak. Na afloop ging het echter vooral om die smerige hit van Radko Gudas aan het adres van Auston Matthews. De uitgestoken knie van de Ducks-captain beëindigde ’t seizoen van de Leafs-captain en dus moet het toch al dolende Toronto verder zonder hun beste speler. Eerlijk is eerlijk, dat ging het in Buffalo best aardig af. Aanvallend werd er niet heel veel vernomen van de Leafs, maar dankzij treffers van Dakota Joshua en Max Domi bleven ze wel in de wedstrijd.

Met de vorm waarin de Sabres momenteel steken, moest er eigenlijk gewonnen worden van dit Toronto. Het overwicht was er ook wel degelijk, maar met 31 saves op 33 SOG bleek Joseph Woll een behoorlijk sta-in-de-weg. Pas in de noodzakelijke SO stelden de Sabres vragen waarop de Leafs-goalie zijn antwoord schuldig moest blijven. Jack Quinn, die ook in de reguliere speeltijd al trefzeker was, en Alex Tuch scoorden namens de Sabres en hielden Buffalo daarmee op koers voor de eerste divisietitel sinds 2010.

Toronto kreeg het aardig voor de kiezen dit weekend, maar manoeuvreerde zich bewonderenswaardig goed daar doorheen. Een puntje tegen Buffalo en zelfs een 4-2 overwinning op de Wild in Minnesota, daar kun je gerust mee thuiskomen. In die laatste wedstrijd was Benoit-Olivier Groulx de grote man bij de Leafs. De 26-jarige Fransman is nog geen bekend gezicht in de NHL, maar als hij vaker twee keer scoort tegen een dusdanig sterke tegenstander dan gaan de Leafs er nog veel plezier van hebben.

MACKLIN CELEBRINI vs MONTREAL CANADIENS

Als je deze twee teams ziet, dan is de toekomst van de NHL in goede handen. Wanneer het iconische Hockey Night In Canada dit zegt, wie zijn wij dan om het tegen te spreken. Anderhalve week geleden maakten de Sharks en Canadiens er in San Jose al een waar spektakelstuk van, dat toen met 7-5 naar de thuisploeg ging. De zaterdagavond in Montreal leverde minder goals, maar wel weer vuurwerk op. Cole Caufield, met zijn 38e van het seizoen, en Nick Suzuki scoorden namens de thuisploeg. De ware ster van deze show speelde alleen in het wit van de tegenstander.

Sinds de Olympische Spelen weet de hele wereld van het bestaan van Macklin Celebrini. De tiener werd in Montreal uitgefloten en kan dat alleen maar als compliment beschouwen. Hij was namelijk een ware plaag voor de Canadiens met 2 goals en een assist op een wat curieuze treffer van Collin Graf. Die laatste is overigens één van de unsung hero’s in San Jose, dat voor de tweede keer in elf dagen won van de Canadiens: 4-2.

Zo’n 24 uur na deze nederlaag moesten de Canadiens opnieuw buigen voor een team uit de Pacific. Na de Sharks op zaterdag bleken op zondag namelijk ook de Ducks te sterk. Leo Carlsson was met 2 goals belangrijk voor Anaheim, maar in de slotminuten was het Cutter Gauthier die de winnende 4-3 achter Jacob Fowler deponeerde. Montreal blijft ondanks deze nederlagen nog derde in de Atlantic, maar kan zich eigenlijk geen misstappen meer permitteren. Boston en Detroit hebben maar 2 punten minder en Columbus zit ook op het vinkentouw.

THOMAS HARLEY vs DETROIT RED WINGS

Ongetwijfeld hielden de Stars en Red Wings voor aanvang van hun duel het scorebord in de gaten. Dallas zag hoe concurrenten Minnesota (2-4 van de Rangers) en Colorado (1-3 in Winnipeg) verloren. Naast een evenaring van het franchiserecord konden de Stars dus ook nog uitstekende zaken doen in de Central Division. Op hun beurt had Detroit concurrenten als Boston en Columbus (SOW in Philadelphia) al zien winnen, maar Montreal zien verliezen. De Wings konden dus ook zaken doen, maar dat moest dan wel gebeuren tegen hét team in vorm. Dallas had al veertien wedstrijden op rij minimaal een punt gepakt en de vijftiende betekende de evenaring van ’t franchiserecord uit de late jaren negentig.

Goals van Wyatt Johnston en Michael Bunting leken de Stars een eenvoudige avond te bezorgen. Veel te duchten hadden ze niet van de Wings, maar een lucky goal van Simon Edvinsson bracht daar verandering in. Bij Detroit gingen ze geloven in een goed resultaat. Niet ten onrechte, want vier minuten voor tijd was daar de gelijkmaker van Lucas Raymond. Met die 2-2 na zestig minuten hadden de Stars hun point streak al verlengd, maar een nederlaag zou toch zuur smaken gezien de verhoudingen eerder. Gelukkig voor Dallas is daar dan altijd nog Thomas Harley. De blueliner is veel minder productief dan voorgaande jaren, maar zijn zesde van dit seizoen hielp de Stars wel aan de 3-2 overwinning.

NOEL ACCIARI vs UTAH MAMMOTH

De uitwedstrijd in Salt Lake City was voor Pittsburgh Penguins hun laatste zonder de geschorste Evgeni Malkin. Die rentree kon ook niet snel genoeg komen voor de Penguins. Door vijf nederlagen in de laatste zes wedstrijden zag Pittsburgh de concurrentie in de Eastern Conference met rasse schreden naderen. Hoewel de ploeg van Dan Muse er goed voorstaat in de Metropolitan is het gat met de achtervolgers te verwaarlozen. Het helpt dan niet als je binnen acht minuten al twee goals om je oren krijgt van de bijzonder effectieve Dylan Guenther. Met 8 goals in de tien wedstrijden na de olympische break heeft de jonge winger het aardig op z’n heupen.

Pas laat in de tweede periode toonden de Penguins tekenen van herstel. Anthony Mantha en Thomas Novak schoten de bezoekers langszij en Bryan Rust – met ook alweer zijn 24e – zette Pittsburgh zelfs op voorsprong. Een zeldzame treffer van de 37-jarige Ian Cole bracht ’t evenwicht terug, maar niet voor lang. Noel Acciari hielp de Penguins met zijn achtste van deze jaargang aan 2 hele belangrijke punten: 4-3. Hun 81 punten in de divisie zijn er namelijk nog maar 2 meer dan Columbus, dat zich na de wedstrijden van zaterdag 1 puntje buiten de postseason-plekken bevond.


PLAYER OF THE WEEK

ANZE KOPITAR (LOS ANGELES KINGS)

Anze Kopitar is bezig aan zijn laatste maanden in de National Hockey League. De Sloveense superster van de LA Kings vindt het na twintig seizoenen mooi geweest en het is geen geheim dat zowel de club als de league hem zal missen. De 38-jarige Kopitar is één van de beste centres van zijn generatie en één van de allerbeste spelers in de historie van de LA Kings. Voor zover dit nog nodig was, werd dit afgelopen weekend nog maar weer eens onderstreept.

De Kings openden het weekend op Long Island met een belangrijke 3-2 overwinning. Kopitar was in die wedstrijd goed voor de tweede goal van zijn club. Een belangrijke treffer, maar ook eentje die hem op de drempel van historie bracht. Hall of Famer Marcel Dionne verzamelde in zijn 12 jaar in Los Angeles 1307 punten. Daarmee was de viervoudig All Star lang all-time topscorer van deze franchise. Onbedreigd topscorer mogen we wel zeggen. Luc Robitaille speelde in LA toch ook een aardig palmares bij elkaar, maar zijn teller stokte na veertien seizoenen en 1077 wedstrijden bij 1154 punten.

NIETS DAN RESPECT

In de tweede wedstrijd van de back-to-back dit weekend ging dat record van Dionne, dat stond sinds eind februari 1987, er dan eindelijk aan. Tegen de New Jersey Devils was Anze Kopitar twee keer trefzeker. Daarmee zette de Sloveense allrounder zich op 1308 punten. Eentje meer dus dan Marcel Dionne. Daarmee heeft Anze Kopitar nu naast ’t franchiserecord van de meeste aantal wedstrijden ook het clubrecord wat betreft puntenaantal in handen. Een record dat waarschijnlijk nog wel even staat. Van de nu actieve Kings heeft Drew Doughty 703 punten, maar de man is al 36. Adrian Kempe heeft nog wel even te gaan, maar moet flink benen maken wil hij Kopitar bedreigen. De 29-jarige Zweed staat op 459 punten voor de club.

Het is overigens ook geen geheim dat Kopitar een geliefde speler is in de NHL. Ook dit werd afgelopen weekend eens te meer duidelijk. Zowel de Islanders als Devils weten dat het waarschijnlijk de laatste keer was dat ze Anze Kopitar als tegenstander hadden en beide franchises gaven de Sloveense grootheid een passend eerbetoon. Overigens waren die 2 goals van Kopitar in New Jersey niet genoeg voor 2 punten. De Devils wonnen met 6-4 en kijken we naar de andere uitslagen van dit weekend, dan bewezen de Kings zich bepaald geen goede dienst met oog op de play-offs.


GOALIE OF THE WEEK

JAKE OETTINGER (DALLAS STARS)

De Dallas Stars pakten 29 punten in hun laatste vijftien wedstrijden. Veertien keer werd er gewonnen en alleen de Colorado Avalanche wist hen te temmen. Al hadden die daar wel een shoot-out voor nodig. Een imposante serie, die dus een evenaring betekent van het franchiserecord voor de Stars. Het is onmogelijk om een dergelijke reeks neer te zetten zonder de hulp van je goalies. In het geval van de Stars is Jake Oettinger de laatste wedstrijden inderdaad lights out.

Oettinger kon dat ook wel gebruiken. Met een .868 save percentage in januari en .875 in februari waren het niet de statistieken die we van hem gewend zijn. Nu bezit Dallas genoeg kwaliteit om een mindere fase van hun goalies op te vangen, maar richting de play-offs hoop je toch op beterschap. Nou, dat toont Oettinger in maart. In de vijf wedstrijden die hij tot nu toe speelde, noteerde de sluitpost een .921 save percentage en een 1.96 GAA. Zoomen we in op de laatste week dan is het nog indrukwekkender.

Tegen achtereenvolgens Vegas, Edmonton en Detroit tekende Oettinger voor een gemiddeld save percentage van .940 over die duel. Hij kreeg in totaal 5 goals tegen op 83 SOG en hielp zijn Stars zo aan drie knappe overwinningen.


ROOKIE OF THE WEEK

MATT SAVOIE (EDMONTON OILERS

Natuurlijk gaat het in Edmonton heel vaak – terecht – over Connor McDavid en Leon Draisaitl. De reden dat we in deze NHL Highlights deze Matthew Savoie naar voren schuiven, heeft met die laatste te maken. De Oilers deden zondag uitstekende zaken door thuis met 3-1 van de Nashville Predators te winnen en daarmee een aanval van deze concurrent af te slaan. Echter is er ook reden tot zorg. Al vroeg in de wedstrijd beukte Ozzy Wiesblatt Leon Draisaitl tegen de boarding. Voor de Duitser liep dat ogenschijnlijk beroerd af. Hij ging direct naar de kleedkamer, probeerde het even later nog maar haakte vervolgens definitief af.

Het is nog niet duidelijk of de Duitser wedstrijden moet missen, maar als dat het geval is dan zal Savoie waarschijnlijk op meer speeltijd kunnen rekenen. Na de Winterspelen begon de 22-jarige centre uitstekend met 7 punten in de eerste vier wedstrijden. Daarna zakte hij was weg, maar tegen zowel St. Louis (assist) als Nashville (goal) liet Savoie zich weer gelden. Tegen de Predators zondag kreeg hij ook de GWG op zijn naam. Op aangeven van Connor McDavid tikte Matt Savoie de 2-0 binnen. Op een dag waarop de Ducks en Kraken wonnen en de Sharks verloren, waren dit heel welkome punten voor de Oilers.

Cover photo: Daniel Stopani

SportAm 2026 March Madness Bracket Challenge

Het is maart en dat kan maar één ding betekenen: March Madness. De tijd van het jaar waarin iedereen probeert om zo goed mogelijk de bracket van het NCAA Tournament te voorspellen. Net zoals elk jaar is er voor alle volgers en fans van SportAmerika een speciale Bracket Challenge! Daarin kan je het opnemen tegen de tientallen redacteuren van SportAmerika en tegen de vele andere fans, volgers en sportliefhebbers die stuk voor stuk pretenderen dat zij weten hoe het toernooi gaat verlopen.

HOE DOE IK MEE?

Heel simpel: klik op deze link om bij de pagina van de groep uit te komen. Nu heb je alleen nog een wachtwoord nodig: SportAmerika2026. Hierna kan je aan de slag met je bracket die je tot donderdagmiddag 19 maart kan aanpassen nadat je de bracket hebt ingevuld. Donderdagmiddag 19 maart om 17:15 barst het spektakel namelijk los, met twee Nederlanders! Rienk Mast (Nebraska) en Dwayne Aristode (Arizona).

Tijdens het NCAA Tournament zal SportAmerika na elke ronde (zaterdag en maandag dus) de nodige updates zullen volgen over alle resultaten. Veel succes en alvast sterkte aan eenieder die al na enkele wedstrijden zijn bracket in duigen ziet vallen!

Foto: Michael Conroy/AP

NHL Power Play Friday: Waanzinnige Stars, beauty Eklund stuit Bruins, Capitals stoppen Sabres en meer

0

De week na de trade deadline is doorgaans niet de meest levendige in de NHL. Toch valt er nog genoeg te melden én schotelden spelers ons fantastische goals voor. Er was bijvoorbeeld opluchting in Toronto, blijven de Stars de punten aaneenrijgen en deed Sharks-aanvaller William Eklund in Boston een heerlijke imitatie van een iconische goal. Én de League kwam met goed nieuws voor de (West-)Europese ijshockeyfan!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

EASTERN CONFERENCE

SEIZOEN MARCHAND DREIGT KLAAR TE ZIJN

Na back-to-back Stanley Cups en drie Stanley Cup Finals op rij gaat het seizoen voor de Florida Panthers nu uit als de spreekwoordelijke nachtkaars. De weg terug naar de play-offs is lood- en loodzwaar gezien de achterstand van zo’n tien punten en nu blijkt dat die weg ook nog afgelegd moet worden zonder Brad Marchand. De 37-jarige winger is al het gehele seizoen een constante factor binnen de ploeg van coach Paul Maurice, maar de veteraan blijkt nu ook al langer met blessures te kampen.

Met zijn statistieken, 54 punten in 52 wedstrijden, is niks mis. Met zijn lichaam des te meer, zo bleek deze week. Maurice liet al weten dat Marchand er voor langere tijd uit ligt en mogelijk een operatie moet ondergaan. Het zou in dat geval gaan om een lower-body injury waar Marchand aan geholpen wordt. Het missen van de play-offs kan in dat geval benut worden om volgend seizoen weer volledig fit aan ’t seizoen te beginnen. Dat laatste komt voor Seth Jones nu overigens als dichterbij. De blueliner brak zijn sleutelbeen bij het blocken van een schot tijdens de Winter Classic begin januari. Ruim twee maanden na dato staat Jones op het punt zijn rentree te maken.

Zonder Marchand versloegen de Panthers donderdag de Blue Jackets met 2-1. Voor Florida de derde overwinning op rij, maar het gat met de playoff-plekken is vrijwel onmogelijk nog te repareren. Columbus mag daar nog wel op hopen en daardoor kwam voor hen dit verlies extra slecht uit. Met de uitslagen op de andere velden in het achterhoofd had de ploeg van Rick Bowness zelfs de stap naar die postseason-plaatsen kunnen zetten bij een overwinning.

JONATHAN QUICK VIERT JUBILEUM

Het was even wennen voor de Rangers-fans deze week. Het keurkorps van coach Mike Sullivan won vorige week voor het eerst sinds eind november eens een thuiswedstrijd binnen de reguliere 60 minuten. Deze week kwam daar opnieuw een zege voor eigen publiek bij. En daarbij hielden ze ook nog eens de nul. Het was voor de Blueshirts pas de derde shutout van dit seizoen en de eerste sinds 28 oktober. Net als toen tegen de Canucks in Vancouver kwam deze op naam van Jonathan Quick.

Dit betekende voor de 40-jarige veteraan onder de lat een jubileum. Het was voor Quick zijn 65e shutout in zijn carriere, die zich natuurlijk grotendeels afspeelde in Los Angeles bij de Kings. Daar vinkte hij in zijn zestien seizoenen 57 clean sheets af. In Vegas, waar hij ook nog een blauwe maandag actief was, tekende Quick voor 1 shutout en de overige zeven dus in het shirt van de Rangers. Jonathan Quick was al in het bezit van de meeste shutouts van de nog actieve goalies, maar daar voegde hij er met de 4-0 winst op Calgary nog een aan toe. Sergei Bobrovsky staat op de lijst van actieve goalies tweede met 52 shutouts. Martin Brodeur voert met 125 SO de all-time lijst aan.

VRIJE VAL TORONTO MAPLE LEAFS EINDELIJK GEBROKEN

Dat team waar de Rangers vorige week eindelijk weer eens een reguliere winst op boekte, kwam uit Toronto. De Maple Leafs waren al niet bezig aan een weergaloos seizoen, maar na de Winterspelen is het helemaal om te huilen. Tussen 19 januari en 29 januari verloor deze trotse franchise er al zes op rij. Op 25 februari hervatten de Leafs de competitie met een nederlaag tegen de Lightning en dat bleek de eerste verliespartij in een lange reeks.

Voor aanvang van het duel met de Ducks donderdag werden al grappen gemaakt dat Super Bowl-winnaar Seattle Seahawks nog recenter een wedstrijd had gewonnen (8 februari) dan de Maple Leafs (3 februari). De Leafs verloren er namelijk acht op rij en dat was sinds 2015 – het tijdperk Auston Matthews begon een jaar later – niet meer voorgekomen. Een troosteloze laatste plaats in de Atlantic is het gevolg van deze beroerde reeks, maar die reeks eindigde wel tegen Anaheim.

De Ducks konden de punten goed gebruiken in hun race om de divisietitel in de Pacific, maar zij hadden deze donderdag de pech tegen een uitmuntende Matthew Knies (1G, 3A) en Mattias Maccelli (1G, 2A) aan te lopen. De 25-jarige Maccelli is toch al lekker bezig de laatste tijd met 4 goals in zijn laatste vijf wedstrijden. Nu leidde zo’n treffer ook eindelijk eens tot een overwinning. Toronto zette met een 6-4 zege namelijk een hele dikke streep onder die losing streak, maar weet ook dat het met uitwedstrijden tegen Buffalo en Minnesota dit weekend de borst nat kan maken. Zeker ook omdat niet bekend is hoe het met Auston Matthews is na de charge van Gudas.

De Ducks-captain weet inmiddels dat hij voor deze hit gehoord zal worden door het NHL Department of Safety. Dan zal de veteraan ook te horen krijgen of hij voor dit voorval geschorst zal worden. Craig Beruge, nog altijd coach van de Leafs, hekelde het gebrek aan reactie van zijn team. Geen van Matthews’ medespelers sprong voor hun captain in de bres na dit knietje.

SABRES TOCH TE STUITEN, EERSTE HATTY QUINN

Waar de Leafs dit seizoen zo snel mogelijk willen vergeten, daar gaat het een stukje zuidelijker meer dan uitstekend. Het moet raar lopen willen de Buffalo Sabres geen einde maken aan de ellenlange periode zonder play-offs. In 2011 vonden ze zichzelf voor het laatst terug in het postseason en 15 jaar later lijken ze dan eindelijk terug te keren. Begin december werd de weg omhoog ingeslagen en dat pad wordt nog altijd gevolgd. Afgelopen zondag was daar die spectaculaire overwinning op Tampa Bay die de Sabres aan de koppositie in de Atlantic hielp, maar daarna weigerde de machine van Lindy Ruff stil te vallen.

Een paar dagen na die intense zege op de Lightning volgde een 6-3 overwinning op Macklin Celebrini en de Sharks. De helft van de Sabres-productie kwam hier voor rekening van Jack Quinn. Voor de 24-jarige winger was dit zijn eerste hattrick in de NHL. Daar had de voormalig first-round pick uiteindelijk 243 wedstrijden voor nodig. Buffalo boekte in die thuiswedstrijd de achtste overwinning op rij.

Eerder dit seizoen tikten de Sabres de dubbele cijfers aan in een winning streak. Dat gebeurt nu niet. Donderdag gingen de Washington Capitals er in Buffalo met een 1-2 overwinningen vandoor om zo hun eigen hoop op de play-offs levend te houden.

SENATORS KRIJGEN HUN FIRST-ROUND PICK TERUG

Er kan eindelijk een streep onder die rare trade deadline van…2022. Bij het scheiden van de markt dachten de Vegas Golden Knights Evgenii Dadonov te slijten aan de Anaheim Ducks. Alles leek in kannen en kruiken tot een no-trade clause (NTC) van Dadonov opeens roet in het eten gooide. De Golden Knights waren er niet van op de hoogte dat de aanvaller Anaheim op zijn lijstje ongewenste clubs had staan en zo bleef Dadonov in Vegas. En bleven zowel de Knights als Ducks toch wel een beetje verbijsterd achter.

Al snel kwam aan het licht dat de fout in dit geval lag in Ottawa. De Senators hadden Dadonov in 2021 naar Vegas verscheept, maar de Knights onvoldoende ingelicht over de NTC. De NHL oordeelde dat de Senators nalatig waren geweest en pakten de club onder meer een first-round pick af in één van de jaren tot en met 2026. Ottawa mocht zelf bepalen in welk jaar. Dat jaar werd dus 2026, maar donderdag kon de club alsnog opgelucht ademhalen. Of in elk geval gedeeltelijk.

De NHL vond een boete uiteindelijk afdoende en gaf Ottawa de first-round draft pick terug. Echter zitten daar wel wat voorwaarden aan. Zo kiezen de Senators als laatste in de eerste ronde en mogen ze deze pick niet gebruiken in een trade. De boete van één miljoen Canadese Dollars wordt gestort aan de NHL Foundation in Canada.

SENATORS, STUTZLE EN BEDARD KOMEN NAAR DUITSLAND!

Goed nieuws voor de Nederlandse NHL-fans! Aan het einde van dit kalenderjaar, te weten 18 en 20 december, komt de NHL naar Duitsland in het kader van de Global Series. In de PSD Bank Dome in Dusseldorf zullen de Ottawa Senators en Chicago Blackhawks de degens kruisen. Dat betekent dat de Duitsers hun Tim Stutzle van dichtbij kunnen zien en de Duitse (en Nederlandse) fans ook Connor Bedard mogen aanschouwen.

Er volgde nog meer goed nieuws. De NHL en NHL Players’ Association (spelersvakbond) maakten vrijdag eveneens bekend dat er in elk van de komende drie seizoenen wedstrijden in Duitsland zullen worden afgewerkt.

DERTIEN ONGELUKSGETAL VOOR BOSTON BRUINS

Dertien wedstrijden op rij hadden de Boston Bruins voor eigen publiek gewonnen. Donderdag kwamen de San Jose Sharks op bezoek, die op hun beurt al 11 jaar niet meer in Beantown de punten hadden gepakt. Toch was het de ploeg van coach Ryan Warsofski die dit keer aan het langste eind trok. Dat gebeurde dankzij een uitstekende Alex Nedeljkovic, een scorende local hero en een fantastische goal van William Eklund. Zij hielpen San Jose aan een 4-2 overwinning in Boston.

Allebei waren ze de punten hard nodig. Boston om onder meer de Blue Jackets achter zich te houden en de Sharks om in het spoor van de concurrenten in het westen te blijven. De Bruins begonnen beter, maar liepen zich stuk op Nedeljkovic. Dankzij Michael Misa, Tyler Toffoli, Collin Graf en William Eklund maakten de Sharks hun kansen wel af. Graf scoorde een belangrijke short-handed treffer in zijn eigen Boston, maar de meeste aandacht ging toch naar Eklund, wiens goal deed denken aan die wereldberoemde goal van een vallende Bobby Orr in de Stanley Cup Final in 1970. Goed, deze van Eklund zal minder legendarisch worden, maar zorgde er wel mede voor dat Boston die winstreeks van dertien thuiswedstrijden zag eindigen.

KUCHEROV IN ILLUSTER RIJTJE NA WEER EEN STERK OPTREDEN

Aan het begin van deze week verkozen wij Nikita Kucherov als onze Player of the Week. De Russische superster van Tampa Bay Lightning besloot die uitverkiezing donderdag nog even luister bij te zetten met een knap optreden tegen Detroit. Met 2 assists was Kucherov wederom belangrijk voor de Bolts in deze met 4-1 gewonnen wedstrijd. Daar bleef het voor de Rus echter niet bij. Dankzij die assists heeft Kucherov nu 1100 punten verzameld in zijn NHL-loopbaan en de snelheid waarmee hij tot dit aantal kwam, is indrukwekkend.

Nikita Kucherov speelde tegen de Red Wings zijn 863e wedstrijd en pakte dus zijn 1100e punt mee. Slechts drie spelers, geboren buiten Noord-Amerika, hadden minder wedstrijden nodig om bij die mijlpaal te komen. Peter Stastny deed het in 793 duels, Jari Kurri in 824 en Jaromir Jagr in 825 wedstrijden. Kucherov bevindt zich nu dus ook in dat selecte gezelschap. In Tampa Bay viel er dus genoeg te vieren, maar bij de Red Wings waren er minder gelukkige gezichten. De ploeg van Todd McLellan is verwikkeld in een zware strijd om de postseason-tickets en voelt Columbus, Boston en zelfs Ottawa in de nek hijgen. Die laatste heeft een achterstand van 6 punten, maar ook twee wedstrijden minder gespeeld.

OOK VASILEVSKIY MAG VIEREN

Nikita Kucherov kon de ontkurkte champagne delen met een land- en ploeggenoot. Andrei Vasilevskiy boekte tegen de Wings zijn dertigste overwinning van dit seizoen. Dat op zich is al een hele prestatie, maar de sluitpost van de Lightning deed dit ook nog eens voor het negende seizoen op rij. Hij is pas de tweede goalie in de historie van de NHL die dit voor elkaar heeft gekregen. Vasilevskiy moet alleen Martin Brodeur nog voor zich dulden. De voormalig ster van de Devils wist twaalf seizoenen op rij minimaal 30 wedstrijden te winnen.


WESTERN CONFERENCE

MCDAVID HEEFT MIJLPAAL VOOR HET GRIJPEN

Connor McDavid staat op het punt een mooie mijlpaal af te vinken. De beste speler van de wereld heeft in zijn 778 gespeelde wedstrijden al een puntenaantal van 1192 verzameld. Hoewel hij tegen de Dallas Stars donderdag verstoken bleef van goals of assists kan hij met 15 punten uit zijn laatste 9 wedstrijden toch dik tevreden zijn. Met dat gemiddelde zou hij ergens volgende week, tegen de Sharks op dinsdag of Panthers op donderdag, die 1200 punten moeten bereiken.

Gaan we daar even vanuit, dan heeft McDavid dus zo’n 782 wedstrijden nodig om bij dat magische aantal te komen. Slechts twee grootheden in de historie van de sport deden het nog sneller dan Connor McDavid. Wayne Gretzky had daarvoor slechts 508 duels nodig. De eveneens fenomenale Mario Lemieux tikte de 1200 aan in zijn 593e NHL-wedstrijd. Overigens hebben de Oilers een productieve McDavid ook hard nodig. Op het moment van schrijven staan ze nog derde in de Pacific. Edmonton heeft echter slechts 4 punten meer dan San Jose, dat drie wedstrijden minder gespeeld heeft.

STARS ZELDEN BETER DAN NU

In elke andere divisie zouden de Dallas Stars waarschijnlijk lachend kampioen worden. Maar niet in de Central. Niet nu de Colorado Avalanche zo waanzinnig aan het huishouden zijn. Door diezelfde Avalanche kwam er voor de Stars vorige week een einde aan hun 10-game winning streak. Die nederlaag kwam pas na een shootout tot stand waardoor de ploeg van coach Glen Gulutzan nog een puntje aan dat duel overhield. Dallas liet die 4-5 nederlaag weer volgen door twee overwinningen, waardoor ze met een 13-game point streak begonnen aan de thuiswedstrijd tegen Edmonton.

De Stars hadden opvallend weinig moeite met die Edmonton Oilers. Al na de eerste periode hadden ze het gat geslagen en konden ze bij wijze van spreken freewheelend naar de eindstreep. Er stond na 60 minuten een hele duidelijk 7-2 op het bord, waarbij ook hier het mooiste voor ’t laatst bewaard werd. Eerder in deze rubriek brachten we al de beauty van William Eklund, maar in Dallas liet ook Matt Duchene zijn klasse zien met een waanzinnige treffer. Dallas heeft nu een 14-game point streak en staan op het punt het franchiserecord uit de late jaren negentig te evenaren.

Destijds pakten ze punten in vijftien opeenvolgende wedstrijden. Bij minimaal een puntje zaterdag tegen de Red Wings evenaren de huidige Stars dat franchiserecord.

PRIMEUR NATHAN MACKINNON

Nathan MacKinnon had deze week een primeur in de wedstrijd tegen Edmonton Oilers. Maar wel eentje waar hij niet zo trots op zal zijn. De 30-jarige centre speelde woensdag zijn 932e wedstrijd in de NHL en voor het eerst in al die tijd liep MacKinnon tegen een game misconduct-straf aan. De razendsnelle superster kwam in botsing met Oilers-goalie Connor Ingram en de arbitrage oordeelde dat dit zwaar genoeg was voor een 5 minute-major en een game misconduct. Colorado moest het dus lang zonder hun vedette doen en zou dit duel ook met 3-4 aan Edmonton moeten laten.

Dat MacKinnon een overtreding beging, daar konden de meeste mensen het wel over eens worden. Dat deze zo zwaar werd bestraft, ging velen echter te ver. Dat Ingram geblesseerd van het ijs moest, werkte waarschijnlijk niet in het voordeel van MacKinnon. Tristan Jarry verving de sluitpost en hielp de Oilers uiteindelijk naar de overwinning. Voor de voormalig Penguin was dat een welkom resultaat. Sinds de trade in december is men namelijk bepaald niet onder de indruk van de goalie. Met een 4.17 GAA en .854 sv% is dat ook niet zo vreemd…

UTAH MAMMOTH EN SCHMALTZ NIET OP ELKAAR UITGEKEKEN

In ’t eerste officiele seizoen koerst Utah Mammoth keihard af op de play-offs. Routinier Nick Schmaltz is met zijn goals, assists en voortreffelijke +21 rating een belangrijk onderdeel van dat succes. Op kantoor hebben ze dat ook gezien, want deze week kreeg de 30-jarige centre een nieuw contract voorgeschoteld. Een contract met een looptijd van acht seizoenen en ter waarde van $ 8 miljoen AAV. Met in het achterhoofd dat Schmalz sinds 2019 voor iets minder dan $ 6 miljoen op de loonlijst staat, zal het niemand verbazen dat hij het aangeboden contract ondertekende.

Met 24 goals en 59 punten is Schmalz bezig aan een prima jaargang. De voormalig first-round draft pick van de Blackhawks lijkt nog elk jaar beter te worden. De laatste twee seizoenen topte hij voor het eerst de grens van 60 punten en met nog 16 wedstrijden te gaan in dit seizoen moet het raar lopen wil hij niet richting de 70 punten-grens gaan. Hoewel er misschien vraagtekens gezet kunnen worden bij de duur van het contract – Schmaltz is immers 38 als dit voorbij is – is het geboden salaris door alle partijen goed gedaan. De centre is onmiskenbaar belangrijk voor de Mammoth en zal dit nog even blijven. Daarnaast zal hij procentueel steeds minder zwaar op de cap space drukken aangezien dit zal blijven stijgen de komende seizoenen.

Nick Schmaltz is na JJ Peterka, Jack McBain, Dylan Guenther en Logan Cooley de vijfde aanvaller die voor langere tijd vastligt. Defensief geldt dit voor de pas aangetrokken MacKenzie Weegar (2031) en sterkhouder Mikhail Sergachec (2031). Van de goalies ligt Karel Vejmelka tot de zomer van 2030 vast. De genoemde namen zullen het geraamte zijn waar de rest van de ploeg omheen kan worden gebouwd. En laten we eerlijk zijn, er is een slechter geraamte denkbaar.

KRAKEN ZONDER JADEN SCHWARTZ

In de zwakke Pacific Division is Seattle Kraken één van die clubs die – toch wel tegen de verwachtingen in – mag dromen van de play-offs. Om die play-offs te halen, zullen ze het dan voorlopig wel moeten stellen zonder Jaden Schwartz. De 33-jarige centre is statistisch gezien niet bezig aan zijn allerbeste jaar, maar wel van veel waarde voor de ploeg van Lane Lambert. Scoorde Schwartz er vorig seizoen nog 26 voor Seattle, dit seizoen staat de teller op slechts 10 treffers. En daar zal voorlopig ook geen verandering in komen.

Vorige week verloren de Kraken met 4-7 van Ottawa. Echter verloren ze in dat duel ook hun ervaren centre. De onfortuinlijke Schwartz kreeg de schaats van Senators-speler Nick Cousins in zijn gezicht en verliet direct het ijs. Hoewel het relatief gezien mee leek te vallen, maakte de club deze week bekend dat Schwartz voor onbepaalde tijd uit de roulatie is. Een fikse aderlating voor de Kraken, die tegen Colorado donderdag hun vierde nederlaag op rij leden. Seattle zag San Jose passeren in de Pacific, maar heeft zelf nog altijd slechts 5 punten minder dan nummer 3 Edmonton in die divisie. De Kraken hebben ten opzichte van de Oilers twee duels minder in de benen.

Cover photo: Bob Frid/Imagn Images

World Baseball Classic 2026: Oranje verliest ook laatste duel, stunt Italië tegen VS

0

Team Kingdom of the Netherlands slaagde er afgelopen nacht niet in om de World Baseball Classic met een goed gevoel af te sluiten. De ploeg van Andruw Jones moest de laatste groepswedstrijd aan Israël laten, maar gezien de ontwikkelingen op de andere velden kreeg dit weinig aandacht. In Poule B van deze WBC zorgden de Italianen namelijk voor een enorme stunt!

SLECHTE INNING BREEKT ORANJE WEER OP

Na de nederlagen tegen Venezuela en de Dominicaanse Republiek wist Team Kingdom of the Netherlands dat het duel met Israël de laatste van deze World Baseball Classic zou zijn. Het was ook al duidelijk dat die twee teams vanuit deze poule naar de kwartfinales gingen, dus was deze laatste wedstrijd er voor zowel Oranje als Israël eentje om de eer. En wat Team Kingdom betreft, mocht daar nog “herstel” aan toegevoegd worden. Niet dat ruim verliezen van de Dominicanen een schande is, maar zeer deed die 1-12 zeker.

Met Ryeteri Merite stuurde Andruw Jones opnieuw een jonge werper de heuvel op. De 20-jarige werper is afkomstig uit de organisatie van de Cincinnati Reds en liet in relief al mooie dingen zien tegen Venezuela. Dit wist Merite te herhalen in zijn eerste inning tegen Israël. Met behulp van zijn defensie kende de jongeling een probleemloze start en zag vervolgens hoe de aanval hem aan run support hielp.

GOED BEGIN…

Vier wijd voor Druw Jones en een single van Ceddanne Rafaela zetten Israël direct onder druk. Een velderskeuze liet Jones vervolgens al de eerste run scoren. Met Rafaela en Xander Bogaerts die respectievelijk het derde en tweede honk stalen, voerde Team Kingdom de druk nog verder op. Dit agressieve honklopen werd beloond toen Rafaela kon scoren na een sac fly van Didi Gregorius. Hoewel er, net als tegen bijvoorbeeld Nicaragua, kansen waren op meer ging Merite toch met een fijne buffer aan de slag in de tweede inning. Een buffer die nodig bleek, want een RBI-double van Jake Gelof liet Israël hun eerste run scoren.

Na die run verving de 38-jarige Shairon Martis zijn 18 jaar jongere landgenoot. Voor Martis was het zijn vijfde optreden in zes World Baseball Classics. De veteraan kennen we vooral van zijn no-hitter in 2006 maar ook 20 jaar later bewees Martis nog altijd zijn waarde. Hij gaf bondscoach Andruw Jones 3.1 uitstekende innings waarin hij slechts 1 hit toestond. Helaas voor hem en het Koninkrijksteam waren ook Harrison Cohen, Charlie Beilinson, Josh Mallitz en de overige werpers van Israël vrijwel foutloos. Anders gezegd, Oranje slaagde er na die goede eerste inning niet in om ook maar iets van dreiging te ontwikkelen.

Nu was dat niet direct een probleem als Team Kingdom zelf geen runs meer weg zou geven. Net als in twee van de drie voorgaande wedstrijden brak echter één slechte inning de ploeg op. In de zesde inning loste Kevin Kelly Martis af op de heuvel. Die kwam vrijwel direct in de problemen na een single van Spencer Horwitz en een defensieve fout van eerstehonkman Sharlon Schoop daarna. Horwitz zou al vrij snel de gelijkmakende run scoren, maar daarmee waren Kelly en Oranje nog niet uit de problemen. Verre van zelfs.

…NIET ALTIJD HET HALVE WERK

Jake Gelof kwamen we eerder al tegen en de derdehonkman van Israël deed Team Kingdom in de zesde inning opnieuw pijn. Er stonden inmiddels twee nullen op het bord, maar dat weerhield Gelof er niet van door te komen met een 2-run RBI-single. Nog altijd waren de problemen niet voorbij. Lars Huijer werd ingebracht om deze brand te blussen, maar in plaats daarvan kreeg de reliever een 2-run RBI-double van eerstehonkman Matt Mervis om z’n oren. Waar Oranje deze inning nog begon met een 2-1 voorsprong stond er aan het einde van die zesde inning opeens een 2-6 achterstand op het scorebord.

Dit was een achterstand waar Team Kingdom of the Netherlands zich niet meer van zou herstellen. Aanvallend bracht de ploeg te weinig, zoals het dat eigenlijk al dit hele toernooi deed. Vanaf de heuvel was het op gezette tijden goed, maar niet diep genoeg om echt potten te breken tegen sterke tegenstanders. Het goede nieuws voor zowel Oranje als Israël is overigens wel dat zij ook bij de volgende World Baseball Classic weer “gewoon” van de partij zijn. Alleen de nummer laatst in de poule krijgt geen automatische uitnodiging en die twijfelachtige eer is in deze Poule D weggelegd voor Nicaragua, dat alle duels verloor.


RONDJE LANGS DE VELDEN

POULE A

In deze groep is Puerto Rico met drie overwinningen en één nederlaag (tegen Canada) al zeker van de kwartfinale. Diezelfde Canadezen zijn dat op het moment van schrijven nog zeker niet. Zij hebben twee duels gewonnen met één nederlaag daar tegenover. Hetzelfde record kunnen de Cubanen na drie wedstrijden overleggen en laten zij nu later deze woensdag de laatste tegenstander van Canada zijn in deze groepsfase. Voor deze landen komt de KO-fase dus net iets eerder dan voor de rest. Panama eindigde als laatste in deze groep en weet dat het zich moet kwalificeren voor de volgende WBC.

POULE B

In deze poule was de grootste verrassing tot nu toe te vinden. Italië schoot tegen de Amerikanen uit de startblokken en legde met 5 runs in de eerste vier innings de basis voor een gigantische stunt. Zowel Jac Caglianone als Sam Antonacci – respectievelijk uit de organisatie van de Royals en de White Sox – waren elk goed voor 2 RBIs in een wedstrijd die Italië met 8-6 over de streep trok. Michael Lorentzen van de Colorado Rockies gaat hier na 4.2 IP als winnende werper de boeken in.

Ook in deze groep spelen twee landen al een KO-wedstrijd voor de kruisfinales überhaupt beginnen. De Italianen zijn met drie overwinningen nog ongeslagen en stuiten in hun laatste wedstrijd op Mexico. Een Italiaanse zege betekent uitschakeling voor Mexico en een plek in de kwartfinale voor zowel de Amerikanen als Italianen. Wint Mexico, dan komt de rekenmachine er aan te pas. In dat geval is Mexico zeker van de kwartfinale en ligt het lot van de VS in handen van de Italiaanse defensie. Geeft Italië 4 runs of minder op als ze verliezen van Mexico, dan is het einde verhaal voor de topfavorieten uit Amerika.

Niet geheel verrassend eindigt Brazilië kansloos als laatste in de groep. De Zuid-Amerikanen waren niet opgewassen tegen het geweld van de concurrentie en zullen zich via een kwalificatietoernooi moeten plaatsen voor de WBC in 2030.

POULE C

Net als de groep van Oranje ligt deze poule al helemaal in z’n plooi. Zoals verwacht verloor Japan geen enkele wedstrijd en gaat het met vier overwinningen richting de VS voor de Final Round. Ook Zuid-Korea mag in het vliegtuig naar Noord-Amerika stappen, maar voor hen ging het veel moeizamer dan gedacht. Australië bleek een taaie klant in deze groep, maar aangezien de Aussies het onderlinge duel met de Koreanen met 7-2 verloren, liggen zij er alsnog uit. Japan zal in de kwartfinale stuiten op de nummer twee uit de groep van Team Kingdom. Of dit de Dominicaanse Republiek of Venezuela wordt, zal later blijken als beide landen nog tegenover elkaar staan.

Tsjechië sluit deze groep zonder overwinning af en eindigt als laatste in de poule. Dit betekent dat zij niet automatisch geplaatst zijn voor de volgende editie van dit toernooi.

Cover photo: Ashley Landis/AP

Bam Adebayo scoort 83 punten: derde speler ooit

0

Bam Adebayo schreef namens Miami Heat tegen Washington Wizards uit het niets NBA-historie door de derde speler ooit te worden die meer dan tachtig punten scoorde in een enkel duel. Adebayo zou met 83 punten eindigen.

In deze van Miami tegen Washington (129-150) schoot Adebayo 43 keer en was het twintig keer raak. Zeven van deze baskets waren driepunters (7-22), terwijl hij 36 punten van de free throw line zou scoren. Een ongekende prestaties van Adebayo, die bijna nooit boven de veertig weet uit te komen.

Met deze bizarre wedstrijd is hij de eerste speler van Miami die meer dan zeventig en tachtig punten scoort in een enkel duel, is hij de derde speler ooit in de NBA die meer dan tachtig punten scoort en gaat hij over Kobe Bryant heen die 81 punten scoorde tegen Toronto Raptors op 22 januari 2002. Bryant schoot in dat duel 46 keer en schoot 28 keer raak, waarvan zeven driepunters waren. Ook voegde hij achttien free throws toe aan dat totaal.

Wilt Chamberlain heeft nog steeds het record in handen met met honderd punten op 2 maart 1962 namens Philadelphia Warriors tegen New York Knicks, een wedstrijd waarin hij 63 keer schoot en 36 scoten raak waren. Chamberlain scoorde in dat duel geen enkele driepunter en schoot 28 free throws raak. Dit record blijft dus staan, maar tussen Chamberlain (vier keer in de top vijf) en Kobe Bryant staat nu dus Bam Adebayo.