Home Blog Pagina 107

NHL Entry Draft 2024 | #14 Adam Jiricek

Dennis Bakker
-
0
NHL Entry Draft 2024 | #14 Adam Jiricek

De Stanley Cup Final is nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 13 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2024 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Na twee forwards staat vandaag de eerste blue-liner op de agenda, met een achternaam die menig prospectwatcher een belletje doet laten rinkelen: Adam Jiricek.

Nr. 14 | ADAM JIRICEK

2023 – 2024 TEAM: HC Plzen (Extraliga, Tsjechie)
GEBOORTEDATUM: 28 juni 2006
GEBOORTEPLAATS: Plzen, Tsjechie 
LENGTE/GEWICHT: 187cm / 76kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: RHD
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (commitment aan HC Plzen voor het seizoen 2024 – 2025)

De naam Jiricek zal bij de gemiddelde ijshockeyfan reeds een belletje doen rinkelen. In de Entry Draft van 2022 stond namelijk oudere broer David op de lijst van high-end first round picks. Na een flink aantal weken voorbeschouwing — waarin SportAmerika de Tsjech als zesde overall inschaalde — ging Jiricek ook daadwerkelijk als zesde overall naar Columbus Blue Jackets. Na een aantal wedstrijden snuffelen in 22-23, stuurde Columbus de Tsjech dit seizoen al 43 keer het ijs op. Samen met Zach Werenski de kapstok op de blue-line zal gaan vormen de komende jaren.

Net als David zal ook jongere broer Adam in de eerste ronde van de Entry Draft opgepikt worden. Zeker als je kijkt naar zijn formidabel verlopen Hlinka Gretzky Cup in 2023. De Tsjechen wonnen de zilveren medaille en de blue-liner was de verdediger met de meeste punten van het roster. Al een aantal jaar staat Jiricek als een van de meest getalenteerde blue-liners van de ‘Class van 2024’ bekend. Toch gooide met name het afgelopen jaar behoorlijk wat roet in de draftwaarde van de Tsjech.

Eind november kreeg Jiricek een spijkerharde hit van HC Kometa Brno blue-liner Jan Scotka tegen het hoofd, waarna de jonge Tsjech een maand uit de roulatie was. Amper van zijn hersenschudding teruggekeerd werd Jiricek afgelopen december voor het WJC U20 geselecteerd. Met veel ambitie stond de Tsjech aan de start, maar verliet de blue-liner na een fikse botsing in de openingswedstrijd al na zestig minuten het strijdtoneel. De opgelopen blessure aan zijn knie was van dusdanige aard, dat een noodgedwongen operatie direct een einde aan zijn seizoen maakte.

PIJLSNELLE REUS MET EEN HOOG IJSHOCKEY IQ

Hoewel het er bij tijd en wijlen wat houterig uitziet, is Jiricek zijn schaatsvaardigheid een absolute meerwaarde op het ijs. De Tsjech blinkt uit in beweeglijkheid en ook zijn topsnelheid is een groot pluspunt als het op de duels aankomt. Bovendien weerhoudt het de blue-liner er ook niet van om dit wapen in aanvallend opzicht in te zetten en duikt hij regelmatig in de aanvallende zone op. Toch valt er in die aanvallende zone qua ontwikkeling nog de grootste winst te boeken. Jiricek vuurt regelmatig schoten vanaf de blauwe lijn, maar deze treffen amper doel. Bovendien ontbreekt het nog aan de echte ‘power’ om zijn harde slapshot completer te maken.

Wanneer de tegenstander met een hoge forecheck probeert de defensie te ontregelen, is de Tsjech eveneens in staat om zijn beweeglijkheid te benutten. Een korte draaicirkel — zeker voor iemand van zijn lengte — geeft de blue-liner in combinatie met een uitmuntend vermogen de puck te beschermen genoeg tijd om ploeggenoten te vinden.

Mocht Jiricek zich in defensief opzicht moeten handhaven, zet hij diezelfde fysieke kracht bepaald niet opzij. Ook achteruit ontwikkelt de Tsjech een behoorlijke snelheid en als een situatie daarom vraagt schroomt hij de fysieke duels allesbehalve. Wellicht zijn beste defensieve talent is het vermogen om een situatie in een wedstrijd te kunnen “lezen”. Of een situatie een poke check, hit of mandekking vereist, de blue-liner maakt vrijwel altijd de goede keuze.

VOORUITBLIK

Hoe cliché het wellicht ook zal klinken, maar in 90% van zijn spel is hij een kloon van zijn oudere broer David. Beide spelen op een vergelijkbare manier op de blue-line, maar wint Adam het vooral op fysiek en beweeglijkheid.

Kijken we net als bij Trevor Connelly en Liam Greentree richting een NHL type speler belanden we vrijwel direct bij Boston blue-liner Charlie McAvoy. De alternative captain in Beantown heeft met zijn beweeglijkheid eveneens een grote invloed op bepaalde spelsituaties en schroomt de Amerikaan ook zeker de fysieke duels niet. Hoewel McAvoy het in aanvallend opzicht wint van Jiricek, zijn de gelijkenissen vooral in de eigen zone treffend. Met een schuin oog nemen we ook nog Brett Pesce mee in de discussie, die om zijn geweldige positionering bekend staat.

Dan de franchise waar SportAmerika hem op de veertiende plaats overall ziet belanden. San Jose Sharks heeft de aankomende Entry Draft al het fortuin om als eerste overall Macklin Celebrini aan het al formidabele Farm System toe te voegen, maar in de blockbuster trade van Erik Karlsson naar Pittsburgh Penguins ontvingen de Sharks de first-round pick van Pittsburgh.

Gezien het feit dat deze prospect pool van de afgelopen Drafts niet de diepste van allemaal is, is de NHL-redactie van SportAmerika van mening dat menig franchise erop aast de juiste linies in het Farm System te upgraden. Hiermee is zonder twijfel bij San Jose de blue-line aan de beurt, met name de defensieve, fysieke kant van de blue-line. Met in het achterhoofd dat de allerbeste blue-liners van de Draft op plek veertien reeds vergeven zijn, is Adam Jiricek precies het type wat Mike Grier zoekt in een blue-liner. Grootste vraagteken? Of een franchise het na zijn knieoperatie aan gaat durven haar first-round pick voor de Tsjech in te zetten.

Cover photo: HC Plzen

MLB Dutch Watch: zorgen om Profar, Rafaela verzamelt runs

Hans Mulder
-
0
MLB Dutch Watch: zorgen om Profar, Rafaela verzamelt runs

Het was opnieuw een week met twee gezichten voor de internationals. Bij Ozzie Albies en de Atlanta Braves gaat het nog altijd niet van harte, maar daar staan dan wel de bij vlagen prima prestaties van Ceddanne Rafaela tegenover. In San Diego zijn er zorgen om Jurickson Profar. De veelzijdige outfielder is één van de dragende krachten dit seizoen, maar kampt – net als ploeggenoot Xander Bogaerts – met een blessure.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 233 AB, .270/.329/.403, .733 OPS, 31 R, 31 RBI, 19 2B, 4 HR, 4 SB, 108 OPS+

De Atlanta Braves van 2024 zijn bij lange na niet zo dominant als die in 2013. Als excuus kunnen vele blessures worden aangevoerd, maar ook zij die fit zijn, voldoen maar zelden aan de (hooggespannen) verwachtingen. Defensief gaat het allemaal nog wel, maar vooral aan slag is het te vaak de vraag welke Braves op komen dagen. Op donderdag 6 juni in Washington betrad de goede versie het slagperk. Nadat de Braves in Atlanta onlangs nog drie van de vier wedstrijden aan de Nationals moesten laten, wonnen ze de openingswedstrijd van deze serie.

Bij een 2-2 stand en al twee nullen op het bord kwam Ozzie Albies in de achtste inning door met zijn zestiende double van dit jaar. De 27-jarige infielder (1-for-4) scoorde even later de eerste van drie runs deze inning en de Braves bepaalden daarmee de eindstand op 5-2. Albies gaf dit met 0-for-4 in de tweede wedstrijd geen best vervolg. Dat duel ging met 2-1 naar Washington en de Nationals zouden ook de twee overige wedstrijden in deze serie winnen. Met een RBI-double schreef Ozzie Albies zaterdag zijn dertigste RBI bij, maar het was te weinig om de Nationals van een 7-3 zege te houden.

AAN DE HAND VAN OZZIE

Bij het debuut van startend werper Hurston Waldrep op zondag was Albies 1-for-5 aan slag. De debutant deed het drie innings lang voortreffelijk, maar in de vierde scoorde Washington maar liefst 7 runs. Atlanta werd pas in de negende wakker en dat was te laat om een 5-8 nederlaag te voorkomen. Eenvoudiger werd het daarna niet voor Albies en de Braves. Zij sloten deze road trip af in Baltimore, waar de red hot Orioles op hen wachtten. De O’s hadden in Tampa Bay vier wedstrijden op rij gewonnen en knoopten daar een vijfde aan vast. Voor de tweede keer in een week lukte het de Braves niet een run te scoren. Met 0-for-5 was Albies kenmerkend voor de prestaties aan slag van Atlanta: 0-4.

De infielder was woensdag 1-for-4 met een run in de tweede ontmoeting, maar met 2-4 ging ook deze naar de thuisploeg. Voor het eerst sinds september 2017 hadden de Braves nu 5 wedstrijden op rij verloren. Aan de hand van een formidabele Ozzie Albies maakten ze donderdag een einde aan die streak. Met 4 hits in 5 AB’s, 2 doubles, 2 runs en één RBI leidde onze landgenoot zijn Atlanta naar een knappe 6-3 overwinning. Het is nu zaak dit door te trekken, want de concurrentie nadert toch wel een beetje in de wildcard-race van de National League.

KENLEY JANSEN (CL, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 21.2 IP, 2-1 (10 SV-1 BS), 2.91 ERA, 1.200 WHIP, 2.04 FIP, 7 R, 7 ER, 11 BB, 30 K, 145 ERA+

Het lukt de Boston Red Sox maar niet om boven de middelmaat (.500-record) uit te komen. Toch kregen ze daar vorig weekend wel degelijk de kans toe, want ze brachten een bezoek aan die andere sokken. Die witte, uit Chicago. De fans daar hebben ook wel eens betere tijden gekend. Hun White Sox staan namelijk stijf onderaan in de AL Central en zijn daarbij de niet zo trotse bezitter van het slechtste record in Major League Baseball. Tegen de White Sox moest het gebeuren voor Boston, maar helaas gebeurde het niet. Chicago won zelfs twee van de eerste drie duels in deze serie van vier. Kenley Jansen was er mede debet aan dat ’t bij die twee zeges bleef.

Jansen was al de zesde werper voor de Red Sox toen hij in de achtste inning, bij een 3-4 achterstand, aan het werk werd gezet door Alex Cora. Hoewel hij aan Lenyn Sosa een double moest toestaan, kende Jansen verder een uitstekende inning. Hij zag drie batters tegenover zich en drie daarvan gingen met een strikeout terug. Hoewel Kenley Jansen al 22 pitches had gegooid, werd hij ook in negende naar de heuvel gestuurd. Hier trok hij de lijn van de achtste door, want weer mocht hij 2 K’s aan zijn totaal toevoegen. Alleen Nicky Lopez kreeg zijn knuppel tegen de bal, maar kwam niet verder dan een flyball. Zes nullen, zeven batters en vijf strikeouts. Veel beter wordt een optreden niet en in de late innings kreeg Jansen ook nog eens de winst op zijn naam: 6-4.

IN DE DUBBELE CIJFERS

Dit keer zat Jansen niet een week in de wachtkamer tot zijn volgende optreden. De Red Sox speelden deze week voor eigen publiek drie wedstrijden tegen de Phillies. Nadat de koploper in de NL East de eerste ontmoeting met 4-1 gewonnen had, was het daarna de beurt aan de BoSox. Bij een 8-5 voorsprong trok Jansen afgelopen dinsdag in de negende inning naar de heuvel. Een ground-rul double en een balk zette Bryce Harper op het derde honk waarna de Phillies-superster kon scoren na een sac fly van Alec Bohm.

Het was de eerste run die Jansen te slikken kreeg sinds 16 mei tegen de Rays, maar de closer herstelde zich goed. Bryson Stott werd weggezet met een strikeout, Whitt Merrifield kreeg nog vier wijd, maar David Dahl werd de derde en laatste nul van deze wedstrijd. Jansen had 14 pitches nodig om zijn tiende save veilig te stellen en daarmee de 8-6 overwinning voor Boston. De thuisploeg trok donderdag ook de serie naar zich toe door Philadelphia op een 9-3 nederlaag te trakteren. Kenley Jansen kwam in dat duel niet in actie en bleef dus staan op 10 saves.

RICHIE PALACIOS (2B/OF, Tampa Bay Rays)

SEASONSTATS: 167 AB, .240/.330/.341, .671 OPS, 28 R, 12 RBI, 5 2B, 4 HR, 9 SB, 96 OPS+

Met drie overwinningen in vijf wedstrijden hadden de Tampa Bay Rays een betrekkelijk goede road trip achter de rug. Dat ze twee van die winstpartijen boekten tegen de matige Marlins, daar maalde in Tampa Bay niemand om. Of misschien toch, want Richie Palacios maakte die twee wedstrijden in Miami namelijk vanaf de zijkant mee. Vorig weekend tegen de sterke Baltimore Orioles maakte Palacios echter weer zijn opwachting. Eerst op vrijdag 7 juni als pinch hitter, maar daarna twee keer als starter.

Palacios viel die vrijdag in bij een 3-4 achterstand in de zevende inning. Met 0-for-2 kon hij de wedstrijd echter niet kantelen. Sterker nog, de O’s namen meer afstand en wonnen met 6-3. Op zaterdag en zondag merkten de Rays waarom Baltimore in het bezit is van één van de beste records in de American League. Met 0-5, 2-9 en 2-5 gaven ze de thuisploeg weinig kans en haalden ze de bezem door Tropicana Field. Richie Palacios kon aan slag geen enkele vuist maken. De international was 0-for-9 in die overige drie wedstrijden en zag zijn slaggemiddelde dalen naar .244.

Veel beter verging het de veelzijdige international in de eerste wedstrijd tegen de Chicago Cubs. Dinsdag scoorde Palacios – nadat hij eerst vier wijd kreeg – in de zevende inning de eerste run namens Tampa Bay bij een 0-2 achterstand. In de negende kwam hij opnieuw aan slag. Met nog altijd die 1-2 op het bord. Met zijn vijfde double van ’t seizoen zette Richie Palacios druk op de Cubs.

Een RBI-single van Jose Caballero was genoeg om Palacios over de thuisplaat te krijgen voor de 2-2. Niet lang daarna besliste Brandon Lowe het duel in het voordeel van de Rays met een 3-run homerun: 5-2. Helaas kon Palacios dit optreden woensdag geen vervolg geven. Hij was 0-for-4 in de wedstrijd die met 3-4 verloren ging. De series finale ging met 3-2 naar de thuisspelende Rays, maar dit keer bleef Palacios aan de kant.

JURICKSON PROFAR (OF, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 238 AB, .324/.424/.500, .924 OPS, 39 R, 45 RBI, 12 2B, 10 HR, 4 SB, 170 OPS+

Vier wedstrijden op rij hadden de San Diego Padres verloren toen ze vorige week donderdag begonnen aan hun serie van vier tegen de Arizona Diamondbacks. De regerend kampioen van de National League is op z’n zachtst gezegd niet goed begonnen. Voor de serie in Californië hadden ze 29 van hun 62 wedstrijden gewonnen. Met een 32-33 record deden de Padres het niet eens heel veel beter, maar met een paar goede resultaten in deze serie konden Jurickson Profar en consorten hun slag slaan. Helaas begon de thuisploeg slecht. Profar was 1-for-3 aan slag met een walk, maar trok met San Diego uiteindelijk aan het kortste eind: 3-4.

Onze landgenoot stond wat RBIs betreft nu al vijf wedstrijden droog, maar stond ze op vrijdag 7 juni weer uitstekend te raken. Fernando Tatis Jr. opende de score met een solo homerun en na een lange at-bat was het Profar die met zijn negende homerun van het seizoen back-to-back ging. Een flinke klap voor de D-backs, maar in de achtste inning deed Profar Arizona pas echt pijn. Bij een 6-3 voorsprong en drie honken bezet besliste Profar dit duel eigenhandig met een 3-run RBI-double. Mede dankzij de 4 RBIs van Jurickson Profar (2-for-5) wonnen de Friars met 10-3. Dit gaf de ploeg zaterdag een prima vervolg door het derde treffen met 13-1 te winnen.

Jurickson Profar kreeg die wedstrijd 2 keer vier wijd en noteerde geen hit. Dit maakte de outfielder echter goed in de series finale. Voor de tiende keer dit seizoen nam hij de bal in de derde inning diep voor een homerun, maar dit keer mocht het niet baten. Arizona sleepte deze wedstrijd met 9-3 uit het vuur, waardoor elk van deze teams twee wedstrijden wonnen in deze serie.

In eigen huis maakten de Padres deze week vervolgens korte metten met de Oakland Athletics. Jurickson Profar begon de serie tegen zijn voormalig werkgever afgelopen maandag met 0-for-2, 2 walks, een run én een 6-1 zege. Profar legde Oakland een dag later op de pijnbank door in de vijfde inning door te komen met een 2-run RBI-single. Hij zette zijn aantal RBIs daarmee op 45. Daarmee voert hij samen met Jake Cronenworth de lijst in San Diego aan. Het is alleen de vraag of er op korte termijn nog RBIs aan toegevoegd kunnen worden. Woensdag, in de met 5-4 gewonnen laatste wedstrijd in deze serie, ontbrak Profar in de line-up vanwege een knieblessure.

CEDDANNE RAFAELA (CF/SS, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 236 AB, .220/.249/.369, .618 OPS, 32 R, 37 RBI, 10 2B, 7 HR, 8 SB, 71 OPS+

Na de nodige wedstrijden als kortestop vinden we Ceddanne Rafaela de laatste tijd steeds vaker weer terug in het outfield. Als centerfielder begon hij op donderdag 6 juni ook in Chicago aan de lange serie tegen de White Sox. Rafaela begon daar ook aan in de wetenschap dat hij al drie wedstrijden zonder hit zat. We weten van de rookie inmiddels ook dat het bij hem vaak giet wanneer het regent. De hits en RBIs vallen bij Ceddanne Rafaela vaak in bosjes en zo ook op deze zesde dag van juni.

Het was iets minder spectaculair dan op 31 mei toen Rafaela 5 runs binnensloeg dankzij 2 homeruns. Nu begon hij in de tweede inning met een 2-run RBI-single en liet dit in zowel de zesde als de zevende inning opnieuw volgen door een RBI-single. Met 4-for-6, 4 RBIs en 1 run werkte Rafaela niet alleen aan z’n slaggemiddelde, maar had hij ook een groot aandeel in de 14-2 overwinning van Boston. Na deze monsterscore haperde de productie van de Red Sox overigens in de tweede (2-7) en derde (1-6) wedstrijd. Rafaela was in elk van die duels goed voor een single.

WERKEN AAN HET GEMIDDELDE

Een hit kwam er niet in de series finale, maar Rafaela scoorde wel een enorm belangrijke run. Hij begon de tiende inning – bij een 4-4 stand- op het tweede honk, bereikte na een fout ’t derde honk waarna een sac fly van Jamie Westbrook voldoende was om Ceddanne Rafaela te laten scoren. Boston won die vierde en laatste wedstrijd met 6-4 en keerde vervolgens huiswaarts voor een drieluik tegen de Philadelphia Phillies, de koploper in de NL East.

Met 0-for-3 en een 1-4 nederlaag begon die serie afgelopen dinsdag niet lekker voor Rafaela. Met 2-for-3, een walk en een run ging het een dag later al stukken beter. De Red Sox wonnen die wedstrijd met 8-6 en trokken donderdag (9-3) ook nog eens de serie naar zich toe. Met 2-for-4, een double en opnieuw een run werkte Rafaela de laatste dagen aardig aan zijn slaggemiddelde. Dat stond op .212 toen hij aan de drie wedstrijden tegen Philadelphia begon. Na zijn 4-for-10 in die duels steeg dat gemiddelde naar .220. Dat is zijn hoogste batting average sinds 7 april. Toen gaven die cijfers .233 aan.

Cover photo: Kevin D. Liles/Atlanta Braves

NHL Entry Draft 2024 | #15 Liam Greentree

Dennis Bakker
-
0
NHL Entry Draft 2024 | #15 Liam Greentree

De Stanley Cup Final is nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 14 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2024 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Gisteren openden we het bal met Amerikaan Trevor Connelly, vandaag de eerste Canadees op de agenda: Liam Greentree.

Nr. 15 | LIAM GREENTREE

2023 – 2024 TEAM: Windsor Spitfires (OHL)
GEBOORTEDATUM: 01 januari 2006
GEBOORTEPLAATS: Oshawa, Canada 
LENGTE/GEWICHT: 188cm / 90kg
SCHIET: Links
POSITIE: Right Winger
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Van alle beschikbare forwards in de 2024 NHL Entry Draft staat Liam Greentree met stipt op plek een als het op werkethiek aan komt. De 18-jarige Canadees is al sinds jaar en dag een van de meest veelbelovende prospects in het Canadese circuit, maar is desondanks bij menig scoutingsrapport nog altijd een beetje under the radar.

Geboren in Oshawa — onder de rook van Toronto — kreeg Liam ijshockey via zijn oudere broer met de spreekwoordelijke paplepel ingegoten. Al snel bleek dat Greentree talent voor ijshockey had en ruilde hij zijn lokale team in Oshawa in voor een centrale opleiding bij Toronto Pro Hockey. Op vijftienjarige leeftijd maakte de forward de overstap naar Markham Majors U16 AAA, waarna het snel ging met de Canadees. Na een twintigtal wedstrijden had Windsor Spitfires (OHL) genoeg gezien en bond Greentree middels de 2022 OHL Draft — 34e overall — aan zich.

SPITFIRES EN FUEGO

Mede onder aanvoering van de puntenproductie van de forward won Windsor Spitfires de Western Conference Division, al kreeg het in de eerste ronde van de play-offs verrassend met 4-0 klop van Kitchener Rangers — die als achtste en laatste zich voor het seizoenstoetje plaatsten —. Met een jaar meer ervaring en bovendien een flinke dosis revanchegevoelens keek iedereen reikhalzend uit naar het seizoen 2023 – 2024.

Het voorbije seizoen werd echter een groot fiasco in Ontario. Na drie maanden stonden de Spitfires troosteloos onderaan in de League en kreeg bovendien nieuwbakken head coach Jerrod Smith — die succescoach Marc Savard opvolgde — reeds zijn congé. Toch was er binnen het franchise en roster één stabiele factor te bespeuren: Liam Greentree. De captain produceerde in 64 wedstrijden 90 punten (36 goals, 54 assists) en leidde het franchise-klassement in iedere categorie. En passant werd de Canadees voor de CHL top prospect game (prospect All-Star Game) uitgenodigd.

ZWIEBERTJE IN DE AANVALLENDE ZONE

Greentree zijn beste eigenschap is zonder discussie zijn schot. Gezegend met een dodelijke wrister rijgt de forward de goals aaneen en is hij zowel van dichtbij als veraf de ‘man to watch’. Wat de winger vooral bijzonder maakt is zijn zwervende rol in de aanvallende zone. Hoewel de Canadees op papier aan de rechterkant staat geposteerd, is hij met regelmaat aan de linkerkant te vinden en verschalkt hij de goalies vanuit alle hoeken en standen — hallo backhand —. Mede door deze ijzersterke kwaliteit is de winger zowel bij Windsor Spitfires als Team Canada een graag geziene gast op de powerplay.

Wat daarbij ook nog eens als een groot pluspunt bijkomt is een mooie balans tussen fysiek en flegmatiek. In tegenstelling tot de gisteren gepubliceerde analyse van Trevor Connelly, bezit Greentree wel de kwaliteiten om ook in de fysieke duels zijn mannetje te staan. Mede gevoed door een uitstekende techniek en creativiteit liet hij menig maal de zo lakende Spitfires dansen in de aanvallende zone.

Hierbij moet wel de kanttekening geplaatst worden, dat de forward qua snelheid wat achterblijft. Vooral op de eerste meters ziet men goed het hoge ‘dieselgehalte’ terug, maar eenmaal op snelheid compenseert de Canadees met bovengenoemde feilloos.

VOORUITBLIK

Net als bij Trevor Connelly leggen we Liam Greentree ook ditmaal langs de vergelijkingslat der NHL. Met de eigenschappen wrister, scorend vermogen en een all-round aanvallende forward dwalen de gedachten van de NHL-redactie vrijwel direct naar Dallas Star Jason Robertson. Beide hebben een neusje voor het beschermen van de puck en beide spelers stonden in Junior Hockey niet als snelheidsraketten bekend.

Hoewel het plafond van Greentree wellicht niet op dezelfde lijn als Robertson ligt, bezit de Canadees alle facetten om uit te groeien tot een complete speler in de NHL. Zijn machtige ontwikkeling van tweede ronde OHL Draft tot een van de meest begeerde prospects en tevens captain is een bewijs dat het plafond van Greentree nog allesbehalve is bereikt en dat de Canadees — mits goede begeleiding en ontwikkeling — tot een first-liner kan uitgroeien.

Kijken we naar het NHL Entry Draft Board van SportAmerika strijkt de forward als vijftiende overall bij Detroit Red Wings neer. De franchise hikt met het roster nu stevig tegen een play-off plaats aan, maar kan zeker in het Farm System nog wel een makkelijk scorende forward gebruiken. Natuurlijk beschikt Steve Yzerman over oogappel Lucas Raymond, heeft het de voorbije Drafts Marco Kasper en Nate Danielson opgepikt, maar is de aanvallende linie qua Farm Pool de “zwakste broeder” op het gebied van veelzijdigheid.

Menig Noord-Amerikaanse collega plaatst het huidige Farm System van Detroit zonder twijfel op de eerste plaats in de rankings. Dat vindt de NHL-redactie van SportAmerika wellicht wat overdreven (goalies top, blue-line finger-lickin’ good, forwards voldoende), maar met een first-round pick van het kaliber Liam Greentree sluiten wij ons graag bij deze polonaise aan.

Cover photo: Charles Warburton/Mississauga Steelheads

Stanley Cup Final: Barkov en Panthers op matchpoint na winst in Game 3

Hans Mulder
-
0
Stanley Cup Final: Barkov en Panthers op matchpoint na winst in Game 3

Met de nodige vertraging, maar wel met een 2-0 voorsprong in de serie stapten de Florida Panthers op het vliegtuig voor de lange vlucht naar Edmonton. Daar, gesteund door de eigen fans, moet het voor de Oilers gebeuren. Voor het eerst sinds 2006 staat de franchise in de Stanley Cup Final en winst in Game 3 is bijna noodzakelijk om er nog een serie van te maken. Winnen van de sterke Panthers is echter geen sinecure…

STANLEY CUP FINAL

GAME 3: EDMONTON OILERS – FLORIDA PANTHERS

Het ging in aanloop naar Game 3 over een eventuele blessure van Aleksander Barkov en een mogelijke schorsing voor Leon Draisaitl. Beide grootmeesters stonden echter op het ijs in Rogers Place toen de puck viel voor de derde wedstrijd. Dit gold niet voor de geblesseerde Evander Kane. De aanvaller zal echter ongetwijfeld ergens gezien hebben dat zijn Oilers goed aan het duel begonnen. Edmonton was lang niet zo dominant als in Game 1, maar het was duidelijk dat de Oilers een missie hadden. Stapje voor stapje moesten zij terug in deze serie zien te komen.

In de slotfase van de eerste periode maakten ze het zichzelf niet eenvoudiger. Evan Bouchard zag er niet goed uit, Aleksander Barkov zette Gustav Forsling aan het werk, die op zijn beurt Sam Reinhart in staat stelde de score te openen. Een domper zo laat in de periode, maar Warren Foegele zorgde er al vroeg in de tweede periode voor dat de Oilers-aanhang mocht juichen. Oog in oog met Sergei Bobrovsky maakte hij geen fout: 1-1.

Onbedoeld leidde Stuart Skinner, de collega van Bobrovsky in het doel van de Oilers, de 1-2 van Vladimir Tarasenko in. De goalie kon de stuiterende puch niet controleren en de Panthers straften het meedogenloos af. Afgezien van wat opstootjes hier en daar hadden we van Matthew Tkachuk nog niet veel vernomen in deze finale. Dit veranderde dankzij z’n lepe assist op Sam Bennett bij de 1-3. Opeens ging het de Oilers allemaal even te snel. De 1-4 van Barkov was daar een mooi voorbeeld van. Florida stak in no time het ijs over en de captain bekroonde zijn toch al goede wedstrijd met een goal: 1-4.

HOOP DOET LEVEN!

De mannen van Paul Maurice hadden Rogers Place stil gekregen. Edmonton domineerde weliswaar op de shot clock, maar verder waren de Panthers de baas. Een goal van Philip Broberg in de derde periode maakte nog even iets los bij de fans, maar zij konden toch ook niet om de kracht van dit Florida heen. Toch kregen de Oilers deze Cats wel degelijk aan het wankelen. Een schot van Brett Kulak werd door Rayn McLeod van richting veranderd waardoor Bobrovsky kansloos was.

Het momentum had nu helemaal de kant van de thuisploeg gekozen en de fans gingen er ook nog maar eens achter staan. Kris Knoblauch haalde Skinner van het ijs, maar het slotoffensief mocht niet baten. Het werd uiteindelijk nog een zwaarbevochten overwinning voor de Panthers, maar zij trokken ‘m wel over de streep. In de nacht van zaterdag op zondag (Nederlandse tijd) kunnen zij voor het eerst in de geschiedenis van de franchise de Stanley Cup pakken.

UP NEXT:

Het lukte de sterren van de Lightning niet, het lukte David Pastrnak en Brad Marchand van de Bruins niet en ook de sterren van de Rangers werden aan banden gelegd door de Panthers. Hetzelfde overkomt de supersterren van de Oilers in de eerste drie duels van deze Stanley Cup Final. Knoblauch trachtte McDavid bij Barkov weg te halen, maar ook dit bood geen soelaas. Was Game 3 al een soort van must win, komende zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) hebben de Oilers geen keus meer. Zij moeten een manier vinden om deze Panthers te verslaan. Een monsterklus voor Knoblauch, want hij zal toch ook zien dat dit Florida praktisch geen zwakke plekken kent.

Tussenstand in de serie: Florida leidt met 3-0

Cover photo: Harry How

NHL Entry Draft 2024 | #16 Trevor Connelly

Dennis Bakker
-
0
NHL Entry Draft 2024 | #16 Trevor Connelly

De Stanley Cup Final is nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 15 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2024 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag wordt het bal geopend door forward Trevor Connelly.

Nr. 16 | TREVOR CONNELLY

2023 – 2024 TEAM: Tri-City Storm (USHL)
GEBOORTEDATUM: 28 februari 2006
GEBOORTEPLAATS: Tustin, Verenigde Staten
LENGTE/GEWICHT: 185cm / 73kg
SCHIET: Links
POSITIE: Left Winger
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (commitment aan Providence College)

Er zijn in de aankomende NHL Entry Draft van 2024 maar een handvol spelers, die meer hun stempel op een wedstrijd kunnen drukken dan Trevor Connelly dit seizoen heeft gedaan bij Tri-City Storm in de USHL. Toch hangen er boven de 17-jarige top prospect uit Tustin een aantal controversiële wolken, die menig franchise aanleiding zullen geven andere troeven uit de hoge hoed te toveren. Een controverse die twee jaar na dato nog altijd als een stempel op zijn karakter kleeft.

Dit alles heeft te maken met een voorval wat zich in maart 2022 afspeelde. Samen met een ploeggenoot postte hij een foto op social media, waarop de twee met een stapel speelblokken een swastika hadden gemaakt in een Joodse bibiliotheek. Hoewel Connelly de post binnen een aantal minuten weer offline had gehaald, was menig journaille er mee aan de haal gegaan. Het leidde ertoe dat de forward in aanloop naar de USA Hockey National Championship van het roster werd verwijderd.

Toch is het niet het eerst incident rond de persoon Trevor Connelly. Zo werd de forward in 2021 al van racistische uitlatingen tegen een tegenstander beticht, maar bleef het bij een interne schorsing van zijn franchise, daar er vanuit de Californie League te weinig bewijs was om tot vervolgstappen te komen.

WIEDERGUTMACHUNG

Sindsdien heeft Connelly overigens niet stil gezeten. Met onder meer vrijwilligerswerk en trainingen op het gebied van diversiteit heeft de Amerikaan getracht zijn negatieve imago op te poetsen. Samen met zijn vader had de forward een U14 Team onder zijn hoede in een toernooi met ‘non-traditional’ ijshockeylanden — onder meer Brazilie, Egypte en de Dominikaanse Republiek stonden op de lijst — en was hij actief op het HPOC (Hockey Players of Color) toernooi.

Ondanks dit alles blijft Connelly een mistig figuur voor menig franchise. Mede door zijn misperen in het verleden zal menig Front Office niet staan te springen om de forward binnen te halen. Toch is Connelly skill-technisch een van de beste prospects in de 2024 Entry Draft. Zeker als je in bepaalde aspecten van zijn spel de vergelijking kan trekken met niemand minder dan Connor McDavid.

OP DE BROMMER IN TRI-CITY

De doorgewinterde ijshockeyfan zal inderdaad al tot de conclusie zijn gekomen dat Connelly al op erg jonge leeftijd in de USHL de clubkleuren van Tri-City Storm verdedigd. Toch was de forward vanaf dag één op afspraak. In zijn eerste seizoen noteerde de winger 47 punten in 57 wedstrijden (24 goals, 23 assists) en duldde hij in de U17-rankings alleen Mac Swanson en niemand minder dan Macklin Celebrini voor zich.

Het voorbije seizoen 2023 – 2024 schepte Connelly er nog een flinke scheut extra bovenop. In 52 wedstrijden doorkruiste de forward de grens van 1.00 PPG en kwam zijn totaal op 78 punten (31 goals en 47 assists), goed voor een tweede plaats overall in de USHL-rankings — achter eveneens beoogd first-rounder Matvei Gridin —. Hoewel Connelly zich met Tri-City voor de playoffs plaatste, werd hij voor het U18 WJC opgeroepen waar hij in de finale met 6-4 het onderspit tegen eeuwige rivaal Canada delfde. Ook hier oversteeg de forward de grens van 1.00 PPG, maar werd een game-misconduct in de finale een behoorlijke smet op zijn tot dan toe vlekkeloze toernooi.

CONNELLY VS MCDAVID

Ja. Het woord Connor McDavid trekken we direct bij onze eerste prospect analyse uit het ijshockeywoordenboek der NHL. Trevor Connelly is een van de meeste getalenteerde prospects in de aankomende Draft. Ondanks het feit dat Connelly niet het plafond van de Canadese superster van Edmonton heeft, worden er hier en daar toch vergelijkingen getrokken tussen de twee forwards.

Met name in de beweeglijkheid en schaatstechniek kun je welhaast een highlight-video van McDavid kopieren naar Connelly. In de een-op-een is de Amerikaan onklopbaar en is hij menig blue-liner te snel af in zowel entry speed als op een tegenaanval. Wat Connelly extra aan zijn techniek toevoegt is zijn vermogen om uit de fysieke duels te blijven. Met zijn 1.85 meter is hij niet de kleinste van het stel, maar ontbreekt het de forward nog aan de benodigde (spier)kracht. Iets wat ook direct als een van zijn grote ontwikkelpunten in de voorbije NHL Draft Combine naar voren kwam.

Hoewel Connelly een pure winger is, heeft de Amerikaan ook een sterk inzicht en kan hij als geen ander een wedstrijd “lezen”. In de aanvallende zone dirigeert hij de aanval en zet hij menig teamgenoot in scoringspositie. Dit is met name goed te zien aan zijn hoog aantal goals én assists. Toch kan Connelly ook als spelmaker een behoorlijke ontwikkelslag slaan om echt die complete forward te zijn die menig franchise kwijlend zal willen toevoegen aan het roster.

VOORUITBLIK

Als een echte prospectfanaat heeft de ene helft van de NHL-redactie (Dennis) ook het voorbije U18 WJC niet overgeslagen en doet het spel van Connelly in zijn algemeenheid nog het meest aan Trevor Zegras (Anaheim Ducks) denken. Met een hoog arsenaal aan skills, het vermogen om zowel op nationaal als internationaal niveau zijn stempel te drukken en een toefje ‘enfant terrible’ zijn de gelijkenissen gauw gelegd.

Zoals reeds diverse malen in onze NHL Powerplay Podcast aangehaald, zal menig franchise deze Draft verstandig kiezen. Na Macklin Celebrini zit er ontzettend veel talent in de pijpleiding, maar mis je bij menig prospect toch net dat snufje ‘superster’. Pak het Entry Draft Board erbij en je ogen vallen voor wat betreft Trevor Connelly vrijwel direct op Calgary Flames, die na het vertrek van Johnny Gaudreau een echte high-skill winger graag aan het roster zouden willen toevoegen. Bovendien heeft Calgary van alle drie de linies de minste pool qua forwards in het Farm System.

Toch plaatsen we bij SportAmerika de forward op plek zestien in de Draft. Qua talent is Connelly onmiskenbaar top tien (wellicht zelfs top vijf) materiaal voor de aankomende Entry Draft, maar zal menig franchise de forward passeren gezien zijn niet vlekkeloze verleden (je kunt hier de vergelijking maken met Matvei Michkov, al had dat meer met zijn Russische afkomst van doen).

Op die zestiende plaats staat (op moment van schrijven) St. Louis Blues, die de forward met liefde aan haar Farm System zullen toevoegen. De Stanley Cup winnaar van 2019 vindt zichzelf in de onderste regionen der Farm Systems terug en is met Dalibor Dvorsky en Jimmy Snuggerud aanvallend al goed vertegenwoordigd, maar met het toevoegen van Connelly heb je je toekomstige kapstok pas echt compleet.

Cover photo: By the Athletic

Celtics hebben nog één zege nodig voor NBA-titel

Lars Leeftink
-
1
Celtics hebben nog één zege nodig voor NBA-titel

De Boston Celtics hebben na game 1 en game 2 ook game 3 van de NBA Finals gewonnen. In Dallas werden de Dallas Mavericks met 106-99 verslagen.

CELTICS WINNEN IN DALLAS OOK GAME 3 VAN NBA FINALS

Nadat de Boston Celtics met overtuiging de eerste twee duels in eigen huis op hun naam schreven, bleek game 3 tot nu toe de grootste uitdaging te zijn. Zoals verwachten begonnen de Mavericks in eigen huis fantastisch, met binnen een paar minuten een voorsprong van meer dan tien punten. Aan het einde van het eerste kwart was het dankzij een run van de Celtics echter slechts 30-31 Mavericks. Vervolgens ging het gelijk op tot het begin van het derde kwart.

In dit derde kwart sloegen de Celtics toe. Met een 35-19 kwart gingen de Celtics met een grote voorsprong het beslissende vierde kwart in. In dit vierde kwart hadden de Mavericks echter een enorme run in huis, waardoor het weer een verschil werd van een positie. In de slotfase moesten de Mavericks het echter doen zonder Luka Doncic, die zijn zesde fout had gekregen. Dit bleek beslissend te zijn, want in deze slotfase waren de Celtics net wat beter. De Celtics wonnen 106-99.

UITBLINKERS

Bij de Celtics waren het Jayson Tatum (31 PTS, 6 REB, 5 AST) en Jaylen Brown (30 PTs, 8 REB en 8 AST) die in de hele wedstrijd, maar vooral in het vierde kwart, beslissend waren. Verder scoorde alleen Derrick White meer dan tien punten. Bij de Mavericks speelde Kyrie Irving met 35 PTS zijn beste wedstrijd van de NBA Finals. Doncic voegde in 37 minuten 27 PTS, 6 REB en 6 AST toe. Twee andere spelers kwamen boven de tien punten uit.

De Celtics hebben door deze zege nog een zege nodig om NBA-kampioen te zijn, iets wat voor het eerst sinds 2008 zou zijn. Mocht game 4 in Dallas over een paar dagen niet gewonnen worden, dan kan het tijdens game 5 in Boston afgemaakt worden.

Foto: Kevin Jairaj-USA TODAY Sports

Stanley Cup Final: Rodrigues en Panthers maatje te groot voor Oilers

Hans Mulder
-
0
Stanley Cup Final: Rodrigues en Panthers maatje te groot voor Oilers

Sergei Bobrovsky gaf de Edmonton Oilers huiswerk mee na Game 1, maar ook de Panthers konden onmogelijk tevreden zijn met hun optreden. Afgelopen nacht stond Game 2 dan ook in het teken van verbetering. Florida wilde het eigen spel flink verbeteren, terwijl de bezoekende Oilers een antwoord zochten op de uitblinkende Bobrovsky.

STANLEY CUP FINAL

GAME 2: FLORIDA PANTHERS – EDMONTON OILERS

De Panthers kwamen veel beter voor de dag dan in de eerste wedstrijd. Hun bekende, of beruchte, forecheck kwam beter uit de verf en in tegenstelling tot Game 1 lukte het de Cats om de Oilers onder druk te zetten. Het lukte hen echter niet een puck voorbij Stuart Skinner te krijgen. Met een 5-minute major voor Warren Foegele kreeg Florida een uitgelezen mogelijkheid op die openingstreffer. Zij gingen echter zelf ook in de fout waarna Mattias Ekholm 4-on-4 tegen de verhouding in de Oilers op voorsprong zette.

Game 2 werd zo een spiegelbeeld van de eerste wedstrijd. Nu waren het de Panthers die heersten op de shot clock – overigens zonder tot hele grote kansen te komen – en de Oilers die de leiding namen. Langzaam maar zeker draaide Florida echter de duimschroeven aan. In de tweede periode volgde de beloning in de vorm van de gelijkmaker. Niko Mikkola zette eerst onbedoeld Sergei Bobrovsky aan het werk, maar dit maakte de Fin goed door Stuart Skinner voor het eerst deze avond te verschalken: 1-1.

Al het gehele seizoen voelen de Panthers zich heerlijk in de derde periode. Zij lijken de tegenstander de eerste veertig minuten uit te putten om vervolgens keihard toe te slaan. Zo ook in deze Game 2. Evan Rodrigues vond een gaatje in de korte hoek en zette Florida voor het eerst op voorsprong: 2-1. Diezelfde Rodrigues was ook verantwoordelijk voor de 3-1. Deze treffer kwam tot stand nadat Leon Draisaitl in de strafbank belandde vanwege een overtreding op Aleksander Barkov. Tegelijkertijd kwam daarmee een einde aan een reeks van 34 powerplays die door de Oilers-PK succesvol werden gestopt.

BESLISSING

Met nog bijna zes minuten op de klok besloot Kris Knoblauch zijn goalie al van het ijs te halen. Daarbij kregen de Oilers ook nog een powerplay, maar profiteren van dit numerieke overwicht deden ze niet. Sterker nog, vanaf de middenlijn was het Aaron Ekblad die ruim twee minuten voor tijd dit duel definitief op slot gooide. De Panthers waren zichzelf in Game 2 en de Oilers hadden daar ongelooflijk veel moeite mee. Dat ze dat maar moeilijk konden verkroppen, werd duidelijk in de laatste minuten toen Vincent Desharnais, de vervanger van Cody Ceci, en Sam Carrick hun boekje te buiten gingen.

UP NEXT:

Knoblauch en de Oilers hebben tijdens de lange vlucht naar huis (ruim 4000 kilometer) genoeg om over na te denken. Hoewel Connor McDavid bij tijd en wijle over het ijs fladdert, lukt het Edmonton maar niet de defensie van Florida te breken. De Panthers op hun beurt zullen moeten werken aan de discipline. Te vaak lopen zij tegen overtredingen aan. Met een powerplay als die van de Oilers is het dan vragen om problemen.

De grote vraag richting Game 3 (vrijdag 02.00 uur Nederlandse tijd) zal zijn of Panthers-captain Barkov beschikbaar is. De Finse sterspeler keerde niet terug op het ijs na de hoge hit van Draisaitl. Bij Edmonton zijn ze evenmin okselfris. Darnell Nurse lag vanwege zijn spel al onder vuur na Game 1, maar leek in Game 2 vooral geplaagd te worden door een heupblessure.

Tussenstand in de serie: Florida leidt met 2-0

Cover photo: Sam Navarro/USA TODAY Sports

Celtics komen op 2-0 voorsprong in NBA Finals

Lars Leeftink
-
1
Celtics komen op 2-0 voorsprong in NBA Finals

De Boston Celtics zijn in de nacht van zondag op maandag op een 2-0 voorsprong gekomen in de 2024 NBA Finals door in eigen huis de Dallas Mavericks met 105-98 te verslaan. Hier was vooral een sterke tweede helft voor nodig.

CELTICS SLAAN IN TWEEDE HELFT TOE VOOR 2-0 VOORSPRONG

Tijdens game 1 van de NBA Finals was er geen houden aan de Celtics, die de Mavericks kansloos lieten in het openingsduel. Tijdens game 2 was het, zoals verwacht, anders. De Mavericks deden tijdens de eerste helft uitstekend mee en hielden eigenlijk constant gelijke trend. Gedurende het eerste kwart stonden ze zelfs meer voor dan dat ze achter stonden. Met een 51-54 achterstand gingen ze echter de rust in.

In de tweede helft werd alles anders. In het derde kwart bleven de Celtics op hetzelfde niveau spelen, terwijl het niveau van de Mavericks weg zou zakken. Daardoor liepen de Celtics uit naar een voorsprong van ongeveer acht punten, een voorsprong die de thuisploeg de rest van het duel zou behouden. De Celtics wonnen met 105-98.

UITBLINKERS GAME 2

Bij de Celtics, die in game 2 vooral minder turnovers en meer assists hadden dan de Mavericks, was het een team effort. Twee spelers, Jaylen Brown en Jrue Holiday, scoorden meer dan twintig punten, terwijl nog eens drie spelers meer dan tien punten scoorden. Jayson Tatum kwam in de buurt van een triple double: 18 PTS, 9 REB en 12 AST. Luka Doncic speelde in de eerste helft goed en noteerde wel een triple double: 32 PTS, 11 REB en 11 AST. Verder waren er echter maar vier spelers boven de tien punten. Kyrie Irving was wederom redelijk onzichtbaar met maar 16 PTS en 6 AST.

De volgende twee duels van de serie zijn in Dallas en zullen voor de Mavericks meteen voelen alsof ze al met de rug tegen de muur staan.

Foto: David Butler II-USA TODAY Sports

Stanley Cup Final: Bobrovsky steelt Game 1 voor de Panthers

Hans Mulder
-
0
Stanley Cup Final: Bobrovsky steelt Game 1 voor de Panthers

Afgelopen nacht is in Sunrise de eerste wedstrijd van de Stanley Cup Final tussen de Florida Panthers en Edmonton Oilers afgewerkt. De bezoekers uit Canada hopen na 34 jaar eindelijk weer eens op een titel, terwijl de franchise uit Florida nog altijd wacht op de eerste Cup. Bij SportAmerika volgen we deze strijd om de heilige graal in het ijshockey op de voet en houden we je op de hoogte van alle ontwikkelingen!

STANLEY CUP FINAL

GAME 1: FLORIDA PANTHERS – EDMONTON OILERS

Was er sprake van roest nu beide finalisten al een tijdje niet in actie gekomen waren? Bij de Oilers was daar in elk geval niets van te zien. Edmonton startte zoals ze zo vaak startten in dit postseason: ijzersterk. Sergei Bobrovsky leek aanvankelijk nog niet helemaal wakker. Een fout van de goalie leidde een grote kans voor Zach Hyman in, maar de Rus herstelde zich knap. Hyman en de Oilers wisten op dat moment – vroeg in de eerste periode – nog niet dat dit een voorbode was van wat komen ging.

Eveneens al heel vroeg in de wedstrijd kregen we een glimp van de klasse van de Cats te zien. Sam Reinhart, Aleksander Barkov en Carter Verhaeghe waren razendsnel in de omschakeling en laatstgenoemde deponeerde de puck achter Stuart Skinner voor de 1-0. Het was een tussenstand die naarmate de periode vorderde geen recht deed aan de verhoudingen op het ijs. Edmonton was beter, maar liep zich telkens stuk op de muur genaamd Bobrovsky.

SHUTOUT

De tweede periode begon min of meer zoals de eerste. Met een goal voor de Panthers. Met opnieuw Darnell Nurse en Cody Ceci op het ijs voor de Oilers was Florida in de persoon van Evan Rodrigues trefzeker. Het is de Oilers doorgaans wel toevertrouwd om een achterstand goed te maken, maar deze avond in Sunrise bleek dat een hels karwei. Zelfs de geprezen powerplay lukte het niet om een puck voorbij Bobrovsky te krijgen. Zo miste Ryan Nugent-Hopkins misschien wel de grootste kans van de wedstrijd in de tweede periode.

Waar de eerste periode veelal het domein is van de Oilers, zo is de derde dat van de Panthers. Met een 2-0 voorsprong op zak werden ze dit keer echter niet overdreven gevaarlijk, maar veel gaven ze ook niet weg. Kris Knoblauch probeerde in de slotminuten uit alle macht nog iets van een offensief uit de grond te stampen, maar daar wist Eetu Luostarinen wel raad mee. De Finse aanvaller miste vorig jaar de Stanley Cup Final vanwege een blessure en schoot nu de 3-0 in het lege netje.

UP NEXT:

Beide coaches zullen gemengde gevoelens overhouden aan Game 1. Paul Maurice zal blij zijn met de winst, maar weet dat zijn team veel beter voor de dag moet komen in de rest van deze serie. Knoblauch daarentegen kan tevreden zijn over het spel van de Oilers, maar moet voor komende dinsdag (02.00 uur Nederlandse tijd) een antwoord zien te vinden op het vraagstuk Bobrovsky. Met 32 saves was de Rus met afstand de beste speler van de Cats en liet de goalie zien waarom hij de favoriet voor de Vezina Trophy is.

Tussenstand in de serie: Florida leidt met 1-0

Cover photo: Elsa

NHL Play-Offs: preview Stanley Cup Final

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs: preview Stanley Cup Final

In de nacht van zaterdag op zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) staat in Sunrise Game 1 van de Stanley Cup Final op het programma tussen de Florida Panthers en Edmonton Oilers. De Panthers hebben het thuisvoordeel in een best-of-7 waarin de teams vooral ontzettend veel en ver moeten reizen, maar dat zegt helemaal niets deze play-offs. Bij SportAmerika houden we je de komende weken op de hoogte van alle ontwikkelingen en met deze preview begint de voorbereiding alvast!

FLORIDA PANTHERS

ROAD TO THE FINAL

Voor de tweede jaar op rij staan de Florida Panthers in de Stanley Cup Final. We moeten terug tot 2009 om een team in de finale tegen te komen dat een jaar eerder verliezend finalist was. Toen waren het de Pittsburgh Penguins. Een nog hele jonge Sidney Crosby zag in 2008 de Red Wings de Cup winnen, maar mocht ‘m zelf in 2009 in ontvangst nemen. Het is een scenario dat de Panthers maar al te graag willen herhalen. Zij verloren immers vorig jaar van de Vegas Golden Knights en afgaande op wat we tot nu toe hebben gezien, hebben de mannen van Paul Maurice hun leergeld betaald. De Panthers lijken klaar voor hun eerste titel!

Het komt neer op een afstand van zo’n 4.065 kilometer… Ter vergelijking: de afstand van Amsterdam naar de Noordpool is ongeveer 4.180 kilometer…

Waar de Panthers vorig seizoen maar net de play-offs haalden, daar lieten ze er nu geen misverstand over bestaan. In de zomer van 2023 renoveerde GM Bill Zito zijn blauwe lijn door onder meer Oliver Ekman-Larsson, Niko Mikkola en Dmitry Kulikov op te pikken. Het maakte een toch al sterke ploeg nog vele malen sterker. Op wat dipjes hier en daar na kende Florida een relatief zorgeloos regulier seizoen. Op de laatste speeldag kreeg dat zelfs nog wat meer cachet toen ze er ook nog eens met de titel in de Atlantic Division vandoor gingen. Dit ten koste van de Bruins.

In de eerste ronde van de play-offs moesten ze zien af te rekenen met de buren uit Tampa Bay. De Lightning waren jarenlang een voorbeeld voor de Panthers, maar we kunnen stellen dat de leerling de meester inmiddels gepasseerd is. Slechts vijf wedstrijden had Florida nodig om de Bolts te elimineren. Vier wedstrijden waren spannend, maar in de beslissende vijfde maakten de Cats korte metten met de tegenstander: 6-1.

RANGERS OP HET HAKBLOK

Een jaar geleden zorgden de Panthers voor een enorme stunt door in de eerste ronde het oppermachtig geachte Boston uit te schakelen. De Bruins begonnen destijds als favoriet, maar daar was in 2024 geen sprake van. Goalie Jeremy Swayman wist Boston nog enigszins in deze serie te houden, maar na zes wedstrijden was het klaar. Met 202 tegen 129 SOG was overduidelijk dat Florida de bovenliggende partij in deze best-of-7 was en ze wonnen ‘m dan ook terecht met 4-2.

Het treffen tussen de kampioen van de Metropolitan tegen de kampioen van de Atlantic leverde vuurwerk op. De New York Rangers maakten indruk tijdens het postseason, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het vooral aan Igor Shesterkin was te danken dat de Eastern Conference Final lang spannend bleef. Het waren de Blueshirts die op een 2-1 voorsprong kwamen in de serie, maar daarna was het klaar. Florida bleek nog een versnelling hoger te kunnen schakelen en plaatste zich voor de Stanley Cup Final door drie wedstrijden op rij te winnen.

EDMONTON OILERS

ROAD TO THE FINAL

Voor aanvang van dit seizoen durfde Leon Draisaitl het wel aan. Alles minder dan de Stanley Cup was een teleurstelling voor deze Edmonton Oilers. Dat de Duitser deze woorden bezigde, verbaasde niemand. In het tijdperk Connor McDavid/Leon Draisaitl hadden de Oilers immers nooit een beter roster gehad dan dit jaar. Groot was de verbazing dan ook dat dit sterrenensemble slechts drie van de eerste twaalf wedstrijden won en onderin de Western Conference bungelde. Die abominabele start kostte Jay Woodcroft zijn baan als head coach en hij werd vervangen door een voormalig jeugdtrainer van McDavid. Kris Knoblauch had geen enkele ervaring als coach in de NHL, maar leerde ontzettend snel.

Het duurde even voordat alle puzzelstukjes in elkaar vielen, maar toen de Oilers tussen 24 november en 27 januari 24 van hun 27 wedstrijden wonnen – met onder meer een 16-game winning streak – was duidelijk dat dit team de schwung te pakken had. McDavid kwam na een moeizame start zelfs nog in de buurt van de topscorerstitel, Zach Hyman ramde door de grens van 50 goals en Stuart Skinner maakte tussen de palen een degelijke indruk. Edmonton had in de eerste ronde van de play-offs dan ook betrekkelijk weinig moeite met de LA Kings, die in vijf wedstrijden opzij werden gezet.

MOEITE MET CANUCKS

Veel meer hadden de Oilers te stellen met de Vancouver Canucks. De verrassende winnaar van de Pacific Division maakte er een fysieke serie van en nam zelfs een 3-2 voorsprong. Helaas voor de Canucks moesten zij het in Game 7 stellen zonder sterkhouder Brock Boeser. Hoewel de 3-2 eindstand in Game 7 doet vermoeden dat het spannend was, waren het de Oilers die grote delen van de wedstrijd domineerden en terecht hun ticket voor de Western Conference Final boekten.

Daarin trof Edmonton één van de grote favorieten voor de Cup. Dallas had op weg naar die WCF achtereenvolgens Vegas en Colorado uitgeschakeld, maar dat vergde veel energie zo bleek tegen de Oilers. De Stars namen nog wel een 2-1 voorsprong in de serie, maar na Game 3 leek de tank leeg. Edmonton zag superster McDavid bij tijd en wijle uitblinken en aan zijn hand liepen de Oilers naar hun eerste Stanley Cup Final sinds 2006. Dat jaar – 16 jaar na hun laatste titel – verloren ze van Carolina.

OM IN DE GATEN TE HOUDEN

Het roster van de Panthers bulkt van het talent, maar hun captain mogen we met recht tot één van de allerbeste spelers in de NHL rekenen. Aleksander Barkov lijkt het stokje te hebben overgenomen van Patrice Bergeron als aanvaller met de beste verdedigende kwaliteiten. De Fin was tijdens het reguliere seizoen al goed voor 23 goals en 80 punten, maar blinkt in het postseason voornamelijk defensief uit.

Barkov kwam al als winnaar uit de bus tegen grote namen als Nikita Kucherov, David Pastrnak en Mika Zibanejad. Nu in de finale is het aan de Panthers-captain om ook McDavid aan de ketting te leggen. Met 5 goals en 14 assists is Matthew Tkachuk na 17 wedstrijden de topscorer in Sunrise. Hij lijkt wat minder aanwezig dan vorig jaar, toen hij elf keer trefzeker was in de play-offs. Dat is echter maar schijn, want Tkachuk is en blijft een handenbindertje in optima forma. En natuurlijk hebben de Panthers in Carter Verhaeghe een man die altijd op de belangrijke momenten scoort.

SKINNER EEN WINNER?

Dat de Oilers in McDavid en Draisaitl één van de beste duo’s in de recente geschiedenis heeft, is algemeen bekend. Het wordt voor de Oilers ongelooflijk belangrijk dat zij hun ding kunnen doen. De belangrijkste man staat echter onder de lat. Stuart Skinner heeft een sterk regulier seizoen achter de rug, maar de goalie zag er in de eerste twee rondes van dit postseason niet altijd even gelukkig uit. Hoe anders was dit tegen de Dallas Stars. Skinner sleepte zijn team er op de moeilijke momenten doorheen en dat schept natuurlijk verwachtingen richting deze finale.

Evan Bouchard is een andere naam om goed op te letten. Met 82 punten heeft de blueliner al een subliem regulier seizoen achter de rug, maar dat het altijd nog beter kan, bewijst de 24-jarige Canadees deze play-offs. Met 6 goals en 27 punten heeft de man van de “Bouch-bomb” een flink aandeel in het huidige succes.

SPECIAL TEAMS

Het is een open deur, maar als twee teams erg aan elkaar gewaagd zijn, maken details het verschil. Die kleine winstmarges kunnen behaald worden met de powerplay of penalty-kill. Met name dat laatste is een ontzettend sterk punt bij de Oilers de laatste tijd. Hun laatste PPG stonden ze toe op 12 mei in de derde wedstrijd tegen de Canucks. Daarna was de PK maar liefst 28 keer succesvol. Met vier goals in de laatste negen powerplays schoot ook die in gang tegen de Stars. Iets wat ze natuurlijk hopen door te trekken tegen Florida. Draisaitl was al goed voor 6 PPG dit postseason, maar wordt op de hielen gezeten door Zach Hyman die er 5 heeft.

De Panthers beschikken eveneens over een uitstekende PK. Zowel tegen de Bruins als tegen de Rangers – toch één van de beste powerplays in de league – stonden de Cats slechts 1 PPG toe in de gehele serie. Daar zetten ze, net als Edmonton overigens, een levensgevaarlijke powerplay tegenover. Tegen de Rangers scoorde Florida 5 goals in 19 kansen. Een ronde eerder was de PP met name in Game 3 tegen de Bruins indrukwekkend met 4 PPG in één wedstrijd. Bij de Panthers is het voornamelijk zaak om Carter Verhaeghe en Sam Reinhart in de gaten te houden. Zij hebben elk 4 PPG deze play-offs.

VOORSPELLING:

De Oilers hebben in de Stars al een zeer compleet team uitgeschakeld. En ze zijn ook zeker niet meer dat tweekoppig monster waarbij McDavid en Draisaitl de as vormen waar alles om draait. Toch durven we het aan dat ze hun handen meer dan vol gaan krijgen aan deze Florida Panthers. De Cats zijn qua diepte gelijkwaardig aan de Stars, maar daarbij fysiek een stuk sterker. Florida noteerde de meeste hits in het reguliere seizoen en putten de tegenstanders eveneens uit in het fysieke aspect tijdens dit postseason. Een slecht voorteken voor Edmonton aangezien die het heel lastig hadden tegen Vancouver. Een tegenstander die ook niet keek op een hit meer of minder.

Tijden zijn van de Eastern Timezone in de VS, dat wil zeggen dat ’t in Nederland dan 6 uur later is (02.00 uur)

Voor Edmonton is het cruciaal dat de juiste Stuart Skinner komt opdagen. Met een .922 save percentage haalde de goalie een goed niveau tegen Dallas, maar in de tweede ronde tegen Vancouver gaf dat zelfde percentage slechts .833 aan. Florida hoeft zich op dat gebied geen zorgen te maken. Sinds de play-offs van vorig jaar lijkt de echte Sergei Bobrovsky aangekomen in Sunrise en niet voor niets is hij dit jaar één van de kandidaten voor de Vezina Trophy.

We begonnen deze preview met een verwijzing naar de Penguins van 2009. Dat team lijkt in de Panthers van 2024 een opvolger te krijgen. Florida heeft misschien niet de pure klasse van een McDavid, maar is wel onwaarschijnlijk compleet. En de ploeg weet wat er gevraagd wordt in deze omstandigheden. Het vele reizen zal geen van de teams in de koude kleren gaan zitten, maar de uiteindelijke beloning mag er zijn.

Prognose Hans: Florida wint na zes wedstrijden de eerste Cup in de geschiedenis van de franchise

Prognose Dennis: Voor het eerst sinds 1993 (Montreal) komt de Cup naar Canada, Edmonton in zeven!

Cover photo: Perry Nelson/USA TODAY Sports

1...106107108...803Pagina 107 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU