De Los Angeles Lakers hebben als voorlaatste team hun nieuwe head coach gevonden. J.J. Redick wordt de nieuwe leider van het team uit Los Angeles, met onder meer Anthony Davis en LeBron James. Daarnaast was er ook nog een trade en hebben twee spelers bij hun huidige team bijgetekend.
J.J. REDICK NA LANG PROCES NIEUWE HEAD COACH LAKERS
Lang leek Dan Hurley, de succesvolle head coach van UCONN in college basketbal, de nieuwe head coach van de Los Angeles Lakers te worden. Hurley besloot echter bij UCONN te blijven, waarna de Lakers uitkwamen bij hun tweede optie: J.J. Redick. Het zal de eerste baan zijn voor Redick als head coach, waarbij hij al een goede relatie heeft met sterspeler LeBron James. Redick speelde in de NBA voor onder meer de Orlando Magic en Los Angeles Clippers en staat bekend als een van de betere schutters die de NBA ooit heeft gezien.
ESPN Sources: JJ Redick has agreed on a four-year contract to become the next coach of the Los Angeles Lakers. Rob Pelinka offered job this morning and Redick’s started working on a staff to surround himself with experience. pic.twitter.com/G66eVFRALp
CARUSO GETRADE NAAR DE THUNDER, SIAKAM EN MONK TEKENEN BIJ
Voor het eerst is het sinds dit seizoen mogelijk om vlak na de NBA Finals al spelers te traden en van je eigen team bij te laten tekenen. Andere teams mogen nog geen spelers van andere teams benaderen. Alex Caruso van de Chicago Bulls is in een directe ruil naar de Oklahoma City Thunder gestuurd voor point guard Josh Giddey. Caruso gaat bij de Thunder zorgen voor veel defense en heeft tevens een goed driepuntschot in huis. Giddey moet de spelmaker worden bij de Bulls die Lonzo Ball had moeten zijn.
BREAKING: The Chicago Bulls are trading two-time All-Defensive guard Alex Caruso to the Oklahoma City Thunder for guard Josh Giddey, sources tell ESPN. pic.twitter.com/V3t12MA3Uo
Verder heeft Pascal Siakam al bijgetekend bij de Indiana Pacers, waar hij afgelopen seizoen door de Toronto Raptors naartoe is gestuurd. Siakam teken bij voor vier jaar en 189.5 miljoen dollar. Iemand anders die ook bij zijn team blijft, is Malik Monk. De shooting guard speelt ook de komende jaren voor de Sacramento Kings, nadat hij bijtekende voor vier jaar en 78 miljoen dollar. De komende dagen zullen er waarschijnlijk nog wat meer volgen.
De Stanley Cup Final is nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 8 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2024 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag een prospect die in de Western Hockey League zich in een illuster rijtje met namen als Connor Bedard en Sam Reinhart schaarde: Berkly Catton
Nr. 9 | BERKLY CATTON
2023 – 2024 TEAM: Spokane Chiefs (WHL) GEBOORTEDATUM: 14 januairi 2006 GEBOORTEPLAATS: Saskatoon, Canada LENGTE/GEWICHT: 180cm / 76kg SCHIET: Links POSITIE: Centre DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar
Langzaam kruipen we richting de absolute kleppers in de aankomende Entry Draft. Vandaag een prospect die op plaats negen in de Draft weleens een van de sensaties van dit jaar kan worden. Berkly Catton is een sensationele forward die de goals en punten als rijpe appelen laat neerdwarrelen.
Geboren in Saskatoon, leerde de centre al vanaf zijn eerste stappen op het ijs het spelletje van vader Chris (die helaas door blessures zijn verdienstelijke potentieel nooit kon waarmaken). Het talent van de Canadees kwam vrij rap naar boven drijven, daar de twaalfjarige forward in het seizoen 2018 – 2019 bij Saskatoon Outlaws U15 AA bijna twee punten per wedstrijd noteerde. Tussen de ‘big boys’ stokte de teller na dertig wedstrijden op 56 punten (25 goals, 31 assists).
Het jaar nadien produceerde de Canadees ‘Playstation-achtige’ cijfers. Met andermaal dertig wedstrijden in de benen schreef de centre in totaal 108 (!) punten (58 goals, 50 assists) op zijn scorekaart bij. Het leidde ertoe dat de U18 al tegen het einde van het seizoen de 14-jarige Catton aan het roster toevoegde. Door de uitbraak van de COVID-19 pandemie kwam er bij iedere prospect zand in de motor, zo ook bij de Canadees. In de U18 speelde de forward slechts vijf wedstrijden en met het oog op de 2021 WHL Bantam Draft koos Catton eieren voor zijn geld.
FIRST OVERALL WHL EN INTERNATIONALE KLASSE
Middenin de coronacrisis pakte Catton zijn koffers en vloog naar Minnesota, om zich daar aan te sluiten bij het gerenommeerde Shattuck St. Mary’s. Bij het in Faribault gevestigde instituut was ook onder meer aankomend first overall Macklin Celebrini onder de pannen. In de eerste helft van het seizoen 2021 – 2022 kwam Catton in vijftien wedstrijden in de U16 AAA tot een totaal van 23 punten (elf goals, twaalf assists). Nadat de teugels in Noord-Amerika voor wat betreft de restricties wat begonnen te vieren, keerde Catton halverwege terug naar Canada. Zijn WHL Bantam Draft waarde kwam bij Saskatoon U18 AAA tot een hoogtepunt: 41 punten in 21 wedstrijden.
Niet geheel toevallig werd de Canadees als first overall door Spokane Chiefs opgepikt. Als zestienjarige (b)rookie schreef Catton zich vanaf minuut een in de geschiedenisboeken der Western Hockey League. In zijn eerste jaar voor de Chiefs kwam de centre tot een puntentotaal van 55 punten (23 goals, 32 assists) en werd hij vrijwel unaniem tot Rookie of the Year verkozen.
Het leverde Catton vanzelfsprekend een uitverkiezing voor het WHC U17, waarmee hij als captain de Canadezen naar een zilveren medaille leidde. Met twaalf punten in zeven wedstrijden kreeg hijj en passant een All-Star trofee op. Als klap op de vuurpijl kon Catton ook zijn koffers voor het WJC U18 inpakken, waarmee hij een bronzen medaille aan zijn prijzenkast mocht toevoegen.
Het voorbije seizoen werd de definitieve doorbraak van de Canadees. Als captain leidde hij Canada naar een gouden medaille op de Hlinka Gretzky Cup, maar voegde Catton zich in de WHL bij een illuster rijtje namen. Met een puntentotaal van 116 (!) in 54 wedstrijden is de forward na Connor Bedard (2.51) en Sam Reinhart (1.75) met 1.71 punten gemiddeld de derde meest productieve prospect in de WHL van de voorbije twintig jaar.
SPELMAKER MET DE PUCK AAN DE STICK GEPLAKT
De Canadees gloreert, buiten zijn wat geringe lengte en body, in vrijwel ieder aspect van het spel. Hoewel de absolute topsnelheid ontbreekt, maakt Catton dit met zijn beweeglijkheid en korte draaicirkel meer dan goed. Het stelt de centre in staat om tegenstanders razendsnel op het verkeerde been te zetten en is hij hiermee bovendien de prospect die in de WHL de meeste penalty-minutes veroorzaakte. Bovendien heeft de NHL Draft Combine ons geleerd, dat Catton op de eerste meters een van de meest veelbelovende acceleraties van deze ‘Draft Class’ heeft.
Catton beschikt over uitstekende passing die hem in combinatie met exceptionele puck handling — na Ivan Demidov wellicht de beste van dit jaar — in staat stelt om in de meest onmogelijke situaties teamgenoten in stelling te brengen. Vooral op de transition komen zijn kwaliteiten het beste naar voren. De Canadees maakt zijn gebrekkige fysiek goed met lichamelijke schijnbewegingen, die tegenstanders hiermee op het verkeerde been zet.
Berkly Catton rush offence:
Placing pucks under sticks and inside feet, backhand skill, manipulating defenders' feet, and cutting inside behind defenders' heels.#2024NHLDraftpic.twitter.com/jvz1LfsIMo
Waar we net al de naam Connor Bedard de revue lieten passeren, kunnen we ook het schot van Cattton langs de “Bedard-meter” leggen. De centre schiet met groots gemak vanuit alle hoeken en standen en heeft diezelfde finesse in die waanzinnige toe-drag release. De Canadees heeft niet een groot arsenaal aan dekes, maar speelt vooral heel slim en solide ijshockey.
Toch zal de centre nog aardig aan zijn fysiek moeten schaven, wil hij echt uitgroeien tot een dragende first-line centre in de NHL. Vooral in de defensieve zone en in de een-tegen-een duels verliest Catton nog iets te makkelijk, wat bij de grote mannen genadeloos wordt afgestraft.
VOORUITBLIK
Desalniettemin is Berkly Catton voor de NHL-redactie een van de meest in het oog springende namen in de aankomende NHL Entry Draft. Na Macklin Celebrini is hij samen met Cayden Lindstrom (later deze week aan de beurt) een van de beste en meest productieve centres van dit jaar. Hoewel menig prospect-watcher vraagtekens plaatst bij zijn geringe fysiek, is dit van minder belang dan bijvoorbeeld Zach Benson vorig jaar. Benson werd uiteindelijk als dertiende overall (in een diepere Draft) door Buffalo Sabres opgepikt en maakte het voorbije seizoen reeds impact in de hoofdmacht.
Voor de wat oudere ijshockeyvolger is het spel van Berkly Catton te spiegelen aan Daniel Briere, die in 1996 door Phoenix Coyotes werd gedraft. Ook Briere was een kleinere centre, maar ontwikkelde zich naar een totaal van 307 goals en 696 punten in de NHL. Toch doet hij de NHL-redactie vooral aan Jack Hughes en Logan Cooley denken, die zich de afgelopen seizoenen niet onverdienstelijk reeds in de NHL manifesteerden.
Als negende overall is de centre geknipt voor Calgary Flames, die dringend behoefte hebben aan een nieuwe face of the franchise in het centrum. Met één van de hoogste plafonds qua potentieel ligt het zelfs in de mogelijkheden dat Catton reeds vergeven is, maar mocht de centre nog beschikbaar zijn is hij een absolute no-brainer voor Brad Treliving.
De Stanley Cup Final is nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 9 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2024 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Gisteren een profiel van SportAmerika’s steal van dit jaar Alfons Freij. Vandaag wederom een prospect uit Scandinavië, die een 22 jaar oud record uit de boeken gaat gummen: Michael Brandsegg Nygård.
Nr. 10 | MICHAEL BRANDSEGG-NYGÅRD
2023 – 2024 TEAM: Mora IK (Allsvenskan) GEBOORTEDATUM: 05 oktober 2005 GEBOORTEPLAATS: Oslo, Noorwegen LENGTE/GEWICHT: 186cm / 90kg SCHIET: Rechts POSITIE: Left + Right Winger DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (Skellefteå AIK, 2024 – 2025)
Noorwegen. Het land van de indrukwekkende bergen, prachtige fjorden, Erling Braut Haaland en het overheerlijke gerecht Lutefisk (gedroogde, gebakken kabeljauw). Het Scandinavische land is niet de allerhoogste vlieger als het op ijshockey aankomt, maar levert volgende week voor het eerst in haar historie een first-round pick in de NHL Entry Draft af: Michael Brandsegg-Nygård. Wat de situatie nog bijzonderder maakt, is het feit dat er mogelijk nog een Noor in de eerste ronde gedraft kan worden. Hoewel de prognose eerder een tweede ronde inschaalt, is blue-liner Stian Solberg (Vålerenga) eveneens een potentiele first-rounder.
De hoogste Noorse draftpick ooit is Marius Holtet, die in de Entry Draft van 2002 (!) in de tweede ronde als 42e overall door Dallas Stars werd opgepikt. Hoewel de Noor een entry-level contract in Texas tekende, stond hij nooit een minuut op het ijs in de NHL. Brandsegg-Nygård (laten we hem vanaf nu liefkozend omdopen in ‘MBN’) gaat dit 22 jaar oude record verpulveren.
Geboren in Oslo op 5 oktober 2005 maakt de Noor direct één van de oudste prospect in de aankomende Entry Draft. Het onmiskenbare talent van de forward werd al op vroege leeftijd ontdekt. Noors recordkampioen Valerenga (26 nationale kampioenschappen) was er als de kippen bij om ‘MBN’ aan haar academie toe te voegen.
VAN VALERENGA NAAR ZWEDEN
In het seizoen 2018 – 2019 begon de Noor reeds in de U16 van de academie, om vervolgens vrij snel stappen te maken. Hoewel de COVID-19 pandemie ook bij de forward roet in het eten gooide, maakte hij op zestienjarige leeftijd zijn debuut in de hoofdmacht van de topploeg. Hoewel ‘MBN’ door Barrie Colts in de OHL Draft werd geselecteerd, koos de Noor voor een avontuur bij het Zweedse Mora IK. In het seizoen 2022 – 2023 schommelde de forward tussen de U18, U20 en in de hoofdmacht (Allsvenskan), waar hij tot reeds elf optredens kwam.
Het voorbij seizoen begon ‘MBN’ nog in de U20, maar werd al vrij snel naar de eerste selectie overgeheveld. In 41 optredens noteerde de 18-jarige Noor achttien punten (acht goals, tien assists) en nam in twaalf play-off wedstrijden zijn ploeg bij de hand. Met vier goals en zes assists was de forward een belangrijke schakel in de play-off run, die pas in de halve finale tegen Djurgardens IF ten einde kwam.
Op het internationale strijdtoneel liet de Noor zich ook reeds gelden. In de U20 maakte hij de promotie naar de hoogste afdeling mee, om daar op het voorbije WJC 2024 in actie te komen. Hoewel Noorwegen het degradatieduel van Duitsland na OT verloren, maakte ‘MBN’ met vijf punten een sterke indruk. Bovendien was de jonge Noor ook op het grote mannen WK aanwezig, waar hij in zeven wedstrijden vijf punten (drie goals, twee assists) noteerde. Het heeft zijn draftwaarde — ondanks zijn reeds uitgesproken commitment aan Skelleftea AIK — hard doen stijgen.
alright it’s confirmed that Michael Brandsegg-Nygard will be one of my favorite prospects this year
Laten we maar direct met de Scandinavische deur in huis vallen. De forecheck van Brandsegg-Nygard is van exceptionele kwaliteit. De Noor is de aankomende Entry Draft zonder enige vorm van discussie de allerbeste in pressie spelen en het forceren van turnovers in de neutrale en aanvallende zone.
Zeker op fysiek vlak staat de forward minimaal in de top drie van de ‘Class van 2024’. De Noor schroomt het niet om een big hit uit te delen, maar is vooral heel slim in het uitdelen van de kleinere benodigde tikjes (in zijn voordeel). Op 18-jarige leeftijd deed hij bovendien niets onder voor de volwassen mannen waar hij het grootste gedeelte van het voorbije seizoen op het ijs stond. Belangrijk ingrediënt van zijn forecheck is uiteraard zijn no-nonsense mentaliteit. À la Max Domi moet je de Noor figuurlijk gesproken driemaal passeren om van hem af te zijn. Voor voormalig Liverpool head coach Jürgen Klopp een gedroomde speler.
Hoewel het echte paradepaardje bij de Noor zijn forecheck is, doet dit niets af aan zijn uitmuntende aanvallende kwaliteiten. ‘MBN’ schroomt niet om met zijn geweldige release de puck vanuit alle hoeken en standen op het vijandig doel te vuren. Hoewel de Noor een winger is, maken zijn inzicht en kwaliteiten als spelmaker hem tot één van de meest complete prospects in deze Draft.
VOORUITBLIK
Het is niet zozeer de vraag óf Michael Brandsegg-Nygard in de eerste ronde van de Entry Draft wordt opgepikt, maar wanneer. De analysis van menig ander collega schalen de Noor tussen de zevende en 25e overall plaats in. Bij SportAmerika zijn wij echter van zijn kwaliteiten en plaatsen de forward op plaats tien. Net als bij de gisteren gepubliceerde analyse van onze ultieme steal Alfons Freij, zijn wij ook bij ‘MBN’ van mening dat menig journalist hem links laat liggen door zijn Europese status.
Toegegeven. De statistieken van de Noor zijn wellicht wat minder “sexy” dan menig ander top tien prospect, maar als je forecheck (speltechnisch) wordt vergeleken met onder meer Arturri Lehkonen en Valeri Nichushkin ben je simpelweg NHL materiaal. Zeker gezien zijn compleetheid.
Als tiende overall zou de Noor bij New Jersey Devils neerstrijken. Het voorbije seizoen was een bust vergeleken met de ijzersterke campagne in ’22 – ’23 en kostte uiteindelijk Lindy Ruff de kop aan ’the Shore’. Met nieuwbakken head coach Sheldon Keefe willen de Devils haar geweldige potentieel nieuw leven inblazen en zich wederom mengen in de strijd om de play-off tickets. Wat de Metropolitan divisionist echter nog niet in haar pakket heeft zitten is een complete forward die vooral in defensief opzicht zijn steentje bijdraagt. Hallo Michael Brandsegg-Nygard.
Paul Maurice had na de oorwassing in Game 4 iets om over na te denken tijdens de vlucht van bijna acht uur naar Florida. Zijn Panthers werden compleet ondersteboven gespeeld door de Oilers, die dankzij hun 8-1 winst deze Stanley Cup Final in leven hielden. Vragen waren er genoeg voor aanvang van Game 5. Wist Sergei Bobrovsky zich te herpakken en krijgt de Panthers-defensie de controle terug over Connor McDavid en de zijnen? De antwoorden werden, zoals altijd in deze mooie sport,gegeven op het ijs.
STANLEY CUP FINAL
GAME 5: FLORIDA PANTHERS – EDMONTON OILERS
Naar voren geschreeuwd door de eigen fans wilden de Panthers die nare smaak van Game 4 wegspoelen. Edmonton verwachtte dan ook een storm, maar die ging al vrij snel liggen. Dat hadden de Oilers overigens helemaal zelf afgedwongen, want net als in Game 4 kwamen zij dankzij een SHG op voorsprong. Connor Brown ontsnapte aan de Panthers-defensie en stuurde Sergei Bobrovsky het bos in. Die 0-1 bleek een klap waar de Panthers even van moesten bijkomen. Het initiatief kwam na die treffer volledig bij de Oilers te liggen, maar scoren deden ze niet meer in de eerste periode.
Al vroeg in de tweede periode gebeurde dit wel. Een schot van Evan Bouchard werd – op de powerplay – door Zach Hyman van richting veranderd voor de 0-2. Bij de fans in de Amerant Bank Arena zakte de moed nog verder in de schoenen toen Connor McDavid voor 0-3 zorgde. De superster was na zijn 4 punten in Game 4 ook nu weer belangrijk en liet Bobrovsky er bij deze goal niet goed uit zien. Gezien het spelbeeld was deze 0-3 heel logisch. Florida noteerde welgeteld 0 SOG in de laatste 14 minuten van de eerste periode en had het ongelooflijk moeilijk in de tweede.
Die derde tegentreffer leek de Cats dan eindelijk wakker te schudden. Matthew Tkachuk had zich tot dusver niet laten zien, maar zijn 1-3 gaf de Cats-getrouwen weer iets van hoop. Hoop die door Corey Perry weer in de grond werd geboord. Na een werkelijk schitterende actie van McDavid scoorde de veteraan 1-4. Al heel snel, 14 seconden om precies te zijn, volgde het antwoord van Florida. Evan Rodrigues kreeg de goal op z’n naam na een onfortuinlijke actie van Darnell Nurse.
FLORIDA VOERT DRUK OP
Dit alles gebeurde in de eerste veertig minuten van de wedstrijd. Al het hele seizoen is de derde periode voor de Panthers de beste. Om voor eigen publiek de Cup te pakken, hadden ze opnieuw een geweldige periode nodig en die leek er ook te komen toen Oliver Ekman-Larsson op aangeven van Tkachuk voor aansluiting zorgde: 3-4. In Sunrise gingen ze er maar eens goed voor zitten. Er was nog ruim een kwartier te spelen, maar in die 15 minuten lukte het de Cats niet om Stuart Skinner nog eens in verlegenheid te brengen. Een empty-netter van McDavid bezegelde vlak voor tijd ’t lot van de thuisploeg: 3-5. Geen feest in Florida, maar een zesde wedstrijd in Edmonton!
UP NEXT:
In 1942 lukte het de Toronto Maple Leafs een 3-0 achterstand in de Stanley Cup Final goed te maken en uiteindelijk nog de Cup te winnen. Ruim 80 jaar later mogen de Oilers nog altijd hopen op een dergelijk scenario. Weer lukte het Edmonton onder de druk van Florida vandaan te komen en de snelheid te benutten. Met 2 goals en 2 assists speelde Connor McDavid opnieuw een grote rol in dit duel. Komende zaterdag (02.00 uur Nederlandse tijd) moeten de Panthers daar een antwoord op vinden. Dit ging goed in de eerste drie wedstrijden, dus waarom niet nog eens? Paul Maurice heeft in elk geval alle tijd om daar over na te denken tijdens de lange vlucht naar Alberta.
De Stanley Cup Final is nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 10 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2024 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Van de week openden we het Europese bal met Tsjech Adam Jiricek. Vandaag de eerste Zweed op de agenda, die bovendien SportAmerika’s absolute steal van 2024 is: Alfons Freij.
Nr. 11 | ALFONS FREIJ
2023 – 2024 TEAM: Vaxjö Lakers HC J20 (Nationell) GEBOORTEDATUM: 12 februari 2006 GEBOORTEPLAATS: Sölvesborg, Zweden LENGTE/GEWICHT: 186cm / 89kg SCHIET: Links POSITIE: LHD + RHD DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar
Ja. Het hoge woord is eruit. Alfons Freij is volgens SportAmerika de absolute steal van 2024. De Zweed wordt bij menig Noord-Amerikaans collega in de tweede ronde van de Draft ingeschaald, maar de NHL-redactie schuurt graag en wijst Freij aan als een regelrechte steal.
De carrière van de Zweed is tot op heden vrij interessant te noemen. Uiteraard speelt de COVID-19 pandemie (net als bij vrijwel ieder andere prospect) een rol, maar tot aan dit seizoen speelde Freij nog nooit een voltallig aantal wedstrijden. Geboren in Sölvesborg — ongeveer een uurtje ten oosten van Malmö — viel het talent van de blue-liner al snel bij nationale scouts op. Op elfjarige leeftijd debuteerde Freij in de U12 van Team Zweden en middels Olofströms IK en Karlstrona HK (waar hij in twee jaar tijd slechts negen officiële wedstrijden voor speelde) aan het begin van het seizoen 2021 – 2022 in de jeugdacademie van Vaxjö Lakers — de club waar ook Canucks forward Elias Pettersson furore maakte in aanloop naar de 2017 Entry Draft — terecht.
Al vrij snel bleek dat Freij het niveau van de U16 ontgroeid was en maakte tijdens zijn eerste seizoen bij de Lakers reeds zijn opwachting in de U18 en zelfs al achtmaal in de U20. Het voorbije seizoen werkte de multi-inzetbare blue-liner het grootste gedeelte zijn wedstrijden in de U20 af en ging zijn draftlevel sky-high. In veertig wedstrijden noteerde de Zweed 33 punten, maar viel hij vooral internationaal op. Een ijzersterk WC U18 met Team Zweden leverde niet alleen een bronzen medaille op, maar met zes punten in zeven wedstrijden maakte potlood plaats voor pen in de boeken van SportAmerika.
ALL OVER THE PLACE
Freij zijn grootste wapens zijn zonder twijfel zijn snel- en beweeglijkheid. Leg een kwartje op het ijs en de Zweed draait er moeiteloos 180 graden op. Toch is zijn snelheid hetgeen nog het beste naar voren komt in de scoutingsrapporten. Met name in het vinden van de ruimtes op het ijs en daar vervolgens pijlsnel in te duiken (zowel met als zonder puck) is Freij met afstand de beste in de aankomende Entry Draft.
In de aanvallende zone duikt de Zweed ook met liefde op en is hij in puckbezit welhaast de vierde forward te noemen. Gezegend met een wonderschone sticktechniek beschikt Freij bovendien over een flink arsenaal aan dekes, die hij in combinatie met een uitmuntend spelinzicht louter functioneel benut. Net als Beckett Sennecke is Alfons Freij een magneet voor tegenstanders, waarmee hij geregelt teamgenoten in de open ruimtes vrij voor de goalie kan zetten.
Om de taart nog met een flinke kers te decoreren, is ook zijn eerder genoemde spelinzicht van grote klasse. De Zweed is continu het spel aan het ‘scannen’ en zoekt naar de best mogelijke uitkomst. Het levert Freij ook bovendien in defensief opzicht een groot voordeel op. Ondanks zijn niet geringe lengte ontbeert het de blue-liner nog aan de nodige body, maar maakt hij dit met zijn positionering meer dan goed. Hij blijft zoveel mogelijk uit de duels en kan dit bovendien met een ijzersterke poke check compenseren.
Växjo's J20 blueline will be one to watch this season.
Leo Sahlin Wallenius turned heads at the Hlinka, and I was quite impressed with Alfons Freij in their opening regular season game.
Ondanks het feit dat Alfons Freij door menig collega “over het hoofd wordt gezien”, heeft hij de NHL-redactie van SportAmerika overtuigd. De Zweed bewijst een dynamische, aanvallende ingestelde speler te zijn die voor een blue-liner over een fantastische puck-handling beschikt — minimaal top vijf van 2024 —. Zijn snelheid en beweeglijkheid zijn het fundament, waarmee Freij ook in de NHL potten kan gaan breken. Puur verdedigen en zijn fysieke kracht zijn wellicht nog niet op het niveau waar het zijn moet, maar met de juiste begeleiding gaat de Zweed zonder twijfel uitgroeien tot een van de beste aanvallende blue-liners in de NHL. Waarom de collega’s in Noord-Amerika daar anders over denken? De NHL-redactie wijdt dat vooral aan het gebrek aan bekeken beelden en de Europese status. Qua speltype doet Freij ons denken aan een kruising tussen Quinn Hughes en Samuel Girard.
Als elfde overall belandt de Zweed in het noordoosten van de Verenigde Staten bij Buffalo Sabres. De blauwhemden beschikken al over een van de beste Farm Systems in de League en het heeft er ook alle schijn van dat GM Kevyn Adams de aankomende first-round pick in een fors tradepakket wil gaan inzetten.
Mocht dit niet het geval zijn hoeft nieuwbakken head coach Lindy Ruff er allesbehalve rouwig om te zijn. Met Rasmus Dahlin (landgenoot inderdaad), Owen Power en Bowen Byram ligt er al een waanzinnige blue-line op papier, maar als je daar op je tweede lijn een speler van het kaliber Freij aan kan toevoegen.. Holy Guacamole.
De Boston Celtics hebben voor de achttiende keer in hun historie de Larry O’Brien trofee mogen optillen. Ze wisten de Dallas Mavericks 106-88 te verslaan. Jayson Tatum speelde een complete wedstrijd met 31 punten en elf assists. Finals MVP is Jaylen Brown.
CELTICS WINNEN NBA FINALS VS MAVERICKS MET 4-1
Kristaps Porzingis keerde terug en kreeg, wederom, een warm onthaal van het publiek in Massachusetts. Vroeg in de wedstrijd was het aftasten. De Celtics leken vroeg in de weg te trekken, maar twee driepunters van Josh Green op rij hielden de Mavericks in de wedstrijd. De Celtics eindigden sterk, dankzij twee turnovers scoorden de Celtics de laatste negen punten van het kwart: 28-18.
In de tweede periode begonnen de Celtics erg sterk. Ondanks een sterk begin van Boston wisten de Mavericks terug te vechten. De Celtics probeerden een line-up zonder Porzingis of Horford, maar dit faalde. Vier maal op rij wist Dallas een dunk of lay-up te creëren. De rest van het kwart namen de Celtics over. Het probleem van Dallas in de eerste helft was dat Luka Doncic en Kyrie Irving niet op gang kwamen. Doncic had negen punten, Kyrie zes. De Celtics raakten wel hun schoten en wisten hun voorsprong te vergroten. Peyton Pritchard raakte een halfcourt buzzer beater waardoor ‘the garden’ explodeerde. 67-46
In de rust leken de Boston Celtics op weg naar hun achttiende kampioenschap. De titel waar ze sinds 2008 op wachten. Precies zestien jaar later leken ze eindelijk over de drempel te komen met een team waar aan gebouwd is sinds 2016. Jaren waren er discussies over of Jayson Tatum en Jaylen Brown samen een kampioenschap konden winnen. De Boston Celtics, 24 minuten weg van een titel.
TWEEDE HELFT
De Celtics begonnen sterk aan de tweede helft. De Mavericks bleven domme fouten maken, terwijl de Celtics alles leken te maken. Binnen drie minuten was de voorsprong van 21- naar 26 punten. De Celtics gaven de rest van de helft de voorsprong niet meer weg. Ze konden zich opmaken voor de ceremonie. De Celtics eindigen het seizoen met een record van 80-21. Als je puur naar de cijfers kijkt, zou je kunnen zeggen: één van de beste teams ooit.
De Stanley Cup Final is nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 11 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2024 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Vandaag de prospect met de mooiste naam van deze Draft: Beckett Sennecke.
Nr. 12 | BECKETT SENNECKE
2023 – 2024 TEAM: Oshawa Generals (OHL) GEBOORTEDATUM: 28 januari 2006 GEBOORTEPLAATS: Toronto, Canada LENGTE/GEWICHT: 188cm / 82kg SCHIET: Rechts POSITIE: Right Winger DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar
Uiteraard kiezen we bij SportAmerika niet voor Beckett Sennecke op nummer twaalf puur vanwege zijn prachtige naam, maar om zijn geweldige kwaliteiten. Wat de keuze voor Sennecke als twaalfde overall een nog bijzonderder tintje geeft, is het feit dat de Canadees in de diverse scoutrankings tussen de top tien en eind tweede ronde van de Entry Draft wordt ingeschaald.
Geboren in Toronto groeide Sennecke als groot Toronto Maple Leafs fan op. Logischerwijs volgde na een aantal uitstekende demonstratietoernooien binnen het Pro Hockey programma van Toronto een invitatie voor de Toronto Marlboros — beschouw het als een academie van de Maple Leafs —. Sennecke stroomde vanaf begin 2020 bij de U14 in, maar mede door de uitbraak van de COVID-19 pandemie speelde de winger geen enkele wedstrijd.
Nadat de competitie halverwege 2021 weer langzaam op gang begon te komen, was Sennecke inmiddels naar de U16 doorgestroomd, waar hij met 80 punten in 45 wedstrijden (35 goals, 45 assists) zijn talent en tevens OHL Draft waarde behoorlijk opschroefde. Uiteindelijk werd de Canadees als achtste overall door Oshawa Generals in de 2022 OHL Draft opgepikt. De franchise waar onder meer centre Calum Ritchie (first-round pick 2023, Colorado Avalanche) actief is.
IMPACT VANAF DAG EEN
De forward liet er vanaf speeldag een geen gras over groeien en noteerde punt na punt. In zijn rookie-season 2022 – 2023 kwam de jonge Canadees tot reeds 61 wedstrijden en was in een top-six rol goed voor een puntenaantal van 55 (twintig goals, 35 assists). Hiermee was Sennecke niet alleen goed voor een top vijf notering in het franchiseklassement, maar ook bij de rookies in de OHL stond de winger in de top vijf.
Gesteund door een puik eerste jaar deed Sennecke er in het seizoen 2023 – 2024 nog een flinke schep bovenop. Oshawa Generals eindigde mede door de productie van de winger (68 punten) op een vierde plaats in de OHL. In de play-offs kwam de geoliede machine tot een (anti)climax. Onder aanvoering van het duo Ritchie – Sennecke versloeg men achtereenvolgens Barrie Colts, Ottawa 67’s en North Bay Battalion. Sennecke noteerde in die dertien wedstrijden twintig punten, vijf multi-point wedstrijden en een acht game point streak. Helaas delfden de Generals in de Finals het onderspit tegen London Knights, die met een keiharde 4-0 sweep haar zesde J. Ross Robertson Cup in de prijzenkast toevoegde.
GROEISPURT DIE ZIJN PLAFOND ALLEEN MAAR HEEFT DOEN VERHOGEN
Uiteraard heeft iedere tiener op een bepaald moment een groeispurt, maar ten opzichte van de OHL Draft van 2022 en heden ten dage zit een verschil van bijna tien (!) centimeter. En met zijn huidige 1.88 meter is hij allesbehalve een houten klaas op het ijs.
Sennecke is ijzersterk op de eerste meters en combineert zijn krachtige afzet en grote “passen” met een hoge topsnelheid. Bovendien beschikt de forward voor iemand van zijn lengte over een hele korte draaicirkel (hallo Liam Greentree), waarmee hij menig blue-liner het nakijken geeft. Mocht de winger in een duel komen, houdt hij zijn tegenstander met chirurgische precisie op afstand.
De loftrompet nemen we ook mee naar zijn puck handling en spelmakende kwaliteiten. Of de Canadees nu op snelheid of in puckbezit de aanvallende zone betreedt, hij maakt in vrijwel alle gevallen de goede keuze. Het meest in het oog springende gegeven is zijn vermogen om blue-liners “aan te zuigen” en de puck in de ontstane ruimte te deponeren. Zijn ijshockey intelligentie en inzicht maken hem — hands down — tot een van de drie beste spelmakende prospects van de aankomende Draft. Bovendien beschikt Sennecke over een behoorlijke trukendoos en is zijn deke zijn paradepaardje, wat een dodelijke combinatie is.
Flying in a lil late to the party never hurt nobody 🥳
Het feit dat de Noord-Amerikaanse collega’s allesbehalve eensgezind zijn over de uiteindelijke draftpositie van Sennecke, maakt hem een van de meest interessante prospects van dit jaar. Bij SportAmerika schalen we de forward als twaalfde in, wat hem bij Philadelphia Flyers doen laten neerstrijken. Niet in de eerste plaats vanwege zijn uitzonderlijke kwaliteiten, maar ook omdat de NHL-redactie graag tegen de Noord-Amerikaanse collega’s in schuurt.
Ten tijde van de OHL Draft waren er twijfels over zijn fysiek en beweeglijkheid, maar heeft de eerder genoemde groeispurt heel wat vraagtekens doen uitgummen. Met de goede resultaten uit de NHL Draft Combine kan men concluderen dat de Canadees druk met zijn beweeglijkheid in de weer is geweest. Uiteraard is op beide vlakken winst te behalen (ook in spierkracht), maar Sennecke is voor menig franchise een no-brainer.
Philadelphia Flyers zou de gelukkige “no-brainer” zijn. Daniel Briere nam in maart 2023 het GM-stokje van Chuck Fletcher over en schroomde in zijn eerste, echte seizoen niet om fikse knopen door te hakken. Met de ‘swap’ tussen Cutter Gauthier en Jamie Drysdale (Anaheim Ducks) hebben de oranjehemden qua Farm System ondanks het vertrek van Gauthier een gebalanceerd roster. Toch zou je op het oog (na Michkov in ‘23) ook dit jaar een forward richting Philadelphia verwachten, puur omdat de blue-line en goalies al aardig zijn vertegenwoordigd.
Hebben we voor het spel van Bennecke vergelijkingsmateriaal in de NHL? Zeker! Qua fysiek en techniek komt de Canadees dicht in de buurt van Canadiens forward Kirby Dach, al noteert Sennecke by far meer treffers. Al doet hij de NHL-redactie nog meer aan Drake Batherson (Ottawa Senators) denken. Hoe dan ook, Beckett Sennecke is een top prospect.
De Stanley Cup Final is nog in volle gang. Bij SportAmerika kijken wij echter ook vooruit naar de sterren van de toekomst! Over 12 dagen staat namelijk de NHL Entry Draft 2024 op de agenda. De komende twee weken draaien we je vast warm met een profiel van de potentiële top first rounders volgens de rankings van SportAmerika. Gisteren werd het blue-line bal door Adam Jiricek geopend. Vandaag eveneens een blue-liner, die met name in aanvallend opzicht schittert: Carter Yakemchuk.
Nr. 13 | CARTER YAKEMCHUK
2023 – 2024 TEAM: Calgary Hitmen (WHL) GEBOORTEDATUM: 29 september 2005 GEBOORTEPLAATS: Fort McMurray, Canada LENGTE/GEWICHT: 191cm / 88kg SCHIET: Rechts POSITIE: RHD DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar
Je hebt van die spelers die we in de categorie ‘grensgevallen’ posteren. Spelers die op een aantal dagen te jong of te oud deelname aan een WJC kunnen vergeten, of in het geval van Carter Yakemchuk de NHL Entry Draft van 2023. De blue-liner miste op een aantal dagen de ‘cut’, maar was op zeker ook het voorbije jaar een first-round pick geworden.
Geboren in Fort McMurray, Alberta is Yakemchuk een geboren en getogen Canadees (al doet zijn achternaam wellicht anders vermoeden). Samen met broers Connor en Keeling speelde de Canadees zich op jonge leeftijd reeds in de kijker van de jeugdacademie van Calgary Flames. Op twaalfjarige leeftijd debuteerde de blue-liner in de U15 AAA en was een jaar later al goed voor bijna een punt per wedstrijd gemiddeld.
Door de uitbraak van de COVID-19 pandemie kwam er flink wat zand in de ontwikkelingsmotor. In het seizoen 2020 – 2021 stokte de teller deshalve op slechts vijf wedstrijden, maar verdiende hij er wel een uitverkiezing in de WHL Bantam Draft van 2020 naar hometeam Calgary Hitmen mee (waar Connor Bedard als eerste werd gedraft).
RECORDBREKER IN DE WHL
Vanaf minuut één liet de blue-liner zich gelden en op 16-jarige leeftijd noteerde de Canadees in zijn debuutjaar reeds dertien punten (vier goals, negen assists) in 56 wedstrijden. Zijn sophomore jaar betekende echter de definitieve doorbraak van Yakemchuk bij menig Draft rankings volger. In 67 wedstrijden strooide de Canadees met punten (47) en werd hij niet alleen in het WHL Central All-Star Team gestemd, maar won hij als een van de centrale middelpunten brons op het WJC U18 van 2022.
Toch kwam de echte kers pas afgelopen seizoen op de taart. Met 71 punten (30 goals, 41 assists) doorkruiste hij niet alleen maar de 1.00 PPG grens, maar verbrak hij gaandeweg menig WHL-record. Zijn 1.08 puntgemiddelde per wedstrijd is het vierde beste sinds het jaar 2000, verbrak hij met dertig goals een Calgary Hitmen record, stond hij in de top tien van het topscorersklassement in de WHL — als enige blue-liner — en was hij daarmee de op vijf na beste aanvallende blue-liner in de geschiedenis van de WHL(!).
Het is in bovenstaand stuk al geregeld ter sprake gekomen, maar Carter Yakemchuk is een van de beste aanvallende blue-liners sinds Cale Makar in 2017 als vierde overall werd gedraft. Ja. De (aanvallende) vergelijking met de beste blue-liner uit de NHL durven we te maken. Yakemchuk is een aanvallend powerhouse (ook in fysieke zin), die op diverse manieren zijn doel behaald. Of het nu een schot, deke of solo is, de Canadees rijgt de doelpunten aaneen. Zeker als hij op snelheid is dendert hij als een stoomlocomotief de aanvallende zone in.
Ondanks het feit dat de blue-liner 1.91 meter meet, heeft Yakemchuk de stick handling van een watervlugge forward. Zijn controle over de puck is van grote klasse en in zowel aanvallend als defensief opzicht benut hij zijn lange reach in optima forma. Bovendien beschikt de Canadees voor een blue-liner over een aardige trukendoos.
Op het gebied van de powerplay komen we eveneens superlatieven tekort. Het voorbije seizoen 2023 – 2024 noteerde Yakemchuk tien van zijn dertig goals op de powerplay. Grote kracht hierbij is de diversiteit aan treffers die de Canadees noteerde. Zo verschalkte hij de goalies van afstand, vanuit de “Ovi-office” en ook nog een aantal keer in de ‘crease’. Hoewel hij niet de beste passer van 2024 is, zijn zijn spelmakende kwaliteiten van uitzonderlijke klasse. Wanneer hij zijn “mindere” aspecten nog verbetert, hebben we hier zonder twijfel de nieuwe powerplay ‘Tom Brady’ te pakken.
Carter Yakemchuk kan van alle eerste ronde picks de aankomende Draft zomaar de absolute ‘steal’ worden. Zijn verdedigende aspecten behoeven hier en daar wat bijschaving, maar in het algemeen is de Canadees 100% een under the radar prospect. De combinatie van kracht, snelheid, techniek en schot maken hem wat SportAmerika betreft tot een van de meest complete blue-liners van 2024.
Waar we in aanvallend opzicht voorzichtig een vergelijking durven trekken met Cale Makar, dwalen de gedachten in defensief opzicht vooral af naar Rangers blue-liner Jacob Trouba. Yakemchuk heeft een no-nonsense mentaliteit en gaat bovendien een big hit zeker niet uit de weg. Wat uiteraard een flink aantal penalty-minuten ten gevolge heeft — maar dit is grotendeels ook te wijden aan de zwakte van Calgary Hitmen in de WHL het voorbije seizoen —.
Ondanks Yakemchuk zijn hele leven in Calgary heeft gespeeld (en de Flames als negende op de rol staan voor haar pick), zien wij de blue-liner in onze Draft prognose in Minnesota belanden. De Wild beschikken over de dertiende overall pick en werpt men een blik op het Farm System verlangen de groenhemden naar impact op de blue-line. Een powerplay met Yakemchuk – Brock Faber – Kirill Kaprizov? Finger lickin’ materiaal.
Voor de grote mannen aan de kant van de Edmonton Oilers is Game 4 een mooie kans om zich eindelijk eens te tonen in de Stanley Cup Final. Het is mogelijk ook hun laatste kans, want na de nederlaag in Game 3 stonden Connor McDavid en consorten afgelopen nacht met de rug tegen de muur. Winst op de Florida Panthers was dus niet alleen gewenst, maar zelfs bittere noodzaak.
STANLEY CUP FINAL
GAME 4: EDMONTON OILERS – FLORIDA PANTHERS
Gaven de goals laat in Game 3 de Edmonton Oilers het noodzakelijke vertrouwen? De Oilers hadden aanvankelijk vooral mazzel in Game 4. Darnell Nurse kreeg slechts een 2-minute minor voor tripping, waar teamgenoot Warren Foegele voor een soortgelijke overtreding eerder in deze finale een 5-minute major en een misconduct kreeg. In die powerplay raakten de Panthers binnen een paar seconden twee keer het aluminium. Een rappe uitbraak later stond het opeens 1-0 in het voordeel van de thuisploeg. Florida kon het tempo even niet aan en zagen hoe Mattias Janmarkshort-handed de score opende.
Het was ’t zetje in de rug dat ze in Edmonton nodig hadden. Er heerste het gevoel dat ’t bij hen erg tegenzat in de eerste drie duels, maar in Game 4 voelden ze de wind in de zeilen. Snel na de 1-0 was Janmark ook betrokken bij de tweede treffer. Adam Henrique promoveerde zijn assist tot doelpunt. Opeens bleken de Cats kwetsbaar. Florida speelde slordig, maar kon wel moed putten uit de aansluitingstreffer van Vladimir Tarasenko. Die werd overigens snel teniet gedaan door Dylan Holloway. Met zijn eerste punt in deze Stanley Cup Final was Leon Draisaitl verantwoordelijk voor de assist.
Paul Maurice zal in de eerste pauze gehamerd hebben op de snelheid die door de Oilers gebruikt werd deze avond. De teksten van de coach bleken tegen dovemansoren gezegd, want al vrij rap in de tweede periode was het opnieuw raak off the rush. Voor het eerst in de finale meldde Connor McDavid zich met een goal op het scoreformulier voor de 4-1. Uitgerekend Darnell Nurse, die nogal over vuur lag vanwege zijn defensieve prestaties, schoot na 25 minuten spelen de 5-1 binnen en maakte zo een einde aan de werkdag van Sergei Bobrovsky.
EINDELIJK!
Veel viel deze avond de kant op van de Oilers. De Panthers waren bepaald niet foutloos en hadden alle mogelijke moeite de tegenstander bij te benen. Kris Knoblauch zag in de tweede periode ook nog eens zijn powerplay floreren. Met Sam Bennett en Matthew Tkachuk in de sin bin werkte Ryan Nugent-Hopkins met een PPG de 6-1 binnen. De wedstrijd was daarmee al lang en breed beslist, maar de Oilers waren nog niet klaar. Met zijn vierde punt van de avond stelde McDavid Dylan Holloway in staat de zevenklapper te completeren. Niet eerder dit seizoen kregen de Panthers zoveel tegengoals te slikken dan in deze Game 5 van de Stanley Cup Final.
#Oilers Connor McDavid set a new #NHL record tonight for most assists in a single playoff with 32.
If you wanted a Gretzky-like stat, consider this one: McDavid has as many assists these playoffs as 16 of the 18 postseason leaders in the salary cap era had total points.
De gifbeker was echter nog niet leeg voor de bezoekers. Ryan McLeod wilde zijn goaltje ook nog even meepikken en bepaalde de eindstand op 8-1. Een wedstrijd die ze in Florida razendsnel willen vergeten, maar waar ze in Edmonton veel, heel veel vertrouwen in tankten. McDavid was geweldig, Draisaitl blijkt mee te doen in de finale en de depth scoring zat ook wel snor.
UP NEXT:
Drie keer eerder hadden teams deze eeuw een 3-0 voorsprong in de Stanley Cup Final en geen enkele keer resulteerde het in een sweep. Florida kan aansluiten in die rij en heeft huiswerk te doen richting Game 5. Na een wederom lange reis staat deze voor woensdag (02.00 uur Nederlandse tijd) in Sunrise gepland.
Panthers-coach Paul Maurice zal nog niet in de vlekken schieten van deze matige wedstrijd. Het overkwam zijn team ook in de eerste ronde tegen Tampa Bay waarna de Cats die serie in de volgende wedstrijd beslisten. Knoblauch en de Oilers zullen er alles aan doen om dat te verhinderen. Zij scoorden 10 van de laatste 11 goals en weten dus het momentum aan hun zijde.
In Dallas hebben Luka Doncic en de Mavericks afgelopen nacht een sweep in de NBA Finals tegen de Boston Celtics weten te voorkomen. Ze versloegen de Celtics 122-84. De Mavericks zette vroeg de toon en gaven de voorsprong niet meer weg. Luka Doncic speelde goed met 29 punten in slechts 33 minuten.
De verdediging zette de toon voor Dallas. De Mavericks leken het meer te willen in de eerste helft. Ze speelde gretiger aan beide kanten van de bal. Het leek simpel gezegd alsof de Mavericks het meer wilden. In de eerste helft maakten de Celtics slechts elf field goals en schoten ze minder dan 30%. Derrick Lively II had vijf offensive rebounds, voor de Mavericks.
Luka Doncic nam over, naast enkele goede defensieve acties, scoorde hij 25 punten en had hij vier assists in de eerste helft. Doncic werd fel bekritiseerd de afgelopen paar dagen. Nadat hij uit de wedstrijd werd gestuurd, laat in het vierde kwart, van game 3 omdat hij een domme zesde overtreding maakte. De Mavericks bleven domineren en eindigden de helft ook goed. Maxi Kleber scoorde een driepunter aan het einde van de eerste helft waardoor de Mavericks met een overtuigende 61-35 voorsprong de rust in gingen.
Ook in de tweede helft begonnen de Mavericks goed. De Celtics besloten om de witte vlag uit te hangen rond het eind van het derde kwart. De enige Celtics speelden slecht als individuen en als collectief. De Mavericks wonnen overtuigend met 122-84. De serie gaat op maandag in Boston door.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
