MLB Watch: Kenley Jansen schrijft historie, Albies en Braves lekker bezig en nog veel meer.

Door Hans Mulder

Na een weekje er tussenuit te zijn geweest, is de MLB Watch terug bij SportAm. We blikken terug op de laatste 14 dagen in Major League Baseball. Natuurlijk met extra aandacht voor de Oranje-internationals en Kenley Jansen dan weer in het bijzonder. In ons Rondje komen we onder meer de dolende Mets tegen en is een rookie bij de White Sox lekker bezig.

DUTCH WATCH

WHAT A DIFFERENCE A YEAR MAKES…

Een seizoen kun je niet winnen in de eerste maand, maar je kunt ’t wel verliezen. Vraag dat maar aan Ozzie Albies en de Atlanta Braves na hun beroerde begin in 2025. De Braves verloren al hun eerste zeven wedstrijden en liepen vanaf daar al achter de feiten aan. Hoe anders verliep de eerste maand voor de Braves nu. Ze wonnen acht van de eerste dertien duels en gaven dit tussen 10 en 12 april een vervolg door thuis de serie tegen Cleveland te winnen. Ozzie Albies was 5-for-12 in dat drieluik met RBIs in zowel de eerste als derde ontmoeting. Die wedstrijden stonden ook wel enigszins symbool voor het huidige Atlanta. Veel runs scoren (11-5 en 13-1 winst) en weinig runs incasseren.

Tegen divisierivaal Miami Marlins was het een stuk spannender tussen 13 en 15 april. Niet zozeer de eerste wedstrijd van de drie. Die ging met 10-4 naar de bezoekende Fish en Albies zag daar met 0-for-3 en een walk een 5-game hitting streak eindigen. De infielder pakte daarna echter de draad weer op. Hij was 2-for-7 in de volgende twee duels met een double in de tweede wedstrijd en een solo homerun – zijn derde van het seizoen – in de derde wedstrijd. Met respectievelijk 6-5 en 6-3 gingen die naar de Braves.

Atlanta bleef daarna in de eigen divisie, maar dan wel on the road. Op bezoek bij de ploeterende Philadelphia Phillies begonnen de Braves vorig weekend magistraal met een 9-0 overwinning. Met 0-for-5 was Albies een beetje een dissonant in dit verhaal, maar met 2-for-4, een double en een run maakte de tweedehonkman dit goed in de tweede ontmoeting. Met 3-1 was deze een stuk spannender, zoals ook de series finale redelijk close was. Albies kwam hier door met een RBI-single in de zesde inning en had daarmee een aandeel in de 4-2 overwinning. Een lekkere sweep voor de Braves, die daarmee in de stand al afstand namen van de Phillies.

OZZIE HEEFT ‘T OP DE HEUPEN

Inmiddels hadden de Braves er vijf op rij gewonnen en in de NL East al een aardig gaatje geslagen. Toch was het ook niet allemaal hosanna in Atlanta. Zo moest closer Raisel Iglesias deze week de gang naar de Injured List maken vanwege een schouderblessure. Robert Suarez zal de honneurs zolang even overnemen. Dat was maandag in Washington nog niet nodig. Atlanta won voor de zesde keer op rij door de Nationals met 9-4 te verslaan. Met 1-for-4, een run en een RBI liet Ozzie Albies zich ook weer niet onbetuigd.

De Nationals bewezen dinsdag dat Atlanta wel degelijk te verslaan is. Met 4-11 gingen Albies en de zijnen hard onderuit. Een schoonheidsfoutje, zo bleek later in de serie. Zowel de derde als vierde wedstrijd ging namelijk naar de bezoekers. Met respectievelijk 8-6 en 7-2. Met 4-for-8 werkte Albies aardig aan zijn slaggemiddelde, maar in die laatste wedstrijd was hij ook nog eens goed voor 4 RBIs. Dankzij een solo homerun, een wild pitch en een 2-run RBI-single hielp hij debutant JR Ritchie aan diens eerste overwinning in de majors. De 22-jarige starter zag zijn eerste pitch vertrekken voor een homerun, maar maakte dit daarna ruimschoots goed met 7 sterke innings en 7 K’s.

BOGAERTS EN PADRES HOUDEN GELIJKE TRED MET LA

De San Diego Padres en Xander Bogaerts in het bijzonder hadden zich een betere seizoenstart gewenst. Met slechts 2 overwinningen in de eerste 7 wedstrijden hield het allemaal niet over wat de Friars lieten zien, maar er was tijd genoeg om dat schip vlot te trekken. Zonder zich daar op dat moment van bewust te zijn, was het Bogaerts zelf die de opmars in gang zette. Op 9 april ramde hij, met alle honken bezet, in de twaalfde inning een grandslam de tribunes in tegen de Colorado Rockies. Dat was op dat moment zijn tweede homerun van dit seizoen, maar een oh zo belangrijke. Niet alleen leverde het de Padres een 7-3 overwinning op, maar ’t leidde ook tot een zeer aangename winning streak.

Toegegeven, we maken het misschien ietsje mooier dan het is. Op het moment van die grandslam hadden de Padres al vier van de laatste vijf gewonnen, maar na die klap van Bogaerts pakten ze de bezem om de Rockies te sweepen. In die serie van drie zou Xander Bogaerts alleen in de laatste ontmoeting nog tot een hit komen. Ongetwijfeld had hij ’t graag beter gedaan, maar aan de andere kant had Bogaerts al genoeg schade aangericht.

In de volgende serie van die homestand, tegen de Seattle Mariners, liet de infielder zijn knuppel opnieuw spreken. Daar begon hij al in de eerste wedstrijd mee door in de derde inning een 2-run RBI-single te slaan. Dit deed hij in de achtste inning nog eens dunnetjes over door middels een RBI-single de eindstand op 4-1 te bepalen. De Padres hadden er inmiddels vijf op rij gewonnen, maar bij de zesde leek ’t mis te gaan. Na vijf innings had Seattle een 6-0 voorsprong, maar toen was daar die 2-run homerun van Xander Bogaerts. De captain van Oranje blies daarmee de Friars nieuw leven in met als gevolg een hele knappe 7-6 overwinning.

STERKE REEKS

Bogaerts moest daarna een paar wedstrijden wachten alvorens zijn knuppel opnieuw de geest kreeg. Nadat San Diego een perfecte homestand had afgeleverd door Seattle met 5-2 te kloppen, liepen ze tegen de Angels weer eens tegen een nederlaag (0-8) aan. Met 2-for-6 en een RBI pakte Bogaerts in de twee volgende duels de draad weer op. Hetzelfde gold voor de Padres, want met respectievelijk 4-1 en 2-1 trokken ze deze serie naar zich toe.

Met negen overwinningen in de laatste tien wedstrijden spraken de Padres inmiddels een aardig woordje mee in de NL West. Deze week konden ze het nog mooier maken als ze “gewoon” hun werk deden in Colorado. Deels lukte dit ook wel. Van de drie potjes moesten ze er één aan de Rockies laten. Het scheelde echter niet veel of de Rockies wonnen naast de tweede wedstrijd ook de derde. Er moest daar onder meer een homerun een een RBI-single van Xander Bogaerts aan te pas komen om een achterstand op het laatste moment om te buigen in een 10-8 overwinning. Bogaerts had er overigens toch zin in deze week. Met 5-for-11 vijzelde hij z’n batting average aardig op.

KENLEY JANSEN ETALEERT ZIJN ELITE-KLASSE

Voor Kenley Jansen waren het hele bijzondere weken. We kunnen op deze plek al zijn saves van de laatste 14 dagen wel belichten, maar we pikken er één in het bijzonder uit. Of eigenlijk twee. Bij onze laatste MLB Watch stond Kenley Jansen op een totaal van 477 saves in zijn loopbaan. Dat was er op dat moment eentje minder dan Hall of Famer en zevenvoudig All-Star Lee Smith, die in 18 seizoenen MLB tot 478 saves kwam tussen 1980 en 1997.

Zijn tweede save van deze jaargang zou voor Jansen dus een bijzondere worden. Hij kwam daarmee op gelijke hoogte met Smith, die al jaren derde staat op de all-time lijst van Major League Baseball wat betreft aantal save. Die tweede save kwam op 10 april en Kenley Jansen deed dit tegen de Miami Marlin. Dat dit ook nog in een thuiswedstrijd van de Detroit Tigers gebeurde, maakt het voor de closer wel extra mooi. Echter wilde de international er zelf niet al te veel aandacht aan besteden. Veel belangrijker dan zijn 12 pitches en één strikeout was de winst voor Detroit.

GEDULD BELOOND

Het werd voor de closer daarna dus een kwestie van wachten. Dat duurde een paar dagen, want zijn Tigers hadden dankzij ruime overwinningen op de Marlins hun closer pas op 14 april weer nodig. Ook dat was nog geen uitgemaakte zaak. De beroerd gestarte Royals hadden tot de achtste inning een 1-0 voorsprong, maar deze werd door een wild pitch en een RBI-double van Dillon Dingler omgebogen tot een voorsprong voor de Tigers. En dus kans voor Jansen om geschiedenis te schrijven.

Waren het de zenuwen? Of was het gewoon de kwaliteit van Lane Thomas? Hoe dan ook, de outfielder kwam door met een single en zette vervolgens met een gestolen honk Jansen vol onder druk. Onze landgenoot heeft echter wel voor hetere vuren gestaan. Zelfs de gang van Thomas naar het derde honk na een productieve out van Salvador Perez bracht Jansen niet van zijn stuk. Vinnie Pasquantino moest er vervolgens na 3 pitches ook aan geloven, waardoor Starling Marte de laatste hoop van Kansas werd.

HISTORISCHE SAVE TE PAKKEN!

De 37-jarige outfielder maakte het zijn generatiegenoot niet gemakkelijk, maar na 6 pitches sloeg Marte de bal hoog de lucht in voor een fly ball. En een eenvoudige derde en laatste out in deze inning en wedstrijd. Save 479 in de carriere van de closer was daarmee een feit en tevens de derde plek op die all-time lijst met saves. Een fenomenale prestatie van Kenley Jansen, die alleen de ongenaakbare Mariano Rivera (652 saves) en Trevor Hoffman (601) voor zich moet dulden. Al zal dat ongenaakbare nog moeten blijken. Beide superclosers gingen door tot in hun veertigste, dus heeft de pas 38-jarige Jansen nog tijd om hen te bedreigen.

Al de dag na die legendarische save tegen de Royals was het tijd voor nummer 480. Weer waren de Royals de tegenstander, weer gaf Jansen één hit op bij een 2-1 voorsprong, maar opnieuw stelde de closer de winst veilig. Dit deed hij ook op 18 april op bezoek bij zijn oude club Boston Red Sox. Dit keer gaven de Tigers hem een wat ruimere marge, maar Jansen had dat niet nodig, Na slechts 14 pitches maakte hij een einde aan de wedstrijd en wonnen de Tigers voor de zevende keer in acht wedstrijden. Na een stroeve start (4 uit 13) hebben ze de schwung inmiddels te pakken.

PALACIOS EN RAYS ACHTERVOLGEN YANKEES

In een AL East waarin de New York Yankees duidelijk de dienst uitmaken, zitten Richie Palacios en zijn Tampa Bay Rays nog enigszins op de bagagedrager. De outfielder, zelf afkomstig uit New York maar dus met Nederlandse roots, is helaas lang niet altijd zeker van een plekje in de line-up van de Rays maar probeert dit zo goed en zo kwaad als het gaat af te dwingen. Dit gaat de ene keer beter dan de andere keer. Tussen 14 en 16 april werkten de Rays een drieluik af tegen de Chicago White Sox. Voor zowel de club als Palacios ging dit alleraardigst. Tampa Bay won elk van de drie duels en Palacios was in twee wedstrijd goed voor 3 hits in 5 at-bats. Ook tekende hij in de series finale voor een belangrijke RBI namens de Rays.

In de volgende serie, tegen de Pittsburgh Pirates, mocht Palacios drie keer starten. Slechts één keer maakte de veelzijdige tweedehonkman de wedstrijd ook daadwerkelijk af. Hij was in deze serie 2-for-7 aan slag met een double en een run in de derde wedstrijd. Dat was een dag na de enorme marathonpartij over 13 innings, die met 8-7 gewonnen werd door de Tampa Bay Rays. Helaas voor die club was het ook de enige overwinning in Steel City. Desondanks konden de Rays met 4 overwinningen in 6 wedstrijden best tevreden terugkijken op deze road trip. Hetzelfde gold in zekere zin ook voor Richie Palacios. Hij begon die trip met een .211 batting average en keerde met een .290 slaggemiddelde weer terug naar Florida.

DALENDE LIJN…

Dat gemiddelde ging in de thuiswedstrijden tegen Cincinnati Reds deze week weer gestaag omlaag. Palacios was nog 1-for-4 in de met 1-6 verloren eerste wedstrijd, maar wist in de volgende duels niet tot een hit te komen. Hij startte dinsdag nog in de met 6-12 verloren tweede ontmoeting. Met 0-for-2, een run en twee keer vier wijd deed de infielder nog wat hij kon om die nederlaag te voorkomen. Een dag later mocht Palacios alleen in de late innings opdraven en was hij 0-for-1 in zijn enige slagbeurt. Die wedstrijd werd overigens wel met 6-1 door de Rays gewonnen. Zij hebben een achterstand van 2.5 gewonnen wedstrijden op de dominante Yankees, die donderdag voor de zesde keer op rij wonnen en Boston met een sweep nog verder het toch al diepe moeras intrapten.

NOG STEEDS ZAND IN DE MOTOR VAN BOSOX

We verlieten je twee weken geleden bij onze laatste MLB Watch in de hoop dat Ceddanne Rafaela en de Boston Red Sox na twee overwinningen op Milwaukee de weg omhoog hadden gevonden. Eerlijk is eerlijk, daar had het in de serie daarna ook alle schijn van. In St. Louis, op bezoek bij de Cardinals, wonnen de BoSox twee van de drie wedstrijden. Alleen de eerste ontmoeting, waarin Ceddanne Rafaela zijn eerste tweehonkslag van dit seizoen sloeg, ging met 3-2 naar de thuisspelende Cardinals.

Met 7-1 en 9-3 lieten de uitslagen in de volgende duels aan duidelijkheid niets te wensen over. Toch was het Rafaela die in die met 7-1 gewonnen wedstrijd pas laat de aanzet gaf tot een bijzonder productieve inning. In de negende inning zette hij zijn team met een RBI-single op 3-1 en vervolgens liep Boston dus definitief weg van de Cardinals. De rappe outfielder moest daarna heel lang wachten tot zijn volgende RBIs. Dat terwijl zijn Red Sox die zo goed kon gebruiken in Minnesota en Detroit.

Op bezoek bij de Twins leed Boston twee nederlagen en won het één keer. Rafaela kwam in de middelste van de drie duels niet in actie en was aan slag 2-for-7 met 2 runs in de met 9-5 gewonnen series finale. Terug op het vertrouwde veld van Fenway Park ging het ook tegen de Detroit Tigers niet vanzelf. Wederom gingen de twee van de vier wedstrijden in deze serie verloren. Na een late 1-0 overwinning in de eerste ontmoeting gingen de volgende twee verloren. Rafaela kwam in beide duels één keer door met een double, maar zijn teamgenoten wisten dit niet om te zetten in runs.

MEER SLECHT NIEUWS

Rafaela besloot daarom in de series finale afgelopen maandag het heft maar in eigen hand te nemen. Als pinch hitter in de zevende inning zette hij zijn Red Sox eigenhandig op een 5-3 voorsprong dankzij een 2-run RBI-single naar het rechtsveld. Op de dag van de Boston Marathon lieten de Red Sox hun stad weer eens juichen door de Tigers met 8-6 te kloppen. De serie daarna zullen ze echter in Beantown rap willen vergeten. De New York Yankees pakten de bezem voor een sweep bij de aartsrivaal en waren met respectievelijk 0-4, 1-4 en 2-4 te sterk. In 11 at-bats wist Rafaela slechts één hit te produceren.

Hoewel de BoSox afgelopen maandag dus het duel met Detroit wonnen, was er ook een verlies. Startend werper Sonny Gray, toch met de nodige verwachtingen richting Fenway gekomen, moest al vroeg van de heuvel. Zijn hamstring speelde hem parten en de club besloot hem op de IL te plaatsen. Het is niet de eerste keer dat die spier de werper plaagt. Ook in 2022 en 2024 kampte Gray al met hamstringklachten.

RONDJE LANGS DE VELDEN

METS WETEN EINDELIJK WEER WAT WINNEN IS

De New York Mets hadden hun seizoenstart heel anders voorgesteld. Zo hoopten ze bijvoorbeeld mee te doen om de titel in de NL East. Iets wat nu, na één maand in het reguliere seizoen, al vrijwel onmogelijk lijkt. Afgelopen woensdag boekten de Mets namelijk voor het eerst sinds lange tijd weer eens een overwinning. Bij de rentree van Juan Soto werden de Minnesota Twins met 3-2 verslagen. Dat was voor deze trotse franchise de eerste zege sinds 7 april. Daarna volgden louter nederlagen. Veel nederlagen.

Het franchiserecord uit 1962 (17 verliespartijen op rij) werd niet verbroken, maar trots zullen ze er zeker niet op zijn dat er 12 op rij verloren gingen. En dat terwijl ze daarvoor met 7 overwinningen uit 11 wedstrijden nog best aardig begonnen. Door die lange losing streak zijn de Mets logischerwijs achterop geraakt in de NL East. De achterstand op Atlanta, dat nog altijd geen serie verloren heeft, is al opgelopen tot meer dan 8 gewonnen wedstrijden. Geen enkel team in de historie van MLB heeft de play-offs gehaald in een seizoen waarin ze een 12 game losing streak noteerden. Slechts drie haalden ’t postseason na slechts 8 van de eerste 24 wedstrijden te hebben  gewonnen.

De winst van woensdag kan bijna niet los worden gezien van de terugkeer van Juan Soto. Vijftien wedstrijden moesten ze ’t zonder hun superster doen en in die wedstrijden kwam New York niet verder dan een totaal van 40 runs. Helaas voor de Mets viel in diezelfde wedstrijd tegen de Twins een andere sterkhouder uit. Francisco Lindor viel uit met een kuitblessure en lijkt enige tijd uit de roulatie te zijn.

ANGELS MOETEN AFSCHEID NEMEN VAN CLUBICOON

De honkbalwereld werd vorige week opgeschrikt door het overlijden van Garrett Anderson. De drievoudig All-Star en winnaar van de World Series met de toenmalige Anaheim Angels overleed aan een hartaanval en mocht slechts 53 jaar oud worden. Anderson speelde 15 seizoenen voor de Halos en groeide uit tot een waar clubicoon. De voormalig linksvelder heeft tal van franchiserecords op zijn naam. Zo speelde hij de meeste wedstrijden voor de club (2013), sloeg Anderson de meeste runs binnen (1292) en heeft hij de meeste grandslams (8).

Het was Garrett Anderson niet gegeven zijn actieve carriere af te sluiten bij de club die hem lief was. In 2009 en 2010 speelde hij nog voor respectievelijk de Braves en Dodgers om vervolgens terug te keren naar de Angels om daar als analist voor de tv aan de slag te gaan. De club herdacht hun icoon vorige week vrijdag met een minuut stilte voor aanvang van het duel met de Padres. Daarnaast zullen de Angels Anderson de rest van deze jaargang eren met een embleem op het shirt.

DODGERS MOETEN DIAZ LANG MISSEN

Na vier prima optredens in zijn eerste vijf wedstrijden voor de LA Dodgers gingen op 10 april al wat alarmbellen voorzichtig rinkelen. Die dag gaf Edwin Diaz tegen de Texas Rangers 4 hits op en stond hij 3 verdiende punten toe. Zijn volgende outing was pas negen dagen later. Kon het tegen de Rangers nog afgedaan worden als een beroerd optreden, nu werd duidelijk dat er iets mis was met de Dodgers-closer. Eén walk, 3 hits, 3 verdiende punten en geen enkele out was het resultaat van 13 pitches op bezoek bij de Colorado Rockies.

Na afloop gaf Diaz in gesprek met de staf aan dat er iets niet goed voelde in zijn elleboog. Afgelopen maandag kwam het hoge woord er al uit dat er een operatie nodig was om loszittende botstukjes te verwijderen uit de rechterelleboog. Dat betekent nog niet het einde van het seizoen voor de 32-jarige closer uit Puerto Rico, maar volgens de Dodgers is hij wel tot de tweede seizoenshelft uitgeschakeld. Daarmee kent Edwin Diaz een wat valse start van zijn carriere in LA. Na zeven jaar New York Mets zocht hij zijn heil ergens anders en tekende voor drie seizoenen en $ 69 miljoen voor het sterrenensemble aan de westkust. Daar zal hij voorlopig dus nog even op 4 saves blijven staan.

OHTANI ZIET STREAK SPAAK LOPEN

Het franchiserecord van Duke Snider blijft onaangetast. En ook het stokoude MLB-record van Ted Williams uit 1949 werd uiteindelijk niet bedreigd door Shohei Ohtani. De Japanse wereldster van de LA Dodgers bereikte in 53  opeenvolgende wedstrijden de honken en zette daarmee een reeks neer die Shawn Green evenaarde. In 2000 zette ook Green een dergelijke streak neer. Zowel Ohtani als Green moeten nog altijd hun meerdere erkennen in Duke Snider, die in 1954 een serie van 58 wedstrijden neerzette. Destijds speelden de Dodgers overigens nog in Brooklyn.

Deze week kwam er tegen de San Francisco Giants een einde aan die knappe streak. Ohtani ontsnapte dinsdag nog door in de zevende inning door te komen met een infield-single. Woensdag was er echter geen ontsnappen aan. Ohtani was 0-for-4 in het slagperk, maar was zeker niet de enige van zijn team die geen potten brak aan slag. De Dodgers bogen met 0-3 voor de Giants. Dat gebeurde nadat ze dinsdag al met 1-3 de bietenbrug op gingen. Door deze twee verliespartijen én de goede prestaties van de Padres gingen beide teams na woensdag samen aan kop in hun NL West.

VALSE START ASTROS

Net als in NY en Philly hadden ze ook in Houston op een betere eerste maand gerekend. De World Series-winnaar van 2017 en 2022 won vijf van de eerste zeven wedstrijden dit jaar, maar liep toen tegen een road trip aan die ze heel snel willen vergeten. Van de tien uitwedstrijden die ze speelden op die reis langs de Athletics, Rockies en Mariners wonnen de Astros er slechts één. Dat is op zich niet zo’n probleem als je daarna een goede homestand aflevert. Helaas voor de Astros gingen er daarvan echter ook vier van de zes verloren, waardoor ze onderaan de AL West kwamen te bungelen.

Hoewel teams of managers niet snel naar excuses zoeken, zijn die er in Houston wel degelijk. De ploeg van manager Joe Espada wordt vooralsnog achtervolgd door een pechduiveltje. Startend werper Cristian Xavier ligt er voorlopig uit en dat geldt eveneens voor kortestop Jeremy Pena, outfielder Joey Loperfido, Jake Meyers en Taylor Trammell en infielder Nick Allen. Niet allemaal spelers waar de Astros omheen zijn gebouwd, maar het komt de diepte niet ten goede. Met dus de nodige gevolgen van dien.

Hoewel zo’n reeks van 4 overwinningen in 17 wedstrijden verre van ideaal is, is er voor de Astros in de divisie niet eens zoveel aan de hand. Voor aanvang van de wedstrijden van dit weekend was de achterstand op de koplopers (Texas Rangers en de Athletics) slechts 3.5 gewonnen wedstrijden.

MURAKAMI EVENAART FRANCHISERECORD

Het gaat (weer) niet goed met de Chicago White Sox, maar desondanks valt er wel degelijk iets te vieren daar in The Windy City. In onze eerste MLB Watch van het seizoen kwam de naam van Munetaka Murakami al voorbij. De Japanse rookie baarde opzien in de eerste week door in elk van z’n eerste drie wedstrijden een homerun te slaan. De 26-jarige eerstehonkman haalde daarmee de krantenkoppen, maar was nog niet klaar in zijn eerste maand in de majors.

Afgelopen week toonde Murakami dat ’t namelijk nog een tandje beter kon. De Japanner sloeg in vijf achtereenvolgende wedstrijden een homerun en evenaarde daarmee een franchiserecord van deze traditierijke club. Daarnaast evenaarde hij ’t record van een andere Japanse grootheid. Ook Shohei Ohtani wist namelijk eens in vijf duels op rij de bal weg te slaan voor een homerun. Donderdag eindigde de mooie reeks van Murakami. Tegen de Diamondbacks wonnen de White sox wel, maar hadden daarvoor geen longball van de Japanner nodig. Het MLB-record van acht wedstrijd op rij met een homerun blijft daardoor nog even staan.

Dit record is in het bezit van Ken Griffey Jr., Don Mattingly en Dale Long. Zij maakten elk 8 wedstrijden op rij fans blij met een homerun-bal. Griffey Jr. is daarvan de meest recente. Hij deed dit in 1993.

BREWERS TREFFEN TWEE DAGEN OP RIJ CY YOUNG-WINNAARS

Het is nog bijna nooit voorgekomen dat een team twee dagen op rij een winnaar van de Cy Young treft. Om precies te zijn, is dit twee keer voorgekomen. En twee keer was infielder David Hamilton hier bij betrokken. Vorig jaar met de Red Sox trof hij Tarik Skubal en Chris Sale op back-to-back dagen. Deze week was het opnieuw raak voor Hamilton. Inmiddels spelend bij de Milwaukee Brewers trof hij donderdag Skubal en de Tigers om het vervolgens op vrijdag op te nemen tegen Paul Skenes en diens Pittsburgh Pirates.

Erg succesvol verliepen die ontmoetingen niet voor de verrassende hekkensluiter in de NL Central. Tegen Skubal en de Tigers wisten de Brewers de bal nog wel te raken. Milwaukee scoorde 4 runs op 7 hits voordat Skubal van de heuvel verdween. Een walk-off homerun van Spencer Torkelson bezorgde de Tigers overigens de winst in de negende inning. Tegen Skenes had de Brew Crew het nog een stuk lastiger. Pittsburgh versloeg Milwaukee met 6-0 en zag hun ace een meesterwerk afleveren. Zes innings lag gaf Skenes geen hit weg. Pas in de zevende inning was het Jake Bauers die een no-hitter voorkwam. Dit was achteraf ook de enige hit van de Brewers, die bar weinig te vertellen hadden tegen een oppermachtige Skenes en zijn Pirates.

Pittsburgh moet met hun 15-11 record nog twee teams voor laten gaan in hun divisie. Cincinnati won 17 van de 26 duels. Zij delen de koppositie met de red hot Chicago Cubs, die ook 17 van de 26 wedstrijden wonnen en waarvan de laatste tien op rij.

Cover photo: Rick Osentoski / Imagn Images

Hans Mulder
Hans Mulder
Dankzij de Braves en de Twins gegrepen door MLB. Wat later door een simpele videogame besmet met 't ijshockeyvirus en blij dat ik hier beide liefdes mag beschrijven.
Vorig artikel
NHL Play-Offs 2026: Montreal wint titanenstrijd, Utah en Anaheim pakken voorsprong in serie
Volgend artikel
NHL Play-Offs 2026: Carolina rekent af met Ottawa, Minnesota en Pittsburgh slaan terug

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Laatste nieuws

Laatste reacties

Paul Brugmans on NHL Play-Offs 2026: Newhook doet ’t! Canadiens tegenstander Carolina in ECF
Dennis Bakker on NHL Play-Offs 2026: Newhook doet ’t! Canadiens tegenstander Carolina in ECF
Paul Brugmans on NHL Play-Offs 2026: Newhook doet ’t! Canadiens tegenstander Carolina in ECF
Dennis Bakker on NHL Play-Offs 2026: Hurricanes kloppen Flyers opnieuw en staan al op matchpoint
Paul Brugmans on NHL Play-Offs 2026: Hurricanes kloppen Flyers opnieuw en staan al op matchpoint

Gerelateerde artikelen

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU