MLB Dutch Watch: magic Profar, Albies pijnigt rivaal, Jansen zijn oude liefde

Er viel deze week best veel te genieten in Major League Baseball. Natuurlijk was er die bijzondere winning streak van de Milwaukee Brewers, maar ook de Oranje-internationals lieten zich zien. Zo doet Jurickson Profar een gooi naar de catch van het jaar en zat Kenley Jansen zijn oude, misschien wel grote, liefde behoorlijk dwars.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 459 AB, .227/.301/.331, .632 OPS, 51 R, 47 RBI, 16 2B, 10 HR, 11 SB, 78 OPS+

Na die succesvolle serie tegen de Reds werden de Atlanta Braves vorige week door de Milwaukee Brewers met beide benen op de grond gezet. Op zich geen schande, want de Brew Crew bezit immers het beste record in de majors, maar voor eigen publiek is een sweep toch wel heel pijnlijk voor Atlanta. Zij kregen vorige week ruimschoots de gelegenheid dat recht te zetten. Niet alleen hebben de Braves de laatste jaren geen enkele moeite met de Miami Marlins, de tegenstander dat weekend, maar ze speelden ook nog eens vijf wedstrijden in vier dagen. Een bijzondere serie voor Major League Baseball, want voor het eerst in de historie maakte een vrouw deel uit van de arbitrage. Jen Pawol ging zondag zelfs over de balls en strikes achter de thuisplaat.

GOED TEGEN DE FISH

Het is een tegenstander die ook Ozzie Albies goed ligt. De tweedehonkman timmert er nogal eens een bal uit tegen de Marlins en tegen geen enkele tegenstander kwam hij vaker door met een hit. Zo opende hij de serie ook op donderdag 7 augustus. De eerste AB van Albies resulteerde in een single en hij liet dit volgen door een gestolen honk. Tot resultaat leidde dat echter niet. Die kwamen voor de thuisploeg pas in de zesde en zevende inning. Met een 2-6 achterstand hadden de fans zich al neergelegd bij een nieuwe nederlaag, maar dit bleek voorbarig. Er zat nog wel degelijk wat veerkracht in deze Braves, die met een 8-6 zege het veld verlieten.

Na een teleurstellende vrijdag (Albies was 0-for-3 en verloor met 1-5) volgde een doubleheader op zaterdag. Albies opende daar het bal in de eerste wedstrijd met een productieve uit. Zelf bereikte hij de honken niet, maar Sean Murphy zette Atlanta op voorsprong. Het bleek de aanzet tot een betrekkelijk simpele 7-1 overwinning. De Braves hadden nu de smaak blijkbaar te pakken, want de tweede wedstrijd van die zaterdag ging met 8-6 naar de thuisploeg. Ozzie Albies was 1-for-4 maar wist zich niet op het scoreformulier te slaan. Dit was zondag in de series finale evenmin het geval. In de zesde inning kwam de tweedehonkman door met zijn vijftiende double van dit jaar, maar weer zat een run of RBI er niet in. Het deerde Atlanta niet. Zij wonnen voor de vierde keer in vijf wedstrijden en dit keer (opnieuw) met 7-1.

BETER TEGEN METS

De Marlins kijken met een schuin oog nog naar de wildcards, maar na deze serie maakten zij weer even pas op de plaats. Bij de volgende tegenstander van Atlanta ligt de lat veel hoger. Tot vorige week waren de New York Mets de trotse koploper in de NL East. Niet alleen verloren ze door hun 7-game losing streak (en slechts één winstpartij uit de laatste twaalf) de koppositie aan de Phillies, maar ook een wildcard komt zelfs serieus in gevaar. Al die opgekropte frustraties kwam er dinsdag uit tegen de Braves. Met 13-5 gingen de Mets er met de zege vandoor en riepen zo die ontluisterende reeks nederlagen een halt toe.

Met 2-for-4 en een run verliep dat duel voor Albies helemaal niet zo verkeerd. De tweedehonkman had ’t namelijk veel moeilijker in de tweede ontmoeting. Bij een 0-6 achterstand na twee innings dreigde een volgende verliespartij, maar 9 runs in de vierde – met onder meer een grand slam van Michael Harris II – kantelde deze wedstrijd volledig. Albies was dan wel 0-for-5 maar dat nam de infielder maar even op de koop toe. Zeker omdat hij in de series finale van enorme waarde was voor de bezoekers!

Eerst was daar in de vierde inning zijn tiende homerun van dit jaar. Albies bracht daarmee het evenwicht terug in dit duel, waarin voor het eerst deze week de runs duurder waren. Dat laatste gold echter niet op de momenten dat Ozzie Albies aan slag kwam. Met een RBI-single in de zesde inning zette hij de Braves op een 2-1 voorsprong en met een RBI-double in de achtste deed hij dit opnieuw bij een 3-3 tussenstand. Met die RBI bepaalde Albies achteraf de einstand op 4-3 en hadden de Braves voor de tweede keer binnen een week een divisierivaal te pakken. Zelf zijn ze kansloos voor de play-offs, maar op deze manier verpesten ze wel het seizoen van de rivalen.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 433 AB, .268/.337/.400, .736 OPS, 56 R, 43 RBI, 27 2B, 10 HR, 19 SB, 104 OPS+

De San Diego Padres lieten een bedrijvige trade deadline volgen door goede resultaten tegen respectievelijk St. Louis en Arizona. Het bracht Xander Bogaerts en consorten tot op schootsafstand van de ongenaakbaar geachte LA Dodgers in de NL West. Die divisietitel is een mooie bijkomstigheid op weg naar het grote doel dit najaar. De Padres mogen daar al wel over gaan dromen, want in de wildcard-race hebben zij al een mooie buffer opgebouwd. In het weekend van 8 augustus mochten ze zich meten met een ander team in topvorm. Een serie die voor met name Xander Bogaerts erg bijzonder was. Zijn oude liefde uit Boston kwam namelijk naar Petco Park.

Bogaerts was de Red Sox al wel eerder tegengekomen, maar tot veel succes had dat nog niet geleid. Wat dat betreft, paste die eerste wedstrijd van dit drieluik uitstekend in dat plaatje. Boston toonde ook aan de westkust hun goede vorm, won met 10-2 en hield Xander Bogaerts met 0-for-3 van de honken. Dat was heel anders in de tweede ontmoeting. Bij zijn eerste at-bat keken de Padres aan tegen een 0-1 achterstand, maar die werd door de kortestop in één klap goedgemaakt. Letterlijk. Zijn tiende homerun vloog in de tribunes van het linksveld en was slechts één van de wapenfeiten van Bogaerts deze dag.

Na vier wijd zou hij in de vijfde inning de Padres op een 4-3 voorsprong zetten, maar zijn belangrijkste run moest toen nog komen. Bij een 4-4 stand in de tiende inning was Xander Bogaerts de man die deze inning begon op het tweede honk. Een RBI-single van Ramon Laureano was genoeg om hem over de thuisplaat te krijgen voor de 5-4 zege. Zo productief als zaterdag zou Bogaerts zondag in de series finale niet zijn. Echter was hij in de zesde inning met een RBI-single en een run wel weer belangrijk voor San Diego. De Padres legden in die inning de basis voor wat uiteindelijk een 6-2 overwinning werd. Zij trokken daarmee deze serie tussen twee teams in vorm naar zich toe en Xander Bogaerts weet dat hij ook tegen zijn oude liefde belangrijk kan zijn.

KOPLOPER!

Dit was voorlopig weer even de laatste thuiswedstrijd voor de Padres, want de ploeg wachtte weer een road trip. Een best pikante trip, want deze begon in San Francisco en hield daarna halt in LA tegen de Dodgers. Niet alleen twee divisierivalen, maar ook nog twee series op het grondgebied van Californië. Het drieluik tegen de Giants begon in elk geval goed. Voor de Padres dan. Xander Bogaerts kon met 0-for-4 niet imponeren, maar desondanks werd er “gewoon” weer gewonnen: 4-1.

Met een double in zijn eerste at-bat had Bogaerts in de tweede ontmoeting al vlot zijn revanche te pakken. Of in elk geval een beetje dan. Het was zijn enige hit in vier at-bats en hoewel het geen resultaten opleverde, werden de Giants opnieuw geklopt: 5-1.  Een leuke bijkomstigheid was hier dat de Padres dankzij deze overwinningen nu op gelijke hoogte waren gekomen met de Dodgers in de NL West. Die hadden het knap lastig tegen de buren van de Angels en voor de Friars zou het zelfs nog mooier worden.

In de series finale was Xander Bogaerts 1-for-4 met een double en een walk. Die walk leverde in de tweede inning al een run op en ook na zijn tweehonkslag in de vijfde kon Bogaerts de thuisplaat oversteken. San Diego legde met 7 runs in de tweede al de basis voor een grote overwinning. Met 11-1 onderstreepten zij nog maar eens hun dominantie in deze serie én door de nederlaag van de Dodgers tegen de Angels waren de Padres na dit drieluik de nieuwe koploper in de NL West. Het is niet voor het eerst dit seizoen dat ze die lijst aanvoeren, maar dat ze dit nu doen na een achterstand van 8.5 gewonnen wedstrijden op 2 juli maakt het wel extra knap.


KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 46.0 IP, 4-2 (23 SV-1 BS), 2.74 ERA, 1.000 WHIP, 3.63 FIP, 15 R, 14 ER, 13 BB, 45K, 154 ERA+

Als het gaat om ’t postseason is de situatie voor de LA Angels nog niet uitzichtloos. Zeker niet als we de huidige stand van zaken vergelijken met die in voorgaande jaren. De rode kant van LA kan zich echter ook geen slechte series meer veroorloven. Hun achterstand op de teams die nu een wildcard-plek bezetten is niet overdreven groot, maar aan de andere kant moeten de Angels nog wel een hoop concurrenten voorbij. Vorig weekend troffen de Halos een tegenstander die dergelijke zorgen niet heeft. Waar de Detroit Tigers een paar jaar geleden nog het lachtertje van de league waren, daar zijn ze nu de trotse koploper in de AL Central. En na Toronto de ploeg met het beste winstpercentage in de AL.

De Angels hadden ook graag zo’n powerhouse willen zijn, maar voorlopig moeten ze het doen met de wetenschap dat ze de echte krochten van MLB verlaten hebben. Een schrale troost voor de franchise, die vorige week vrijdag de eerste ontmoeting met 5-6 aan de Tigers moest laten. Voor LA op dat moment de derde nederlaag op rij en de zesde in de laatste acht wedstrijden. De tweede wedstrijd in Detroit verliep een stuk beter voor de Angels. Mede dankzij 3 RBIs van elk Taylor Ward en Jo Adell kon Kenley Jansen met een comfortabele 7-4 voorsprong aan zijn negende inning beginnen. Comfortabel omdat de closer praktisch niets meer weggeeft en eind juni voor het laatst een run incasseerde.

DOMINANT

Die goede lijn trok Kenley Jansen door in Detroit. Hij liet het geen moment spannend worden en had slechts 12 pitches nodig om de overwinning veilig te stellen. Op zijn route pakte hij ook nog even 2 strikeouts mee en vinkte Jansen zijn 21e save van dit jaar af. En zijn 468e in zijn indrukwekkende loopbaan. Echter was Kenley Jansen nog niet klaar deze week. Nog lang niet zelfs! Er stond voor hem een beladen drieluik met de Dodgers op het menu en de Oranje-international zou zijn grote liefde flink pijn doen deze week.

Dat begon al op maandag 11 augustus. De Dodgers hadden afgelopen weekend hun serie tegen de Blue Jays gewonnen en kwamen dus met veel vertrouwen naar Angel Stadium of Anaheim. Dat vertrouwen kreeg direct een knauw door de 7-4 zege van de Halos. Kenley Jansen mocht al op de eerste dag van deze serie aan de bak en verspilde totaal geen energie. Michael Conforto en Alex Freeland werden met drie slag aan de kant gezet en Alex Call was de snelle derde nul. Dit alles kostte de closer slechts 9 pitches.

EINDE VAN EEN STREAK

We moesten nu al meer dan 20 wedstrijden en bijna 2 maanden terug voor de laatste run die Kenley Jansen toestond. Aan die mooie reeks van de closer kwam dinsdag echter een einde. Niemand minder dan Shohei Ohtani nam bij een 5-5 stand in de negende inning een bal van Jansen diep voor een homerun. Met andere sterren als Mookie Betts, Freddie Freeman en Teoscar Hernandez had Jansen dan weer veel minder moeite. Hij kreeg in de gelijkmakende negende inning hulp van zijn aanval, die er extra innings uit wist te slepen. Daarin gingen de Angels het beste met hun kansen om en wonnen zo ook dit duel: 7-6.

Voor aanvang van de series finale wisten de Dodgers dat ze hun koppositie in de divisie moesten delen. Of dit voor extra motivatie zorgde, weten we niet maar de bezoekers kwamen in elk geval goed uit de startblokken. Na vier innings hadden de Dodgers een 5-2 voorsprong. De Angels lieten dit niet op zich zitten en slaagden er zelfs in Jansen met een 6-5 voorsprong af te zetten in de negende inning. Het was de derde dag op rij dat de closer in actie kwam, maar zijn pitch count kon het wel lijden.

In Betts, Freeman en Will Smith zag Jansen opnieuw de top van de line-up tegenover zich. Voor de eerste twee had de closer slechts 4 pitches nodig. Smith was de laatste kans op succes voor de Dodgers én de laatste kans om een pijnlijke sweep af te wenden. Dit lukte niet. Kenley Jansen had 6 pitches nodig om ook hem opzij te zetten, de 6-5 veilig te stellen én zijn 470e save in MLB. Wat betreft de wildcards levert hen deze knappe sweep niet veel op. Nog altijd is de achterstand (5 gewonnen wedstrijden) best te overzien, maar er zijn daar nog veel meer kapers op de kust.


JURICKSON PROFAR (OF, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 164 AB, .244/.344/.421, .765 OPS, 29 R, 19 RBI, 9 2B, 6 HR, 5 SB, 114 OPS+

Waar zijn team die serie en sweep tegen de Brewers snel wilde vergeten, daar waren er voor Jurickson Profar wel degelijk lichtpuntjes. De 32-jarige outfielder uit Willemstad liet in die drie wedstrijden twee keer zijn spierballen rollen en zorgde met die homeruns in elk geval nog voor een beetje vertier op de tribunes. In de serie tegen de Marlins zou Profar zich opnieuw laten zien. Niet zozeer met een homerun of mooie hit, maar wel met een fenomenale defensieve actie. Dat was echter pas in de derde wedstrijd van de vijf. Profar liet zich daarvoor ook al zien en had met 2 runs een aardig aandeel in de 8-6 overwinning op donderdag 7 augustus.

CATCH OF THE YEAR?

Profar was die eerste wedstrijd weer de leadoff hitter van de Braves en deed precies dat wat van hem werd verwacht. Tot een hit kwam hij dan wel niet, maar dankzij twee walks kon hij wel twee keer scoren. Onze landgenoot lijkt er een traditie van te maken dat hij homeruns slaat in wedstrijden die verloren gaan. Hij deed dit tegen Milwaukee en hij deed dit vorige week vrijdag tegen Miami opnieuw. Zijn zesde homerun van ’t seizoen bleek de enige run in een wedstrijd die met 1-5 verloren ging.

Die homerun was leuk op vrijdag. Het échte hoogtepunt voor Jurickson Profar moest toen echter nog komen. Zaterdag kruisten de Braves en Marlins twee keer de degens, maar veel beter dan die magistrale catch van Profar in ’t eerste duel werd het niet. Deze geweldige vangbal, waarmee hij een homerun voorkwam, toverde niet alleen een lach op het gezicht van Profar, maar op die van alle Braves. Zowel op het veld als daarbuiten. Daarbij dwong de outfielder ook nog eens twee keer vier wijd af en scoorde hij een run op weg naar een mooie 7-1 zege. Productiever was hij in ’t tweede deel van de doubleheader. Profar was 1-for-3 met twee keer vier wijd én 2 runs. Dankzij een 8-6 overwinning sweepten de Braves deze zaterdag die doubleheader.

Dat Profar ook nog altijd zelf runs binnen kan slaan, bewees hij zondag. Bij een 1-1 stand in de vijfde inning was zijn RBI-double genoeg om Nacho Alvarez Jr. vanaf het eerste honk te laten scoren. De Oranje-international kon na een wild pitch zelf even later de 3-1 over de thuisplaat lopen. Jurickson Profar sloot de serie van vijf af met 4 hits in 16 AB’s, scoorde 8 runs, noteerde 2 RBIs en een homerun, maar dat alles kon qua schoonheid niet tippen aan die fenomenale catch…

NOG EEN METS-KILLER…

Na een rustdag op maandag was het daarna weer back to business voor Profar en de Braves. De outfielder wachtte niet lang voor hij zijn naam op ’t scoreformulier zette. Hij kwam via vier wijd op de honken en opende in de eerste inning van de eerste wedstrijd direct de score. Middels een productieve out kreeg hij later ook nog een RBI op z’n naam, maar dat alles mocht niet baten. De Mets lieten zich na zeven nederlagen op rij het zoet van een overwinning goed smaken en wonnen met 13-5.

De tweede ontmoeting werd de wedstrijd van Jurickson Profar. Soort van dan. Bij een 0-6 achterstand leken de Braves kansloos, maar mede dankzij een 3-run RBI-double in de vierde inning van Profar kwamen ze ijzersterk terug. Het bleek de aanzet tot een geweldige inning voor Atlanta. Waar het aan ’t begin van die inning nog 0-6 stond, prijkte er daarna 9-6 op het scorebord in het voordeel van de bezoekers. Met 3-for-5, een double, 3 RBIs en een run had onze landgenoot een flink aandeel in de uiteindelijke 11-6 overwinning.

Donderdag was het een andere Oranje-international die de schijnwerpers zocht. Albies leidde de Braves naar een 4-3 overwinning in een duel waarin Profar 1-for-5 aan slag was. Met 6 hits in zijn laatste vier wedstrijden heeft Jurickson Profar aardig gewerkt aan zijn slaggemiddelde. Dankzij z’n goede tweede wedstrijd tegen de Mets kwam dit na deze serie voor het eerst deze maand weer boven de .240 uit.


CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 406 AB, .259/.300/.436, .736 OPS, 65 R, 52 RBI, 24 2B, 14 HR, 18 SB, 102 OPS+

Aan het begin van deze maand leek Ceddanne Rafaela zijn ritme weer gevonden te hebben. Vlak voor de All-Star break stond er geen enkele maat op de rappe outfielder, maar na die ingelaste pauze wilde het aanvankelijk maar niet vlotten. Tegen de Royals was het wat Rafaela betreft ook niet om over naar huis te schrijven, waardoor hij zich tegen de Padres ongetwijfeld opnieuw wilde bewijzen. Of opnieuw wilde uitvinden, het is maar hoe je ’t bekijkt.

Hij stond in deze serie dus tegenover een speler met wie Ceddanne Rafaela over ruim een half jaar samen speelt voor het Koninkrijksteam. Bondscoach Andruw Jones maakte onlangs al bekend dat Bogaerts, maar ook Rafaela zijn deelname aan de World Baseball Classic heeft toegezegd. Al kan Boston daar eventueel nog voor gaan liggen natuurlijk, maar dat wordt niet verwacht.

RITME NOG NIET GEVONDEN

Hun jonge outfielder mocht dan even in een dipje zitten, maar dat weerhield de Red Sox er de laatste weken niet van wedstrijd na wedstrijd te winnen. Vorige week vrijdag wisten ook de Padres deze opmars niet te stuiten. Aan slag was Ceddanne Rafaela 0-for-4 met een walk. Een walk die door een 3-run RBI-double van Connor Wong meedogenloos werd afgestraft. Zo had ook Rafaela zijn aandeel in deze duidelijke 10-2 overwinning op dat andere team in vorm, de Padres.

Ook in de tweede ontmoeting liet Rafaela van zich horen. Zijn enige hit in vier at-bats kwam in de negende inning. Bij een 3-4 achterstand zorgde Rafaela voor wat druk met een leadoff-single. En liet dit volgen door een gestolen honk. Een RBI-double van Roman Anthony kreeg Rafaela vervolgens over de thuisplaat voor het gelijkmakende punt. Helaas voor Boston verpestte hun voormalig speler én toekomstig teamgenoot van Rafaela, Xander Bogaerts, deze comeback door in de tiende inning alsnog de Padres aan de winst te helpen. Veel minder spannend was het in de series finale. San Diego won vrij eenvoudig met 6-2 en hield Rafaela (0-for-4) van de honken.

EN OOK HOUSTON TE STERK

Het werd er daarna niet eenvoudiger op voor de BoSox. Hun volgende tegenstander wachtte alweer op hen en dit keer waren dat de Houston Astros. Oftewel, de koploper in de AL West. Op maandag 11 augustus kwamen de Red Sox in Houston net tekort. Na een 2-7 achterstand zetten zij nog een knappe achtervolging in, maar verder dan 6-7 kwamen ze niet. Eén van de vier runs in de productieve zevende inning werd gescoord door Rafaela. De outfielder was bedrijvig getuige zijn 1-for-3 met een double, een run, een walk en een gestolen honk maar genoeg voor een overwinning was het dus niet.

Met 1-for-5 en een run stond Rafaela ook dinsdag weer op het scoreformulier. In dit geval was hij lang niet de enige van zijn ploeg, want de Red Sox hadden het geweldig op de heupen. Na vijf innings stond er slechts 2-0 in het voordeel van Boston op het bord, maar daarna gingen de Red Sox los. De teller stokte bij 14-1 en zo was de stand in deze serie weer in evenwicht. Helaas werd Boston de winst in deze serie niet gegund. Met een RBI-single in de tweede inning bewees Rafaela dit nog niet verleerd te zijn, maar achteraf was het de enige run namens de bezoekers. Houston zette er daar 4 tegenover en won deze rubber game met 4-1.


OVERIG NIEUWS

BREW CREW VOEDT DE INNERLIJKE MENS

Niet de LA Dodgers, niet de New York Yankees en zelfs niet de Toronto Blue Jays zijn momenteel in het bezit in het beste record in baseball. Nee, die eer valt te beurt aan een team dat onder leiding staat van Pat Murphy, oud-bondscoach van de Nederlandse honkballers. Murphy was bondscoach tijdens die historische zege op Cuba tijdens de Spelen van 2000. Nu, 25 jaar later, is Murphy opnieuw onderdeel van een stukje geschiedenis. Zijn Milwaukee Brewers wonnen woensdag voor de twaalfde keer op rij. Daarmee deden ze niet alleen zichzelf, maar ook de fans een groot plezier.

Ergens in de jaren veertig beloofde George Webb Restaurants gratis hamburgers als het minor league-team in Milwaukee 17 keer op rij won. De keten liet dit aantal in 1953 zakken naar 13 overwinningen, maar dat lukte de toenmalige Milwaukee Braves niet in de 13 seizoenen die ze in de stad speelden. In 1970 verhuisden de Brewers vanuit Seattle naar Milwaukee en stelde George Webb Restaurants de eisen nog weer iets bij. Twaalf overwinning op rij waren nu genoeg.

Afgelopen woensdag, dankzij de 12-5 zege op Pittsburgh, was het weer eens zo ver. Voor de derde keer in 55 jaar tikten de Brewers een 12-game winning streak aan. Het kost de keten een hoop geld – en hamburgers – maar levert daarnaast ook een hoop publiciteit op. Dat was een leuk feestje, maar gezien de huidige vorm en kracht van dit team zit er in het najaar nog veel meer in het vat!

Cover photo: Todd Kirkland

Hans Mulder
Hans Mulder
Dankzij de Braves en de Twins gegrepen door MLB. Wat later door een simpele videogame besmet met 't ijshockeyvirus en blij dat ik hier beide liefdes mag beschrijven.

1 REACTIE

  1. Beste heren,

    In 2 jaar tijd slechts 4 MLB-podcasts. Alleen nog maar geschreven recaps van Hans (prachtig) maar ik mis alle andere MLB achtergrondartikelen van Sander, Jasper, Mick, Justin en consorten wel heel erg. Is dit platform ‘op sterven na door’, of zijn er nieuwe plannen voor de toekomst? Ik kan niet wachten

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Gerelateerde artikelen