NHL Play-Offs 2026: Preview Stanley Cup Final

In de nacht van dinsdag op woensdag (02.00 uur Nederlandse tijd) begint in Raleigh de Stanley Cup-finale tussen de twee beste teams van dit seizoen. Vegas Golden Knights vertegenwoordigt de Western Conference terwijl Carolina Hurricanes als beste uit de strijd kwam in de Eastern Conference. Vandaag blikt SportAmerika vooruit op deze titanenstrijd.

STANLEY CUP FINAL 2026

In oktober begonnen 32 franchises vol goede moed aan het seizoen 2025-2026. Veel mikten, al dan niet tegen beter weten in, op het allerhoogste. De Stanley Cup Final. Slechts twee clubs staat ook daadwerkelijk in die finale. Vegas Golden Knights plaatste zich in het westen als eerste. Afgelopen vrijdag kwam daar Carolina Hurricanes bij. Kijken we naar de kansen die de bookmakers vooraf voor ons in petto hadden, dan is dit een logische finale. Zowel Vegas als Carolina stonden in de top 4 van kanshebbers.

WISSELENDE START

Eenmaal begonnen, maakten de Hurricanes die verwachtingen vrijwel vanaf de start waar. Met Rod Brind’Amour nog altijd aan het roer won Carolina zes van de eerste zeven wedstrijden. Na vijftien wedstrijden stonden ze al op elf zeges. Geen enkel team in de Metropolitan Division leek opgewassen tegen dit geweld uit Raleigh. En al helemaal niet omdat andere beoogde kanshebbers teleurstelden. In een enkel geval zelfs zwáár teleurstelden. Als we die kansberekeningen er nog even bij pakken, dan staan bijvoorbeeld de Devils en Rangers behoorlijk hoog. Beide teams uit New York haalden echter de play-offs niet eens.

Verleggen we de aandacht even naar het westen, dan zien we een Vegas Golden Knights dat nog best goed startte, maar vervolgens in een cirkel van wisselvalligheid belandde. Niet zelden werd een reeks van vier overwinningen afgewisseld met een serie van drie of vier nederlagen. De verwende fanbase in Sin City had zelf soms ook geen idee wat ze met deze versie van de Knights aan moesten. Een tweestrijd tussen Vegas en Edmonton werd verwacht in de zwakke Pacific Division, maar waar die teams niet uit hun derde versnelling kwamen, daar stond een verrassende uitdager opeens op. Tegen alle verwachtingen in mochten de Anaheim Ducks lang dromen van de winst in die divisie.

GEDULD WORDT BELOOND IN RALEIGH

Beide finalisten staan al jaren in het rijtje met Cup-contenders. De Vegas Golden Knights waren drie jaar geleden al de beste. In pas het zesde jaar van hun bestaan klopten ze de Florida Panthers in wat op dat moment al hun tweede Stanley Cup Final was. Carolina wacht al sinds 2006 op die kans. Dat jaar pakten ze hun eerste en tot nog toe enige Stanley Cup, die uitgereikt werd aan de toenmalige captain en huidige head coach Rod Brind’Amour. De inmiddels 55-jarige Canadees staat sinds 2018-2019 aan het roer in Raleigh. Elk jaar leidde hij de Canes naar het postseason, maar elk jaar ging het mis al voor ze daadwerkelijk om de echte knikkers gingen spelen.

Dit was niet omdat de Hurricanes niet goed genoeg waren. Eigenlijk behoren ze al die jaren onder deze coach al tot de favorieten in het oosten. Dit doen ze niet met de allergrootste sterren in de NHL. Carolina heeft geen Connor McDavid, Auston Matthews, Sidney Crosby of een aanstormend talent als Connor Bedard of Macklin Celebrini. De Canes hebben echter meer dan genoeg spelers in de categorie daar net onder. Neem een Sebastian Aho, een Andrei Svechnikov of een Seth Jarvis. Dat aanvallende geweld kreeg in de zomer van 2025 nog een impuls toen de rappe Nikolaj Ehlers naar Raleigh werd gelokt. Een speler die perfect in het plaatje van Brind’Amour past.

Dat laatste gold ook voor K’Andre Miller. In New York was zijn toekomst ongewis en de Rangers lieten hem in ruil voor onder meer een first en second round pick naar Carolina gaan. Een goede verdediger, maar ook eentje die een drang naar voren heeft. Daarmee lijkt het systeem van Brind’Amour en het spel van Miller een match made in heaven. Iets wat uit de statistieken ook wel blijkt dit seizoen. K’Andre Miller maakt weer meer minuten dan in zijn laatste jaren in het blauw en is ook weer belangrijker voor het team. Simpelweg omdat hij ’t vertrouwen krijgt van de coach om zijn spel te spelen.

STEVIG FUNDAMENT

Zowel de komst van Ehlers als van Miller maakten deze Hurricanes beter ten opzichte van voorgaande jaren. In dit rijtje mogen we echter ook Logan Stankoven niet vergeten. Vorig jaar stond Carolina centraal in twee trades rond Mikko Rantanen. De Finse goalgetter werd gehaald van Colorado, maar toen bleek dat Rantanen niet wilde bijtekenen, werd hij net zo gemakkelijk weer van de hand gedaan. Naast was first-round picks kwam de felle aanvaller over van de Stars in de trade die Rantanen naar Dallas zond. Vooralsnog lijken de Canes de grote winnaar van dit hele circus, want waar Dallas en Colorado al aan het strand liggen, heeft Carolina zicht op de grootste prijs van allemaal.

Zo heeft de nieuwe GM Eric Tulsky verder gebouwd op het fundament dat zijn voorganger Don Waddell al had gelegd. Het enige waar misschien nog iets op aan te merken viel, was de positie onder de lat. Waar Brandon Bussi vriend, vijand en waarschijnlijk zichzelf verbaasde met uitstekend spel in het reguliere seizoen, daar staat nu in de play-offs opeens een fenomenale Frederik Andersen op. We wisten dat de Deense veteraan goed was op bepaalde dagen. Gelukkig kiest hij die dagen voorlopig uit op de moment dat Carolina ook daadwerkelijk in actie komt. Al zit er ook nog altijd in het achterhoofd dat Andersen ook zomaar opeens tegen een enorme vormdip aan kan lopen…

VEGAS VERZAMELT STERREN

Bij Carolina draait het dus vooral om het team. Heel anders is dat in Vegas. Daar hebben ze in de loop der jaren – al klinkt dat vreemd bij een franchise die nog maar 9 jaar bestaat – een aardige verzameling sterren aangelegd. Zonder iemand als Mark Stone of Tomas Hertl tekort te doen, was Jack Eichel natuurlijk de laatste tijd ’t kroonjuweel in Sin City. De voormalig superster en second-overall (achter Connor McDavid) leefde tijdens één van zijn blessures in onmin met de Sabres, trok naar Vegas en won daar in 2023 de Stanley Cup.

Een soortgelijk scenario zag Mitch Marner ook wel zitten. Hoewel ’t niets met blessures te maken had, boterde het ook niet helemaal tussen Marner en Toronto. Keer op keer vlogen de Maple Leafs, ondanks enorme verwachtingen, er vroeg uit in de play-offs. Na verloop van tijd zocht de achterban een zondebok en vond deze in Marner. Dat de aanvaller altijd gemiddeld ruim een punt per wedstrijd scoorde en al een paar keer tegen of zelfs over de 100 punten-grens presteerde, deed niet ter zake. Met een aflopend contract in ’t achterhoofd had Marner vorig jaar zomer genoeg gezien. Wegwezen uit Toronto en opnieuw beginnen in Vegas.

Eenmaal vertrokken, werd Marner dat ook weer niet in dank afgenomen door de Leafs-aanhang. Alsof hij er ook nog wat aan kon doen dat Toronto zo’n slecht seizoen beleefde. In Vegas moesten de partijen even aan elkaar wennen. Marner kwam niet van de ene op de andere dag op stoom en het hielp ook niet mee dat de Golden Knights zo wisselvallig waren. Zelfs de komst van een sterkhouder op de blauwe lijn veranderde dat niet direct. Naast grote namen als Noah Hanifin en Shea Theodore meldde zich vlak voor de trade deadline namelijk ook Rasmus Andersson nog in Vegas. Hij werd overgenomen van de Calgary Flames.

ALLEEN HET HEDEN TELT

Uit voorgaande blijkt wel dat Kelly McCrimmon niet vies is van een blockbuster meer of minder. Alles in Vegas schreeuwt het uit om nú te winnen. Om hen heen zijn concurrenten in de Pacific Division bezig aan een rebuild, waarbij de één met nog jonger grut werkt dan de ander. Zo niet de Golden Knights. Met Pavel Dorofeyev en Kaedan Korczak hebben ze wel wat voormalig draft picks lopen, maar zowel aanvaller Dorofeyev als blueliner Korczak zijn al 25 jaar. Bij de VGK draait dus alles om het heden. Ervaring, sterren en het liefst zoveel mogelijk daarvan. De toekomst interesseert hen niet. Zo hebben ze dit jaar en volgend jaar al geen first-round draft pick meer. Beiden zijn al in handen van de Calgary Flames.

Even dreigden de Golden Knights buiten de postseason-boot te vallen dit seizoen. In Noord-Amerika sleep de media de messen al, want met al die “oudjes” op het ijs zou een vrije val van Vegas de komende jaren onvermijdelijk zijn. Ergens in april vond McCrimmon de oplossing. De GM zette niet een verjongingskuur in, maar smeet de coach op straat die de club in 2023 nog de Cup bezorgde. Bruce Cassidy werd bedankt voor bewezen diensten en vervangen door John Tortorella. Op dat moment waren er nog acht wedstrijden te spelen in het reguliere seizoen. Meer had Torts ook niet nodig om van een wankel team een winnend collectief te maken, dat voor de vijfde keer in negen seizoenen de divisietitel pakte.

ROAD TO THE FINAL

Zo hebben we twee finalisten die dit seizoen op totaal verschillende manieren hebben beleefd. Carolina bewoog zich bijna geruisloos door de 82 wedstrijden, terwijl het bij Vegas met vallen, opstaan en een trainerswissel ging. Het postseason verliep voor de Hurricanes al niet anders. Zij openden met een sweep tegen Ottawa Senators, pakten vervolgens de bezem ook tegen Philadelphia en rekenden in de Eastern Conference Final af met Montreal. De Canadiens mochten Game 1 nog winnen, maar daarna was het Carolina dat de klok sloeg.

We benoemden de heldendaden van Frederik Andersen al even. Niet dat de goalie overdreven veel te doen heeft gehad, maar zijn .931 save percentage mag er hoe dan ook zijn. Om over zijn 1.41 GAA maar te zwijgen. Dan hebben we nog Logan Stankoven, die in 13 wedstrijden al 9 keer het net gevonden heeft. Met zijn totaal aantal van 12 punten moet hij alleen Taylor Hall (16) en Jackson Blake (15) voor zich dulden. Grotere namen als Aho, Svechnikov en Jarvis lijken hun kruit droog te houden voor de Stanley Cup Final. Net als bijvoorbeeld captain Jordan Staal pikken ze hun puntjes wel mee, maar domineren ze nog niet bij de sterk ogende Canes.

HART BEVESTIGT

Eén van de belangrijkste, misschien zelfs wel dé belangrijkste, spelers van Vegas hebben we nog niet genoemd. Carter Hart kreeg bij de Knights een nieuwe kans in de NHL en voorlopig grijpt de goalie die met beide handen aan. Met .891 en 2.71 was het in het reguliere seizoen nog niet zo speciaal. Vanaf het moment dat Tortorella de scepter zwaait en dat logo van de play-offs steeds voorbij komt, lijkt er een andere Hart tussen de palen te staan. Eentje die met waanzinnige saves zowel de Mammoth als Ducks frustreerde en op de juiste momenten van scoren hield. Dit deed hij ook tegen de Avalanche, maar in die serie hadden álle Knights het op de heupen.

De Knight met de gouden handjes luistert – en misschien moeten de Leafs-fans even wegkijken nu – naar de naam Mitch Marner. Hij scoorde al een fantastische goal tegen de Ducks, maar liet tegen Colorado ook zijn sociale kant zien met 3 assists. Met een totaal van 21 punten is Marner voorlopig topscorer in de play-offs. Jack Eichel voert die ranglijst aan als het om assists (16) gaat. Dan hebben ze nog Pavel Dorofeyev en de enorm verrassende Brett Howden die elk al tien goals scoorden dit postseason. Zowel tegen Utah in de eerste ronde als Anaheim in de tweede had Vegas het eventjes lastig, maar vonden ze op tijd een hogere versnelling. In de Western Conference Final lieten ze er geen twijfel over bestaan. De Vegas Golden Knights zijn de beste in het westen en sweepten de winnaar van de Presidents’ Trophy.

DETAILS

Twee teams in topvorm in de Stanley Cup Final. De één dus met een verzameling sterren en de ander waar ’t team en het systeem wat meer centraal staan. Het wordt ook een best-of-7 waar beide goalies iets te bewijzen hebben. Andersen vanwege zijn weifelachtige verleden in de play-offs en Hart omdat die rechtszaak hem achtervolgde. Wat frisheid betreft, zal er ook weinig verschil tussen de twee zitten. Carolina denderde door de eerste twee rondes heen, maar dit deed Vegas dan weer in de Conference Final. In totaal hebben zij wel drie wedstrijden meer in de benen.

Het is een vreselijk cliché, maar daarom niet minder waar. Deze Stanley Cup Final wordt op details beslist. Misschien dat daar de Knights ietsje meer in het voordeel zijn. Zij hebben wat meer individuele kwaliteiten en bijvoorbeeld een PK die al drie wedstrijden op rij de nul hield. De Hurricanes-fans zullen dit pareren door te zeggen dat zij het thuisvoordeel hebben. Dat is ook inderdaad een groot voordeel. Carolina verloor slechts 13 van de 48 wedstrijden die ze voor eigen publiek speelden. Dit laatste laten we dan ook de doorslag geven in de prognose.

Voorspelling Hans: Carolina in zeven


Hier zijn we dan. De twee beste teams van de NHL in Vegas Golden Knights en Carolina Hurricanes staan tegenover elkaar in de Stanley Cup Final van 2026. Had je voorafgaand aan dit seizoen deze finale als voorspelling genoteerd zou men (haast logischerwijs) zeggen dat het de weg van de minste weerstand is in de prognostiek, maar toch had ik hier begin april allesbehalve rekening mee gehouden.

Ik zal de prachtige preview van Hans niet opnieuw opdreunen hier — en bovendien had ik Hans beloofd het kort te houden –, maar zonder enige vorm van discussie is de sleutel tot dit succes de head coach wissel Tortorella – Cassidy geweest. Vaak heb ik in de podcast mijn gal gespuwd over (met name) Torts zijn voorkomen in de media en zijn manier van coachen ten opzichte van het roster, maar de formule Vegas-Tortorella is tot op heden een gouden.

TORTS POWER!!!

Vanaf het moment de Amerikaan is ingestapt zijn de Golden Knights lights out en vanaf de tweede helft serie tegen Anaheim Ducks spelen de goudhemden echt als een kampioen. Carter Hart is een absolute stud tussen de palen, is de blue-line ouderwets en heeft het in aanvallend opzicht ook genoeg in de melk te brokkelen. Mitch Marner trekt dit seizoen een ontzettend lange neus naar Toronto en is hard op weg naar een eventuele Conn Smythe Trophy.

Tegenstander Carolina Hurricanes heeft sinds de laatste Conference Final ook niet stil gezeten. Om een antwoord te vinden op het (andermaal) mislopen van de Stanley Cup Final verleidde GM Eric Tulsky dit offseason onder meer Nikolaj Ehlers voor een langdurig contract in Raleigh, hengelde het middels een trade K’Andre Miller binnen vanuit New York en deelde het eveneens contracten uit aan Logan Stankoven en Jackson Blake.

Hoewel de Metropolitan Division ook (deels) meehielp, stond er vanaf de eerste speelronde nauwelijks een maat op de solide presterende Canes. Onder leiding van een ontketende Brandon Bussi (notabene via, via, via op het roster belandt) won de ploeg van head coach Rod Brind’Amour fluitend de divisie, maar bewijst het dit postseason (eindelijk) waar ze echt toe in staat zijn. Na “kinderlijk eenvoudige” overwinningen op Ottawa Senators en Philadelphia Flyers waste het ook vakkundig de oren van Montreal Canadiens in de Eastern Conference Final.

ALL THE WAY

Centraal in het middelpunt? Logan Stankoven! Notabene de belangrijkste chip in de Mikko Rantanen blockbuster met Dallas Stars was vorig seizoen al een prima onderdeel van de depth chart, maar dit postseason bewijst hij dubbel en dwars het uitstekend ingezette beleid van Tulsky en staat de doelpuntenteller op reeds negen play-off treffers. Onderschat ook niet de waanzinnige K’Andre Miller. De blue-liner heeft de vertrokken Brent Burns doen vergeten en is under the radar zó belangrijk voor de Canes.

Met een neutrale bril op wordt het genieten geblazen in de Final. IJzersterk aanvallend spel tegen een ijzersterke defense. Frederik Andersen in vorm. Carter Hart in vorm. Brind’Amour en Tortorella in vorm. Laat dit maar all the way naar een sprookjesachtige Game 7 gaan. Die uiteindelijk na overtime door Seth Jarvis beslist mag worden. Puur en alleen om een lange neus naar z’n gabber Paul Bissonette te kunnen trekken.

Voorspelling Dennis: Carolina in zeven

Cover photo: Bruce Bennett

Hans Mulder
Hans Mulder
Dankzij de Braves en de Twins gegrepen door MLB. Wat later door een simpele videogame besmet met 't ijshockeyvirus en blij dat ik hier beide liefdes mag beschrijven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Gerelateerde artikelen