Met nog een klein deel van het seizoen te gaan wordt de race voor de playoffs steeds interessanter. En halen de Warriors de 73 wins? Onderweg naar het einde van het seizoen gaan we gewoon verder met deze pool.
Heb je uitslagen van Week 20 nog niet gezien? Kijk dan hier:
https://www.archief.sportamerika.nl/nba-pool-201516-uitslag-week-20
In deze pool krijgt iedere liefhebber van de mooiste sportleague ter wereld (gratis) de kans om wekelijks voorspellingen te doen en zich te meten met andere zelfbenoemde kenners van de NBA uit Nederland en België. Elke correct antwoord is punten waard. Het enige wat u moet doen, is wekelijks (voor maandagnacht) deze vragen beantwoorden. Een week niet meedoen, is een week geen punten!
De vragen voor week 22 moeten beantwoord zijn voordat de eerste wedstrijd maandag begint. Als deadline houd ik maandag 21 maart 23:59 aan. Mocht je nou net een halve dag te laat zijn, mail mij even zodat je slechts 1 wedstrijd mist qua punten ipv een hele week.
http://
NBA Pool 2015/16: Week 22
Game review: UFC 2
UFC 2 ligt sinds vandaag in de winkels, maar wij mochten er al een paar dagen mee aan de slag. Het is de derde keer dat EA Sports een MMA spel uitbrengt en de tweede keer namens de UFC. Is er veel veranderd in vergelijking met voorgaande edities?
Graphics
Laten we beginnen met de graphics van het spel. We hebben UFC 2 uitgeprobeerd op de Playstation 4 en daar zag het er erg goed uit. Bij de opkomst en alle presentaties voor het gevecht leek het alsof je naar een televisie uitzending keek. Hier en daar zie je wel een trainer vreemd bewegen op de achtergrond, maar als je volledig gefocust bent op de vechter valt dat niet op. Met de Gameface uploader kun je wederom je eigen vechter maken in het spel en die worden heel mooi gerenderd. Daardoor ziet het er heel mooi uit ook in de career mode, waar we later op terugkomen.
Gameplay
Er zitten heel wat game modes in het spel. Je begint het spel met een tutorial waar je les krijgt over alles wat er mogelijk is in het spel. Van het slaan, trappen tot het uitvoeren en verdedigen van een submission move. Dat laatste is voor deze redacteur nog altijd een enorme opgave. De mini-game is ook in UFC 2 een hele puzzel en voor beginners moeilijk op te lossen. Je krijgt daarom ook de neiging om het gevecht staand te houden, in plaats van je tegenstanders naar de grond te gooien. De stoten worden goed geanimeerd en het gezicht beweegt heerlijk mee bij de stoten. Sommige vechters bloeden snel, terwijl anderen een veel harder hoofd hebben.
De careermode is helaas wat minder dit jaar. We hadden wel wat meer diepgang verwacht, maar het is ons gelukt om in een paar uur spelen al de titel te winnen in de Welterweight gewichtsklasse. Deze redacteur deed het wel op een indrukwekkende wijze tegen Robbie Lawler.
Sinds gisteren #UFC2 aan het testen en vandaag champ geworden door @ruthless_RL te verslaanhttps://t.co/7W1eeDVkEQ pic.twitter.com/EgA6AneE3R
— Anouar Amrani (@anouaramrani) March 16, 2016
Daarentegen heb je ook een knockout mode, waarin je zoveel en snel mogelijk knockouts moet scoren. Heel leuk om dat ook te proberen met je vrienden als je niet zo van het grondwerk houd. Je kunt ook een eigen fight card creëren en dan heb je ook nog de Ultimate Team. Een van de populaire modes in de FIFA franchise van EA Sports. Je verdient in het spel ervaringspunten en die kun je uitgeven aan kaarten, vechters en ga zo maar door. Het is interessant om te zien hoe de fans dit gaan oppakken en of het net zo populair gaat worden als bij het voetbalspel.
Er is een heel arsenaal aan vechters waar je uit kunt kiezen, zowel bij de vrouwen als bij de mannen. Al die vechters zijn ook heel goed gerenderd en uitgewerkt. Datzelfde geldt natuurlijk voor de ring announcer Bruce Buffer, waar je ook in het spel kippenvel van krijgt wanneer hij een gevecht aankondigt. Iets waar je wel snel aan ergert is het commentaar van onder andere Joe Rogan. Net als bij alle sportspellen zul je merken dat de commentatoren regelmatig in de herhaling vallen, oftewel de soundbites raken op en blijven terugkomen. De vraag is hoe erg het is, als je net bezig bent met het afslachten van je tegenstander.
Conclusie
UFC 2 is een must-have game voor elke MMA liefhebber. De ‘mini-games’ bij het grondwerk zijn onduidelijk en lastig aan het begin, maar daar zul je vanzelf aan wennen. Er zitten genoeg game modi in het spel waar je uren aan speelplezier gaat beleven. Jammer genoeg is de career mode niet zo uitgebreid als in het verleden. Het realisme spat er verder wel van af in UFC 2. Het geluid, licht, graphics alles klopt aan dit spel, waardoor je soms vergeet dat het een video game is. Dit maakt ons wel nieuwsgierig naar wat er de komende jaren nog gaat gebeuren met deze franchise.
NHL Three Stars: Trocheck van grote waarde voor Florida Panthers
Elke week wordt er gekeken naar opvallende en goed presterende spelers uit de NHL in deze rubriek. Deze week…
3: Michael Frolik (Calgary Flames)
Frolik kwam afgelopen zomer over van Winnipeg Jets en ondanks dat de Flames dit seizoen geen goed seizoen draaien, laten de Flames af en toe mooie dingen zien. In dit geval kunnen de Flames ook weer terugkijken op een prima week met overwinningen tegen de Jets (4-1) en St. Louis Blues (7-4). Anderzijds werd er wel weer verloren van Arizona Coyotes. De Flames hadden die week grotendeels te danken een de flitsen van Michael Frolik. Tegen St. Louis noteerde Frolik een hattrick (waarvan twee goals shorthanded!) en tegen de zijn oude ploeg Winnipeg Jets noteerde Frolik ook drie punten. Zeven punten noteerde Frolik in totaal en dat levert hem deze week een derde plaats op.
2: Jonathan Bernier (Toronto Maple Leafs)
Of het management er echt blij mee zal zijn is met het oog op de Draft Lottery maar de vraag, maar Jonathan Bernier steekt in bloedvorm. De goalie kreeg twee keer de kans deze week en hoefde in die twee duels slechts één goal toe te staan. Tegen Detroit Red Wings noteerde Bernier een shutout voor een 1-0 zege en ook Tampa Bay Lightning legde het af tegen de Maple Leafs: 4-1. In totaal schoten beide teams 65 keer en Bernier leverde dus 64 saves. Voor een goalie die eerder dit jaar zijn vorm nog moest terugvinden in de AHL, zijn dat zeer behoorlijke statistieken en daarom is hij deze week onze nummer twee.
1: Vincent Trocheck (Florida Panthers)
Vincent Trocheck beleeft dit seizoen zijn doorbraak en onderstreepte dat deze week nog maar weer eens met een paar prima prestaties. Vier duels speelden de Panthers en daarin wist Vincent Trocheck zeven punten te maken. In duel met Ottawa Senators (6-2) noteerde Trocheck een goal en drie assists. De red hot Philadelphia Flyers werden met 5-4 verslagen en Trocheck noteerde één assist. Het duel met New York Islanders (2-3 verlies) leverde geen punten op, maar tegen Montreal Canadiens was Trocheck terug met een goal en een assist. En dat, ondanks dat hij tijdens het duel een tand verloor. Trocheck noteerde al zijn punten op even strength en combineerde deze prestaties dan ook met een prima +7 rating.
March Madness: Round 1 preview (donderdag)
Het NCAA College Basketball toernooi begint vandaag met de eerste ronde. SportAmerika zal elke ronde voorbeschouwen. Daarnaast geven we een overzicht van wat er op op TV uitgezonden zal gaan worden.
1e ronde (Donderdag)
#4 Duke tegen #13 UNC Wilmington (17:15)
Donderdagmiddag mogen Duke en Wilmington het toernooi officieel openen. Duke is de favoriet in deze confrontatie. De ploeg van Coach K heeft offensief heel veel te bieden en hebben met Brandon Ingram een hele interessante speler om in de gaten te houden. Onder de basket is Duke wel zwak en daar kan Wilmington van profiteren. Een merendeel van de schoten komen ook van onder de basket bij Wilmington. Duke is elk jaar wel een van de favorieten om het toernooi te winnen, maar kennen een matig seizoen. Interessant om te zien hoe ze het vandaag gaan beginnen.
#1 Virginia tegen #16 Hampton (20:10)
Dit kan misschien wel het jaar worden voor Tony Bennett en Virginia. De coach heeft al jaren een defensief sterk team op het veld gezet en dat is dit seizoen niet anders. Aanvallend gezien zijn ze ook wel beter. Een van de belangrijkste spelers bij Virginia is Malcolm Brogdon die het team op sleeptouw zal nemen als het even slecht gaat. Hampton is een van de zwakste teams in het toernooi en zullen weinig scoren tegen Virginia.
#1 Kansas tegen #16 Austin Peay (21:00)
Kansas is op dit moment wel het beste team in College Basketball. Ze staan in de top 10 wat betreft aanvallende en verdedigende efficiëntie en wonnen onlangs de Big 12. Austin Peay is verdedigend een van de zwakkere teams in het toernooi. Daarnaast verliezen ze vaak de bal. Kansas zal loeren op de driepunt mogelijkheden en anders zullen ze Perry Ellis zoeken onder de basket.
#3 Miami tegen #14 Buffalo (23:45) te zien op 
Een interessante matchup die uitgezonden zal worden op Ziggo Sport. Miami heeft in Sheldon McClellan een creatieve speler die altijd wel een mogelijkheid creëert om te scoren. Daaromheen heeft hij teamgenoten die ook kunnen scoren uit verschillende posities. Buffalo heeft daar wat meer moeite mee en moet het vooral van haar verdediging hebben. Aanvallend is het namelijk niet om aan te zien en hebben ze elke wedstrijd een hoog aantal turnovers. Wanneer Miami in een flow zit en de schoten raakt, dan heeft zelfs de sterke defense van Buffalo geen schijn van kans.
#4 Kentucky tegen #13 Stony Brook (02:45)
Het zal Kentucky tegen Jameel Warney worden, meer heeft Stony Brook namelijk niet echt te bieden. Kentucky is een solide ploeg die verdedigend hier en daar wel wat weggeeft. Aan Warney om die verdedigende zwakheden te benutten. Voor Kentucky is het ook zaak om het niet spannend te maken en fit te blijven voor een eventuele confrontatie met Indiana in de volgende ronde.
Overige wedstrijden vandaag:
#8 Texas Tech tegen #9 Butler (17:40)
#8 Colorado tegen #9 Connecticut (18:30)
#4 Iowa State tegen #13 Iona (19:00)
#5 Baylor tegen #12 Yale (19:45)
#5 Purdue tegen #12 Arkansas-Little Rock (21:30)
#5 Indiana tegen #12 Chattanooga (00:10)
#1 North Carolina tegen #16 Florida Gulf Coast (00:20)
#3 Utah tegen #14 Fresno State (00:27)
#6 Arizona tegen #11 Wichita State (02:20)
#8 USC tegen #9 Providence (02:50)
#6 Seton Hall tegen #11 Gonzaga (02:57)
NHL PotD: Ryan Miller raapt de puck van de goalline
Elke dag blikt de NHL redactie van SportAmerika terug op de gespeelde wedstrijden, met een apart hoogtepunt van de wedstrijden in onze NHL Play of the Day.
Vandaag een save van Ryan Miller. De goalie werd verrast door Carl Soderberg, die de puck vanaf de zijkant teruglegde voor het doel. De puck maakte daarna een carambole door sticks en schaatsen om uiteindelijk richting net te glijden. Hoewel Miller er niet goed voor stond, wist hij de puck in een ultieme reflex nog net van de goalline te halen. Een review was nodig om te bepalen of dat echt was gelukt, maar daarin werd bepaald dat het 3-1 bleef en de Canucks daarmee in de wedstrijd bleven.
NHL Recaps: Flyers passeren Red Wings in wildcard race
Zes duels stonden er vannacht op het programma en nu het reguliere seizoen langzaamaan op zijn einde loopt, telt voor elke ploeg ieder punt. Hoewel, voor iedere ploeg. Zes teams die vandaag in actie kwamen kijken al vooruit naar de NHL Draft Lottery. Wat dat betekende voor het spelverloop vertellen Richard de Weijze en Jeroen Veenstra.
Chicago Blackhawks – Philadelphia Flyers
In Chicago een duel tussen twee teams met ontzettend grote belangen. Chicago Blackhawks hoopt de eerste plaats in de Central Division te pakken en heeft daarom punten nodig om de aansluiting te vinden bij de Blues en de Stars. Philadelphia hoopt Detroit Red Wings te passeren voor de laatste wildcard in de Eastern Conference. Daarbij kan de ploeg steunen op de wetenschap dat zeven van de laatste negen duels werden gewonnen.
Dit zou nooit een makkelijk duel worden voor de Flyers en dat bleek ook in de praktijk. Tot twee keer toe kwamen de Blackhawks op voorsprong, maar de marge van één doelpunt kon ook tweemaal gedicht worden. Radko Gudas zorgde met een kogel vanaf de blauwe lijn voor de game winning goal in periode drie. De Flyers staan nu virtueel in de play-offs, met een punt meer dan Detroit Red Wings en een duel minder gespeeld. Er volgt nog één onderling duel en de Flyers spelen nog drie tegen Pittsburgh Penguins, dat slechts twee punten voorsprong heeft op de Flyers.
Anaheim Ducks – New York Rangers
In de laatste wedstrijd van Anaheim Ducks combineerden Ryan Kesler, Andrew Cogliano en Jakob Silfverberg gezamenlijk naar liefst tien punten in de 7-1 overwinning op New Jersey Devils. Bij New York Rangers was de top-line met Rick Nash, Mats Zuccarello en Derrick Brassard weer verenigd sinds lange tijd. Beide teams, met back up goalies John Gibson en Antti Raanta tussen de palen, stonden tegenover elkaar in Honda Center in Anaheim.
Raanta en Gibson speelden allebei een prima wedstrijd en lieten zien waarom zij zo belangrijk zijn als tweede keeper, Rangers defender Kevin Klein was de meest opvallende man vannacht. In de eerste periode raakte hij de puck kwijt waarna Jamie McGinn, op assist van Corey Perry, de 1-0 maakte. In de tweede periode was Klein zelf attent na een rebound en hij schoot de 1-1 binnen. En op ruim zes minuten voor het einde maakte Kevin Klein ook de 1-2 na een heerlijke pass van Eric Staal. Voor het eerst in zijn carriere scoorde Klein twee goals in zijn carriere. Door de zege staat New York Rangers weer tweede in de Metropolitan Division. De Ducks lieten na in te lopen op Los Angeles Kings, waar de Rangers morgen alweer tegen spelen.
Edmonton Oilers – St. Louis Blues
Edmonton Oilers voegt al jaren toptalenten toe aan het team, maar de prestaties zijn daar tot dusver nog niet naar. Slechts een enkele keer komt het talent er uit en zo’n avond was het in het duel tegen St. Louis Blues. Liefst zes keer wist de offensieve motor van de Oilers het net te vinden. Mark Letestu en Ryan Nugent-Hopkins vonden beide twee keer het net, net als David Backes dat deed voor de Blues. De Oilers wonnen met 6-4 maar staan nog wel laatste in de Western Conference. St. Louis Blues verzuimt om Chicago nog verder op achterstand te zetten en raakt, in verliespunten, achterop ten opzichte van Dallas Stars.
Vancouver Canucks – Colorado Avalanche
Dankzij Henrik Sedin kwamen de Canucks nog wel brutaal op voorsprong, maar Colorado heeft de punten hard nodig en verkreeg ze dan ook. Mikkel Boedker was de grote man voor de ploeg van Patrick Roy. Boedker noteerde de gelijkmaker en zette Colorado in de derde periode ook op voorsprong. Dit bleek een voorsprong die niet meer weggegeven zou worden. Andrea Martinsen bepaalde kort daarna de eindstand op 1-3.
Buffalo Sabres – Montreal Canadiens
Buffalo Sabres had hun All Star Ryan O’Reilly terug na zijn gebroken voet. Hij miste elf wedstrijden. PK Subban raakte vorige week in duel tussen beide teams in Montreal geblesseerd en is nog steeds niet fit. Beide teams lijken kansloos voor de playoffs, maar gaven vol gas in First Niagara Center getuige de 100 penalty minutes in het duel. Een druk avondje voor de referees dus en veel powerplay (en short handed) situaties derhalve.
Welcome back O'Reilly. #MTLvsBUF pic.twitter.com/xC7Iib7IBW
— NHL (@NHL) 16 maart 2016
Zach Bogosian opende de score voor de thuisploeg op de power play. In de tweede periode scoorde Gerg Pateryn zijn eerste NHL goal en Andrie Markov maakte, via een Sabres speles, de 1-2 op de powerplay. In de derde periode was het Marcus Foligno die in een shorthanded situatie de 2-2 binnen schoot, waardoor overtime noodzakelijk werd. Na 3:12 besliste Paul Byron het duel met wat geluk, want de puck ging via de stick van Zach Bogosian, waardoor Montreal twee punten kon bijschrijven.
Calgary Flames – Winnipeg Jets
Het Canadese onderonsje in de kelder van de staartploegen in de Western Conference vond vannacht plaats in Scotiabank Saddledome in Calgary. De Flames wonnen met 4-1 en wonnen daarmee de derde van hun laatste vier duels.
Het verschil werd al in de eerste periode gemaakt. Toen de eerste zoemer ging stond het al 3-0 voor Calgary. Joe Colborne, Michael Frolik en Sean Monahan waren de doelpuntenmaker. Drew Stafford mocht na puckverlies van keeper Ortio in de tweede periode iets terug doen voor Winnipeg, maar Mark Giordano bepaalde de eindstand op 4-1 voor Calgary.
Foto: Getty Images/archief
MLB Power Rankings Spring Training week 4
De stand van zaken in de zes divisies geeft niet altijd weer hoe het er in de stadions op dat moment aan toe gaat. De Divisional Standings zijn namelijk een optelsom van alles wat er tot dan toe gebeurd is. Welk team het beste op dit specifieke moment is, dat kom je er niet door te weten. Geen nood want dit seizoen vind je op SportAmerika wekelijks de MLB Power Rankings. Zo weet je altijd welk team op dit moment hot is. Heb je ook een mening? Deel hem in de comments of praat mee op Twitter #SportAm.
De koploper en de hekkensluiter bleven hetzelfde in de Power Ranking deze week, maar verder veranderde vrijwel alles. Opvallend goed bezig zijn de Phillies en Diamondbacks. Niet zo lekker gaat het bij vrijwel alle AL East teams.
Rechtszaak tegen NFL brengt NHL in verlegenheid
De NHL is in verlegenheid gebracht door uitspraken van experts in de rechtszaak tussen oud-spelers en de NFL. In die zaak, vergelijkbaar met de zaak die tegen de NHL loopt, werd voor het eerst door beide partijen uitgesproken dat herhaaldelijke botsingen tijdens het uitoefenen van sport tot blijvend hersenletsel en vroegtijdig overlijden kan leiden. De NHL heeft tot op heden niets toegegeven.
De zaak tegen de NHL kwam een week eerder ook al zeer negatief in de media. Spelers meldden aan Canadese journalist dat de NHL zou eisen dat zij nieuwe onderzoeken moesten ondergaan om hun aandoening te bewijzen. Zeker één speler, Steve Ludzik, was zo verbolgen, dat hij uit emotionele overwegingen niet langer onderdeel wil uitmaken van de zaak. Zijn eigen arts stelde reeds jaren geleden vast dat hij aan Parkinson lijdt op een jonger dan gemiddelde leeftijd.
Uit eerdere openbaar gemaakte e-mails bleek al dat de NHL niet bepaald open staat voor vernieuwing. Officials van de league noemden in e-mails uit 2013 een fysiotherapeut van de Ottawa Senators “een verdomde idioot” toen die via zijn club voorstelde een nieuw protocol op te stellen voor het herkennen van hersenschuddingen. Dat protocol is er later overigens wel gekomen en heeft sindsdien meerdere spelers uit wedstrijden gehouden.
De uitspraken in de NFL-zaak zouden een teken kunnen zijn dat die rechtszaak op een nieuw compromis afstevent. De NHL-zaak is echter later begonnen en lijkt vooralsnog niet dicht bij een uitspraak of compromis. Zeker honderd oud-spelers hebben zich aangesloten bij de klacht, die stelt dat de NHL decennialang de risico’s van professioneel ijshockey heeft verzwegen en spelers door een gebrek aan medische begeleiding voor het leven heeft beschadigd.
Foto: Getty Images/ archief
Column – The life and death of Derek Boogaard
Op 13 mei 2011 wordt de hockeywereld opgeschud door het tragische bericht dat New York Rangers defender Derek Boogaard dood is gevonden in zijn appartement in Minneapolis, Minnesota. Uit autopsie blijkt dat Derek is overleden aan een combinatie van alcohol en pijnstillers en dat zijn hersens ernstig beschadigd zijn, zeer waarschijnlijk door het frequent incasseren van harde klappen tegen het hoofd. Niet alleen verdriet en verslagenheid bepalen het beeld van de hockeywereld op dat moment, er heerst tevens een sfeer van woede en de discussie over speler veiligheid in de NHL verschijnt weer ten tonele. De cultuur van de sport en haar tradities worden hevig bekritiseert.
Het is inmiddels al een poosje geleden dat Boogaard overleed en tevens een tijd geleden dat ik het boek “Boy on ice – The life and death of Derek Boogaard” heb gelezen. Desalniettemin grijpt het boek van John Branch mij nog vaak aan. De voormalig Pulitzer prijs winnaar en auteur van de New York Times, schreef het boek naar aanleiding van drie succesvolle publicaties over de dood van Derek in de New York Times, overigens door Branch zelf geschreven. Het resultaat is een prachtig en bovendien aangrijpend boek, dat onder andere met de hulp van Derek’s familie tot stand is gekomen.
Naast een uitgebreid beeld dat wordt geschetst van de persoon Derek en zijn verleden, geeft het boek een aangrijpend inzicht in het fenomeen van vechten binnen het ijshockey. Boy on ice legt bovendien de gevaren van deze eeuwenoude traditie binnen de sport pijnlijk bloot en daarnaast worden ook andere contactsporten, zoals American football, met argusogen bekeken. Uit onderzoek van het brein van Derek bleek dat hij leed aan CTE, een vorm van hersenbeschadiging die alleen na de dood kan worden vastgesteld en bijna altijd wordt veroorzaakt door het incasseren van klappen tegen het hoofd op frequente basis. De symptomen van CTE lijken op die van een normale hersenschudding, zoals geheugenverlies, depressies en duizeligheid.
Een aantal maanden na het overlijden van Boogaard, overlijden er nog twee enforcers, waarvan er één al gestopt was met het beoefenen van de sport en één nog in de NHL actief was. Rick Rypien en Wade Belak worstelden met dezelfde problemen als Derek en hebben meerdere malen moeten herstellen van ernstige hersenschuddingen, als het gevolg van gevechten in de NHL. De vraagtekens met betrekking tot de veiligheid van spelers en het beleid van de NHLPA als het gaat om het revalidatieproces van spelers die serieuze hersenschuddingen hadden opgelopen zijn op dat moment groter dan ooit. Hoewel het lastig is om de gevolgen van het vechten te meten, lijkt het mij duidelijk dat er een duidelijk verband bestaat tussen het oplopen van ernstige problemen met de hersens en het vechten in de hockeywereld.
Daarnaast wordt in Boy in ice het beleid van teamdokters en hun lakse houding in twijfel getrokken. Het verkrijgen van zware medicijnen, waaronder pijnstillers en slaapmiddelen, is in veel gevallen alsof je snoep steelt van een baby. Derek kreeg met het grootste gemak verschillende soorten pillen van teamdokters en raakt er langzamerhand aan verslaafd. Hoewel “The Boogeyman” op het ijs een onverschrokken en genadeloze enforcer is, blijkt hij naast het ijs een gevoelige man die mede door zijn rol op het ijs al snel kwetsbaar wordt voor het ontvluchten van de realiteit doormiddel van pijnstillers en slaapmiddelen. De manier waarop Branch Derek’s toenemende mate van afhankelijkheid van pillen schets, is erg confronterend en beangstigend.
Boy on ice is een van de beste en meeslependste biografieën over een professionele sporter die ik ooit heb gelezen. Naast een prachtige schets van het leven van Derek, belicht Branch een probleem dat in meerdere contactsporten voorkomt. De achterliggende boodschap van het verhaal wordt goed duidelijk tijdens het verhaal en in mijn ogen is het duidelijk dat geweld in sport verstrekkende gevolgen heeft. IJshockey is één van de mooiste sporten ter wereld, maar kent ook minder mooie kanten en die mogen zeker niet genegeerd worden. “Boy on ice – the life and death” of Derek Boogaard is naast een amusant boek tevens een eyeopener en een must read voor ieder ijshockey- of sportliefhebber.
Column: wordt Giannis Antetokounmpo beter dan Magic Johnson?
Hoe vaker ik hem zie spelen des te meer ik het zeker weet; Giannis Antetokounmpo wordt een absolute topspeler in de NBA. Nu begrijp ik dat dit in het geval van Giannis nog een vrij veilige voorspelling is, vandaar dat ik mijn stelling nog even een stukje scherper stel; Giannis Antetokounmpo eindigt voor zijn 28ste zeker driemaal in de top drie van de jaarlijkse MVP verkiezing.
In onderstaand artikel vergelijk ik de 21-jarige Giannis Antetokounmpo met drie topspelers uit het (recente) verleden namelijk Scottie Pippen, Magic Johnson en Tracy McGrady. Drie spelers die qua speelstijl en lichaamsbouw enigszins te meten zijn aan GA. Antetokounmpo is op dit moment bezig aan zijn derde NBA seizoen, de vergelijkingen die ik dan ook doe met Pippen, Johnson en McGrady zijn voornamelijk gebaseerd op hun prestaties tot en met hun derde seizoen in de NBA.
Scottie Pippen
Scottie was de perfecte wingman van Michael Jordan maar ook zonder MJ was “PIP” erg sterk. Een speler die verdedigend een wedstrijd/series kon doen kantelen. Zo wonnen de Bulls in 1991 het kampioenschap door in de finale de LA Lakers van Magic Johnson te verslaan met 4-1. Pippen verdedigde Magic in die serie en bezorgde de superster van de Lakers eigenhandig gruwelijke hoofdpijn.
Aanvallend was de man afkomstig van de kleine University of Central Arkansas ook van grote waarde. Pippen was tijdens de twee 3-peats van de Bulls in de jaren 90 namelijk de de facto spelverdeler van de teams van Phil Jackson. Hij startte elke aanval in de befaamde triangle offence en maakte die aanval ook vaak af door middel van een score, assist of hockeyassist. Michael Jordan werd zesmaal kampioen met de Chicago Bulls, maar zonder Scottie Pippen aan zijn zijde was dat misschien wel heel anders gelopen.
Enter Giannis:
Antetokounmpo is langer dan Pippen ooit was en lengte is, mits goed gecoördineerd, altijd een pluspunt. Verdedigend is GA nog niet van het niveau van Scottie Pippen maar de fysieke attributen zijn wel degelijk aanwezig. Met zijn lange armen en benen kan de Greek Freak namelijk behoorlijk wat ruimte op het veld verdedigen. Op dit moment speelt Giannis verdedigend vaak op de “4” maar ook als SF of als SG kan Antetokounmpo uit de voeten. Zelfs als C, in sommige gevallen, staat hij zijn mannetje.
Aanvallend is Antetokounmpo bijna gelijkwaardig aan Scottie Pippen. Wanneer je het derde seizoen van Pippen vergelijkt met het huidge (derde) seizoen van Giannis lijken die, quat stats, zelfs erg veel op elkaar. Het belangrijkste is echter dat Antetokounmpo nog maar 21 is terwijl Scottie Pippen al 24 was tijdens zijn derde seizoen!
Voordeel: Giannis Antetokounmpo
Magic Johnson
Magic was een spelverdeler van ruim twee meter. Een speler die aanvallend alle vijf de posities kon bekleden. Verdedigend was hij minder dominant maar kon hij prima meekomen. Magic was de natte droom van iedere fastbreak liefhebber en bovendien ontzettend compleet. De grondlegger van “Showtime”.
Magic Johnson verdedigde vaak de zwakste aanvallende speler van de tegenstander zodat hij zijn krachten kon sparen om aanvallend de show te stelen. Niet dat hij de uitdaging uit de weg ging, maar zijn prioriteit lag simpelweg ergens anders.
Johnson was een super allrounder die kon scoren vanuit de post, een fijn hoekschotje had, op de break kon finishen en een verrassend effectief set schotje ontwikkelde in zijn carrière. Magic was na zijn derde seizoen 22 jaren jong en reeds tweevoudig kampioen. Na afloop van beide finales werd Johnson bovendien verkozen tot MVP van die serie.
Enter Giannis:
Giannis Antetokounmpo is op weg een zelfde soort allround speler/spelverdeler als Magic Johnson te worden. Giannis is echter tot op heden een minder goede passer dan MJ, al kan dat gezegd worden over 99,9% van alle spelers. GA is wel een stuk atletischer en dat zien we onder andere terug in het aantal blocks en dunks. Zoals reeds beschreven had Magic op dezelfde leeftijd als Antetokounmpo meer ervaring en was mede daarom tactisch verder en qua fundamentals veel meer solide. De vergelijkingen met de voormalig ster van de Lakers zijn echter begrijpelijk. En sinds de Griek op de point speelt hoor je de fans steeds vaker spreken over “Giannis Johnson”. Maar hij is er nog niet.
Voordeel: Magic Johnson
Tracy McGrady
T-Mac heeft niet de lengte van GA, al was McGrady zeker niet klein, maar compenseert dat met fantastisch atletisch vermogen. McGrady staat voornamelijk bekend als een super scorer maar vergeet niet dat McGrady ook vrij allround was en tijdens zijn eerste seizoenen bij Toronto bekend stond om zijn talent als defensive stopper.
Naarmate T-Mac ouder werd, werd hij verdedigend minder maar aanvallend dominanter. McGrady werd bij Orlando een pure scorer a la George Gervin (maar met een boterzachte J) en als teamgenoot van Yao Ming bij de Rockets haalde hij toch hele nette gemiddelden van 23/6/6.
Enter Giannis:
Giannis heeft het atletisch vermogen van T-Mac maar is daarbij nog wat langer. Antetokounmpo bezit (nog) niet de scoringsinstincten van McGrady maar eerlijkheidshalve moet gemeld worden dat McGrady na drie seizoenen in de NBA minder scoorde dan GA doet in zijn drie seizoenen NBA tot nog toe.
Waar McGrady niet veel als PG werd gebruikt zien we dat bij Giannis wel gebeuren. Dit zal misschien ten koste gaan van het scorend vermogen van de Nigeriaanse Griek maar zal hem wel een unieke speler maken. Eentje die dicht bij een triple double gemiddeld per seizoen in de buurt komt!
Voordeel: Giannis Antetokounmpo
Conclusie:
Giannis Antetokounmpo heeft alles (en meer) om in de buurt te komen van de speler die Scottie Pippen ooit was en misschien wel meer dan dat. Magic Johnson’s talent qua passing bezit GA niet. Zal hij dat goed kunnen maken met zijn superieure atletische kwaliteiten? Ik zeg nee, maar durf er geen geld op in te zetten.. Tracy McGrady is een ander type speler geworden na zijn transfer naar Orlando. Giannis zit qua speltype dichter in de buurt bij Pippen en Johnson en dus geef ik GA het voordeel aangezien ik dat spelerstype waardevoller vind.
Foto: Getty Images/archief
