Home Blog Pagina 74

2025 NFL Prospect Watch: running backs

0

Vorig jaar werden er geen running backs gekozen in de eerste ronde van de NFL Draft, terwijl het jaar daarvoor er meerdere werden gekozen. In 2025 lijken we weer een running back in de eerste ronde terug te gaan vinden in een sterke en vooral diepe RB class.

JEANTY MET AFSTAND RB1: EERSTE RONDE RUNNING BACK IN 2025?

Er is in de draft class van 2025 weinig twijfel over wie RB1 is: Ashton Jeanty. Jeanty kende afgelopen seizoen bij Boise State een bizar sterk en efficiënt seizoen. Jeanty is een complete running back die zowel als inside als outside runner erg goed is gebleken (6.3 YPA inside, 7.5 YPA outside), goede visie heeft, enorm lastig naar de grond te krijgen is (4.8 yards na contact, 283 missed tackles in college) en kracht combineert met snelheid, goed voetenwerk en explosiviteit voor big plays. Het positieve is dat Jeanty op 3rd down ook gebruikt kan worden als pass catcher. Hierbij komt nog eens dat hij amper blessures heeft gehad en nog maar 21 is als hij zijn debuut maakt in de NFL.

Toch zijn er zeker ook puntjes aan te wijzen. Zo heeft Jeanty van alle running backs in de top van deze draft class op Devin Neal na de meeste attempts gehad (748), waardoor hij al aardig wat heeft moeten doorstaan. Jeanty is daarnaast niet heel lang (5’9) en heeft tevens nog wat te verbeteren als pass blocker. Toch is het grootste probleem het aantal fumbles van Jeanty: tien. Dat is, van de top running backs in deze draft class, met afstand het hoogste aantal. Jeanty is dus zeker geen perfecte running back, maar met zijn 21 jaar is er nog genoeg ruimte voor verbetering.

VEEL OPTIES VOOR DAG TWEE

Toch lijkt de kracht van deze running back class vooral in de breedte te liggen. Dit is op dag twee en drie vooral goed terug te zien. TreVeyon Henderson, Omarion Hampton en Cameron Skattebo worden vooral genoemd als RB2 in deze draft class. Henderson is hiervan het meest compleet. Henderson is een explosieve en kleine running back die, naast zeer efficient te zijn als running back, ook nog eens een uitstekende pass catcher en pass blocker is. Dit geeft Henderson enorm veel value voor NFL-teams.

Ook Skattebo, die een jaartje ouder is en meer snaps heeft gespeeld in college dan Henderson, is een uitstekende receiver en pass blocker. Skattebo is niet zo explosief en snel als Henderson, maar heeft wel betere contact balans en had een bizar aantal missed tackles forced. Skattebo had wel veel fumbles in college en is daarnaast niet echt iemand die veel big plays genereerd van 15 yards of meer.

Hampton kan dan weer gezien worden als pure running back, die niet veel waarde toe zal voegen in de passing game en als pass protector maar het wel uit kan voeren als het echt moet. Hampton is niet snel of explosief en speelt eigenlijk geen rol als outside runner, maar binnen de tackles is Hampton erg goed te noemen en tevens enorm lastig te tackelen.

INTERESSANTE NAMEN

Achter deze drie opties worden ook Kaleb Johnson, Quinshon Judkins, Ollie Gordon II en DJ Giddens vaak genoemd. Deze vier running backs voegen eigenlijk niks toe als pass protectors en alleen Judkins en Gordon zijn efficiënt gebleken als pass catchers.

Gordon II is van al deze running backs verder het minst productief geweest en zal tevens moeten wennen aan een NFL offense (speelde bij Oklahoma State, waar er geen NFL-waardige offense werd gerund), maar heeft zijn talenten als inside runner en tackle-breaker al wel getoond. Johnson is weer een zeer explosieve running back die tevens zeer efficiënt is als runner en als runner eigenlijk weinig red flags heeft.

Giddens was van de vier de meest efficiënte running back (6.0 ypa) en heeft eigenlijk als running back geen zwakke plekken. Tot slot Quinshon Judkins, die zijn leeftijd (21) mee heeft, maar zijn aantal attempts niet (739, na Neal en Jeanty het hoogste aantal). Judkins noteerde tevens als runner de minste cijfers van de vier genoemde running backs, maar is als pass catcher en atleet dan wel weer de beste. Zoals te lezen valt, zijn we in de categorie running backs gekomen met gebreken.

OVERIGE OPTIES

Als we naar de overige running backs kijken, zijn Dylan Sampson, RJ Harvey, Devin Neal en Damien Martinez nog interessante namen. Alle vier heb je niks aan als pass protectors, maar op Martinez na zijn ze allemaal wel efficiënt gebleken als receivers. Zeker Sampson excelleert hierin.

Als pure running backs maakte RJ Harvey de meeste indruk met zijn snelheid, explosiviteit en allround talent om zowel inside als outside runs effectief te rennen en gaten te herkennen. Het aantal fumbles is wel een aandachtspuntje, wat overigens ook geldt voor Sampson.

SPORTAM NFL DRAFT 2025 RB RANKINGS

Foto: Lydia Ely / Associated Press

NHL Highlights: Canucks en Miller van elkaar verlost, hoogtepunten, trades en meer!

0

Het was – wederom – een bijzonder bewogen weekend in de NHL. Met de trade van J.T. Miler naar de Rangers lijkt er een einde te komen aan de soap in Vancouver, maar de Canucks waren daarmee nog niet klaar. Ook de Stars en Sharks meldden zich op de markt, maar natuurlijk was er ook op het ijs genoeg om van te genieten. We hebben dit alles weer in een mooi overzicht gegoten zodat jij weer helemaal op de hoogte bent!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

WEEKEND VOL TRADES

J.T. MILLER VOLGENDE GROTE VIS

De beer is los in de NHL, want na de monstertrade van Mikko Rantanen naar Carolina Hurricanes was het afgelopen weekend andermaal feest in Noord-Amerika. In nog geen 24 uur tijd wisselden drie top vijf trade targets van franchise en lijkt het voor de fans de komende weken alleen maar interessanter te gaan worden.

Het bal werd direct door de grootste naam geopend. J.T. Miller lag al een geruime tijd onder een vergrootglas in Vancouver en in de nacht van vrijdag op zaterdag ging de kogel definitief door de kerk: In ruil voor onder meer Filyp Chytil, Victor Mancini en een conditional 2025 first-round pick (daarover later meer) maakt de centre samen met Erik Brannstrom en Jackson Dorrington de overstap van Vancouver Canucks naar New York Rangers.

In tegenstelling tot de Rantanen deal kwam deze move niet uit de lucht vallen. De 31-jarige Amerikaan lag duidelijk in de clinch met Elias Pettersson en de speculaties werden uiteindelijk door Jim Rutherford onderstreept in een veelzeggend interview. Bovendien was het ook allesbehalve een publiek geheim dat Rangers-GM Chris Drury maar wat graag de voormalig New Yorker aan het roster zou willen toevoegen.

Het afbreukscenario is overigens wel aanwezig bij de centre. In vrijwel ieder aspect draait Miller het slechtste seizoen sinds 2016 – 2017 (xPTS van 71) en schoot hij pas elf pucks tegen de touwen dit seizoen. Desondanks voegen de Rangers één van de beste (fysiek sterkere) forwards aan het roster toe. Als spelmaker speelt Miller het meest in zijn kracht, maar in de voorbije drie seizoenen noteerde hij driemaal meer dan dertig treffers. Bovendien hebben de Rangers nog vijf contractjaren J.T. Miller te gaan en kun je (op papier) stellen dat New York in ruil voor een middle-six centre, een redelijke prospect en een protected first-round pick spekkoper zijn.

CANUCKS PAKKEN DOOR MET KOMST MARCUS PETTERSSON

We hadden het net al over die protected 2025 first-round pick, want Vancouver was na het traden van J.T. Miller nog niet klaar op de markt. Met het oog op de defensieve onstabiliteit hengelde GM Patrik Allvin met succes naar blue-line target nummer één Marcus Pettersson. In ruil voor onder meer Danton Heinen, Vincent Desharnais, Melvin Fernstrom en de zojuist genoemde 2025 first-rounder van New York Rangers maakt de 28-jarige Zweed (samen met Drew O’Connor) de overstap van Steel City naar het westen van Canada.

Met de toevoeging van Pettersson aan het roster herbergen de Canucks nu drie spelers met dezelfde achternaam. Nog veel belangrijker is het feit dat Pettersson een ongelofelijk solide toevoeging aan de blauwe lijn is en niet onterecht de hoogste trade target op de borden. De Zweed is geen puntenmachine, maar is in de eigen D-zone van onschatbare waarde met bovendien ijzersterke kwaliteiten aan de puck. Niet voor niets staat Pettersson in de top dertig NHL blue-liners met een 55.6 XG share.

VIZIER OP TOEKOMST

Het opgeven van Heinen en Desharnais is een behoorlijke slok op het roster, maar levert de Canucks op langere termijn de benodigde cap ruimte op – al lijkt die cap ruimte met de beoogde plafondophogingen er sowieso wel te komen –. Zowel Pettersson als O’Connor zijn aankomende zomer Free Agent en heeft het Front Office in de media al aangegeven dat het langdurig vastleggen van (Marcus) Pettersson prioriteit heeft. Bij zijn komst naar Vancouver maakte de blue-liner zich overigens direct populair bij de fanschare, door zijn eigen geliefde nummer ‘28’ – het nummer wat behoorde bij de verongelukte Luc Bourdon — voor nummer ‘29’ in te wisselen.

Onderaan de streep zullen de fans het vertrek van onder meer J.T. Miller en Danton Heinen niet met gejuich hebben doen ontvangen, maar met de komst van Marcus Pettersson hebben de Canucks (mits ze de Zweed verlengen) op langere termijn defensief meer stabiliteit en lijkt het met de huidige cap ruimte (en verzameling picks) ook een kwestie van tijd alvorens ze een aanvallende asset aan het roster toe gaan voegen.  

DALLAS STARS VULT PIJNPUNTEN IN MET KOMST GRANLUND EN CECI

Blijven we in de Western Conference, want ook Dallas Stars besloot niet tot begin maart te wachten en hengelde met succes naar de diensten van San Jose Sharks uitblinkers Mikael Granlund en Cody Ceci. Nauwelijks bekomen van het nieuws omtrent J.T. Miller en Marcus Pettersson verkasten Granlund en Ceci in ruil voor een 2025 first-round pick en conditional 2025 third-round pick van Californië naar Texas.

Dallas Stars is ook dit seizoen één van de belangrijkste kandidaten in de Western Conference, maar er waren her en der wat alarmerende gaten in de line-up te ontdekken. Om te beginnen is er natuurlijk de langdurig geblesseerde Tyler Seguin, die op de centre-positie een gapend gat achter Roope Hintz en Matt Duchene achterliet. Mikael Granlund is in de huidige vorm de absolute droomkandidaat voor de Stars en dat had men een jaar geleden niet kunnen denken. De Fin was onderdeel van de Erik Karlsson blockbuster, die de Sharks voor de Penguins verruilden en stond vooral te boek als “overbodig”. In het shirt van San Jose hervond de Scandinaviër zich en is hij zowel 5 v 5 als op de powerplay een openbaring dit seizoen.

Op de blauwe lijn strijkt Cody Ceci neer. Het is precies het type blue-liner die Peter DeBoer op het roster zocht. Hoewel zijn statistieken niet uitpuilen van de punten, is hij net als concullega Marcus Pettersson in de eigen D-zone een stabiele factor. Toch denkt de NHL-redactie dat Ceci niet het finaal antwoord is op het blauwe vraagstuk in Dallas, daar met de blessure van Miro Heiskanen de Stars meer nodig zullen hebben dan alleen Thomas Harley.


HIGHLIGHTS

ZACH WERENSKI vs UTAH HC

Graag even uw aandacht voor de maand van de Columbus Blue Jackets! Op 31 december had de ploeg van coach Dean Evason een vrij gemiddeld record. Met de 16-16-6 na 38 wedstrijden was op zich niet veel mis. De kalender werd vervolgens omgeslagen naar januari 2025 en voor de Jackets was dit het sein om er nog een paar schepjes bovenop te doen. Afgelopen vrijdag speelden zij in Salt Lake City hun veertiende wedstrijd van de maand. Het kostte was moeite, maar na 61.01 minuten verlieten ze voor de tiende keer als winnaar het ijs. Ook Utah Hockey Club werd aan de zegekar gebonden: 2-3.

Voor de mensen in SLC is het niet nieuw dat ze hun nieuwe favorieten niet zien winnen. De verhuisde franchise won nog maar 8 van de 25 thuiswedstrijden. Het was ook niks nieuws dat juist Zach Werenski de winnende voor Columbus scoorde. De 27-jarige blueliner is bezig aan een magistraal seizoen en deze treffer was alweer de zeventiende van deze jaargang. Daarbij was hij ook nog eens 40 keer als aangever bij een goal betrokken, waardoor zijn totaal op 57 punten kwam. Werenski evenaarde daarmee nu al zijn totaal aantal punten van het gehele vorige seizoen.

Het was de Jackets zondag niet gegeven een 3-2 voorsprong tegen de Stars over de streep te trekken. Twee goals van Evgenii Dadonov in de derde periode deden Columbus de das om. Voor de Stars – waar aanwinst Mikael Granlund zijn eerste assist noteerde – betekende dit de vijfde opeenvolgende overwinning. Zijn blijven tweede in de Central, waar Columbus op het vinkentouw zit in de Metropolitan Division. Zij naderen de zwalkende New Jersey Devils nu met rasse schreden voor de derde plek.

ROOPE HINTZ vs VANCOUVER CANUCKS

Op die voor de Canucks zo ontzettend drukke vrijdag moest er ook nog “gewoon” gespeeld worden. En niet tegen de minste! Zonder onder andere J.T. Miller trok Rick Tocchet met zijn ploeg naar Dallas voor een zware beproeving tegen de Stars. Ondanks de personele wijzigingen konden de Canucks met vertrouwen het duel tegemoet zien. Zij hadden immers de laatste drie wedstrijden gewonnen en konden een wildcard in het westen weer ruiken.

Kansloos waren de Canucks ook zeker niet. Zij waren zelfs aanvankelijk de bovenliggende partij. Tegen het scorend vermogen van spelers als Jason Robertson en Roope Hintz waren de Canucks echter niet opgewassen. Robertson is na een moeizame start helemaal los en Hintz is vrijwel het gehele seizoen al een plaag voor de vijandelijke defensie. Zijn 22e van dit seizoen was vast niet z’n mooiste, maar de shorty in het lege net ging uiteindelijk wel de boeken in als GWG. In de 3,5 minuut die daarna nog gespeeld werden, scoorden de Canucks nog twee keer, maar de punten bleven in Dallas: 5-3.

Zondag waren de gerenoveerde Canucks evenmin opgewassen tegen de Detroit Red Wings. Onder Todd McLellan zijn die bezig aan een imposante opmars en dankzij Alex DeBrincat boekten de Wings in Vancouver hun zesde zege op rij. En de veertiende in 19 duels onder de nieuwe head coach. Mede door een goal van Filip Chytil pakten de Canucks nog wel een puntje, maar in OT bezorgde DeBrincat met zijn tweede de bezoekers de winst.

JOSH MORRISSEY vs WASHINGTON CAPITALS

Het was om verschillende redenen een bijzonder interessant duel. De Washington Capitals ontvingen zaterdagavond de Winnipeg Jets. Een ontmoeting tussen ’t team met de meeste punten in het oosten en de ploeg met de meeste in het westen. En in de NHL. Daarnaast wandelt bij elke wedstrijd van de Caps natuurlijk dat doelpuntenrecord van Wayne Gretzky mee. The Gr8 Eight is The Great One nu serieus aan het binnen hengelen en tegen de Jets hoopte Ovi zijn uitstekende vorm door te trekken.

Het lukte Ovechkin inderdaad om weer een doelpunt dichter bij Gretzky te komen. Met zijn 24e van ’t seizoen schoot hij Washington langszij. Vrijwel de gehele wedstrijd keken de Caps namelijk tegen een achterstand aan, maar goals van Tom Wilson en Ovechkin poetsten een 2-4 achterstand in de derde periode weg. Bij het ingaan van de verlenging lag het momentum dus duidelijk bij de thuisploeg, maar daar had Josh Morrissey lak aan. Eén van de beste blueliners in de league schoot de Jets naar een 5-4 zege op de Capitals, die hun derde nederlaag in de laatste vier wedstrijden leden.

TONY DEANGELO vs TAMPA BAY LIGHTNING

The hottest team in the NHL kwam zaterdag op bezoek bij de Tampa Bay Lightning. Nee, wij hadden zelf ook niet verwacht dit nog eens te zeggen over de New York Islanders. Toch heeft Patrick Roy zijn team op de een of andere manier aan de praat gekregen de laatste weken en de resultaten mogen er zijn. Zes wedstrijden op rij hadden de Isles gewonnen toen ze voet zetten in de Amalie Arena. Een zevende op rij was zeker niet uitgesloten. Hoewel de Lightning niet slecht spelen, wonnen ze maar twee van hun laatste zes duels.

Het werd in Tampa Bay de avond van de nieuwelingen. Niet zozeer aan de kant van de thuisploeg waar Jake Guentzel de score opende en Nikita Kucherov op het nippertje een punt redde. Nee, het werd de avond van Adam Boqvist en Tony DeAngelo. Boqvist werd op 31 januari van waivers geplukt en was in de eerste periode trefzeker. Enfant terrible DeAngelo kwam vorige week al over en rondde in de noodzakelijk OT op geweldige wijze een voortreffelijke pass van Bo Horvat af voor de 2-3 en zevende overwinning op rij.

Zondag maakten de Panthers een einde aan die mooie serie. De toch al door blessures geraakte Islanders moesten in Sunrise ook Mathew Barzal missen en debutant Jakub Skarek wist niet genoeg saves te maken om de Isles aan een achtste zege te helpen. Bij de thuisploeg had Carter Verhaeghe het weer eens ouderwets op de heupen. Hij scoorde zijn vierde hattrick in de NHL en had samen met Aleksander Barkov (3A) een flink aandeel in de 6-3 overwinning. Het helpt de Cats (voorlopig) aan de koppositie in de Atlantic Division.

KEVIN FIALA vs CAROLINA HURRICANES

Vier op rij hadden de LA Kings er al verloren en zes van de laatste zeven. Tijdens deze serie kreeg coach Jim Hiller weliswaar Drew Doughty terug, maar de blueliner beleefde nog weinig plezier aan zijn rentree. Tot zaterdag in Raleigh, waar het begin dankzij Jesperi Kotkaniemi nog wel voor de Hurricanes was. Aan het einde van die eerste periode kwam LA dankzij Philip Danault op gelijke hoogte en maakte daarmee een einde aan bijna negen periodes zonder doelpunt.

Met die goal leek de geest uit de fles, want in de tweede periode was het opnieuw een paar keer raak. Zo zette Kevin Fiala in de slotminuten van die periode de Kings op 1-3 waarbij Doughty ook zijn eerste punt (assist) van het jaar noteerde. Diezelfde Fiala bepaalde in de derde periode de eindstand op 4-2. Voor de Kings kwam daarmee een einde aan hun losing streak. Een moment dat niets te vroeg kwam, want de ploeg is de aansluiting met Edmonton en Vegas in de Pacific Division de laatste tijd verloren.

SIDNEY CROSBY vs NASHVILLE PREDATORS

Afgelopen week kreeg Sidney Crosby te horen dat hij captain van Team Canada zal zijn tijdens de komende Four-Nations. Een hele eer natuurlijk voor de man die in 2010 de Canadezen al naar dat legendarische olympisch goud in Vancouver schoot. Dat was een nog jonge Crosby die zijn hoogtijdagen in de NHL nog moest krijgen. Sidney Crosby is inmiddels 37 en die hoogtijdagen liggen achter hem. Toch? Hoewel Vadertje Tijd uit alle macht probeert grip op de Penguins-captain te krijgen, probeert Crosby met die wetten te spotten. Zo ook dit weekend tegen Nashville.

Vrijdag zagen Crosby en de Penguins Marcus Pettersson vertrekken uit Pittsburgh. Als de ranglijst het al niet duidelijk maakte, dan deze trade wel. Kyle Dubas richt zich met deze franchise op de toekomst, maar moet het heden even niet over ’t hoofd zien. In de schaduw van al het trade-geweld van de laatste tijd is Crosby namelijk stiekem bezig aan een mooie streak. In de met 3-0 gewonnen thuiswedstrijd tegen de Predators scoorde Crosby voor de vierde wedstrijd op rij. Hij heeft daarmee de langste scoring streak van alle spelers in de NHL momenteel.

Daarnaast verzamelde de Canadese captain 9 punten in z’n laatste zeven duels. Aan hem ligt het dus niet dat Pittsburgh onderin de Eastern Conference bivakkeert. Voor Nashville was dit, na een goeie 5-game winning streak, alweer de vierde nederlaag op rij.

MARC-ANDRE FLEURY vs MONTREAL CANADIENS

Een bijzondere wedstrijd in een voor Marc-Andre Fleury toch al heel bijzonder seizoen. De goalie zag het levenslicht ruim veertig jaar geleden het levenslicht in de provincie Quebec en neemt na het lopende seizoen afscheid van de NHL. Ergens komt er dan een moment dat je voor het laatst in Montreal, Quebec een wedstrijd speelt. Nooit kwam Flower uit voor de Canadiens, maar de organisatie en de fans daar kennen hun klassiekers en trakteerden de local hero op een mooi eerbetoon vorige week.

Helaas voor de Habs vond Fleury het geen goed moment om iets terug te geven. Hij hield namens de Minnesota Wild de thuisclub van scoren voor zijn 76e shutout in de NHL. Bijzonder, maar het verhaal wordt nog mooier. Sinds deze donderdag is Marc-Andre Fleury namelijk de eerste én enige goalie in de historie van de league met een shutout als tiener en eentje als veertiger.

De carrière van teamgenoot Leevi Merilainen staat nog in de kinderschoenen en Flower zal hem vertellen dat die met ups en downs verloopt. Zaterdag in Ottawa was zo’n down. De Wild ging er kansloos met 0-6 af bij de Senators en dat betekende de vierde zege op rij voor Ottawa.

JONATHAN QUICK vs VEGAS GOLDEN KNIGHTS

Er waren mensen die hem al hadden afgeschreven, maar zondag bereikte Jonathan Quick alsnog een mijlpaal waar hij onwaarschijnlijk trots op mag zijn. Met de New York Rangers won de 39-jarige goalie thuis met 4-2 van de Vegas Golden Knights. Dat op zich is al knap, maar die zege betekende ook nog eens de 400e in de indrukwekkende loopbaan van Quick. Hij is daarmee de eerste Amerikaanse goalie die deze mijlpaal bereikt in de National Hockey League. Op de all-time lijst met meeste overwinningen bezet Quick de vijftiende plaats. Martin Brodeur gaat onbedreigd aan kop met 691.

Hij won met afstand de meeste duels met de Kings (370) waar hij 16 jaar speelde en twee Cups mocht vieren. In de late herfst van zijn carriere doet Quick het nu voortreffelijk als backup van Igor Shesterkin bij de Rangers. Zijn team herpakte zich zondag knap na de nederlaag in Boston (3-6 met 2 goals van J.T. Miller) en deelde Vegas een volgende tik uit. Ondanks een goed optreden van Jack Eichel verloren de Knights voor de derde keer op rij en de achtste keer in de laatste tien duels.

Cover photo: Johnnie Izquierdo

Shock in NBA: Doncic naar Lakers, Fox naar Spurs

0

De NBA Trade Deadline is op 6 februari 2025, maar afgelopen weekend begon de markt op gang te komen. En hoe: Luka Doncic, Anthony Davis, De’Aaron Fox en Zach LaVine hebben allemaal andere teams.

MAVERICKS VERRASSEN: DONCIC NAAR LAKERS VOOR DAVIS

Afgelopen weekend stond niet alleen de NBA-wereld, maar de hele sportwereld even stil. Zelfs mensen die niks met de NBA hebben, kwamen er niet onderuit. Het wordt nu al de meest verrassende en grote trade in de historie van de NBA genoemd. Dallas Mavericks besloten afgelopen weekend, na ‘weken van onderhandelen zonder geruchten of lekken’ PG Luka Doncic met PF Maxi Kleber en F Markieff Morris naar Los Angeles Lakers te sturen voor PF Anthony Davis, PG Max Christie en een 2029 first round pick. Ook Utah Jazz, dat geldt stuurt naar Lakers en Mavericks, was onderdeel van de trade.

Volgens de geruchten was de reden van het raden van Doncic zijn ‘conditionele’ situatie en blessures, terwijl ook het aanstaande nieuwe super max contract een rol zou hebben gespeeld.

FOX NAAR SPURS, LAVINE NAAR KINGS IN 3-TEAM TRADE

Een paar dagen later, terwijl iedereen nog bezig was om de Doncic-trade te verwerken, was daar de volgende grote trade. PG De’Aaron Fox werd met PG Jordan McLaughlin in een 3-team trade naar San Antonio Spurs gestuurd. Ook hier speelde het nieuwe aanstaande contract van Fox een rol voor in dit geval Sacramento Kings.

De Kings ontvangen SG Zach LaVine, F Sidy Cissoko, drie first round picks in 2025, 2027 en 2031 en drie second round picks in 2025, 2028 en 2028. Chicago Bulls waren ook onderdeel van de traden weten eindelijk LaVine te slijten. Ze krijgen hiervoor PF Zach Collins, PG Tre Jones, SG Kevin Huerter en een 2025 pick.

Foto: Gary A. Vasquez-Imagn Images

NHL Weekly XL: Uitpuilende ziekenboegen, actieve franchises, contractverlengingen en nog veel meer!

0

Je zou denken dat na de trade van Mikko Rantanen de rust even terugkeert in de NHL, maar niets bleek deze week minder waar! Op Long Island klom Lou Lamoriello vaak in zijn telefoon, er was een trade tussen de Flames en Flyers en dan hebben we het nog niet eens over Buffalo waar ’t stilte voor de storm lijkt. Helaas waren er ook de nodige blessures waarvan Miro Heiskanen toch wel de grootste naam is. Het is dan ook een zeer uitgebreide NHL Weekly geworden, maar dan ben je daarna wel weer helemaal op de hoogte!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

ATLANTIC DIVISION

KAIDEN GUHLE VOOR ONBEPAALDE TIJD AAN DE KANT

Montreal Canadiens heeft een behoorlijke tegenslag in de jacht op een play-off ticket moeten verwerken. Blue-liner Kaiden Guhle staat voor onbepaalde tijd aan de kant met een blessure aan zijn bovenbeenspier, die hij in de wedstrijd tegen Winnipeg Jets opliep. De schrik sloeg bij iedereen van de Habs direct om het hart, daar de jonge Canadees zonder hulp niet op zijn been kon staan. De reactie van head coach Martin St. Louis was veelzeggend.

Naderhand spraken de details van zijn blessure dan ook bepaald niet in zijn voordeel. Na een broodnodige operatie zal Guehle naast een hersteltijd ook een revalidatietraject om de spieren in zijn benen aan te sterken in gaan. Het is voor het roster van de Canadiens bovendien een serieuze aderlating. De first-rounder van 2020 was één van de breakouts in Montreal dit seizoen en geeft een stevige knauw aan de blauwe lijn van de Habs. De recordkampioen vindt zichzelf op moment van schrijven net buiten de wildcardrace terug, maar heeft ten opzichte van de concurrentie nog een duel te gaan. Hoe dan ook zal het gemis van Guehle een stevige tik in het gezicht zijn.

ATLANTIC DIVISION HOFLEVERANCIER CAPTAINS

Het zal voor de ijshockeyliefhebber behoorlijk wennen worden. In plaats van de jaarlijkse All-Star Game trekt het NHL-circus naar Montreal voor de eerste editie van het Four-Nations toernooi. De voorbije dagen werden de captains van de vier deelnemende landen bekend gemaakt en vinden we er maar liefst drie in de Atlantic Division terug. Auston Matthews, Victor Hedman en Aleksander Barkov vertegenwoordigen respectievelijk Team USA, Zweden en Finland met de ‘C’ op het shirt gespeld.

Voor Victor Hedman wordt het de eerste keer dat hij als captain van Tre Kronor op het hoogste actief zal zijn. De 34-jarige blue-liner van de Lightning droeg voor het laatst de ‘C’ tijdens het WJC U18 en was tijdens het afgelopen WK – waar de Scandinaviërs brons wonnen – een assistant captain. Voor Barkov wordt het eveneens een bijzondere aangelegenheid. De Florida Panthers captain won als eerste Finse captain ooit de Stanley Cup afgelopen seizoen en wordt door onder meer teamgenoten Anton Lundell, Eetu Luostarinen en Niko Mikkola vergezeld.

Auston Matthews krijgt bij de Stars and Stripes de ‘C’ op het shirt. De Maple Leaf kwakkelde eerder dit seizoen met een blessure en vloog zelfs naar München voor een behandeling, maar heeft inmiddels zijn vorm weer te pakken. Met Matthew Tkachuk en kersvers papa Charlie McAvoy aan zijn zijde hebben de Amerikanen een aardig drietal als leiders naar voren geschoven.

NICK COUSINS TWEE MAANDEN OUT EN SENATORS IN GESPREK OVER QUEBEC

Ottawa Senators is na een abominabel seizoen 2023 – 2024 weer op de weg naar boven. De Sens hebben de wind flink in de zeilen en staan op moment van schrijven op een keurige derde plaats in de Atlantic Division. De ploeg van head coach Travis Green heeft met nog een wedstrijd op lijstaanvoerder Florida Panthers in de hand een keurige uitgangspositie om zich voor het sinds het seizoen 2016 – 2017 weer voor het postseason te plaatsen.

De komende twee maanden zullen de Canadezen het echter zonder de aanwezigheid van forward Nick Cousins moeten doen. In de wedstrijd tegen Toronto Maple Leafs kwam de centre vervelend in botsing met Maple Leafs rookie Jacob Quillan en moesten beide spelers het ijs verlaten. Waar Quillan dat zonder hulp bewerkstelligde, moest Cousins geholpen worden. Voor de Senators is het de volgende blessure in de al vrij forse ziekenboeg, waar onder meer Nick Jensen, Jacob Bernard-Docker, Noah Gregor en Linus Ullmark al een plaats hebben ingenomen.

De 31-jarige centre speelde tot dusverre een wisselvallig seizoen. Na zes weken stond de teller pas op vier punten, maar een uitstekende maand december maakte van hem één van de uitblinkers in het shirt van de Senators. Voor het Front Office is het uitvallen van de Canadees een extra reden om de voelsprieten te spreiden richting de Trade Deadline van vrijdag 7 maart.

Tegelijkertijd is Ottawa zich aan het oriënteren om aankomend seizoen niet alleen preseason, maar ook regular season wedstrijden in Quebec te willen afwerken. De Board van de Senators heeft daarover een aantal gesprekken met onder meer Gary Bettman over gevoerd, maar met name de NHL zelf staat niet persé te springen om het idee.

BUFFALO LIJKT VOOR TE SORTEREN OP VUURWERK

Buffalo Sabres is de laatste weken ook een franchise die veelvuldig onderwerp van gesprek is. Waar twee weken geleden door de fans hard om het ontslag van GM Kevyn Adams werd geschreeuwd, lijken de kaarten in het noordoosten van de Verenigde Staten er nu heel anders voor te liggen.

De Sabres worden in de wandelgangen namelijk heel sterk met Vancouver Canucks superster Elias Pettersson in verband gebracht en zijn naar verluidt zelfs één van de absolute topkandidaten voor een volgende monstertrade. Hoewel Buffalo al langer op de markt actief aan het zoeken is voor een geschikte handelspartner omtrent Dylan Cozens, zou het met de mogelijke interesse in ‘EP40’ een tweede blockbuster op kunnen tuigen. Op de markt wordt heftig gespeculeerd over een mogelijke trade, waarbij niet alleen Pettersson en Cozens, maar ook blue-liner Bowen Byram betrokken is.

Het geruchtencircuit werd bovendien aangesterkt met het op waivers plaatsen van Nicolas Aube-Kubel, die afgelopen zomer een éénjarige deal ($1.5 miljoen dollar AAV) tekende. In negentien wedstrijden noteerde de forward slechts één treffer en hoewel zijn directe stats niet om over naar huis te schrijven zijn, zijn de Sabres met ‘NAK’ op het ijs allesbehalve de onderliggende partij. In vrijwel iedere advanced stat komt de forward boven de 50% uit en zal het vooral aan zijn fitheid liggen – lower-body blessure aan het begin van dit seizoen –.


METROPOLITAN DIVISION

LOU LAMORIELLO ACTIEF RICHTING DEADLINE

Eerder deze week meldden we al de komst van Tony DeAngelo, maar daarmee was Lou Lamoriello nog niet klaar. De New York Islanders wisten deze week namelijk ook Scott Perunovich te strikken. In ruil voor een fifth-round pick in 2026 komt de aanvallend ingestelde blueliner over van de St. Louis Blues. Er werd daar best veel verwacht van de voormalig winnaar van de Hobey Baker Award als beste speler in college, maar mede door blessures kon Perunovich die verwachtingen nooit waarmaken. Mogelijk dat hij bij een andere club alsnog tot bloei komt.

Dat Lamoriello in ruim een week tijd met twee blueliners op de proppen komt, is geen toeval. Helaas niet, moeten we daar even aan toevoegen. Na blessures voor Noah Dobson en Ryan Pulock is de spoeling daar dun en met name die van Dobson (LTIR) zal de nodige tijd in beslag nemen. Tijd die de Islanders eigenlijk niet hebben, want zij zien zichzelf nog als kanshebber voor een wildcard.

Gezien de huidige vorm is dat ook helemaal niet ondenkbaar. Dinsdag waren de Isles met 5-2 te sterk voor de Avalanche, waar Jack Drury zijn eerste voor de club scoorde. Donderdag moesten ook de Flyers er aan geloven. In Philadelphia werden zij betrekkelijk eenvoudig met 3-0 opzij gezet door de red hot Islanders, die voor de zesde keer op rij wonnen. Het keurkorps van Patrick Roy is daarmee in het bezit van de langste winning streak in de NHL op dit moment en dankzij deze reeks is het gat met de wildcards nog maar 4 punten.

MILESTONE TORTS

Dat duel met de Flyers was overigens de 1600e wedstrijd van Flyers-coach John Tortorella in de NHL. Torts staat daarmee zevende op de all-time lijst en zit de legendarische Al Arbour (1607) op de hielen. Panthers-coach Paul Maurice heeft met 1901 wedstrijden de meeste ervaring van de nog actieve coaches. Hij moet alleen Scotty Bowman (2141 wedstrijden) nog voor zich dulden.

CAPITALS HOUDEN THOMPSON VEEL LANGER AAN BOORD

Net als vrijwel alle Capitals is ook Logan Thompson bezig aan een voortreffelijk seizoen. De 27-jarige goalie won al 22 wedstrijden voor Washington en koppelt dit aan prima statistieken zoals een .925 save percentage of 2.09 GAA. In Vegas kreeg Thompson geen nieuw contract afgelopen zomer, maar in de Amerikaanse hoofdstad hapten ze maar wat graag toe. Terecht zo blijkt met terugwerkende kracht. Dat beide partijen gelukkig zijn met elkaar werd eerder deze week duidelijk. Thompson zette zijn krabbel onder een contract dat hem tot medio 2031 in Washington houdt.

We zagen de afgelopen maanden al wat contracten van goalies voorbij komen, maar aan de ruim $ 8 miljoen van Jeremy Swayman of Linus Ullmark komt Thompson bij lange na niet. Hij kan echter dik tevreden zijn met de $ 5.85 miljoen die hij de komende jaren gaat verdienen. Een contract dat iets duurder uitvalt dan de $ 5.2 miljoen van Mackenzie Blackwood in Colorado. Deze nieuwe verbintenis geeft Thompson zekerheid voor de lange termijn. In zekere zin geldt dit ook voor de Capitals, maar voor hen is het te hopen dat dit niet de kant op gaat van een Tristan Jarry of Ville Husso. Ook zijn kregen van respectievelijk Pittsburgh en Detroit langere contracten en waren vervolgens geen schim van zichzelf.

OVI KRUIPT DICHTERBIJ

We kunnen natuurlijk ook niet om Alex Ovechkin heen deze dagen. Donderdag was de Rus voor de 23e keer trefzeker dit seizoen. Zijn goal kon Washington echter niet aan de winst helpen. Die ging dankzij een goal van Thomas Chabot in OT namelijk met 5-4 naar de Senators. Die treffer bracht Ovechkin wél op nog maar 18 treffers van het record (894) van Wayne Gretzky. In de overige 31 wedstrijden van dit seizoen moet Ovi dus nog 19 keer scoren om in deze jaargang The Great One al van die troon te stoten.

WANKELE PENGUINS LANG ZONDER MALKIN

De Pittsburgh Penguins verwachten Evgeni Malkin pas na de Four Nations Face-Off terug. Dat wil zeggen in de laatste week van februari. De Russische legende haakte zaterdag af in het met 4-1 verloren duel in Seattle, speelde niet tegen de Sharks en zal (veel) langer uit de roulatie zijn. Niet voor het eerst in zijn carriere kampt Geno met een knieblessure, maar gelukkig voor hem is het niet de knie waaraan hij al een paar keer geholpen is.

De 38-jarige Malkin beleeft een seizoen met een paar ups en vooral de nodige downs. Met onder meer zijn 500e goal, 800e assist en 1300e punt bereikte hij wat mooie mijlpalen deze maanden, maar daar staat ook het matige seizoen van de Penguins tegenover. Evgeni Malkin deelt in die malaise door zijn minst productieve seizoen in de NHL te noteren. Hij zal de nodige wedstrijden missen en kan Pittsburgh dus niet helpen terug te keren in de wildcard-race. De Penguins bungelen weer onderin de Eastern Conference en de kans is levensgroot dat ze voor het derde jaar op rij de play-offs missen.

De 3-2 overwinning in OT op bezoek in Salt Lake City verandert daar voorlopig niets aan. Utah heeft het dit hele seizoen al moeilijk in thuiswedstrijden en ook de Penguins vertrokken met 2 punten. Dit voornamelijk dankzij de “oude sterren”. Erik Karlsson produceerde de belangrijke gelijkmaker in de derde periode en Sidney Crosby sloot na bijna 4 minuten in de verlenging het boek. Zo wonnen de Penguins hun eerste bezoek aan deze “nieuwe” franchise, maar zijn er veel meer zeges nodig om uit die kelder te klimmen.

RANGERS EN BORGEN VINDEN ELKAAR IN NIEUW CONTRACT

Nog meer contractnieuws uit deze divisie. In december kwam Will Borgen naar de New York Rangers in de trade die Kaapo Kakko naar Seattle stuurde. Met de nieuwe blueliner aan boord wist de ploeg van Peter Laviolette de laatste weken een aardige point streak neer te zetten én zichzelf weer enigszins richting de wildcards te dirigeren. Voor Borger zelf werd het allemaal nog mooier, want hij is sinds deze week verzekerd van een langer verblijf in The Big Apple.

Naast K’Andre Miller maakt de 28-jarige Borgen gemiddeld zo’n 18.30 minuten per wedstrijd. Hij kon daarnaast al op mooie woorden rekenen van onder meer Igor Shesterkin. Met in het achterhoofd dat Will Borgen bij de Kraken tot dit seizoen al goed presteerde, schroomde GM Chris Drury niet de verdediger langer te binden. Borgen tekende een vijfjarig contract dat jaarlijks goed is voor ruim $ 4 miljoen aan salaris. Daarbij zullen verschillende clausules hem beschermen tegen een vroegtijdig vertrek.

Afgelopen week stonden de Rangers overigens in het midden van een opmerkelijk feitje. Zij troffen zowel de Avalanche als Hurricanes en daarmee dus de twee clubs die vorig weekend de NHL even op de grondvesten lieten schudden. Alle betrokken spelers, zowel aan de kant van Colorado als die van Carolina, pikten in het duel met de Blueshirts hun eerste punt(en) op voor de nieuwe werkgever.

DEVILS-CAPTAIN HISCHIER UIT DE ROULATIE

Het zijn niet de weken van de New Jersey Devils. Op het ijs gaat het maar zozo en naast de gladde ondergrond gaat het momenteel al niet veel beter. Sheldon Keefe raakte zijn starting goalie al kwijt en moet het nu voorlopig ook zonder z’n captain doen. Nico Hischier raakte geblesseerd in de wedstrijd tegen de Montreal Canadiens. Aanvankelijk leek ’t allemaal wel mee te vallen, maar de head coach liet woensdag andere geluiden horen.

Keefe liet aan het journaille weten dat zijn captain kampt met een upper-body injury. Volgende week zullen ze de situatie opnieuw bekijken, maar de head coach verwacht de captain pas na de Four Nations terug. Voor de Zwitser komt deze blessure op een moment dat hij juist zo lekker bezig was. Hischier is met 24 goals topschutter bij de Devils, die in het nieuwe jaar wanhopig zoeken naar ritme.

Mogelijk dat de 5-0 overwinning op de Flyers van woensdag hen daarbij een eind op weg kan helpen. Met elk een goal en een assist hadden broertjes Jack en Luke Hughes een belangrijk aandeel in deze broodnodige overwinning.


CENTRAL DIVISION

BRANDON SAAD EN ST. LOUIS BLUES PER DIRECT UIT ELKAAR

Een van de teams die de aankomende weken actief lijkt te gaan zijn is St. Louis Blues. De blauwhemden uit de Central Division verscheepten van de week Scott Perunovich – in ruil voor een conditional fifth-round pick 2026 – naar New York Islanders en plaatsten tegelijkertijd forward Brandon Saad op waivers.

Vooral het op waivers plaatsen van Saad hield de gemoederen flink bezig. De 32-jarige forward kwam in de zomer van 2021 als Free Agent over van Colorado Avalanche, waar hij na zijn tweede periode bij Chicago Blackhawks een seizoen actief was. Met een vijfjarig contract ter waarde van $4.5 miljoen dollar AAV en begon vooral in het eerste seizoen voortvarend. Naarmate de seizoenen vorderden stagneerde zijn productie echter flink, met dit seizoen als pijnlijke “hoogtepunt”. Ondanks zijn natural hattrick tegen Ottawa Senators op 4 januari van dit jaar, was de maat voor GM Doug Armstrong vol.

In eerste instantie probeerde het Front Office de forward te slijten middels een trade, maar geen van de franchises had oren naar het aantrekken van de tweevoudig Stanley Cup winnaar. Mede zijn salaris was een doorn in het oog van de overige franchises en nog geen 24 uur na het clearen van zijn regular waivers kwamen de Blues en Saad een verscheuring van het contract overeen. Hiermee is de forward vrij om te gaan en staan waar hij wilt en heeft menig franchise nu wel interesse getoond (onder meer Toronto Maple Leafs en Edmonton Oilers hebben de spelersagent van Saad al aan de lijn gehad).

MIRO HEISKANEN VOOR ONBEPAALDE TIJD UIT DE ROULATIE

Dallas Stars heeft in de jacht op de divisietitel in de Central Division een behoorlijk bittere pil moeten slikken. Blue-liner Miro Heiskanen liep in de ontmoeting met Vegas Golden Knights een vervelende knieblessure op, die hem voor onbepaalde tijd uit de roulatie haalt.

De 25-jarige Fin ging na een charge van Golden Knights captain Mark Stone naar de grond en moest onder begeleiding van het ijs af. Na een MRI-scan is naar voren gekomen dat er serieuze schade aan de knie is en er zelfs voor een operatie moet worden gevreesd. In dat geval zou het betekenen dat er een dikke streep door de rest van het seizoen kan en de Fin pas rond Training Camp in september terug op het ijs zal verschijnen. De charge van Stone deed overigens flink wat stof in de mediawereld opwaaien. Op het oog ging de forward ongelukkig naar de grond, maar barstte achteraf de discussie los over het feit de Golden Knight het bewust zou hebben gedaan.

In afwezigheid van Heiskanen ligt het in de lijn der verwachting dat head coach Peter DeBoer wat zal gaan schuiven met Thomas Harley. De 23-jarige first-rounder van 2019 zet zijn ijzersterke seizoen 2023 – 2024 naadloos door in het huidige en heeft gemiddeld 22+ minuten per wedstrijd in de benen.

BLESSURES KAPRIZOV EN BRODIN GEVEN MINNESOTA KOPZORGEN

Net als divisierivaal Dallas Stars heeft ook Minnesota Wild te maken met een flinke knauw in de aspiraties opgelopen. Juggernaut Kirill Kaprizov liep eind december al te kwakkelen met een lower-body blessure, keerde na een afwezigheid van vijf weken terug op het ijs, maar moet na drie wedstrijden nu dan toch echt onder het mes. De 27-jarige Rus zal voor minimaal vier weken aan de kant staan, maar een langere afwezigheid wordt gevreesd.

Afgelopen dinsdag hield GM Bill Guerin ‘plots’ een persconferentie waar de situatie van de winger wat meer werd toegelicht. Kaprizov was tot op heden bezig aan een regelrechte Hart Memorial case. In 37 wedstrijden stond de teller op reeds 52 punten (23 goals, 29 assists) en was hij één van de eerste spelers die dit seizoen de grens van 50 punten doorkruiste. Mede door zijn weergaloze inbreng spendeerden de Wild een behoorlijk tijd aan kop van de Western Conference, maar kwam er sindsdien behoorlijk de blessureklad in. Jared Spurgeon, Brock Faber, Joel Eriksson Ek en Jonas Brodin spendeerden allen eveneens tijd in de ziekenboeg.

Laatstgenoemde werd overigens afgelopen week op de LTIR geplaatst. Brodin liep op 7 januari tegen St. Louis Blues na een geblokt schot een lower-body blessure op en stond sindsien aan de kant. Head coach John Hynes bevestigde voor de four-game road trip tegenover de media dat de Wild het een tijd zonder de blue-liner zullen moeten stellen. Brodin was één van de beste blue-liners van het roster en met een 2.13 xGA 5 v 5 per zestig minuten under the radar top vijf NHL. Met een huidige derde plaats in de Central oriënteert het Front Office zich eveneens stevig op de markt, waar men onder meer hevig wordt gelinkt aan een mogelijke trade met Vancouver Canucks centre J.T. Miller.

MARTIN NECAS DIRECT OP DE BROMMER IN COLORADO

Het ging de voorbije week in de NHL nergens anders over dan de monstertrade tussen Colorado Avalanche en Carolina Hurricanes. Natuurlijk waren ook Chicago Blackhawks en Taylor Hall betrokken bij de deal, maar alle focus lag op Mikko Rantanen en Martin Necas.

De stofwolken zijn inmiddels langzaam neergedaald en hebben alle betrokken spelers reeds een aantal wedstrijden in de benen, waar met name de fans in Denver de toevoeging van Necas met goedkeuring zullen aanschouwen. Natuurlijk is het een directe upper-cut op het gelaat dat Mikko Rantanen niet meer actief is in Colorado, maar Necas past als een handschoen op het roster van Jared Bednar. Met name op de powerplay – notabene de categorie die in Carolina wat minder was — is de Tsjech tot op heden van onschatbare waarde.

In de wedstrijd tegen New York Rangers deden de Avs wat aan het abominabele 1 uit 26 slagingspercentage en viel het vooral op hoe moeiteloos Necas direct van impact was op het spel van de kampioen van 2022. De powerplay was met name in aantal schoten een behoorlijk blok aan het been van de Central divisionist, maar voegt de Tsjech er een behoorlijk lekkere smaak aan toe. Sinds de komst van Necas zijn de Avs meer dan 50% succesvol in overtal en sluiten de fans de nieuwe man liefdevol in de armen.


PACIFIC DIVISION

CELEBRINI EN SHARKS STOPPEN LOSING STREAK

Negen jaar geleden stonden de twee franchises tegenover elkaar in de Stanley Cup Final. Nu, in 2025, hangen de vlaggen er in zowel San Jose als Pittsburgh heel anders bij. Met vallen en opstaan proberen de Sharks in hun totale rebuild de weg naar boven weer te vinden. De Penguins proberen uit alle macht die totale rebuild te voorkomen, maar weten zich momenteel even niet gesteund door de resultaten. Voor het bezoek aan de Shark Tank hadden de Penguins tien van de laatste dertien wedstrijden verloren. Op hun beurt hadden de Sharks hun laatste zes duels verloren en niet minder dan 20 goals tegen gekregen in de laatste drie.

Het was ook een ontmoeting tussen de “oude” superster Sindey Crosby en het jonge fenomeen Macklin Celebrini. Ze kwamen allebei tot scoren in deze clash der laagvliegers, maar het was Celebrini die het gelukkigst mocht zijn met zijn treffer. Hij bepaalde in de derde periode niet alleen de eindstand op 2-1 in het voordeel van San Jose, maar maakte daarmee ook nog een einde aan die te lange losing streak. Voor de rookie was het zijn zestiende treffer van dit seizoen, waardoor hij na deze wedstrijd op dat gebied de meest productieve nieuweling van allemaal was.

PIETRANGELO LAAT FOUR-NATIONS SCHIETEN

Team Canada moet over anderhalve week zonder Alex Pietrangelo (35) de eerste editie van de Four Nations Face-Off zien te winnen. De ervaren blueliner van de Vegas Golden Knights gaf deze week aan niet in actie te komen. Pietrangelo kampt met wat lichte klachten. Hij wil de tien dagen in februari gebruiken om zich voor te bereiden op het slot van ’t seizoen met de Golden Knights. Mark Stone, Shea Theodore en Adin Hill zullen Vegas wel vertegenwoordigen namens de topfavoriet in dit nieuwe toernooi.

Voor de Knights kwam Pietrangelo deze week gewoon in actie. Zij openden die week met een knappe 4-1 overwinning op de Panthers, maar dat niveau wisten de mannen van Bruce Cassidy niet vast te houden. Tegen zowel Dallas (3-4 OT) als Columbus (1-2 OT) trok Vegas aan het kortste eind. Tomas Hertl pakte echter wel steeds zijn puntje mee waardoor de Tsjech nu elf wedstrijden op rij minimaal 1 punt verzamelde. Hertl heeft 8 goals in zeven van zijn laatste acht wedstrijden. Ook tegen de Blue Jackets zorgde hij voor de enige treffer namens de Knights.

CONNOR MCDAVID TREFZEKER BIJ RENTREE

Drie wedstrijden moest Connor McDavid brommen na zijn cross-check tegen Conor Garland van de Vancouver Canucks. Afgelopen maandag zat die schorsing er dan eindelijk op en liet McDavid zich weer op een positieve manier gelden. Thuis tegen de Seattle Kraken nam de Oilers-captain de 2-2 voor zijn rekening op weg naar een 4-2 overwinning van Edmonton. Die 2 punten waren op dat moment genoeg om de koppositie in de Pacific Division weer over te nemen van de Vegas Golden Knights.

Donderdag kregen McDavid en de Oilers de kans om het alleenrecht op de koppositie in de Pacific te krijgen. Vegas pakte “slechts” een puntje en Edmonton had halverwege de eerste periode tegen Detroit al een 2-0 voorsprong te pakken. Met onder meer een assist van McDavid. De Red Wings hadden niet dat hele eind gereisd om overklast te worden. Zij kwamen langszij in de tweede periode en gingen er na een SO alsnog met 2 punten vandoor: 2-3.

In de Pacific blijft het daardoor dringen aan kop, al lijken de Kings afgehaakt in de titelstrijd. Edmonton heeft momenteel het momentum te pakken met twaalf overwinningen in de laatste vijftien wedstrijden.

KINGS HEBBEN DREW DOUGHT EINDELIJK TERUG

De trade deadline is pas op 7 maart, maar de LA Kings hebben hun belangrijkste versterking al binnen. Alternate-captain Drew Doughty brak zijn enkel in de voorbereiding op dit seizoen en kon pas afgelopen woensdag zijn eerste wedstrijd spelen. Jim Hiller spaarde zijn 35-jarige veteraan bepaald niet. Doughty stond bijna 24 minuten op het ijs, maar kon zijn team niet aan een goed resultaat helpen. Op bezoek bij titelverdediger Florida Panthers verloren de Kings vrij kansloos met 3-0.

Met een goal en 2 assists drukte Matthew Tkachuk duidelijk zijn stempel op deze wedstrijd. Daarbij bleek Sergei Bobrovsky een niet te nemen horde voor Doughty en de Kings. De blueliner noteerde 3 SOG, maar stond ook bij 2 tegentreffers op het ijs. Dit leverde hem een -2 rating op. Tegen de Lightning kreeg Doughty nog meer speeltijd van zijn coach. In bijna 28 minuten schoot de viervoudig All-Star één keer op goal, stond er wederom een -2 rating achter zijn naam en was de uitkomst hetzelfde als in Sunrise: een 0-3 nederlaag voor LA. Het is voor het eerst dit seizoen dat de Kings twee wedstrijden achter elkaar niet tot scoren komen.

KRAKEN WILLEN AF VAN GRUBAUER

How the mighty have fallen… Vier jaar geleden eindigde Philipp Grubauer – toen nog in dienst van de Avalanche – achter Marc-Andre Fleury en Andrei Vasilevskiy als derde in de Vezina-verkiezing. De Duitser verkaste daarna naar de Seattle Kraken, waar hij het stempel van starting goalie kreeg. In de ruim drie seizoenen die volgden, wist Grubauer zijn status vrijwel geen moment waar te maken. Waar hij in 2021-2022 liefst 7 shutouts noteerde, daar heeft hij er in totaal 4 in zijn gehele periode in Seattle.

Dit seizoen kwam Grubauer 21 keer in actie voor de jongste franchise, won slechts vijf potjes en kreeg er gemiddeld 3.83 om zijn oren. Dit gekoppeld aan een .866 save percentage maakte dat de Kraken deze week Philipp Grubauer op waivers zetten. Met andere woorden, zij hebben genoeg gezien. Daarmee wordt het contract dat hij in 2021 tekende een pijnlijke en dure vergissing. Seattle legde de sluitpost destijds voor zes jaar vast met een jaarsalaris van bijna $ 6 miljoen. Joey Daccord is inmiddels de onbetwiste starter van de Kraken. Hij werd in oktober 2024 vastgelegd tot medio 2030 met een $ 5 miljoen AAV.

Met Daccord tussen de palen waren de Kraken donderdag veel te sterk voor San Jose in de kelderkraker van deze divisie. Ze joegen Yaroslav Askarov van het ijs met 4 goals op 11 SOG maar vervanger Alexandar Georgiev verging het al niet veel beter. Seattle sloeg in de tweede periode keihard toe en trakteerde de jonge Sharks op een duidelijke 2-6 nederlaag.

FLAMES MIKKEN MET FROST EN FARABEE OP PLAY-OFFS

De Calgary Flames hebben donderdag hun kaarten voor de rest van dit seizoen op tafel gelegd. Door tegenvallende prestaties bij een aantal concurrenten in het westen lonkt voor Calgary een wildcard en met de trade voor Morgan Frost en Joel Farabee blijkt dat zij daar vol voor willen gaan. De twee komen over van de Philadelphia Flyers in ruil voor Andrei Kuzmenko, Jakob Pelletier, een second-round pick dit jaar en een seventh-round pick in 2028.

Winger Farabee is een voormalig first-rounder die vorig seizoen 22 goals en 50 punten verzamelde voor de ploeg van John Tortorella. Nu komt hij bij lange na niet in de buurt van die statistieken en krijgt hij ook veel minder speeltijd van de coach. Morgan Frost, een centre en eveneens voormalig first-round pick, kreeg van diezelfde coach veelvuldig de wind van voren. Tortorella uitte vaak kritiek en hield de 25-jarige Canadees regelmatig op de bank. Hij is RFA na dit seizoen, waar het contract van Farabee nog loopt tot medio 2028. Morgan Frost kan bij de Flames wel de centre worden waar die ploeg enorm behoefte aan heeft.  

FLYERS KIJKEN VERDER DAN DIT SEIZOEN

De 28-jarige Kuzmenko is UFA na dit seizoen en begint in zijn derde seizoen NHL ook al aan zijn derde werkgever. De Rus begon in 2022-2023 voortreffelijk bij de Canucks met 39 goals en 74 punten, maar daarna ging het elk jaar een tandje minder. Kuzmenko gaat het nu voor ’t eerst proberen in het oosten en wordt daar herenigd met voormalig teamgenoot Matvei Michkov. De twee kennen elkaar nog uit hun gezamenlijke tijd in St. Petersburg.

Jakob Pelletier vergezelt Kuzmenko naar de Flyers. Hij is een 23-jarige forward die in feite zijn plekje in de NHL nog moet vinden. Met deze trade lijken de Flyers zich op te maken voor de rol van seller richting de trade deadline en gaat ’t vizier in Philly op de toekomst.

Cover photo: Stephen R. Sylvanie

College basketbal Dutch Watch: Bergens laat zich zien

Het college basketbal-seizoen 2024-25 is inmiddels al een tijdje bezig, en elke maand blikken we terug op de maand en de prestaties van de Nederlanders die actief zijn in college basketbal. Wie de dutch watch zal lezen, zal meteen merken dat de situatie totaal anders is dan vorig jaar.

POWER FOUR CONFERENCES

Zoals inmiddels bekend is het aantal Nederlanders in de Power Four conferences nihil. C David N’Guessan is de enige Nederlander die daarin actief is en met bijna dertig minuten per duel ook veel speelt. Met 12.7 PPG, 7.2 RPG en 1.0 BPG kent N’Guessan een prima seizoen voor Kansas State, dat 9-11 is en het Big 12 Tournament zal moeten winnen om March Madness te gaan halen. C Rienk Mast en PF Seal Diouf hebben nog geen minuten gemaakt, iets wat voor Mast dankzij een blessure überhaupt niet meer gaat gebeuren.

DE REST

PG Jamie Bergens speelt bij Fairfield momenteel het hoogste aantal minuten van alle Nederlanders in college basketbal. Met bijna dertig minuten per duel is hij de starting point guard van het team. De statistieken van Bergens: 9.3 PPG, 2.3 RPG, 2.6 APG en 1.1 SPG. Ook PF Jedy Cordilla (Mount St Mary’s), SG Tyler Patterson (Montana State), SG Joryam Saizonou (UNC Greensboro) en SF Anouar Mellouk (Moreahead State) spelen meer dan twintig minuten bij hun teams. Cordilla scoort met 9.2 PPG als enige echt aardig, terwijl al deze spelers wel meer dan 4.2 RPG noteren momenteel.

Verder zitten PF Youri Fritz (Northeastern), SG Siem Uijtendaal (Youngstown State), SF Evan van der Plas (Canisius) en PF Latif Diouf (Chattanooga) boven de tien minuten per duel vanaf de bank voor hun universiteit, zonder al te indrukwekkende statistieken te noteren.

Foto: FIBA

Cavaliers en Thunder domineren, Post blinkt uit bij Warriors

0

Het NBA-seizoen 2023-24 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen en de speler van de week.

STANDINGS EASTERN CONFERENCE

  1. Cleveland Cavaliers: 37-9
  2. Boston Celtics: 32-15
  3. New York Knicks: 31-16
  4. Milwaukee Bucks: 26-19
  5. Indiana Pacers: 25-20
  6. Miami Heat: 23-22
  7. Orlando Magic: 24-24
  8. Detroit Pistons: 23-23
  9. Atlanta Hawks: 22-25
  10. Charlotte Hornets: 20-27
  11. Philadelphia 76ers: 18-27
  12. Toronto Raptors: 14-32
  13. Brooklyn Nets: 14-33
  14. Charlotte Hornets: 12-31
  15. Washington Wizards: 6-39

STANDINGS WESTERN CONFERENCE

  1. Oklahoma City Thunder: 37-8
  2. Houston Rockets: 32-14
  3. Memphis Grizzlies: 31-16
  4. Denver Nuggets: 28-18
  5. Los Angeles Lakers: 26-19
  6. Los Angeles Clippers: 26-20
  7. Minnesota Timberwolves: 25-21
  8. Phoenix Suns: 24-21
  9. Dallas Mavericks: 25-22
  10. Sacramento Kings: 24-22
  11. Golden State Warriors: 23-23
  12. San Antonio Spurs: 20-23
  13. Portland Trail Blazers: 18-29
  14. New Orleans Pelicans: 12-35
  15. Utah Jazz: 10-35

SPOTLIGHTS

De Oklahoma City Thunder en Cleveland Cavaliers, die elkaar dit seizoen inmiddels twee keer ontmoet hebben, blijven in vorm en hun conference domineren. Zeker de Thunder zijn de laatste tijd prima in vorm (7-3), terwijl de Cavaliers (5-5) dat wat minder zijn. Sterspeler Shay Gilgeous-Alexander en Donovan Mitchell worden vaak als MVP-kandidaten opgeschreven samen met Nikola Jokic, die statistisch gezien van alle spelers dit seizoen de beste prestaties noteert.

Ook de Indiana Pacers (8-2), Houston Rockets (8-2) en Phoenix Suns (8-2) hebben de vorm momenteel te pakken. Zeker voor de Pacers en Suns duurde dit even, want het begin van het seizoen was niet fantastisch en ging gepaard (vooral bij de Suns) met veel ontevredenheid en geruchten over trades. Ook de Kings (7-3) beginnen hun ritme te vinden na een matige start en het ontslaan van hun head coach, maar nu zijn er geruchten over een mogelijke trade van PG D’Aaron Fox.

TEGENVALLERS

De Orlando Magic (2-8) zijn, mede door het hoge aantal blessures, weg aan het vallen in de stand van de Eastern Conference, iets wat in het Westen in mindere maten geldt voor de Dallas Mavericks (4-6) mede door de blessure van Luka Doncic.

In het gevecht om de eerste pick in de NFL Draft doen vooral de Utah Jazz (1-9), Washington Wizards (0-15) en Brooklyn Nets (1-9) heel erg hun best om een zo’n matig mogelijk record te noteren. Zeker de Wizards zijn de weg volledig kwijt met een losing stream van vijftien duels. Dit terwijl concurrenten als de Toronto Raptors (6-4), Charlotte Hornets (5-5) en New Orleans Pelicans (5-5) juist weer fit beginnen te worden en daardoor ook meer kwaliteit op het veld hebben staan en daardoor meer beginnen te winnen.

SPELER VAN DE AFGELOPEN PERIODE

Ondanks dat er veel spelers zijn die betere statistieken noteren, kunnen we voor deze keer wel een uitzondering maken. Bij de Golden State Warriors is er namelijk, voor het eerst in een lange tijd, weer een Nederlander te zien die in de NBA serieuze minuten maakt. Quinten Post begon het seizoen vooral in de G League, maar door blessures kreeg hij een kans in de NBA. Deze kans pakte hij, waardoor hij nu een vaste rotatiespeler is geworden. Tot nu toe noteert Post prima statistieken in twaalf minuten per duel (zeven duels): 7.1 PPG,. 49% FG en 37% 3PT. Post maakt vooral indruk met zijn driepuntschot en zijn kwaliteiten om een screen te zetten en vervolgens bij de driepuntlijn te blijven hangen.

Foto: Golden State Warriors

2025 NFL Prospect Watch: quarterbacks

0

In aanloop naar de 2025 NFL Draft eind april nemen we elke week een positie door, te beginnen met de belangrijkste: quarterback. De quarterback class van 2025 is, op zijn zachtst gezegd, een stuk minder dan die van 2023 en 2024 het geval was. Drie quarterbacks lijken zeker de eerste ronde te gaan halen, terwijl er nog een paar QB’s zijn die kans maken op de tweede dag gedraft te worden vanwege de waarde van de positie en de zoektocht naar franchise QB’s. Dit zijn de grootste QB-talenten die tijdens de komende draft beschikbaar zijn.

SANDERS VS WARD VOOR QB1

Iedereen lijkt het erover eens te zijn dat Shedeur Sanders en Cam Ward de twee QB’s gaan zijn die gaan uitmaken wie QB1 wordt in deze draft. De kans dat ze allebei in de top vijf worden gekozen is zeer groot, zeker na het seizoen dat ze allebei gehad hebben. De keuze wie QB1 wordt zal vooral afhangen van smaak en voorkeur/speelstijl. Er zijn veel overeenkomsten in hun spel. Zo begonnen ze allebei op het tweede niveau voordat ze een paar seizoenen op hoog niveau in college speelden. Ze zijn allebei amper tot niet geblesseerd geweest, hebben (voor metingen richting draft combine) dezelfde lichaamsbouw en zijn allebei 23 jaar als ze hun debuut maken in de NFL.

Toch zijn er ook verschillen. Sanders is, achter een dramatische OL bij Colorado, enorm accuraat gebleken. De kans dat Sanders in een duel meerdere receivers mist, is niet heel groot gebleken. Daarnaast heeft hij ook bewezen enorm goed en productief te zijn als hij onder druk staat, iets wat hij bijna altijd stond bij Colorado. Sanders presteert prima als hij verdedigers in zijn gezicht heeft en past zijn techniek niet aan. Atletisch gezien zal er geen run game om hem heen gebouwd kunnen worden en zal hij geen hoge ogen gooien, maar de functionele mobiliteit is daar. Daarnaast kan ook gesteld worden dat hij geen kanon van een arm heeft en toch beter functioneert in een systeem waar er op basis van timing en tempo wordt gespeeld.

SANDERS OF WARD?

Ward heeft wat meer atletisch vermogen en potentie dan Sanders, heeft tevens een betere arm en is beter als hij moet improviseren en buiten de pocket plays moet maken. Zijn accuraatheid is niet zo goed als Sanders, maar dat geldt voor iedereen in deze draft class en is bij Ward zeker geen probleem. Ward is echter iemand die veel meer inschattingsfouten maakt, som te vaak hero ball wil spelen en niet altijd de juiste beslissing neemt (acht fumbles afgelopen seizoen). Dit is iets waar Sanders een stuk beter en verstandiger/volwassener in is, net zoals gooien onder druk Sanders beter afgaat dan Ward. Deze kleine dingentjes zorgen ervoor dat Sanders nipt onze QB1 is.

MILROE DE WILDCARD VAN DEZE DRAFT

In voorgaande drafts was er altijd een QB die vanwege zijn ’tools’ de eerste ronde haalde en vooral in februari, maart en april ineens naar voren begon te komen in de lijstjes. Denk de laatste jaren aan QB’s als Will Levis, Malik Willis, Anthony Richardson en Jordan Love. Jalen Milroe van Alabama is in 2025 de QB met de tools waardoor hij waarschijnlijk de eerste ronde van de draft uiteindelijk wel gaat halen.

Je hoeft niet lang naar beelden te kijken om door te hebben wat voor tools dit zijn. Milroe is de meest atletische QB in deze draft class. Vaak wordt hij vergeleken met een Lamar Jackson. De potentie van Milroe als een dual threat QB is enorm. Daarnaast heeft hij ook bewezen een fantastische arm te hebben en vooral een goeie deep ball in huis te hebben.

Het probleem is alleen al het andere wat komt kijken bij een QB. Milroe heeft maar twee jaar ervaring (wel op het hoogste college-niveau: SEC), is technisch gezien en in de pocket allesbehalve een complete QB, gaat vaak nog te vroeg uit de pocket om zijn benen te gebruiken en is tevens opvallend matig als hij naar de linkerkant van het veld moet gooien. Ook is hij niet zo efficient met ballen tussen de 5 tot 15 yards. Zijn accuraatheid is überhaupt zeker niet op het niveau van andere QB’s in deze class. Milroe is dus het grote project van deze QB class.

DAG TWEE QB’S

Dan door naar de QB’s die in de tweede of derde ronde kans maken om gekozen te worden. Voor ons zijn Jaxson Dart en Dillon Gabriel de voornaamste kandidaten om dit te halen. Dart is een hele interessante naam, die afgelopen seizoenen bij Ole Miss leuke dingen heeft laten zien, nog maar 22 jaar oud is ondanks flink wat ervaring in college en tevens de potentie heeft om met zijn atletisch vermogen wat toe te voegen aan de run game. Als passer was hij echter lang inconsistent en niet accuraat, tot afgelopen seizoen. Het was met afstand zijn beste seizoen tegen erg sterke tegenstanders in de SEC, waarbij al zijn passing statistieken en onderliggende statistieken prima waren.

Er zijn echter ook wat details om rekening mee te houden. Zo speelde Dart in een systeem bij Ole Miss dat niet representatief is voor de NFL en waarbij receivers erg goed open worden geschemed. Verder was Dart op zijn best als hij via play action, wat erg afhankelijk is van een goed lopende running game, mocht gooien. Op snaps zonder play action was het allemaal een stuk minder. Daarnaast zijn er twijfels over Dart zijn football QB en het herkennen van defenses, zijn functie dus als ‘floor general’.

DILLON GABRIEL

Bij Dillon Gabriel, die een fantastisch seizoen bij Oregon achter de rug heeft en inmiddels 5 jaar ervaring heeft in college, zijn er op basis van zijn statistieken eigenlijk amper zorgen. Gabriel is samen met Sanders de best-presterende QB onder druk, terwijl hij tevens erg goed met de bal om weet te gaan, amper turnovers en fouten maakt en zeker een goede deep ball in huis heeft.

Toch zijn er ook zorgen. Ten eerste over zijn leeftijd. Met zijn 24 jaar (als hij zijn eerste seizoen in de NFL speelt) is hij al behoorlijk oud en is het dus nog maar de vraag hoeveel beter Gabriel kan worden. Daarnaast is Gabriel echt een pocket passer die niet zo goed is in het improviseren en het gooien buiten de pocket en beschikt hij niet over een kanon van een arm. Zijn techniek laat hem op dat soort momenten vooral in de steek.

Het grootste probleem is echter zijn lichaamsbouw. Gabriel is maar 6’0 (de rest is 6’2 of langer in deze class) en de Oregon QB weegt maar 200 kilo. Dat zijn niet de ideale afmetingen voor succes in de NFL. Gabriel is daarnaast ook een linkshandige QB, wat vooral in de beginfase voor een overgangsperiode kan zorgen bij zowel de QB als de receivers en offensive line/coaching staff waar hij mee speelt.

OVERIGE OPTIES

Op dag drie zien we vaak QB’s met wat meer ervaring gekozen worden, terwijl ook wat grotere projecten op die dag interessante opties zijn voor teams. In de ideale wereld vinden de teams hier QB’s die ze als back-ups in kunnen zetten of die ze kunnen ontwikkelen als QB2 of QB3 van hun team richting een starter.

In de categorie ervaren QB’s met veel snaps en relatief veel succes in college zijn er dit jaar genoeg te vinden. Zo is er Will Howard, die het afgelopen seizoen bij Ohio State kampioen werd na al twee jaar ervaring bij Kansas State te hebben opgedaan. Howard heeft de ideale bouw voor een QB, brengt mobiliteit en leiderschap met zich mee en heeft een goede arm. Buiten de pocket is Howard echter wat minder, terwijl ook het aantal turnovers en risicovolle plays hoog ligt. QB als Tyler Shough (26 jaar oud, in 2024 zijn enige echt goede seizoen in college) en Kurtis Rourke (25 jaar, blonk uit bij Indiana in 2024) zijn andere namen. Zeker Shough wordt veel over gepraat na zijn goede seizoen bij Louisville, maar dit was wel zijn enige seizoen waarin hij een goed niveau liet zien.

DOOR TE ONTWIKKELEN QB’S

In de categorie QB’s die wellicht door te ontwikkelen zijn vinden we onder meer Kyle McCord. McCord speelde in een pass heavy offense bij Syracuse een fantastisch seizoen nadat hij bij Ohio State had gefaald en mag vooral als een pocket passer gezien worden. Hij beschikt over prima accuraatheid, een fantastische arm en een uitstekende deep ball. tevens is McCord goed onder druk, maar mogen zijn keuzes en het aantal turnovers (zit in zijn spel, veel risico) wat naar beneden. Ook QB’s als Quinn Ewers (22 jaar, niet de stap gezet bij Texas die verwacht werd, wel alle tools in huis) en Riley Leonard (22 jaar, dual threat QB, gode seizoen bij Notre Dame gehad, als pocket passer nog verre van compleet) die interessante projecten zijn voor NFL-teams op dag drie.

SPORTAM NFL DRAFT 2025 QB RANKINGS

Foto: Troy Taormina-Imagn Images

NHL Highlights: Alles verbleekt bij Mile High blockbuster

0

Winner winner, chicken dinner! Wat. Een. Trade. De NHL Highlights van SportAmerika bestaan over het algemeen uit hoogtepunten en een eregalerij voor goalie, rookie en player of the week, maar kiezen we er deze maandag voor de monstertrade van Mikko Rantanen en Martin Necas uitgebreid uit te kleden. De superster van Colorado vertrok van het weekend — totaal onverwacht — richting North Carolina en komt er een klein einde aan een tijdperk in Denver. Naast het trade-geweld was er natuurlijk ook deze week weer van alles te beleven.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

MONSTERTRADE MIKKO RANTANEN

Trades. Het is een bekend fenomeen in de ‘gesloten’ Amerikaanse sporten. Zo waren onder meer Randy Johnson, Brett Favre, Anthony Davis, Shaquille O’Neal en Alex Rodriguez allen centraal onderwerp van gesprek in de Amerikaanse sportgeschiedenis. Zoeken we het dichterbij de NHL komt natuurlijk direct de blockbuster van Wayne Gretzky in 1988 naar boven, die voor een mega-pakket de overstap van Edmonton naar LA Kings maakte. Aan dit rijtje voegen we overigens ook moeiteloos Patrick Roy, Eric Lindros en Jumbo Joe Thornton toe.

De laatste jaren werd de NHL overigens ook veelvuldig op een aantal ‘eye-opening’ deals getrakteerd. Tyler Seguin naar Dallas, Mark Stone naar Vegas, Matthew Tkachuk (en Jonathan Huberdeau) van Calgary naar Florida en vice versa en natuurlijk de megadeal van San Jose Sharks en Pittsburgh Penguins, die Erik Karlsson een geelhemd maakte.

Vanaf deze week kan aan dit rijtje een nieuwe naam worden toegevoegd. Een naam die bij werkelijk waar iedere journalist de wenkbrauwen deed fronsen, want ook de NHL-redactie van SportAmerika werd zaterdagochtend wakker met het ochtendjournaille en moest een aantal keer flink in de ogen poetsen om te kijken of het echt waar was: Mikko Rantanen.

DE DRIE C’S VINDEN ELKAAR

Colorado Avalanche zond een regelrechte schokgolf door de NHL door superster Mikko Rantanen — in ruil voor onder meer Martin Necas en Jack Drury — van Denver naar Raleigh te verschepen. Naast de twee spelers krijgen de Avs ook nog de beschikking over een 2025 second-round pick en een 2026 fourth-round pick. De koek was echter nog niet op, want Chicago Blackhawks acteerde als broker in deze deal en stuurt in ruil voor 50% van het salaris van Rantanen plus 2025 third-round pick forward Taylor Hall naar Raleigh.

Het bommetje (noem het maar gerust bom) is niet alleen een enorme swing in de odds van de Stanley Cup favorieten, maar betekent voor Colorado bovendien een enorme swing in de franchise. De Avs kozen Rantanen in de Entry Draft van 2015 als tiende overall en de Fin groeide uit tot één van de gezichten van de franchise en de NHL.

In totaal kwam Rantanen tot een totaal van 681 punten (287 goals, 394 assists) in 619 wedstrijden voor de Avalanche en noteerde hij de voorbije twee seizoenen 100+ punten. Natuurlijk waren daar Nathan MacKinnon, Gabriel Landeskog (mits fit) en Cale Makar naast zijn zijde, maar de Fin was een absolute juggernaut op de powerplay. Een pluspunt wat hij met name in de Stanley Cup run van 2022 ten volle benutte.

Het vertrek van Rantanen wordt door onder meer Martin Necas en Jack Drury opgevangen. Necas was een geliefde factor in Raleigh en met zijn huidige prestaties zal ook het publiek in Denver de Tsjech omarmen. De forward leidde het klassement bij de Hurricanes in punten (55) en is hij tegen New York Rangers (5-4 overwinningen, twee punten) uitstekend begonnen. Jack Drury treedt met zijn overstap overigens in de voetsporen van vader Chris, die tussen 1998 en 2002 in Colorado actief was.

“VERGEET ME NIETJE HALL”

Het klinkt bijna te gek voor woorden, maar het feit dat ook Taylor Hall de overstap naar Raleigh maakt verbleekt bij al het trade-geweld tussen Colorado en Carolina. Zeker als je bedenkt dat Hall in 2018 in het shirt van New Jersey Devils de Hart Memorial Trophy aan zijn schoorsteenmantel toevoegde. Niet zomaar een prijs.

De 33-jarige Hall kwakkelt de laatste jaren echter met het nodige blessureleed, met zijn knieblessure (en operatie) als middelpunt. Het zette een dikke streep door het seizoen 2023 – 2024 en kwam ook zijn tweede jaar in Chicago allesbehalve van de grond. De zo gehoopte klik tussen de twee first overall picks Connor Bedard (2023) en Hall (2010) was er sporadisch en met nog een aantal maanden tot een UFA status, kiest het Front Office in Chicago eieren voor haar geld.

Zowel Rantanen als Hall maakten hun debuut voor de Canes afgelopen zaterdag in de UBS Arena op Long Island. Aan de andere kant van het ijs was daar overigens ook de terugkeer van enfant terrible Tony DeAngelo, die na het verscheurde contract in de KHL een deal tot het einde van het seizoen tekende bij de Isles. Het was in deze wedstrijd DeAngelo die als laatste lachte. Zijn Islanders wonnen dankzij Brock Nelson in OT met 3-2.


HIGHLIGHTS

COLE PERFETTI vs UTAH HOCKEY CLUB

Utah Hockey Club haalde vorige week het nieuws omdat er (voorlopig) een streep kan door enkele beoogde bijnamen. De club zonder naam zag bijvoorbeeld Yeti(s) wel zitten, maar aangezien er in de VS een fabrikant van thermosflessen al die naam draagt, kan dit voor problemen zorgen. Op het ijs bezorgde Cole Perfetti hen vrijdag handenvol problemen. De jonge centre van de Winnipeg Jets is hard op weg naar zijn meest productieve seizoen in de NHL en z’n eerste hattrick kwam daarbij goed van pas.

De voormalig 10th-overall had dit seizoen al een paar 2-goal games, maar van een hattrick was het nog niet gekomen. Tot een paar dagen geleden dus. Zijn Jets konden die goals van Perfetti ook goed gebruiken, want de koploper in de Central had 40 minuten het nodige te stellen met de bezoekers uit Salt Lake City. In de derde periode nam Winnipeg afstand. Vooral omdat Cole Perfetti toen 2 van zijn 3 treffers scoorde. De Jets wonnen uiteindelijk met 5-2, liepen uit op de concurrenten in het westen en bezorgden Utah na drie zeges op rij weer eens een nederlaag.

Winnipeg bond zondag ook de Flames aan de zegekar. Gabriel Vilardi was met 2 goals en 2 assists de grote gangmaker in deze 5-2 overwinning. Voor de Jets was het de derde overwinning op rij en hoewel de Stars nog wat wedstrijden tegoed hebben, gaat Winnipeg vrij onbedreigd aan kop in de Central. Bij de Flames verandert er niet veel. Zij zijn voorlopig even in het bezit van de tweede wildcard in het westen.

JASON ROBERTSON vs VEGAS GOLDEN KNIGHTS

De Dallas Stars en Vegas Golden Knights zijn geen onbekenden van elkaar. Zo troffen de rivalen elkaar de laatste twee jaar in de play-offs en elk trok een keer aan het langste eind. En telkens zorgden de twee franchises voor spektakel. Deze vrijdag betrof het “slechts” een ontmoeting in het reguliere seizoen, maar ook na spatten de vonken er bij kans af. Aan de kant van Vegas onderstreepte Jack Eichel met 2 goals dat hij momenteel één van de supersterren voor Team USA is, terwijl bij de tegenstander Jason Robertson liet zien waarom hij eigenlijk tot dat roster voor de Four Nations zou moeten behoren.

Door een operatie aan zijn voet afgelopen zomer begon Robertson moeizaam aan het seizoen. Vreemd was het dan ook niet dat Team USA hem passeerde voor het toernooi van volgende maand. Die afwijzing lijkt Robertson echter te motiveren. Na 5 goals in oktober en november is hij in januari pas echt op gang geschoten. Zijn 2 treffers – waaronder de GWG – tegen de Knights brachten hem op 8 goals in deze maand en 17 in totaal over het seizoen. Dallas won deze topper met 4-3 en hielp Vegas aan de zevende nederlaag in de laatste negen wedstrijden.

Zondag rechtten de Knights hun rug. In een replay van de Stanley Cup Final van 2023 werden de Florida Panthers met 4-1 verslagen. Met een empty-netter vlak voor tijd breidde Tomas Hertl zijn point streak uit naar negen wedstrijden. Er kwam meer nieuws uit Vegas, want Alex Pietrangelo liet weten de Four Nations te laten schieten. Hij kampt met wat klachten en wil die anderhalve week gebruiken om te herstellen. De eerste editie van die Four Nations start op 12 februari en duurt tot 20 februari.

NIKITA KUCHEROV vs CHICAGO BLACKHAWKS

De Chicago Blackhawks hadden – zonder de vertrokken Taylor Hall – lang zicht op 2 punten tegen de Tampa Bay Lightning. Dat ze uiteindelijk genoegen moesten nemen met 1 punt kwam voornamelijk door de aanwezigheid van één man: Nikita Kucherov. We zeggen niks nieuws als we vertellen dat Kucherov al jaren tot de elite van de elite in de NHL behoort. Het vertrek van Steven Stamkos heeft daar niets aan veranderd. Sterker nog, de Rus lijkt wel beter dan ooit!

Na goals van youngsters Colton Dach (de eerste van ’t broertje van Kirby), Frank Nazar en Louis Crevier leken de Hawks na 25 minuten op rozen te zitten. Nick Paul verkleinde de achterstand, maar tot diep, heel diep in de derde periode hielden de jonge Blackhawks stand. Tot Kucherov de regie van de wedstrijd ging bepalen. Eerst, met nog 42 tellen op de klok, met een assist op de PPG van Jake Guentzel. Vervolgens besliste hij in OT deze wedstrijd alsnog in het voordeel van de Lightning: 4-3. Nikita Kucherov noteerde daarmee zijn honderdste 3-point game in zijn loopbaan en bij de Bolts deed alleen Stamkos (103) het nog net ietsje beter.

TIM STUTZLE vs TORONTO MAPLE LEAFS

Voor de laatste goal van de Ottawa Senators moesten we bijna 137 minuten terug. Tegen zowel de Rangers als de Bruins kwam de ploeg van Travis Green niet tot scoren, maar die goals bewaarden ze voor een bijzondere wedstrijd. Bobby McMann zette de Leafs zaterdag op voorsprong in de Battle of Ontario, maar de Senators stelden rap orde op zaken. Halverwege de eerste periode maakte een PPG van Tim Stutzle een einde aan die lange periode zonder goal.

Voor de fans in Ottawa werd het in de derde periode nog veel mooier. Na wat gerommel rond de goal van Joseph Woll kreeg Shane Pinto de 2-1 op zijn naam. Deze voorsprong lieten de Senators zich niet meer afnemen. Ook niet na een slotoffensief van de bezoekende Leafs. Waar Ottawa na twee nederlagen weer eens won, daar verloren de Maple Leafs hun tweede duel op rij. Net als tegen Columbus kwam al het aanvallende geweld van Craig Berube niet verder dan 1 goal. En in de NHL is dat zelden genoeg voor de winst. Zij blijven echter koploper in de Atlantic Division, waar Ottawa na de 3-1 winst op Utah van zondag de derde plek bezet.

JACK HUGHES vs MONTREAL CANADIENS

Was die 5-1 tegen Boston een eenmalige opleving of hebben de New Jersey Devils hun winterdip echt achter zich gelaten? Sheldon Keefe zag zijn Devils slechts drie van de laatste twaalf wedstrijden winnen en tot overmaat van ramp raakte goalie Jacob Markstrom ook nog eens geblesseerd. Geen fijne omstandigheden om dan naar Montreal te moeten. Daar waar de Canadiens zich de laatste weken hebben ontwikkeld tot één van de beste teams in de NHL. Of in elk geval één van de teams die momenteel de meeste punten pakken.

Dankzij Nico Hischier en Jesper Bratt zaten de Devils na 20 minuten op rozen, maar de Canadiens hebben geen boodschap aan een achterstand. Zij werkten vakkundig een 1-3 achterstand weg door onder meer de eerste goal van Alexandre Carrier voor zijn nieuwe club. Meer dan een punt zat er voor de Habs deze keer niet in. Zij maakten er in januari een gewoonte van om in OT of een SO alsnog de winst te pakken, maar liepen nu aan tegen klasbak Jack Hughes. Zelfs een wederom uitstekende Jakub Dobes kon niet voorkomen dat Hughes de Devils naar 2 belangrijke punten schoot: 4-3.

MASON MCTAVISH vs NASHVILLE PREDATORS

Het is wat aan de late kant, maar het sterrenensemble van Barry Trotz heeft de weg omhoog eindelijk gevonden. Ze hadden er vijf op rij gewonnen en niet minder dan 19 goals gescoord in hun laatste drie wedstrijden. Dat ze er in twee duels met de Sharks ook 10 om de oren kregen, hebben we het maar even niet over. In Anaheim hoopten de Preds de goede lijn door te trekken. Die kansen lagen er ook zeker, want de Ducks wonnen maar twee van hun laatste negen wedstrijden. Al was het gemoed er niet slecht na de 5-1 zege op de Penguins een paar dagen eerder.

Coach Greg Cronin en GM Pat Verbeek zullen erg tevreden hebben toegekeken hoe hun jonge honden dit duel aangrepen om een punt te maken. Mason McTavish was tegen Pittsburgh al twee keer trefzeker en herhaalde dit zaterdag tegen Nashville. Daarnaast schoot Trevor Zegras zijn vijfde van dit seizoen binnen. Dat zijn nog altijd geen statistieken waar ze in zijn geval op hoopten, maar heel voorzichtig lijkt de poster boy van de NHL 23-game zijn weg in de NHL te vinden. Nu lijkt het alsof de Predators zich zomaar naar de slachtbank lieten leiden, maar dat was zeker niet het geval. Zij losten 43 SOG maar veel te vaak lag Lukas Dostal of John Gibson in de weg.

QUINN HUGHES vs WASHINGTON CAPITALS

Twee uitersten tegenover elkaar afgelopen zaterdag in Vancouver. Een franchise waar alles goed valt dit seizoen op bezoek bij eentje waar het aan alle kanten rommelt. De Capitals gaan dik aan de leiding in de Metropolitan. Zij kunnen daardoor al met een schuin oog naar de play-offs kijken, maar vooral dat record van Alex Ovechkin in de gaten houden. De legendarische Rus verliet Vancouver echter zonder goals. Zoals de Capitals Rogers Arena verlieten zonder punten. Washington liep deze avond aan tegen een Quinn Hughes die in zijn eentje deze wedstrijd besliste.

Het gaat wat ver om te zeggen dat de Canucks-captain zich als enige staande houdt in de storm, maar veel scheelt het ook niet. Hughes is met afstand de meest productieve speler op het roster en drukte ook tegen de favoriete Caps zijn stempel. Met goals in de eerste én de tweede periode zorgde Quinn Hughes voor de volledige productie van Vancouver. Aangezien Kevin Lankinen als goalie ook zijn werk voortreffelijk deed en alleen capituleerde op een inzet van Pierre-Luc Dubois maakten de Canucks met een 2-1 zege verrassend een einde aan de 6-game winning streak van Washington.

Dat het 2-1 werd en niet 3-1 na een empty-netter was te danken aan een fenomenale save van Charlie Lindgren. De Caps-goalie was net onderweg naar de bank om plaats te maken voor een extra skater toen hij de puck richting het lege net zag vliegen. Als Manuel Neuer in zijn beste dagen dook Lindgren richting het kleinood om een grote achterstand te voorkomen. Mooie goals zijn prachtig om te zien, maar dergelijke saves zijn toch ook een traktatie voor het oog!

ANDREI KUZMENKO vs MINNESOTA WILD

Bij de Minnesota Wild maakte Kirill Kaprizov vrijdag zijn rentree, maar zelfs de Russische maestro kan de vrije val van zijn team momenteel niet breken. Voor ze zaterdag de Calgary Flames ontvingen, had Minnesota slechts twee van hun laatste zeven wedstrijden gewonnen. Met concurrenten als Winnipeg, Dallas en Colorado in de Central Division is het dan niet vreemd dat je langzaam maar zeker terrein prijs moet geven. De eerste seizoenshelft heeft echter ook aangetoond dat de mannen van John Hynes van iedereen kunnen winnen, dus kon tegen Calgary zomaar de ommekeer komen.

Dat Calgary blijft een merkwaardig verhaal. Het ene moment schrijf je ze af en het andere moment staan ze weer op een wildcard-plek. Dat laatste is nu het geval. In tegenstelling tot de Wild zijn de Flames juist bezig aan een ijzersterke fase in het seizoen. Die fase trokken ze nog even door in Minnesota. En dat ook nog eens aan de hand van een verrassende doelpuntenmaker. In 2022-2023 leek Andrei Kuzmenko bij de Canucks zijn belofte in te lossen met 39 goals en 74 punten, maar de inmiddels 28-jarige aanvaller wist dat niveau nooit meer aan te tikken.

Tegen de Wild toonde Kuzmenko echter een glimp van zijn klasse met 2 goals en een assist. Hij was daarmee zijn landgenoot Kaprizov (1 assist) de baas en deed met Calgary ook nog eens goede zaken in de wildcard-race: 5-4.

ARTTURI LEHKONEN vs NEW YORK RANGERS

Tussen al het trade-geweld door moest er door de Avalanche ook nog gewoon gespeeld worden. Zaterdag – bij het debuut van Necas en Drury – verliep het niet zo best met een nederlaag in Boston. Op bezoek bij de Rangers besloot Cale Makar dat het anders moest. De moderne Bobby Orr was weer eens weergaloos, maar kreeg assistentie van onder andere Martin Necas (2 assists) en Nathan MacKinnon. Jack Drury scoorde tegen de club van oom Chris Drury (GM) zijn eerste voor de Avs.

Twee goals en een 4-2 voorsprong waren echter niet genoeg om de Rangers van zich af te schudden. Peter Laviolette heeft het allemaal wat beter voor elkaar de laatste tijd en had al tien wedstrijden op rij minimaal één punt gepakt. Daar leek zondag een elfde bij te komen. Will Borgen – wiens contract is verlengd – en Artemi Panarin schoten de Blueshirts langszij op weg naar een OT. Helaas voor de thuisploeg zat Makar daar niet op te wachten. Vanuit de strafbank schoot hij ’t ijs op, bediende Artturi Lehkonen, die vervolgens Igor Shesterkin kansloos liet. In de resterende seconden kwamen de Rangers deze klap niet meer te boven.

Cover photo: Brad Penner

NFC Championship: Eagles demonstreren in NFC East clash

0

De NFC Championship game was een NFC East divisiestrijd tussen de Philadelphia Eagles en de Washington Commanders. De Eagles waren de favorieten bij aanvang van deze wedstrijd, al durfde niemand de Commanders écht uitsluiten na een tot dusver indrukwekkende play-off-run. In het eigen Lincoln Financial Field deden de Eagles echter wat ze moesten doen én meer. Ze overrompelden de Commanders zowel op offense, defense als special teams en verzekerden zich op indrukwekkende wijze van een derde trip naar de Super Bowl op acht jaar tijd.

Washington Commanders @ Philadelphia Eagles | 23-55

De straten van Philadelphia waren na afloop van de wedstrijd gevuld met uitzinnige -en dronken- fans, maar de sfeer in the Link was bij de start van deze game enigszins gespannen. De Commanders kregen de bal als eerste en openden de debatten met een lange drive van 18 plays en 7 minuten. De eindzone in geraken lukte echter niet en de Commanders moesten vrede nemen met een field goal. Zane Gonzalez, die een prima wedstrijd speelde, faalde niet en bracht de Commanders op voorsprong.

En toen was het de beurt aan de Eagles. Geen lang uitgesponnen drives, dachten ze daar. Saquon Barkley kreeg de bal bij de eerste snap en ging ervandoor. Barkley rende 60 yards over het veld en scoorde de touchdown. Het stadion ontplofte. En de Eagles-trein was vertrokken. Want niet alleen de offense was op de afspraak, ook de defense stond nu op scherp. De volgende drive van de Commanders kwam namelijk tot een abrupt einde nadat Dyami Brown dankzij de onvermijdelijke Zack Baun de bal verloor. Reed Blankenship veroverde het leer en gaf het voordeel aan zijn Eagles. De offense nam het cadeau in dank af en opnieuw was het Saquon Barkley die voor de volle buit zorgde. De game leek de Commanders al heel vroeg te ontglippen.

Commanders knokken terug

Toch lieten de Commanders, en dan vooral quarterback Jayden Daniels, zich niet uit hun lood slaan. De rookie -al viel dat er opnieuw niet aan te zien- leidde zijn team naar twee opeenvolgende scoring drives, nadat Jake Elliott tussendoor een field goal miste voor de Eagles. Eerst trapte Zane Gonzalez een field goal goed en na de misser van Elliott marcheerden de Commanders over het veld, om een drive van 5 plays af te maken met een touchdown-pass van Daniels naar zijn geliefde target Terry McLaurin. De Commanders misten echter de kans om de bordjes gelijk te hangen, nadat de 2-point conversion misging.

Toch namen de Eagles nadien opnieuw de teugels stevig in handen. Een 16-play drive leverde een tush push touchdown op voor Jalen Hurts, waarna de poppetjes voor het eerst aan het dansen gingen. Marshon Lattimore kreeg het aan de stok met A.J. Brown en kreeg een 15-yard penalty voor zijn moeite. Lattimore zou overigens een erg moeilijke avond beleven tegen zowel Brown als DeVonta Smith en uiteindelijk zou de veteraan zelfs naar de bank verwezen worden door Dan Quinn. Bij de daaropvolgende kick-off ging het voor een tweede keer mis bij de Commanders. Jeremy McNichols kon de bal niet vasthouden en zo ging de bal meteen weer naar Philly. De #2 seed bedankte met een touchdown-pass van Jalen Hurts naar A.J. Brown.

Eagles blazen Commanders weg na rust

De Commanders hadden een stop nodig na de pauze en die forceerden ze ook. Maar de Eagles antwoordden zelf met een stop op defense. Toen nadien Jalen Hurts zijn tweede rushing touchdown van de avond binnen rende, mochten de boeken stilaan toe. Jayden Daniels scoorde nog een knappe rushing touchdown in de daaropvolgende drive, maar dat was meteen het laatste wapenfeit van de Commanders in deze NFC Championship game. De Eagles schakelden nog een versnelling hoger en forceerden nog twee turnovers én scoorden zelf nog drie touchdowns. Jalen Hurts en Saquon Barkley voegden elk nog een derde rushing touchdown aan hun totaal toe. En ook back-up running back Will Shipley mocht in de vreugde deelnemen.

En zo stuurden de Eagles de Commanders met een fifty burger naar huis, nadat ze maar liefst zeven rushing touchdowns hadden gescoord. Dat is een record in een Championship game. Ook het forceren van drie fumbles tegen een team dat tot hiertoe clean was gebleven in de play-offs, was een sleutel tot succes. Zo gaan de Eagles na hun beste prestatie van het seizoen door naar de Super Bowl in New Orleans. Daar wacht hen een rematch van Super Bowl LVII tegen de Kansas City Chiefs.


Een verslag van de AFC Championship Game vind je hier!

Coverfoto: Emilee Chinn/Getty Images

AFC Championship: Bills redden het weer niet tegen Chiefs

0

Het is een repeterend verhaal. De Buffalo Bills delven in de play-offs het onderspit tegen de Kansas City Chiefs. Wederom was het een duel dat spannend was tot het einde, en wederom trokken de Chiefs onderaan de streep aan het langste eind. Een Super Bowl herhaling van twee jaar geleden is daarmee een feit.

Buffalo Bills @ Kansas City Chiefs | 29-32

De Bills trokken weer eens naar Arrowhead om een poging te doen de Chiefs te verslaan in de play-offs. De vier play-off tripjes ervoor werd Buffalo driemaal uitgeschakeld door de Super Bowl houders. De zenuwen leken nog vat te hebben op Josh Allen in de openingsdrive. Na vier plays moest er al gepunt worden. Aan de andere kant staken de Chiefs met een ijzersterke drive het hele veld 90 yards over. Uiteindelijk liep Kareem Hunt de bal binnen voor de voorsprong. In de drive erop wisten de Bills ook op het bord te komen. Tyler Bass raakte vanaf 53 yards.

De Chiefs leken in hun tweede drive onderweg naar meer punten, maar op de Buffalo 28 yard line sloeg het noodlot toe. Patrick Mahomes kreeg de bal niet goed onder controle, waarna Ed Oliver op de bal dook en de Bills de bal overnamen. Dit leidde tot een voorsprong voor de Bills. James Cook wist de bal binnen te rennen voor een 6 yard touchdown run. Het aanvallende spektakel in de eerste helft hield daarmee niet op. Mahomes en de Chiefs offense bleken wederom in play-off vorm te zijn geraakt, want ze staken met wederom een sterke drive het veld over. Het was rookie Xavier Worthy die uiteindelijk voor de touchdown dook.

De Bills verloren het heft daarna meer uit handen. Een drie-play drive leverde 0 yards op en dus een punt op. Deze werd door punt returner Nikko Remigio 41 yards teruggebracht naar de Buffalo 34 yard line. In minder dan twee minuten tijd leverde dit een Mahomes rushing touchdown op. De Chiefs namen een overtuigende 10-21 voorsprong. Met minder dan twee minuten te gaan in de eerste helft en de Chiefs die de bal kregen aan de start van de tweede helft, stond de druk op Allen om iets klaar te spelen voor rust. Allen leverde: Hij wist Mack Hollins te bereiken voor een prachtige 34 yard touchdown. Hollins ving de bal ondanks een pass interference van Trent McDuffie. Ineens was de wedstrijd weer een one score game. Doordat de Bills een gefaalde two-point conversie hadden bleef de stand op 16-21 in het voordeel van KC.

Klassieker in de maak

De Bills sloten de eerste helft af met een belangrijke play en na rust wisten ze dit momentum verder te verzilveren. Een belangrijke sack op Mahomes door Matt Milano zorgde ervoor dat de Chiefs buiten field goal range kwamen. Aan de andere kant speelde Buffalo een knappe 70-yard drive van zeven minuten lang klaar. Het was Cook die de bal knap binnenliep voor zijn tweede touchdown van de avond. Wederom mislukte een two-point attempt, waardoor de Bills een voorsprong van 1 punt pakten op de Chiefs.

De Bills leken het momentum nu echt stevig in handen te hebben. De Chiefs moesten direct punten nadat 3 plays niks opleverden. De Bills wisten hier niet voldoende mee te doen. Een 4th & 1 op de Kansas 41-yard line werd niet verzilverd door Allen, die werd gestopt door Nick Bolton. De Chiefs namen de bal over en dankzij een Mahomes 10-yard rushing touchdown plus een geslaagde two-point attempt nam Kansas City een one touchdown voorsprong.

Op dit punt was het duidelijk dat er weer eens een klassieker in ontwikkeling was tussen de Bills en de Chiefs. Een Bills drive met enkele grote plays van Cook (23 yards) en Hollins (32 yards) bracht Allen en consorten in de redzone. Dit leverde Buffalo een touchdown op via Curtis Samuel. Met nog dik zes minuten op de klok stond het weer gelijk.

Turnover on downs nekt Bills

De Chiefs spinden een ietwat korte drive in elkaar om tot een field goal te komen. Slechts 2:42 werd er van de klok afgespeeld voor Harrison Butker de bal vanaf 35 yards door de uprights wist te krijgen voor een drie punten voorsprong. Voor Buffalo leek er met 3:33 op de klok een ultiem moment te ontstaan om met een touchdown de wedstrijd eindelijk eens naar zich toe te trekken.

Ten tijde van de two-minute warning stond er een 4th & 5 op het bord voor de Bills. Dit zijn altijd de situatie waarin Chiefs defensive coordinator Steve Spagnuolo excelleert. Hij bracht de blitz en Allen wist de bal niet bij een receiver te krijgen. De bal viel in de handen van Dalton Kincaid, maar hij kon de pigskin niet binnenbrengen. Bij het loslaten van de bal werd Allen nog geraakt door een Chiefs verdediger maar een roughing the passer flag was niet aan de orde. De Chiefs namen de bal over en wisten de wedstrijd uit te spelen.

De Chiefs gaan voor het derde jaar op rij naar de Super Bowl met een kans op een three-peat. Wederom zijn de Philadelphia Eagles de tegenstander. De Bills verliezen voor de vierde keer van Mahomes en de zijnen. Het is een voortdurend trauma aan het worden voor Josh Allen.


Lees hier voor de afwisseling de recap van de finale in het college football!

Coverfoto: AP Photo / Peter Aiken