Home Blog Pagina 723

NHL PotD: Miraculeuze redding Lehtonen voorkomt OT

0

Elke dag blikt de NHL redactie van SportAmerika terug op de gespeelde wedstrijden, met een apart hoogtepunt van de wedstrijden in onze NHL Play of the Day.
Vandaag een miraculeuze redding van Kari Lehtonen. De Finse goalie had een zware vier periode, waarin een 4-0 voorsprong was teruggelopen tot 5-4. Op dat moment vuurt Nino Niederreiter de puck weer op doel en de aanvaller is dicht, heel dicht, bij de gelijkmaker.

Het doelpunt wordt niet gegeven, waardoor het 5-4 blijft. Minnesota komt daarna ook niet meer tot scoren en is daardoor uitgeschakeld in de NHL play-offs. Dallas Stars treft in de volgende ronde de winnaar van de serie tussen Chicago Blackhawks en St. Louis Blues. Maar Minnesota was dicht bij een OT.


NHL play-offs: Capitals schakelen Flyers uit en treffen Penguins

0

Wederom drie duels vannacht, waarvan twee op een mooie Nederlandse tijd. Washington Capitals nam het op tegen Philadelphia Flyers. De ploeg stond 3-0 voor, maar verdedigt nu nog een 3-2 voorsprong. Ook Dallas Stars en New York Islanders verdedigen een 3-2 voorsprong. De Stars treffen Minnesota Wild, terwijl Florida Panthers tegen de Islanders uitschakeling hoopt te voorkomen.
Philadelphia Flyers – Washington Capitals
Waar de Capitals in het vorige duel een fors overwicht hadden ten opzichte van de Flyers maar toch verloren, was dit duel spannender. Met een 29-26 schotentotaal lagen beide ploegen dicht bij elkaar, maar de Capitals hadden wel weer licht de overhand. Vandaag konden zij dat overwicht wel omzetten in een overwinning. Nicklas Backstrom maakte het enige doelpunt van de wedstrijd. Michal Neuvirth kreeg daarmee slechts twee doelpunten tegen in drie duels in de play-offs, maar het was niet genoeg om uitschakeling te voorkomen. Vooral de powerplay mag zichzelf dat aanrekenen, slechts één maal waren de Flyers in deze serie succesvol op de powerplay. In dit duel wisten de Flyers niet te profiteren van een vier minuten powerplay, waarvan twee minuten met twee man meer.

Minnesota Wild – Dallas Stars
Na twee periodes leek Game 6 in St. Paul wel gespeeld. De Dallas Stars waren uitgelopen naar een 4-0 voorsprong en de Wild leken helemaal de weg kwijt. Twee doelpunten binnen zestien seconden brachten vroeg in de derde periode het geloof echter terug voor Minnesota en toen even later ook de 4-3 viel leek alles nog mogelijk. Zelfs de 5-3 deed de Wild niet terugdeinzen en na het vierde doelpunt voor de thuisploeg in amper elf minuten braken vijf knotsgekke minuten aan. Uiteindelijk viel de gelijkmaker niet, want een miraculeuze redding van Lehtonen – de puck was zeker driekwart over de lijn – in de slotfase voorkwam de overtime die deze wedstrijd eigenlijk verdiende. Voor de winnende Stars was Jason Spezza met een goal en liefst drie assists de man van de wedstrijd.

New York Islanders – Florida Panthers
Een stuk minder doelpunten vielen in Brooklyn, maar het duel was zeker niet minder spannend. In een wedstrijd die buitengewoon losjes werd gefloten door de scheidsrechters brak Jonathan Hubardeau vlak voor de eerste pauze al vallend de ban met een heerlijk schot in de bovenhoek. Lang leek die ene prachtgoal het enige doelpunt van de avond te worden, maar nadat de scheidsrechters in de slotminuut een overtreding op Florida’s Trocheck over het hoofd zagen – hij had de puck op zijn stick en het doel van de Islanders was leeg toen hij van achteren werd neergehaald – scoorde Tavares tien seconden later aan de overkant de gelijkmaker. Luongo stopte in eerste instantie de puck, dacht er bovenop te vallen, maar de puck lag naast hem en Tavares was er als de kippen bij om alsnog de 1-1 binnen te prikken. De Islanders begonnen vervolgens furieus aan de overtime en het was voor de Panthers aan Luongo te danken dat de wedstrijd niet al rap voorbij was. Na meer dan een half uur extra speeltijd velde opnieuw Tavares alsnog ’t oordeel over Florida met een handig wrap-around goal op zijn eigen rebound. De 2-1 overwinning voor de Islanders betekent hun eerste winst in een playoffserie sinds 1993. Hun volgende tegenstander is de Tampa Bay Lightning.

Foto: Getty Images

'San Diego Chargers hebben de #1 pick in de NFL Draft'

0

Chargersstadium
Voor de mensen die direct in paniek raken: nee, de San Diego Chargers hebben niet geruild voor de eerste keuze in de NFL Draft en hebben volgens de officiële ranglijst nog steeds de derde keuze.
Maar, naar aanleiding van twee knotsgekke trades in de afgelopen week, kan ik niet anders concluderen dan dat de Chargers de ware eerste keuze in de NFL Draft hebben. Omdat twee andere teams uit totale wanhoop besloten om de hoofdprijs te betalen voor twee quarterbacks die niet de beste prospects in deze draft zijn.
Kleurloze Rams nemen ongewoon risico
De eerste club die besloot om omhoog te traden is het team dat in 2004 voor het laatst de play-offs haalde, en in 2003 voor het laatste meer dan acht wedstrijden wist te winnen. Het is ook een team dat dit jaar verhuisd van St. Louis naar Los Angeles, en ergens is het dus wel te begrijpen dat de Rams, die de afgelopen jaren de personificatie van middelmatigheid zijn geworden, een keer een risico willen nemen om het imago van hun franchise drastisch te veranderen.
Draft Trade 1
Voor de Titans was de trade een geschenk uit de hemel. De ploeg heeft immers met Marcus Mariota een franchise quarterback (die overigens vorig jaar al verder was dan Jared Goff en Carson Wentz nu zijn) en kan de versterking in de breedte goed gebruiken. Aan de kant van de Rams is het duidelijk dat ze veel opgeven, teveel eigenlijk. Maar zoals gezegd, vanwege de jarenlange middelmatigheid en de hunkering naar een franchise quarterback, is het ergens wel te begrijpen.
Een echte franchise quarterback heeft de ploeg namelijk al jaren niet gehad. Met Kurt Warner won de ploeg in 1999 een Super Bowl, maar de doorbraak van Warner was een geluk bij een ongeluk. Hierna kwam Marc Bulger under center, en hij zou maar liefst negen jaar de startende quarterback zijn. Van een echte franchise quarterback kon de ploeg echter nooit spreken, want met uitzondering van één goed jaar in 2003 (12-4, winnaar NFC West) had Bulger tussen 2005 en 2009 een winstpercentage van slechts 31.5%. Het leverde de ploeg Sam Bradford op (ook een #1 pick in 2010) maar ook hij zou niet de verlosser worden.
En dus gaat de ploeg dit jaar op zoek naar een nieuwe verlosser in de persoon van Jared Goff of Carson Wentz. Volgens de meerderheid gaat de keuze vallen op Goff, maar of hij de prijs waard is die de Rams hebben betaald betwijfel ik ten zeerste. Dat ze de ‘8-8 seasons’ zat zijn valt echter volledig te begrijpen, en zonder ooit een risico te nemen zul je ook nooit een Super Bowl gaan winnen.
Onbegrijpelijke trade brengt Eagles in lastig parket
Waar de keuze van de Rams nog enigszins valt te verdedigen, vind ik die van de Eagles op meerdere fronten onbegrijpelijk.
NFL Draft Trade 2
Net als bij de Rams, betalen de Eagles een té hoge prijs voor een quarterback (in dit geval, naar alle waarschijnlijkheid, Carson Wentz) die het niet waard is. Maar waarom eigenlijk?
Vorig jaar ruilden de Eagles Nick Foles om voor Sam Bradford. Ironisch genoeg zijn beide teams nu in de race voor Jared Goff en Carson Wentz. Natuurlijk is Sam Bradford niet de superster die hij vanaf 2010 leek te gaan worden toen hij als eerste werd gekozen in de NFL Draft. Maar hij is momenteel wel de duurstbetaalde speler van de Eagles, ‘pas’ 28 jaar, en behoort in de NFL zeker niet tot de allerslechtste quarterbacks.
Toch zien de Eagles in Goff en/of Wentz een upgrade. Dat is hun goed recht, en het idee om één van deze heren één of twee jaar te laten leren achter Bradford is bepaald geen slecht plan. Er is alleen één probleem: Sam Bradford lijkt niet van plan om iemand anders op te gaan leiden om zijn plek in te nemen. En daarnaast ziet de beslissing om Chase Daniel (een back-up quarterback van de Chiefs in 2015) een driejarig contract ter waarde van 21 miljoen dollar te geven er nu helemaal raar uit.
Met andere woorden: de Eagles hebben dusdanig veel geld geïnvesteerd in de positie, dat het krankzinnig is om zoveel draft picks op te geven voor een #2 pick in deze NFL Draft. Vooral omdat je ook het heft niet in eigen handen hebt. Want de ploeg zal zonder enige twijfel een voorkeur hebben tussen Wentz en Goff, maar is nu afhankelijk van wat de Rams met hun eerste keuze doen. Het kan een beslissing worden die de ploeg nog heel lang gaat achtervolgen.
Wentz & Goff zijn het niet waard
Kijkend naar deze trades, is één ding duidelijk: zowel de Rams als de Eagles hebben teveel opgegeven om omhoog te ruilen in de NFL Draft. En hoewel de beslissing van de Rams, gezien de penibele quarterback-situatie, valt te verdedigen, is het vanuit de positie van de Eagles niet te begrijpen.
Het komt dan vooral neer op de vraag: hoe goed zijn Jared Goff en Carson Wentz? Het is een vraag waar realistisch gezien niemand het antwoord op kan weten, aangezien niemand over een glazen bol beschikt. Maar kort samengevat staan beide heren niet dusdanig hoog aangeschreven als vorig jaar het geval was bij Jameis Winston en Marcus Mariota. Toen was het een no-brainer dat beide heren één en twee gingen. Dit jaar niet.
In het geval van Jared Goff valt er nog wel wat voor te zeggen dat hij een respectabele NFL-carrière gaat hebben. Hoewel het nog maar de vraag is hoeveel hij kan groeien, lijkt het met de basis goed te zitten, en lijkt een toekomst als starter zeker mogelijk.
Waar ik echter meer moeite mee heb is Carson Wentz. Ik wil best geloven dat zijn plafond hoog ligt, maar wie zegt dat het ooit zover komt? Twee maanden geleden was Wentz iemand die in de tweede of derde ronde gedraft zou worden. Eén NFL Combine en een pro day later en Carson Wentz is ineens een #1 pick waard. Ik vind het absurd te noemen. Mocht Carson Wentz toch een all-pro worden, dan mag iedereen mij gerust dit artikel opsturen, maar ik heb er weinig vertrouwen in.
En dit laatste wordt versterkt door de positie van de Cleveland Browns. Iedereen gaat voorbij aan het feit dat de Browns, die als tweede kozen, ook desperaat zijn voor een quarterback. Dat uitgerekend zij besloten om omlaag te ruilen, en dus eigenlijk zeiden dat in hun ogen zowel Goff als Wentz deze prijs niet waard zijn, spreekt voor mij boekdelen.
Dit komt omdat de Browns, net als heel veel andere NFL-teams, weten dat er de komende jaren betere quarterbacks aankomen. Spelers als Deshaun Watson (Clemson) en Brad Kaaya (Miami) bijvoorbeeld, die waarschijnlijk in de volgende NFL Draft hoog aangeschreven zullen staan, terwijl Josh Rosen (UCLA) er in 2018 aankomt. In de breedte lijken de aankomende drafts wel zwakker te zijn dan die van dit jaar, maar de echte toppers onder de quarterbacks lijken wel van een hoger niveau dan dit jaar het geval is bij Goff, Wentz en in mindere mate Paxton Lynch.
Geduld is in de NFL ook een schoon goed, en wanneer je als team in de positie verkeert waarin de Browns verkeren, dan denk ik dat het geen slecht idee is om te wachten op een superieur prospect in 2017 en/of 2018. En wanneer ze niet hoog draften, betekent het dat Robert Griffin III is herrezen, dus eigenlijk is dit voor de Browns een win-win situatie.
San Diego Chargers hebben #1 pick
Daarmee komen we terug op de titel van dit artikel, want in feite komt het daarop neer: Door de wanhopige trades van zowel Los Angeles als Philadelphia vindt San Diego zichzelf ineens op een plek waar ze de beste speler kunnen kiezen. Een quarterback hebben de Chargers immers niet nodig, en alles wijst erop dat zowel de Rams als de Eagles met de eerste twee keuzes respectievelijk Jared Goff en Carson Wentz gaan kiezen.
En dat terwijl zij allebei, wanneer we individuele posities niet in ogenschouw nemen, niet tot de allerbeste prospects behoren. Dat zijn namelijk jongens als Jalen Ramsey (CB, Florida State), Laremy Tunsil (OT, Ole Miss), Myles Jack (LB, UCLA), Joey Bosa (DE, Ohio State) en DeForest Buckner (DE, Oregon).
Laten de Chargers ondertussen prima spelers kunnen gebruiken op vrijwel al deze posities. De defensive line van San Diego kan spelers als Bosa en Buckner goed gebruiken, terwijl ook Ramsey en Tunsil mogelijk zwakke plekken van de Chargers kunnen opvullen.
Daarmee hebben de Chargers ook heel veel invloed op de rest van de NFL Draft, want eigenlijk weet niemand zeker wat ze gaan doen, en hun keuze, of het nu Ramsey, Tunsil, Bosa of Buckner gaat worden, kan de hele draft-strategie van de teams na San Diego beïnvloeden. En dat alles maakt voor mij dat San Diego daadwerkelijk de #1 pick in de aankomende NFL Draft heeft.
Iedereen weet al wat Los Angeles en Philadelphia gaan doen: namelijk quarterbacks kiezen die het waarschijnlijk niet waard zullen zijn om zo hoog gekozen te worden. Ondertussen kan San Diego rustig achterover leunen, en rustig gaan nadenken wie in hun ogen echt dé beste speler in deze NFL Draft is. En dat is een grote luxe voor een ploeg die letterlijk genomen pas de derde keuze heeft.
Foto: Getty Images/Archief

NBA Highlight Reel: Charlotte wint, Durant ejected, Clippers onderuit

0

kemba
Elke dag maakt de NBA-redactie van SportAmerika een overzicht met de belangrijkste hoogtepunten van een nacht vol Amerikaans basketbal. Vandaag: de Charlotte Hornets hebben voor het eerst in tijden een play-off duel gewonnen, Kevin Durant wordt naar de kleedkamer gestuurd na een zware overtreding en de Los Angeles Clippers gaan in Portland onderuit tegen de Trail Blazers.
1. Victory buzz bij de Hornets
De Charlotte Hornets werden de eerste twee duels tegen de Miami Heat volkomen afgedroogd. Vannacht, in North Carolina, stapten Kemba Walker en zijn medespelers winnend van de vloer: het werd . Een bijzondere prestatie, want het was bijna 14 (!) jaar geleden dat de Hornets voor het laatst een wedstrijd in de play-offs hadden gewonnen.
Iedereen bij de Hornets droeg bij aan de zege. Van Marvin Williams (12 punten, 14 rebounds) tot Frank Kaminsky (15 punten, 6 rebounds), en van Jeremy Lin (18 punten, 4 rebounds, 4 assists) tot Kemba Walker (17 punten, 7 assists). Miami, de afgelopen paar wedstrijden zo goed op schot, worstelde nu een stuk meer met het verzilveren van de kansen.


2. Kevin Durant mept Justin Anderson
In een verhitte ontmoeting tussen de Dallas Mavericks en Oklahoma City Thunder, die werd gewonnen door OKC met 119-108, werd Thunder-superster Kevin Durant vlak voor het einde van de pot naar de kleedkamer gestuurd. Waarom? Tijdens een block-poging sloeg hij Justin Anderson vol tegen het hoofd. Volgens Durant was het een flagrant foul, maar was het niet de bedoeling dat hij zijn tegenstander tegen de grond mepte. Oordeel zelf.

Gelukkig was OKC niet afhankelijk van Durant, en hadden ze Enes Kanter. De Turkse center speelde slechts 25 minuten, maar scoorde 28 punten, en miste zelden een bal. Die vorm zal Oklahoma City nodig hebben in (de mogelijke beslissende) vijfde wedstrijd. Er bestaat een goede kans dat ze Durant moeten missen, en dan is Dallas een lastige horde.

3. Clippers verliezen van Trail Blazers
De Los Angeles Clippers waren aan een indrukwekkende reeks bezig tegen Portland. Twee wedstrijden, twee keer ruim gewonnen, ogenschijnlijk zonder een centje pijn. Vannacht was van het soepel aanvals- en solide verdedigingsspel van de afgelopen twee duels echter weinig over bij de Clippers. “Come on!” beet Doc Rivers zijn spelers dan ook geagiteerd toe, maar baat had het niet. De Clippers gingen mede dankzij een ijskoude laatste paar minuten onderuit met 88-96.

Naast het erkende duo C.J. McCollum en Damian Lillard viel ook de positieve bijdrage van Mason Plumlee op. Hij scoorde weliswaar weinig, maar pakte 21 rebounds en deelde 9 assists uit. Mooie getallen, waardoor de voorsprong van de Clippers in de serie is geslonken tot 2-1. En als Plumlee scoorde mocht het er wel zijn.

4. Indiana recht rug tegen Toronto
De Indiana Pacers hebben de stand in de play-offs weer gelijkgetrokken. Dankzij een 83-100 zege in eigen huis is de spanning in de series tussen Indiana en Toronto volledig terug. De Raptors-fans vragen zich ondertussen af wat er in hemelsnaam aan de hand is met het gevierde duo Kyle Lowry en DeMar DeRozan. Ze schieten namelijk geen pepernoot meer raak.


Box Score
Toronto Raptors @ Indiana Pacers: 83-100
Miami Heat @ Charlotte Hornets: 80-96
Oklahoma City Thunder @ Dallas Mavericks: 119-108
Los Angeles Clippers @ Portland Trail Blazers: 88-96
Foto: Getty Images

NHL PotD: Techniek van Sidney Crosby maakt Diaz duizelig

0

Elke dag blikt de NHL redactie van SportAmerika terug op de gespeelde wedstrijden, met een apart hoogtepunt van de wedstrijden in onze NHL Play of the Day.
Vandaag niet die ene mooie save of de fantastische goal. Niet de keiharde body check of een fabelachtige assist. Nee, vandaag een voorbeeld van pure techniek, die totaal niet van invloed is geweest op het scoreverloop. Raphael Diaz speelde het gros van zijn duels dit seizoen in de AHL en stond vanavond tegenover Sidney Crosby. Los van de uitschakeling van zijn ploeg zal hij nog slecht slapen van één fantastisch moment van Sid the Kid.


Diaz is een snel herstellende patiënt, de verdediger maakte in de derde periode nog wel de 6-3. Meer dan een eretreffer was het echter niet.

NHL play-offs: Penguins naar de tweede ronde

0

Drie wedstrijden vandaag in de NHL play-offs en twee ploegen kunnen de laatste tik uitdelen aan hun opponent. Pittsburgh Penguins moet daarvoor New York Rangers verslaan in game 5, St. Louis Blues gaat opnieuw proberen om Chicago Blackhawks uit te schakelen in game 6. Anaheim Ducks en Nashville Predators beginnen hun vijfde wedstrijd met een 2-2 tussenstand.
Pittsburgh Penguins – New York Rangers
New York Rangers wist dat het moest winnen om in leven te blijven en liet er dan ook geen gras over groeien in de beginfase. Rick Nash scoorde al na 62 seconden de openingstreffer en toen Pittsburgh gelijkmaakte, zorgde Dominic Moore al gauw voor een nieuwe voorsprong.
Het was echter de laatste voorsprong die de Rangers dit seizoen in handen zouden hebben. Phil Kessel maakte gelijk en onder aanvoering van Bryan Rust (twee goals en één assist) nam Pittsburgh Penguins in een fenomenale tweede periode een 6-2 voorsprong. Antti Raanta verving Henrik Lundqvist in de derde periode en verder dan 6-3 (dankzij Raphael Diaz) kwamen de Rangers niet meer. In de afgelopen twee seizoenen werd Pittsburgh Penguins uitgeschakeld door de Rangers, dit jaar is dat dus andersom. De Penguins treffen in de volgende ronde Washington Capitals of Philadelphia Flyers.

Chicago Blackhawks – St. Louis Blues
De Chicago Blackhawks zijn nooit verslagen tot alle speeltijd is afgewerkt en dat hebben zij in wedstrijd zes nog maar eens laten zien. Na een vroege 1-0 voorsprong voor de Blackhawks namen de Blues het heft in handen in de eerste periode. De ploeg nam een 1-3 voorsprong en leek op rozen te zitten.
Het liep echter anders. De Blackhawks wisten nog vijf keer te scoren, terwijl de Blues elk antwoord schuldig moesten blijven. Daardoor staat een 6-3 eindstand en een 3-3 tussenstand in de serie op het scorebord. Het was de vijftiende zege in zestien zesde play-off wedstrijden voor coach Joel Quenneville. Maandagnacht wordt de allesbeslissende zevende wedstrijd gespeeld in Scottrade Centre, St. Louis. In game 7’s is Quenneville 2-2.

Anaheim Ducks – Nashville Predators
Sinds Fredrik Andersen in het doel is gaan staan boekten de Ducks twee zeges en ook de derde wedstrijd met Andersen tussen de palen werd gewonnen. Het betekende eveneens de eerste keer dat de thuisploeg een wedstrijd wist te winnen in deze serie. Laat in de tweede periode nam Nashville Predators de eerste voorsprong. De Ducks wisten die achterstand echter in no time om te buigen tot een voorsprong. Vroeg in de derde periode deelde Sami Vatanen uit een breakaway de genadeklap uit. Anaheim won uiteindelijk met 5-2 en mag het karwei maandag in Nashville proberen af te maken.

Foto: Getty Images

UFC 197: Jones wint bij rentree

0


Jon Jones verslaat Ovince Saint Preux
– Jurybesluit (unaniem)
Tijd voor het Main Event. Jon Jones maakt zijn rentree in de Octagon en raadt eens wie er ringside zit? Juist. Eeuwige rivaal Daniël Cormier zit bij commentatoren Joe Rogan en Mike Goldberg. Tegenstander Ovince Saint Preux is een gevaarlijke vechter met een zeer krachtige linker. Als Bones richting de Octagon loopt, straalt er een grote glimlach van het gezicht. Hij is zeer verheugd om weer terug te zijn. Bruce Buffer brengt met zijn karakteristieke enthousiaste aankondiging iedereen in vervoering.


Met een paar gemene oblique kicks zet Jones de toon. Met een krachtige sidekick naar het lichaam landt Jones de eerste harde trap van het gevecht. Beide vechters gaan nog niet tot het uiterste in de eerste ronde.
Halverwege de tweede ronde heeft Jones OSP even tegen het hek, en meteen komen de gemene ellebogen te voorschijn. OSP countert met een harde rechtse als het gevecht weer richting het midden gaat. Saint Preux begint moe te worden. Jones eindigt de ronde met een spinning back kick naar het gezicht.


In de derde ronde is OSP wat actiever. Bones blijft volharden in het gebruik van de oblique kick. Halverwege de ronde begint het publiek wat te morren. Het is tot nu toe niet het gevecht waar ze op gehoopt hadden.
In de vierde ronde scoort Bones pas de eerste takedown van de wedstrijd. Maar zijn tegenstander verrast vriend en vijand door sterk weer op te staan. Even later heeft Jones de southpaw weer bij zijn kladden. Hij scoort weer een takedown, maar dit keer is Saint Preux niet bij krachten om weer gelijk op te staan. Jones kan wat ground-and-pound uitvoeren en OSP is in de problemen. Hij wordt gered door de bel.
We krijgen een vijfde ronde. Jones stalkt OSP maar Saint Preux blijft uit de klauwen van Bones. Maar Jones heeft Ovince weer te pakken, met een machtige takedown dreunt de hele Octagon. OSP staat wederom op. Het gevecht gaat helaas een beetje als een nachtkaars uit en de teleurstelling is van het gezicht van Jones af te lezen.
Jon Jones wint toch vrij gemakkelijk met een unanieme beslissing van de jury. Maar hulde voor OSP. Hij liet zich niet breken en zijn ster zal rijzen door zijn optreden. Met de overwinning wint Jones de Interim light heavyweight titel. Hij is zelf niet erg onder de indruk van de titel: “It’s not the real belt. I want my actual belt back.” Er was wel degelijk wat ‘ring rust’ zichtbaar. Iets wat ook Daniël Cormier niet ontgaan is.


——————–
Demetrious ‘Mighty Mouse’ Johnson verslaat Henry ‘The Messenger’ Cejudo
– TKO (1ste ronde)
In de Co-Main event van de dag staan Mighty Mouse en de Messenger tegenover elkaar. Johnson is al ruim 3 jaar de UFC Flyweight kampioen. Henry Cejudo won in 2008 op de Olympische Spelen goud bij het freestyle worstelen. Interessant zal zijn of hij die worstelstijl kan toepassen in de Octagon. ‘Mighty Mouse’ is een zeer geduchte tegenstander en wordt door UFC commentator Joe Rogan zelfs als beste pound-for-pound vechter in de wereld bestempeld. De Messenger probeert met een takedown Johnson’s spel te ontwrichten, maar DJ geeft geen krimp. In de eerste ronde wordt duidelijk dat de kampioen niet van plan is om vandaag zijn titel te verliezen. Met een aantal harde knieën naar het lichaam doet hij Cejudo wankelen. En dan is het al over voordat het begonnen is. Cejudo moet naar het canvas, en Johnson duikt er als een speer bovenop. De scheidsrechter stopt het duel en ‘Mighty Mouse’ blijft de Flyweight kampioen.


——————–
Edson Barbosa verslaat Anthony Pettis
– Jurybesluit (unaniem)
In de ultra competitieve lightweight divisie stonden vannacht Anthony ‘Showtime’ Pettis en Edson Barboza tegenover elkaar. Showtime trainde een paar weken mee bij de Jackson-Wink vechtschool en trainde ook samen met Donald ‘Cowboy’ Cerrone in de aanloop naar dit gevecht. In de eerste ronde raakt de Braziliaan Pettis een aantal keer goed met een strakke linkerhoek. Pestis komt niet echt los en na twee rondes staat Barboza voor op punten. In de derde ronde loopt de Braziliaan verder uit met harde low kicks. Met inside leg kicks heeft hij het linkerbeen van Pettis danig bewerkt, wat ook paars begint te kleuren. Barboza wint de partij op unanieme beslissing. Voor ‘Showtime’ is het de derde verliespartij op rij. Back to the drawing board, Anthony!


——————–
Robert Whittaker verslaat Rafael Natal
– Jurybesluit (unaniem)
In een gelijk opgaand gevecht wisselen Whittaker en Natal harde stoten en venijnige low kicks uit. De Nieuw-Zeelander brengt iets meer schade aan en wint het gevecht met een unaniem jurybesluit. Door de overwinning blijft Whittaker ongeslagen in de middleweight divisie.
——————–
Yair Rodriguez verslaat Andre Fili
– Knockout (2de ronde)
Yair Rodriguez zorgt voor de K.O van de avond door Andre Fili knockout te schoppen met een prachtige high kick! El Pantera is een vechter om in de toekomst rekening mee te houden.


——————–
Prelims
Sergio Pettis verslaat Chris Kelades
– Jurybesluit (unaniem)
Danny Roberts verslaat Dominique Steele
– Jurybesluit (unaniem)
Carla Esparza verslaat Juliana Lima
– Jurybesluit (unaniem)
James Vick verslaat Glaico Franca
– Jurybesluit (unaniem)
——————–
Fight Pass Prelims
Walt Harris verslaat Cody East
– TKO (1ste ronde)
Marcos Rogerio de Lima verslaat Clint Hester
– Submission (1ste ronde)
Kevin Lee verslaat Efrain Escudero
– Jurybesluit (unaniem)
Foto: Getty Images / Archief

UFC 197: De rentree van Jon Jones

0


We zijn nog maar even verwijderd van UFC 197, waar Jon ‘Bones’ Jones en Ovince Saint Preux in de main event staan. Na een turbulent jaar maakt ‘Bones’ zijn rentree in de Octagon.
Oorspronkelijk zou de lange vechter tegen de huidige Light heavyweight kampioen en rivaal Daniël Cormier uitkomen, maar de titelhouder moet vanwege een blessure verstek laten gaan. Daarmee kwam er echter geen einde aan het constante moddergooien van de twee kemphanen. Daar zullen wij straks nog even verder over uitweiden.
Controversieel
Jones heeft inmiddels zijn straf die hem werd opgelegd door de UFC uitgezeten en is dus weer vrij om de Octagon te betreden. Bones kwam in het begin van 2015 negatief in het nieuws door een positieve dopingscontrole. In zijn bloed werden sporen van de stof benzoylecgonine gevonden, wat een hoofdbestanddeel van cocaïne is. De stof zelf staat niet op de dopinglijst van de NASC (Nevada Athletic State Commision) en dus werd Jones niet geschorst. Echter kon Jones niet uit de problemen blijven. Nadat hij in april 2015 een auto-ongeluk veroorzaakte, vluchtte de lange vechter van de plek van het ongeluk wat een strafbaar feit is. Jones werd gearresteerd en de UFC was onverbiddelijk.
De vechter van Jackson-Winkeljohn MMA werd gestript van zijn titel en werd voor onbepaalde tijd geschorst. Onlangs kwam Jones weer in de problemen. Hij werd gepakt voor het rijden zonder rijbewijs, kentekenbewijs en verzekeringspapieren. En later liep hij opnieuw tegen de lamp. De politie haalde hem naar de kant nadat de voormalige kampioen veel te hard reed. Vervolgens nam Jon de agent eens verbaal flink op de korrel en gedroeg zich buitengewoon opstandig. In Albuquerque werd de krijger maar liefst vijf bonnen aan de broek geslingerd. Jones heeft inmiddels een fulltime chauffeur, die frappant genoeg ook de diëtist van de vechter is.
Loopbaan
In de illustere loopbaan van Bones valt er maar één smet te ontdekken. Tegen Matt Hamill verloor hij nadat hij op illegale wijze zijn ellenbogen gebruikte. De zogenaamde 12-to-6 elbow is in de UFC verboden, en dat kostte Jones de winst tegen Hamill. Het bleek echter maar een klein obstakel op de weg van Jones. Een indrukwekkende winning streak volgde.
De lange reeks winstpartijen leverde hem een titelshot op in UFC 128 waar hij tegen kampioen Mauricio ‘Shogun’ Rua uitkwam. In dat gevecht kwam de enorme veelzijdigheid van Jones wederom boven. Met een indrukwekkend arsenaal aan stoten, ellenbogen en grondwerk verbouwde hij per ronde het gezicht van de Braziliaan, wat in de derde ronde leidde tot de opgave van Rua. Jon Jones werd door de overwinning de jongste kampioen in de UFC. Het win-loss record van Jones staat tot nu toe op 21 overwinningen, slechts één verliespartij, 9 KO’s en 6 submissions.

Veelzijdige vechter
Jones is met zijn atletische postuur en snelheid een nachtmerrie voor welke tegenstander dan ook. Van oorsprong is het een worstelaar, zijn vader ging hem hierin voor en Jones volgde simpelweg in zijn voetsporen. Op Iowa Central Community College werd Jones Nationaal worstelkampioen. Maar Bones kan veel meer dan slechts worstelen. Zijn striking is meer dan uitstekend en hij heeft ook een fijn gevoel voor flair. Jones doet dingen die de gemiddelde (light) heavyweight niet doet. Hij is atletisch en snel genoeg om spinning backfists, ellebogen en kicks vlekkeloos uit te voeren. Tel daar nog eens vliegende knieën en trappen naar het gezicht bij op en je kan wel zien dat Jones niet voor niets de beste pound-for-pound vechter is in de UFC.

Als Jones op de grond in een dominante top positie terecht komt, wordt het gevaar alleen nog maar groter. De ground-and-pound van de vechter met de ongelofelijke reikte van maar liefst 84 inch is bij tijd en wijlen ronduit gemeen te noemen. Zijn ellebogen zijn vooral levensgevaarlijk. Ze komen veelal uit alle hoeken vandaan en zijn een geliefd wapen in het arsenaal van Jones. De massa vernietigingswapens vinden veelal als doel het hoofd, maar worden ook dikwijls op de torso van de tegenstander gericht. Met de al genoemde reach van 84 inch en armen als lianen, kan Jones ook verschillende submissions uitvoeren die voor veel vechters te hoog gegrepen zijn. Tegen bijvoorbeeld Ryan Bader kon Jones met zijn lange armen een guillotine choke uitvoeren die de verbouwereerde Bader niet kon breken.
Dan heeft Jones ook nog een geniepig en misschien wel gemeen wapen in zijn bag of tricks. De oblique kick, is een wapen dat door maar weinig vechters wordt gebruikt. De trap is gericht op de knieën van de tegenstander en wordt door velen als een gevaarlijk wapen gezien. Als de trap voldoende kracht en momentum heeft, kan een kapotte knie het gevolg zijn.

Rivalen
Jones wordt veelal beschouwd als de kers op de slagroomtaart die de UFC light heavyweight divisie is. Dat betekent wel dat Jones ongewild een grote schietschijf is voor de rest van de divisie. Jones heeft tot nu toe elke titel-aanval succesvol weten af te slaan. Zijn grootste rivaal is de man die de titel in een rechtstreeks gevecht met Anthony ‘Rumble’ Johnson overnam van de geschorste Jones, Daniel Cormier.
De twee liggen elkaar totaal niet en de vonken vlogen er bij de diverse persconferenties dan ook vanaf. Op UFC 182 vlogen de twee tijdens de staredown elkaar aan.. Sindsdien is het haat en nijd tussen de twee vechtersbazen. Oorspronkelijk zou UFC 197 als headliner Jones v Cormier II worden, maar laatstgenoemde moest zich noodgedwongen afmelden met een blessure. Toen het gerucht ging dat Cormier zich zou gaan bemoeien met de training van OSP en hem van tactische informatie zou voorzien, kwam ‘DC’ met een ietwat verrassende uitspraak:
“Even if I don’t help Ovince Saint Preux and I can’t help him beat Jon Jones, because I don’t know how to beat Jon Jones, I didn’t do it”. Ondanks de sluimerende vete die gaande is tussen hem en Jones, is Cormier verrassend respectvol in bepaalde aspecten. Zo zei hij ook: “He’s the greatest fighter to ever put on a pair of gloves.”
Het is nog even afwachten wanneer de twee kemphanen de paden weer kruizen, maar het zal garant staan voor een hoop vuurwerk wanneer de twee weer de octagon betreden. De twee stonden één maal eerder tegenover elkaar, een gevecht dat op punten werd gewonnen door Jones.

Voor de rest van de divisie, Cormier inbegrepen, is Jones tot nu toe een raadsel gebleken dat niet te ontcijferen valt. Jones verdedigde zijn titel achtereenvolgens tegen Quinton ‘Rampage’ Jackson, Lyoto Machida, Rashad Evans, Vitor Belfort, Chael Sonnen, Alexander Gustafsson, Glover Teixeira en Daniël Cormier. Tegen Gustafsson was het close, en werd Jones danig getest door de lange Zweed.


Ook onder de oud-vechters heeft Jones rivalen zitten. Oud kampioen en UFC legende Chuck Liddell is duidelijk niet erg gecharmeerd van Bones. Zo hekelt hij de vechtstijl van Jones en verklaarde hij dat hij op zijn hoogtepunt in de UFC Jones K.O zou slaan. Op twitter ging het moddergooien vrolijk verder. Zo verklaarde Jones dat Chuck Norris een grotere uitdaging dan Liddell zou zijn. Wordt zeker nog vervolgd!
Privé
De 28-jarige Jones werd geboren in Rochester, New York en heeft nog twee broers, Arthur en Chandler. Beiden zijn overigens actief in de NFL, dus Jones is zeker niet de enige atleet in de familie. Zus Carmen overleed aan de gevolgen van kanker. Op de borst van Jon, voluit Jonathan, prijkt de tatoeage Philippians 4:13. De tatoeage is een ode aan overleden zus Carmen, want Philippians is het favoriete bijbel verhaal van haar. Op de ribben staan ook nog Chinese tekens, waarvan Jones oorspronkelijk dacht dat het de naam van zijn zus was, het bleek echter ‘vredige krijger’ te betekenen. Oeps. Jones heeft verder drie dochters, Leah, Carmen Nicole, en Olivia en is verloofd met Jessie Moses.
Volgende stap
De light heavyweight divisie wordt gedomineerd door Jones. Een logische stap zou zijn om het een stapje hoger te zoeken in de heavyweight divisie. In het eerste interview na terugkeer in de UFC na zijn schorsing verklaarde hij tegenover Ariel Helwani dat hij zeer zeker de overstap gaat maken. Iets wat UFC president Dana White bevestigde: “He’s still be a light heavyweight when he returns, but he’s planning on making that move to heavyweight, he definitely is.” Jones zelf voorspelt dat hij nog drie keer zal vechten op light heavyweight. De tegenstanders zouden dan Cormier, Anthony ‘Rumble’ Johnson en opnieuw Alexander Gustafsson zijn.
De tegenstander van zaterdagnacht is Ovince Saint Preux, ook wel OSP genoemd. De vechter heeft een aardig win-loss record met 19-7. OSP won zijn laatste gevecht tegen Rafael Cavalcante op unanieme beslissing, maar verloor de partij ervoor van Glover Texeira. Zaterdag zal hij een enorme klus te klaren hebben tegenover de zeer gemotiveerde Jones.


Vanavond dus de langverwachte terugkeer van Jon ‘Bones’ Jones. Het gevecht is vanaf 04.00 Nederlandse tijd op FOX Sports te volgen.


Foto: Getty Images / Archief

NFL Draft 2016 Preview – Inside Linebackers

0

ILB
Op 29 april zal in Chicago de NFL Draft worden gehouden, en in aanloop naar de draft van 2016 zetten wij de komende tijd de grootste talenten per positie op een rijtje.
We kijken in dit artikel naar de inside linebackers, met één overduidelijke nummer één, en daarachter een gat met de rest waarvan een hoop spelers alsnog hopen dat zij in de directe toekomst in het hart van een NFL-defensie zullen mogen spelen.
1. Reggie Ragland – Alabama

De overduidelijke nummer één in deze groep is Reggie Ragland uit Alabama. Ragland is geen speler die fysiek een monster is, maar wel een speler die alles doet wat hem gevraagd wordt, en dat vaak met een hoop energie doet.
Dit harde werken maakte hem in Alabama een constante linebacker in het hart van een getalenteerde defensie. Maar ook het inzicht is in grote mate aanwezig en dit compenseert voor een heel groot deel het feit dat hij fysiek niet ‘off the charts‘ is.
Voor elke ploeg die een harde werker zoekt die tegen de run kan helpen, is Ragland de ideale speler die in iedere formatie tot zijn recht lijkt te komen. Daarnaast stond hij bij Alabama ook zijn mannetje tegen de beste tight ends, al gaven runningbacks en slot receivers hem wel geregeld problemen, maar dit valt te verwachten van een speler die niet tot de snelste in zijn groep behoort.
2. Kentrell Brothers – Missouri

Hoewel er na Ragland een gaatje valt, lijkt er ook een overduidelijke nummer twee te zijn in deze groep en die luistert naar de naam Kentrell Brothers.
Brothers komt net als Ragland uit de SEC, en ook hij moet het niet per se hebben van zijn atletisch vermogen. Wat Brothers wel brengt is een hoog football IQ, en de kwaliteiten om al snel te zien waar het spel naar toe beweegt.
Het zijn kwaliteiten die van Brothers een toekomstige NFL-linebacker lijken te gaan maken, maar de vraag is in hoeverre hij hiermee op het allerhoogste niveau zijn gebrek aan explosiviteit kan compenseren. Want met een tijd van 4.89 op de 40-yard dash was hij langzamer dan vele scouts hadden gedacht.
3. Scooby Wright III – Arizona

Ook na Brothers valt er weer een gaatje, en dan komen we aan bij een man met één van de mooiste namen in de NFL Draft: Scooby Wright III.
Wie kijkt naar de afmetingen, en zijn prestaties bij de NFL Combine, ziet in Wright eigenlijk een directe kopie van de hierboven besproken Brothers. Ze zijn even lang, even zwaar, even snel en spelen ook op een relatief identieke manier.
De voornaamste reden dat Wright echter lager staat is omdat hij vorig jaar geveld werd door blessureleed. Hierdoor zijn er twijfels hoe goed Wright zal worden in de NFL. Maar wanneer hij fit is, kan hij net als Brothers met zijn hoge football IQ weleens gaan verrassen in de NFL ook al behoort hij fysiek niet tot de sterkste in de NFL.
4. Tyler Matakevich – Temple

De defensie van Temple was vorig jaar één van de sterkste in het land, en één van de voornaamste redenenen hiervoor was het spel van Tyler Matakevich, die afgelopen seizoen werd uitgeroepen tot beste linebacker in het college football.
Wat voor Ragland, Brothers en Wright III geldt, geldt al helemaal voor Matakevich. De linebacker van Temple is geen fysiek monster, maar wie zijn wedstrijden opzet ziet een speler die 100% geeft en niets meer en niets minder dan dat. Het maakte hem een ware tackling machine die slechts de zevende speler in de NCAA-geschiedenis werd die vier seizoenen op rij tot minstens 100 tackles kwam.
Daarmee is Matakevich een inside linebacker van de oude stempel, die het vooral van hard werken en een flinke dosis intensiteit moet hebben om vervolgens 10+ tackles per wedstrijd te noteren. Sommige teams zouden daarom erg gecharmeerd van hem zijn, terwijl andere bang zijn dat hij fysiek tekort komt om een constante basisspeler te worden.
5. Josh Forrest – Kentucky

Na Ragland en Brothers is er eigenlijk een hele grote groep met spelers die elkaar niet veel ontlopen. Josh Forrest van Kentucky is daar één van, maar kan vanwege zijn potentie weleens hoger gekozen worden dan verwacht.
Forrest is immers nog raw zoals de dat mooi noemen in de NFL. Een speler met weinig ervaring (pas als junior in high school begon hij überhaupt met het spelen van football) die vervolgens ook bij Kentucky nog werd omgeturnd van wide receiver tot inside linebacker.
Hierdoor heeft Forrest niet een dermate goed instinct zoals bijvoorbeeld de ervaren Brothers & Matakevich dit hebben. Maar hij is wel gebouwd als een imposante ‘vrachtwagen’ die sneller en atletischer is dan zijn gigantische frame zou doen vermoeden. Elk team dat hem draft hoeft dus eigenlijk geen productie vanaf dag één te verwachten, maar met de juiste begeleiding zou hij weleens een grote verrassing kunnen worden in de NFL.

Josh Norman tekent bij de Washington Redskins

0


Een paar dagen nadat de Carolina Panthers de franchise tag van cornerback Josh Norman hebben gehaald, heeft de speler al een nieuwe club. Het zijn de Washinhgton Redskins, die uiterst snel en effectief hebben gehandeld. Norman zelf was verrast dat de Panthers hem zomaar lieten gaan: “ It came out of nowhere, it really did. I got sideswiped, I didn’t see it coming.”


De Redskins gaven de Panther een koninklijk welkom toen hij het team op vrijdag bezocht. Redskins team president Bruce Allen stuurde de cornerback ook een foto met Norman’s naam op een Redskins jersey. En daarmee was het pleit beslecht, de cornerback viel als een blok voor Washington. Norman tekende een vijfjarig contract ter waarde van 75 miljoen dollar, met 50 miljoen gegarandeerd. Daarmee is de kersverse Redskin in één klap de beste betaalde cornerback in de NFL geworden. Hij geeft Washington onmiddellijk een kwaliteitsinjectie op de cornerback positie, waar ook nog Chris Culliver en DeAngelo Hall spelen. De New Orleans Saints waren ook nog even in het spel toen Sean Payton persoonlijk naar Norman belde, maar het was te laat.In de NFC East zal Norman nu twee keer per jaar tegen mensen als Odell Beckham Jr. en Dez Bryant uitkomen. Vooral de duels met Beckham worden om van te smullen. De twee kregen het vorig jaar zwaar met elkaar aan de stok in de wedstrijd Carolina v New York Giants. Op de training kan Norman vast voor de twee stud receivers klaar stomen, daar staat hij namelijk tegenover snelheidsduivel DeSean Jackson.


Foto: Getty Images / Archief