Voor liefhebbers van aanvallend spel viel er in New Orleans wederom te genieten. Resultaat werd er echter niet mee behaald, want de verdediging was nog steeds niet sterk genoeg om de ploeg een rol van betekenis te laten spelen in de NFC South.
Wat ging er goed?
Zoals aan de statistieken te zien is, liep de aanval op rolletjes. Drew Brees was ondanks zijn 38 jaar nog steeds één van de meest efficiënte quarterbacks in de NFL, en gesteund door een solide offensive line en een nieuw speeltje in wide receiver Michael Thomas, wist hij wekelijks goede statistieken neer te zetten. Ook verdedigend waren er wel wat lichtpuntjes, want ondanks de problemen was deze niet zo lek als een mandje als vorig jaar het geval was.
Wat ging er fout?
Toch bleef diezelfde defensie wel de achilleshiel van de ploeg, want de ploeg vond zichzelf vaak terug in nipte shootouts en dit ging niet altijd goed. Hoewel er, zoals eerder genoemd, lichtpuntjes waren, behoorde de ploeg nog steeds tot één van de vijf slechtste defensies in de NFL. Vooral de linebackers en de defensive line (met uitzondering van Nick Fairley en Cameron Jordan) lieten het te vaak afweten, en het blessureleed van cornerback Delvin Breaux (en ook heel veel andere cornerbacks) hielp ook niet.
MVP
Het beste alternatief is om deze award in tweeën te delen. Aanvallend kan je namelijk niet om Drew Brees heen. Hij is 38 jaar, maar was nog steeds één van de meest gevaarlijke quarterbacks in de NFL en volgens ProFootballFocus waren slechts zes quarterbacks dit jaar beter dan hem. Aan de andere kant van de bal verdient Cameron Jordan ook grote complimenten. Met negen sacks, en formidabel spel tegen de run, is hij de beste verdediger die de Saints hebben, en eigenlijk ook de enige die constant druk weet te zetten.
Rookie of the Year
Drew Brees heeft een nieuw favoriet target gevonden in Michael Thomas. De 23-jarige receiver, die als 47e werd gekozen in de afgelopen NFL Draft, kreeg niet altijd veel aandacht vanwege het feit dat New Orleans geen grote rol van betekenis speelde dit seizoen. Maar de jonge Thomas was alleen dit seizoen al negende in de NFL wat betreft receptions (92) en receiving yards (1,137), zesde in gescoorde touchdowns (9) en zevende in receiving yards per wedstrijd (75.8). Een fenomenaal seizoen dus, wat vanwege de prestaties van rookies als Dak Prescott en Ezekiel Elliot, eigenlijk een beetje is vergeten.
Verrassing van het jaar
De eerder genoemde Michael Thomas was zeker een verrassing, aangezien de meeste ogen waren gericht op mannen als Brandin Cooks, Willie Snead, Mark Ingram en Coby Fleener. Maar Nick Fairley verdient ook een compliment, daar niemand meer heel veel verwachtte na wisselvallige periodes in Detroit en St. Louis. Maar dit jaar was hij zonder twijfel de meest bepalende verdediger van New Orleans op collega Cameron Jordan na. Hij gaat nu voor de derde keer de free agency pool in, en lijkt nu zeker te kunnen rekenen op een contract wat langer dan één jaar is.
Teleurstelling van het jaar
Er werd veel geld neergelegd om de 28-jarige tight end Coby Fleener naar New Orleans te halen, maar de tijden van Jimmy Graham werden met de ex-Colt niet herleefd. Hij had geen dramatisch seizoen met 50 receptions voor 631 yards en drie touchdowns, maar van een speler die meer verdient dan onder andere Rob Gronkowski, Travis Kelce en Jordan Reed, wordt veel meer verwacht. In 2017 gaan slechts zes tight ends beter betaald worden dan Fleener, maar de kans dat Fleener volgend jaar tot de zes beste tight ends lijkt te gaan behoren lijkt zeer klein.
Offseason takenlijst
Drew Brees wordt volgend jaar 39, dus de tijd lijkt rijp om niet alleen aan een opvolger te denken, maar om ook nog één keer alles eraan te doen om met hem de play-offs te halen zoals divisierivalen Atlanta en Carolina dat de afgelopen jaren met succes deden. De verdediging blijft een punt van aandacht, want zoals eerder gezegd heeft de defensive line slechts één sterkhouder onder contract voor volgend jaar in Cameron Jordan. Verder missen ze een bepalende linebacker, en bleek de secondary vorig jaar in de breedte te zwak. Wanneer deze punten aangepakt kunnen worden, kan New Orleans in 2017 misschien ein-de-lijk weer eens richting de play-offs gaan.
NFL Season in Review – #22 New Orleans Saints
Prospect Watch: Overzicht van 30 Major League-teams
De afgelopen 15 weken dook SportAmerika twee keer per week de Minor Leagues in. Alle 30 Major League-organisaties passeerden de revue. Nu Spring Training is begonnen, kijken we terug kijken op de beste tien prospects van elke organisatie. Wil je weten welke honkbaltalenten je in de gaten moet houden? Scroll naar de juiste divisie en klik op de link van je favoriete team!
National League WEST
Arizona Diamondbacks
Colorado Rockies
Los Angeles Dodgers
San Francisco Giants
San Diego Padres
National League EAST
New York Mets
Miami Marlins
Washington Nationals
Atlanta Braves
Philadelphia Phillies
National League CENTRAL
Milwaukee Brewers
Cincinnati Reds
Pittsburgh Pirates
St. Louis Cardinals
Chicago Cubs
American League WEST
Los Angeles Angels of Anaheim
Houston Astros
Oakland Athletics
Seattle Mariners
Texas Rangers
American League EAST
Tampa Bay Rays
Toronto Blue Jays
Baltimore Orioles
Boston Red Sox
New York Yankees
American League CENTRAL
Minnesota Twins
Kansas City Royals
Chicago White Sox
Detroit Tigers
Cleveland Indians
De toekomst van Carmelo Anthony
Waar ligt de toekomst van Carmelo Anthony?
Nog steeds in New York?
Misschien in Cleveland?
Of Los Angeles?
De transfermarkt is nog tot 23 februari geopend in de NBA. Dat betekent dus dat het tijd is voor teams om de laatste versterkingen binnen te halen of om spelers met een hoog salaris te verhandelen zodat er meer geld beschikbaar is om in het nieuwe seizoen free agents binnen te kunnen halen.
Carmelo Anthony krijgt de meeste aandacht in deze periode van speculatie. De New York Knicks lijken dit jaar de play-offs weer niet te halen en dus moet er iets veranderen.
De president van de club Phil Jackson, heeft zich via Twitter uitgelaten over het feit dat hij Anthony niet als leider ziet en dat hij ook niet over de juiste mentaliteit beschikt. Carmelo heeft ondertussen tegenover zijn medespelers gereageerd dat hij zich niet weg laat jagen uit New York. Maar dit alles heeft de marktwaarde van de 33-jarige veteraan eerder verlaagd dan verhoogd en zal een deal niet makkelijker maken. Overigens gaf Jackson later aan dat zijn dubbelzinnige tweet helemaal niet gericht was op Anthony.
So after starting a 🔥storm with a misunderstood tweet, I offer this✌🏻our society is torn with discord. I'm against it. Let It Be
— Phil Jackson (@PhilJackson11) February 9, 2017
Toch kan je concluderen dat het rommelt in New York, zoals gewoonlijk. Maar Anthony heeft een no-trade clausule en kan dus alleen verhandeld worden als hij dit zelf wilt en dit maakt het er ook niet makkelijker op. Daarnaast heeft hij een trade kicker van vijftien procent van het salaris (deze zal hij ontvangen als hij wordt verhandeld), dit komt neer om een kleine vijf miljoen dollar die ze dan extra moeten uitkeren.
Maar wat als hij toch instemt met een trade? Welke teams zullen dan in aanmerking komen?
Boston Celtics
Eén van de verassingen van het seizoen zijn de Boston Celtics die 2e staan in de Eastern Conference. Om eerste te kunnen worden en de Cavaliers tegenstand te kunnen bieden in de play-offs hebben ze waarschijnlijk een extra all star nodig om ze verder te helpen. Ze hebben veel draft picks en zijn daardoor aantrekkelijk om een deal mee te maken.
Of Anthony ook de oplossing is, dat is maar de vraag. De Celtics staan 20e in defensive rating en Anthony staat niet echt bekend om zijn verdediging. Het lijkt erop dat de Celtics meer geïnteresseerd zijn in Paul George en Jimmy Butler die allebei ook goed kunnen verdedigen.
L.A. Clippers
De Clippers kunnen niet op boksen tegen het geweld in de Western Conference en zullen moeten verbeteren. Daarbij zijn Chris Paul, Blake Griffin en J.J. Redick aan het einde van hun contract en zullen zij free agents zijn aan het einde van dit seizoen.
Omdat Anthony een trade kicker van vijftien procent heeft zullen de Clippers maar liefst 29,5 miljoen dollar aan cap space moeten hebben. Op dit moment hebben ze zo’n 2,5 miljoen dus ze zullen extra spelers op moeten geven om te kunnen ruilen.
Austin Rivers, Jamal Crawford, Wesley Johnson plus het uitwisselen van draft picks zouden een deal op kunnen leveren. Vooral omdat Derrick Rose niet echt zijn draai heeft kunnen vinden in New York lijkt het geen overbodige luxe om een paar extra guards te hebben voor de Knicks.
Last but not least: De Cleveland Cavaliers
De Cavaliers zouden graag een extra speler bij de ploeg willen hebben om de speelminuten van LeBron James te kunnen verminderen. James staat dit seizoen op de 2e plek met gespeelde minuten per wedstijd (37.5 mpg) en Anthony en James zijn daarnaast ook goede vrienden.
Maar de Cavs hebben al aangegeven niet bereid te zijn om hun betere spelers te ruilen. Dus dan zou New York genoegen moeten nemen met spelers als J.R. Smith en Iman Shumpert (die een verleden in New York hebben), want van Tristan Thompson is ook aangegeven dat ze hem niet kwijt willen.
Echter de derde beste speler van de Cavaliers, Kevin Love, is blessuregevoelig en is afgelopen dinsdag aan zijn knie geopereerd. De verwachting is dat dit hem 6 weken aan de kant zal houden. In theorie zal hij dan op tijd terug zijn voor het einde van het seizoen en zal hij fit aan de play-offs kunnen starten.
Maar wat als dit langer duurt? Is het beter om dat risico nu te ontlopen met een eventuele ruil of gokken ze erop dat Love inderdaad fit zal zijn voor de play-offs. En wat zal het aandeel dan zijn van de power forward? Vorig jaar tijdens de NBA finals speelde Love maar 22 minuten per avond, omdat hij tijdens de serie een hersenschudding opliep. Hij behaalde hierin een gemiddelde van zeven punten en zes rebounds, niet echt een groot aandeel dus.
Conclusie
Het lijkt lastig te worden voor de Knicks om een speler te verhandelen die niet verhandeld wilt worden en die door alle commotie ook een stuk minder waard is geworden. Misschien dat aan het einde van dit jaar de mogelijkheden beter zijn. Als het verhaal met Phil Jackson overgewaaid is en het team zich beter in kan stellen op een sterspeler die vaak de bal op eist.
Maar op ‘All Star media day’ ontbraken de namen van Anthony en LeBron James. Toeval? Of probeert de drievoudig kampioen toch zijn vriend bij de ploeg te krijgen? To be continued…
Foto: Getty Images/Archief
Magic president Lakers na grote schoonmaak
Jeanie Buss is klaar met de nederlagen van de Lakers. Halverwege een vierde jaar op rij zonder play-offs heeft ze gisteren haar eigen broer ontslagen. Magic Johnson wordt de nieuwe verantwoordelijke voor alle basketbalzaken. Ook GM Mitch Kupchak moet het veld ruimen in Los Angeles. Hij wordt opgevolgd door Rob Pelinka, de agent van onder meer Kobe Bryant. Lang hebben de fans van de Lakers niet op de eerste move van Magic hoeven wachten, binnen een uur werd Lou Williams naar Houston gestuurd in ruil voor Corey Brewer en een first round pick.
Gevoelige zet
Het was een roerige dag in Los Angeles, waarbij de ontwikkelingen zich in rap tempo opvolgden. Het begon met het ontslag van Jim Buss, die sinds het overlijden van zijn vader Jerry Buss verantwoordelijk was voor het spelersbeleid van de ploeg. Buss is mede-eigenaar van de club en verantwoordelijk voor zijn ontslag is zijn zus Jeanie, dus het was een gevoelige zet.
“This was a very difficult decision. It was probably so hard for me to make that I probably waited too long. For that, I apologize to Laker fans. Jim loves the Lakers. Although he will no longer be responsible for basketball personnel decisions, he is an owner of this team and we share the same goal: returning the Lakers to the level of greatness our father demanded. Our fans deserve no less.”
Met Buss werd ook GM Mitch Kupchak ontslagen. Kupchak was meer dan dertig jaar in dienst van de Lakers, waarvan de laatste zeventien als General Manager. Hiermee was hij de langstzittende GM in de NBA. Kupchak slaagde er niet in om de Lakers competitief te houden in de laatste jaren van de loopbaan van Bryant en ook het bouwen van een nieuw team ging niet naar wens van Jeanie Buss. De Lakers hebben sinds 2013 de play-offs niet meer gehaald en vanaf dat moment slechts 84 van de 386 wedstrijden gewonnen.
BREAKING: Magic Johnson named President of Basketball Operations. Jim Buss, Mitch Kupchak relieved of all dutieshttps://t.co/bRxqxulbtN pic.twitter.com/ZgXDXLXnAe
— Lakers Nation (@LakersNation) 21 februari 2017
De eerste taak voor Magic is om de Lakers weer relevant te maken in het NBA-landschap. Los Angeles was in het verleden altijd een gewilde bestemming voor free-agents met het klimaat en Hollywood als bijzondere trekpleisters. Maar ook die tijd heeft de club achter zich gelaten. Kevin Durant kwam zelfs uit beleefdheid niet naar Los Angeles afgelopen zomer om te luisteren naar het aanbod van de Lakers.
De manier waarop Johnson de Lakers op wil bouwen lijkt duidelijk, via de draft. Al in 2014 liet Magic weten dat het voor de Lakers beter was om tanken en zo een goede draftpick te krijgen.
Laker Nation: Today in NY, I said I hope the Lakers don't win too many games because I want them to have the 1st or 2nd pick in the draft.
— Earvin Magic Johnson (@MagicJohnson) 10 december 2014
Dit geldt dit jaar meer dan anders. Na een goede start onder Luke Walton hebben de Lakers nu het op twee-na-slechtste record in de league. De draft pick in de komende draft gaat echter naar de Philadelphia 76ers als deze niet in de top drie valt. Zoals de stand nu is moet de ploeg dus hopen dat er niet een ploeg met een beter record een top drie plaats in de lottery wint.
De eerste aanzet om dit te bereiken is al gegeven door Magic door Lou Williams te ruilen voor Corey Brewer van de Houston Rockets. Ook krijgen de Lakers de eerste ronde pick van de Rockets. Dit lijkt voor beide teams een goede deal te zijn. De Rockets lijken een outsider voor de titel te zijn en kunnen de in vorm zijnde Williams goed gebruiken om de bank te versterken. Brewer is in tegenstelling tot Williams bezig aan een minder seizoen en de kans dat hij de Lakers overwinningen bezorgd is hierdoor kleiner dan dat Williams dat zou doen. De pick van de Rockets zal aan het einde van de eerste ronde zijn, maar blijft toch een asset wat kan helpen in de komende jaren. Het contract van Brewer loopt wel nog een jaar door, maar het lijkt waarschijnlijker dat de Lakers in 2018 een serieuze poging zullen doen een free-agent aan te trekken dan komende zomer, waardoor de extra uitgaven niet veel uitmaken voor de lange termijn voor de ploeg.
Grote vraag is of Magic zijn zakelijk succes ook om kan zetten in een succesvolle periode als basketbalmanager, aangezien hij geen enkele ervaring heeft met de CBA en het salarisplafond. Ook voor nieuwe GM Pelinka is het de eerste keer dat hij in een dergelijke rol actief zal zijn. Johnson liet bij zijn presentatie in ieder geval duidelijk merken er vol voor te gaan en dat de Lakers zijn nummer 1 prioriteit is.
“I’m coming back to an organization that I love. The timing is right. It was time to put aside my businesses and focus on the Lakers’ business.”
Foto’s: Getty Images (archief)
NFL Season in Review – #23 Buffalo Bills
Sommige dingen veranderen nooit, zoals de Buffalo Bills die de play-offs niet halen. Een seizoen met ups en downs eindigde met het ontslag van Rex Ryan, en wederom een seizoen waarin de Bills tekort kwamen om de play-offs te bereiken…
BEKIJK HIER DE VORIGE REVIEW OVER DE CINCINNATI BENGALS
Wat ging er goed?
In eerste instantie begon het seizoen van de Bills veelbelovend, de ploeg kwam terug van een 0-2 start en stond na zes weken op 4-2. Maar daarna was de magie weg, ondanks dat Tyrod Taylor wederom een prima seizoen draaide als quarterback, en runningback LeSean McCoy, wanneer fit, tot de beste runningbacks van de NFL behoorde in 2016. Daarnaast waren er ook de vele sacks van Lorenzo Alexander, die uit het niets 12.5 sacks noteerde.
Wat ging er fout?
Ook bij de Bills speelden blessures een cruciale rol. Sammy Watkins was vanaf het begin van het seizoen simpelweg niet fit, en rookies Reggie Ragland en Shaq Lawson raakte ook zwaar geblesseerd voordat het seizoen überhaupt begon. De ploeg begon hierdoor al met een achterstand, en ondanks de eerste comeback, bleek de ploeg niet te beschikken over genoeg kwaliteit, noch de juiste coaching om die comeback voort te zetten in een positief seizoen.
MVP
Na zijn tijd in Philadelphia dachten velen dat de beste jaren van LeSean McCoy achter hem lagen. Maar in 2016 was de ‘Shady’ van weleer er weer, met meer dan 1,200 rushing yards, veertien touchdowns en veel prachtige jukes liet de 28-jarige McCoy zijn dat hij – mits fit – nog steeds tot de beste runningbacks in de NFL behoort.
Rookie of the Year
Eigenlijk komt hier geen enkele rookie van de Bills echt voor in aanmerking, Reggie Ragland had een startende inside linebacker moeten worden, maar raakte al in de voorbereiding geblesseeerd, en voor hun volgende keuze, Shaq Lawson, begon het seizoen ook zeer ongelukkig met blessureleed. Hoewel Lawson uiteindelijk wel wat speeltijd kreeg, kon hij nog weinig indruk maken. Jongens die volgend jaar op een grotere rol hopen zijn defensive tackle Adolphus Washington en cornerback Kevon Seymour, die dit jaar wel speeltijd krijgen, maar nog geen onderdeel waren van de vaste rotatie.
Verrassing van het jaar
Je bent 33 jaar, hebt negen NFL-seizoenen achter de rug, en hebt in die jaren als outside linebacker in totaal 9 sacks genoteerd. Het feit dat je hierna nog een NFL-roster haalt is al een prestatie opzich. Maar blessures van jonge honden als Reggie Ragland en Shaw Lawson opende de deur voor de ervaren rot Lorenzo Alexander om zijn plekje op te eisen, en hoe! Hij noteerde 12.5 sacks, en was ineens de meest gevaarlijke pass rusher van de Bills. Als kers op de taart werd hij Pro Bowl MVP, en zo lijkt het erop dat Alexander ondanks zijn leeftijd zijn carrière nieuw leven heeft weten in te blazen.
Teleurstelling van het jaar
Net zoals de Atlanta Falcons ooit veel opgaven voor Julio Jones, deden de Bills dit in 2014 voor Sammy Watkins. Maar voorlopig is het nog geen gelukkig huwelijk. Nu helpen de perikelen rond de quarterback-positie beslist niet, maar vooral dit jaar was voor zowel Watkins als de Bills een grote teleurstelling. Nooit volledig hersteld van zijn voetblessure, speelde Watkins slechts acht wisselvallige wedstrijden voordat de stekker eruit werd getrokken en hij op injured reserve terecht kwam.
Offseason takenlijst
Waar ik bij de Bengals en Chargers nog reden tot optimisme zie, heb ik bij de Bills vooral vragen, heel veel vragen. Niemand weet of Tyrod Taylor blijft, iets wat een grote invloed gaat hebben op het vervolg van het offseason voor de Bills. Op LeSean McCoy en, wanneer fit, Sammy Watkins na zijn er weinig aanvallende talenten, en verrassende uitblinkers als de eerder genoemde Lorenzo Alexander en linebacker Zach Brown hebben een aflopend contract. Kortom, wederom een onzekere zomer in Buffalo, niet iets wat bijdraagt aan de jacht op de play-offs…
Foto: Getty Images/Archief
Season in Review – #24 Cincinnati Bengals
In de voorgaande editie lazen we over de Carolina Panthers, die na een succesvol seizoen het dit jaar veel zwaarder hadden. Datzelfde kan gezegd worden van de Cincinnati Bengals. Die na een 12-4 record in 2015, dit seizoen totaal niet in de buurt kwamen van een divisietitel.
BEKIJK HIER DE VORIGE REVIEW OVER DE CAROLINA PANTHERS
Wat ging er goed?
Ondanks het record was het voor de Bengals-fans bemoedigend om te zien dat Andy Dalton en A.J. Green nog steeds een goede chemie hebben, en dat enkele sterkhouders in verdedigend opzicht zoals Geno Atkins en Carlos Dunlap zich ook weer van hun sterkste kant lieten zien. Toch resulteerde dit in slechts zes overwinningen…
Wat ging er fout?
Want waar vorig jaar bijna alles goed ging, ging dit jaar heel veel fout. De running game met Jeremy Hill en Gio Bernard kon nooit echt op gang komen, A.J. Green raakte richting het einde van het seizoen geblesseerd, Tyler Eifert mistte een groot deel van het jaar, Vontaze Burfict mistte de eerste paar weken met een schorsing, en ook de offensive line en de secondary waren minder dominant dan vorige jaren. Deze combinatie van factoren zorgde er voor dat een 12-4 team binnen één jaar kon terugvallen naar 6-9-1
MVP
Op de defensive line van de Bengals zorgt Geno Atkins nu al enige jaren voor veel disruptie bij de tegenstander. Ook dit seizoen was enkel Aaron Donald als interior lineman succesvoller in het genereren van druk dan Atkins, die in totaal tot negen sacks kwam. Wel moet hier een eervolle vermelding bij komen voor wide receiver A.J. Green, die tot zijn blessure zich weer profileerde als één van de meest dominante spelers op zijn positie in de NFL.
Rookie of the Year
Eigenlijk komt hier slechts één speler voor in aanmerking, en dat is wide receiver Tyler Boyd. De rest van de draft class kwam namelijk amper in actie, en first round pick William Jackson II raakte al voor het seizoen geblesseerd en de cornerback kon daardoor geen rol van betekenis spelen in zijn eerste seizoen. Terug naar Boyd, want vanwege de blessure van Green werd vooral aan het einde van het seizoen veel op hem en Brandon LaFell gerekend. Hij eindigde met 54 receptions voor 603 yards en één touchdown, geen duizelingwekkend aantal, maar de Bengals hopen uiteraard dat hij uiteindelijk de betrouwbare sidekick van A.J. Green kan worden.
Verrassing van het jaar
Een écht grote verrassing was er niet echt dit seizoen voor de Bengals, maar als er iemand genoemd kan worden dan is het Shawn Williams, de safety die dit seizoen de plek van de ervaren Reggie Nelson moest overnemen. Williams was niet per definitie één van de sterkste safeties in de NFL, maar lijkt al met al wel capabel genoeg om de rol in te vullen met het oog op de toekomst.
Teleurstelling van het jaar
De offensive line van de Bengals was dit seizoen niet zo stabiel als vorige jaren, en dit kwam mede doordat zowel Cedric Ogbuehi en Jake Fisher niet in staat bleken om de plek van de vertrokken Andre Smith over te nemen. Nu was laatstgenoemde vorig jaar ook al aan een slecht seizoen bezig, maar toch is het teleurstelling dat twee jonge tackles waarin een hoge draftkeuze is geïnvesteerd, tot dusver erg weinig laten zien.
Offseason takenlijst
Vooral de offensive line zal goed bekeken moeten worden. Zowel guard Kevin Zeitler (27) als offensive tackle Andrew Whitworth (35) hebben aflopende contracten en zijn beide sterkhouders in de frontlinie. Een vertrek van beiden zou desastreus kunnen zijn voor de directe toekomst van de Bengals offense. Daarnaast verdient de defensive line extra aandacht, want buiten Geno Atkins en Carlos Dunlap om bestaat deze uit weinig efficiënte spelers. Extra hulp kan hier geen kwaad. Daarnaast is het simpelweg een kwestie van fit blijven en dan kunnen de Bengals in 2017 zomaar weer een kans maken op de play-offs.
Foto: Getty Images/Archief
De zaak Betances: oldschool arbitration
Hoewel 2016 “Het jaar van de reliever” werd genoemd, waarin Andrew Miller en Aroldis Chapman een vernieuwende rol als sleutelspelers van de World-Seriesfinalisten op zich namen, verloor topreliever Dellin Betances afgelopen week zijn arbitragezaak tegen de New York Yankees. Het brengt een discussie teweeg onder vooraanstaande honkbalschrijvers: moet arbitrage worden aangepast aan de moderne tijd of werkt het zoals het is?
Huidige werking
Spelers die meer dan drie, maar minder dan zes, volle jaren hun diensten hebben verleend aan een bepaald team (of soms meerdere teams wanneer ze worden geruild) in de Majors zijn arbitration eligible. Dit betekent dat niet langer het team volledig zelfstandig het salaris bepaalt, maar dat spelers eisen kunnen stellen aan dit salaris. Deze eerste zes jaren staan ook wel bekend als de jaren waarin spelers onder team-control spelen. Na deze zes jaar zijn spelers volledig vrij zelf een contract te tekenen als free agent.
Daarnaast is er de Super Two exceptie. Spelers die tussen de twee en drie jaar service hebben verleend in de MLB kunnen aanspraak maken op deze vrijstelling. Wanneer zij namelijk bij de top 22 procent horen van spelers met dezelfde MLB-ervaring worden zij op dat moment al arbitration eligible. Deze uitzondering is ingevoerd om te voorkomen dat teams toptalenten langer in de Minor Leagues laten spelen in het begin van het seizoen. Spelers kunnen dan namelijk pas een jaar later aan de drie volledige dienstjaren komen.
Om een speler onder deze uitzondering te laten vallen moeten teams zorgen dat spelers pas na een bepaald punt in het seizoen worden opgeroepen. De afgelopen jaren lag dit punt tussen de 122 en 140 dagen om te kwalificeren. Aangezien een volledig dienstjaar bestaat uit 172 dagen moeten teams een speler ongeveer twee maanden aan het begin van het seizoen in de Minor Leagues houden. Deze regeling is dus bedoeld om spelers geen verdiensten te ontzeggen door het gebruikmaken van de regeltjes door teams.
Salariseisen
De salariseisen van de arbitration eligibles worden niet altijd gehonoreerd door het team. Vaak wordt een bedrag genoemd door beide partijen en ontmoeten ze elkaar zo ongeveer in het midden. Teams zijn doorgaans gemotiveerd om tot een amicale deal te komen met spelers, om daarmee frustraties en een verslechterde band te voorkomen met oog op toekomstige onderhandelingen. Mochten speler en team het eens worden is daarmee de kous af.
Wanneer er geen overeenstemming kan worden bereikt moeten teams de speler inschrijven bij het arbitration panel, op straffe van het vrijgeven van de speler. Daarna hebben de partijen nog ongeveer een maand tot begin januari om tot overeenstemming te komen. Vervolgens levert de speler zijn salariseisen aan bij het panel en hebben team en speler nog drie dagen om tot overeenstemming te komen nu de eisen helemaal duidelijk zijn.
Hoorzitting
Tussen 1 februari en 21 februari worden de hoorzittingen gehouden. Het panel bestaat uit drie onpartijdige arbiters (een voorbeeld van een persoon die in een panel kan zitten is bijvoorbeeld een advocaat gespecialiseerd in arbeidsrecht). Op deze hoorzitting presenteren beide partijen hun kant van de zaak en lichten ze toe hoe ze tot een bepaald salaris zijn gekomen. In de CBA is precies opgenomen wat wél, maar vooral ook wat niet kan worden aangevoerd. Zo mogen er wel kwaliteiten buiten het veld als leiderschap worden aangevoerd, maar bijvoorbeeld niet de financiële situatie van een club of commentaren in de pers van beide kanten.
De beslissing ligt vervolgens bij het panel. Eén belangrijk aspect hieraan is dat de arbiters kiezen tussen ofwel het voorstel van de spelers, ofwel het voorstel van het team. Verder wordt flink meegewogen wat spelers met dezelfde diensttijd verdien(d)en. Spelers die voor het eerst arbitration meemaken verdienen aanmerkelijk minder dan minder presterende spelers met meer diensttijd. Max Scherzer verdiende in zijn derde arbitration 15,525 miljoen dollar na het winnen van de Cy Young award in de AL het jaar ervoor. Dallas Keuchel won ook de Cy Young award, waarna hij voor het eerst arbitration eligible was. Zijn verdiensten? 7,25 miljoen dollar.
De zaak Betances
Betances diende een salarisvoorstel in van vijf miljoen dollar, terwijl de Yankees aanmerkelijk lager gingen zitten: 3 miljoen. De zaak Betances betrof het één na grootste gat tussen vraag en aanbod dit jaar (Drew Pomeranz en de Red Sox lagen nog net iets verder uit elkaar). Hoewel de argumenten aan de kant van Betances toch overtuigend lijken, was het eigenlijk al een kansloze missie voordat de hoorzitting begon. Zo had hij onder andere de meeste innings gepitcht, stond hij in de top drie qua strikeout rates onder relievers en in de top vijf qua laagste ERA onder relievers. Het panel koos zoals verwacht voor het lagere salaris van de Yankees.
Dit leidde tot opmerkelijke commentaren van betrokken partijen. Randy Levine, de president van de Yankees, noemde het management van Betances met iets minder genuanceerde woorden incompetent. Hij claimde dat de reliever “het slachtoffer was geworden van een halfbakken poging van zijn management om de arbitration markt te resetten.” Daarna ging hij over tot het mikpunt van de kritiek: Dellin Betances is geen closer. “Het is hetzelfde als wanneer ik zou zeggen dat ik astronaut ben, in plaats van president van de Yankees. Dellin is geen closer, net zo min als ik astronaut ben. Die eis van vijf miljoen? Hij had net zo goed 50 miljoen kunnen eisen.”
Het management van Betances liet dit commentaar vanzelfsprekend niet zomaar over zich heen komen. Jim Murray, zijn agent, had geen goed woord over voor Levine: “Hij had net zo goed een astronaut kunnen zijn, want op deze wereld zou niemand het met hem eens zijn.” Ook Dellin Betances zelf lijkt door de Yankees tot op het bot hebben gekrenkt: “Ze zetten mij in een kamer en ze beginnen mij anderhalf uur lang af te zeiken. Ik vond het oneerlijk, ik vind dat ik veel heb gedaan voor de organisatie. Altijd als ik nodig was, was ik er.”
Betances verdiende zijn eerste drie jaar het minimumsalaris, terwijl hij elk jaar verkozen werd tot All-Star. Hij vervolgt: “Het zou egoïstisch van me zijn als ik zou eisen dat ik alleen nog maar de wedstrijd in kom als er geen baserunners zijn, of slechts in de negende inning.” Want dat zijn namelijk de punten die hem tegengeworpen worden: niet genoeg saves en moeite hebben renners op het honk te houden. Tot zover dus de goede band en het gebrek aan frustraties bij de reliever in toekomstige onderhandelingen.
De kritiek
De bekende honkbalverslaggever Ken Rosenthal haalt in zijn artikel over de zaak keihard uit naar het huidige proces. Zijn kritiek wordt door meer betrokkenen gedragen en bestaat uit een aantal motivaties.
Ten eerste wordt er volgens tegenstanders op een ouderwetse manier omgegaan met arbitration. Het panel staat bekend om haar oldschool benadering van zaken. Zo wordt het voorbeeld aangehaald van Trevor Rosenthal. Zijn verzoek van 5,6 miljoen dollar met dezelfde diensttijd als Betances werd wel gehonoreerd, terwijl de statistieken toch duidelijk in het voordeel van Betances spreken (die 600.000 dollar minder vroeg). Het argument? Saves. Rosenthal had namelijk 96 career saves, terwijl Betances zich slechts op 22 saves kan beroepen. Met andere woorden: een closer wordt anders behandeld dan een reliever. En dat terwijl we net het “jaar van de reliever” achter de rug hebben? Oldschool.
Statistieken spelen dus geen doorslaggevende rol voor het oldschool panel. Terwijl hun baan toch zou kunnen worden vervangen door het maken van een mathematisch model tegenwoordig. In honkbal valt alles te berekenen immers. Bovendien is een zitting bij het panel één van de meest tijdrovende en duurste processen in elke sport, volgens een bron van Ken Rosenthal.
Ten slotte is er volgens de tegenstanders nog de schijn-partijdigheid. Het zijn van een arbiter is een prestigieus en goedbetaald baantje. Het is dan ook amper toeval te noemen dat de beslissingen van het panel steeds opnieuw netjes verspreid zijn. Dit jaar wonnen teams acht zaken, spelers wonnen er zeven. Een gemakkelijk te voorspellen trend die elk jaar opnieuw waarheid blijkt te zijn.
De nieuwe CBA loopt door tot en met 2021. Veranderingen hoeven dus niet verwacht te worden. De enige hoop die redelijkerwijs kan worden gevestigd is op het zelf regulerende mechanisme van de heren van het arbitration panel. Misschien kunnen zij afstappen van oude ideeën als “closer”, “reliever” en “hoe houd ik mijn baantje?”
Foto: Flickr The Commons
Prospect Watch: Cleveland Indians
Deze winter neemt SportAmerika.nl per divisie een kijkje in de Minor Leagues: de Prospect Watch. Voor alle 30 Major League-teams maken we de Prospect Top 10 voor het komend jaar op. Het einde is in zicht, nog één team te gaan.
AFLEVERING 30: CLEVELAND INDIANS
Uit het niets
Vrijwel geen enkele publicatie had aan het begin van 2016 verwacht dat de Cleveland Indians zo succesvol zouden zijn als ze afgelopen seizoen waren. Natuurlijk, er stond een goed team in Ohio, met sterke pitchers (Corey Kluber, Carlos Carrasco, Danny Salazar, Cody Allen) en best aardige hitting (Michael Brantley, Mike Napoli, Francisco Lindor) stond er een leuk team, maar op papier waren de Tigers, White Sox en Royals waarschijnlijk beter.
Zoals altijd werd duidelijk: wedstrijden worden niet op papier gespeeld. De White Sox kwamen als een speer uit de startblokken en vernietigden de tegenstand in april. Het team stortte echter volledig in toen mei begon en kwam nooit meer serieus terug. De Royals deden aardig mee, de Tigers konden wel aansluiten, maar de Indians bleven vechten. Jose Ramirez brak door, Lindor bleef verbazen en rookie outfielder Tyler Naquin trapte de deur in.
Klap na klap kwam de ploeg te boven. Brantley verdween met een blessure, Carrasco kon het seizoen niet afmaken en toch bleef het team winnen. Met mid-season upgrade Andrew Miller in de bullpen, maakte de Indians gehakt van de tegenstand. Een paar maanden later was de club uit Ohio onderweg naar de World Series.
De rest is geschiedenis. De Cubs en Indians vermaakten het honkbalpubliek met een geweldige eindronde. Chicago trok uiteindelijk aan het langste eind, maar de Indians lijken gebouwd voor succes.
De toekomst
Cleveland gaat er in 2017 opnieuw voor. Waar de Tigers, White Sox, Royals en Twins simpelweg niet goed genoeg zijn om dit seizoen iets te kunnen uithalen, kunnen de Indians met een redelijk seizoen zomaar de AL Central winnen. Het team dat in grote mate in tact is gebleven na afgelopen seizoen en zelfs Edwin Encarnacion heeft toegevoegd aan de selectie, is klaar voor een nieuwe run in de Majors. Hoe is het gesteld met de niveaus onder de Big Leagues?
Prospect Top 3
Nr. 1: Francisco Mejia (C)
Dominicaanse catcher Francisco Mejia speelt al sinds 2012 in het Indians-systeem, maar maakte als 19-jarige in 2015 pas de stap naar de ‘echte’ minors. Zijn eerste seizoen voor Single-A Lake County viel tegen, maar in 2016 brak de catcher door. Halverwege het seizoen kwam hij zelfs nationaal in het nieuws door zijn 50 wedstrijden durende hitting streak. Deze reeks is de langste in de geschiedenis van de Minor Leagues (1963).
Een promotie kon niet uitblijven. Ook mocht de jonge achtervanger zijn opwachting maken in de Futures Game. Met zijn ster rijzende en de Indians volop in de jacht op de play-offs, werd Mejia veelvuldig in verband gebracht met trades. Jonathan Lucroy van de Brewers blokkeerde echter een verkoop naar Cleveland (hij eindigde uiteindelijk in Texas) en Mejia bleef de nummer-1 prospect voor de Indians.
De nu 21-jarige Mejia is een switch-hitter met een voorkeur voor rechtshandig slaan. Hoewel hij verrassende power bezit, is hij op dit moment nog meer een gap hitter. In 2016 sloeg hij, verspreid over Single-A Lake County en Single-A (Adv.) 29 doubles, 4 triples en 11 homeruns. Nog indrukwekkender is het gebrek aan strikeouts voor de catcher. In ruim 400 slagbeurten kreeg hij slechts 63 keer drie slag.
Met slaggemiddeldes van .347 en .333 is Mejia offensief absoluut naam voor zichzelf aan het maken. Ook in het veld zijn de recensies echter positief. De tweetalige Mejia legt over het algemeen goed contact met werpers van diverse pluimage en weet zich gesteund door een elite arm. Er kan defensief nog wel het één en ander verbeteren aan het defensieve spel van de catcher, maar hij is hard op weg naar de Majors.
In 2017 doet de Mejia-show Double-A Akron aan. De Majors wachten in 2018.
Nr. 2: Bradley Zimmer (OF)
Outfielder Bradley Zimmer is de tweede first round pick in de familie Zimmer. In 2012 selecteerden de Kansas City Royals zijn broer Kyle als vijfde, in 2014 lijfden de Indians Bradley in de eerste ronde in.
In 2015 brak de center fielder door. De Indians hadden de hoop dat Zimmer de lijn in 2016 voort zo zetten, maar het afgelopen seizoen was iets minder succesvol dan het jaar ervoor. Hoewel Zimmer nog steeds 25 doubles, 6 triples, 15 homeruns en 38 steals wist te verzamelen, schoten zijn strikeouts ook omhoog. Hoewel zijn slaggemiddeldes in zowel Double-A Akron als Triple-A Columbus halverwege de 200 hangen, heeft Zimmer wel absolute five tool potential.
Defensief kan Zimmer steunen op uitstekende instincten en een solide arm. Zijn snelheid helpt hem zowel op de honken, als in het veld en geven de outfielder een kans om met regelmaat 20-20 seizoenen te draaien. Daarbij komt de voor Zimmer gunstige situatie in Cleveland, waar het outfield wat te wensen overlaat.
De 24-jarige buitenvelder zit dicht tegen de Majors aan. In 2017 zal hij het jaar openen in Triple-A Columbus, maar hij is niet ver verwijderd van een trip naar Cleveland.
Nr. 3: Triston McKenzie (RHP)
Werper Triston McKenzie werd in 2015 in de eerste ronde door de Indians gedraft (42e overall). Hoewel McKenzie een enorm skinny figuur heeft, bleek hij in 2016 meer dan capabel genoeg om Single-A Mahoning Valley en Single-A Lake County succesvol te doorlopen.
Waar nergens in zijn arsenaal een ‘wow’-pitch zit, weet McKenzie als bijna geen andere werper in het Indians-systeem om te gaan met de middelen die hij bezit. Hij controleert al zijn pitches bovengemiddeld goed en heeft een hoge pitch-intelligentie. Zijn fastballsnelheid ligt meestal laag in de 90’s met uitschieters naar 95. Zijn curveball beschikt over dusdanig goede spin dat hij de pitch in welke count dan ook kan gebruiken. Een change-up blijft nog wat achter, maar ook deze pitch komt eraan.
In 2016 startte McKenzie 9 duels voor Mahoning Valley (49 IP, 55 strikeouts, 0.55 ERA) en 6 voor Lake County (34 IP, 49 strikeouts, 3.18 ERA). De 19-jarige toonde daarmee aan dat hij klaar is voor een volgende stap. Deze zet hij in 2017, eerste in Single-A (Adv.) Lynchburg.
Nr. 4 – 10
4. Bobby Bradley (1B)
In 2016: Single-A (Adv.) Lynchburg
Leeftijd: 20
Zoals zijn positie misschien al doet vermoeden, is Bobby Bradley een power hitter. Zie de voormalig derde-ronde-selectie echter niet aan voor een one-trick pony, want dat is hij zeker niet.
Nadat Bradley in 2014 werd gedraft, heeft hij op elke niveau kunnen laten zien wat hij waard is. Hij won in hetzelfde jaar direct de Arizona League Triple Crown (.361, 8 homeruns, 50 RBI’s), terwijl hij in 2015 opnieuw van zijn power liet spreken met 27 homeruns. In 2016 kwamen er nog eens 29 homeruns bij voor de geboren Mississippiaan.
Hij genereert zijn power door middel van een snelle swing die, bij contact, de bal mijlenver kan zenden. De 20-jarige eerste honkman draaide in 2016 mee in Single-A (Adv.) Lynchburg, waar hij .235/.344/.466 met 23 doubles, 29 homeruns en 170 strikeouts sloeg. De laatste stat is wat zorgwekkend, maar het hoge aantal drie-slag lijkt vooral te liggen aan Bradley’s eerste kennismaking met betere off-speed pitches. Met meer ervaring zal de herkenningssnelheid van deze pitches groeien. In 2017 mag Bradley in Double-A die ervaring op gaan doen.
5. Brady Aiken (LHP)
In 2016: Rookie League Arizona & Single-A Mahoning Valley
Leeftijd: 20
Het verhaal van high school lefty Brady Aiken is mogelijk wel bekend. In 2014 draftten de Astros de Californiaan als eerste overall en boden hem een contract met tekenbonus van $6,5 miljoen aan. Kort na de draft trok Houston het bod echter weer in, toen een eerder bestaande elleboogblessure ontdekt werd. Aiken opteerde voor een seizoen bij de IMG Academy, maar na één start was het afgelopen: gescheurde UCL, Tommy John.
De Indians sloegen in 2015 wel toe, opnieuw in de eerste ronde. Wegens de operatie en de bijbehorende revalidatie, was Aiken’s ooit zo indrukwekkende stuff verdwenen. Na verloop van tijd kroop de fastballsnelheid echter weer wat omhoog (nu in de lage 90’s) en kreeg Aiken de controle terug over zijn zeer goede curveball. Ook zijn change-up kwam langzaam terug, wat de toekomst wat rooskleuriger maakt voor de lefty en de Indians.
In 2016 werd hij aan stukken geslagen in Rookie League Arizona en Single-A Mahoning Valley, maar dat kan toegeschreven worden aan roest. In 2017 mag Aiken in Single-A Lake County aantonen dat hij weer op de weg terug is.
6. Will Benson (OF)
In 2016: Rookie League Arizona
Leeftijd: 18
Over 2016 first-round draft pick Will Benson schreven we voorafgaand aan de draft:
Benson wordt als speler het vaakst vergeleken met Jason Heyward: hoge bat speed, 20+ steal potential en een hoge mate van (hard) contact. De jonge slugger uit Atlanta is nu nog een echte pull hitter, maar wanneer hij wat meer leert om het hele veld te gebruiken bij het slaan, kan hij uitgroeien tot een absolute superster.
De outfielder maakte een prima 2016 door. Hij leidde Team USA onder-18 naar een gouden World Cup-medaille en werd met The Westminster Schools kampioen van de staat Georgia. De Indians selecteerden Benson uiteindelijk als 14e overall.
Met elite knuppelsnelheid en snelle handen profileert Benson als een linkshandige power hitter die zo nu en dan vergeet dat zijn benen ook een integraal onderdeel van die power swing zijn. Hij is echter een geweldige atleet, die goed uit de voeten kan in het outfield en ook op het eerste honk kan spelen. Er is dus waarschijnlijk wel een plek op een Major League roster te vinden voor Benson. Dat gaat nog wel een tijdje duren; komend seizoen staat Single-A Lake County op het programma.
7. Yu-Cheng Chang (SS)
In 2016: Single-A (Adv.) Lynchburg
Leeftijd: 21
Taiwanese korte stop Yu-Cheng Chang was één van de top amateurs uit de Aziatische markt in 2013. De Indians gaven de toen 18-jarige infielder de tijd om zich te ontwikkelen. Dat deed Chang zo goed, dat hij mid-2016 veel interesse genereerde op de trade-markt. Ook Chang was onderdeel van de mislukte Jonathan Lucroy-deal. Uiteindelijk, nog steeds in Clevelands systeem, haalde hij met Lynchburg de finaleronde van de competitie, waarin hij 14-uit-28 sloeg.
Chang is een switch-hitter met verrassend ontwikkelende power. Hoewel hij op dit moment nog meer line-drives produceert, schoot de Taiwanees ineens vooruit in 2016. Met 30 doubles, 8 triples en 13 homeruns verdubbelde hij ruimschoots zijn extra base hits van het jaar ervoor. Om die reden zullen de Indians hem zonder al te veel problemen doorschuiven naar Double-A in 2017.
8. Nolan Jones (3B)
In 2016: Rookie League Arizona
Leeftijd: 18
Net als Will Benson werd ook Nolan Jones dit afgelopen jaar gedraft. Over hem schreven we ten tijde van de draft:
De Holy Ghost Prep-ster heeft bewezen de bal naar alle hoeken van het veld te kunnen sturen, dankzij zijn snelle inside-out swing. Hij heeft toegezegd te gaan studeren aan de University of Virginia, maar met een recente boost aan kracht is de interesse in Jones dusdanig toegenomen dat de kans heel klein lijkt dat hij daadwerkelijk voor college kiest, in plaats van prof te worden.
De high-schooler uit het noordoosten van de VS heeft vergevorderde contact skills en een vloeiende linkshandige swing die veel power met zich meebrengt.
In Rookie League Arizona kreeg Jones afgelopen jaar nog 109 slagbeurten, waarin hij ongeveer de helft van de tijd drie slag kreeg. Ook moet de derde honkman nog wachten op zijn eerste homerun. Defensief speelde hij echter op een hoog niveau, dus een stap omhoog naar Single-A Lake County zit er in 2017 wel in.
9. Erik Gonzalez (SS)
In 2016: Triple-A Columbus
Leeftijd: 25
Infielder Erik Gonzalez is een multi-inzetbare honkballer. Afgezien van pitcher en catcher, heeft de 24-jarige Dominicaan elke positie op het honkbalveld bemand sinds hij professioneel honkbalt. Met Francisco Lindor een paar niveaus voor hem, kreeg Gonzalez vanaf 2013 de tijd om zijn korte stoptalent te ontwikkelen.
Defensief is Gonzalez duizelingwekkend goed. Hij staat superlicht op zijn voeten, heeft een kanon van een arm en heeft een enorm hoge handelingsnelheid. Zo nu en dan kruipt er nog een slordigheidje in, maar het lijkt erop dat Gonzalez op vrijwel elke positie bovengemiddeld uit de voeten kan.
In 2016 speelde hij in Triple-A, waar hij .296/.329/.450 met 31 doubles, 11 homeruns en 12 gestolen honken verzamelde. Aan het eind van het seizoen kreeg hij kort de tijd om te laten zien wat hij in de Majors kon. In 16 slagbeurten met Cleveland sloeg hij .313, zonder extra base hits. Lindor zit Gonzalez in de weg, dus mogelijk dat hij als trade-voer gebruikt wordt. Zo niet, kunnen de Indians hem ook prima als utility player gebruiken
10. Yandy Diaz (OF/3B)
In 2016: Double-A Akron & Triple-A Columbus
Leeftijd: 25
Cubaanse outfielder Yandy Diaz verliet enkele jaren geleden en is sindsdien on the fast track in Cleveland. In 2015 brak Diaz door in Double-A Akron, waar hij .312 sloeg en de competitie aanvoerde met een .412 on base percentage. Na een korte periode in Triple-A en een succesvolle Arizona Fall League, zetten de Indians hem in 2016 verrassend terug in Akron.
Na 84 slagbeurten had Diaz echter alweer aangetoond dat hij klaar was met dat niveau en schoven de Indians hem opnieuw door naar Triple-A Columbus. Daar ging de Cubaan los. In 360 slagbeurten sloeg hij .325/.399/.461 met een .860 OPS. Zijn 22 doubles, 3 triples en 7 homeruns. Cleveland hoopt dat de power nog wat verder ontwikkelt, maar Diaz is zo goed als klaar voor de Majors. Dankzij zijn multi-inzetbaarheid is er vast wel een plekje voor hem te vinden in 2017.
Conclusie
De Indians bezitten een high upside Prospect Top 10. Mejia en Zimmer zijn een zeer interessante 1-2 punch, Bradley, Benson en Jones hebben hoge plafonds en Gonzalez en Diaz zijn zo goed als klaar voor de Majors. Aiken, Chang en McKenzie hebben vooral potentie. Als ze zich blijven ontwikkelen, worden ze serieus goed.
Cleveland gaat er opnieuw voor in 2017. Nadat het team zo dichtbij World Series-victorie was in 2016, zal het niemand verbazen als de Indians komend seizoen er weer vol voor gaan. In een zeer zwakke AL Central ligt de weg open voor de Tribe om de divisie op hun sloffen te winnen. Versterkingen voor de play-offs zijn misschien wel nodig, dus een aantal van de bovenstaande namen zou gebruikt kunnen worden om halverwege het seizoen Major League-talent binnen te halen. En dat is te verdedigen. Cleveland ruikt een kans. Cleveland heeft een kans.
Remember the names
Juan Hillman (LHP), Mark Mathias (2B), Adam Plutko (RHP), Rob Kaminsky (RHP), Greg Allen (OF).
Met dank aan Freek Bouw (@PhrakePhoto) voor de foto’s uit de Fall League
Design prospectgraphic: Jasper Roos
Eerdere delen in deze serie
NL WEST
Arizona Diamondbacks
Colorado Rockies
Los Angeles Dodgers
San Francisco Giants
San Diego Padres
AL WEST
Los Angeles Angels of Anaheim
Houston Astros
Oakland Athletics
Seattle Mariners
Texas Rangers
NL EAST
New York Mets
Miami Marlins
Washington Nationals
Atlanta Braves
Philadelphia Phillies
AL EAST
Tampa Bay Rays
Toronto Blue Jays
Baltimore Orioles
Boston Red Sox
New York Yankees
NL CENTRAL
Milwaukee Brewers
Cincinnati Reds
Pittsburgh Pirates
St. Louis Cardinals
Chicago Cubs
AL CENTRAL
Minnesota Twins
Kansas City Royals
Chicago White Sox
Detroit Tigers
Season in Review – #25 Carolina Panthers
Het is alom bekend dat het verliezers van de Super Bowl een jaar later meestal een stuk slechter vergaat. De Carolina Panthers waren geen uitzondering op die regel, want één jaar na hun memorabele trip naar de Super Bowl verging het Cam Newton en co. dit jaar een stuk minder.
BEKIJK HIER DE VORIGE REVIEW OVER DE SAN DIEGO CHARGERS
Wat ging er goed?
In vergelijking met vorig jaar ging er verdomd weinig goed dit jaar voor de Carolina Panthers. Wel waren er de usual suspects die dit seizoen, ondanks alles, gewoon hun niveau haalden. Mannen zoals Greg Olsen, Luke Kuechly, Thomas Davis en Kawann Short waren net als vorig jaar belangrijke pilaren binnen de ploeg van Ron Rivera. Echter, in tegenstelling tot vorig jaar leidde dit niet meteen tot vijftien overwinningen.
Wat ging er fout?
Om te stellen dat Cam Newton een dramatisch jaar had, gaat te ver. Maar dat de 27-jarige quarterback minder speelde dan vorig jaar staat buiten kijf. Daardoor stokte de offense van de Panthers regelmatig, en dit kwam ook omdat de receivers, buiten de ervaren Greg Olsen om, weinig potten konden breken. Zo bleef de terugkeer van Kelvin Benjamin redelijk onzichtbaar, en door het vertrek van Josh Norman had met name de secondary het in de eerste helft van het seizoen zwaar te verduren.
MVP
Ondanks de problemen in aanvallend opzicht, leverde Greg Olsen voor het derde jaar op rij een jaar af waarin hij over de 1,000 receiving yards heen ging. Een ongekend aantal, en in een tijdperk waarin tight ends veelvuldig geblesseerd raken, wist Olsen ook voor het negende jaar op rij in alle wedstrijden uit te komen.
Rookie of the Year
De Panthers hadden slechts vijf keuzes tot hun beschikking, en ondanks dat hun secondary het in de eerste weken zwaar te verduren had, verdient met name James Bradberry een compliment voor zijn spel. Hij werd gekozen in de tweede ronde, en een sterke tweede helft van het seizoen zorgde ervoor dat hij door ProFootballFocus heel stilletjes in hun top 20 van beste cornerbacks werd geplaatst. De hoop is dat diezelfde Bradberry de komende jaren met mede-rookie Daryl Worley de prestaties van Josh Norman kan doen laten vergeten.
Verrassing van het jaar
Er waren weinig verrassingen in positief opzicht, buiten het herstel van de twee rookie cornerbacks in de tweede helft van het seizoen om. Maar als er iemand aangewezen moet worden is het wel Mario Addison. De 29-jarige defensive end is al enkele jaren een wat onopvallende kracht binnen de Panthers-defensie, maar viel dit jaar op met maar liefst 9.5 sacks. Hiermee was hij de meest effectieve pass rusher die de ploeg had, en over de laatste drie seizoenen in Carolina heeft hij nu 22 sacks genoteerd.
Teleurstelling van het jaar
Vorig jaar was Cam Newton letterlijk Superman. Dit jaar was hij een gemiddelde quarterback, en na zijn definitieve doorbraak als superster in 2016, en een MVP-award, kon dit seizoen dan ook bestempeld worden als een teleurstelling. Zijn completion percentage ging omlaag van 60% naar 53%, het aantal touchdowns daalde van 45 naar 24 (inclusief rushing touchdowns), en daardoor zakte zijn quarterback rating van 99.4 naar 75.8. Kortom, in 2016 was Cam Newton geen Superman, maar een hele gemiddelde quarterback. De vraag is dan ook of Newton komend seizoen weer het niveau van weleer kan halen.
Offseason takenlijst
Komend offseason lijkt vrij cruciaal te worden voor de Panthers. Hun quarterback had een minder jaar, en in defensief opzicht loopt het contract af van sterspeler Kawann Short, plus dat van hun beste pass rushers in Mario Addison en Charles Johnson. Het is dus maar zeer de vraag of de defensie volgend jaar echt sterker zal worden. Daarnaast moet er echt gewerkt worden aan de offensive line, want net als in de verloren Super Bowl van 2016 moest Cam Newton té vaak rennen voor zijn leven. Nieuwe offensive tackles zijn nodig om de bescherming te verbeteren, en Newton te helpen naar betere prestaties in 2017 en 2018.
Kings sturen Cousins naar New Orleans in trade
De Sacramento Kings hebben tijdens het All-Star Weekend besloten sterspeler DeMarcus Cousins samen met Omri Casspi naar de Pelicans te sturen. In de trade krijgen de Kings hiervoor Buddy Hield, Tyreke Evans, Langston Galloway, een eerste en een tweede ronde draft pick terug.
De deal kwam als een volslagen verrassing, aangezien de Kings twee weken terug nog aan hadden gegeven dat hun center niet beschikbaar was en dat ze Cousins in Sacramento wilden houden. De Kings lijken nu toch te kiezen voor een nieuwe start, waarbij vooral de first round pick erg interessant was voor de Kings. Het gaat om de eerste ronde keuze die de Pelicans hebben in de komende draft en de pick is slechts beschermd als New Orleans in de top drie mag kiezen. Met het aantrekken van Cousins lijkt de kans klein dat de Pelicans een top drie pick zullen hebben, waardoor de Kings waarschijnlijk een extra lottery ticket hebben in de komende draft.
Kings have not been seeking equal value in Cousins deal, source tells @TheVertical. Young talent, draft picks, expiring contracts primarily.
— Chris Mannix (@ChrisMannixYS) 20 februari 2017
Om de eigen pick in de draft te houden moeten de Kings zelf in de top tien mogen kiezen, aangezien hun draftkeuze anders naar Chicago gaat. Gezien het vertrek van Cousins is de hoop van het management van de Kings dat de ploeg de komende maanden genoeg gaat verliezen om te zakken in de stand om de pick in eigen handen te houden.
Shooting Guard
Zelfs als het Sacramento lukt om met de trade twee keer in de lottery te kiezen lijken de Kings de verliezer van de trade te zijn, want behalve de eerste ronde pick krijgt Sacramento niet veel terug. Buddy Hield is dan wel een rookie die in de afgelopen lottery gekozen werd, maar heeft deze keuze nog niet waar kunnen maken dit seizoen. De shooting guard ging op latere leeftijd pas naar de NBA en met zijn 23 jaar is het de vraag in hoeverre hij zich nog kan ontwikkelen en of hij ooit een bovengemiddelde speler zal worden.
Quick note: DeMarcus Cousins has hit six more 3-pointers than Buddy Hield this season.
— Sam Vecenie (@Sam_Vecenie) 20 februari 2017
Voor de Pelicans lijkt de deal een homerun, maar er zijn zeker risico’s. Cousins heeft bewezen niet de beste ploeggenoot te zijn en speelt net als Anthony Davis liever power forward dan center, dus de vraag is of de twee samen een goed tandem zijn om een team rond te bouwen. Maar de Pelicans moesten iets doen om de ploeg te verbeteren en Davis tevreden te houden. Met Cousins hebben ze in ieder geval een tweede All Star gevonden, terwijl de kans klein was dat de Pelicans deze zouden bemachtigen in de draft of in free agency.
Hoewel New Orleans weinig op heeft hoeven geven voor Cousins zijn er voornamelijk guards vertrokken, waardoor de rotatie hier voor de rest van het seizoen wel dun geworden is. De Pelicans maken nog kans om als achtste de play-offs in te gaan, maar aan coach Alvin Gentry de opgave om hier de juiste line-ups voor te vinden.
Contractverlenging
Naast de Kings is er nog een grote verliezer in deze trade, en dat is Boogie Cousins zelf. In Sacramento kon hij na afloop van zijn contract een verlenging tekenen voor vijf jaar en 209 miljoen dollar als designated speler. In New Orleans heeft Davis deze titel al gekregen, waardoor New Orleans dit niet aan Cousins aan kan bieden en het maximale contract wat de center nu kan tekenen is voor vijf jaar en 179 miljoen dollar. Voor Cousins kwam het nieuws in ieder geval als een verrassing.
Here's DeMarcus Cousins finding out he was traded to New Orleans. (via @manny_vieites) pic.twitter.com/IN0OevrKYe
— Legion Hoops (@LegionHoops) 20 februari 2017
Foto: Getty Images
