Het lijkt in deze Dutch Watch een beetje de week van de comebacks. Voor Ceddanne Rafaela en de Red Sox pakte dat goed uit. Voor Ozzie Albies en de Braves een stuk minder… Het was ook de week waarin Xander Bogaerts uitviel met wederom een schouderblessure. Daarnaast kreeg Kenley Jansen een belangrijke teamgenoot terug en mocht hij weer een save aan zijn totaal toevoegen.
OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)
SEASONSTATS: 235 AB, .234/.309/.349, .658 OPS, 31 R, 24 RBI, 9 2B, 6 HR, 6 SB, 85 OPS+
Na die waardeloze seizoenstart moesten de Atlanta Braves hard knokken om weer richting die belangrijke .500-grens te komen. Dat lukte hen halverwege de maand mei. Op bezoek bij de Boston Red Sox mochten ze voor het eerst zelfs even van een positief record genieten. Heel even maar, want met series tegen onder meer San Diego en Philadelphia doken Ozzie Albies en de Braves al vlot weer onder dat break even-record. Het is niet voor niets dat we de Red Sox hier even benoemen, want dat was vorig weekend in Atlanta namelijk de tegenstander. Een tegenstander die ook niet overliep van vertrouwen, dus voor de Braves een mooie kans om de geschiedenis te laten herhalen.
EINDE STREAK
Albies begon red hot aan dat drieluik. De tweedehonkman was bezig aan een 14-game hitting streak. Vanaf 13 mei takelde hij zijn slaggemiddelde van .207 naar .241 maar zag hij om zich heen ook spelers die minder in vorm waren. Helaas voor Atlanta teveel spelers, want uitgerekend in de goede fase van Albies verloren de Braves weer de nodige wedstrijden. Vorige week vrijdag kwam tegen de Red Sox een einde aan die mooie reeks van Ozzie Albies. Hij was 0-for-3 tegen Boston en dit kon door de overige Braves niet gecompenseerd worden. Het gevolg was een 1-5 nederlaag, die een dag later overigens al werd rechtgezet. Albies was 0-for-3 met een walk en een run in een duel dat dit keer met 5-0 naar de thuisploeg ging.
Na twee wedstrijden zonder hit sloot Albies deze serie af met een 1-for-3 en een gestolen honk. Die single kwam in de vierde inning, maar had geen gevolgen voor Boston. Die hadden in de eerste inning hun slag al geslagen met 3 runs en daar de basis voor de 3-1 overwinning gelegd. Voor Albies was de hitting streak dan wel afgelopen, maar zijn on-base streak zette hij tegen de Diamondbacks deze week vrolijk door. Zeventien wedstrijden op rij had hij om een of andere manier wel de honken bereikt en dinsdag kwam daar nummer 18 ook bij. Een RBI-single in de vierde inning was echter niet voldoende om de Braves aan de winst te helpen. Die ging met 8-3 namelijk naar Arizona. Met 2 overwinningen in hun laatste 11 wedstrijden waren ook die daar wel weer eens aan toe.
ZELDEN VERTOOND
Veel minder runs waren er te noteren in de tweede ontmoeting tussen beide kwakkelende clubs. Drie om precies te zijn, waarvan er 2 op het conto van de Diamondbacks kwamen. Albies zette zijn streak door dankzij een vier wijd in de negende inning, waarin de Braves de nodige kansen lieten liggen. Dat deden ze donderdag niet in de series finale. Opeens was daar de aanval weer die ooit zo gevreesd was in de majors. Atlanta haalde de dubbele cijfers in runs en met een RBI-double in de derde inning droeg ook Albies zijn steentje bij in wat een eenvoudige overwinning zou gaan worden. Met een 10-4 voorsprong in de negende inning konden de Braves zich immers al richten op de vliegreis naar San Francisco, waar de Giants op hen wachtten.
Dat zou je tenminste denken… Zelden implodeerde een teams zoals de Braves dit deden in die negende inning. Arizona kreeg deze week slecht nieuws over de ernstige blessure van starter Corbin Burnes (einde seizoen door beruchte Tommy John-operatie) maar dit spoelden ze weg met een nooit vertoonde comeback. De Diamondbacks scoorden maar liefst 7 runs in die negende inning en lieten Atlanta en de Braves verbijsterd achter. Deze nederlaag betekende niet alleen de vijfde tijdens deze homestand, maar het bracht de Braves terug daar waar ze het seizoen begonnen. Op 7 wedstrijden onder die .500-grens. Een team dat al zwaar teleurstelde dit seizoen bereikte op deze donderdag een volgend dieptepunt.
XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)
SEASONSTATS: 206 AB, .238/.321/.330, .651 OPS, 24 R, 21 RBI, 10 2B, 3 HR, 11 SB, 84 OPS+
In de NL West hebben de drie teams uit Californië het voor het zeggen. Niet dat dit iets nieuws is, maar dat San Diego en San Franciso de buren uit LA bij kunnen benen is misschien wel een beetje verrassend. Deze week kwamen de Padres en Giants tegenover elkaar te staan voor een rechtstreeks gevecht om de tweede plek in de divisie. Eerst moesten Xander Bogaerts en de zijnen nog even af zien te rekenen met de veel minder hoog aangeslagen Pittsburgh Pirates. Die serie in het eigen Petco Park begon echter moeizaam voor de Padres. Er werd weliswaar gewonnen, maar met 3-2 was dat erg nipt. Xander Bogaerts zag zijn 4-game hitting streak spaak lopen met een 0-for-3 aan slag.
Dat laatste veranderde niet in de tweede ontmoeting. Weer was de kortestop 0-for-3 maar dit keer was hij bepaald de enige niet. In het eigen stadion is San Diego doorgaans ijzersterk, maar nu kwamen ze niet verder dan 2 hits in een met 0-5 verloren wedstrijd. De Pirates konden dit knappe optreden van starter Bailey Falter en zijn bullpen geen vervolg geven in de series finale op zondag. Xander Bogaerts kwam in die wedstrijd door met een single in de tweede inning, maar hij zou scoren na een vier wijd in de zevende. San Diego begon met een 2-4 achterstand aan die inning, maar de run van Bogaerts bleek de eerste van uiteindelijk 4 gescoorde runs op weg naar een bevrijdende 6-4 winst.
WEER DIE SCHOUDER
Dat de Padres en Giants enorm aan elkaar gewaagd zijn, werd deze week duidelijk in de vier wedstrijden die de teams tegen elkaar speelden. Zo viel de beslissing – en de eerste en enige run – maandag pas in de tiende inning. In de wedstrijd waarin Bogaerts (1-for-4) zijn tiende double van het jaar sloeg, scoorde Jake Cronenworth de enige run en schonk zo de Padres de 1-0 zege. Ook dinsdag in de tweede ontmoeting was het ontzettend close. Xander Bogaerts kwam in de tweede inning door met een single, wat later zijn enige hit in 5 at-bats bleek. Weer moesten er extra innings aan te pas komen en weer trokken de bezoekende Padres aan het langste eind: 3-2.
Het derde duel ging met 6-5 naar de Giants, maar Xander Bogaerts (0-for-3) zou daarin de negen innings niet vol maken. De kortestop werd in de zesde inning vervangen door Jose Iglesias en zou ook donderdag de series finale (3-2 Giants) niet spelen. Bogaerts werd door de club als day-to-day op de IL gezet met een schouderblessure. Hij gaf zelf aan dat het dezelfde schouder betreft waar hij ook vorig seizoen last van had. Toen miste Bogaerts twee maanden door een fractuur in de schouder. Diezelfde pijn voelde hij ook nu al een paar dagen. Defensief speelt ’t hem geen parten, maar aan slag duidelijk wel. Zelf hoopt Xander Bogaerts snel weer van de partij te zijn, maar gezien de historie met zijn linkerschouder zal de club geen grote risico’s nemen.
KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)
SEASONSTATS: 19.1 IP, 1-2 (12 SV-0 BS), 4.66 ERA, 1.448 WHIP, 4.47 FIP, 10 R, 10 ER, 9 BB, 18K, 89 ERA+
De homestand begon op 23 mei nog zo mooi voor de LA Angels. Die dag wonnen ze met 7-4 van de Miami Marlins en kon Kenley Jansen zijn elfde save afstrepen. Daarna volgden nog vijf wedstrijden voor eigen publiek en telkens stapte de tegenstander als winnaar van het veld. Of het nu de Marlins waren of later drie keer op rij de New York Yankees. De Angels scoorden in die vijf duels nog een totaalaantal van 5 runs. Het is overbodig te zeggen dat de Halos in de rest van die homestand hun closer niet nodig hadden. Op vrijdag 30 mei kon Kenley Jansen dan ook uitgerust beginnen aan zijn optreden in Cleveland tegen de Guardians. Een serie die overigens vooral in het teken stond van de rentree van superster Mike Trout bij de Angels.
Een save zat er die dag niet in voor hem, want Jansen begon de inning al met een 4-0 voorsprong. Ondanks de vier wijd voor Carlos Santana leek Jansen een eenvoudige inning tegemoet te gaan toen achtereenvolgens Daniel Schneemann en Gabriel Arias elk middels een gevangen flyball terug naar de dug-out konden. Bo Naylor kwam echter ook na vier wijd op de honken en na een RBI-single van Nolan Jones werd het zowaar nog even spannend. Steven Kwan ging als potentiële gelijkmakende run naar het slagperk, maar Jansen had voor hem slechts 2 pitches nodig. Een lange outing voor de closer, die in totaal 25 pitches gebruikte. Het werd ook geen save of een win voor hem, maar na een week rust kon Jansen deze wedstrijd wel weer even gebruiken.
BETER TEGEN OUDE LIEFDE
Jansen had op deze manier wat ritme om zijn oude werkgever pijn te doen. De Angels namen het deze week op tegen de Red Sox, de club waar Jansen de laatste twee seizoenen speelde. Het werd voor de closer een prettig weerzien, want na de eerste wedstrijd mocht Jansen zijn twaalfde save bijschrijven. Na die moeizame outing tegen Cleveland ging het nu stukken sneller. Slechts 10 pitches had hij nodig om achtereenvolgens Wilyer Abreu, Carlos Narvaez en Romy Gonzalez weg te zetten. Dit was ook nodig, want ruimte voor fouten was er niet. Jansen begon namelijk met een 7-6 voorsprong aan die inning, maar dit bleek dus ook de eindstand.
Jansen mocht dinsdag in de tweede ontmoeting opnieuw zijn opwachting maken. Door de 3-3 tussenstand zat een volgende save er niet in, maar hem werd wel toevertrouwd deze stand richting de extra innings te brengen. Dit lukte. Zij het met horten en stoten. Kristian Campbell dwong vier wijd af en Rafael Devers kreeg opzettelijk vier wijd. Jansen liet zich niet van de wijs brengen en loodste zijn Angels zonder een run op te geven naar de tiende inning. Daar was het Taylor Ward die middels een productive out Zach Neto over de thuisplaat sloeg voor de 4-3 in het voordeel van LA. Niet Jansen maar Reid Detmers moest die stand in de tiende inning verdedigen waardoor hij de save op zijn naam kreeg en Kenley Jansen zijn eerste win van dit seizoen.
JOSH PALACIOS (OF, Chicago White Sox)
SEASONSTATS: 117 AB, .205/.301/.316, .617 OPS, 10 R, 9 RBI, 4 2B, 3 HR, 0 SB, 77 OPS+
De White Sox werkten vorige week een paar wedstrijden af in de geboortestad van Josh Palacios. Helaas beleefde de outfielder weinig plezier aan deze wedstrijden in New York tegen de Mets. Hij kwam niet door met een hit en beide duels gingen betrekkelijk eenvoudig naar de topploeg uit de NL East. Palacios en de White Sox bleven nog even in die hoek van de VS, maar in Baltimore wachtte hen geen topploeg. Verre van zelfs. De Orioles presteren zwaar ondermaats dit seizoen en knikkerden zelfs hun manager er al uit. Helaas voor de White Sox klauterden de O’s heel voorzichtig uit dat diepe dal. En dat bleven ze doen in het drieluik tegen Chicago.
Op vrijdag 30 mei was het duel der laagvliegers er één met weinig runs. Drie in totaal om precies te zijn. Het waren de Orioles die in de zesde inning de score openden en dit deden met 2 runs. Op het laatste moment lieten de White Sox nog even van zich horen, maar de run in de negende inning was te weinig om de winst van Baltimore te bedreigen. Palacios was 0-for-4 in die wedstrijd en bleef zo voor het derde duel op rij verstoken van een hit.
In de vierde inning van de tweede ontmoeting (2-4) kwam daar verandering in. Zijn single naar het rechtsveld bracht de thuisploeg niet in de problemen. Achteraf bleek het ook de enige hit van Josh Palacios in deze serie. Hij was 1-for-10 aan slag met nog wel een productive out in de laatste wedstrijd (2-3). Zijn teamgenoten deden het niet veel beter en zo kwam het dat de White Sox drie keer verloren en Camden Yards verlieten met een sweep.
VERRASSENDE RESULTATEN TEGEN TIGERS
Terug in The Windy City konden de White Sox hun borst nat maken. In de Detroit Tigers kregen ze de koploper van de AL Central op bezoek en die lieten maandag geen spaan heel van de arme White Sox. Met 13-1 werden Palacios (0-for-3) volledig van het veld geblazen, maar diezelfde Sox kwamen dinsdag in de tweede wedstrijd met een passend antwoord. Josh Palacios speelde alleen de negende inning en kreeg zo nog net iets maar van de verrassende 8-1 overwinning.
De twee overige duels verliepen spannender. Detroit trok woensdag de derde ontmoeting met 5-4 naar zich toe, terwijl Chicago donderdag de series finale in extra innings met 3-2 won. In beide wedstrijden kwam Palacios in actie, maar speelde hij geen volledige wedstrijd. In de vijf AB’s die hem waren gegeven, tekende hij voor één hit.
CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)
SEASONSTATS: 202 AB, .252/.296/.411, .707 OPS, 35 R, 25 RBI, 10 2B, 6 HR, 7 SB, 79 OPS+
Door de nederlagen tegen Baltimore en Milwaukee was de .500-grens voor de Boston Red Sox even uit zicht geraakt. Het hielp de club ook niet dat Alex Bregman tijdens die serie wedstrijden geblesseerd raakte. Met de veelbelovende Marcelo Mayer, maar ook een 5-game losing streak, aan boord trok het gezelschap vorige week naar Atlanta voor een serie tegen de Braves. Een team dat in een soortgelijk schuitje zit. Bij Ozzie Albies meldden we al dat Boston twee van de drie wedstrijden daar won en zo dus afrekende met die vervelende reeks aan nederlagen. We hebben echter nog niets verteld over de prestaties van Ceddanne Rafaela.
Red Sox-manager Alex Cora had over die prestaties weinig te klagen. Vrijdag 30 mei werd Rafaela door de commentatoren van Apple TV zelfs genoemd als één van de defensief beste centerfielders in Major League Baseball. Met de knuppel kon hij deze dag ook redelijk goed overweg. Rafaela was 2-for-4 aan slag en scoorde een run in die 5-1 gewonnen wedstrijd. Ook in de twee volgende duels kwam de outfielder telkens door met een hit. Zaterdag (0-5 verlies) deed hij dit in de vijfde inning. Zondag een inning eerder. Met 4-for-11 en twee winstpartijen kon Ceddanne Rafaela zo terugkijken op een goede serie. Met de Red Sox keerde hij nu terug naar Fenway Park waar een serie tegen de Angels volgde.
STUKJE HISTORIE
Voor de Red Sox werd dat geen groot succes. Kenley Jansen en consorten wonnen de eerste twee wedstrijden, maar daarin wisten ze Ceddanne Rafaela niet te temmen. De rappe outfielder was maandag 2-for-4 in de eerste wedstrijd en kwam laat in de wedstrijd door met zijn vierde homerun van ’t seizoen. Te laat zo bleek, want met 6-7 gingen de Angels met de winst aan de haal. Hetzelfde gebeurde dus dinsdag na tien innings, maar opnieuw was Rafaela een plaag voor de vijandelijke werpers. Met 3-for-5 deed zijn slaggemiddelde geweldige zaken, maar was er in de zesde inning opnieuw reden voor een klein feestje. De 2-run homerun van Rafaela bracht Boston op gelijke hoogte met LA om vervolgens in extra innings alsnog onderuit te gaan.
Over de derde en laatste wedstrijd in deze serie kunnen we wel een heel boek schrijven. Het ging deze woensdag werkelijk alle kanten op. Zo scoorden de Angels al 4 runs in de eerste inning, maar deden de Red Sox het die inning nog beter met 5 runs. Uiteindelijk moesten de Red Sox vier keer terugkomen van een achterstand en kwam helemaal aan het einde van de rit de reddende engel voor Boston uit Willemstad.
Twee keer moest Rafaela na drie slag terug naar de dug-out in dit slugfest. De jonge outfielder had het beste echter tot het laatst bewaard. Met Abraham Toro op de honken sloeg Rafaela de bal de tribunes in voor een walk-off homerun. Dat het vanwege de bouw van Fenway de kortste walk-off homerun ooit was, deed er niet toe. Ceddanne Rafaela nam de bal voor de derde keer deze serie diep en dit keer kregen de Angels geen kans op een antwoord: 11-9.
Cover photo: David Butler II
