Vorig jaar zette SportAmerika voor het eerst alle Minor League-opleidingssystemen op een rijtje in de Prospect Watch. Dit off-season kijken we in updatevorm naar de ‘farms’ in Minor League Baseball. De SportAmerika MLB Prospect Watch 2017/2018 is aangekomen in de American League East, met in deze aflevering: New York Yankees.
LEEGLOOP
In hun race richting een niet door iedereen verwachte play-off-plek in 2017, moesten de Yankees diep in hun prospectvoorraad duiken. Er werd in korte tijd afscheid genomen van drie prospects uit de top 10 van vorig seizoen en twee uit het segment ‘Remember the Names’ uit de Prospect Watch 2017. — PROSPECT WATCH 2017: NEW YORK YANKEES Jorge Mateo (#4 in 2017), James Kaprielian (#6) en Dustin Fowler vertrokken naar de Athletics in ruil voor Sonny Gray. Blake Rutherford (#3) en Ian Clarkin werden met een aantal anderen naar de White Sox gestuurd voor Tommy Kahnle, David Robertson en Todd Frazier.
Het vertrek van het vijftal, plus de promotie van Aaron Judge naar de Major League, maakten zes plaatsen vrij in de top 10. Automatische doorschuiver Jorge Guzman werd, nog voor deze lijst gemaakt kon worden, naar de Marlins gestuurd voor Giancarlo Stanton. Het moge duidelijk zijn: GM Brian Cashman heeft geen enkel bezwaar tegen het gebruiken van zijn jeugdopleiding in zijn jacht op een kampioenschap. Jorge Mateo, één van de vijf top prospects waar de Yankees afscheid van namen in 2017 (Charles Wenzelberg/NY Post)
TERUGKEREND
Ondanks de leegloop is er nog een aantal spelers dat terugkeert in de top 10, te beginnen met Gleyber Torres. De infielder, twee jaar geleden binnengehaald van de Cubs voor Aroldis Chapman, had een dramatisch jaar, waarin hij Tommy John moest ondergaan. Ondanks zijn langdurige afwezigheid is er toch ruimte bovenaan de lijst voor het supertalent (#5 op MLB Pipeline’s Top 100). Chance Adams stijgt van plek zeven naar plek drie, vanwege zijn sterke seizoen in Double-A en Triple-A. De rechtshandige werper gooide 150.1 innings (135 strikeouts, 58 walks, 2.45 ERA) en lijkt steeds beter om te kunnen gaan met zijn middelmatige fastball. Ondanks gebrek aan beweging en snelheid (94 mph), weet hij de pitch uitstekend te controleren. De 23-jarige kan in geval van nood de stap naar de Majors maken in 2018. Justus Sheffield, Arizona Fall League 2017 (Freek Bouw/Phrake Photography)
Een drietal werpers keert ook terug. Justus Sheffield stijgt één plaatsje (van vijf naar vier), Domingo Acevedo springt van plek tien naar plek zes en Albert Abreu (acht naar zeven) is ook terug. Acevedo’s 142 strikeouts in 133 inning in A+, AA en AAA lijken aan te geven dat de 23-jarige Dominicaan het meest klaar is voor de stap naar New York.
Ook Sheffield kan een rol van betekenis spelen, hoewel zijn stats minder indruk wekken dan die van zijn collega. Abreu heeft nog een jaar in de Minors nodig, op zijn minst, als de Yankees hem een starter willen houden. Als bullpenarm kan hij echter direct aan de slag.
NIEUWE GEZICHTEN
Outfielder Estevan Florial brak in 2017 echt door, na een matig 2016. De 20-jarige Haïtiaan (die ooit onder de valse naam Haniel de Oleo bekend stond op de Dominicaanse Republiek) sloeg in Single-A en Single-A (Adv.) .298 met 13 homeruns, 7 triples, 23 doubles en 23 steals in 420 slagbeurten. Hiermee zette hij zich volop in de schijnwerpers en kwam hij ook MLB Pipeline’s top 100 binnen (#79). Miguel Andujar, vorig jaar nog onderdeel van ‘Remember the Names’, maakt een Gleyber Torresje door. Dankzij een goed seizoen en een hyperpowered optreden in de Arizona Fall League is de buzz aan het toenemen. De 22-jarige Dominicaanse derdehonkman is klaar voor de Majors, na .312 met 7 homeruns in AA, .317 met 9 homeruns in AAA en .571 met 2 doubles, 4 RBI’s en een steal in de Big Leagues (5-uit-7). Estevan Florial, Arizona Fall League (Freek Bouw/Phrake Photography)
Het trio Nolan Martinez, Tyler Austin en Clarke Schmidt completeert de top 10. Schmidt werd in 2017 gedraft, verrassend in de eerste ronde, want de South Carolina Gamecock onderging in april Tommy John. Toch is de upside groot in de arm van de 21-jarige. Martinez is een 19-jarige Rookie Baller met schouderproblemen, maar met een goede fastball en secundaire stuff. Tyler Austin zagen we al in New York in 2017, waar hij .225 sloeg (2 homeruns) in 40 slagbeurten. Hij is inmiddels 26 en gaat een rol van betekenis moeten spelen voor de Yankees. Lukt dat niet, is het einde verhaal met zijn prospectstatus.
TOTAALPLAATJE
Ondanks dat de Yankees veel hebben moeten inleveren in hun run in 2017, heeft de club nog veel elite- of bovengemiddeld talent in de Minor League gelederen. Ook buiten de top 10 bevinden zich genoeg spelers die op korte termijn door kunnen schuiven naar de hogere regionen. Met een juggernaut van een Major League-club en voldoende versterkingen voorhanden, moet er gevreesd worden voor een potentiële remake van een eerdere Yankees-dynastie. HOUD IN DE GATEN Nick Solak (2B), Matt Sauer (RHP), Thairo Estrada (SS/2B), Jake Cave (OF), Taylor Widener (RHP).
Cover photo: Newsday/J. Conrad Williams Jr.
Om in aanmerking te komen voor de lijst moeten positiespelers onder de 130 Major League-slagbeurten blijven. Pitchers mogen niet boven de 50 innings of 30 relief appearances uitkomen. Dit zijn MLB’s rookiekwalificaties. Deze top 10 is de persoonlijke visie van de auteur op de betrokken spelers.
Vorig jaar zette SportAmerika voor het eerst alle Minor League-opleidingssystemen op een rijtje in de Prospect Watch. Dit off-season kijken we in updatevorm naar de ‘farms’ in Minor League Baseball. De SportAmerika MLB Prospect Watch 2017/2018 is aangekomen in de National League West, bij de San Diego Padres.
ZÓ. VEEL. WEELDE.
De San Diego Padres zijn in de Majors niet bepaald een voorbeeldfranchise zijn geweest, de laatste jaren. Een geschorste GM, een team waar eigenlijk geen wedstrijd mee te winnen viel, een schitterend stadion dat meer leeg dan vol zat, een superlage payroll: het heeft niet overgehouden in Zuid-Californië. Wat de club echter op de achtergrond uitgespookt heeft, kan van worden genoten. — PROSPECT WATCH 2017: SAN DIEGO PADRES
Voor prospectwriters zijn organisaties zoals de Padres, Braves en White Sox op dit moment de heilige graal. De drie clubs steken met kop en schouders boven de overige 27 teams uit als het op de hoeveelheid talent in de jeugd aankomt. San Diego spant van de drie misschien zelfs wel de kroon. De club barst momenteel van het talent.
In 2017 was het al niet slecht gesteld met de Friars. Manny Margot en Hunter Renfroe waren grote talenten, die tot op zekere hoogte een doorbraak kenden in de Majors. Verder zijn er veelal bekende namen terug te vinden in deze top 10, maar wel met een komeet op plek één. Fernando Tatis Jr, ster uit het niets (Reynaldo Holguin / San Antonio Missions)
TATIS, GORE BOVENAAN
Ongeacht welke scout je spreekt of welke lijst je raadpleegt, Fernando Tatis Jr. en Mackenzie Gore staan op plek één en twee. Of Gore of Tatis de bovenste treden inneemt, dat is persoonsgebonden. Bij SportAmerika staat Tatis in elk geval bovenaan, wat een enorme verrassing te noemen is. In 2016, toen de White Sox Tatis met Erik Johnson naar de Padres stuurden voor James Shields, had de dan 16-jarige kortestop nog geen inning gespeeld als prof. Twee jaar later stormt hij alle prospectlijsten op.
Na 21 homeruns en 26 tweehonkslagen in Single-A, met een .281 slaggemiddelde en 29 gestolen honken, is de nu 19-jarige infielder één van de grootste talenten in de Minors.
Linkshandige werper Mackenzie Gore is al sinds de Draft in 2017 een grote persoonlijke favoriet. De 18-jarige North Carolinian liet in Rookie Ball meteen zien wat hij waard was: 21.1 innings, 34 strikeouts, 1.27 ERA. Dit is een naam om alvast in de 2022 rotation van de Padres te schrijven, want hij kan een heel grote worden.
PITCHING-HEAVY
Na Gore volgen er nog maar liefst zeven andere werpers in de top 10 van de Padres. Dat wordt veel van hetzelfde, dus doen we de groep in vogelvlucht:
Cal Quantrill (#3 in 2017) – Eerste ronde, 2016 Draft. 22 jaar oud. A+ en AA in 2017: 110 strikeouts in 116 innings, 3.80 ERA. Tommy John-slachtoffer in 2016, maar als de arm het houdt, gaat hij de Majors snel halen.
Michel Baez (- in 2017) – 2016 Int. Signing, 22 jaar oud. Cubaan. Tikt de 100 mph aan met zijn fastball. Solide slider. Vernietigde de tegenstand in Single-A: 2.45 ERA, 82 strikeouts in 58.2 innings (dat lees je goed), met slechts 8 walks. Geweldige werper. Echt.
Adrian Morejon (#6 in 2017) – 2016 Int. Signing. 18 jaar. Cubaan. Lefty. Draaide goed in Single-A en laat veel potentie zien met zijn curveball en twee soorten change-ups.
Anderson Espinoza (#2 in 2017) – Trade met de Red Sox (Drew Pomeranz). 19 jaar, uit Venezuela. Kwam in 2017 niet in actie en onderging Tommy John. Blijft getalenteerd, zakt logischerwijs wel.
Joey Lucchesi (- in 2017) – Gedraft in 2016 (4e ronde). 24 jaar oud. Lefty. Strikeoutkanon in A+ en AA. 148 K’s in 139 innings, 33 walks. Kan zowel in de rotation als in de bullpen terecht.
Logan Allen (#9 in 2017) – Gedraft in 2015, door de Red Sox (achtste ronde). Onderdeel van de Craig Kimbrel-trade. 20 jaar. Lefty. Domineerde A en A+ in 2017: 142 strikeouts in 125 innings.
Eric Lauer (#7 in 2017) – Gedraft in 2016 (eerste ronde). Nog een lefty. 22 jaar. Uitstekend, zij het wat kort seizoen in A+, met een 2.79 ERA en 84 strikeouts 67.2 innings. Geen powerpitcher, maar finesse en een pitcher die haast een zekerheidje voor de Majors is. Ook hij krijgt de stempel ‘persoonlijke favoriet’.
DE EENZAME VELDSPELER
Dan is daar nog Luis Urias, naast Tatis de enige veldspeler in de top 10. De kortestop haalt ook MLB.com Pipeline’s Top 100 (#49), nadat hij in 2017 .296 sloeg met minimale counting stats (maar dat ligt niet aan hem). Hij is echter pas 20 en weet veel contact te maken, wat zijn strikeouts laag houdt (65 in 442 slagbeurten). Luis Urias, Arizona Fall League 2017 (Freek Bouw/Phrake Photography)
TOTAALPLAATJE
Tsja, de Padres zijn loaded. Met recht één van de beste, zo niet het beste Minor League-systeem van alle 30 Major League-organisaties. Veel meer valt er niet over te zeggen. Als de opleidingsploeg zijn werk doet, gaat San Diego een gouden toekomst tegemoet.
HOUD IN DE GATEN
Josh Naylor (1B), Franchy Cordero (OF), Jorge Ona (OF), Michael Gettys (OF).
Cover photo: Reynaldo Holguin / San Antonio Missions
Om in aanmerking te komen voor de lijst moeten positiespelers onder de 130 Major League-slagbeurten blijven. Pitchers mogen niet boven de 50 innings of 30 relief appearances uitkomen. Dit zijn MLB’s rookiekwalificaties. Deze top 10 is de persoonlijke visie van de auteur op de betrokken spelers.
Mathew Barzal en de New York Islanders (Photo: Anthony Gruppuso/USA TODAY Sports) Deze week een rondje langs de velden in New York. Bij een bezoek aan de Islanders weet je zeker dat je veel goals ziet, al zijn de Isles daar lang niet altijd blij mee. De Rangers zijn ronduit slecht aan 2018 begonnen en daar gaan spelers en fans de gevolgen van merken de komende weken. Met de Edmonton Oilers gaat het ook niet vanzelf, maar die hebben Connor McDavid.
SPEKTAKEL GEGARANDEERD BIJ DE ISLES
Fans die van doelpuntrijke wedstrijden houden, zitten dit seizoen gebakken bij de New York Islanders. De aanval behoort tot de allerbeste in de NHL, maar daar staat dan weer een defensie achter die bijkans tenenkrommend slecht is. Eigenlijk kunnen de aanvallers er wel vanuit gaan dat ze zeker vier keer moeten scoren om kans te maken op twee punten. De ploeg scoort gemiddeld 3.3 goals per wedstrijd en krijgt er gemiddeld 3.6 om de oren. En toch zijn de Islanders nog volop in de race voor de play-offs.
De Washington Capitals voeren de Metropolitan Division aan en hebben vier spelers met minimaal 40 punten. De Isles hebben niet minder dan vijf spelers met 40 punten of meer. Van John Tavares is al jaren bekend dat het één van de beste centers in de league is. In zijn laatste contractjaar benadrukt Tavares dat nog even door gemiddeld meer dan één punt per wedstrijd te scoren. Hij heeft er inmiddels 62 verzameld in 57 wedstrijden. Josh Bailey speelt al sinds 2008 op het hoogste niveau, maar nooit eerder waren de statistieken van de 28-jarige Canadees zo indrukwekkend. Vorig seizoen kwam Bailey uit op 56 punten, z’n beste jaar ooit, maar dat aantal heeft hij inmiddels al verbeterd. Bailey staat op 60 punten. In hun slipstream zijn ook Anders Lee en Jordan Eberle bezig aan een prima seizoen.
BARZAL VERBLOEMT PROBLEMEN EEN BEETJE
Toch is het een rookie die de aandacht opeist. Mathew Barzal speelde vorig seizoen al twee potjes, maar waarschijnlijk zag niemand op dat moment zijn enorme potentie. De 20-jarige Barzal is pas de vierde rookie sinds 1996 die na 50 wedstrijden al 50 punten of meer had gescoord. De Canadees is wat dat betreft in prima gezelschap, want Evgeni Malkin, Sidney Crosby en Alex Ovechkin waren de andere drie. Het is nog niet eens het aantal goals dat in het oog springt. Barzal scoorde 16 keer. Veel vaker is de rookie betrokken bij een goal. Mathew Barzal heeft niet minder dan 43 assists achter zijn naam staan. Daarmee staat hij, wat betreft het aantal assists, keurig bij de beste 15 in de NHL.
IT’S RAINING GOALS
Er wordt ook elke wedstrijd veel van de aanval gevraagd. Geeft deze een keertje niet thuis, dan zijn de Islanders eigenlijk bij voorbaat al kansloos. Jaroslav Halak en Thomas Greiss worden geacht de kooi te bewaken, maar dat valt nog niet echt mee. Halak krijgt gemiddeld 3.23 goals per wedstrijd tegen en noteert een save percentage van .908. De Duitser Greiss startte in 21 wedstrijden en zijn cijfers zijn nog belabberder. De 32-jarige sluitpost moet het doen met een save percentage van .885 en moet relatief vaak een puck uit het eigen net halen. Gemiddeld 4.02 keer per duel.
De laatste wedstrijden van de Islanders vormden geen uitzondering. Vorige week kwamen de sterke Nashville Predators op visite en New York wist vier keer te scoren. Ze hielden slechts één punt over aan het spektakelstuk, want in de verlenging scoorde Nashville de vijfde en winnende treffer. Afgelopen donderdag toonden de Islanders veerkracht door een 3-0 achterstand goed te maken tegen de Buffalo Sabres. De beloning bleef dit keer uit, want met zijn elfde van het seizoen hielp Sam Reinhardt de Sabres aan een 4-3 overwinning.
De Islanders speelden vrijdag een voor hen typische wedstrijd. Thuis tegen de Detroit Red Wings had het er alle schijn van dat de defensie weer bakken met kritiek over zich heen kreeg, maar uiteindelijk was het de aanval die schitterde. En dan met name Mathew Barzal. Met nog een paar minuten op de klok keek New York tegen een kansloze 5-2 achterstand aan, maar gelukkig voor de Isles was Tyler Bertuzzi zo vriendelijk om een handje te helpen. De Red Wings-aanvaller sloeg met zijn stick op de benen van Cal Clutterbuck en kon vervolgens vertrekken.
De Islanders maakten optimaal gebruik van de major penalty en scoorden maar liefst drie keer op de power play. In minder dan vier minuten werd de 5-2 achterstand omgezet in een 6-5 voorsprong. Mike Green probeerde het feestje in de laatste minuut nog te verpesten door er 6-6 van te maken, maar met zijn derde van de avond bezorgde Brock Nelson de Islanders alsnog de twee punten. Barzal scoorde niet, maar was bij vijf goals betrokken.
Tegen de Calgary Flames konden de Islanders goede zaken doen met het oog op de play-offs, maar een 2-0 voorsprong bleek niet veilig tegen Johnny Gaudreau en consorten. Twee goals van Matthew Tkachuk in de derde periode dompelden de Islanders en hun fans in rouw. De ploeg staat nu zevende in de Metropolitan Division, maar hebben slechts één punt minder dan de Carolina Hurricanes, die op dit moment in het bezit zijn van de tweede wildcard.
GAAN RANGERS OPRUIMING HOUDEN?
Na de abominabele start, waarin de New York Rangers slechts één van hun eerste zeven wedstrijden wonnen, leken coach Alain Vigneault en zijn manschappen in rustiger vaarwater terecht te komen. Vigneault zit nog steeds in het zadel, net als overigens de andere coaches die in oktober aan het seizoen begonnen. Na 18 wedstrijden hadden de Blueshirts negen overwinningen achter hun naam staan en deden ze weer helemaal mee in de Metropolitan Division. De laatste weken is het echter weer huilen met de spreekwoordelijke pet op in het legendarische Madison Square Garden.
De Rangers verliezen en verliezen vaak en dat schreeuwt om maatregelen. Met de trade deadline in aantocht is zelfs Rick Nash niet veilig. De Rangers hebben de moed opgegeven en lijken nu al bezig met volgend seizoen. Is de situatie dan zo dramatisch? Nee, dat valt nog best mee. De ploeg heeft maar een paar punten achterstand op de plekken die recht geven op het postseason, maar het vertrouwen is er niet. De clubleiding vond het vorige week zelfs nodig om de fans alvast voor te bereiden op mogelijke teleurstellingen.
Meedoen aan de play-offs is voor de New York Rangers niet genoeg. De club wil ook daadwerkelijk winnen en denkt dat dit niet zal lukken met de huidige groep. Of de huidige coach. Van de 17 wedstrijden in 2018 wonnen de Blueshirts er slechts zes. Wat dat betreft is het dus niet eens zo heel gek dat de club de handdoek alvast gooit en zich richt op volgend jaar.
In februari kwam New York zes keer in actie en alleen de laatste twee wedstrijden werden gewonnen. De ploeg scoorde 11 keer en 21 keer verdween de puck achter de eigen goalie. Geen cijfers om heel trots op te zijn en het management denkt daar ook zo over. Afgelopen woensdag kregen de Rangers thuis een ongenadig pak op de broek van de Boston Bruins, een team waar niet veel van werd verwacht dit seizoen. Boston won in MSG met 6-1 en hield de Rangers een pijnlijke spiegel voor.
UITVERKOOP
Boston kan dit seizoen vertrouwen op wat verrassende rookies, maar die luxe hebben de Rangers niet. En echt jonge talenten dienen zich ook nog niet aan. Op de topscorerslijst is Pavel Buchnevich met zijn 22 jaar de jongste. Als we nog een keer naar de Bruins kijken, hebben die bij de eerste zes op de lijst drie spelers van van 22 jaar of jonger. De verwachting is dat Rick Nash, Michael Grabner en misschien ook verdediger Ryan McDonagh deze maand in de etalage worden gezet en dat de Rangers draft picks of jonge, snelle talenten terug wensen te ontvangen.
De 30-jarige Grabner is met 21 goals topscorer van de Blueshirts en Nash is met z’n 16 goals een goede tweede. Het contract van de twee sterkhouders loopt na dit seizoen af. Als deze aanvallers deze maand inderdaad in de verkoop gaan, is het logisch dat de fans met een brief worden voorbereid op wat komen gaat. De toch al niet fameuze productie krijgt dan opnieuw een knauw en we hoeven dan waarschijnlijk niet veel meer van deze Rangers te verwachten.
EINDELIJK GOED NIEUWS
Voorlopig moeten de Rangers het doen met de huidige groep en die rekende vrijdag eindelijk af met die vervelende losing streak. Al de zoveelste van de laatste weken. De Blueshirts trakteerden de eigen fans op een doelpuntrijke 4-3 zege op de Calgary Flames. Michael Grabner en Rick Nash onderstreepten met een goal nog maar eens hun waarde voor deze Rangers.
Dat de Rangers hun seizoen niet zomaar weggooien, bewezen ze zondag tegen de Winnipeg Jets. Henrik Lundqvist stopte 37 schoten en goals van Mats Zuccarello, Jimmy Vesey en Michael Grabner hielpen New York in Winnipeg aan een knappe 3-1 overwinning. De mannen van Alain Vigneault zijn nog altijd hekkensluiter in de divisie, maar de schade is te overzien. De Rangers hebben maar een puntje minder dan hun stadgenoot. Over twee weken, op 26 februari, is de trade deadline en dan weten we meer over de toekomst van deze traditierijke franchise.
MCDAVID MAAKT STATEMENT
Als we naar de stand in de Pacific Division kijken, is één ding duidelijk. Het is niet het seizoen van de Edmonton Oilers. Coach Todd McLellan is er niet in geslaagd verder te bouwen op het succes van vorig seizoen. Toch is er één speler die zich niets aantrekt van de malaise en het zal niemand verrassen dat deze speler luistert naar de naam Connor McDavid. Het postseason lijkt onhaalbaar, maar McDavid wil iedereen even laten zien dat hij op dit moment één van de allerbeste spelers in de league is. Vorige week maakte Tampa Bay ongenadig hard kennis met de klasse van de Oilers-vedette.
CONNOR MCDAVID
NOT ONE
NOT TWO
NOT THREE
BUT FOUR GOALS TONIGHT!
OILERS WIN 6-2 ON MCDAVID’S INCREDIBLE NIGHT! pic.twitter.com/vM1I7VwUyN
— NHL Daily 365 (@NHLDaily365) 6 februari 2018
CRUCIALE WEDSTRIJDEN
Er breken belangrijke weken aan voor de Oilers. Als Edmonton nog iets van het seizoen wil maken, zullen ze in deze periode toe moeten slaan. Nadat ze de Tampa Bay Lightning een draai om de oren hadden gegeven, speelden de Oilers twee dagen later tegen de Los Angeles Kings. Het was de eerste van tien wedstrijden tegen concurrenten uit de Pacific Division.
Twee keer begonnen de Oilers slecht aan een periode en dat kostte de ploeg twee tegengoals. Leon Draisaitl en Connor McDavid (wie anders?) hielpen de bezoekers uit Alberta langszij, maar een power play-goal van Paul Ladue zes minuten voor tijd luidde de ondergang van Edmonton in. Twee empty-netters bezorgden de club een 5-2 nederlaag en een kater van jewelste. Connor McDavid stond na dit duel op negen punten in de maand februari en daarvoor had hij slechts drie wedstrijden nodig.
CONNOR MCDAVID DEFLECTS ONE ON AND THEN PUTS IT HOME OUT OF THE AIR OFF THE CROSSBAR AND IN! WOWWWWWWWW! OILERS WITHIN 1! pic.twitter.com/xqB0F2pDZC
De cijfers van McDavid kunnen nog zo indrukwekkend zijn, maar de ster van de Oilers kan het niet alleen. Vooraf werd de roadtrip door Californië gezien als cruciaal en deze reis liep voor Edmonton niet goed af. Een dag na de 3-2 nederlaag in Anaheim toonden de Oilers veerkracht in San Jose. De Sharks kwamen eenvoudig op een 3-0 voorsprong, maar lieten daarna de teugels vieren. Aan de hand van Zack Kassian keerden de Oilers terug in de wedstrijd en kwamen zelfs brutaal op 4-3. Het leek de thuisploeg wakker te schudden, want na zestig minuten stond er een 6-4 overwinning voor de Sharks op het bord en namen de Oilers dus zonder punten afscheid van de Golden State.
HAVE A NIGHT JOAKIM RYAN! HIS SECOND GOAL OF THE NIGHT AND SECOND OF HIS CAREER PUTS THE SHARKS UP 5-4! pic.twitter.com/3FN4moAFlD
Ondanks alle goals en assists van Connor McDavid, die zeker de laatste weken laat zien dat hij tot de absolute elite behoort, moet het wel heel raar lopen als de Oilers dit seizoen de play-offs halen. Edmonton staat zesde in de Pacific Division en de achterstand op de Anaheim Ducks, die vijfde staan, bedraagt 15 punten.
NIEUWS
ZWARE STRAF ALEXANDRE BURROWS
Alexandre Burrows komt deze maand niet meer in actie voor de Ottawa Senators. De aanvaller is door de NHL voor tien wedstrijden geschorst nadat hij het gevecht zocht met Devils-aanvaller Taylor Hall, deze naar het ijs bracht en vervolgens met zijn knie het hoofd van de tegenstander probeerde te bewerken. Tijdens de wedstrijd kreeg hij twee minuten voor roughing, maar woensdag pakte de league hem harder aan. Burrows is, net als de rest van de Sens, niet bezig aan een erg productief seizoen. De voormalig Canuck scoorde drie goals en gaf vijf assists in de 51 wedstrijden die hij speelde. De Senators wonnen dinsdag overigens met 5-3 van de Devils.
Alex Burrows knees Taylor Hall repeatedly in the back of the head during a scrum mid-game.
Joel Edmundson zal zich in de toekomst misschien toch nog een keer bedenken voordat hij zijn hele hebben en houwen voor een schot gooit. Donderdag blokte hij een schot van voormalig ploeggenoot Nail Yakupov in de wedstrijd tegen de Colorado Avalanche. De St. Louis Blues wonnen het duel simpel met 6-1, maar zijn Edmundson voorlopig kwijt. De verdediger heeft zijn arm gebroken en mist zo’n zes weken. Joel Edmundson blokte dit seizoen al 125 schoten voor de Blues.
SHARKS MOETEN OOK WARD MISSEN
Joel Ward is de volgende ervaren kracht die geblesseerd toe moet kijken bij de San Jose Sharks. De winger liep in de verloren wedstrijd tegen de Vegas Golden Knights een armblessure op na een vervelende hit van Nate Schmidt. Het is nog niet duidelijk wanneer de ervaren Ward terugkeert in de lineup van de Sharks, die ook Joe Thornton al moeten missen. Zonder Ward en Thornton won San Jose zaterdag met 6-4 van de Edmonton Oilers.
Dat Andrei Vasilevskiy een grote rol speelt in het succes van de Tampa Bay Lightning is algemeen bekend. Met 44 saves was de goalie zaterdag tegen de Los Angeles Kings opnieuw belangrijk voor de Lightning, nog altijd de leider in de Eastern Conference. Tampa Bay won met 4-3 en Vasilevskiy keerde 44 schoten. Eén van de schoten pakte hij wel op een heel bijzondere wijze…
De Ottawa Senators zijn dit seizoen bezig aan een strafexpeditie en kregen zaterdag ook nog één van de teams in vorm tegenover zich. Onder leiding van een ontketende Mitch Marner stuurden de Toronto Maple Leafs de Sens met een 6-3 nederlaag naar huis. Marner tekende voor twee goals en drie assists en sloot de avond dus af met vijf punten. Voor de Leafs was het de achtste overwinning in tien wedstrijden.
Sidney Crosby moest er 11 wedstrijden op wachten, maar hij heeft eindelijk zijn 400e goal in de NHL te pakken. Zondagavond scoorde Sid The Kid in de tweede periode de 1-1 tegen de St. Louis Blues en dat leverde hem deze mooie mijlpaal op. Voor Crosby was het de 18e van het seizoen. De Canadese vedette scoorde in deze wedstrijd ook nog zijn 19e en hielp zijn Penguins aan een knappe 4-1 zege in St. Louis. De titelverdediger bezet inmiddels de tweede plek in de Metropolitan Division.
Rampspoed voor de Buffalo Sabres. Zaterdag moest Jack Eichel al in de eerste periode de strijd staken tegen de Boston Bruins. Een dag later maakte zijn werkgever bekend dat de Sabres-ster voorlopig aan de kant staat met een enkelblessure. Buffalo verwacht de sterkhouder vier tot zes weken kwijt te zijn. Vorig seizoen moest Eichel ook al de nodige wedstrijden missen vanwege een pijnlijke enkel. De jonge Amerikaan is dit seizoen al goed voor 22 goals en 53 punten. De Sabres wonnen zaterdag overigens verrassend met 4-2 van de Bruins. Een dag later ging de eerste volledige wedstrijd zonder Eichel met 5-4 verloren tegen de Colorado Avalanche.
Waar de Europese voetbalcompetities al een tijd onderweg zijn, daar gaat de MLS volgende maand weer los. Op SportAmerika gaan vier redacteuren de komende tijd alle MLS-teams kort en bondig onder de loep leggen om te kijken hoe iedereen het nieuwe seizoen in gaat. Beginnend met de nieuwkomer L.A. FC en eindigend met de titelverdedigers Toronto FC. Vandaag in deel 5: één van de debutanten van het vorige seizoen, Minnesota United FC.
LAATSTE TERUGBLIK
2017 was een goed seizoen voor Minnesota United. Het was namelijk het eerste seizoen in de MLS voor de Loons. Imponeren kon de ploeg uit het hoge Noorden niet echt, maar leuk voetbal was er wel soms te zien. Zo werd er bijvoorbeeld thuis met 3-2 gewonnen van Portland, maar verloor Minnesota United ook met 1-6 in eigen huis van Atlanta United.
Eén van de beste spelers van het seizoen was keeper Bobby Shuttleworth. De Amerikaanse goalie maakte in het afgelopen seizoen maar liefst 116 reddingen. Ondanks de betrouwbare sluitpost kreeg Minnesota toch ook het meeste aantal tegentreffers in de MLS. De fans van de Loons moesten in totaal 70 tegendoelpunten aanzien. Dit was — pijnlijk genoeg — het grootste aantal ooit voor een club in de MLS.
In de MLS cup viel ook geen eer te nehalen voor de ploeg. In de eerste wedstrijd van het toernooi ging het elftal uit Minneapolis – St. Paul met grote cijfers onderuit. Het verloor met 4-0 van Sporting Kansas City.
TRANSFERS
Eén van de spelers die voor meer doelpunten moet zorgen, is Kameroener Frantz Pangop. De 24-jarige international kan zowel op het middenveld als in de spits spelen. Daarnaast werd ook aanvaller Mason Toye gedraft door Minnesota United in de MLS SuperDraft.
Defensieve versterking is er in de vorm van Carter Manley. De 21-jarige Amerikaan werd als 23e gekozen in de MLS SuperDraft. Ook verdediger Wyatt Omsberg werd toegevoegd aan de ploeg. Hij verdween als vijftiende pick van het draftboard.
We got Omsberg
🎵🎶🎵🎶
Ah Manley Manley
🎵🎶🎵🎶
For young players we thirrrrrssttt
🎵🎶
We picked Mason Toye first!
2018 is het laatste seizoen dat Minnesota United in het TCF Bank stadion zal spelen. Vanaf volgend jaar neemt de ploeg bij thuiswedstrijden het veld van Allianz Field in.
Construction for the new home of mnufc has begun. Allianz Field is a soccer-specific stadium built to house @mls club Minnesota United – 100 percent privately financed by the club’s owners. #mnufc#Minnesota#MLSpic.twitter.com/WBFe92WzFP
Met een verbeterde defensie dan vorig seizoen kan de club zeker vooruitgang boeken. Daarnaast zal de nieuwe spits ook moeten zorgen voor meer doelpunten. Vorig seizoen lukte alleen spits Christian Ramirez het om meer dan tien doelpunten te maken. Toch blijft de Western Conference een hele sterke en is het nog steeds de vraag of ze zich dit jaar wel met dit geweld kunnen gaan meten. VOORSPELLING: 12 in Western Conference, geen play-offs
Vorig jaar zette SportAmerika voor het eerst alle Minor League-opleidingssystemen op een rijtje in de Prospect Watch. Dit off-season kijken we in updatevorm naar de ‘farms’ in Minor League Baseball. De SportAmerika MLB Prospect Watch 2017/2018 is aangekomen in de National League West, bij de Arizona Diamondbacks.
UPDATE: NAAR GOEDE TRADITIE BESLOTEN DE DIAMONDBACKS ENKELE WEKEN NA HET PUBLICEREN VAN DEZE LIJST EEN TRADE TE VOLBRENGEN MET DAARIN ÉÉN VAN HUN TOP PROSPECTS. ANTHONY BANDA WERD OP 21 FEBRUARI 2018 NAAR DE TAMPA BAY RAYS GESTUURD, IN RUIL VOOR OUTFIELDER STEVEN SOUZA JR. NUMMERS VIER TOT EN MET TIEN SCHUIVEN ÉÉN PLEKJE OP, ANFERNEE GREER KOMT BINNEN OP NUMMER TIEN.
DAVE STEWART
De Arizona Diamondbacks hebben nooit echt bekendgestaan om hun geweldige farm, maar toen Dave Stewart GM werd, was het helemaal gedaan met de pret. Er werd waardeloos gedraft en de ene top prospect die de club rijk was (Dansby Swanson) werd van de hand gedaan in een deal die nog steeds geldt als één van de grootste blunders in de geschiedenis. Toen vervolgens ook (in een betere deal en na het vertrek van Stewart) Mitch Haniger werd verkocht, was het hek helemaal van de spreekwoordelijke prospectdam. — PROSPECT WATCH 2017: ARIZONA DIAMONDBACKS
Het maken van een top 10 voor de Diamondbacks bleek dan ook geen makkelijke klus. De top 3 ligt wel redelijk voor de hand, maar daarna wordt het exponentieel ingewikkelder. Ook de ineenstorting van een aantal prospects die vorig seizoen nog wel op de lijst stonden en een vrij indrukwekkende Draft in 2017, zorgt voor veel verschuivingen. Dave Stewart, de verguisde voormalig D-backs-GM (Norm Hall/Getty Images)
THE LEFTOVERS
Het gebrek aan spelers van het kaliber Swanson of Haniger maakt de weg vrij voor Jon Duplantier (#1), Pavin Smith (#2) en Anthony Banda (#3).
Duplantier kwam stormachtig tevoorschijn in 2017, na vorig jaar de Top 10 niet gehaald te hebben. Reden toen was zijn leeftijd t.o.v. het niveau waar hij speelde, maar daar was in 2017 niets meer van te merken. De 23-jarige ex-Rice-werper ging 12-3 met een 1.39 ERA in A en A+. Hij posteerde daar bovendien een fabelachtige 165 strikeouts in 136 innings naast, met slechts 42 walks. Als klap op de vuurpijl werd hij uitgenodigd voor de Futures Game. Wat houdt Duplantier’s raket-naar-de-top tegen? Armproblemen. Houdt hij die achter zich, kan hij uitgroeien tot een topper.
Nummer twee Pavin Smith is de D-backs eersterondeselectie in de Draft van 2017. Met een linkshandige powerswing hebben de D-backs in de Virginia Cavalier een interessante potentiële opvolger voor Paul Goldschmidt, wanneer de tijd rijp is. Smith sloeg .342/.427/.570 in college, met 38 walks en slechts 12 strikeouts. Als dat oog zich vertaalt naar Pro Ball, kan dit wel wat worden.
Banda is één van de weinig terugkerende spelers van vorig jaar. De lefty stond toen op nummer één, maar zakt nu achter Smith en Duplantier. Het was een zwaar seizoen voor de 24-jarige (5.39 ERA in AAA), maar hij maakte wel zijn Major League-debuut, waar hij bijna een strikeout per inning noteerde (25 in 25.2). Als er ruimte voor hem is, lijken de D-backs hem een kans te kunnen geven.
TOP 5: DE REST
Na de top drie valt het allemaal een beetje in elkaar. Mogelijk volgt Taylor Clarke Banda snel naar de Majors, want de 24-jarige vlammenwerper lijkt er ook steeds meer klaar voor te zijn. Hij domineerde in AA, maar liep tegen een AAA-muur aan die duidelijk maakte dat hij nog een klein beetje moet sudderen. Met zijn high-90’s fastball kan hij echter in 2018 een plekje proberen te veroveren in de D-backs-rotation of -bullpen.
Catcher Daulton Varsho is een 2017 Draft Pick. Zijn calling card is zijn aanval, wat hij zowel in college als short-season A-ball liet zien. In zijn eerste periode bij de profs sloeg de 21-jarige zeven homeruns, drie triples, 16 doubles met een .311 slaggemiddelde in 193 slagbeurten. Of hij kan blijven catchen is de vraag, maar hij is flexibel genoeg voor een move naar het outfield.
PLEK 6 – 10
Infielder Jasrado ‘Jazz’ Chisholm keert terug op de lijst en stijgt één plaatsje na een redelijk ontwikkelseizoen. De 20-jarige laat steeds meer van zijn capaciteiten zien. Marcus Wilson brak door in A-ball in 2017, waar hij op zijn 21e een solide all-round seizoen liet zien. Zijn snelheid helpt hem op de honken en in het outfield, terwijl ook zijn power lijkt te ontwikkelen. Drew Ellis is de laatste positiespeler op de lijst, vooral vanwege zijn powerpotentie. Het kwam er allemaal nog niet helemaal uit bij de tweederondedraftkeuze uit 2017 (het was veel all or nothing), maar dat er dynamiet in zijn knuppel schuilt, lijkt duidelijk.
Pitchers Matt Tabor en Jimmie Sherfy lijken in essentie een beetje op elkaar. Tabor, de vierde 2017-draftee op de lijst, is een starter met een solide fastball en veel controle (9 strikeouts, 0 walks in 4 innings in 2017). Een beetje sleutelen aan zijn beweging zal wonderen doen om hem nog dominanter te maken. Sherfy is weer zo’n persoonlijke favoriet. Al 26 jaar, maar de reliever maaide in 2017 AAA en Major League-slagmensen neer: 61 strikeouts in 49 AAA-innings en 9 strikeouts in 10.2 innings in de Bigs. Voor hem (en Jared Miller) moet een bullpenplek ingeruimd worden in Arizona.
TOTAALPLAATJE
GM Mike Hazen probeert iets wat niet altijd lukt, maar wat bewonderenswaardig te noemen is: de play-offs halen met de D-backs en intussen ook het minor league-systeem van kwaliteit voorzien. De 2017 Draft was een goede stap die richting in voor Arizona, dat in de eerste drie rondes vier top-10-prospects binnenhaalde. Overige spelers liepen in de organisatie tegen een ontwikkelingsdrempel aan waar ze niet zo makkelijk overheen kwamen, dus er zijn wel wat zorgen bij het Development team. Tijd voor wat doorstroom.
HOUD IN DE GATEN
Anfernee Greer (OF), Jared Miller (LHP), Cody Reed (LHP), Domingo Leyba (2B/SS).
Cover photo: Mike Ehrmann / Getty Images
Om in aanmerking te komen voor de lijst moeten positiespelers onder de 130 Major League-slagbeurten blijven. Pitchers mogen niet boven de 50 innings of 30 relief appearances uitkomen. Dit zijn MLB’s rookiekwalificaties. Deze top 10 is de persoonlijke visie van de auteur op de betrokken spelers.
Waar de Europese voetbalcompetities al een tijd onderweg zijn, daar gaat de MLS volgende maand weer los. Op SportAmerika gaan vier redacteuren de komende tijd alle MLS-teams kort en bondig onder de loep leggen om te kijken hoe iedereen het nieuwe seizoen in gaat. Beginnend met de nieuwkomer in L.A. FC en eindigend met de titelverdedigers in Toronto FC. Vandaag in deel 4: Colorado Rapids.
LAATSTE TERUGBLIK
Nadat in 2016 de Western Conference Finals werden bereikt, was 2017 een flinke stap terug voor de Colorado Rapids. De ploeg was met name buitenshuis dramatisch en wist buiten Commerce City slechts één wedstrijd te winnen. Het leidde tot het vroegtijdige ontslag van coach Pablo Mastroeni, terwijl captain Sam Cronin werd weggeruild. Pablo Mastroeni mocht halverwege het seizoen zijn biezen pakken. (Dustin Bradford / Getty Images)
Daar tegenover staat ook dat veel ervaren krachten met blessures te maken hadden. Shkelzen Gashi was vanaf het begin geblesseerd, terwijl ook Axel Sjöberg en Bismarck Boateng met pijntjes kampten.
TRANSFERS
Er zijn veel nieuwkomers binnengehaald om de Rapids te helpen, te beginnen bij de nieuwe coach: Anthony Hudson. De 36-jarige Amerikaan heeft ervaring als jeugdtrainer van Tottenham Hotspur en was ook coach van onder andere Newport County en het nationale team van Bahrein. Het meest bekend is hij van zijn laatste job: van 2015 tot en met 2017 was Hudson bondscoach van Nieuw Zeeland. Na de mislukte WK-campagne kwam er een einde aan de samenwerking. Anthony Hudson als bondscoach van Nieuw-Zeeland, waarmee hij nét niet het WK in Rusland haalde. (AFP)
Hudson zal bouwen aan een nieuw team met een nieuwe identiteit en vooral de verdediging is daarbij iets anders. Jongeling KortneFord zal nog steeds de eerder genoemde Sjöberg naast zich hebben, maar krijgt ook de Nieuw-Zeelander Tommy Smith erbij. Smith is overgekomen van Ipswich Town.
Daarnaast is de 31-jarige Edgar Castillo — die zijn hele leven tot nu toe in Mexico heeft gespeeld — gehaald om de linksbackpositie te verstevigen. Ook zijn er nog zes andere versterkingen gehaald, in de vorm van Danny Wilson (26, CV, Schotland), Johan Blomberg (30, RM, Zweden), Mike Grella (30, LM, VS), Jack McBean (22, CS, VS), Deklann Wynne (22, LV, Nieuw-Zeeland) en Jack Price (25, CM, Engeland).
VERWACHTING 2018
Met een legioen aan nieuwe namen zal Colorado er in 2018 zonder meer heel anders uit zien. Gecombineerd met een nieuwe coach maakt het de Rapids een interessant team om te volgen na het dramatische seizoen van 2017. De kracht zal in de defensie liggen. De vraag lijkt echter in hoeverre versterkingen als Grella, Blomberg en Price het middenveld op peil kunnen houden. Dominique Badji was een van de weinige lichtpuntjes in 2017. (Isaiah J. Downing/USA TODAY Sports)
In aanvallend opzicht zijn de ogen gericht op de eerder genoemde Gashi, de Duitser Stefan Aigner en de clubtopscorer van vorig jaar, DominiqueBadji. Met de creatieve Gashi en Aigner achter hem zal Badji komend seizoen proberen om in de dubbele doelpuntcijfers te eindigen. De kans op nog een dramatisch seizoen lijkt met alle versterkingen klein. Met een jonge, nieuwe coach is het dan ook te verwachten dat 2018 een seizoen van vooruitgang zal zijn, maar de kracht van de Western Conference kan daarbij de play-offs nog steeds in de weg staan. VOORSPELLING: 9e in Western Conference, halen de play-offs
Topfoto: Bart Young/ColoradoRapids.com
Coverfoto: Isaiah J. Downing/USA TODAY Sports
Vorig jaar zette SportAmerika voor het eerst alle Minor League-opleidingssystemen op een rijtje in de Prospect Watch. Dit off-season kijken we in updatevorm naar de ‘farms’ in Minor League Baseball. De SportAmerika MLB Prospect Watch 2017/2018 is aangekomen in de National League West, bij de San Francisco Giants.
OUDE MAJORS, MATIGE MINORS
De San Francisco Giants maken er elk jaar weer een interessante situatie van, daar aan de Bay. Elke keer als je denkt: “nu gaan ze over op de jeugd”, wordt er weer een over the hill veteraan of twee aangetrokken. Tussen 2016 en het heden deden de Giants maar liefst negen prospects van de hand (het merendeel uit de top 30). — PROSPECT WATCH 2017: SAN FRANCISCO GIANTS
Nu hopen de oude Giants een gooi te doen naar een play-offplaats. Voor een club die al aan de leeftijd was en alleen de Blue Jays en Royals voor zich hoefde te dulden qua gemiddelde leeftijd — vergeet even de kunstmatig oudere Braves (Dickey, Colon) en Angels (Pujols) — lijkt het wegtraden van het weinige jonge talent dat je nog overhebt voor oudere spelers niet de beste strategie. Zijn de krappe 6.0 WAR (2017) dit waard? Alles voor een kampioenschap, blijkbaar. Wie zijn er nog wel over in de Minors? Andrew McCutchen (L) en Evan Longoria (R), nu teamgenoten bij de Giants, maar ten koste van wat? (MLB.com videostill)
NIEUWE NUMMER 1
Vorig seizoen bestond de SportAmerika Giants top drie nog uit Tyler Beede, Christian Arroyo en Bryan Reynolds. Nu, een jaar later, zijn Chris Shaw (#4 in 2017), Heliot Ramos (- in 2017) en Austin Slater (- in 2017) de bovenste drie. Dat zegt al genoeg over een systeem in flux: uit de top 10 van vorig jaar keren slechts vier spelers terug in de editie van 2018: Shaw, Beede, Andrew Suarez (#8) en Steven Duggar (#5).
Om maar met die spelers te beginnen: Chris Shaw, de 24-jarige 1B/OF. Shaw had geen enkele moeite met AA- en AAA-pitching: .292, 24 HR, 35 doubles, 79 RBI, .871 OPS. Hij is klaar voor een plekje in het SF-outfield, als daar nog plek over is tussen de oude garde. Tyler Beede leed in 2017 opnieuw onder het gebrek dat hem al jaren parten speelt in de minors: een chronisch gebrek aan strikeouts (109 innings, 83 strikeouts, 4.79 ERA in AAA). Hij zakt dan ook uit de top drie, maar blijft de beste startende werper in het systeem (wat gelijk laat zien hoe treurig het met de Minor League-pitching van de Giants is gesteld).
DUGGAR ON THE RISE
Steven Duggar stijgt van plek zeven naar plek vijf, na een aardig seizoen in A+ en AAA (hij sloeg AA opvallend genoeg over). Het hield absoluut niet over (.262 met 6 homeruns in 164 slagbeurten), maar hij was dan ook veelvuldig geblesseerd. Ook hij is, net als Shaw, 24 en zo goed als klaar voor de Majors, maar ja… geen ruimte. Andrew Suarez, de tweede en laatste pitcher in de Giants top 10, had het eigenlijk beter voor elkaar in AA en AAA (3.30 ERA, 155.2 innings, 135 strikeouts) en zou misschien hoger op de lijst moeten staan. Hij is big league ready, maar of dat als starter of reliever wordt, is de vraag. Steven Duggar, Arizona Fall League (Freek Bouw/Phrake Photography)
NIEUWE GEZICHTEN
Austin Slater (#4 in 2018) maakte een stormachtig 2017 door, waarin de outfielder ook zijn Major League-debuut maakte. Hij was daarin succesvol (.282 in 117 slagbeurten), maar raakte in juli geblesseerd. Daardoor bleef hij onder de rookielimiet en staat hij nog een keer op deze lijst. Er vanuit gegaan dat hij het jaar in San Francisco start (in een overvol outfield), kan hij wel eens aangenaam verrassen.
Catcher Aramis Garcia (#6) zag een topseizoen in A+ (.272, 17 HR’s) als een nachtkaars uitgaan in AA (geen homeruns), maar zette zichzelf wel in één klap op de kaart als potentiële opvolger van Buster Posey. Vroeger een bat first-speler, is Garcia inmiddels uitgegroeid tot een all-round catcher met offensieve potentie. De 25-jarige start waarschijnlijk in AAA en kan laat in het jaar debuteren.
ONDERSTE RIJ
Nummer-7-prospect Sandro Fabian (nóg een outfielder…) had een schitterend jaar in 2017, waarin hij in A-ball .277 sloeg met 11 homeruns (480 slagbeurten). De pas 19-jarige Dominicaan wordt elk jaar beter en staat vooral bekend om zijn modelhouding ten opzichte van de sport en zijn nieuwe omgeving.
Nummers negen en tien op de lijst, Jacob Gonzalez en Alexander Canario zijn persoonlijke favorieten die mogelijk niet op veel andere lijsten terugkomen. Gonzalez werd in 2017 in de tweede ronde gedraft en sloeg meteen .339 in 168 Rookie Ball-slagbeurten. De 19-jarige derdehonkman is er eentje om in de gaten te houden. Canario is pas 17, maar in hem is nu al een potentiële five-tool-player te zien. Hij speelde in 2017 in de Dominican Summer League en met vijf homeruns, vier triples, 17 doubles, 18 steals en een .294 slaggemiddelde deed hij niet onder voor de rest. Leuke speler!
TOTAALPLAATJE
Nee, dit is geen Minor League-systeem om vrolijk van te worden. De methode die de club in 2010, 2012 en 2014 World Series-titels opleverde, is inmiddels hopeloos uit de tijd. Het is te zien in hoe clubs in 2018 met Free Agents omgaan en hoeveel clubs een balans proberen te vinden tussen veteranen en jeugd. De Giants blijven maar dikke contracten aannemen en de jeugd van de hand doen; het tegenovergestelde van wat de Astros, Yankees en Twins bijvoorbeeld zo succesvol maakte in 2017.
Wanneer de oude garde bij de Giants afscheid neemt, is er niets om op terug te vallen. De oudere spelers met dikkere contracten (Hunter Pence, Buster Posey, Andrew McCutchen, Evan Longoria, Madison Bumgarner etc.) zullen een stuk moeilijker voor veel prospects van de hand gedaan kunnen worden dan een paar jaar geleden het geval was. De Giants zouden wel regelrecht op een zwart gat af kunnen stevenen. Alles op 2018, dan maar.
HOUD IN DE GATEN
Joan Gregorio (RHP), Heath Quinn (OF), Garrett Williams (LHP), Garrett Cave (RHP), Shaun Anderson (RHP).
Cover photo: Sacramento River Cats/MiLB
Om in aanmerking te komen voor de lijst moeten positiespelers onder de 130 Major League-slagbeurten blijven. Pitchers mogen niet boven de 50 innings of 30 relief appearances uitkomen. Dit zijn MLB’s rookiekwalificaties. Deze top 10 is de persoonlijke visie van de auteur op de betrokken spelers.
Free Agent-werper Yu Darvish heeft een contract getekend bij de Chicago Cubs. De Japanse ace zette zijn handtekening onder een zesjarige overeenkomst met de club uit de Windy City. Met de verbintenis is een basissalaris van een slordige $126 miljoen gemoeid. Dit bedrag kan oplopen tot $150 miljoen door middel van bonussen, maar het lijkt niet voor de hand te liggen dat de 31-jarige pitcher dat plateau eenvoudig bereikt. De club heeft op dit moment de deal nog niet bevestigd.
Sources: Chances of Darvish getting to $150M with #Cubs quite slim; would need to win multiple Cy Young awards. His guarantee is $126M over six years, making contract the longest and richest free-agent deal of off-season.
Met het binnenhalen van Darvish geven de Cubs een duidelijk signaal af aan de Milwaukee Brewers: jullie mogen dan wel flink versterkt zijn, maar wij geven ons niet zomaar gewonnen. De Cubs-rotation bestaat nu uit Jon Lester, Yu Darvish, Jose Quintana, Kyle Hendricks en Tyler Chatwood; een beduidend sterker vijftal dan vorig seizoen. Toen moest Chicago het nog doen met Lester, Hendricks, Jake Arrieta, John Lackey en Brett Anderson.
Met de Cubs, Cardinals en Brewers is de race voor de divisietitel in de NL Central nu wagenwijd open. Alle drie de teams hebben zich gedurende het afgelopen off-season dusdanig versterkt dat de toch al spannende driestrijd alleen maar spannender lijkt te zijn geworden. Met nu Darvish naar de Cubs, eerder al Christian Yelich en Lorenzo Cain naar de Brewers en aan het begin van de winter de komst van Marcell Ozuna naar de Cardinals, begint zich een All-Star-divisie te vormen.
RANGERS, DODGERS, CUBS
Darvish startte vorig seizoen als Texas Ranger, maar eindigde zijn jaar op de heuvel tijdens Game 7 van de World Series met de Dodgers. In die wedstrijd kreeg de werper vijf runs om zijn oren, nadat hij eerder in de playoffs ook al tegen een clunker aan was gelopen. De geruchten dat de werper zijn pitches ’tipte’ waren na de World Series dan ook niet van de lucht.
Tijdens het reguliere seizoen was de Japanner zijn gewone zelf. Hij eindigde het seizoen met een 3.86 ERA in 31 starts (186.2 innings), terwijl hij 209 strikeouts bij elkaar gooide. De Dodgers leken niet afgeschrikt door Darvish’ abominabele optreden tijdens de play-offs en World Series, want de club bood de werper naar verluidt een vergelijkbare hoevelheid geld en contractjaren aan. De Japanner prefereerde echter blijkbaar toch de Cubs. Het kwam wel op het allerlaatste moment aan.
Met het contract voegt Darvish zich tussen de pitchende grootverdieners in de Major League. Hij komt in één klap tussen de 15 bestbetaalde pitchers te staan. Opvallend is wel het groepje werpers dat de twaalfde plek met hem deelt. Als je Darvish’ prestaties van de laatste jaren afzet tegen die van Johnny Cueto, Homer Bailey en James Shields dan valt de hoeveelheid geld die naar de Japanner gaat wel mee.
Wat wel in het achterhoofd van veel Cubsfans mee zal spelen, is Darvish’ blessureverleden. De werper onderging in 2015 nog een UCL-reconstructie in zijn elleboog (beter bekend als Tommy John). Het is voor de Cubs dan ook te hopen dat dergelijke klachten tot het verleden behoren.
Waar de Europese voetbalcompetities al een tijd onderweg zijn, gaat de MLS volgende maand weer los. Op SportAmerika gaan vier redacteuren de komende tijd alle MLS-teams kort en bondig onder de loep leggen om te kijken hoe iedereen het nieuwe seizoen in gaat. Beginnend met de nieuwkomer in L.A. FC en eindigend met de titelverdedigers in Toronto FC. Vandaag in deel 3, de ploeg uit de hoofdstad: D.C. United.
LAATSTE TERUGBLIK
In vele opzichten was 2017 een jaar om te vergeten voor D.C. United. Voor het eerst in vier jaar werden de play-offs gemist en geen enkele ploeg verloor zo vaak als de hoofdstedelingen. Daarnaast beschikte het team over het slechtste doelsaldo en ging de laatste wedstrijd ooit in het RFK-Stadium met 2-1 verloren tegen de New York Red Bulls. In die laatste wedstrijd werd hoofdcoach Ben Olsen — die komend seizoen voor het achtste jaar op rij voor de groep staat — ook nog eens naar de tribune gestuurd en geschorst; een grapje dat hem de seizoensopening van D.C. United zal kosten. Kortom: the only way is up.
Ben Olsen won’t be on the sidelines when D.C. United kicks off its 2018 campaign. #DCUhttps://t.co/68oVxA4L17
Kijkend naar de vertrekkende namen springt er één speler bovenuit: Bill Hamid. De 27-jarige keeper speelde al vanaf zijn jeugd in Washington D.C. en wees een gigantische contractverlenging af voor een avontuur in Europa. Zodoende vertrekt de drievoudig international naar Denemarken om na 200 wedstrijden voor D.C. United uit te gaan komen voor FC Midtjylland. Zijn vervanger is naar alle waarschijnlijkheid de 33-jarige Deen David Ousted, die overkomt van de Vancouver Whitecaps. Voor het eerst in zeven seizoenen zal Bill Hamid niet het doel van D.C. United verdedigen. (FC Midtjylland)
Verder wordt de slechtste verdediging van 2017 versterkt met de 32-jarige Franse verdediger Frederic Brillant, die samen met Ousted het gemis van de betrouwbare sluitpost Hamid zal moeten vervangen. Daarnaast zijn voor het middenveld — doorgaans gezien als de minst zwakke linie van de ploeg — maar liefst twee versterkingen aangetrokken: Ulises Segura (24, AM, Costa Rica) en Junior Moreno (23, VM, Venezuela). Ook gaan er sterke geruchten dat vleugelspeler Yamil Asad (vorig seizoen Atlanta United) op huurbasis de ploeg zal komen te versterken.
Tot grote frustratie van de fans is de voorhoede echter amper aangepakt. Darren Mattocks, de 27-jarige Jamaicaanse spits, scoorde vorig jaar viermaal voor de Portland Timbers en lijkt — samen met Patrick Mullins — voor komend seizoen de vaste spits te worden voor Olsen’s équipe. Darren Mattocks was in Portland zowel spits als aangewezen houthakker… (BRON)
VERWACHTING 2018
Veel slechter dan in 2017 kan de ploeg het haast niet doen, maar ondanks enkele versterkingen lijkt er weinig hoop op een drastische verbetering. Eén van de beste keepers in de MLS heeft de ploeg verlaten en vooral in defensief opzicht is er weinig versterking gekomen. Wel kunnen de D.C. United-fans uitkijken naar het nieuwe stulpje van hun ploeg: Audi Field. Audi Field, de nieuwe thuisbasis van D.C. United (D.C. United)
Het stadion zal echter nog niet direct klaar voor gebruik zijn. Mede daardoor speelt de ploeg aan het begin van het jaar bijna alleen maar uitwedstrijden. 14 juli is pas de eerste officiële wedstrijd in het nieuwe stulpje en tot dat moment speelt het enkel buitenshuis of op het Maryland Soccerplex, een klein voetbalstadion met zo’n 5200 zitplekken. De weg omhoog lijkt ieder geval met het nieuwe stadion te kunnen worden ingezet, maar komend seizoen zal het nog te vroeg zijn. VOORSPELLING: 11e in Eastern Conference, geen play-offs
Aankomend weekend staat in Perth, Australië een UFC-interimtitel op het spel als de top middengewichten Luke Rockhold en Yoel Romero elkaar ontmoeten in de octagon. De winnaar van dit gevecht mag het in de toekomst op gaan nemen tegen de huidige UFC kampioen Robert Whittaker. *EDIT* Yoel Romero heeft zijn gewicht niet gehaald dus hij maakt geen kans op de interimtitel. Luke Rockhold is bij winst wel verzekerd van de interimtitel.
TITELGEVECHT GEANNULEERD
In eerste instantie zou contender Rockhold tegen regerend UFC-middengewichtkampioen Robert Whittaker het main event van deze card zijn. Echter moest de Australische vechter afhaken met een staphinfectie. Deze infectie was op een gegeven moment zelfs levensbedreigend. Gelukkig gaat het inmiddels aan de betere hand met Whittaker, al zal het nog een tijd gaan duren voordat hij zijn rentree kan gaan maken.
INTERIMTITEL
Gelukkig voor de UFC stond Yoel “Soldier of God” Romero te popelen langs de zijlijn. Sinds zijn nederlaag tegen Whittaker heeft de Cubaanse worstelaar geen gevecht meer gehad. Er is hem dus alles aan gelegen om weer zo snel mogelijk een rematch met de kampioen te krijgen. Dit kan hij bereiken door Rockhold te verslaan en zo de interimtitel te pakken in het middengewicht. Romero zal niet de grote publiekstrekker in Australië zijn die Whittaker wel is, maar het is een matchup waar men zeker naar uit mag kijken. Foto: Archief
ROCKHOLD’S REDEMPTION
Twee jaar geleden stond Luke Rockhold aan de top van de voedselketen in het middengewicht. De Amerikaan had net de UFC-titel gewonnen nadat hij zijn landgenoot Chris Weidman op TKO had verslagen. Nadat zowel een directe rematch alsmede een gevecht tegen Jacare Souza niet doorgingen kwam zijn eerste titelverdediging tegen de Britse veteraan Michael Bisping.
Ook dit was voor Rockhold geen nieuwe tegenstander, hij had Bisping immers al in 2014 via submission verslagen. Deze keer was de uitkomst echter geheel anders. Was het arrogantie, onderschatting of de druk van het zijn van de kampioen? Bisping ging furieus van start en kreeg Rockhold al in eerste ronde tegen het canvas. Een nieuwe kampioen was geboren en een van de grootste upsets in de historie van de UFC was een feit.
Daarna was het een tijd lang stil rondom de ex-kampioen, mede door toedoen van een hoop blessureleed. Tot hij in 2017 van trainingskamp verwisselde. Onder de hoede van de Nederlandse trainer Henri Hooft werd Rockhold klaargestoomd voor een terugkeer in de octagon. Oud WSOF-kampioen David Branch moest in de tweede ronde aftikken dankzij de dadendrang van Rockhold. Hij had maar één missie, het terugveroveren van de UFC-middengewichttitel. Die kans zal hij nu gedeeltelijk krijgen in de vorm van een interim, maar dat is niet genoeg voor hem.
ROMERO GAAT VOOR GOUD
Voor Yoel Romero staat er misschien nog wel meer op het spel. De Cubaan won in een ver verleden al een zilveren medaille op de Olympische Spelen in Australië, hij is nu terug Down Under om voor goud te gaan. En Romero heeft haast, want ondanks zijn fysieke kracht komt hij wel op een leeftijd dat hij over zijn prime is. The Soldier of God wordt dit jaar immers 41 jaar oud. Om een vergelijking te maken, zijn tegenstander is 33 jaar oud en de regerend kampioen Whittaker is 27 jaar oud. Het voordeel is wel dat Romero een hoop levenservaring heeft. Hij weet hoe het is om op het grootste toneel te moeten schijnen.
Zijn laatste gevecht dateert van juli 2017. Toen vocht Romero in een rechtstreeks duel met Whittaker om de UFC-interimtitel in het middengewicht. Dit alles omdat de toenmalige kampioen Bisping geblesseerd was. Tegen alle odds wist Whittaker het gevecht naar zich toe te trekken. Ondanks zijn opgelopen blessure aan het been was de Australiër in de vijfde ronde de frissere vechter.
Romero staat nu dus op een belangrijk kruispunt in zijn MMA-carriere. Wint hij dit gevecht, dan komt er een rematch tegen Whittaker aan zodra deze fit is. Gaat dit gevecht verloren dan zou het zomaar eens kunnen zijn dat dit de laatste kans was voor de Cubaanse worstelaar. Voor Rockhold tikt de klok minder hard, maar ook hij wil weer aanspraak maken op de UFC titel. Voor beide vechters staat er dus een hoop op het spel, hopelijk vertaalt het zich ook naar vuurwerk in de octagon. Coverphoto: Flickr/The Commons, Topphoto: UFC
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
