Home Blog Pagina 500

Inside Baseball: AL West (week 12)

0

De afgelopen week in de Majors zat weer boordevol met hoogte- (en diepte-) punten en historische momenten. De komende drie dagen checken we twee keer per dag de stand van zaken bij de verschillende divisies in de Majors en recappen we de afgelopen week van de betreffende teams. Nu de AL West!

De afgelopen week wisten de Astros weer de koppositie over te nemen, waarbij het nu vooral lijkt uit te gaan lopen op een tweestrijd met de Seattle Mariners daar de Angels steeds meer terrein verliezen.

Standings t/m 17 juni 2018


HOUSTON ASTROS
(
48-25, .658, – GB)


De Houston Astros zijn en fuego! Voor de titelverdedigers was het een perfecte week waarin zowel de Oakland Athletics als de Kansas City Royals vakkundig werden gesweept. En dat terwijl alle wedstrijden buiten Houston waren. De winstreeks laat duidelijk zien dat het schema van de Astros, wat tot aan de All Star-break relatief eenvoudig lijkt, wel degelijk een impact heeft op hoe deze divisie verloopt. Want waar de Mariners ploegen als de Red Sox en Yankees ontvangen, mochten de Astros het dus doen met de Athletics en de Royals.

Evan Gattis was de verpersoonlijking van deze winstreeks. De aangewezen slagman sloeg in twee wedstrijden tegen de Athletics in totaal tien (!) runs binnen; een Astros-record. Diezelfde Gattis sloeg twee dagen later ook nog eens vier runs binnen tegen de Kansas City Royals. Al met al beleefde de ploeg zodoende een makkelijke week en werd de week dan ook beëindigd met een winstreeks van in totaal elf wedstrijden. De Astros lijken dus gewoon – weer – dé topfavoriet voor de World Series op moment van schrijven.

PLAYER OF THE WEEK

We bespraken hem al eerder, maar we kunnen niet om hem heen. Waar sommige ploegen al moeite hebben om in één week 15 punten binnen te slaan, daar deed Evan Gattis het in zijn eentje. Vier homeruns, 15 RBI’s en een Astros-record, Gattis was zonder meer de katalysator achter de Astros-offense.

UP NEXT

Het speelschema blijft Houston gunstig gezind: komende week wachten er ontmoetingen met de Tampa Bay Rays en – wederom – de Kansas City Royals.


SEATTLE MARINERS
(46-26, .639, 1.5 GB)


Aan de ene kant was het voor de Mariners, met een 4-2 record, een prima week. Seattle verloor echter wel de koppositie wat vooral kwam vanwege de serie in eigen huis tegen de Boston Red Sox, waarin de ploeg tweemaal verloor. Even daarvoor werden de Los Angeles Angels nog wel terug naar Anaheim gesweept. Mede daardoor heeft de ploeg Los Angeles op een grotere achterstand gezet, maar heeft het de Astros wel voorbij zien komen.

Toch had het niet veel gescheeld of de Mariners waren zelf ook gesweept door de Red Sox. In de tweede wedstrijd was het uitgerekend James Paxton die een atypisch slechte dag beleefde tegen Boston maar in extremis vochten de Mariners terug. De bullpen hield Boston op afstand, en uiteindelijk was het Denard Span die zijn waarde bewees door de winnende punten binnen te slaan. Hoewel twee wedstrijden tegen Boston verloren gingen, liet de ploeg zo zien zich wel te kunnen meten met de toppers van de American League.

PLAYER OF THE WEEK

Mitch Haniger blijft één van de sterkhouders in de Mariners line-up. Vooral in de sweep tegen de Los Angeles Angels was Haniger van groot belang met drie homeruns, vijf RBI’s waarin ook een walk-off homerun zat.

UP NEXT

De Mariners mogen zich komende week meten met de top van de AL East. Aan het einde van de week wacht wederom een ontmoeting met de Boston Red Sox. Eerder in de week zijn de New York Yankees de tegenstander.


LOS ANGELES ANGELS
(38-34, .528, 9.5 GB)


De Los Angeles Angels waren aan het begin van het jaar nog een aangename verrassing. De ploeg verliest nu al vóór de All Star-break steeds meer terrein ten opzichte van de Mariners en de Astros. Een week waarin de ploeg werd gesweept door de Mariners, maar ook slechts één keer wist te winnen van de Oakland Athletics, hielp daarbij allesbehalve.

Uiteraard wist Mike Trout zich te onttrekken aan deze malaise door tegen de Mariners in totaal vier homeruns te slaan. Genoeg voor een overwinning was het geen enkele keer. Ondertussen vult de ziekenboeg van de Angels alsmaar op. Waar Andrelton Simmons terugkeerde, gingen Garrett Richards, Nick Tropeano, Jim Johnson en Zack Cozart allemaal de disabled list op voor tien dagen. Neem daarbij de onduidelijkheid die er nog steeds bestaat rondom Shohei Ohtani en de Angels lijken al af te haken in de strijd om de play-offs voordat deze echt is begonnen…

PLAYER OF THE WEEK

Zoals gezegd was Mike Trout de enige die deze week – zoals vaak het geval is – een hoog niveau bereikte. Trout sloeg 13-uit-19 (oftewel een absurd slaggemiddelde van .684 (!)) met vier homeruns en zeven RBI’s.

UP NEXT

De Angels kunnen proberen zich te herstellen tegen de Arizona Diamondbacks en de Toronto Blue Jays.


OAKLAND ATHLETICS
(36-36, .500, 11.5 GB)


De Oakland Athletics zijn indirect al besproken (zie Houston Astros en Los Angeles Angels). Tegen de Astros waren de A’s kansloos, maar tegen de Angels wist Oakland wel twee overwinningen te boeken. waardoor de week met een 2-4 record werd afgesloten. Toch blijft zodoende duidelijk dat ook de Athletics nog tekort komen om zich echt te mengen met de top in de AL West.

Hoogtepunt van de week was zonder meer de weekafsluiter tegen de Los Angeles Angels waarin de ploeg allereerst in de negende inning de stad gelijktrok. In de elfde inning sloeg Jonathan Lucroy het winnende punt binnen. Verder was er slecht nieuws in de vorm van Matt Chapman die naar de 10-day-disabled list vertrekt, maar goed nieuws in de vorm van Kyler Murray. De first round draft pick van de A’s tekende zijn eerste profcontract.

PLAYER OF THE WEEK

Bij gebrek aan beter gaat deze eer naar diezelfde Jonathan Lucroy, omdat hij er voor zorgde dat de week toch nog positief eindigde voor de Athletics met een walk-off.
UP NEXT
De kans om in ieder geval boven .500 te spelen lijkt er de komende week zeker te zijn voor de A’s met onderonsjes tegen de San Diego Padres en de Chicago White Sox in het vooruitzicht.


TEXAS RANGERS
(29-44, .397, 19 GB)


De Texas Rangers hadden een rustig weekje met een tweeluik tegen de Los Angeles Dodgers en een drieluik tegen de Colorado Rockies. Wel werd er wederom meer verloren dan gewonnen. Tegen de Dodgers liepen de Rangers dan ook tegen een ‘mini-sweep’ op.

Net als Oakland eindigde Texas de week echter wel met een walk-off. Catcher Jose Trevino sloeg op vaderdag – met zijn pasgeboren zoon in de tribune – het winnende punt binnen. Ook de series tegen Colorado werd dus gewonnen. Verder noteerde Bartolo Colon de 2500e strikeout uit zijn carriére, terwijl Adrian Beltre officieel het record in handen heeft voor meeste hits voor een niet-Amerikaan. Hij nam dit over van de Japanse Mariners-legende Ichiro Suzuki.

PLAYER OF THE WEEK

Mede dankzij zijn mijlpaal verdient Adrian Beltre deze eer. Daarnaast had hij statistisch ook een prima week: een .533 slaggemiddelde maar wel met slechts drie RBI’s.

UP NEXT

De Kansas City Royals en de Minnesota Twins kruisen komende week de degens met de Rangers.

Coverfoto: Ben Margot/Associated Press

NBA Mock Draft 2018: laatste 10 picks uit ronde 1

0


Na een spectaculair NBA-seizoen staat het nieuwe seizoen alweer voor de deur. Donderdagnacht 21 juni staat de NBA Draft op het programma. Daarom doen ook wij een duit in het zakje en maakten wij een NBA Mock Draft. We sluiten af met de laatste tien picks uit de eerste ronde.


 #21 | UTAH JAZZ – KEITA BATES-DIOP

SF/PF | 22 jaar | 2,01 M | 107 KG | Ohio State Buckeyes


Bij de Utah Jazz hebben ze goede ervaringen met de laatste draft. Dit jaar wil de ploeg uit Utah dit kunststukje graag nog een keer herhalen. Als we kijken naar de benodigdheden van de Jazz, dan liggen die vooral op de point-guard en power-forward posities. Derrick Favors is namelijk een free-agent en met Jonas Jerebko en Ekpe Udoh staan daar nu twee spelers die niet de toekomst hebben en eigenlijk als role-players gezien moeten worden. De power-forward positie lijkt op deze plek in de draft de juiste keuze te zijn.
Keita Bates-Diop is de speler die de Jazz meer variatie op de small- en power-forward posities kan geven. Bates-Diop kende een fantastisch seizoen, is een speler met scorend vermogen op alle denkbare manieren en heeft tevens een uitstekende lengte en wingspam om op drie positie’s te kunnen verdedigen. Met zijn atletisch vermogen en lengte zou hij in staat geacht moeten worden om de power-forward positie te kunnen bekleden. Overigens zal hij hiervoor wel wat sterker moeten worden, want met zijn huidige gewicht zal hij constant opgezocht worden. Wat een bijkomstigheid is, is dat Bates-Diop ook aardig kan rebounden en zo Rudy Gobert hierin kan ondersteunen. Dit was iets wat Favors niet of nauwelijks kon en waar ook de twee huidige power-forwards veel moeite mee hebben.
Hij zal meteen in actie kunnen komen en zal weinig tijd nodig hebben om zich in de rotatie en misschien wel in de basis te spelen. Hij heeft nog niet de post-moves die Favors had, maar is wel een betere scorer met en jumpshot dat richting de driepuntlijn gaat. Vooral Rudy Gobert zal erg blij zijn wanneer Bates-Diop begin november in een Jazz-shirt te bewonderen is.


 #22 | CHICAGO BULLS – MITCHELL ROBINSON

C | 20 jaar | 2,13 M | 102 KG | High School


Nadat de Chicago Bulls met de zevende pick hun small-forward positie hebben versterkt, liggen er nu mogelijkheden om een grote gok te wagen. Op de center-positie is er namelijk met Robin Lopez en Omer Asik weliswaar veel ervaring, maar weinig talent te ontdekken. Op deze plek in de draft zou een gok geen rare keuze zijn. Mitchell Robinson is nog maar 20 jaar en zal nog zeker een paar jaar nodig hebben op te wennen aan het NBA-niveau. Hij sloeg namelijk college over en besloot direct naar de NBA-Draft te gaan. Hierdoor heeft hij een heel stuk van zijn ontwikkeling gemist.
Met Robin Lopez en het verschrikkelijke contract van Omer Asik als centers heeft hij alle tijd om te wennen aan de NBA en te leren van twee routiniers. Hij zal niet meteen voor de leeuwen worden gegooid in Chicago, en dit is precies wat Robinson nodig heeft. Met zijn enorme lengte kan hij als een goede rebounder en uitstekende verdediger gezien worden. Hij zal zijn aanvallende kwaliteiten nog moeten ontdekken in de NBA, want zowel zijn jumpshot als zijn post-moves houden nog niet over of zijn nog niet consistent genoeg. Tevens is hij voor de NBA nog niet sterk genoeg om zijn directe tegenstander te kunnen verslaan in de paint. Met het trainingsprogramma van de NBA-teams zal dit snel veranderen.
Het is een gok die de Chicago Bulls in hun positie met deze pick prima kunnen nemen. Lauri Markkanen zal ook heel blij zijn met deze keuze, aangezien hij hiermee nog meer verdedigende hulp krijgt. Dit zou de Fin zelf een beetje kunnen ontlasten, waardoor hij zich meer op de aanvallende kant van de bal kan richten. Tevens is een toekomstig frontcourt-duo Markkanen/Robinson zeker geen slecht vooruitzicht voor Bulls-fans.


 #23 | INDIANA PACERS – JACOB EVANS

SG/SF | 21 jaar | 1,98 M | 91 KG | Cincinnati Bearcats


De Indiana Pacers hebben weinig backup momenteel voor Bojan Bogdanovic en Victor Oladipo en zouden daar wat versterking kunnen gebruiken. Van Lance Stephenson is namelijk nog niet bekend of de Pacers zijn teamoptie lichten en op small-forward is Alex Poythress de enige backup.
Met de 23ste pick zou Jacob Evans een prima keuze zijn om beide positie’s te voorzien van een backup. Met zijn 1,98 zal het te veel gevraagd zijn om ook nog power-forward te kunnen spelen, maar vanaf de bank kan hij met zijn goede verdediging, kracht en atletisch vermogen van onschatbare waarde zijn. Evans kan is staat geacht worden om zijn tegenstanders volledig uit de wedstrijd te halen. Tevens kan Jacob Evans heel erg goed schieten van bijna elke plek op het veld. Hij mist de bewegingssnelheid om zelf zijn schot te creëren, maar met de spelers die de Pacers hebben om hem heen zal hij niet zo vaak in deze positie terecht komen.
Met deze pick kunnen Oladipo en Bogdanovic wat meer minuten rust nemen terwijl Evans hun positie invult. Jacob Evans is namelijk al 21 en zal meteen klaar zijn om zich te mengen in de rotatie van de Indiana Pacers, die hopen volgend jaar weer actief te zijn in de play-offs.


 #24 | PORTLAND TRAIL BLAZERS – LANDRY SHAMET

PG/SG | 21 jaar | 1,93 M| 85 KG | Wichita State Shockers


De bezetting voor de Trail Blazers achter C.J McCollum en Damian Lillard is niet om naar huis te schrijven. Shabazz Napier, Wade Baldwin en Pat Connaughton zijn allemaal restricted free-agents, waardoor alleen Evan Turner eventueel als backup zou kunnen fungeren. Er moet dus een shooting-guard bij die vanaf de bank aan beide kanten van de bal een impact kan hebben.
Met Landry Shamet zou dit probleem opgelost kunnen worden. Shamet is niet de sterkste, maar kan met zijn 1,93 verdedigend wel het verschil maken op beide posities. Hij zal wel sterker moeten worden om ook daadwerkelijk shooting-guards te kunnen verdedigen, want anders zijn post-ups een eitje voor de tegenstander. Eén tegen één is hij verdedigend stabiel en doet hij geen gekke dingen.
Zijn kracht ligt duidelijk aan de aanvallende kant van de bal. Shamet is een fantastische passer met tevens een heerlijk jumpshot. Hij kan zonder problemen vanaf de driepuntlijn schieten en heeft tevens een arsenaal aan moves om naar de basket te gaan. Verwacht dus veel punten van Shamet vanaf de bank als hij door de Trail Blazers gekozen wordt.

Landry Shamet zou de perfecte backup zijn van Damian Lillard en C.J McCollum bij de Trail Blazers. (Peter G. Aiken / USA TODAY Sports)


 #25 | LA LAKERS – KEVIN HUERTER

SG/SF | 19 jaar | 2,01 M | 86 KG | Maryland Terrapins


De Los Angeles Lakers hebben op bijna elke positie wel een speler voor de toekomst en er gaat een boel gebeuren op het gebied van free-agency de komende zomer. Toch hebben de Lakers op shooting-guard momenteel maar een enkele speler tot hun beschikking: Josh Hart.
Ondanks een handoperatie vlak voor de NBA-Draft is Kevin Huerter misschien wel de meest talentvolle shooter in de draft. Met zijn 2,01 kan hij op beide positie’s spelen voor de Lakers en past hij tevens meer dan prima in de speelwijze van de ploeg uit LA. Er is eigenlijk geen plek op het veld vanwaar Huerter niet kan scoren, iets wat een beetje ontbreekt bij de Lakers. Hij is tevens een prima passer, waardoor hij soms het spel verdelen over kan nemen van de point-guards. Verdedigend is hij zeker geen mindere, en dit kan alleen maar beter worden als hij zich blijft ontwikkelen. Hij heeft namelijk de juiste lengte om drie posities te kunnen verdedigen. Bij de Lakers ontbreekt het daar een beetje aan, zeker met het waarschijnlijke vertrek van Kentavious Caldwell-Pope. Of hij zo goede verdediger zal zijn als hij is nog de vraag, maar de potentie is daar.
Maar wat Huerter voornamelijk is, is een point-guard die spelmakers om hem heen dient te hebben om te kunnen renderen. Hij is dus afhankelijk van andere creatieve spelers om hem heen, maar met Lonzo Ball, Brandon Ingram en Kyle Kuzma zou dat geen probleem moeten zijn. Huerter zal meteen met Josh Hart om de shooting-guard plek kunnen strijden en is meteen klaar om zich te laten zien in Los Angeles.


 #26 | PHILADELPHIA 76ERS – MORITZ WAGNER

PF/C | 21 jaar | 2,11 M | 111 KG | Michigan Wolverines


Nadat de 76ers met de tiende pick een extra optie in hun backcourt hebben verkregen, kunnen zij zich met deze pick richten op hun frontcourt. Met Richaun Holmes en Joel Embiid hebben de Philadelphia 76ers welgeteld twee frontcourt-spelers onder contract voor volgend seizoen. Versterking zou dus welkom zijn op deze plek. Dit kan natuurlijk via free-agency, maar ook in de draft zijn er een paar interessante opties.
Moritz Wagner is zo’n interessante optie en zou de best beschikbare power forward/center zijn op dit moment in de draft. Hij kan met zijn 2,11 beide posities spelen. Wagner is tevens aanvallend een speler waar je vanaf de bank veel productie van kan verwachten. Hij heeft een jumpshot waarmee hij zelfs effectief kan zijn vanaf de driepuntlijn. Hiermee kan hij andere power-forwards dwingen om uit de paint te komen en hem te dekken. Hij is niet de snelste speler, dus er zelf van profiteren zal lastig worden. Toch kunnen teamgenoten als Joel Embiid en Ben Simmons hier wel van profiteren.
Verdedigend heeft hij vooral op het gebied van kracht nog wat meters te maken, maar rebounden kan hij al prima. Met iets meer kracht kan dit, en zijn spel in de post, alleen maar beter worden. Zijn leeftijd, lengte en talent zorgen er wel voor dat hij meteen van waarde kan zijn vanaf de bank en weinig aanloop nodig zal hebben om te kunnen presteren in de NBA. Bij de 76ers zal er namelijk meteen weer gestreden worden om een plek in de NBA-playoffs.

Moritz Wagner kan het volgende onderdeel zijn van The Process in Philly (Thomas Joseph | USA TODAY Sports)


 #27 | BOSTON CELTICS – KHYRI THOMAS

SG | 22 jaar | 1,93 M | 95 KG | Creighton Blue Jays


Boston zal zijn eerste pick in deze draft gaan gebruiken voor een speler met schietvermogen. In de backcourt van de Celtics staan op dit moment namelijk alleen maar spelmakers, mensen die de bal moeten hebben. Hierbij gaat het dan vooral om Kyrie Irving, Terry Rozier en Gordon Hayward. Van Marcus Smart is nog niet zeker of hij blijft, want hij is een restricted free-agent deze zomer. Al deze spelers hebben ook shooters om hun heen nodig om succesvol te zijn en ook daadwerkelijk het spel te verdelen.
Er zijn een hoop goede shooting-guards die de Boston Celtics kunnen kiezen met deze pick. Na Landry Shamet en Kevin Huerter lijkt Khyri Thomas de beste keuze te zijn voor de ploeg uit Boston. Aangezien er veel teams om de Celtics heen zitten die dezelfde eisen hebben, wordt het strijden geblazen om deze drie spelers.
Veel spelers met een beter jumpshot dan Thomas zijn er niet. Vanaf bijna elke plek op het veld kan de 22-jarige Thomas raak weten te schieten. Met zijn 1,93 heeft hij tevens de perfecte lengte voor een goede shooting-guard verdediger. Tevens zou hij het uit moeten kunnen houden tegen iets snellere point-guards. Het is geen atleet, waardoor het creëren van zijn eigen schot en het aanvallen van de basket niet echt zijn sterkste punten zijn. Ook is het geen spelmaker die de lijnen uit kan zetten, waardoor we het hier dus over een pure shooting-guard hebben die verdedigend zijn steentje bijdraagt. Zoals al eerder genoemd zit het met de spelmakers die Thomas om zich heen nodig heeft wel goed, waardoor dit een ideale combinatie lijkt te zijn.


 #28 | GOLDEN STATE WARRIORS –  GARY TRENT JR

SG | 19 jaar | 1,98 M | 95 KG | Duke Blue Devils


De Golden State Warriors gaan het komend seizoen opnieuw hun titel verdedigen. Voorlopig zullen ze dat moeten gaan doen met vier backcourt-spelers, waar mogelijk Patrick McCaw (restricted free-agent) nog bij kan komen. De shooting guard en small forward-positie is de plek waar de Warriors het minste backup hebben. De kans dat de keuze dan ook op zo’n speler valt is groot.
Gary Trent Jr. zal in deze rol perfect kunnen fungeren. Hij is een pure scorer die vanaf de driepuntlijn bovengemiddeld kan scoren, iets wat bijna een vereiste is in Californië. Hij is misschien nog jong, maar deze rol zit hem als gegoten. Verdedigend is hij niet meer dan gemiddeld met de potentie om goed te worden en zowel point- als shooting-guards te kunnen verdedigen. Dit komt vooral vanwege zijn lengte. Toch ontbreekt er bij hem vooral het atletisch vermogen en de snelheid om dit realiteit te laten worden. Bij de Warriors heeft hij het geluk dat hij omringt is met goede verdedigers waarvan hij het zou kunnen leren. Wat ook helpt is dat de Warriors de switch-defense gebruiken, waarbij het verdedigen als team en het positioneren heel belangrijk is. Hierdoor worden die zwaktes van Gary Trent al wat meer weggenomen.
Gary Trent Jr is in ieder geval een schutter die afhankelijk is van de creativiteit van andere spelers. Met spelers als Stephen Curry, Klay Thompson, Draymond Green en Kevin Durant om hem heen zal dit geen enkel probleem zijn. Hij zal zich alleen hoeven te focussen op schieten en verdedigen.

Garry Trent Jr lijkt de ideale kandidaat om de Golden State Warriors te komen versterken. (AP Photo/Lynne Sladky)


 #29 | BROOKLYN NETS – OMARI SPELLMAN

PF/C | 20 jaar | 2,06 M | 116 KG | Villanova Wildcats


In Brooklyn hebben ze veel ruimte om mee te spelen wat betreft de voorste twee posities. Er zijn welgeteld twee centers (Jarrett Allen en Timofey Mozgov) en nul power-forwards op dit moment in de selectie voor 2018-19. De kans dat de pick dus zal bestaan uit een power-forward of center is heel erg groot.
Omari Spellman is een prima toevoeging voor de zoekende Nets. Een uitstekende en krachtige verdediger die tevens een aardig jumshot heeft die richting de driepuntlijn gaat. Hierdoor zou er een 4-1 opstelling kunnen ontstaan, waarin Spellman dan de power-forward is die het veld groot maakt voor balvaardige spelers als Jeremy Lin, D’Angelo Russell en Caris LeVert.
Toch is zijn grootste kracht rebounden. Met zijn lengte en kracht zijn er maar weinig power-forwards die hem van de bal af kunnen houden. Hij zou samen met Jarrett Allen de center-rotatie voor de Brooklyn Nets kunnen vormen voor de komende jaren en zou tevens op de power-forward positie in actie kunnen komen naast Allen.


 #30| ATLANTA HAWKS – ELIE OKOBO

PG | 20 jaar | 1,88 M | 82 KG | Pau-Lacq-Orthez


De 30ste en laatste pick van de draft is voor de Atlanta Hawks, die hun derde mogelijkheid krijgen om in de eerste ronde een speler te draften. Achter Dennis Schroder, waarvan nog niet zeker is of hij blijft, is er een gat op te vullen voor de Hawks.
Met Elie Okobo, die nu nog in Frankrijk actief is, zouden zij dit gat kunnen opvullen. Okobo is een atletische speler met een prima jumpshot een een goede pass. Hij is niet de langste speler, maar kan wel degelijk goed verdedigen en het andere point-guards moeilijk maken.
Of hij klaar is voor de NBA is de vraag, maar de Atlanta Hawks zijn in de positie om een gokje te wagen en hem de tijd te geven om zich te ontwikkelen. Achter de Duitser Schroeder kan Okobo zich prima ontwikkelen tot hun point-guard van de toekomst. Probleem is wel dat als Schroeder wordt getrade, Okobo er direct moet staan om hem te vervangen. Of hij dat nu al aankan is een vraag waar we dan pas antwoord op zullen krijgen.

Coverfoto: Lynne Sladky/Associated Press

NBA Mock Draft 2018: Pick 11 t/m 20

0

Na een spectaculair NBA-seizoen staat het nieuwe seizoen alweer voor de deur. Donderdagnacht 21 juni staat de NBA Draft op het programma. Daarom doen ook wij een duit in het zakje en maakten wij een NBA Mock Draft. Vandaag pick 11 t/m 20.


 #11 | CHARLOTTE HORNETS – COLLIN SEXTON

PG | 19 jaar | 1,91 M | 86 KG | Alabama Crimson Tide


De Charlotte Hornets hebben op dit moment weinig zekerheid op de point-guardpositie. Met Kemba Walker hebben zij een all-star waardige spelverdeler in huis, maar zijn contract loopt na het komende seizoen af en het is allerminst zeker of hij blijft. Daar komt nog eens bij dat de Hornets voor het aankomend seizoen nog geen backup hebben voor Walker.
In het meest ideale geval valt Trae Young helemaal terug tot de elfde pick. Toch lijkt Collin Sexton de beste optie op dit moment in de draft. Met Sexton anticiperen ze op twee mogelijke situaties. Hij is net 19 jaar en nu al aanvallend een speler die eigenlijk al zowat compleet is. Fantastische schutter van bijna overal op het veld, betere verdediger dan Trae Young en tevens een prima lengte om in de NBA te spelen. Hij kan goed het spel verdelen en is op 19-jarige leeftijd al een leider op het veld. Met zijn visie kan hij op de moeilijkste momenten toch zijn teamgenoten weten te vinden. Dit is iets waar Kemba Walker nog wel eens problemen mee heeft, zelfs op momenten dat het niet zo lastig is.
Mocht Kemba Walker alsnog vertrekken na het komende seizoen of getrade worden tijdens het seizoen, dan hebben de Hornets met Collin Sexton goud in huis. Mocht Walker blijven, dan kan Sexton achter hem wennen aan de NBA. Sexton kan dan op het juiste moment gebracht worden als point- of shooting-guard. Win-win situatie dus, waarbij de Hornets inspelen op twee mogelijke situaties.

Lars Leeftink: Collin Sexton | Niels Godding: Wendell Carter Jr. | Ruben de Regt: Kevin Knox

Collin Sexton zou zo maar eens de opvolger van Kemba Walker kunnen zijn bij de Charlotte Hornets (Andy Lyons / Getty Images)

 #12 | LA CLIPPERS – ROBERT WILLIAMS

PF/C | 20 jaar | 2,06 M | 109 KG | Texas A&M Aggies


De Los Angeles Clippers hebben momenteel twee centers onder contract: DeAndre Jordan en Boban Marjanovic. DeAndre Jordan heeft een spelersoptie die hij waarschijnlijk niet gaat opnemen. Hierdoor is Jordon waarschijnlijk free-agent deze zomer. Dit betekend dat er op deze positie een gat ontstaat en er een center nodig is. Kijk er dan ook niet gek van op als de Clippers de 12de en 13de pick wellicht gaan opgeven voor een top vijf pick. Hiermee zouden de Clippers één van de betere centers in deze draft kunnen draften.
De Clippers zullen misschien hopen dat Wendell Carter Jr terugvalt tot de twaalfde pick. Aangezien de kans hierop niet groot is, lijkt Robert Williams de meest realistische optie. Aanvallend is Williams nog ver van NBA-ready, maar verdedigen en rebounden kan hij als geen ander. De vergelijking met DeAndre Jordan kan hij dan ook goed hebben. Ook Williams is atletisch en kan prima alley-oops vangen. Hij lijkt een goede vervanger te zijn voor een team dat hoogstwaarschijnlijk begint aan een rebuild. Als hij zijn jumpshot verbeterd en tevens de tijd krijgt om zijn skills in de post te verbeteren, kan Robert Williams de forward van de toekomst zijn voor de Clippers.

Lars Leeftink: Robert Williams | Niels Godding: Miles Bridges | Ruben de Regt: Collin Sexton


 #13 | LA CLIPPERS – SHAY GILGEOUS-ALEXANDER

PG | 19 jaar | 1,98 M | 82 KG | Kentucky Wildcats


De volgende pick is dus ook weer voor de Los Angeles Clippers. Naast de center-positie is ook de point-guard positie een vraagteken. Er zijn genoeg opties, maar geen een van deze opties lijkt goed genoeg te zijn of te weinig potentie te hebben. Patrick Beverley, Jawun Evans en Austin Rivers zijn de best beschikbare point-guards op dit moment, terwijl de toekomst van Milos Teodosic ook niet zeker is (spelersoptie).
Shai Gilgeous-Alexander zou zo maar eens de point-guard van de toekomst kunnen zijn voor de Clippers. De 1,98 lange point-guard zou eigenlijk al meteen de beste optie zijn op de positie van spelmaker en heeft het perfecte lichaam om een goede two-way player te worden. Hij is groot voor een point-guard, kan al goed verdedigen en rebounden en heeft zeker scorend vermogen. Als hij aan zijn assist kan werken en sterker kan worden, is er voor Gilgeous-Alexander misschien wel een plek in de basisopstelling van de LA Clippers. Het zou de eerste stap zijn in de goede richting voor de Los Angeles Clippers, die zich waarschijnlijk ook nog wel tijdens free-agency zullen mengen.

Lars Leeftink: Shai Gilgeous-Alexander| Niels Godding: Shai Gilgeous-Alexander | Ruben de Regt: Robert Williams


 #14 | DENVER NUGGETS – MILES BRIDGES

SG/SF | 20 jaar | 2,01 M | 104 KG | Michigan State Spartans


De Denver Nuggets zijn op elke positie wel voorzien van basisspelers, maar op shooting-guard en small-forward is er nog geen toekomstig talent te vinden. Tevens is er geen breedte op deze posities. Met het waarschijnlijke vertrek van Will Barton hebben de Nuggets op die positie weinig backup voor Garry Harris en Wilson Chandler, waarvan ook nog niet zeker is of hij blijft (spelersoptie). Een speler die op beide positie’s in actie kan komen en potentie heeft om een starter te worden zou dus de voorkeur hebben voor de ploeg uit Denver.
Miles Bridges zou de ideale keuze zijn wanneer beschikbaar. De Michigan State Spartan is de meest atletische speler in deze draft, samen met Zhaire Smith. Op zo’n jonge leeftijd is Bridges al een bijna complete speler. Zijn driepunter kan nog ontwikkeld worden en ook verdedigend is er nog ruimte voor verbetering. Toch is Bridges een small-forward voor de toekomst. Hij kan ook prima uit de voeten op shooting-guard, al zal hij daarvoor nog wel zijn jumpshot moeten gaan verbeteren. Maar met zijn lengte en zijn atletisch vermogen zijn dat de twee posities waar hij zich op moet focussen.
Met het mogelijke vertrek van Wilson Chandler en Will Barton zou er mogelijk een basisplaats inzitten voor Miles Bridges, maar er zijn komende zomer genoeg small-forwards op de markt om deze positie eventueel in te vullen. Hoe dan ook, Miles Bridges zal een toegevoegde waarde zijn en zal op deze plek in de draft misschien wel als steal bestempeld kunnen worden.

Lars Leeftink: Miles Bridges | Niels Godding: Lonnie Walker | Ruben de Regt: Shai Gileous-Alexander

Miles Bridges zou met de overvolle Small-forward class van deze draft zo maar buiten de top tien kunnen vallen. (Rey Del Rio / Getty Images)

 #15 | WASHINGTON WIZARDS – LONNIE WALKER

SG | 19 jaar | 1,96 M | 93 KG | Miami Hurricanes


De Washington Wizards hebben een prima team voor 2018-19 tot hun beschikking voorafgaand aan de draft en zullen deze pick voornamelijk gebruiken om hun team in de breedte te versterken. Lonnie Walker kan als back-up fungeren van Bradley Beal, Otto Porter Jr en Kelly Oubre Jr. Hij kan zowel verdedigend als aanvallend nu al mee in de NBA en kan dus meteen presteren bij een team dat de play-offs dient te halen. Hij is tevens een variatie op wat de Wizards nu in huis hebben met Jodie Meeks en Tomas Satoransky.
Hij kan op drie positie’s uit de voeten, ook al moet hij voor de point-guard positie nog wel zijn passing wat meer ontwikkelen. Verdedigend zou hij deze positie prima kunnen invullen. Shooting-guard en zelfs small-forward zouden voor de 1,96 lange Walker geen probleem moeten zijn, omdat hij atletisch genoeg is om zijn tegenstanders te kunnen verdedigen. Het gekke is dat zijn verdediging misschien wel het minste punt van zijn spel is. Hij heeft een prima jumpshot, maar is vooral goed als hij naar de basket toe kan gaan. Een echte slasher dus, anders dan wat Meeks en Satoransky bij de Wizards laten zien. Lonnie Walker lijkt in de toekomst de perfecte sixth-man te zijn voor de Washington Wizards.

Lars Leeftink: Lonnie Walker | Niels Godding: Robert Williams | Ruben de Regt: Miles Bridges


 #16 | PHOENIX SUNS – KEVIN KNOX

SF/PF | 18 jaar | 2,06 M | 98 KG | Kentucky Wildcats


Naast de eerste pick hebben de Phoenix Suns ook de zestiende pick van de 2018 NBA-Draft. De Suns kunnen twee kanten op met deze pick: Of er kan nog een frontcourt-speler gedraft worden, of ze kiezen voor een point-guard.
Kevin Knox is kwalitatief gezien de beste en meest talentvolle speler die nog over zal zijn rond deze pick. Met zijn 2,06 kan hij op de power-forward positie neergezet worden. De small-forward positie lijkt hij qua handelingssnelheid aan zich voorbij te moeten laten gaan op NBA-niveau.
Knox zal de tijd moeten krijgen om zich te ontwikkelen, want de 18-jarige speler van Kentucky lijkt wel aanpassingstijd nodig te gaan hebben. Hij heeft een prima jumpshot en is verdedigend al in staat om goede en sterke power-forwards uit te schakelen vanwege zijn lengte en kracht. Ook is hij goed als hij op snelheid naar de basket toe kan. Wel zal hij nog wat post-moves moeten ontwikkelen en zal hij tevens zijn jumpshot in de moderne NBA nog moeten verlengen naar de driepuntlijn. De Suns zouden met Ayton en Knox hun frontcourt van de toekomst na deze draft in huis kunnen hebben.


 #17 | MILWAUKEE BUCKS – DONTE DIVINCENZO

SG | 21 jaar | 1,96 M | 91 KG | Villanova Wildcats


De Milwaukee Bucks hebben hun eerst vijf spelers al gereed, maar zoeken vooral op de shooting-guard positie wat versterking. Op dit moment zijn alleen Tony Snell en Khris Middelton voor die positie beschikbaar. Waar de Bucks het vooral aan ontbreekt is een schutter die kan profiteren van het spel van anderen en niet zozeer zelf de bal in de handen hoeft te hebben.
Donte DiVincenzo heeft een kampioenschap weten te winnen met de Villanova Wildcats en lijkt de ideale bankspeler te zijn die de Bucks zoeken. Hoog basketbal IQ, een echte leider en een speler die er meteen zal staan. DiVincenzo is een goede driepuntschieter die je punten kan geven vanaf de bank. Verdedigend is hij niet de sterkste in deze draft. Gelukkig voor DiVincenzo gaat het bij de Bucks om team-defense (bijna alles wordt geswitcht in Milwaukee). Hij zou in dit systeem perfect kunnen passen. Tevens kan hij de bal behandelen als een point-guard en heeft hij op 21-jarige leeftijd de leeftijd om meteen te kunnen presteren in de NBA. Hij is niet de langste shooting-guard, maar kan zich gaan ontwikkelen tot de sixth-man van de ploeg uit Milwaukee dankzij zijn scorend vermogen.

Donte DiVincenzo kan de explosieve scorer zijn die de Bucks vanaf de bank nodig hebben. (Bob Donnan / USA TODAY Sports)


 #18 | SAN ANTONIO SPURS – JEROME ROBINSON

SG | 21 jaar | 1,96 M | 86 KG | Boston College Eagles


De San Antonio Spurs kennen heel veel vraagtekens voorafgaand aan de draft en zouden op point-guard na op elke positie wel versterking kunnen gebruiken. Op shooting-guard vertrekken mogelijk Kyle Anderson en Bryn Forbes (restricted), terwijl Danny Green een spelersoptie heeft.
Jerome Robinson zou de shooting-guard positie meteen versterken. Met zijn 21 jaar is hij na veel ervaring op te hebben gedaan op NCAA-niveau klaar om meteen een belangrijke rol in de rotatie te spelen. Hij is niet de grootste speler, maar is wel ongelooflijk atletisch. Hij is bijna niet te stoppen wanneer hij naar de basket gaat en kan tevens van een aardige afstand schieten. Verdedigend is hij het type speler dat bovenaan kan staan in de steal-categorie. Niet per se de beste verdediger, maar wel enorm snel en slim. Naast Dejounte Murray, die niet echt een schutter is, zou hij prima kunnen spelen. Het zijn beide twee prima verdedigers die aanvallend beide andere kwaliteiten hebben. Met de twijfels over de situatie rondom Kawhi Leonard kan het voor de Spurs ook geen kwaad alvast vooruit te kijken naar de toekomst.


 #19 | ATLANTA HAWKS – TROY BROWN JR

SG/SF | 18 jaar | 2,01 M | 98 KG | Oregon Ducks


Na het kiezen van Marvin Bagley III met de derde pick kunnen de Hawks ook met de 19de pick alle kanten op. Nu de twee frontcourt-positie’s bezet zijn en er op small-forward met Kent Bazemore voorlopig ook een speler staat, zijn er nog twee positie’s in te vullen: Een backup point-guard voor de toekomst en de shooting-guard positie.
Door met deze pick Troy Brown Jr. te kiezen zitten ze voorlopig goed op shooting-guard. Brown is met zijn 18 jaar één van de jongste spelers in deze draft en zal dus de tijd moeten krijgen om zich aan te passen aan het NBA-niveau en zich te ontwikkelen tot een volwaardige shooting-guard. De Hawks hebben deze tijd, aangezien de ploeg uit Atlanta pas aan het begin van een rebuild zit. Wat Brown nu al wel is, is een uitstekende verdediger. Met zijn ideale lengte en kracht kan hij zijn tegenstanders een moeilijke avond bezorgen. Ook is Brown al een vergevorderde passer voor een shooting-guard. Zijn aanvallen naar de basket en zijn jumpshot zijn de voornaamste punten van ontwikkeling bij de speler van Oregon. Maar dat de Hawks met Troy Brown Jr hun potentiële shooting-guard van de toekomst hebben, staat buiten kijf.


 #20 | MINNESOTA TIMBERWOLVES – CHANDLER HUTCHISON

SG/SF | 22 jaar | 2,01 M | 88 KG | Boise State Broncos


De Minnesota Timberwolves zullen ook het komende seizoen weer strijden om een plek in de play-offs en zullen daar een brede selectie voor nodig hebben. Met deze twintigste pick zal er dan ook gekeken worden naar een speler die er meteen staat en vanaf de eerste dag kan presteren. De Timberwolves hebben weinig breedte op de shooting-guard en small-forward positie’s en zullen daar hoogstwaarschijnlijk hun pick voor gebruiken. Een backup voor Jimmy Butler en Andrew Wiggins is wat de ploeg uit Minnesota zoekt.
Chandler Hutchison zou deze vacature prima kunnen invullen. De 22-jarige Hutchison heeft hij al een hele carrière achter zich liggen en zal meteen klaar zijn om de rotatie van de Timberwolves te komen versterken. Hij heeft het ideale lichaam om een goede verdediger te zijn en vanaf de bank de Timberwolves te helpen om goede aanvallende spelers op meerdere positie’s uit te schakelen.

Chandler Hutchison heeft de lengte om meerdere posities te verdedigen en kan een sleeper-pick zijn. (Brian Losness / USA TODAY Sports)

Aanvallend heeft hij een jumpshot waarmee hij wel in de NBA kan spelen, maar waar zeker nog rek in zit. Het gaat hierbij dan vooral om zijn precisie en niet de afstand waarvandaan hij kan schieten. Dat Hutchison scorend vermogen heeft, liet hij in de NCAA al zien door 20.0 punten gemiddeld te scoren. Ook heeft hij een goede visie voor iemand van zijn lengte. Een speler die van alle markten thuis is, maar nog wel wat aan zijn kracht en atletisch vermogen moet werken om echt een belangrijke rol te spelen in de rotatie van de Timberwolves.

Coverfoto: Andy Lyons/Getty Images

Inside Baseball: AL East (week 12)

0


De onderlinge strijd in de AL East tussen de Yankees en de Red Sox blijft ongemeen spannend. Beide teams hebben opnieuw een goede week achter de rug en wederom is het dus niet gelukt  voor één van beide teams om een kloof te slaan met de concurrent. Ondertussen zijn de Rays en de Blue Jays in een boeiende strijd om plaats drie verzeild geraakt. En dan hebben we nog de Orioles… voor het team uit Baltimore lijkt het seizoen nu al als een nachtkaars uit te gaan.

Standings t/m 17 juni 2018


NEW YORK YANKEES
(46-21, .687, -)


Na een vrije dag op maandag kreeg de koploper van de AL East op dinsdag en woensdag de Nationals op bezoek. Deze series werd afgesloten met een 1-1 gelijkspel. In het eerste duel, wat door de Yankees met 3-0 werd gewonnen, was onze landgenoot Didi Gregorius weer eens van grote waarde voor zijn team. De Nederlander sloeg in deze wedstrijd zijn eerste homerun sinds 23 mei en besloot dit later in de wedstrijd nog eens dunnetjes over te doen. Met drie binnengeslagen punten zorgde Didi eigenhandig voor een overwinning in Game 1 van deze series.
Game 2 ging met 5-4 naar de ploeg uit Washington. Ondanks de twaalfde homerun van het seizoen van Gleyber Torres, bleken de Nationals dit duel iets te sterk. De andere youngster, Juan Soto, nam zijn ploeg met twee homeruns bij de hand en zorgde er daarmee voor dat de winstpartijen in de series eerlijk werden verdeeld.

RAYS OP BEZOEK

Een four game series met Tampa Bay moest ervoor zorgen dat de Bronx Bombers de week toch positief zouden afsluiten. De Rays waren van donderdag tot en met zondag te gast in Yankee Stadium. In de eerste wedstrijd was het opnieuw Torres die de bal het stadion uit sloeg. Dit resulteerde uiteindelijk in een 5-4 overwinning voor Yankees in game 1 en leverde bovendien Domingo German zijn eerste win van het seizoen op. In game 2 en 3 van de series hadden de Yankees het een stuk makkelijker met de ploeg uit Florida. De wedstrijden werden met respectievelijke 5-0 en 4-1 gewonnen. Tot een sweep kwam het uiteindelijk niet. De laatste wedstrijd ging namelijk met 3-1 naar Tampa Bay.
Al met al wisten de Yankees de week met een positieve balans te beëindigen en mogen zij zich ook na deze week koploper in de AL East noemen.

PLAYER OF THE WEEK

Waar we er in de eerste paar weken niet omheen konden, konden we er later ook niet meer omheen om hem geen Player of the Week award toe te wijzen. Maar sinds deze week lijkt hij zijn vorm van het begin van het seizoen weer teruggevonden te hebben. We hebben het natuurlijk over Didi Gregorius. Hij was met een slaggemiddelde  van .471, 4 RBIs en 4 runs over de laatste zeven wedstrijden weer uiterst belangrijk voor de ploeg uit de Bronx.

UP NEXT

De Yankees gaan de komende week op bezoek in Washington om wat eerder afgelaste wedstrijden in te halen. Vervolgens vliegt de ploegweer terug naar New York om daar drie wedstrijden af te werken tegen de Seattle Mariners. De week wordt afgesloten in het zuiden van Amerika, waar de Rays op vrijdag, zaterdag en zondag de gastheer zal zijn.


BOSTON RED SOX
(49-24, .671, -)


In de jacht op de koploper moesten de Red Sox op maandag, dinsdag en woensdag in Baltimore zien af te rekenen met de Orioles. Met Mookie Betts weer terug van de DL moest dit een formaliteit worden. Het eerste treffen werd pas in de twaalfde inning in het voordeel van Boston beslist. Met twee sacrifice flies werden de Orioles met veel moeite aan de kant gezet. In het tweede duel waren de slagmannen van de Red Sox weer ouderwets op dreef. In de met 6-4 gewonnen wedstrijd waren twee homeruns te bewonderen en had iedereen in de line-up, behalve Michael Bradley een hit. Ook het laatste treffen met de Orioles werd in winst omgezet. Op woensdag stapten de Red Sox met een simpele 5-1 overwinning van het veld.

THRILLERS IN SEATTLE

De echte test voor de ploeg uit Boston volgde later in de week. De ploeg moest het van donderdag tot en met zondag opnemen tegen de Seattle Mariners. De eerste van vier wedstrijden werd met 2-1 gewonnen door de ploeg uit Boston. Ondermeer onze landgenoot Xander Bogaerts had hier met een solo homerun een groot aandeel in. Na vier achtereenvolgende overwinningen in deze week, werd deze reeks op vrijdag door de Mariners verbroken.
In een wedstrijd waarbij de Red Sox met 6-3 voor stonden, wist de ploeg uit Seattle toch nog de winst (7-6) naar zich toe te trekken. Ook in de twee daarop volgende wedstrijden tussen de twee teams werden de overwinningen eerlijk verdeeld. Op zaterdag wist de ploeg opnieuw geen enkele run in negen innings te produceren, waardoor er met 1-o verloren werd. In de laatste wedstrijd van de series werd er 9-3 gewonnen of Safeco Field.
Ondanks een uitstekende week, blijven de Red Sox nummer 2 de AL East. Volgende week zal opnieuw worden geprobeerd de Yankees van de troon te stoten.

PLAYER OF THE WEEK

Het komt wellicht wat chauvinistisch over, maar ook hier gaan we voor een landgenoot. Xander Bogaerts was met 3 homeruns, 7 RBIs en 7 runs van grote waarde voor het team uit Boston.

UP NEXT

De Red Sox starten op dinsdag, woensdag en donderdag met een drieluik in Minnesota tegen de Twins. De Red Sox sluiten de week af met drie wedstrijden tegen de Seattle Mariners op Fenway Park.


TAMPA BAY RAYS
(33-38, .465, 15.0 GB)


De Tampa Bay Rays zijn in een heftige strijd om de derde plaats in de divisie verwikkeld geraakt. De strijd met de Blue Jays om plek drie resulteerde in een mooie clash aan het begin van deze week. De Rays ontvingen de ploeg uit Toronto op maandag, dinsdag en woensdag. Dit resulteerde in een sweep  voor de ploeg uit Tampa Bay.
De wedstrijd op maandag werd door een goede prestatie van Jake Bauers in het voordeel van Tempa Bay beslecht (8-4). De eerste honkman was verantwoordelijk voor 3 runs en produceerde ook zijn eerste homerun van het seizoen. Ook de tweede wedstrijd ging naar de ploeg uit Florida (4-1). De laatste wedstrijd in deze series werd pas beslist in de negende inning. Matt Duffy was de man die Mallex Smith met een walk off single de winnende run bezorgde (1-0).
Voor de laatste vier wedstrijden in deze week, gingen de Rays op bezoek bij de Yankees. Ook dit leek op een sweep uit te draaien. De eerste drie wedstrijden gingen namelijk eenvoudig naar de Yankees (4-3, 5-0 en 4-1). Op zondag wisten de Rays een sweep toch nog te voorkomen door de goede start die het in de wedstrijd had, vast te houden. Opnieuw was Matt Duffy met 3 hits en 2 RBIs de grote man.
Ondanks de met 3-0 gewonen series tegen de Blue Jays, hebben de Rays geen gaatje kunnen slaan met de ploeg uit Toronto. Al zullen de Rays tevreden zijn met vier uit zeven, in een week waarbij vier ontmoetingen in Yankee Stadium op het programma stonden.

PLAYER OF THE WEEK

Matt Duffy was on fire deze week. Hij was met zijn 5 RBIs bijzonder belangrijk in twee van de vier overwinningen van de Rays.

UP NEXT

Er komt een bijzonder zware week aan voor de ploeg uit Tampa Bay. Eerst mogen de Rays proberen de overwinningsmachine van de Astros te stoppen in Minute Maid Park. Aan het einde van de week treden de Rays opnieuw aan tegen de Yankees. Wel ontvangen ze de ploeg uit de Bronx deze keer in eigen huis voor een drieluik.


TORONTO BLUE JAYS
(33-38, .465, 15.0 GB)


De hoop om de derde plaats in de divisie deze week vast te houden vervloog al snel. Tegen de directe concurrent om de derde plaats, gingen de Blue Jays er in drie wedstrijden keihard af (8-4, 4-1 en 1-0).  Enkel Teoscar Hernandez wist zich gedeeltelijk aan de malaise te onttrekken. Hij sloeg in de eerste wedstrijd een homerun. Verder leverde Happ een uitstekende prestatie door in de derde wedstrijd slechts één hit tegen te krijgen. Echter liet de aanval de 35-jarige pitcher in de steek door gedurende negen innings geen enkel run te noteren.
Tegen de op papier zwaarder Washington Nationals herpakte de ploeg uit Toronto zich echter uitstekend. In Rogers Center werd de eerste wedstrijd met 6-5 gewonnen. Hierbij was Yangervis Solarte een belangrijke pion. Hij sloeg drie van zes gescoorde punten binnen. Ook de tweede wedstrijd in de series ging naar de Blue Jays. Dankzij ondermeer uitstekend pitchwerk van Marco Estrada werd de wedstrijd met 2-0 gewonnen. Ook de laatste van drie wedstrijden tegen de ploeg uit Washington werd gewonnen. Met name Randal Grichuk leverde een goede prestatie door vier van de acht runs over de thuisplaat te brengen.

PLAYER OF THE WEEK
Bijzonder genoeg is de Player of the Week nog niet eerder in dit artikel naar voren gekomen. Met een slashline van .500/.500/.938 was Devon Travis deze week bijzonder belangrijk voor de Blue Jays.

UP NEXT

De Blue Jays spelen op dinsdag en woensdag in Rogers Center tegen de Atlanta Braves. In het tweede gedeelte van de week gaan de Blue Jays op bezoek in Anaheim bij de Angels.


BALTIMORE ORIOLES
(20-50, .286, 27.5 GB)


De Orioles spelen tot dusver een zeer teleurstellend seizoen. Deze week was daar misschien wel symbolisch voor. In deze week werd slechts één van de zes wedstrijden gewonnen. De eerste drie wedstrijden van de week gingen alle drie verloren tegen de Red Sox (2-0, 6-4 en 5-1). In de eerste wedstrijd wisten de Orioles dit nog tot de twaalfde inning te rekken. Door een uitstekende pitching performance van Dylan Bundy, werd er tot de twaalfde inning geen run weggegeven. In de overige twee wedstrijden werd er door de ploeg uit Baltimore vrij kansloos verloren.
Na de series tegen de Red Sox stond het drieluik met de Marlins op het programma. Ook in deze series gingen de eerste twee wedstrijden in Baltimore verloren (2-0 en 5-4). Gelukkig voor de Orioles werd de negatieve spiraal in deze week nog verbroken. De wedstrijd tegen de ploeg uit Miami werd overtuigend met 10-4 gewonnen. Jace Peterson had met 4 RBIs een groot aandeel in deze zege. Ook sloeg hij zijn eerste homerun van seizoen over de hekken.
De Orioles lijken nog niet echt over te komen drijven. Na opnieuw een slechte week, zien zij de concurrentie in de AL East alleen maar verder uitlopen.

PLAYER OF THE WEEK

Ook hier vinden we een speler die nog niet eerder in het artikel genoemd is. Jace Peterson is weliswaar voor een groot gedeelte verantwoordelijk voor de enige overwinning deze week. Toch gaat de Player of the Week award deze keer naar Adam Jones. Met een slashline van .417/.440/.500 legde de buitenvelder als één van de weinige goede cijfers neer.

UP NEXT

Aankomende week treden de Orioles in Washington aan voor drie wedstrijden tegen de Nationals. De week wordt beëindigd met een drieluik in Atlanta tegen de Braves.

Coverfoto: AP Photo/Ben Margot

MLB Podcast, Ep. 53: Trout of this World, einde Miggy?

0


MLB Podcast, Ep. 53: Trout of this World!


Je kon de afgelopen week geen honkbalwedstrijd kijken of Mike Trout stond wel ergens op het honk. De komeet die Trout heet speelde echt out of this world, dus staan Nick, Mike en Jasper stil bij de ongelooflijke prestaties. Waar Trout’s ster blijft stijgen, dooft die van Miguel Cabrera steeds verder uit, nu Miggy de rest van het seizoen (opnieuw) met een blessure moet uitzitten.
Verder aandacht voor de verrassende terugzetting van Miguel Sano naar de minors, het historisch slechte seizoen van Chris Davis (en hoe dat je gratis drank op kan leveren), de steeds dichterbij komende mogelijkheid dat er een DH in de National League komt en MLB’s push om Bryce Harper in de Homerun Derby te krijgen. Dat, twee mailbagvragen en nog veel meer in aflevering 53 van Just A Bit Outside!



Contact met de show? Dat kan via twitter.com/sportamerika, facebook.com/sportamerika of via justabitpodcast@gmail.com! Vind je de show tof en heb je een iTunes-account? Dan vinden we het leuk als je een goede review over ons achterlaat!

NBA Podcast #17: Kawhi Leonard & de NBA Draft!

1


NBA Podcast #17: Kawhi Leonard & de NBA Draft!


In deze nieuwe aflevering van SportAmerika’s NBA Podcast hebben Matthijs en Neal het over het drama rond Kawhi Leonard en de aankomende NBA Draft.

Meepraten over de NBA? Dat kan hieronder in de comments of op Twitter via @SportAmerika, @NealPetersen en @JohnQuid. Heb je de beschikking over een Apple ID? Dan zouden we het op prijs stellen als je een vijfsterrenreview achter wil laten op Apple Podcasts. Dit helpt ons enorm in het uitbreiden van onze podcastafdeling. Bedankt!

NBA Mock Draft 2018: De eerste tien picks

0

Na een spectaculair NBA-seizoen staat het nieuwe seizoen alweer voor de deur. Donderdagnacht 21 juni staat de NBA Draft op het programma. Daarom doen ook wij een duit in het zakje en maakten wij een Mock Draft. 


#1 | PHOENIX SUNS – DEANDRE AYTON

C | 19 jaar | 2,13 M | 118 KG | Arizona Wildcats


De Phoenix Suns hebben als eerst aankomende donderdag de mogelijkheid een speler te kiezen. Een big man zou in dit geval de meest logische keuze zijn. Met Devin Booker, Tyler Ulis, Josh Jackson en Brandon Knight hebben de Suns in hun backcourt al genoeg talent om te ontwikkelen. DeAndre Ayton is de beste en meest complete center die beschikbaar is in deze draft. Verdedigend is hij positioneel al goed genoeg om NBA-spelers uit de verf te kunnen houden.
Aanvallend hoeft hij alleen nog maar aan zijn driepunter te werken om een complete speler te worden. De center-positie is niet bepaald de best bezette positie van de Suns op dit moment. Alex Len is een free-agent, waardoor Tyson Chandler de enige echte center is die overblijft. Chandler zou als ideale mentor kunnen fungeren voor DeAndre Ayton, waarvan hij vooral verdedigend nog wat kan opsteken.
Het kiezen van Luka Doncic valt niet uit te sluiten. De nieuwe trainer van de Suns, Igor Kokoskov, heeft namelijk al ervaring met de Sloveen. Dit zou de keuze lastiger kunnen maken. Maar als we kijken naar de benodigdheden van de Phoenix Suns is Ayton de meest logische keuze.

Lars Leeftink: DeAndre Ayton | Niels Godding: Luka Doncic | Ruben de Regt: DeAndre Ayton

DeAndre Ayton zou de meest logische keuze zijn voor de Suns, ondanks de connectie van trainer Kokoskov met Luka Doncic (Casey Sapio / USA TODAY Sports)

 #2 | SACRAMENTO KINGS – LUKA DONCIC

SG-SF | 19 jaar | 2,03 M| 102 KG | Real Madrid


Met de tweede pick in de draft zullen de Sacramento Kings de beschikking hebben over Luka Doncic. Doncic is de small-forward die de Kings zoeken om hun team mee te complementeren. Met De’Aaron Fox, Buddy Hield, Bogdan Bogdanovic, Skal Labissiere en Willie Cauley-Stein om hem heen hebben de Kings eindelijk hun franchise player de die organisatie zo nodig heeft.
Aanvallend is de Sloveen met afstand de beste speler in deze draft, maar verdedigend is er zeker nog wat werk te verzetten om niet de Kevin Love van de Kings te worden. Hij is namelijk niet de snelste speler, waardoor hij één tegen één kwetsbaar is. Zijn figuur en atletisch vermogen zullen hem helpen om deze skills verder te ontwikkelen. Tevens is de aanwezigheid van goede verdedigers als Iman Shumpert en Justin Jackson ook een luxe voor de nog jonge Sloveen. Zijn ijzersterke passing, scorend vermogen en ervaring in het buitenland zullen hem helpen om meteen klaar te zijn voor de NBA en hij zal gelijk de rol van sterspeler tot zich nemen.
De laatste tijd worden de geruchten over het mogelijk kiezen van Marvin Bagley III of Michael Porter Jr. door de Kings steeds hardnekkiger, maar kijkend naar het team van de ploeg uit Sacramento zou dit geen logische keuze zijn. Met Skal Labissiere, Willey Cauley-Stein, Nigel Hayes en Harry Giles hebben de Kings ten slotte al genoeg talentvolle frontcourt-spelers tot hun beschikking.

Lars Leeftink: Luka Doncic | Niels Godding: DeAndre Ayton | Ruben de Regt: Luka Doncic

Ondanks de geruchten lijkt Luka Doncic de meest logische keuze te zijn voor de Sacramento Kings. (Epa / Sedat Suna)

 #3 | ATLANTA HAWKS – MARVIN BAGLEY III

PF | 19 jaar | 2,11 M | 107 KG | Duke Blue Devils


Atlanta zit aan het begin van een complete rebuild en zouden bijna op elke positie wel een versterking kunnen gebruiken. De enige posities die enigszins goed bezet zijn, point-guard (Dennis Schroeder) en center (John Collins), zullen niet overwogen worden.
Het zal gaan tussen Marvin Bagley III en Jaren Jackson Jr. Marvin Bagley zou een ideale fit zijn naast John Collins en zou de franchise player kunnen zijn waar de Atlanta Hawks de komende jaren op kunnen voortborduren. Een fantastische atleet die aanvallend op bijna elk gebied (driepunter zit nog rek in) veel potentie heeft. Het is allemaal nog wat ruw, maar met de juiste begeleiding is hij misschien wel de meest getalenteerde scorer in deze draft. Marvin Bagley is sowieso de beste aanvallende rebounder in deze draft. Verdedigend is hij minder dan Collins, wat ook precies de reden is dat dit een perfect duo zou zijn. Zo is er de combinatie tussen aanval en verdediging en heb je tevens twee atleten op de voorste twee positie’s.
Trae Young zou ook een optie zijn voor de Atlanta Hawks. De kans is echter klein. Met pick 19 en 30 in de eerste ronde valt namelijk ook een goede point-guard te draften. Dit geldt niet voor de frontcourt positie’s, vanwege de vraag om deze spelers. De meeste zullen al na de eerste 15 teams weg zijn. Hierbij komt ook nog eens dat de Hawks met Dennis Schroeder al een jonge (24), goede point-guard hebben met een driejarig contract.

Lars Leeftink: Marvin Bagley III | Niels Godding: Michael Porter Jr. | Ruben de Regt: Marvin Bagley III

Marvin Bagley III zou een perfect duo vormen met John Collins bij de Hawks. (Lance King / Getty Images)

 #4 | MEMPHIS GRIZZLIES – JAREN JACKSON JR.

PF/C | 18 jaar | 2,11 M | 107 KG | Michigan State Spartans


De Memphis Grizzlies hebben een rommelig jaar achter de rug. Met de vierde pick in de draft kan het nieuwe seizoen rooskleurig beginnen. Met Mike Conley en Marc Gasol zijn twee posities goed bezet. De andere drie posities zijn allemaal onderwerp van gesprek tijdens de voorbereiding op de draft. Vandaar ook dat dit misschien wel de lastigste pick is om te voorspellen. Als de Hawks Jaren Jackson Jr. laten gaan, is hij de meest logische keuze voor de Grizzlies. Hij kan zo’n beetje alles wat je kan bedenken op een basketbalveld. Hij kan scoren, is een uitstekende verdediger en is tevens een harde werker, iets wat ze in Memphis wel appreciëren.
Met Conley hebben de Grizzlies precies wat Jackson nodig heeft: Een spelmaker die hem in een vrije positie kan vinden. Dan is Jackson op zijn best. Tevens is Jaren Jackson Jr de verdediger die de Grizzlies naast Marc Gasol goed kunnen gebruiken. Het is dus de omgekeerde situatie vergeleken met de Hawks: De Grizzlies zoeken een defensieve frontcourt-speler die Marc Gasol verdedigend kan ondersteunen. Grote voordeel is dat Jaren Jackson naast dit ook aanvallend dus zijn waarde kan hebben omdat hij beschikt over een prima jumpshot.

Lars Leeftink: Jaren Jackson Jr. | Niels Godding: Jaren Jackson Jr. | Ruben de Regt: Mohamed Bamba


 #5 | DALLAS MAVERICKS – MOHAMED BAMBA

C | 20 jaar | 2,17 M | 102 KG | Texas Longhorns


Dallas heeft zoals het er nu uitziet geen centers onder contract staan voor het komende seizoen. Nerlens Noel is een free-agent, terwijl Salah Mejri een restricted free-agent is. Tel daarbij op dat Dirk Nowitzki steeds ouder wordt en verdedigend steeds minder te vertrouwen is, dan valt er te concluderen dat de keuze voor de Mavericks heel eenvoudig is.
Mohamed Bamba zou met afstand de best beschikbare bigmen zijn die op dit punt in de draft beschikbaar is. Verdedigend is Bamba de beste speler in deze draft, iets wat de Mavericks naast Nowitzki dringend nodig hebben. Met zijn aanwezigheid alleen al zal hij tegenstanders uit de paint kunnen houden. Aanvallend is er zeker nog ruimte voor verbetering in onder meer zijn post moves en zijn schietkwaliteiten van afstand, maar een jumpshot heeft hij zeker al tot zijn beschikking.
Met Dirk Nowitzki hebben de Mavericks tevens een perfecte leermeester voor Mohamed Bamba om zijn aanvallende kwaliteiten als center te verbeteren. Zijn kracht is wel een issue, want hij weegt net zoveel als Luk Doncic (102 KG). Voor een center is dit niet heel erg veel, waardoor hij door de meeste centers overpowered kan worden in de paint.
Mohamed Bamba, Dennis Smith Jr, Harrison Barnes en Wesley Matthews kunnen de Mavericks de komende jaren gaan helpen om een playoff-waardig team te bouwen. Met het kiezen van Mohamed Bamba zijn ze in ieder geval hard op weg.

Lars Leeftink: Mohamed Bamba | Niels Godding: Mohamed Bamba | Ruben de Regt: Michael Porter Jr.


 #6 | ORLANDO MAGIC – TRAE YOUNG

PG | 19 jaar | 1,88 M | 82 KG | Oklahoma Sooners


De Orlando Magic hebben veel lange contracten en een aardig fundament voor de toekomst. Met de trade van Elfrid Payton (naar de Suns) hebben de Magic misschien al een beetje verraden op welke positie zij zich zullen focussen. Op elke andere positie staan er namelijk zat spelers klaar om de volgende stap te maken. Hier hebben zij een getalenteerde point-guard voor nodig.
Trae Young is de beste point-guard in deze draft. Met zijn scorend vermogen, zijn bizarre jumpshot en zijn passing kan hij het laatste puzzelstukje zijn dat nog ontbreekt bij de Magic. Verdedigend is er nog genoeg ruimte voor verbetering. Hij was namelijk verdedigend nog te vaak de minst betrouwbare speler bij de Oklahoma Sooners. Niemand twijfelt over zijn scorend vermogen, zijn spelinzicht en zijn volwassenheid. Er is namelijk niemand in deze draft die daar aan kan tippen. Het zijn de verdedigende kwaliteiten die sommige NBA-teams wel eens zouden kunnen afschrikken. Daarom is de kans ook groot dat Trae Young op dit moment in de draft nog beschikbaar zal zijn.
De behoeften van de teams die voor de Magic hun keuze bekend maken, liggen namelijk op andere posities, waardoor deze zesde pick zo maar eens Trae Young zou kunnen zijn. Alleen de Atlanta Hawks lijken roet in het eten van de Magic te kunnen gooien.

Lars Leeftink: Trae Young | Niels Godding: Marvin Bagley III | Ruben de Regt: Jaren Jackson Jr.

Trae Young is de beste point-guard die beschikbaar is tijdens de NBA-Draft van 2018  (Kevin Jairaj / USA TODAY Sports)

 #7 | CHICAGO BULLS – MIKAL BRIDGES

SG/SF | 21 jaar | 2,01 M | 95 KG | Villanova Wildcats


Bij de Bulls is de grote vraag: wordt Zach LaVine gezien als een point-guard of shooting-guard? De enige die daar antwoord op hebben zijn de Bulls zelf, maar op basis van deze beslissing zal de keuze gemaakt gaan worden. Zach LaVine heeft ondanks zijn spelersoptie gezegd dat hij graag bij de Chicago Bulls wil blijven. Een small-forward voor de toekomst is sowieso iets wat de Bulls nodig hebben. Op dit moment heeft de ploeg uit Chicago namelijk alleen Paul Zipser onder contract staan op deze positie.
Mikal Bridges lijkt de geschikte kandidaat te zijn voor deze vacature. Bridges kan zowel op shooting-guard als small-forward spelen en is aan beide kanten van de bal een factor. Hij is een uitstekende schutter van de driepuntlijn met ook nog eens de perfecte wingspan om een uitstekende verdediger te zijn in de NBA. Hij heeft wel iemand naast hem nodig die het spel maakt, en dat zou Zach LaVine kunnen zijn. Met Khris Dunn, Denzel Valentine, Bobby Portis en Lauri Markkanen hebben de Bulls dan genoeg spelers waar ze mee verder kunnen de komende jaren.
Als de bizarre situatie zich voordoet dat Trae Young niet wordt gekozen door de Hawks of de Magic, dan zal hij de eerste keuze zijn. Hij zou een prima duo kunnen vormen met Zach LaVine. De keuze van de Bulls hangt dus samen met de keuze van de Hawks en de Magic. Ook Michael Porter Jr zou door de Bulls als serieuze kandidaat gezien kunnen worden voor de small-forward positie.

Lars Leeftink: Mikal Bridges | Niels Godding: Trae Young | Ruben de Regt: Wendell Carter


 #8 | CLEVELAND CAVALIERS – MICHAEL PORTER JR

SF/PF | 19 jaar | 2,11 M | 98 KG | Missouri Tigers


De Cavaliers krijgen na het verliezen van de NBA-Finals meteen de kans om zich te versterken. De achtste pick zal van groot belang zijn voor de toekomst van zowel LeBron James als de Cleveland Cavaliers. Michael Porter Jr is op dit punt in de draft de meest talentvolle speler die de Cavaliers kunnen kiezen. Dankzij veel blessureleed is er wel veel twijfel over Michael Porter Jr en zijn fitheid, waardoor hij op dit moment in de draft nog beschikbaar is. De Cavaliers zitten in de positie om de gok te wagen.
Met het kiezen van Michael Porter Jr zou LeBron James, mocht hij besluiten te blijven, weer naar zijn geliefde power-forward positie kunnen gaan. Kevin Love  zou dan of naar center als vervanger van Tristan Thompson kunnen gaan of als sixth-man naar de bank verwezen kunnen worden. Ook het tekenen van een center als DeAndre Jordan, Clint Capela of DaMarcus Cousins wordt met deze keuze nog open gehouden.
Michael Porter Jr is bijna het hele seizoen geblesseerd geweest, maar ondanks dat mag hij wel als één van de meest nba-ready speler gezien worden in deze draft. Hij is verdedigend nog niet zo goed als dat hij kan worden, maar zijn lichaam geeft hem de kans om zich te ontwikkelen tot één van de beste verdedigers in de NBA. Hij kan tevens gezien worden als de opvolger (of vervanger) van LeBron James in de nabije toekomst.

Lars Leeftink: Michael Porter Jr. | Niels Godding: Collin Sexton |Ruben de Regt: Trae Young

Michael Porter Jr heeft veel blessures achter de rug en lijkt wat terug te vallen in de Draft (Photo by Andy Lyons | Getty Images)

 9 | NEW YORK KNICKS – WENDELL CARTER JR

PF/C | 19 jaar | 2,08 M | 117 KG | Duke Blue Devils


De New York Knicks hebben veel onzekerheden op de twee voorste positie’s. Enes Kanter en Kyle O’Quinn hebben een spelersoptie in hun contract, waardoor het dus niet zeker is of zij blijven. Het contract van Joakim Noah is bijna misdadig te noemen, en met Kristaps Porzingis hebben zijn welgeteld één zekerheid op deze positie’s die ook nog eens van een blessure terugkomt. Oftewel: de Knicks hebben op deze positie’s versterking nodig, terwijl er ook op small-forward nog wat te halen valt. Mochten Michael Porter Jr of Mikal Bridges naar de negende plek zakken, zullen zij zeker als optie gezien worden door de Knicks.
Wendell Carter Jr is de perfecte oplossing voor de front court-problemen van de ploeg uit New York. De 2,08 meter lange center is een uitstekende rebounder en kan tevens aanvallend van waarde zijn. Met een prima jumpshot kan hij spelers uit te paint trekken en het spel breedt maken. Of dit dan vanaf de bank of als starter is doet er voor de Knicks niet zo toe.
Ook het toekomstperspectief zal een rol spelen bij deze keuze, want Wendell Carter Jr. is namelijk de perfecte speler om naast sterspeler Kristaps Porzingis te hebben. Enes Kanter en Kyle O”Quinn zijn namelijk verdedigend zeker niet de sterkste in de NBA, waardoor Porzingis veel van zijn energie hierin moet steken. Met de komst van Wendell Carter Jr. zal dit veranderen. Tevens is Carter Jr. aanvallend gezien zeker niet de eerste optie, wat bij de Knicks ook niet nodig zal zijn.

Lars Leeftink: Wendell Carter Jr. | Niels Godding: Mikal Bridges | Ruben de Regt: Mikal Bridges


 #10 | PHILADELPHIA 76ERS – ZHAIRE SMITH

SG | 19 jaar | 1,93 M | 91 KG | Texas Tech Red Raiders


De Philadelphia 76ers zijn volop bezig met het veroveren van de Eastern Conference. Het raamwerk van het team staat na jaren van ontwikkeling nu erg stevig. Wat de 76ers zullen zoeken is iemand die vanaf de bank een positieve bijdrage kan leveren en tevens past bij de speelstijl van de 76ers.
Zhaire Smith is deze speler. De atletische shooting-guard is met afstand de meest atletisch speler in de NBA, maar moet nog leren hoe hij dit als wapen kan gebruiken. Het is geen spelmaker of eerste optie, maar kan wel profiteren van het spel van anderen. Aangezien Smith genoeg spelmakers om zich heen heeft, is dit geen enkel probleem en zou hij zich op zijn gemak moeten voelen. Hij zal zijn jumpshot en de afstand vanwaar hij kan schieten nog moeten verbeteren om een echte shooting-guard te zijn, maar gezien zijn leeftijd zal hij nog tijd genoeg hebben om dit te ontwikkelen.
Verdedigend is hij samen met Michael Porter Jr. het grootste talent van deze draft. Met zijn basketbal IQ en zijn atletisch vermogen kan hij aanvallende spelers uitschakelen vanaf de bank. Tevens is de shooting-guard positie het minst bezet in Philly. Met Furkan Korkmaz en Timothe Luwawu-Cabarrot hebben de 76ers daar twee role-players onder contract staan, terwijl Justin Anderson met de komst van Zhaire Smith zich zou kunnen gaan focussen op de voorste drie positie’s. Zhaire Smith heeft genoeg talent en is nog erg jong (19 jaar), waardoor het ook een speler is die zich kan ontwikkelen tot de shooting-guard van de toekomst. Lonnie Walker en Miles Bridges zullen overigens ook een goede optie zijn voor de 76ers.

Lars Leeftink: Zhaire Smith | Niels Godding: Zhaire Smith | Ruben de Regt: Lonnie Walker

(Coverfoto: Casey Sapio / USA TODAY Sports)

Dutch Watch: Albies belangrijk, Didi ouderwets

0

Ook dit seizoen is het Koninkrijk der Nederlanden weer goed vertegenwoordigd in de MLB. De spelers zijn ook bepaald geen veldvulling, dus verdienen ze hun eigen plekje bij SportAmerika. In de Dutch Watch bespreken we wekelijks het wel en wee van ‘onze jongens’ in de majors.

Voor Ozzie Albies en de Atlanta Braves was het een week met twee gezichten. Het begon op de drempel van Hollywood met een serie tegen de red hot Los Angeles Dodgers. Daarna volgde een tweeluik tegen de New York Mets. Een team dat allesbehalve hot is. Onze kleine landgenoot had het moeilijk aan de westkust, maar sloeg in het eerste duel met de divisierivaal al z´n frustraties weg.
Aanvankelijk leek het alsof Ozzie Albies z´n knuppel in het vliegtuig had achtergelaten. De Braves hadden zojuist een serie tegen de San Diego Padres achter de rug en ook daarin gaf Albies aanvallend niet thuis. Helaas voor de Braves trok hun jonge tweedehonkman deze lijn door in LA. Na een nederlaag in de eerste wedstrijd won Atlanta het tweede duel. De knuppel van Albies had echter geen aandeel in deze knappe 5-3 zege.
Afgelopen zondag, in de derde en laatste ontmoeting, kwam hij eindelijk weer eens door met een homerun. In de vierde inning timmerde Albies de bal het stadion uit en bracht de Braves terug in de wedstrijd. Het mocht uiteindelijk niet baten, want de Dodgers bleken met 7-2 een maatje te groot voor de bezoekers uit Georgia.

GRAND SLAM

Ozzie Albies had goed opgelet tijdens het lesje long balls dat de Braves kregen in LA. Het was in Los Angeles pas z’n eerste homerun van de maand, maar Albies hoefde niet lang op z’n tweede te wachten. De Braves hadden het thuis niet gemakkelijk tegen de kwakkelende New York Mets. In de zesde inning schoot de infielder van Curaçao te hulp. Bij een 3-2 voorsprong en alle honken bezet ramde hij de bal de tribunes in.
Het was z’n tweede grand slam van het seizoen en Albies bracht zijn ploeg daarmee in veilige haven. Z’n eerste grand slam sloeg de infielder een maand geleden op bezoek bij de Marlins. De leadoff hitter van Atlanta staat nu in één klap op vijf RBIs deze maand en op 40 voor het seizoen. De Braves wonnen met 8-2. In het tweede duel trokken de Braves dankzij Freddie Freeman met 2-0 aan het langste eind. Pitcher Mike Soroka kreeg collega Jacob deGrom klein in dit mooie pitchers’ duel. Albies kwam niet verder dan één honkslag.

Wat tegenstanders betreft, hadden Xander Bogaerts en z’n Boston Red Sox afgelopen week niets te klagen. De Chicago White Sox kwamen voor drie duels naar Fenway Park en daarna vlogen de Red Sox door naar Baltimore voor een serie tegen de Orioles. Twee teams die in de kelder van de MLB opereren, maar toch vielen de resultaten tegen Chicago tegen. Tegen de O’s revancheerden Bogaerts en de zijnen zich voor de twee nederlagen tegen de White Sox.
In z’n 12 at-bats tegen de matige White Sox kwam Bogaerts slechts twee keer door met een honkslag. In het eerste duel hielden Dylan Covey en zijn collega’s de sterke Red Sox knap in bedwang. De honkslag van Bogaerts in de zevende inning was slechts één van de drie hits die Boston deze dag noteerde. Chicago won dan ook terecht met 1-0. In de tweede ontmoeting stond er na de eerste inning al een 2-1 voorsprong voor de White Sox op het bord.
Toen de Oranje-international in de vijfde inning het eerste honk bereikte dankzij een defensieve fout stond het gelijk. De homerun van J.D. Martinez verbrak deze patstelling en de aangewezen slagman nam Bogaerts mee over de thuisplaat. Het was het enige succesje voor de kortestop en zijn ploeggenoten. Zondag ging het derde duel opnieuw naar de bezoekende White Sox. De knuppel van Bogaerts nam een rustdag en zweeg.

ORIOLES MEDICIJN VOOR RED SOX

In de Orioles troffen de Red Sox daarna de ideale opponent om de nare smaak van deze verloren serie weg te spoelen. Baltimore was toch wat taaier dan gedacht, want in de eerste wedstrijd viel de beslissing pas in de 12e inning. Bogaerts kwam door met een single en werd vanaf het derde honk binnengeslagen middels een sac fly van Brock Holt. Boston won deze ontmoeting uiteindelijk met 2-0. Een dag later nam Bogaerts twee runs voor z’n rekening in de wedstrijd die de Red Sox met 6-4 wonnen. De kortestop kwam twee keer met vier wijd en één keer met een hit op de honken. Woensdag mocht onze landgenoot z’n 35e RBI van het seizoen noteren. Zijn sac fly in de vijfde inning stelde Mookie Betts in staat te scoren. Het was ook het enige wapenfeit van Bogaerts in deze met 5-1 gewonnen wedstrijd.

Goed nieuws voor Didi Gregorius en de New York Yankees, maar oh zo slecht nieuws voor de concurrentie. De slump van de Amsterdammer lijkt voorbij. In de afgelopen dagen zagen we af en toe weer een schim van de Gregorius die vriend en vijand verbaasde in april. De international van het Koninkrijksteam speelde deze week de immer beladen Subway Serie tegen de Mets. Daarna vertrokken The Bronx Bombers naar de Amerikaanse hoofdstad voor een tweeluik tegen de Washington Nationals.
De Yankees begonnen vorige week uitstekend aan de serie tegen de rivaal. Dit kan echter niet gezegd worden van onze landgenoot. Vier keer verscheen Gregorius in het slagperk, maar niet één keer bereikte hij de honken. In de tweede wedstrijd had de kortestop meer geluk aan slag. In z’n vier at-bats kwam Gregorius tot drie hits. Het leverde hem echter geen runs of RBIs op. Zijn ploeggenoten speelden de long ball.
Drie homeruns hielpen de Yankees aan vier runs en een 4-3 overwinning. De Mets scoren ongelooflijk moeilijk de laatste tijd en dus is de ploeg erg afhankelijk van goede pitching. Die kwam er in de laatste ontmoeting van Seth Lugo. Met zijn relievers hield hij de slagploeg van de Yankees in toom. De ploeg van Gregorius kwam tot slechts drie hits en zag de Mets met 2-0 winnen. Sir Didi kon aanvallend geen bijdrage leveren.

SIR DIDI STAAT OP

In de hoofdstad van de VS stond de oude Gregorius weer eens op. De kortestop was in de openingsfase van het seizoen ontzettend belangrijk voor de Yankees en dat was hij afgelopen dinsdag opnieuw. Zijn laatste homerun sloeg de Nederlander op 23 mei tegen de Rangers, maar in Washington werkte de long ball weer naar behoren. Twee keer maar liefst joeg Gregorius de bal Nationals Park uit en daarmee had hij een heel belangrijk aandeel in de 3-0 overwinning. Hij staat dit seizoen nu op 13 homeruns en 38 RBIs.
Dat bleef zo na de tweede wedstrijd tegen de Nationals. Gregorius bereikte twee keer het eerste honk na vier wijd, maar zijn knuppel bleef stil. In de vijfde inning probeerde hij nog wel het tweede honk te stelen, maar zonder succes. Zijn ploeg verloor met 5-4 en staat tweede in de AL East. Koploper Boston heeft echter wel zes wedstrijden meer gespeeld.

Voor de Los Angeles Dodgers was het een gedenkwaardige week. Voor het eerst dit seizoen hebben ze een positief record. Dat is best heel knap als je weet dat dit record op 16 mei nog 16-26 was. De ploeg is bezig aan een belangrijke homestand en de eerste tegenstander daarin kwam uit Atlanta. Nadat de Braves waren uitgezwaaid, stond de deur in Dodger Stadium open voor de Texas Rangers. Slechts twee keer werd er deze week een beroep gedaan op Kenley Jansen.
De pitchers van LA hadden een zware serie tegen de Pirates achter de rug op het moment dat Atlanta op de deur klopte. Het kwam manager Dave Roberts dan ook goed uit dat Walker Buehler 5.1 innings voor zijn rekening nam. Kenley Jansen mocht in de negende inning het karwei afmaken. De Dodgers hadden op dat moment een 7-3 voorsprong, dus een save zat er niet in voor de closer. Slechts 15 pitches had hij nodig om de win veilig te stellen. Voor de Dodgers was dit de 32e zege van het seizoen. Daar stonden op dat moment 31 nederlagen tegenover.

WACHTEN OP DE SAVES

Tegen de matige Rangers moesten Jansen en de Dodgers afgelopen woensdag nog even flink aan de bak. Bij een stand van 2-2 moest de Nederlandse closer in de negende inning de tegenstander van scoren houden. Jansen zette weliswaar Shin-Soo Choo met vier wijd op het honk, maar diens ploeggenoten hadden minder succes tegen de man uit Willemstad. Na 16 pitches zat het werk van Jansen er weer op. In de 11e inning trok Los Angeles het duel alsnog met 3-2 naar zich toe. In de NL West hebben ze de Colorado Rockies al te pakken, maar bedraagt de achterstand op de Diamondbacks nog twee wedstrijden.

Jurickson Profar en z’n Texas Rangers hebben niet de gemakkelijkste week achter de rug. De hekkensluiter in de AL West opende met een serie tegen de Houston Astros en daarna volgden twee wedstrijden tegen de Los Angeles Dodgers. Het leverde de Rangers geen enkel resultaat op. Zes duels op rij gingen verloren en daar kon ook Jurickson Profar niets aan doen. Het manusje-van-alles voegde wel wat hits en RBIs aan z’n totaal toe, maar hij kon zijn team niet aan een broodnodige win helpen.
Vol goede moed begonnen Profar en de Rangers aan de serie tegen de Astros. Dat werd nog beter toen Texas in de eerste inning op voorsprong kwam en onze landgenoot een single noteerde. Daarna nam Houston de touwtjes stevig in handen. De titelverdediger opende de serie met een 5-2 zege. De tweede wedstrijd ging met 7-3 naar de bezoekende Astros. Profar keerde vier keer onverrichter zake terug naar de dug-out na weer een mislukte at-bat. In het derde duel mocht hij wel richting de honken.
In de zesde inning dankzij z’n 51e hit van het jaar. Daarnaast kreeg hij één keer vier wijd en twee keer werd hij door de werper geraakt. Het hielp allemaal niets, want na negen innings stond er 4-3 op het bord in het voordeel van de Astros. Houston kende een pikstart in de laatste ontmoeting. Na twee innings leidde de titelverdediger al met 6-0. Toch kwam Texas, mede dankzij een run van Profar, nog weer langszij. In de negende inning ging het echter alsnog mis voor de dappere Rangers.

PROFAR KAN DODGERS NIET TEMMEN

Profar en z’n ploeggenoten kregen daarna de ondankbare taak de LA Dodgers af te koelen. In de twee wedstrijden die de teams speelden, bleek dit onbegonnen werk. Toch kan de kortestop nog enigszins met een goed gevoel terugkijken op het bezoek aan Los Angeles. Afgelopen dinsdag tekende hij in de eerste wedstrijd voor z’n 52e hit en 34e RBI van het seizoen. Helaas kwam deze tik pas in de negende inning bij een stand van 12-3 in het voordeel van de Dodgers. Een dag later was Profar erg belangrijk voor de Rangers in de vierde inning. Eerst kon Adrian Beltre scoren na een single van de Nederlander. Even later kon Profar zelf de gelijkmakende 2-2 over home plate lopen na een RBI van Joey Gallo. In de 11e inning trokken de Dodgers de zege echter alsnog naar zich toe.

Dramatisch is waarschijnlijk het beste woord om de week van de Baltimore Orioles te beschrijven. In Toronto gingen vier van de vier wedstrijden verloren en thuis tegen de Boston Red Sox ging het al niet veel beter. De ploeg van Jonathan Schoop staat troosteloos onderaan in de AL East en in de MLB. Voor Schoop zelf viel er ook geen eer te behalen. De international kwam slechts sporadisch door met een honkslag, maar één van z’n hits ging wel het stadion uit voor een homerun.


De Orioles bivakkeerden vorige week een paar dagen in Toronto. De O’s speelden er vier wedstrijden en vier keer stapten Schoop en de zijnen met een nederlaag van het veld. In de eerste wedstrijd moest onze landgenoot het doen met twee keer vier wijd. Na 10 innings stond er een 5-4 overwinning voor de Blue Jays op het bord. Ook in de derde ontmoeting had Toronto 10 innings nodig.
Dit keer speelde Schoop wel een rol van betekenis. Pitcher Joe Biagini raakte de Nederlander in de achtste inning en dat werd duur betaald. Schoop tekende even later voor de 3-3. Het hielp uiteindelijk niet, want de Blue Jays scoorden opnieuw in de extra innings. De vierde wedstrijd was de minst spannende. De O’s verloren afgetekend met 13-3, maar één van die drie runs kwam tot stand via een homerun van Schoop. Met z’n zesde homer van het jaar zorgde hij in de zevende inning voor de 13-2.

OM SNEL TE VERGETEN

Ook thuis tegen de Red Sox was het huilen met de pet op voor Baltimore. In de eerste wedstrijd konden Schoop en consorten nog lang mee met de koploper in de AL East, maar in de 12e inning viel het doek alsnog. Onze landgenoot kwam zes keer aan slag, maar een hit zat er niet in. Een dag later kwam Jonathan Schoop in de tweede inning door met z’n 41e hit van het jaar. Het leverde de O’s op dat moment niets op. Die run voor Schoop kwam er wel in de negende inning. De international werd met vier wijd op het eerste honk gezet en Mark Trumbo deed vervolgens de rest. Verder dan een 6-4 nederlaag bracht het de O’s echter niet. Ook in de derde wedstrijd viel er niets te halen voor Baltimore. Boston boekte een eenvoudige 5-1 zege en Schoop werd in twee van z’n vier at-bats met een strikeout terug naar de dug-out gestuurd.

De Los Angeles Angels hadden een zeer vervelende week en Andrelton Simmons kon niets anders doen dan vanaf de zijlijn toekijken. Zijn enkelblessure hield hem ook deze week aan de kant. Ondanks de kwetsuur van hun vaste kortestop begon de week niet eens onaardig voor de Halos. Op bezoek bij de Minnesota Twins werden twee van de drie wedstrijden gewonnen. Het circus reisde daarna door naar Seattle voor een serie tegen de Mariners.
De Angels moesten de serie aan de thuisploeg laten, maar dat was nog het minst slechte nieuws. Het Japanse fenomeen Shohei Ohtani kwam op de DL terecht en hij komt daar voorlopig ook niet meer af. Volgens de eerste berichten is Ohtani tot 2020 uitgeschakeld na zijn Tommy John surgery. Gelukkig valt het met Simba alleszins mee. De verwachting is dat onze landgenoot dit weekend terugkeert in de line-up. Simmons heeft de training inmiddels hervat.

Coverfoto: Reinhold Matay/USA TODAY Sports

Inside Baseball: NL Central (week 11)

0


De Brewers blijven ook in week 11 aan kop van de NL Central, op korte afstand gevolgd door de Cubs. De Cardinals lijken een beetje achterop te raken, al kun je drie wedstrijden nog geen flinke achterstand noemen. De Pirates lijken nu echt af te moeten haken om de koppositie. Wat bracht week 11 de teams in de NL Central?

Standings t/m 10 juni 2018


MILWAUKEE BREWERS
(
39-26, .600, – GB)


De BrewCrew voelt de hete adem van de Cubs in de nek. Waar ze in de maand mei nauwelijks te verslaan waren, zijn ze maand juni toch wat koeltjes begonnen.

BACK-TO-BACK LOSS

In Cleveland liepen ze tegen hun eerste back-to-back loss aan sinds April. Tegen Corey Kluber konden ze geen vuist maken en verloren ze met 2-3. In de mini-series finale kwamen ze niet voorbij Carlos Carrasco in de met 1-3 verloren wedstrijd. Het waren de starters Junior Guerra en Chase Anderson die runs in deze serie tegenkregen. De bullpen bleef sterk en was verder foutloos.

PHILLY

Tegen de Phillies werd er een einde gemaakt aan de 3-game losing streak. De aanvalsmachine begon weer te lopen, en zo wonnen ze er twee van de drie, alleen de serie finale was voor de thuisploeg (12-4, 12-3 en 3-4). Met een verschil van 16 runs viel er door de Phillies niet tegen de ploeg uit Milwaukee op te boksen.

De grote kracht van de Brewers blijft de bullpen, die deze week nagenoeg foutloos was. Daarnaast legt het vastleggen van Jhoulys Chacin de ‘Crew’ geen windeieren. Ze wonnen negen van de tien wedstrijden die hij startte. In zijn laatste 11 wedstrijden post hij een 2.92 ERA.

PLAYER OF THE WEEK

Tegen de Phillies sloeg hij zijn 23ste en 24ste homerun in 64 wedstrijden, waarvan 13 in Citizens Bank Park. Ryan Braun voegt daar nog eens 7 RBI aan toe, en had aan het einde van de week een .400/.429/.850 slashline

UP NEXT

De Brewers beginnen komende week op Miller Park tegen hun ‘Angstgegner’, de Chicago Cubs. Na de rustdag komen de Phillies op bezoek


CHICAGO CUBS
(
37-25, .597, 0.5 GB)


De Cubs maken de achterstand een klein beetje goed en zitten hun rivalen uit Milwaukee op de hielen.

JACHT OP DE EERSTE PLAATS

De Phillies moesten de openingswedstrijd aan de Phillies laten. Kyle Hendricks raakte al vroeg in de problemen, en de Cubs konden in de achtste inning daar slechts één run tegenover zetten. In de tweede en derde wedstrijd werd er orde op zaken gesteld en naderden ze de Brewers tot op een halve wedstrijd achterstand.

Jason Heyward werd vaak verguist aan de North Side. Nadat hij met hitting coach Chili Davis aan het werk is gegaan, lijkt dit nu ook zijn vruchten af te werpen. Hij heeft ondertussen een wRC+ van 106, zes boven league avarage. Daarnaast sloeg hij zijn eerste walk-off homerun en de derde grand slam in zijn carrière

EEN GAT IN HET PIRATENSHIP

Tegen de Pirates pakten de Cubs er twee uit drie, en moesten alleen de serie finale afstaan (3-1, 2-0 en 1-7). Ze duwden de Pirates zo verder in de problemen.

 
Ian Happ was vooral bekend om z’n werk met de knuppel, maar hielp de pitching staff ook met enkele spectaculaire vangballen in het buitenveld. Jon Lester was wederom solide met één hit over zeven innings in zijn start. Yu Darvish is nog altijd niet fit, en de kans is groot dat hij pas na de All-Star Break weer in actie komt.

PLAYER OF THE WEEK

Jason Heyward sloeg een (belangrijke) homerun, 7 RBI en is met een .370/.370/.630 slash line eindelijk in the zone.

UP NEXT

De Cubs kunnen komende week goede zaken doen in de divisie. Ze spelen eerst in Milwaukee een serie tegen de Brewers, alvorens ze naar — na de rustdag — naar St. Louis reizen voor een serie tegen de Cardinals.


ST. LOUIS CARDINALS
(
35-28, .556, 3 GB)


De Cardinals moeten de Brewers en Cubs een klein beetje laten gaan, maar er is op dit punt in het seizoen nog niets aan de hand.
SMELLS FISHY
Tegen de laagvliegers uit de NL East konden de ‘Cards’ geen vuist maken. De bezoekers uit Miami gingen met twee van de drie wedstrijden — en de serie — aan de haal. Met 18 tegen 11 gescoorde runs deden de Marlins het ook een stuk beter dan de Cardinals. Slordig veldspel en baserunning blunders waren een belangrijke oorzaak van de verloren partijen. Daarnaast zag de rotation er niet best uit, en liet ook de bullpen wat steekjes vallen.

 
De afgelopen week werd ook duidelijk dat Alex Reyes geopereerd moet worden aan zijn rechter brede rugspier (latissimus dorsi) en hij zal daardoor de rest van het seizoen moeten missen.
Een positieve noot: Carlos Martinez en Yadier Molina keerden na een maand blessureleed weer terug in de lineup.

CINCY

In de opener tegen de Reds gaven de ‘Birds’ een 5-1 voorsprong weg, verknalde Bud Norris een save maar wisten ze toch te winnen door een single van Jedd Gyorko in de tiende inning (7-6). In de tweede wedstrijd kwamen de Reds vroeg op voorsprong, werkten de Reds aan een comeback, maar kwamen ze uiteindelijk toch tekort (6-4).

Michael Wacha won zijn achtste wedstrijd op rij. De series finale ging naar de Reds, mede dankzij 11 walks, waaronder zeven van starter Carlos Martinez. De Cardinals kwamen nog wel op voorsprong, maar mede door vier runs in de vierde inning, kwam de 6-3 eindstand voor de Reds op het bord.

PLAYER OF THE WEEK

Miles Mikolas had een geweldige week en verdient eigenlijk een plek in de All-Star Game. De week van José Martínez was toch iets beter: 5 homeruns, 11 RBI en een waanzinnige .542/.607/1.208 slashline.

UP NEXT

De Cardinals hoeven een week nergens heen. Als eerste komen de Padres op bezoek, gevolgd door een serie tegen de Cubs.


PITTSBURGH PIRATES
(32-33
, .492, 7 GB)


De Pirates bevinden zich inmiddels op zeven wedstrijden afstand van de koplopers in de divisie. Zo langzamerhand beginnen ze toch echt af te haken. Ze moeten nog echt gas gaan geven willen ze nog enige kans maken op de wildcard. De Nationals/Braves en Brewers/Cubs/Cardinals hebben in die race op dit moment de beste papieren.

DODGERS

Tegen de Dodgers konden de Pirates het verlies in de serie niet ontwijken. Na 0-5 verlies, wonnen ze de tweede met 11-9. De rubber match ging met 8-7 uiteindelijk nipt naar de bezoekers uit Los Angeles. De Dodgers brachten in die wedstrijd overigens negen (!) pitchers in.
De Pirates verloren zo 14 van hun laatste 19 wedstrijden, waardoor je dus gerust mag stellen dat ze zich in een slump bevinden. Joe Musgrove werd ruw wakker geschud na zijn droomstart in de Majors: vier runs over zes hits in vijf innings. Daarnaast hadden starters Trevor Williams en Jamison Tallion ook niet zo’n beste start, en dan wordt het met een kwakkelende bullpen een lastig verhaal.

CLOSE, BUT NO DICE

In de serie tegen de Cubs ging het niet veel beter, en wisten ze alleen de series finale te winnen. Dit gebeurde wel met overtuigende cijfers: 7-1. De eerste twee wedstrijden hielden ze het close, maar kwamen ze met 1-3 en 0-2 uiteindelijk toch tekort, waardoor ook op deze serie geen aanspraak konden maken.

 
In de verliespartijen gaven de starters wederom de beslissende runs op. Daarnaast maakte alleen Nick Kingham zes innings vol, de rest werd voortijdig van de heuvel gehaald. Waar de ploeg van Clint Hurdle in de eerste wedstrijden een echt collectief was en er in alle fases solide spel vertoond werd, hebben de Pirates de laatste weken last van uitvalverschijnselen. Een gedeelte van het team presteert dan naar behoren, waarbij andereren het dan af laten weten. En het verschilt per wedstrijd welke groep dit is.

PLAYER OF THE WEEK

Aan wie moet je deze titel geven als een team zich in zo’n skid bevindt. Josh Harrison deed het met 1 homerun, 4 RBI en een .295/.340/.419 slashline misschien nog wel het beste.

UP NEXT

De ‘Buccos’ reizen naar Arizona voor een serie tegen Diamondbacks, waarna ze huiswaarts keren voor een serie tegen de Reds.


CINCINNATI REDS
(23
-43, .348, 16.5 GB)


De Reds wonnen er deze wederom twee van de zes, en in beide gevallen was dit de series finale van een serie die toch al verloren werd.

ROCKY SERIES

De Reds verloren er zoals gezegd twee van de drie — 6-9 en 3-6 — alvorens de series finale met 7-5 te winnen.

 
Anthony DeSclafani keerde na lang blessureleed weer terug, en voor iemand die op 28 september 2016 het laatst gooide, zijn vier runs over zes hits in vijf innings wel te verwachten. Sal Romano begon bemoedigend aan zijn start, maar dat was geen lang leven beschoren. Hij gaf uiteindelijk vijf runs weg, en zag zijn ERA klimmen naar 6.23. Over zijn laatste vijf starts heeft hij een 10.72 ERA met 27 earned runs over 22.2 innings. Hij stond het punt om uit de rotation gehaald te worden na de terugkeer van DeSclafani, voordat Homer Bailey (terecht) in de bullpen en uiteindelijk op de DL geplaatst werd.

CARDINALS

De Cardinals hoopten tegen de Reds aan hun win-loss record te werken. De Reds lieten dit grotendeels toe door 6-7 (in extra innings) en 4-6 te verliezen, waarna de series finale met 6-3 gewonnen werd.

 
Het bekende probleem brak ze in de verliespartijen op: te vroeg op een te grote achterstand. Matt Harvey gooide zes innings, iets wat gek genoeg een unicum is voor Reds starters.  Vijf runs over vier hits ligt dan wel weer in lijn met de rest van de rotation.

PLAYER OF THE WEEK

Jesse Winker had een prima week met 2 homeruns, 5 RBI en een .381/.500/.714 slashline.

UP NEXT

De Reds beginnen de week met een dag rust. Ze nemen het daarna in Kansas City op tegen de Royals. Na wederom een dag rust reizen ze naar Pittsburgh voor een serie tegen de Pirates.

Coverfoto: Benny Sieu – USA TODAY Sports

Inside Baseball: NL East (week 11)

0


De contouren van de NL East divisie worden steeds beter zichtbaar. De Nationals staan eindelijk bovenaan, zij het gedeeld. De gedoodverfde favoriet begon het seizoen langzaam, maar uiteindelijk komt kwaliteit toch bovendrijven.

Standings t/m 10 juni.


WASHINGTON NATIONALS
(36-27, .571, -)


IMMACULATE INNING

De week begon meer dan prima voor de hoofdstedelingen. In Florida werden de Rays in mootjes gehakt (4-2, 11-2), met in de openingswedstrijd een glansrol voor startend werper Max Scherzer. Van de 28 slagmannen die hij tegenkwam, kon hij er maar liefst 13 terugsturen met een strike-out. En zonder dat hij het doorhad gooide hij ook nog een immaculate inning (1 inning, 9 pitches, 3 Ks).
Waar de offense in de eerste wedstrijd nog niet helemaal los ging, was dat in wedstrijd twee wel het geval. Al in de eerste inning sloegen de Nationals genadeloos toe met vijf runs. In de zesde inning werd dat nog losjes overgedaan met vier runs. Zodoende kwam de voorsprong van de ploeg uit Washington nooit in gevaar. De grote mannen aan de zijde van de Nationals waren derde honkspeler Anthony Rendon en buitenvelder Michael A. Taylor met ieder drie binnengeslagen punten.  Ook pitcher Tanner Roark maakte het zijn eigen dag makkelijker door zelf twee punten op het scorebord te zetten.

AGAINST ALL ODDS

Vervolgens kwamen de San Francisco Giants op bezoek in DC. Van te voren konden de Nationals een ijzersterke statistiek overleggen in thuiswedstrijden tegen de Giants. Sinds 2011 hadden de Nationals 17 van de 22 wedstrijden tegen de Giants in eigen huis gewonnen. Helaas ging de serie deze keer anders (5-9, 7-5, 0-2).
De serie begon al slecht voor de Nationals. Pitcher Stephen Strasburg kreeg in twee innings drie earned runs om zijn oren, maar dat was niet het grootste probleem. Strasburg had last van right shoulder inflammation en moesst de strijd dus al vroeg staken. Voor hem rest een trip naar de DL, waar toch al veel pitchers op staan dit seizoen. De bullpen moest de wedstrijd dus volmaken met een achterstand. Echter ook de bullpen kreeg wat runs tegen en de aanval was niet bij machte om het verschil kleiner te maken, ondanks de homerun van het grote talent Juan Soto.
Ook wedstrijd twee werd min of meer een bullpengame voor de Nationals. Gelukkig viel het kwartje nu wel de goede kant op en waren ze de kracht achter de overwinning op de Giants. Het voordeel was nu ook dat de bullpen nu wel met een voorsprong aan de wedstrijd mocht beginnen. De Nationals stonden namelijk na twee innings al met 5-0 voor.

MAD MAX ZONDER RUNSUPPORT

De rubber match begon met Scherzer op de mound. Normaliter staat dat zo ongeveer gelijk aan een overwinning. Toch kon Mad Max de buit niet binnenslepen, al lag dat niet zozeer aan hemzelf. Scherzer kreeg in zeven innings twee earned runs tegen zich en kon daar negen K’s tegenover zetten. Dat waren ook de enige twee gescoorde punten in de hele wedstrijd. De slagmannen van de Nationals behaalde zelf maar drie hits over de gehele wedstrijd. Dit waren ook nog eens allemaal singles, dus dat er dan uiteindelijk nul punten gescoord worden is niet heel verwonderlijk.

PLAYER OF THE WEEK

Je kan het saai noemen, maar wederom gaat deze eer naar Max Scherzer. In twee wedstrijden maar 2 earned runs tegen krijgen, 22 K’s zelf op het bord zetten en een immaculate inning als kers op de taart. De drievoudig (en back-to-back) Cy Young winnaar maakt weer een zeer sterk seizoen door en lijkt hard op weg naar een vierde Cy Young Award.

UP NEXT

De Nationals mogen twee series interleague baseball gaan spelen. De New York Yankees en de Toronto Blue Jays zijn de eerstvolgende tegenstanders.


ATLANTA BRAVES
(37-28, .569, -)


De serie tegen de Padres was er een van uitersten (4-11, 14-1, 1-3). Een gigantische nederlaag, gevolgd door een reuze overwinning en afsluitend een low score game. Alle ingrediënten zaten in deze wedstrijden.

BRAZILIAANSE NACHTMERRIE

Starting pitcher Julio Teheran werd eens te meer hard gehit (4 IP, 5 H, 4 ER, 2 K, 3 BB). Echter was het zijn teamgenoot Luiz Gohara die waarschijnlijk nog vaak nachtmerries van deze wedstrijd gaat krijgen. In 0.2 innings kreeg de Braziliaan 6 earned runs achter zijn kiezen waardoor zijn ERA werd verhoogd tot een abominabele 6.94. Een wedstrijd voor de Bravos om snel te vergeten.
Hoe vergeet je het beste zo’n blamage? Door de volgende wedstrijd zelf een dik pak slaag uit te delen. En dat deden de Braves ook. De offense was on fire met 18 hits en 14 runs. Vijf spelers hadden zelfs een multi-hit game. Vooral Freddie Freeman liet weer van zich spreken, niet voor het eerst dit seizoen. Met 4 hits, waaronder één homerun, was hij de driving force van de ploeg uit Atlanta. Met al die aanvallend geweld zou je bijna vergeten dat Sean Newcomb ook nog een geweldige wedstrijd vanaf de werpheuvel aan het spelen was. Zes shut-out innings zorgde er voor dat deze wedstrijd nooit een wedstrijd werd.
Maar tijdens de laatste wedstrijd tussen beide ploegen viel de offense weer totaal stil. Vier hits, één run, dat is toch echt te mager als je mee wil doen om de koppositie in de NL East divisie. Zeker tegen een wat zwakker geacht team als de San Diego Padres. De Padres scoorden drie runs en konden zo de serie winnend afsluiten.

WEG KOPPOSITIE

Ook de tweede serie aan de westkust ging verloren (3-7, 5-3, 2-7) al was dat tegen de inmiddels sterke Los Angeles Dodgers. Daarbij viel vooral het aantal homeruns wat de Braves tegen kregen in de eerste wedstrijd op. Niet minder dan vijf keer werd de bal door de tegenstanders over de hekken geslagen.
De Braves konden zich wederom in wedstrijd twee revancheren. De hitters werden weer wakker en vooral de middle of the order liet van zich spreken. Met name catcher Tyler Flowers viel daarbij in positieve zin op. Hij scoorde drie van de vijf punten voor de Braves.
Maar net zoals in de wedstrijden tegen de Padres werd de laatste wedstrijd ook weer een prooi voor de tegenstander. Freeman en Ozzie Albies sloegen beide een homerun, maar dat was ook alles wat de aanval liet zien. Startende werper Newcomb was deze keer minder scherp. In vijf innings kreeg hij evenzoveel earned runs tegen zich, iets wat de Braves niet meer recht wisten te zetten.
Door de twee verloren series staan de Braves niet meer alleen aan kop in de NL East. Echter presteren ze met de jonge core al veel beter dan verwacht, dus de druk mag er wel even af.

PLAYER OF THE WEEK

Freddie Freeman, want waarom niet? Of toch maar een keer iemand anders de kans geven? Tyler Flowers bijvoorbeeld.

UP NEXT

De Braves mogen het opnemen tegen de geplaagde Mets. Later in de week mogen ze revanche komen halen tegen de San Diego Padres.


PHILADELPHIA PHILLIES
(33-30, .524, 3.0 GB)


EFLIN DRAAGT DE PLOEG

In Chicago mochten de Phillies het opnemen tegen de Cubs (6-1, 5-7, 3-4). Dat ging tot de negende inning van de tweede wedstrijd heel erg goed. In wedstrijd 1 hadden de Phillies — dankzij een sterk maar ook enigszins fortuinlijk optreden van pitcher Zach Eflin (7.2 IP, 8 H, 1 ER, 2 K, 1 BB) — de winst weten te pakken. Een kleine burst in aanvallend opzicht in de tweede en derde inning was genoeg om de benodigde punten op het bord te krijgen.
In de tweede wedstrijd ging het lange tijd gelijk op. Tot de negende inning stond het 3-3 en in de laatste inning kwamen de Phillies zelfs op een 5-3 voorsprong. Echter had de bullpen een ander plan. De tot nu toe onaantastbare Seranthony Dominguez leek ineens een mens van vlees en bloed en Adam Morgan deed er nog een schepje bovenop. Het resultaat: een 7-5 verlies en een bullpen met steeds minder vertrouwen. Ook de laatste wedstrijd ging verloren tegen de Cubs.

MAGENTO SCOORT PUNTEN

Tegen de Brew Crew ging het in de eerste wedstrijden niet van een leien dakje. De Phillies kregen maar liefst 24 runs tegen, eerlijk verdeeld over 2 wedstrijden. Vooral starting pitcher Vince Velasquez kreeg een hoop runs tegen. Tien runs in 3.2 innings is geen verhaal om later vol trots tegen je kinderen te vertellen.
Gelukkig was er in de laatste wedstrijd weer Zach Eflin (6 IP, 3 H, 2 ER, 9 K, 1 BB) die de ploeg bij de hand nam. Daarbij werd hij in aanvallend opzicht gesteund door de teruggekeerde Rhys Hoskins. Met zijn Magneto-helm op scoorde hij twee belangrijke punten om zo uiteindelijk zijn ploeg aan de overwinning te helpen.

PLAYER OF THE WEEK

Net als vorige week is een pitcher de player of the week. Echter is het nu de pitcher waarvan je dat het minst verwacht: Zach Eflin. Twee sterke optredens met hier en daar een gelukje zorgden voor de enige twee overwinningen van de Phillies.

UP NEXT

De Phillies mogen weer wat zelfvertrouwen proberen te tanken tegen de Rockies om vervolgens weer tegen de Brew Crew te spelen.


NEW YORK METS
(28-34, .474, 7.0 GB)


De Mets fans zijn niet te benijden. De ijzersterke start lijkt al weer een eeuwigheid geleden en ook deze week werd een week om snel te vergeten.

WAAR IS DE OFFENSE?

Stel je voor dat je pitchers in twee wedstrijden tegen de Orioles maar drie runs in totaal tegen krijgt. En stel je dan voor dat je dan ook beide wedstrijden verliest. Dit gebeurde dus ook daadwerkelijk met de Mets (1-2, 0-1).  De totale Mets offense is een puinhoop op dit moment. Yoenis Cespedes die nog steeds geblesseerd is, Michael Conforto die totaal niets weet te raken, om nog maar niet over Adrian Gonzalez te spreken. 

SUBWAY SERIES

En dan mag je ook nog eens tegen stadsgenoot Yankees gaan spelen in de Subway Series. De ploeg die wel bekend staat om de slugging power. De eerste twee wedstrijden gingen dan ook zoals verwacht verloren voor de Mets (3-4, 1-4). Gelukkig voor de Mets kwam de aanval een klein beetje uit de winterslaap, echter was het niet genoeg om tegen de slagkracht van de Yankees op te kunnen boksen.
Maar in de laatste wedstrijd ontstond toch een klein mirakel. Juist tegen de onbetwiste ace van de Yankees, Luis Severino, werd de overwinning binnen gehaald (2-0). Één homerun van derde honkman Todd Frazier was genoeg om eindelijk weer een keer te winnen. Relief pitcher Seth Lugo mocht de wedstrijd starten en deed dat zo goed als perfect. In 6 innings legde hij de Yankees compleet plat. In die 6 innings kreeg hij maar 2 hits tegen en kon daar zelf 8 K’s tegenover zetten.
Ondanks de hele matige week wordt hij toch nog met een minuscuul sprankje hoop afgesloten. Maar dat het al een verloren seizoen gaat zijn voor de Mets, daar lijkt het in alle toonaarden op.

PLAYER OF THE WEEK

Heel de pitching staff met een kleine eervolle vermelding voor Todd Frazier.

UP NEXT

Eerst de Braves en daarna vier wedstrijden tegen de Diamondbacks. Verwacht er dus maar niet te veel van Mets fans.


MIAMI MARLINS
(23-42, .354, 14.0 GB)


Het goede nieuws afgelopen week voor de Marlins: Ze zijn één wedstrijd ingelopen op de koploper en ze speelde in de prachtige vintage uniforms.. Het slechte nieuws: Ze zijn nog steeds een van de slechtste teams in de Majors en dat zal voorlopig nog niet gaan veranderen.

HET LEK BOVEN?

Tegen de Cardinals werd zowaar een serie gewonnen (7-4, 11-3, 1-4). Daar vielen twee dingen op: Jose Urena heeft eindelijk zijn eerste win achter zijn naam (al was zijn prestatie met 10 hits in 5 innings ook redelijk fortuinlijk te noemen) en de aanval scoort zowaar een hoop punten. Als je de eerste twee wedstrijden samen pakt, lijkt het alsof de Marlins een All-Star-kaliber ploeg zijn. Veel spelers met meerdere hits op een dag, vijf homeruns in twee wedstrijden. Maar wij weten inmiddels wel beter. In wedstrijd drie was het weer vintage Marlins. Vier hits en maar één gescoorde run met als gevolg een 1-4 nederlaag.

UNIFORMS MOOIER DAN HET VERTOONDE SPEL

Toch gingen de Marlins met een goed gevoel richting het weekend. Want ook de Padres werden in de openingsgame verslagen door The Fish. In de oldschool Florida Marlins uniforms pitchte de staff een shut-out (4-0). Hierbij viel vooral de discipline van de Marlins hitters op. Ze kwamen negen keer via een walk op de honken.
Maar de daaropvolgende games tegen de Padres waren de Marlins minder succesvol (4-5, 1-3). Na een vroege achterstand kwam het team uit Miami via een sterke zesde inning nog wel terug, echter liet de bullpen de wedstrijd toch uit handen glippen. In de laatste wedstrijd kon Urena op zoek naar zijn tweede overwinning. Spoiler: Dat mislukte. Hij kreeg drie earned runs in zes innings tegen zich en werd totaal niet door zijn ploegmaten geholpen. Die scoorden slechts één punt. En 3 runs tegen en 1 run voor is gelijk aan, quick maths, een 1-3 nederlaag. Zo eindigt de week toch nog met een zure nasmaak voor de ploeg die vroeger bekend stond als de Florida Marlins.

PLAYER OF THE WEEK

Urena pitchte niet eens geweldig, maar een eerste W is toch zeker wel het vermelden waard. Bij dezen dus.

UP NEXT

De Marlins krijgen thuis bezoek van de Giants en uiteindelijk sluiten ze de week af in Baltimore.

Coverfoto: Lynne Sladky / AP