Home Blog Pagina 499

Inside Baseball: AL East (week 13)

Nico Roek
-
0


Heel even leek het erop alsof de Yankees deze week een verschil konden maken in de AL East. Echter, na zeven dagen dagen staan de Red Sox gewoon weer gelijk. Zo blijft de strijd om plaats één ook na deze week onverminderd spannend. Verder kruipt Tampa Bay steeds dichter richting de .500 grens, houden de Blue Jays het team uit Tampa Bay in zicht en hadden zelfs de Orioles een prima week in de AL East.

Standings t/m 24 juni 2018

NEW YORK YANKEES
(50-25, .667, -)

De Yankees beleefden in week 13 een week van uitersten. Zo stonden er in deze week maar liefst acht wedstrijden op het programma voor de ploeg uit de Bronx. Te beginnen met twee inhaalwedstrijden op maandag in Washington tegen de Nationals. Deze twee wedstrijden werden eerlijk onder beide teams verdeeld, waardoor de series in 1-1 (4-2 en 3-5) eindigde.

WEEK VAN DE SWEEP

Op dinsdag vlogen de Yankees weer terug naar New York om daar de Mariners te mogen ontvangen voor een drieluik. De eerste wedstrijd werd tamelijk eenvoudig met 7-2 door de Yankees gewonnen. De wedstrijd op woensdag viel na een walk off homerun van Giancarlo Stanton ook de kant van de Yankees op. In game 3 van de series werd de sweep compleet gemaakt. De Bronx Bombers scoorden in de eerste inning vier runs. Deze achterstand maakten de Mariners niet meer goed, waardoor de Yankees de laatste wedstrijd met 4-3 wisten te winnen. Door deze sweep liep het gat naar de Red Sox heel even op tot 2 GB in het voordeel van de Yankees.
Op vrijdag, zaterdag en zondag gingen de Yankees op bezoek in Tampa Bay. Voor het eerst dit seizoen verloren de Yankees drie wedstrijden op rij (2-1, 4-0 en 7-6). Door de matige offense in de eerste twee wedstrijden en een bijzonder matig optreden van Domingo German (3.0 IP, 9 H, 6 ER) in game 3 werd de opgebouwde voorsprong in de AL East volledig weggegeven. Bovendien lijkt het erop dat de Yankees het enige tijd zonder slugger Gary Sanchez zullen moeten doen. De catcher raakte geblesseerd in het laatste treffen met de Rays en zal vermoedelijk op de DL geplaatst worden.
Al met al een rare week voor de Yankees in de AL East. De Yankees leken in het begin van de week een verschil met de Red Sox te kunnen maken. Daarna volgden er een aantal zeer matige performances tegen de Rays. Desondanks mogen de Yankees zich nog altijd koploper in de AL East noemen.

PLAYER OF THE WEEK

Eindelijk… na zijn veelbesproken overstap richting de Yankees, lijkt Stanton eindelijk zijn stempel te kunnen drukken. Met een slashline van .448/.500/.897 was Giancarlo Stanton bijzonder belangrijk voor de ploeg uit New York. Met een walk off homerun tegen Seattle en een vijf uit vijf wedstrijd tegen Seattle, komt de titel player of the week hem toe.

UP NEXT

De Yankees starten volgende week met een drieluik in Philadelphia tegen de Phillies. Daarna volgen er drie krakers van wedstrijden in Yankee Stadium, waar de Red Sox op bezoek komen. In deze wedstrijden zullen de Yankees hun koppositie in de AL East proberen te verdedigen.

BOSTON RED SOX
(52-27, .658, -)

De Red Sox begonnen deze week met drie wedstrijden in Minnesota tegen de Twins. Dit drieluik verliep voor de ploeg uit Boston niet heel succesvol. Zo werden de eerste twee wedstrijden met respectievelijk 6-2 en 4-1 verloren. De offense kwam er in deze wedstrijden, met slechts drie runs in twee wedstrijden, niet aan te pas. In de laatste wedstrijd in deze series werd een sweep voorkomen. De Red Sox stapten, door ondermeer een home run van Mookie Betts, met een 9-2 overwinning van het veld.
De daarop volgende 3 game series op Fenway Park tegen de Mariners leverden de Red Sox meer succes op. De eerste wedstrijd werd in een waar run-festijn in het voordeel van de Red Sox beslist (14-10). Met 5 RBIs had J.D. Martinez een groot aandeel in deze zege. In game 3 moesten de Red Sox de winst aan de Mariners laten. De ploeg uit Boston ging met 7-2 vrij kansloos onderuit. In de laatste wedstrijd wisten de Red Sox alsnog de series naar zich toe te trekken. De laatste wedstrijd ging dankzij een uitstekende pitching performance van Chris Sale (7.0 IP, 4 H, 0 ER) met 5-0 naar de Red Sox.
De Red Sox blijven ondanks een matige week in het spoor van de Yankees. Met drie overwinningen en drie verliespartijen blijft de ploeg uit Boston deze week op plaats twee in de AL East steken.

PLAYER OF THE WEEK

De Player of the week ging deze week tussen Mitch Moreland en J.D. Martinez. Aangezien Martinez er al een aantal op de schoorsteenmantel heeft staan, gunnen we hem deze week Mitch Moreland. Met een slashline van .425/.500/.783 en 5 RBIs was hij deze week belangrijk voor de Boston Red Sox.

UP NEXT

De Red Sox krijgen op dinsdag, woensdag en donderdag de Angels van Mike Trout op bezoek. Daarna reist het gezelschap af naar New York. In een poging de koppositie in de AL East terug te pakken nemen de Red Sox het in drie wedstrijden op tegen de Yankees..

TAMPA BAY RAYS
(37-40, .481, 14.0 GB)

De Rays hadden met de Houston Astros en de New York Yankees als tegenstanders een bijzonder zware week voor de boeg. De week werd afgetrapt met drie wedstrijden in Houston. De Astros waren voor dit treffen maar liefst elf wedstrijden ongeslagen. In game 1 van deze series kwam hier nog een overwinning bij (5-4). In game 2 wisten de Rays een einde te maken aan de winning streak door de tweede wedstrijd met 2-1 naar zich toe te trekken. De laatste wedstrijd werd weer door de Astros gewonnen, waardoor deze series voor de Rays met 2-1 verloren ging.
Op vrijdag, zaterdag en zondag ontvingen de Rays in Tropicana Field de Yankees. Game 1 en 2 werden glansrijk met respectievelijk 2-1 en 4-0 gewonnen. Een uitstekende pitching performance van de complete pitching staff lag hieraan ten grondslag. Met slechts één opgegeven run in twee games leverden zij een puike prestatie. In de laatste wedstrijd van deze series was er een walk off homerun in de twaalfde inning van Jake Bauers nodig om de sweep compleet te maken.
Met een 2-1 verlies in de series tegen de Astros en een 3-0 winst in de series tegen de Yankees, hebben de Rays een uitstekende prestatie geleverd. Waar de kans groot was dat ze na deze week de derde plaats in de AL East aan de Blue Jays zouden moeten laten, zijn de Rays zelfs uitgelopen op de ploeg uit Toronto.

PLAYER OF THE WEEK

De pitching was bij Tampa Bay deze week prima verzorgd. De Rays die veel rouleren met hun starting pitchers en bullpen, kregen deze week in drie van de zes wedstrijden maximaal één run tegen. Blake Snell pitched al het hele seizoen bijzonder solide en daarom gaat de player of the week award naar de 24-jarige starter uit Seattle.

UP NEXT

Deze week hoeven de Rays niet het vliegtuig in te stappen. De ploeg uit Tampa Bay begint met een drieluik op Tropicana Field tegen de Nationals. Om het vervolgens vier wedstrijden in eigen huis op te nemen tegen de Houston Astros

TORONTO BLUE JAYS
(36-41, .468, 15.0 GB)

De Blue Jays kregen op dinsdag en woensdag bezoek van de Baby Braves uit Atlanta. De eerste van twee wedstrijden ging overtuigend naar de ploeg uit Atlanta met 11-4. Pitcher Jaime Garcia kende in deze wedstrijd niet zijn beste start van het seizoen (3 IP, 5 ER). In de tweede wedstrijd stelden de Blue Jays orde op zaken. Mede door een homerun van Kendrys Morales zorgden de Canadezen ervoor dat de tweede wedstrijd met 5-4 werd gewonnen.
In het tweede gedeelte van de week gingen de Blue Jays op bezoek bij de Angels. De eerste en tweede wedstrijd in Anaheim gingen met respectievelijk 8-5 en 2-1 verloren. In de derde wedstrijd kwamen de Blue Jays beter voor de dag. Door een homerun van Steve Pearce in de negende inning trokken de Blue Jays de winst met 4-1 naar zich toe. Ook in de vierde wedstrijd was er een go-ahead homerun nodig om de wedstrijd in het voordeel van de Blue Jays te laten kantelen. In de tiende inning slaat Kendrys Morales de bal over de hekken voor een 7-6 overwinning.
Een week met drie overwinningen uit zes wedstrijden is voor de Blue Jays een oké resultaat. Ondanks deze oké week blijft de ploeg uit Toronto op plaats vier staan in de AL East, maar houdt het de Rays in het vizier.

PLAYER OF THE WEEK
Kendrys Morales had met drie homeruns een belangrijk aandeel in een aantal overwinningen van de Blue Jays in deze week. Met een slashline van .500/.611/.1214 komt de player of the week award Morales meer dan toe.

UP NEXT

De Blue Jays nemen het in drie wedstrijden in Houston op tegen de Astros. Op vrijdag, zaterdag en zondag sluiten de Blue Jays de week af met drie ontmoetingen tegen de Detroit Tigers in Roger Centre.

BALTIMORE ORIOLES
(23-53, .303, 27.5 GB)

De Orioles begonnen de week met een drieluik in Washington tegen de Nationals. De eerste wedstrijd ging ondanks drie homeruns aan de kant van de Orioles naar de Nationals (9-7). De tweede wedstrijd ging dankzij een homerun van Mike Trumbo en een uitstekende pitching performance met 3-0 naar de Orioles. In de laatste wedstrijd moest de ploeg uit Baltimore toch het onderspit delven in de series met de Nationals. De wedstrijd op donderdag werd namelijk met 4-2 verloren.
Met een 2-1 nederlaag in de series met de Nationals op zak, mochten de mannen uit Baltimore op bezoek in Atlanta tegen de Braves. De eerste wedstrijd in deze series bleek gelijk de mooiste. In een waanzinnige thriller wisten de Orioles deze in de vijftiende (!) inning naar zich toe te trekken. Door een go-ahead homerun van wie anders dan Manny Machado namen de Orioles de leiding in de series door de eerste wedstrijd met 10-7 te winnen. De tweede wedstrijd ging dankzij een grand slam van Mike Trumbo in de eerste inning ook naar de Orioles (7-5). In de laatste wedstrijd lukte het de Orioles niet om de week met een positieve balans te beëindigen. Homeruns van Mike Trumbo en Trey Mancini konden niet voorkomen dat de laatste wedstrijd met 7-3 werd verloren.
De Orioles kunnen, ondanks het feit dat de afstand met de concurrentie niet kleiner wordt, met een goed gevoel terugkijken op de afgelopen week. Met twee hoogvlieger uit de NL East als tegenstanders, werd de week met 3-3 afgesloten. Desondanks blijven de mannen uit Baltimore op de laatste plaats in de AL East staan.

PLAYER OF THE WEEK

Met vier (!) homeruns, negen RBIs en een slashline van .316/.350/.947 was Mike Trumbo de grote man bij de Orioles in de afgelopen week. De player of the week award komt hem meer dan toe.

UP NEXT

In de komende week starten de Orioles met vier wedstrijden in en tegen Seattle. De week wordt afgesloten met een drieluik in eigen stadion tegen de Angels.

Coverfoto: USA TODAY/Noah K. Murray

MLB Podcast, Ep. 54: Homerun Derby, Baseball Across Borders, trades en meer!

Jasper Roos
-
0

MLB Podcast, Ep. 54: Homerun Derby, Baseball Across Borders, trades en meer!

Met Mike en Justin op vakantie was het tijd voor een podcastkennismaking tussen Nick en Lionel. De twee nemen, onder aanvoering van Jasper, het belangrijkste en opvallendste nieuws van de afgelopen MLB-week door.
Voordat we vertellen waar de show over gaat: aan het eind van de aflevering zegt Jasper iets over een luisteraarsenquête. We zouden het enorm op prijs stellen als onze luisteraars een minuut of vijf van hun dag willen gebruiken om deze korte vragenlijst in te vullen, zodat we de show alleen maar beter kunnen maken. We verloten een prijs onder alle invullers! De enquête vind je hier: https://goo.gl/forms/iHSp2JxdvFhu5ZqJ2.
Dan, terug naar de aflevering. Alex Bregman’s snor, Domingo Santana naar Triple-A, Nick Senzel eruit voor het seizoen, Blue Jays-closer Osuna geschorst, een wedstrijd in Omaha, de Blessure van de Week, een trade voor een Royal en meer passeert de revue. Ook kiezen de heren hun persoonlijke Homerun Derby-teams (en gooit Lionel het hele format van de Derby op de schop). De show sluit af met een terugkeer van Baseball Across Borders met Lionel en de mailbag.

Contact met de show? Dat kan via twitter.com/sportamerika, facebook.com/sportamerika of via justabitpodcast@gmail.com! Vind je de show tof en heb je een iTunes-account? Dan vinden we het leuk als je een goede review over ons achterlaat!

Dutch Watch: X-Man speelt long ball, Simba keert terug

Hans Mulder
-
0

Ook dit seizoen is het Koninkrijk der Nederlanden weer goed vertegenwoordigd in de MLB. De spelers zijn ook bepaald geen veldvulling, dus verdienen ze hun eigen plekje bij SportAmerika. In de Dutch Watch bespreken we wekelijks het wel en wee van ‘onze jongens’ in de majors.

We hebben dit seizoen al vaak de loftrompet mogen steken over Ozzie Albies, maar de kleine infielder zit even in een lastige periode. Defensief viel er weinig op z´n spel aan te merken, maar aanvallend hield het niet over. Zondag tegen de San Diego Padres besloot Braves-manager Brian Snitker z’n vaste tweedehonkman zelfs buiten de line-up te houden. De productie van Albies mag dan wat haperen, dat geldt niet voor z’n ploeggenoten. Ook na de series tegen San Diego en Toronto is Atlanta nog altijd de trotse koploper in de NL East.


In de serie tegen de Padres kwam onze landgenoot tot slechts twee hits in 13 at-bats. Niet iets om over naar huis te schrijven, maar met z’n 20e double van het jaar zette Albies zijn Braves wel op voorsprong in de derde inning van de eerste wedstrijd. De nipte 4-2 overwinning bleek een opmaat voor een spannende serie. De Braves wonnen drie van de vier duels, maar gemakkelijk ging het niet.
In de twee wedstrijden die volgden, zette de slump van Albies door. Er was voor hem geen plaats in de starting lineup voor het laatste duel. Toch werd er nog wel een beroep op hem gedaan en dat betaalde zich uit. Albies kwam door met een tweehonkslag. Met een redelijk goed gevoel kon hij nog in het vliegtuig naar Toronto stappen.

DOUBLES BLIJVEN KOMEN

Tegen de Blue Jays kwam Albies tot twee hits in 10 at-bats. Toronto had thuis zeven wedstrijden op rij gewonnen, maar Ozzie Albies en z’n kornuiten riepen deze serie afgelopen dinsdag een halt toe. Atlanta won de eerste wedstrijd van dit tweeluik met 11-4. Met een RBI double sloeg Albies in de achtste inning Johan Camargo binnen. Het was z’n zevende binnengeslagen punt van deze maand en zijn 42e in totaal.
Woensdag verloren de Braves met 5-4. Ozzie Albies kwam in de derde inning opnieuw door met een tweehonkslag, maar z’n ploeggenoten lieten hem achter op de honken. Dit weekend staat er een serie tegen de Orioles op het programma. Daarna komen de Cincinnati Reds op bezoek in Atlanta.

Het eigen bed zien Xander Bogaerts en de Boston Red Sox de laatste tijd niet. De ploeg is bezig aan een lange road trip, die goed begon met vier overwinningen in Baltimore. Daarna maakte het hele circus de oversteek naar de westkust voor vier duels met de Seattle Mariners. Alvorens ze naar huis mochten, moesten ze onderweg stoppen in Minneapolis voor een serie tegen de Twins. Overdreven succesvol was de trip uiteindelijk niet, maar Bogaerts liet met name in Seattle van zich horen.


Nadat hij twee keer met drie slag was weggestuurd in de eerste wedstrijd in Seattle besloot Bogaerts het in de zesde inning over een andere boeg te gooien. De kortestop joeg de bal de tribunes in. Xander Bogaerts zette z’n ploeg daarmee op een 2-1 voorsprong en dat was na negen innings ook de eindstand. Een dag later, in de tweede wedstrijd, werd duidelijk dat X-Man het goed naar z’n zin heeft in Safeco Field.
In de derde inning ging de bal opnieuw het stadion uit en dit keer nam hij J.D. Martinez en Mitch Moreland mee over de thuisplaat. Z’n 11e homerun van het seizoen leverde Boston een 6-3 voorsprong op, maar helaas voor de BoSox was dit niet genoeg voor de win.
Ook de derde wedstrijd van deze serie ging verloren, maar toch nam Boston nog met een goed gevoel afscheid van Seattle. Afgelopen zondag wonnen de Red Sox met 9-3 en dat was niet in de laatste plaats te danken aan Bogaerts. Met een homerun, twee RBIs en twee runs had onze landgenoot een belangrijk aandeel in de zege.

LAATSTE TUSSENSTOP

Ook in Minnesota slaagden de BoSox er niet in de serie te winnen. De eerste twee wedstrijden tegen de Twins gingen verloren. Xander Bogaerts kwam in z’n negen slagbeurten niet verder dan een double en twee hits. Donderdag brak hij, met zijn tweede double in deze serie, de wedstrijd open in de zevende inning. Martinez en Moreland scoorden op de klap van de Nederlander en tilden daarmee de score naar 4-0.
Bogaerts zelf werd door Rafael Devers over de thuisplaat geslagen voor de vijfde run. De kortestop staat inmiddels op 43 RBIs. Vorig seizoen stond de teller na juni op 36 binnengeslagen punten. Daarbij heeft Bogaerts in april nog de nodige wedstrijden gemist vanwege een blessure. Wat betreft het aantal RBIs staat z’n persoonlijk record op 89 in 2016, maar hij ligt op koers om dit te verbeteren.

De New York Yankees hebben zich inmiddels aan kop van de AL East genesteld en hebben nog altijd wat wedstrijden minder gespeeld dan aartsrivaal Boston. Afgelopen week maakten Tampa Bay, Washington en Seattle kennis met de kracht van The Bronx Bombers. Didi Gregorius is inmiddels weer geklommen in de batting order en liet met name tegen de Rays zien dat dit niet voor niets is.


Vorige week donderdag bleef hij nog aan de kant, maar een dag later liet Didi Gregorius zien dat hij afscheid heeft genomen van z’n slump. De Amsterdammer sloeg z’n derde homerun in drie wedstrijden, was 3-for-4 in z’n at-bats en passeerde twee keer de thuisplaat op weg naar een 5-0 zege. In de vierde wedstrijd tegen Tampa Bay sloeg Gregorius voor het eerst sinds 30 maart weer eens een triple. Met twee man uit bereikte hij in de eerste inning het derde honk, maar z’n ploeggenoten wisten hem niet binnen te slaan. In de achtste inning kwam Gregorius nog eens door met een infield single, maar ook dit keer bleef hij achter op de honken. Na drie zeges op rij kregen de Yankees weer eens een nederlaag te slikken.
Afgelopen maandag moesten Gregorius en de zijnen even op en neer naar Washington om het een en ander in te halen. Door het slechte weer moesten de Yankees en de Nationals nog een wedstrijd afmaken die vorige maand was gestaakt bij een 3-3 stand. New York verloor het duel en het enige dat Gregorius deed, was de bal in een dubbelspel slaan. De twee teams moesten ook nog een volledige wedstrijd inhalen en daarin hadden de bezoekers meer succes. Veel meer dan een hit droeg onze landgenoot echter niet bij aan de 4-2 overwinning.

HITTING STREAK

In de serie die volgde, tegen de Seattle Mariners, bleef Gregorius werken aan zijn hitting streak. De infielder heeft nu een reeks van zeven wedstrijden waarin hij minimaal één hit noteerde. Met de Yankees won Gregorius drie keer van de Mariners en hij was 4-for-12 in zijn at-bats. In het tweede duel tekende hij voor een RBI. Zijn zesde van de maand en z’n 41e dit seizoen.

De Los Angeles Dodgers zijn de grens van .500 inmiddels gepasseerd en Kenley Jansen heeft een aantal saves dat hoort bij een closer van zijn statuur. Afgelopen week moesten de San Francisco Giants er twee keer aan geloven. Daarna vertrokken Jansen en consorten naar The Windy City voor een serie tegen de Chicago Cubs. De Dodgers maakten het spannend en dus kon de Nederlandse closer aan de bak.
Het was de vierde serie die de Dodgers en de Giants tegen elkaar speelden. Geen van de voorgaande drie werden beslist in het voordeel van LA, maar daar kwam afgelopen weekend verandering in. De Dodgers begonnen met een 3-2 voorsprong aan de negende inning en aan Jansen de eer om de zege veilig te stellen. De closer had 16 pitches nodig om de wedstrijd op slot te gooien. Andrew McCutchen kreeg drie slag van onze landgenoot.
Een dag later mocht Jansen ook z’n 17e save van het jaar noteren. Dit keer ging hij aan het werk met een 3-1 voorsprong, maar zo gemakkelijk als vrijdag ging het niet. Een fout van Justin Turner zette Buster Posey op het eerste honk en Marc Williamson kreeg vier wijd van Jansen. Verder dan dit kwamen de Giants echter niet. Met z’n 23e pitch maakte de closer een einde aan de inning en de wedstrijd.

OP STOOM

In Chicago ging er voor het eerst sinds ruim een maand weer eens een serie verloren voor de Dodgers. De bezoekers uit Californië begonnen dinsdag prima met een 4-3 overwinning. Deze kwam pas in de negende inning tot stand nadat Kyle Farmer twee punten had binnengeslagen. Kenley Jansen moest daarna de klus zien te klaren en daarvoor had de closer 12 pitches nodig. Ian Happ en Addison Russell kregen de knuppel nog wel tegen de bal, maar deze kwam het infield niet uit.
Catcher Willson Contreras kon met drie slag weer gaan zitten. Voor Jansen betekende dit de 18e save van het seizoen. Vorig jaar had hij z’n 18e save op 29 juni te pakken. De closer moest dit jaar even op gang komen, maar Jansen heeft de juiste versnelling nu toch wel gevonden. Zijn teamgenoten moesten in Chicago de tweede en derde wedstrijd aan de Cubs laten.

Jurickson Profar en zijn Texas Rangers hebben een bijzondere week achter de rug. De ploeg is nog altijd hekkensluiter in de AL West, maar voor het eerst dit seizoen wonnen de Rangers vijf wedstrijden op rij. Zowel de serie tegen de Colorado Rockies als die tegen de Kansas City Royals werd in winst omgezet. Met name tegen de Rockies liet Profar zijn knuppel spreken. Hij vijzelde zijn RBIs wat op en deed dat op een manier die de fans wel konden waarderen.

PRODUCTIEVE PROFAR

In de eerste wedstrijd tegen de Rockies had Jurickson Profar weinig tijd nodig om indruk te maken. Al in de eerste inning zette hij, met z’n zevende homerun van het jaar, de Rangers op een 2-0 voorsprong. Na die inning stond er 5-0 op het scorebord, maar het was niet genoeg voor een win. Een dag later nam Texas revanche voor de 9-5 nederlaag. Met een hit en een run droeg Profar bij aan de 5-2 zege. De zogenaamde rubber game werd ook een prooi voor de Rangers en Profar speelde een hoofdrol in dit slugfest. Dit keer was het de beurt aan de Rockies om een grote voorsprong uit handen te geven.
In de zesde inning timmerde onze landgenoot de bal het stadion uit en nam Delino DeShields en Nomar Mazara mee over home plate. De klap zette Texas voor het eerst op voorsprong, maar deze 6-5 was niet genoeg. Met z’n 19e double van het seizoen kwam Profar in de zevende inning aan zijn vierde RBI van de dag. De wedstrijd ging, na een bijzonder productieve negende inning, uiteindelijk met 13-12 naar de Rangers.

UITGELEZEN KANS

De Rangers kregen daarna een uitgelezen mogelijkheid om de mooie reeks een vervolg te geven. Texas moest op bezoek bij de kwakkelende Kansas City Royals, die al zes wedstrijden op rij hadden verloren. De knuppel van Profar koelde wat af in deze serie, maar dat weerhield de Rangers er niet van de bezem te pakken en de Royals te sweepen. In de eerste wedstrijd was onze landgenoot, nadat hij vier wijd kreeg in de achtste inning, verantwoordelijk voor de zesde en laatste run van de Rangers.
In het tweede duel nam Texas al snel afstand. Wederom kreeg Profar vier wijd en dit resulteerde opnieuw in een run. Na de 6-3 in de eerste wedstrijd werd het nu 4-1. Afgelopen woensdag wonnen de Rangers met 3-2 en sloeg Profar zijn 60e hit van het seizoen. Na zijn single in de tweede inning scoorde de veelzijdige infielder even later de tweede run. De Rangers speelden deze maand 17 wedstrijden en in slechts vier daarvan kwam Profar niet tot minimaal één honkslag.

Jonathan Schoop mocht weer eens juichen deze week. Niet omdat de Baltimore Orioles deze week de wins aaneen wisten te rijgen, maar omdat de tweedehonkman z’n zevende homerun van dit seizoen sloeg. Plaats van handeling was het eigen Camden Yards. Het was pas de derde keer dit seizoen dat Schoop een Orioles-fan blij kon maken met een souvenir.
Op 12 mei sloeg hij thuis tegen Tampa Bay twee ballen het stadion uit en de overige homeruns sloeg hij in uitwedstrijden. Wat de resultaten van de O’s betreft kunnen we weer kort zijn. Die waren opnieuw niet best. Hun record is by far het slechtste in de MLB.
Vorige week kregen de Orioles bezoek van de Miami Marlins. De ploeg van Schoop had inmiddels zeven wedstrijden op rij verloren en daar kwam vrijdag een achtste bij. Verder dan een base on balls kwam Schoop niet in z’n drie slagbeurten. De Marlins wonnen het duel met 2-0. Een dag later mocht de Oranje-international in de zesde inning z’n zevende homerun van het seizoen bijschrijven. Daarnaast was het ook zijn 17e RBI van dit jaar.

ONVOLDOENDE

Het was niet genoeg om de losing streak te stoppen, want Miami stapte met een 5-4 zege van het veld. De schande van tien nederlagen op rij bleef de Orioles bespaard. Zondag werd er zowaar weer een gewonnen. In de tweede inning sloeg Schoop z’n 10e double van dit jaar. Even later werd hij door Jace Peterson binnengeslagen voor wat op dat moment een 2-0 voorsprong was. Diezelfde Peterson was middels een homerun ook verantwoordelijk voor de tweede run van Schoop in dit duel, dat Baltimore met 10-4 won.

PRIMEUR

Baltimore nam dinsdag in de eerste wedstrijd tegen de Washington Nationals brutaal een 5-1 voorsprong, maar deze verdween in de vijfde inning. Een inning later leek Schoop zijn ploeg weer op voorsprong te zetten. Z’n eerste triple van het jaar maakte hem misschien een beetje overmoedig, want even later mislukte een poging om home plate te bereiken. De Nats sloegen toe in de slotfase en wonnen met 9-7.
Een dag later bereikte Schoop het eerste honk na een stootslag. Mark Trumbo ramde de bal weg voor een homerun en nam zijn Nederlandse ploeggenoot mee voor een 2-0 voorsprong. Dit keer hielden de bezoekers uit Baltimore wel stand en wonnen met 3-0. Donderdag werd de derde wedstrijd een prooi voor de Nationals. Jonathan Schoop kon aan slag niets betekenen en ging met zijn Orioles onderuit: 4-2.

Voor de dolende Los Angeles Angels kwam er vorige week zaterdag wat goed nieuws. Andrelton Simmons miste acht wedstrijden vanwege een enkelblessure, maar keerde tegen de Oakland Athletics terug in de line-up. Het was zo’n beetje het enige lichtpuntje, want de Halos hebben de parachute nog niet gevonden om de vrije val te stoppen. In de divisie is de achterstand op koploper Houston immens en ook Seattle wordt al een heel klein stipje aan de horizon. De Angels moeten zelfs vrezen dat ze binnenkort gepasseerd worden door de A’s.
Het werd geen succesvolle rentree voor Andrelton Simmons. LA is blij dat de kortestop terug is, maar in zijn eerste optreden speelde hij in vier at-bats niets klaar. De wedstrijd werd met 6-4 gewonnen door de A’s. Ook een dag later zat een hit er niet in voor Simba. Toch kwam hij in de zesde inning via vier wijd op het eerst honk. Een single van Luis Valbuena stelde de international in staat het derde honk te bereiken. Dankzij een wild pitch van pitcher Daniel Mengden kon Simmons over de thuisplaat. De Angels namen op dat moment een 4-2 voorsprong, maar na 11 innings stond er gewoon weer een nederlaag op het bord: 6-5.

MEER PROBLEMEN

Afgelopen maandag ging het ook mis in de eerste wedstrijd tegen de Arizona Diamondbacks. De Halos verloren voor de zevende keer in acht wedstrijden, maar Andrelton Simmons pakte wel z´n eerste hit na zijn rentree mee. Simba zette zichzelf in de achtste inning met een single op de honken. Catcher Martin Maldonado sloeg z´n kortestop vervolgens binnen, maar verder dan deze 7-4 kwam LA niet. Dinsdag kwam er een einde aan de bescheiden losing streak van drie wedstrijden, maar Simmons kon geen bijdrage leveren aan de 5-4 zege. De infielder keerde vier keer onverrichter zake terug naar de dug-out.

Cover photo: Mary Schwalm/AP

NBA Draft 2018: De grote winnaars

Lars Leeftink
-
0

Nadat donderdagnacht in Brooklyn de NBA Draft werd gehouden, is het tijd om de balans op te maken. De komende dagen nemen we de winnaars en de verliezers van dit jaar door. Vandaag beginnen we met de winnaars van de 2018 NBA Draft.

PHOENIX SUNS

Dat de Phoenix Suns tussen de winnaars staan was te verwachten. Met de eerste en de zestiende pick konden de Suns zichzelf een heel eind op weg helpen richting het herbouwen van de franchise. Met de nieuwe trainer, Igor Kokoskov, en twee toekomstige sterren in DeAndre Ayton en Mikal Bridges lijken de Suns deze stap ook daadwerkelijk gezet te hebben.
DeAndre Ayton was een no-brainer op de eerste plek. Het was de eerste keer dat de Suns de beschikking hadden over de eerste pick in de draft. Ze hadden hem niet beter kunnen gebruiken. Met het vertrek van Alex Len blijft er momenteel niet veel over op de center-positie. Met Tyson Chandler hebben de Suns namelijk welgeteld één center. Dit verklaart de keuze voor DeAndre Ayton. Hij kan samen met Devin Booker het duo zijn dat de Suns weer naar successen gaat leiden.

DeAndre Ayton gaat samen met Mikal Bridges misschien wel het laatste puzzelstukje zijn waar de Suns naar op zoek zijn. (AP Photo/Kevin Hagen)

Dat de Suns dan vervolgens hun zestiende pick (Zhaire Smith) en hun 2021 first-round pick van de Heat naar de 76ers traden voor Mikal Bridges, maakt de draft alleen maar beter voor de ploeg uit Phoenix. Nu hebben de Suns met Josh Jackson, T.J Warren en Mikal Bridges drie opties voor twee posities. Zowel Mikal Bridges als DeAndre Ayton gaan meteen de Suns kunnen dragen. Beide spelers zijn aanvallen uitstekende schutters en verdedigend in staat hun man te staan. Sterker nog, Bridges is misschien wel de beste verdediger in deze draft. Dat de Suns die met de zestiende pick hebben weten te bemachtigen, is bijna onwerkelijk.

TWEEDE RONDE

In de tweede ronde wisten de Suns opnieuw goede keuzes te maken. Met de 31e pick werd Elie Okobo geselecteerd, misschien wel de toekomstige point-guard voor de Suns. Okobo zal zich moeten aanpassen aan het niveau in de NBA, maar achter Brandon Knight en Tyler Ulis zal hij, wellicht eerst in de G-League, ruim de tijd krijgen. Over een jaar of twee kan hij dan de point-guard van de Suns gaan worden, als het al niet eerder is.
Met de 59e pick werd George King gedraft. Over deze small-forward bestaan veel twijfels, maar hij zal de kans krijgen zich tijdens Summer League te laten zien en te strijden om een plek in de rotatie. De line-up van de Suns zal nog wel wat tijd nodig hebben om aan elkaar te wennen en is tevens nog erg jong. Het zal dus nog zeker een jaar duren voordat de Suns echt mee zullen doen om de play-offs, zeker in de sterke Western Conference. Toch hebben de Suns zich gepositioneerd om de 76ers-versie van de Western Conference te worden de komende jaren.

| Potentiële line-up: Brandon Knight (PG), Devin Booker (SG), Mikal Bridges of Josh Jackson (SF), T.J Warren (PF) en DeAndre Ayton (C) |

ATLANTA HAWKS

Naast de Suns zijn ook de Atlanta Hawks succesvol geweest in de draft. De ploeg uit Atlanta had drie picks in de eerste ronde en gebruikte deze op de juiste manier. Met de derde pick kozen ze voor Luka Doncic, maar de Sloveen werd meteen getrade voor de vijfde pick in de draft: Trae Young. De 19-jarige point-guard is blijkbaar de speler die de Hawks willen hebben om de waarschijnlijk vertrekkende Dennis Schroder te vervangen. Schroder zal met deze keuze waarschijnlijk de komende zomer wel getrade worden. Wat natuurlijk ook een optie is, is Schroder naast Trae Young zetten. De kans dat dit gebeurt lijkt echter klein te zijn.

Met Trae Young hebben de Hawks hun point-guard van de toekomst binnengehaald en staat het licht op groen voor een trade van Dennis Schroder. (Geoff Burke/ USA TODAY Sports)

PARTNER VOOR COLLINS

Gezien de volgende pick zou dit ook niet heel logisch zijn. Met de 19e pick kozen de Hawks namelijk voor de beste schutter in deze draft: Kevin Huerter. Het idee hierachter is duidelijk: Naast de goed-schietende Trae Young nog een goede schutter zetten. Met zowel Young als Huerter halen de Hawks hun backcourt van de toekomst binnen. Beide spelers zijn aanvallend al enorm ver in hun ontwikkeling, maar zullen verdedigend nog veel moeten leren om op NBA-niveau ook succesvol te zijn. Dit is dan ook meteen het gevaar van deze twee keuzes: eenzijdigheid.
Met de laatste pick in de draft kozen de Hawks voor Omari Spellman. Ook hier kozen de Hawks wederom de juiste persoon. Spellman is een uitstekende en atletische verdediger, maar tevens een goede schutter met een jumpshot die richting de driepuntlijn reikt. Dit is precies wat de ploeg uit Atlanta nodig heeft naast John Collins. Het lijkt een perfect duo te zijn, waardoor de Hawks met hun drie picks dus zowel hun backcourt– als frontcourt van de toekomst hebben weten te draften.

TWEEDE RONDE

In de tweede ronde hadden de Hawks alleen pick nummer 34. Met deze pick kozen de Hawks voor een ervaren point-guard in Devonte Graham. Toch traden zij Graham vervolgens weg naar de Hornets voor twee second-round picks in 2019 en 2023. Dit doen de Hawks voornamelijk om ook de komende jaren in de draft actief te kunnen zijn.
De potentiële line-up van de Hawks ziet er na deze draft heel er goed uit. Er vanuit gaand dat Dennis Schroder getrade wordt, lijkt Trae Young de point-guard te gaan zijn. Hij zal de touwtjes van de aanval in handen te krijgen. Met Kevin Huerter, Kent Bazemore (wordt wellicht ook nog getrade), Omari Spellman en John Collins hebben de Hawks een line-up die er qua potentie een stuk beter uit ziet. Met Schroder en Bazemore hebben de Hawks nog wat trade-waarde waar misschien wel een small-forward mee binnengehaald kan worden. Dan zou het team helemaal compleet zijn. Dat het, net zoals bij de Suns, nog even duren zal mag duidelijk zijn. Ook de line-up in Atlanta is namelijk nog erg jong en onervaren. Maar de Eastern Conference zal de komende jaren geïnteresseerd kijken naar de ontwikkeling van de Hawks.

| Potentiële line-up: Trae Young (PG), Kevin Huerter (SG), Kent Bazemore (SF), Omari Spellman (PF), John Collins (C) |

PHILADELPHIA 76ERS

De 76ers mogen ook gezien worden als een winnaar van deze draft. Met vijf picks hadden de 76ers, zoals de afgelopen jaren ook al het geval was, de kans om hun team op veel posities te versteken. De 76ers kozen met de tiende pick Mikal Bridges, maar stuurden hem vervolgens voor naar de Suns voor Zhaire Smith (16e pick) en de 2021 first-round pick van de Heat. Dit zal geen eenvoudige keuze zijn geweest, maar met Zhaire Smith halen de 76ers een energieke en atletische bankspeler in huis die misschien wel in de toekomst de small-forward of shooting-guard positie kan invullen.
Daarna kozen de 76ers aan het einde van de eerste ronde met de 26e pick Landry Shamet. Hiermee werd meteen duidelijk dat de toekomst van Jarred Bayless en J.J Redick niet zeker is. Landry Shamet is vooral aanvallend een enorme toevoeging en kan de rol van J.J Redick overnemen met een veel goedkoper contract. Hij heeft namelijk twee kwaliteiten: zijn passing en zijn scorend vermogen/schietkwaliteiten. Vanwege de aanwezigheid van zowel Ben Simmons als Markelle Fultz zal dat eerste meestal een bijkomstigheid zijn. Hierdoor kan Shamet zich focussen op dat waar hij het beste in is: Profiteren van het spel en de creativiteit van de spelers om hem heen, net zoals Redick dat zijn hele carrière al doet.

TWEEDE RONDE

In de tweede ronde zagen we de backcourt-trend opnieuw terug bij de 38e pick. Met Khyrie Thomas konden de 76ers een grote steal in huis halen. Toch werd ervoor gekozen om Thomas te traden naar de Pistons in ruil voor twee toekomstige second-round picks. Hierna leken de 76ers hun frontcourt-posities te versterken met Raymond Spalding (56e pick) en Kostas Antetokounmpo (60e pick). Toch werden ook deze picks weer getrade, de derde trade van de 76ers tijdens de draft. Dit keer werden Spalding en Antetokounmpo naar de Mavericks gestuurd in ruil voor Shake Milton (54e pick).
De logica hierachter is heel eenvoudig: Hoe meer gedrafte spelers, hoe meer potentiële rookie-contracten. Dit betekent dat er dus meer geld wordt uitgegeven en er dus minder cap-space is voor free-agents. Om dit te voorkomen kiezen de 76ers voor drie gedrafte spelers en twee draftpicks voor de toekomst in plaats van vijf nieuwe spelers.
Met het aantal vaststaande contracten van de 76ers is dit de beste keuze. Als de 76ers LeBron James een max-contract (meer dan 30 miljoen) willen laten tekenen, zullen ze deze ruimte moeten vrijmaken in hun budget. Tijdens de draft werd terecht gemeld dat, mocht Bayless getrade worden en Redick niet terugkomen, de 76ers genoeg ruimte (ruim 30 miljoen) zouden hebben gecreëerd om LeBron James binnen te halen. Dit verklaart de drie backcourt-picks van de 76ers en de trades die daarna volgde om zo veel mogelijk geld over te houden voor de komst van LeBron James.

Met de draft van 2018 hebben de 76ers de volgende stap gezet om de financiële ruimte te creëren voor het tekenen van LeBron James (Ken Blaze / USA TODAY Sports)

POTENTIËLE LINE-UP

Met de afgelopen draft hebben de 76ers niet echt hun starting five veranderd, maar hebben ze zich wel zo gemanoeuvreerd dat ze mogelijk LeBron James kunnen tekenen en tegelijkertijd genoeg breedte hebben op de andere posities. Met het al aanwezige talent zullen de 76ers volgend seizoen, mocht James komen, de grote favoriet zijn in de East. Ook zonder James zullen de 76ers angst zaaien bij bijna elk team in de NBA.

| Potentiële line-up: Ben Simmons (PG), Robert Covington (SG), Dario Saric (SF), LeBron James (PF) en Joel Embiid (C)

Coverfoto: Kevin Hagen/AP Photo

Manfred's kruistocht en de MLB-regels

Nick Dalessi
-
0

Het is zondag 23 april 2017. Dustin Pedroia van de Boston Red Sox probeert drukgebarend duidelijk te maken aan Manny Machado: “Ik was het niet, jij weet dat, ik weet dat!”. Twee dagen daarvoor maakte Machado een slide die als dirty geïnterpreteerd kon worden. Matt Barnes gaf antwoord namens Boston door middel van een heater richting het hoofd van Machado.
Het incident illustreert de vreemde tijd waar we in verkeren. Pedroia ís de leider van de Red Sox, werd kwaad aangedaan en het team ging voor haar captain staan. Pedroia, de veteraan op het tweede honk, worstelde met de vraag waar velen nu mee worstelen: hoe gaan we nu door? Hardcore oldschool lijkt afgelopen, maar is modern baseball dan het antwoord? “It wasn’t me!”

VERANDERING

Het spelletje is aan het veranderen, dat is één ding dat duidelijk is. Pace of play is een hot topic, maar Rob Manfred heeft zijn volgende stokpaardje al klaar staan: pace of action. Dat is niet gek; april dit jaar was de eerste maand waarin meer strikeouts dan hits te noteren vielen. Mei leek hetzelfde lot beschoren, maar werd op het nippertje daarvan gered op de twee voor laatste dag: 7020 hits, 6959 strikeouts. Als de MLB in dit tempo doorgaat, zullen we vijfentwintig tot dertig procent meer K’s zien dan slechts tien jaar geleden.
Dat tempo betekent ook dat we dit jaar 10.000 minder ballen het veld in gaan zien waar een actie op gemaakt zal moeten worden dan slechts vijf jaar geleden. Van routine grounders tot lastige popups halverwege het buitenveld, we gaan de veldspelers nog minder in actie zien. Dat betekent dat Mookie Betts, Andrelton Simmons en Mike Trout nog minder cameratijd krijgen. Hoe gaan we de MLB-sterren nu eindelijk eens marketen?
We kijken naar dé twee ontwikkelingen in het honkbal: pace of play en pace of action. Daarnaast nemen we onder de loep: de slides (nog een keer) en waarom worden de dopers steeds pas rond deze tijd in het seizoen van bed gelicht?

PACE OF PLAY

Hét paradepaardje van commissioner of baseball Manfred is zijn ‘baanbrekende’ beleid rond pace of play. Baanbrekend plaatsen we tussen aanhalingstekens, omdat door de regels de gemiddelde wedstrijd tot op heden ‘slechts’ vier minuten en zesenveertig seconden korter is dan vorig jaar.
Dat lijkt op het eerste oog een vrij geringe terugdringing van de wedstrijden: van drie uur, 5 minuten en 11 seconden, naar 3 uur en 25 seconden. In praktijk merkt de liefhebber het verschil echter wel degelijk. De reclametijd tussen innings door is stevig gereduceerd en Willson Contreras staat niet om de haverklap meer bij zijn pitcher op de heuvel.
Nu Manfred rustig is begonnen en de veranderingen werken (zonder impact op de wedstrijden!), lijkt zijn support in de industrie wat te groeien voor het project. De volgende twee punten die de commish heeft bedacht voor dit project stuiten echter op een stuk meer weerstand.

PITCH CLOCK

Het eerste, tevens minst controversiële idee, is het invoeren van een pitch clock. We kennen allemaal die ene pitcher die het kijkplezier ontneemt door steeds maar weer ruim zijn tijd te namen na elke worp. Een pitch clock lost dit op doordat een werper genoodzaakt is zijn volgende pitch binnen een bepaalde tijd te werpen. Doet hij dit niet, wordt hij ‘gestraft’. Te denken valt aan een automatische wide ball of zelfs een balk. De gemiddelde tijd tussen een twee pitches in 2017 was 23,8 seconden; een stijging van 2,3 seconden per worp ten opzichte van 2007.

EXTRA INNINGS

Het tweede idee stuit nu al op een flink verzet in de community. Het zal niet eens een invloed hebben op het overgrote meerderheid van wedstrijden, maar niettemin zal het voelen als een complete overhaul van de sport: een runner zal beginnen op het tweede honk in extra inningen.
Het idee: de runner is de leadoff hitter van de vorige inning en zijn begin op het tweede honk zal als niet toerekenbare error worden gezien voor de toerekening van een eventuele run. Dit zou voor spektakel moeten zorgen, maar vooral pace of play moeten verbeteren. Met een leadoff double elke extra inning is een beslissing inderdaad veel eerder binnen handbereik, zo lijkt het. Bijkomend voordeel: de bullpens, die toch elk jaar al meer en meer belast raken door kortere starts, zullen op deze manier een stuk minder overbelast raken. De wel eens geromantiseerde marathon games komen hiermee direct tot een einde.
Toekomstmuziek? Wellicht. Echter, als honkballiefhebber hebben we wellicht wel rekening te houden met deze twee veranderingen. In de minor leagues is het experiment voor beiden in volle gang en zullen de resultaten afgewacht moeten worden. Ter vergelijk: de gemiddelde tijd tussen worpen was 23,8 seconden, maar het experiment in de minor leagues loopt met een pitch clock van vijftien seconden tussen twee worpen met de honken leeg. Mocht(en) er zich wel speler(s) op de honken bevinden loopt het klokje af na twintig seconden.

PACE OF ACTION

Let op deze quote van de meest machtige man in honkbal: “We beginnen te herkennen dat statistieken en analyses leiden tot bepaalde trends in de sport, daar moeten we misschien wat aan gaan doen.” Combineer dat met de uitspraak van de commissioner dat er “agressieve veranderingen nodig zijn om deze trends tegen te gaan”. (quotes zijn hier te vinden, €) Manfred heeft bewezen daad bij het woord te voegen, dus waar kunnen we aan denken in de (nabije?) toekomst?
Het lijkt wel of de gehele MLB bezig is met de zogenaamde advanced stats. Geen homerun gaat voorbij of Statcast berekent netjes de exit velo, de launch angle en de estimated distance. Gekker en gekker lijkt het te worden, waardoor bijna dagelijks wel een artikel verschijnt over speler X heeft zijn batting approach aangepast en zal nu Y procent meer OPS+, xwOBA en fWAR produceren.
Om even vrij nerdy te doen: daar is een verschil tussen descriptive stats en predicting stats. Een wiskundestudie is tegenwoordig geen overbodige luxe om bij een willekeurig MLB team in dienst genomen te worden.

SHIFTING

Idee nummer één is het verbannen van de zogenaamde shifts. We hebben extreme voorbeelden gezien, zoals de Houston Astros die vier man in het buitenveld zetten, of Joey Gallo, tegen wie in 94,3 procent van de gevallen dit seizoen op één of andere manier geshift is. Manfred heeft zich uitgesproken tegen de shift, waardoor meer ballen van zo’n een dergelijke extreme trend hitter een hit of in ieder geval een moeilijkere play zullen worden.

PITCHERWISSELS

Het volgende idee is het verbieden van pitcherwissels middenin de inning. Ofwel: een skipper zal zijn werper niet meer mogen vervangen tijdens een inning. Dat zal een ook weer een verandering veroorzaken in het honkbal, aangezien een werper die het ‘even niet heeft’ of een lefty specialist niet meer vervangen mogen worden tenzij de inning klaar is. Een pitcher zal de volle drie nullen in de inning moeten bereiken, ongeacht hoe de inning verloopt. Dit bespaart natuurlijk zowel pace of play maar zal ongetwijfeld ook een boel pace of action toevoegen.
De laatste eventuele “vooruitgang” is de automatic strikezone. Wat zoveel betekent als: technologie zal bepalen of een pitch een strike of een ball is en niet langer de homeplate umpire. De techniek is al veel geavanceerder dan we een jaar geleden voor mogelijk konden houden gaf Manfred aan. Ook dit past in de context “aggressive changes to the game.” De experimenten lopen al in Independent Ball — de onafhankelijke honkbalfederatie die los van MLB staat — en verlopen voorlopig vrij positief.

 
Er zal vorm gegeven moeten worden aan en antwoord gegeven moeten worden op twee problemen. Het eerste probleem is de praktische kant. Krijgt de ump een oortje in, waardoor hem verteld wordt of het een strike is, gaat er een lampje branden bij een strike of iets anders? Vraag twee, wellicht belangrijker, gaan umpires zich redden? Hun grootste autoriteit is nu de slagzone en het callen van balls en strikes. Als dat gedaan is, blijven zij dan wel in positie om de wedstrijd te managen?

SLIDES

In Podcast #50 werden de slides van Rougned Odor op het tweede honk en die van Anthony Rizzo op thuis al uitgebreid besproken. Het is én blijft een hot topic in de Big Leagues, waar om de zoveel tijd stevig aan getwijfeld wordt. Het ís echter wel degelijk duidelijk uitgelegd door de MLB en de “twijfels” lijken dan ook vaak te ontstaan uit een gevoel van oldschool baseball, maar vooral: wanneer komt het mij goed uit? Beide regels, vernoemd naar de bekende spelers op de bekende momenten, zullen we voor eens en altijd nog maar eens uitleggen. Daarna, meneer Joe Maddon, is het de wereld uit. Deal?

BUSTER POSEY RULE

De eerste regel die ingesteld werd is de “Buster Posey-rule“. De regel, vernoemd naar het incident in 2011 waarbij (toenmalig?) ster catcher Buster Posey zijn been brak, dient ter bescherming van de achtervanger. Een traditie, waarbij het gebruikelijk werd voor de catcher om de thuisplaat te blokkeren en de runner die zo hard mogelijk daarop in gleed, diende verbannen te worden. De regel is eigenlijk vrij simpel. De catcher mag de thuisplaat niet meer blokkeren, tenzij hij de bal in zijn bezit heeft. De runner mag niet van zijn “natuurlijke” looplijn afwijken om de catcher een flink zwiep te geven.
Het oordeel hierover is uiteindelijk aan de umpires, waarbij zij dienen mee te wegen of een runner daadwerkelijk voor de thuisplaat gaat, de lichaamsbewegingen van de runner en de intentie van de runner. Dit alles kan aan replay worden onderworpen, waardoor het toch vaak neerkomt op interpretatie van de regels door de umpires. De gevolgen zijn overigens duidelijk: een catcher die onrechtmatig de plaat blokkeert veroorzaakt een safe at home, terwijl een runner die onrechtmatig slide een out at home produceert.’

CHASE UTLEY RULE

In October Baseball, waar het er écht om gaat, wordt op het scherpst van de snede gespeeld. Zo ook Chase Utley in Game 2 van de National League Division Series. De tweedehonkman probeerde namens Dodgers een dubbelspel hard op te breken, maar brak daarbij het been van New York Met Ruben Tejada. Een moment in the spotlight, maar daarvoor niet geheel ongewoon. Het was wel de katalysator voor de MLB om te zeggen: tot hier en niet verder. Wat is nu de regel?
Wat wél mag is contact “zoeken” met de middle infielder. Dat is dus absoluut niet verboden! Om een slide naar “twee” legaal te laten gebeuren zijn er een aantal regels:

  1. De slide wordt ingezet vóór het honk
  2. De glijdende speler is in staat met zijn hand en/of voet het honk te bereiken
  3. Die hand en/of voet moeten in staat zijn dat honk ook (klaarblijkelijk) vast te kunnen houden
  4. Die mogelijkheid tot het honk was er al vóór de runner eventueel zijn koers veranderde

De regel is dus een stuk soepeler (je mag van je pad afwijken) dan de regel op thuis en lijkt ook een stuk minder voor interpretatie vatbaar. Dat mede door de bekende memo die de MLB uitvaardigde in mei 2016. Daar stond ook in wat niet mocht:

  1. Tegen de voorgenoemde vier regels ingaan
  2. De runner was uiteindelijk niet in staat het honk vast te houden, dan wel met zijn voet in contact met het honk te blijven
  3. De intentie van de runner verraadt vuil spel. Er wordt met een lichaamsdeel een onnatuurlijke beweging jegens de middle infielder gemaakt
  4. Het veranderen van koers werd schijnbaar met de intentie gedaan om onnodig óf meer contact dan nodig met de middle infielder te maken

Klaar als een klontje. Het beschermt de sterren in ons geliefde spelletje, maar een goed uitgevoerde take out slide is nog steeds mogelijk.

DOPED UP

Dit jaar werden Robinson Canó en Welington Castillo al gebruikt op het gebruik van doping ofwel PEDs. Waarom is het toch dat spelers niet aan het begin van het jaar worden gepakt? Waarom worden spelers niet en masse getest maar individueel? Dit artikel is lang genoeg geweest, maar het dopingbeleid van de MLB is een zeer interessante zaak. Daar zal deze auteur later deze maand een artikel over publiceren. Beloofd. Belooft u het te gaan lezen?

Coverfoto: archief

Inside Baseball: NL Central (week 12)

Marc Derix
-
0


Deze week geen wisseling in de stand in de NL Central. De Brewers blijven de divisie aanvoeren, met een kleine voorsprong op de Cubs. De Cardinals leveren een wedstrijd in en Pirates blijven op zeven wedstrijden achterstand. Week 12 in de NL Central.

Standings t/m 17 juni

MILWAUKEE BREWERS
(42-29, .592, – GB)

De week startte met een serie tegen de ploeg in achtervolging: de Cubs.  Daarin deelden ze een gevoelige tik uit.

ANGSTGEGNER

De Crew moest de openingswedstrijd tegen de Cubs aan de bezoekers laten. Dit zetten ze meteen recht door tweemaal een shutout uit te delen (2-7, 4-0 en 1-0). Josh Hader eindigde zijn streak van negen scoreloze optredens, uitgerekend tegen de Cubs. De opener tegen de Cubs was ook de eerste keer dat de Brewers een wedstrijd verloren als Hader op de heuvel verscheen.  Voor de tijd hadden ze een 21-0 record. Daarnaast deelden de Brewers de Cubs de eerste shutouts uit in vier jaar. De Crew het vooral aan de pitching staff te danken dat de Cubs verslagen werden. De serie was uiteindelijk closer dan de cijfers doen vermoeden.

 
Ook Lorenzo Cain droeg bij aan de feestvreugde.

ON/OFF OFFENSE

De serie tegen de Phillies liep juist tegenovergesteld. Na de openingswedstrijd tegen de Phillies met 13-2 gewonnen te hebben, moesten ze de rest van de serie met 1-4 en 9-10 aan de ploeg uit Philadelphia laten. In de opener was het de aanval die van zich liet horen. Geholpen door vier veldfouten en de keuze van Phillies manager Gabe Kapler om binnenvelder Jesmuel Valentin naar de heuvel te sturen. In de tweede wedstrijd kwam de aanval juist niet opdagen, en konden ze de prima start van Junior Guerra geen run support geven. In de finale begonnen ze gelijkmakende slagbeurt in de negende met vijf runs achterstand en kwamen op het eind maar één run te kort.

PLAYER OF THE WEEK

Jhoulys Chacin heeft een 0.73 ERA en 1.22 WHIP over de afgelopen week. Hij gaf in 12.1 innings slechts 1 run over 10 hits weg.

UP NEXT

De Crew neemt het op tegen de Pirates, die iets van de achterstand hopen goed te maken. Vervolgens komen de Cardinals op bezoek, die aansluiting met de kop willen blijven houden. Een serie die in Chicago met grote interesse zal worden gevolgd.

CHICAGO CUBS
(40-28, .588, 0.5 GB)

De Cubs speelden deze week een serie tegen de ploeg boven en onder hen in de stand. Dit deden ze verdienstelijk en liepen geen averij op.

BATTLE FOR FIRST

Tegen de Brewers kregen de Cubs na winst in de opener (7-2) tweemaal een shutout (4-0 en 1-0) om de oren. Het was de uitgelezen kans om afstand te nemen erop en erover te gaan, maar dit zal nog even moeten wachten. De Cubs hadden vijf runs en een Anthony Rizzo walk-off homer in de elfde inning nodig om uiteindelijk de opener binnen te slepen. Het ontbrak de Cubs in de overige wedstrijden aan run support. Ze maakten maar vijf keer contact tegen de Brewers starters.

 
Daarnaast bevindt Kris Bryant zich in een een slump. Hij sloeg op dat moment .281. Goed genoeg voor de rest misschien, maar niet voor hemzelf, aldus Bryant. Het was op dat punt ook al 24 wedstrijden geleden dat hij een homerun sloeg. Hij had daarnaast 16 at bats waarbij hij het eerste honk niet wist te bereiken, met zes strikeouts.
Mike Montgomery doet het zeer verdienstelijk als invaller van de geblesseerde Yu Darvish. Over vier starts heeft hij maar drie earned runs over 23.2 met een 1.14 ERA.
Vervolgens stond nog een belangrijke serie op het programma, tegen de rivalen uit St. Louis. Er werd in de opener meteen een tik uitgedeeld door met 13-5 te winnen. Ook de tweede wedstrijd was een prooi voor de Cubbies (6-3) alvorens ze de finale met 0-5 af moesten staan. In deze serie maakte Kris Bryant meteen een einde aan zijn homerun droogte, waarbij Kyle Schwarber en Ian Happ ook een duit in het zakje deden.
Jason Heyward’s stint op de DL heeft hem goed gedaan. Sinds zijn terugkeer op 18 mei heeft Heyward een .318/.352/.506 slashline.

PLAYER OF THE WEEK

Addison Russell sloeg over de afgelopen week een .421/.522/.684 slashline, en met de manier waarop hij speelt is het een raadsel waarom de Cubs een trade voor Manny Machado zouden overwegen.

UP NEXT

De Cubs spelen een serie tegen de Dodgers, waarna ze hopen aan hun win-loss record te werken tegen de Reds.

ST. LOUIS CARDINALS
(37-32, .536, 4 GB)

De Cardinals hadden geen beste week en verloren er vier van de zes. Mede door de gevoelige nederlaag tegen de Cubs, moesten ze een wedstrijd inleveren op de Brewers.

DE PADRES

Het begon allemaal met een serie tegen de ‘Friars’. De eerste wedstrijd werd nog met 5-2 gewonnen, de twee overige partijen werden verloren met identieke cijfers: 2-4. In de opener werd het nog even spannend nadat de honken geladen werden na drie vrije lopen. John Brebbia wist zichzelf uit de penibele situatie te gooien, waarna de rest van de relief staff nog maar één run toe moest staan. De relief pitching van de Cardinals is het hele seizoen nog niet consistent genoeg, maar dit keer liep het goed af. Jose Martinez had zijn tiende wedstrijd met drie hits, en .531/.583/1.094 slashline over de maand juni. In de tweede wedstrijd had Miles Mikolas een quality start, maar kregen de hitters geen grip op de bullpen dag van de Padres (bij afwezigheid van een vijfde starter).

SHAKY RELIEF

Wat volgde was een belangrijke serie tegen de Cubs. In de divisie die al het hele seizoen close is en ook zo zal blijven, kan geen enkele kanshebber het zich veroorloven op een te grote achterstand te raken. Ook met het oog op de wildcard. De Cardinals wonnen en verloren dit seizoen al een serie tegen de Cubs. De Cubs beslisten deze serie ditmaal echter in hun voordeel (5-13, 3-6 en 5-0). Michael Wacha had geen beste start en mocht al na 4 innings en negen runs over zeven hits de bal aan Mike Matheny geven. Hij verloor hiermee pas zijn tweede wedstrijd sinds Opening Day.

In de tweede wedstrijd hadden de Cards een voorsprong, tot de bullpen de Cubs in de vijfde langszij lieten komen. In de late innings sloegen de Cubs nog drie keer toe, waarmee een einde kwam aan weer een matige dag voor de bullpen. Voor Yadier Molina was de serie finale een speciale. Het was hurkte voor de 1756ste keer achter de thuisplaat, en evenaart daarmee het record van Gabby Hartnett voor de meeste wedstrijd op de catcherpositie. Molina deed dit in zijn vijftiende seizoen voor de Cardinals, Hartnett had hier negentien seizoenen voor nodig. Molina zal dit record komende week dus al verbreken.

PLAYER OF THE WEEK

Het zou heel makkelijk zijn om hier weer Miles Mikolas neer te zetten, maar dan zouden we de 4 homeruns, 7RBI en .304/.333/.913 slashline van Matt Carpenter over het hoofd zien.

UP NEXT

De ‘Birds’ zijn de hele week on the road. Als eerste reizen ze naar Philadelphia voor een cheesesteak en een serie tegen de Phillies. Vervolgens proberen ze iets van hun achterstand goed te maken in een lange serie tegen de Brewers.

PITTSBURGH PIRATES
(35-36, .493, 7 GB)

De Pirates wonnen er drie en verloren er drie, en schieten daar eigenlijk helemaal niets mee op. Omdat de Brewers, Cubs en Cardinals maar blijven winnen, wordt het voor de Pirates een hele klus om in te lopen.

ONVRIENDELIJK

Ze openden de week tegen de Diamondbacks. Na een 5-9 en een 8-13 nederlaag, werd de serie finale uiteindelijk nog nipt gewonnen met 5-4. Het was meteen onvriendelijk in de opener. Josh Harrison werd geraakt door een pitch, waarna Austin Meadows ook nog een bal naar zijn hoofd geslingerd kreeg. Pirates starter Joe Musgrove nam wraak, en leidde zo een zevende inning in waarin de Pirates een 5-run lead weggaven. In de achtste inning deelden de D-backs de mokerslag uit door daar nog eens vier runs aan toe te voegen. In de tweede wedstrijd was het na zes runs in de eerste inning eigenlijk al gebeurt. De Pirates probeerden het nog wel met zes runs in de vierde, maar het was niet genoeg.

BACK-TO-BACK

Ze mochten het daarna opnemen tegen de hekkensluiter in de NL Central, de Cincinnati Reds. Deze serie verliep een stuk beter. Na 3-2 en 6-2 winst hoefden ze alleen de finale met 6-8 af te staan. Het was de eerste keer dat de Pirates back-to-back games wonnen sinds 17 Mei. De winstpartijen waren mede te danken aan solide pitching van Chad Kuhl en Ivan Nova. De bullpen liet daarbij ook geen steekjes vallen. Joe Musgrove liet op vaderdag dan wel weer de trein van de rails lopen. Aanvallend probeerden ze het bij te benen, maar nadat Edgar Santana in de negende inning nog twee runs toestond, werd ook die hoop de grond ingeboord.

PLAYER OF THE WEEK

Jamison Tallion wierp 7 innings (de langste stint van alle starters deze week), waarin hij maar twee runs over 6 hits toestond.

UP NEXT

Ze nemen het deze week eerst op tegen de Brewers voor een serie van drie. Vervolgens mogen ze in de woestijn van Arizona op bezoek bij de Diamondbacks voor een serie van 4 wedstrijden.

CINCINNATI REDS
(26-45, .366, 16 GB)

Voor de Reds verliep de week niet onaardig, en na driemaal winst, en tweemaal verlies, liepen ze zelfs een halve wedstrijd in.
De ploeg uit ‘Cincy’ deelde aan begin van de week meteen een kleine sweep uit aan de Kansas City Royals, door met 5-1 en 7-0 te winnen. Sal Romano gaf de Reds iets waar het bij de Reds starters vaak aan ontbreekt: lengte. Na acht innings en één hit over vier runs was het genoeg en mocht de bullpen het oplossen. Wie anders dan Joey Votto sloeg vier teamgenoten binnen in de tiende inning en zorgde zo voor de overwinning in extras. Tyler Mahle had ook een prima start, en stond over zijn 6.1 innings maar drie hits toe. Ook in deze start bleef het een pitchers duel tot aan de late innings, waarin de Reds uiteindelijk het verschil maakten.

Na een dag rust werd er in Pittsburgh toch weer verloren. Nou ja, niet alles. Na 5-1 en 7-0 verlies werd de finale toch nog met 8-6 gewonnen. Matt Harvey pitchte aardig (5 innings, 4 hits, 3 runs , 2 walks, 2 strikeout) in z’n outing, maar niet meer dan dat. Luis Castillo is de NL leader in toegestane homeruns, en moest in zijn start wederom twee homeruns toestaan. Eugenio Suarez en Scott Schebler zorgden beiden met een two-run homer voor de helft van de offensieve productie in de gewonnen series finale. De Reds spelen dit seizoen nergens meer om, maar zijn bij tijd en wijle toch sterk genoeg om de teams die in de race zijn voor de playoffs pijn te doen.

PLAYER OF THE WEEK

Sal Romano had enkele zware weken achter de rug, maar met zijn outing deze week heeft hij de titel Player of the Week verdiend.

UP NEXT

De Reds ontvangen aan het begin de week de Detroit Tigers, waarna de Cubs voor een serie van vier wedstrijden.

Coverfoto:Ralph Freso/Getty Images

NBA Draft 2018: DeAndre Ayton de opvolger van Fultz

Lars Leeftink
-
0


De NBA-Draft was net zoals elk jaar weer een groot spektakel. Trades, verrassingen, teleurstellingen, alles zat er in.  Dit jaar was het DeAndre Ayton die als eerste zijn naam genoemd zag worden. Hierbij een overzicht van alle picks uit de eerste ronde.

#1 | PHOENIX SUNS – DEANDRE AYTON

C | 19 jaar | 2,13 M | 118 KG | Arizona Wildcats

Zoals verwacht was DeAndre Ayton de logische eerste keuze van de Phoenix Suns, die hun eerste nummer één keuze uit de geschiedenis van de club hadden. De 19-jarige Ayton zal meteen een gevaarlijk duo kunnen vormen met Devin Booker in Phoenix en kan aan beide kanten van de bal als starter meteen een impact gaan maken.

 #2 | SACRAMENTO KINGS – MARVIN BAGLEY III

PF | 19 jaar | 2,11 M | 107 KG | Duke Blue Devils

Marvin Bagley III was de tweede speler die gekozen werd in de NBA Draft. De Kings zochten een frontcourt-speler die scorend vermogen met zich meebrengt. Dit ontbreekt namelijk bij de verdedigend goede Skal Labissiere en Willy Cauley-Stein. Met Marvin Bagley en Da’Aron Fox hebben zij na deze draft hun duo voor de toekomst binnen.

 #3 | ATLANTA HAWKS – LUKA DONCIC (GETRADE NAAR DE DALLAS MAVERICKS)

SG-SF | 19 jaar | 2,03 M| 102 KG | Real Madrid

De Atlanta Hawks kiezen met de derde pick voor Luka Doncic, maar traden de pick meteen naar de Dallas Mavericks in ruil voor Trae Young (vijfde pick). Hiermee hebben de Hawks hun nieuwe point-guard van de toekomst binnen. Young kan tevens naast Dennis Schröder spelen als shooting-guard zo lang hij nog in Atlanta is.

Trade: Luka Doncic (derde pick) naar de Dallas Mavericks in ruil voor Trae Young (vijfde pick) en een protected 2019 first-round pick.

Luka Doncic werd overgeslagen door de Kings, werd gedraft door de Hawks en kwam via een trade uiteindelijk bij de Dallas Mavericks terecht (Mike Stobe/Getty Images)

 #4 | MEMPHIS GRIZZLIES – JAREN JACKSON JR.

PF/C | 18 jaar | 2,11 M | 107 KG | Michigan State Spartans

De Memphis Grizzlies kiezen Jaren Jackson Jr met de vierde pick. Marc Gasol zal blij zijn met deze pick, want Jackson zal hem kunnen ondersteunen aan de verdedigende kant van de bal en heeft ook nog eens een goed jumpshot. Dit is iet wat hij nooit gehad heeft tijdens zijn tijd in Memphis. Met Mike Conley, Marc Gasol en Jaren Jackson Jr. hebben de fans van de Grizzlies weer iets om naar uit te kijken het komende seizoen.

 #5 | DALLAS MAVERICKS – TRAE YOUNG (GETRADE NAAR DE ATLANTA HAWKS)

PG | 19 jaar | 1,88 M | 82 KG | Oklahoma Sooners

Trae Young, als onderdeel van de trade met de Hawks, wordt dus als nummer vijf gekozen door de Mavericks. Young wordt direct getrade naar Atlanta, daar waar Dallas Luka Doncic kreeg. De Mavericks hebben hun franchise-player binnen die meteen de shooting-guard of small-forward-positie kan invullen. Van het duo Chandler Parsons en Harrisson Barnes zal waarschijnlijk iemand hierdoor naar de power-forward positie doorgeschoven worden. De ander zal op de bank plaatsnemen in Dallas.

Trade: Trae Young (vijfde pick) en een protected 2019 first-round pick naar de Atlanta Hawks in ruil voor Luka Doncic (derde pick).

 #6 | ORLANDO MAGIC – MOHAMED BAMBA

C | 20 jaar | 2,17 M | 102 KG | Texas Longhorns

Mohamed Bamba is de zesde pick van deze NBA-Draft. De center gaat een frontcourt vormen samen met Nikola Vucevic en zal meteen in de basis gezet worden. Deze pick is logisch vanwege het waarschijnlijke vertrek van Aaron Gordon (restricted free-agent). Vucevic zal een aanvallende optie zijn, terwijl Bamba verdedigend de leiding zal nemen. Een ideaal duo dus in Orlando.

Mohamed Bamba zal in Orlando een frontcourt-duo gaan vormen met Nikola Vucevic (Kevin Hagen | Associated Press)

 #7 | CHICAGO BULLS – WENDELL CARTER JR

PF/C | 19 jaar | 2,08 M | 117 KG | Duke Blue Devils

De zevende pick in de draft was voor de Chicago Bulls. Zij kozen Wendell Carter Jr., de vijfde frontcourt-speler tijdens de eerste zeven picks. Met Robin Lopez en Omer Asik hebben de Bulls weinig toekomst op deze positie. Wendell Carter Jr. is de verdedigende speler die de Bulls zoeken naast Lauri Markkanen. De kans is groot dat dit hun frontcourt van de toekomst gaat worden.

 #8 | CLEVELAND CAVALIERS – COLLIN SEXTON

PG | 19 jaar | 1,91 M | 86 KG | Alabama Crimson Tide

De Cleveland Cavaliers hebben hun point-guard van de toekomst binnen. Met de achtste pick kiest de verliezend finalist voor Collin Sexton, een aanvallend complete speler die tevens de perfect lengte heeft om een goede verdediger te worden. Met George Hill en Jordan Clarkson op deze positie is de keuze meer dan logisch. Sexton lijkt te mogen wennen aan de NBA achter de ervaren point-guard George Hill.

 9 | NEW YORK KNICKS – KEVIN KNOX

SF/PF | 18 jaar | 2,06 M | 98 KG | Kentucky Wildcats

Met het kiezen van Kevin Knox lijken de Knicks Kristaps Porzingis misschien wel naar de center-positie te gaan verschuiven, of zal Knox vanaf de bank komen? Anders kan de verrassende keuze van de Knicks niet verklaard worden, tenzij zij hem zien als hun nieuwe small-forward. Net zoals de vorige jaren werd ook deze pick niet echt met enthousiasme ontvangen.


 

 #10 | PHILADELPHIA 76ERS – MIKAL BRIDGES (GETRADE NAAR DE PHOENIX SUNS)

SG/SF | 21 jaar | 2,01 M | 95 KG | Villanova Wildcats

De 76ers zullen blij zijn dat Mikal Bridges helemaal naar de tiende plek is gevallen, maar toch wordt hij even later getrade naar de Phoenix Suns (16de pick) in ruil voor Zhaire Smith. Met Smith krijgt Philadelphia de meest atletische speler uit de draft tot zijn beschikking. Smith kan vanaf de bank zowel scorend vermogen als verdediging brengen. Potentieel is hij ook de starter van de 76ers op small-forward.

Trade: Mikal Bridges (tiende pick) naar de Phoenix Suns in ruil voor Zhaire Smith (16de pick) en een 2021 first-round pick (Heat).

 #11 | CHARLOTTE HORNETS – SHAY GILGEOUS-ALEXANDER (GETRADE NAAR DE CLIPPERS)

PG | 19 jaar | 1,98 M | 82 KG | Kentucky Wildcats

De Hornets zochten een point-guard, draften Shay Gilgeous-Alexander en traden hem vervolgens naar de LA Clippers. In ruil daarvoor krijgen de Hornets de twaalfde pick, die uiteindelijk Miles Bridges blijkt te zijn. Met hem hebben ze een energieke speler gedraft die ze vanaf de bank kunnen brengen en kunnen ontwikkelen tot hun small-forward van de toekomst.

Trade: Shay Gilgeous-Alexander (11de pick) naar de LA Clippers in ruil voor Miles Bridges (12de pick) en twee toekomstige second-round picks.

 #12 | LA CLIPPERS – MILES BRIDGES (GETRADE NAAR DE CHARLOTTE HORNETS)

SG/SF | 20 jaar | 2,01 M | 104 KG | Michigan State Spartans

De Clippers draften Miles Bridges met deze pick, maar sturen Bridges dus meteen naar de La Clippers in ruil voor Shay Gilgeous-Alexander. De Clippers krijgen hun point-guard van de toekomst die de perfecte lengte heeft om twee posities te verdedigen. Tevens zal Gilgeous-Alexander aanvallend een goede toevoeging zijn voor de Clippers.

Trade: Miles Bridges (12de pick) en twee toekomstige second-round picks naar de Charlotte Hornets in ruil voor Shay Gilgeous-Alexander (11de pick).

 #13 | LA CLIPPERS – JEROME ROBINSON

SG | 21 jaar | 1,96 M | 86 KG | Boston College Eagles

Naast de point-guard positie weten de Clippers ook hun shooting-guard positie te versterken dankzij Jerome Robinson met de dertiende pick. De Clippers zullen in hem en Gilgeous-Alexander hun backcourt van de toekomst zien. Een lange verdediger en een kleine scorer lijken perfect bij elkaar te passen. Robinson werd overigens door niemand zo vroeg al verwacht.

 #14 | DENVER NUGGETS – MICHAEL PORTER JR

SF/PF | 19 jaar | 2,11 M | 98 KG | Missouri Tigers

Het duurde even, maar de veertiende pick is dan eindelijk Michael Porter Jr. Dankzij een laat blessurerapport zakte hij weg uit de top tien, maar de Nuggets durven de gok te wagen. Met alleen Wilson Chandler, waarvan nog niet zeker is dat hij blijft, op small-forward is dit de juiste beslissing en misschien wel de grootste steal in deze draft.

Dankzij blessureleed zakte Michael Porter Jr weg naar de veertiende plek, waar hij gekozen werd door de Denver Nuggets. (Mike Stobe/Getty Images)

 #15 | WASHINGTON WIZARDS – TROY BROWN JR

SG/SF | 18 jaar | 2,01 M | 98 KG | Oregon Ducks

Niet Lonnie Walker, niet Zhaire Smith, maar Troy Brown Jr is de vijftiende pick van de Washington Wizards. Hij heeft weinig zwakke plekken, maar lijkt ook nog niet klaar om al een grote rol te gaan spelen in de rotatie van de Wizards. Brown is misschien wel de beste verdediger in de draft, kan aanvallend zijn steentje bijdragen en zal wellicht gezien worden als backup van John Wall en Bradley Beal.

 #16 | PHOENIX SUNS – ZHAIRE SMITH (GETRADE NAAR DE PHILADELPHIA 76ERS)

SG | 19 jaar | 1,93 M | 91 KG | Texas Tech Red Raiders

De Suns kiezen Zhaire Smith met de zestiende pick, maar traden hem dus even later naar de 76ers voor Mikal Bridges (10de pick). Met Mikal Bridges op de 16de pick is dit een concurrent voor Porter Jr. als steal van de draft. Een two-way speler die verdedigend uitstekend is en aanvallend een hele goede shooter is. De toekomstige small-forward voor de Suns, die nu waarschijnlijk T.J Warren naar power-forward zullen doorschuiven.

Trade: Zhaire Smith (16de pick) en een 2021 first-round pick (Heat) naar de Philadelphia 76ers in ruil voor Mikal Bridges (10de pick)

 #17 | MILWAUKEE BUCKS – DONTE DIVINCENZO

SG | 21 jaar | 1,96 M | 91 KG | Villanova Wildcats

Zoals verwacht kiezen de Bucks voor Donte DiVincenzo met de zeventiende pick in de draft. Met DiVincenzo hebben ze een fantastische jumpshooter in huis die vanaf de bank meteen een sixth-man kan zijn voor de playoff-waardige selectie van de Bucks. De Bucks krijgen met deze pick de schietkracht die ze nodig hebben vanaf die positie.

 #18 | SAN ANTONIO SPURS – LONNIE WALKER IV

SG | 19 jaar | 1,96 M | 93 KG | Miami Hurricanes

Met alle twijfel die de Spurs op dit moment hebben kon deze pick bijna niet verkeerd uitpakken. Met Lonnie Walker hebben de Spurs dan ook een goede keuze gemaakt. Lonnie Walker lijkt hun toekomstige shooting-guard te gaan zijn. Aanvallend is Walker vooral in zijn kracht als hij naar de basket gaat. Verdedigend is Walker iemand die drie posities kan verdedigen in de NBA, iets wat zeer waardevol is. Achteraf was het vooral de pet van Lonnie Walker die de show stal.

De plek waarop Lonnie Walker gedraft werd was al opvallend laat, maar zijn pet stal de show. (Brad Penner / USA TODAY Sports)

 #19 | ATLANTA HAWKS – KEVIN HUERTER

SG/SF | 19 jaar | 2,01 M | 86 KG | Maryland Terrapins

De beste schutter in de NBA-draft gaat als negentiende naar de Atlanta Hawks. Ondanks zijn handblessure zakt Kevin Huerter dus niet zover als dat Michael Porter Jr dat deed. Overigens is dit een logische keuze, want hiermee hebben de Hawks met Trae Young en Kevin Huerter hun backcourt compleet. Verdedigend zullen ze beide nog moeten verbeteren op NBA-niveau, maar de potentie is er bij beide om dit voor elkaar te krijgen. Wat wel zeker is, is dat de Hawks er veel schietkracht en scorend vermogen bij hebben na deze draft.

 #20 | MINNESOTA TIMBERWOLVES – JOSH OKOGIE

SG/SF | 20 jaar |1,93 M | 95 KG | Georgia Tech Yellow Jackets

De 20ste pick van de Timberwolves zou overduidelijk een shooting-guard/small-forward worden die als backup moest fungeren voor Jimmy Butler en Andrew Wiggins. Met Josh Okogie verrassen ze, maar halen ze wel binnen wat ze nodig hebben. Uitstekende verdediger die meerdere posities kan verdedigen en aanvallend tevens al een prima jumpshot heeft. Hij past precies in de vacature die de Timberwolves open hebben staan.

 #21 | UTAH JAZZ – GRAYSON ALLEN

SG | 22 jaar | 1,93 M | 91 KG | Ohio State Buckeyes

Ook de 21ste pick is een opvallende. Grayson Allen is met alle twijfel rondom het blijven van Dante Exum en Raul Neto geen slechte keuze. Ervaren speler die vooral aanvallend al extreem volwassen is en meteen kan bijdragen aan het succes van de Jazz. Hij zal als backup van Donovan Mitchell vanaf de bank komen en de Jazz extra opties geven. Dit tot blijdschap van Mitchell zelf.

 #22 | CHICAGO BULLS – CHANDLER HUTCHISON

PG | 21 jaar | 2,01 M | 88 KG | Boise State Broncos

Omdat de Bulls al vroeg een center konden draften en Chandler Hutchison wat zakte in de draft, was hij met de 22ste pick de logische keuze voor de Chicago Bulls. Een complete speler die verdedigend minimaal twee posities kan verdedigen en tevens aanvallen bijna alles kan wat je van een speler kan vragen. Hutchison zal de toekomstige small-forward zijn voor de Chicago Bulls die zij zochten en hebben dus tevens een nieuwe center in huis met Wendell Carter Jr.

 #23 | INDIANA PACERS – AARON HOLIDAY

SG/SF | 21 jaar | 1,85 M | 84 KG | UCLA Bruins

Met de 23ste pick kiezen de Indiana Pacers mogelijk hun toekomstige point-guard: Aaron Holiday. Een speler die ze wellicht niet hadden verwacht op deze plek in de draft. Met Darren Collison en Cory Joseph hebben de Pacers al twee point-guards in huis, maar niet iemand die in de toekomst zo goed samengaat met Victor Oladipo als Holiday dat doet. Uitstekende verdediger en tevens een goede schutter. Zal voor een point-guard wel zijn passing moeten verbeteren. Net zoals zijn broer Justin (Chicago Bulls) en Jrue (New Orleans Pelicans) Holiday zal Aaron dus het komende seizoen in de NBA te bewonderen zijn.

Aaron Holiday speelt nu, net zoals zijn broers, ook in de NBA. (Mike Stobe/Getty Images)

 #24 | PORTLAND TRAIL BLAZERS – ANFERNEE SIMONS

PG/SG | 19 jaar | 1,91 M| 84 KG | High School

De Trail Blazers kiezen met hun 24ste pick voor een back-up van Damian Lillard en C.J. McCollum die in potentie later hun starter kan zijn: Anfernee Simons. Een speler die direct uit high-school komt en zeker de tijd nodig zal hebben om zich aan te passen. Met Lillard en McCollum voor hem krijgt hij die tijd en ruimte. Atletische speler die vooral goed naar de basket is, maar ook kan schieten. Verdedigend zal hij nog wat beter moeten worden, maar dit heeft vooral nog met zijn onvolwassenheid te maken. Zij lichaam zal nog qua kracht en lengte moeten ontwikkelen, waardoor de Trail-Blazers de juiste plek voor Simons is.

 #25 | LA LAKERS – MORITZ WAGNER

PF/C | 21 jaar | 2,11 M | 111 KG | Michigan Wolverines

De Los Angeles Lakers kiezen niet voor een shooting-guard, maar voor een power-forward met de 25ste pick. Moritz Wagner zal met het waarschijnlijke vertrek van Julius Randle zo de power-forward positie in kunnen nemen. Goede scorer met een jumpshot die richting de driepuntlijn gaat. Tevens een fantastische rebounder en potentieel goede verdediger. Een speler die veel energie in zijn spel legt en die de Lakers goed kunnen gebruiken om het team mee te versterken.

 #26 | PHILADELPHIA 76ERS – LANDRY SHAMET

PG/SG | 21 jaar | 1,93 M| 85 KG | Wichita State Shockers

De 76ers kiezen met de 26ste pick wederom voor de point-guard/shooting-guard positie met Landry Shamet. Een fantastische schutter en tevens een uitstekende passer met verdedigende kwaliteiten. Het lijkt erop dat Jerryd Bayless en JJ Redick niet meer zullen terugkeren om zo geld te besparen voor de komst van LeBron James. Met de twee nieuwe picks van de 76ers, Zhaire Smith en Landry Shamet, zijn de twee goedkopere en jongere opvolgers voor Bayless en Redick in Philadelphia al in huis.

 #27 | BOSTON CELTICS -ROBERT WILLIAMS

PF/C | 20 jaar | 2,06 M | 109 KG | Texas A&M Aggies

Met de 27ste pick kiezen de Celtics voor Robert Williams. De power-forward/center gaat meteen de rotatie van de Celtics versterken met zijn scorend en atletisch vermogen. Iemand die goed alley-oops kan vangen en verdedigend potentie heeft. Met Al Horford en Markus Morris hebben de Celtics niet veel opties op die posities. Daarmee is de keuze voor Williams, die veel verder weggezakt is in deze draft dan dat iedereen verwacht had, verklaart.

Robert Williams werd veel later gekozen dan verwacht, waardoor de Celtics met hem wel eens een steal zouden kunnen hebben. (Ray Carlin | USA TODAY Sports)

 #28 | GOLDEN STATE WARRIORS – JACOB EVANS

SG/SF | 21 jaar | 1,98 M | 91 KG | Cincinnati Bearcats

De Golden State Warriors kiezen met Jacob Evans voor een overal goede speler die shooting-guard en small-forward kan spelen. Hij kan schieten, is een prima verdediger en past dus perfect bij het spel van de Warriors. Hij zal een belangrijke speler zijn vanaf de bank als backup van Klay Thompson en Kevin Durant in Golden State.

 #29 | BROOKLYN NETS – DZANA MUSA

SF | 19 jaar | 2,06 M | 88 KG | Cedevita Zagreb

De Nets twijfelde of zij de 29ste pick moesten traden, maar hebben uiteindelijk gekozen voor Dzana Musa. De Nets krijgen met hem een small-forward die vooral bekend staat om zijn scorend vermogen. Hij zal verdedigen nog wat beter moeten worden, maar de Nets hebben nu een speler die ze kunnen gaan ontwikkelen. Hij zal de tijd moeten krijgen, maar bij de Nets hebben ze voorlopig geen haast. De verwachting is dat hij volgend jaar meteen zal spelen voor de Nets.

 #30| ATLANTA HAWKS – OMARI SPELLMAN

PF/C | 20 jaar | 2,06 M | 116 KG | Villanova Wildcats

Na hun backcourt-duo van de toekosmt te hebben gedraft (Trae Young en Jerome Robinson) kiezen de Hawks met de laatste pick in de eerste ronde voor Omari Spellman. Spellman is een uitstekende verdediger en tevens een goede schutter voor een big guy. Hij lijkt een ideale partner te zijn van John Collins in de frontcourt van de Hawks. De Hawks zullen tevreden zijn met hun draft en mogen samen met de Suns als winnaars van deze draft bestempeld worden.

(Top & Cover Photo: Mike Lawrie / Getty Images)

Mike Trout, het nieuwste lid van de club van 1.000

Nico Roek
-
0

Superlatieven schieten te kort als het gaat over de nog prille carrière van Mike Trout. Deze week speelt de 26-jarige outfielder zijn 1000e wedstrijd in de MLB. Voor SportAmerika een mooi moment om eens terug te kijken op zijn nu al indrukwekkende carrière.

DE BEGINJAREN

Mike Trout, geboren op 7 augustus 1991 in Vineland, New Jersey, werd in 2009 gedraft door de Los Angeles Angels. Opvallend genoeg was hij in de eerste ronde pas de 25e pick. Een aantal teams zal zich hierover achter de oren hebben gekrabbeld.
Op 8 juli 2011 maakte de dan pas 19-jarige Mike Trout zijn debuut in de majors. Hij verving in die wedstrijd de gebleseerde Peter Bourjos. Niet lang daarna zouden zijn eerste major league hit en homerun volgen. Desondanks werd Trout op 1 augustus 2011 terug gezet naar Double-A. Zijn slaggemiddelde van .163 in twaalf starts was immers ook niet om over naar huis te schrijven.
Op 19 augustus van dit zelfde jaar mocht Trout zich opnieuw melden in de majors bij de Angels. Op 30 augustus wordt hij de jongste Angel die twee homeruns in één wedstrijd laat noteren. Het begin van een glansrijke carrière zo blijkt later.

DE CLUB VAN 1.000

Inmiddels zijn we meer dan zes jaar verder en heeft hij zijn legacy alleen maar verder uitgebreid. Met een gemiddelde slashline van .308/.414./.574 wordt Trout inmiddels gezien als één van de beste en meest veelzijdige honkballers aller tijden. Zijn combinatie van power, snelheid en contact maken hem een zeer complete speler. Maar hoe verhouden zijn statistieken zich tot andere grootheden als Barry Bonds, Rickey Henderson en Pete Rose?
De all-time leader in hits is Pete Rose. Hij speelde het grootste gedeelte van zijn carrière voor Cincinnati en was in zijn carrière goed voor maar liefst 4.256 hits. Na 1.000 wedstrijden stond Rose op een aantal van 1.231 hits. Mike Trout zit hier met 1.223 hits slechts 10% onder.
Rickey Henderson is nog altijd all-time leader als het gaat om het aantal runs. In zijn 25 jaar durende carrière wist Henderson maar liefst 2.295 runs te scoren. Na 1.000 wedstrijden stond de linksvelder al op 795 runs. Trout zit hier met 752 runs maar 6% onder.
Dan is daar nog de legende Barry Bonds. De voormalig linksvelder van de Giants en de Pirates mag zich inmiddels zorgen gaan maken over de verschillende records die op zijn naam staan. Zo is Bonds all-time leader in homeruns (762), base on balls (2.558) en WAR (162.8). Als gekeken wordt naar de eerste 1.000 wedstrijden, ligt Trout op schema om al deze records te vermorzelen. Zo heeft Trout al 52 homeruns, 28 base on balls en 10.5 WAR meer dan Barry Bonds had na ditzelfde aantal wedstrijden.

DUIZELINGWEKKENDE STATISTIEKEN

Het feit dat Trout op zulke uiteenlopende statistieken zo goed scoort, zegt veel over zijn veelzijdigheid als speler. Dit zijn echter niet de enige statistieken waar Mike Trout goed op scoort.
Sinds 2012 is het geen team gelukt om Trout langer dan twee wedstrijden van de honken af te houden. Ter vergelijking hebben spelers als Barry Bonds en Ken Griffey Jr. een streak van maximaal drie en vier wedstrijden achter hun naam staan.
Wat misschien nog wel het meest bijzondere is, is de combinatie van verschillende statistieken. Er zijn bijvoorbeeld maar drie spelers in de historie van de MLB die boven de .300 BA, 450 XBH en 150 SB zaten in hun eerste 1.000 wedstrijden. Dit illuster rijtje bestaat uit Alex Rodriguez, Willie Mays en jawel… Mike Trout.

FABELACHTIG SEIZOEN

Ook dit seizoen is Mike Trout weer hot. In menig podcast van SportAmerika in 2018 is de naam van Mike Trout al voorbij gekomen. En dat is niet ten onrechte. De 26-jarige outfielder is bezig aan fabelachtig seizoen. Op het moment van schrijven mag Mike Trout zich namelijk leider in, hou je vast… runs, homeruns, base on balls, OBP en OPS noemen van de MLB. Met een .700 batting average en .781 on base percentage over de laatste zeven wedstrijden, lijkt het er vooralsnog op dat zijn honger naar succes nog niet is gestild.

 
Het blijft daarom eeuwig zonde dat het er op gaat lijken dat Mike Trout wederom niet de post season zal gaan halen. Ondanks het aantrekken van versterkingen in de vorm van Ian Kinsler en Shohei Ohtani lijken de Angels ook dit seizoen te kort te komen voor een plaats in de play-offs. Terwijl een speler van dit kaliber absoluut in de play-offs thuishoort.
Slecht één keer eerder wist Mike Trout de play-offs te bereiken met de Angels. In 2014 kwam Trout niet verder dan drie play-off wedstrijden. In dit jaar kwam Trout in twaalf plate appearances niet verder dan één hit, wat leidt tot een slaggemiddelde van slechts .083 in de post season.
Ondanks deze laatste kritische noot willen wij van SportAmerika de lezer toch op het hart drukken om vooral te genieten van dit fenomeen, zolang als het kan. En wellicht zien we deze spelende legende dan ooit nog eens schitteren op het podium waar hij thuis hoort: de World Series.

Coverfoto: Ted Berg / USA TODAY 

Inside Baseball: AL Central (week 12)

Jasper Roos
-
0

De afgelopen week in de Majors zat weer boordevol met hoogte- (en diepte-) punten en historische momenten. De komende drie dagen checken we twee keer per dag de stand van zaken bij de verschillende divisies in de Majors en recappen we de afgelopen week van de betreffende teams. Nu de AL Central.

Tsja… We laten de stand in de divisie maar even voor zich spreken, deze week. Het werd een aardig gekke week, met vrijwel alle wedstrijden tussen de teams onderling.

Standings t/m 17 juni 2018

CLEVELAND INDIANS
(37-33, .529, – GB)

Het was geen goede week voor de Cleveland Indians, de vorige week. Terry Francona’s mannen speelden zeven wedstrijden, waarvan er vier verloren gingen: twee in Chicago tegen de White Sox, twee tegen de Twins in Cleveland.
Vooral de twee verliespartijen tegen de White Sox waren onnodig. Zo wisten de Indians in Game 3, tegen Dylan Covey en de bullpen, maar liefst 14 honkslagen te noteren. Toch werden er slechts twee runs gescoord, waardoor Trevor Bauer de tough luck loser van de dag was. Als Corey Kluber dan per ongeluk tegen zijn derde loss van het seizoen aanloopt tegen de Twins en Carlos Carrasco keihard de rondte in wordt geslagen, is de cirkel van een matige week rond.

UP NEXT

De Indians hebben hun wraak op de White Sox alweer genomen, met een stevige sweep in eigen huis aan het begin van deze week. De Tigers komen dit weekend op bezoek.

DETROIT TIGERS
(36-37, .493, 2.5 GB)

De Tigers hadden een fantastische vorige week, waarin de club vijf keer won en één keer verloor. De Twins wonnen nog wel de openingswedstrijd van de week, maar werd daarna twee keer aan de Michiganse zegekar gebonden. Ook de White Sox moesten eraan geloven, in een spannende weekendserie (4-3, 7-5, 3-1). Kortom, Detroit deed prima zaken in de eigen divisie en na het weekend hadden ze de Indians beangstigend close genaderd.
Voor een team zonder echt goede spelers en een organisatie die voorafgaand aan het seizoen als slechtste van de Majors werd ingeschat, doen de Kitties het dus niet slecht. Tegen de White Sox liet Nicholas Castellanos nog maar eens zien de nieuwe Sox-killer in de divisie te zijn. Alles wat de outfielder aanraakte, veranderde in goud.

UP NEXT

De Reds wisten eerder deze week al een tw0-game-sweep voor elkaar te boksen tegen Detroit. Komend weekend staat een korte uitserie tegen de Indians op het programma, met de ideale mogelijkheid voor de Tigers om weer dichterbij te komen.

MINNESOTA TWINS
(31-37, .456, 5.0 GB)

Tsja, wat kan er geschreven worden over de Twins, dat niet al in bovenstaande twee teambesprekingen is gezegd? Het was een week vol intradivisionair honkbal voor de Central, dus dat de Twins twee uit drie verloren van Detroit en twee uit drie wonnen van de Indians is inmiddels als duidelijk.
Minnesota’s beste wedstrijd van de week was het duel van de zaterdag, waarin Eddie Rosario (#VoteEddie) vier uit vier ging met een homerun, twee RBI’s en een walk. Waarom de outfielder nog steeds zo laag staat in de All-Star-stemming, is ook ons een raadsel. Rosario is een geweldenaar in Minneapolis.

UP NEXT

De Twins hebben inmiddels alweer twee keer gewonnen van de Red Sox (geen slechte prestatie) en hebben nog één keer Boston en drie keer Rangers (allen thuis in Minnesota) te gaan.

CHICAGO WHITE SOX
(24-46, .343, 13.0 GB)

Nope. Het begon zo leuk, twee uit vier pakken tegen de Cleveland Indians, in eigen huis. Vervolgens door de Tigers gesweept worden in Chicago, dat trapt dan weer alle hoop de grond in bij de Palehose. We gaan er ook eigenlijk geen woorden meer aan vuil maken. Deze week was er weer eentje om snel te vergeten.
On the bright side: Avisail Garcia is bezig met een rehab assignment (en slaat de pannen van het dak in Triple-A) en ook naamgenoot Leury Garcia is op de weg terug. De Sox kunnen dan eindelijk breken met überflop Trayce Thompson, die momenteel tot de slechtste honkballers in de league behoort. De mini-doorbraak van Charlie Tilson geeft de Sox nog wel wat om over na te denken.
Oh, en Jose Abreu is nog steeds de beste eerstehonkman in de AL. Ongeacht het team om hem heen, blijft ‘Pito’ maar doorrammen.

UP NEXT

Na een sweep door de Indians eerder deze week komen de Oakland Athletics naar Chicago voor vier duels. De notoire angstgegner van de ploeg uit Illinois heeft een kans de zorgen in Chicago te vergroten.

KANSAS CITY ROYALS
(22-49, .310, 15.5 GB)

Gelukkig voor White Sox-fans zijn er altijd nog de KC Royals, die inmiddels al negen wedstrijden op rij hebben verloren. Ook vorige week werd er dus geen duel gewonnen. Maar liefst 26 runs passeerden de thuisplaat tegen Royals-pitching, in vijf wedstrijden. Dat is niet houdbaar. Deze club heeft wat problemen.. Jorge Soler is langdurig uitgeschakeld en er werden maar liefst drie Royals in de laatste week uit het veld gestuurd, onder wie sterspelers Danny Duffy en Mike Moustakas. De frustratie begint zich op te stapelen.

UP NEXT

Drie keer werd er al verloren van de Rangers en nu vertrekken de Royals ook nog voor drie weekendwedstrijden naar Houston. De achterstand wordt alleen maar groter…

Coverfoto: Eddie Rosario, ESPN video still

Inside Baseball: NL West (week 12)

Mike van Dijk
-
0


Geen positiewisselingen na week 12 in de NL West, toch zijn de verschillen tussen de twee bovenste teams en de rest groter geworden. In Inside Baseball over de NL West meer over hoe deze verschillen tot stand kwamen, welke spelers positief bijdroegen aan de prestaties van hun team en wat de teams in week 13 op het programma hebben staan.

ARIZONA DIAMONDBACKS
(39-32, .549, -)

De Diamondbacks zijn wisselvallig in hun prestaties dit seizoen. Het team begon sterk in de eerste weken, keerde toen terug op aarde en krabbelt inmiddels weer op. Na een week met vier overwinningen en drie nederlagen staat de ploeg uit de woestijn met 39-32 nog steeds bovenaan.

PIRATES-THUIS

In de serie met de Pirates droeg de offense de D-backs. Dat resulteerde in een 9-5 en 13-8 overwinning. 3-RBI games waren trending in de line-up in deze twee wedstrijden, want Jake Lamb, Daniel Descalso, Jon Jay en Ketel Marte bereikten alle vier deze prestatie. In de derde wedstrijd van de serie werd met 5-4 verloren. De Pirates namen vroeg een 5-2 voorsprong en dat in combinatie met het sterke werpen van Jameson Taillon (7.0 IP, 6 H, 2 ER, 4 SO) bleek te veel voor de ploeg uit de woestijn.

METS-THUIS

De Mets kwamen in het weekend op bezoek voor een four game series. Zo goed als game 1 en 2 verliepen (6-3 en 7-3 overwinning), zo slecht gingen games 3 en 4. In de overwinningen hielpen de quality starts van Matt Koch en Zack Godley. Paul Goldschmidt ging in beide games yard en David Peralta in game 1 zelfs twee keer. Op zaterdag hielden Mets pitchers Steven Matz, Robert Gsellman en Anthony Swarzak de D-backs op één run, terwijl hun ploeggenoten in totaal vijf keer over de thuisplaat kwamen (5-1 overwinning). Op zondag had D-backs werper Clay Buchholz wederom een sterk optreden(5.2 IP, 4 H, 1 ER), maar reliever Brad Boxberger gaf de zege in de 9de inning volledig uit handen.

PLAYER OF THE WEEK

Daniel Descalso is bezig aan het beste seizoen uit zijn MLB-loopbaan (.272/.372/.517) en daar plukken de Diamondbacks de vruchten van. Afgelopen week kwam Descalso zes wedstrijden in actie en was hij goed voor vier runs, acht RBI’s en één homerun (.500/.600/.857).

UP NEXT

@Los Angeles Angels 18 t/m 19 juni, Angel Stadium, Anaheim, Californië.
@Pittsburgh Pirates 21 t/m 24 juni, PNC Park, Pittsburgh, Pennsylvania.

LOS ANGELES DODGERS
(37-33, .529, 1.5 GB)

Met vier overwinningen in vijf wedstrijden hebben de Dodgers wederom een stap richting de top van de divisie gezet. Half mei verloor L.A. voor het laatst een serie. Aan het begin van afgelopen week werden de Texas Rangers in twee wedstrijden twee keer aan de kant gezet. De eerste wedstrijd was een blow-out met 12-5, terwijl de tweede wedstrijd pas in 11 innings beslist werd in het voordeel van L.A. Buitenvelder Kike Hernandez scoorde de winnende run.
De rivaal uit San Francisco kwam in het weekend op bezoek. Ross Stripling en Alex Wood waren scherp in hun startende optredens, waarmee L.A. een goede uitgangspositie had voor een W. In beide wedstrijden leverde Hernandez met een homerun een belangrijke bijdrage om die W uiteindelijk veilig te stellen (3-2 en 3-1 overwinning). Op zondag werd de slotpartij van de serie met 4-1 verloren. Giants werper Chris Stratton (6.0 IP, 3 H, 1 R (unearned), 3 SO) stond nagenoeg niets toe aan de L.A. line-up. Zijn relievers stonden slechts een honkloper toe in het restant van de wedstrijd.

PLAYER OF THE WEEK

Kike Hernandez was meedere keren afgelopen week de beslissende man in de wedstrijden van de Dodgers. Met zijn timely hitting was hij van belang in het veiligstellen van de wins. Zijn weektotalen zijn uiteindelijk .333/.412/.733 met vier runs, drie RBI’s en twee homeruns.

UP NEXT

@ Chicago Cubs 18 t/m 20 juni, Wrigley Field, Chicago, Illinois.
@ New York Mets 22 t/m 24 juni, Citi Field, New York, New York.

SAN FRANCISCO GIANTS
(35-37, .486, 4.5 GB)

De ene week staan de Giants boven .500 en de andere er onder. De afgelopen week was typisch zo’n week waarin onder .500 gespeeld werd. Tegen de Miami Marlins gingen drie van de vier wedstrijden verloren. Het kost de ploeg uit San Francisco erg veel moeite om de overwinning binnen te halen. In game 4 wordt pas na 16 innings een voorsprong gepakt van drie runs. De 6-3 stand wordt niet meer uit handen gegeven.
In het weekend bleken de Dodgers in drie wedstrijden een maatje te groot. De Giants zijn niet weggespeeld (3-2 en 3-1 nederlagen tegenover een 1-4 overwinning), maar liepen wel een extra wedstrijd achterstand op. Madison Bumgarner wierp op zaterdag 6.0 innings, waarin hij 5 hits tegen kreeg, 3 earned runs incasseerde, 4 maal vier wijd wierp en 3 strikeouts. Zijn seizoenstotalen zijn nog niet de werpcijfers die men van Mad-Bum gewend is (0-2, 4.67 ERA en 1.38 WHIP).

PLAYER OF THE WEEK

In afwezigheid van Brandon Belt moeten andere spelers het team op sleeptouw nemen. Andrew McCutchen deed de afgelopen week goed zijn best. Hij voerde het team aan in homeruns (2), RBI’s (5), runs (5), hits (10) en OPS (.896; en helaas ook strikeouts met 9).

UP NEXT

Miami Marlins 18 t/m 20 juni, AT&T Park, San Francisco, Californië.
San Diego Padres 21 t/m 24 juni, AT&T Park, San Francisco, Californië.

COLORADO ROCKIES
(34-37, .479, 5.0 GB)

Na een sterk begin van het seizoen zit de klad er inmiddels in bij Colorado, waardoor de ploeg uit Denver afzakt in de NL West. In de afgelopen week ging zowel de serie in Philadelphia tegen de Phillies als die tegen de Texas Rangers verloren. Daarmee liep de goede uitbalans (23-18) averij op. Thuis is de vorm een stuk slechter (11-19).
In game 1 tegen de Phillies probeerden de Rockies een 5-1 achterstand in de negende inning om te buigen. De Rockies kwamen met drie runs heel dichtbij, maar niet langszij. De goede slagprestaties aan het slot van de wedstrijd nam Colorado mee in de wedstrijd een dag later. Een 5-run 4th inning droeg bij aan de 7-2 overwinning. Starting pitcher Tyler Anderson wierp zeven solide innings (6 hits, 1 run). In de rubber match waren Vince Velasquez en de Phillies een maatje te groot (9-3 overwinning).

RANGERS-UIT

Op vrijdag bogen de Rockies op knappe wijze een 5-0 achterstand na de eerste inning om in een 9-5 overwinning. Ian Desmond was tegen zijn oude ploeg goed voor twee homeruns. Een dag later was het vooral de bullpen die er voor zorgde dat Colorado aan het kortste eind trok. Bij een 2-2 stand in de 8ste inning kwam reliever Harrison Musgrave op de heuvel. Hij liet de honken vol lopen zonder een uit te registeren. Alle honklopers kwamen uiteindelijk over de thuisplaat, waardoor met 5-2 verloren werd. In een slugfest op zondag verspeelde de bullpen opnieuw een voorsprong. Dit keer was het closer Wade Davis die in de 9de een 12-9 voorsprong uit handen gaf. Met een 13-12 eindstand werd de serie met 2-1 verloren.
PLAYER OF THE WEEK
Startende werper Tyler Anderson zijn sterke start in Philly met zeven innings one run ball met zes strikeouts leveren hem de award player of the week op.

UP NEXT

New York Mets 18 t/m 20 juni, Coors Field, Denver, Colorado.
Miami Marlins 21 t/m 24 juni, Coors Field, Denver, Colorado.

SAN DIEGO PADRES
(34-40, .459, 6.5 GB)

De San Diego Padres begonnen goed aan de week, maar sloten deze op mindere wijze af. De series met de Cardinals werd namelijk gewonnen, maar tegen de Braves werd met een negatieve balans (1-3) afgesloten. Met 6.5 wedstrijden achterstand na bijna 2,5 maand honkbal in de NL West is de ploeg niet kansloos, al speelt San Diego niet als play-off contender.

ST.LOUIS-UIT

De eerste wedstrijd in St. Louis bleek niet de dag van startende werper Jordan Lyles. Hoewel hij uiteindelijk 6.0 innings wierp, kreeg hij wel elf honkslagen tegen en scoorden er vier runs. Aangezien Corey Spangenburg (homerun) en Travis Jankowski voor de enige runs aantekende, waren die vier runs genoeg voor St. Louis om te winnen. In de twee wedstrijden andere wedstrijden won San Diego met 4-2. De sterke bullpen viel daarin vooral op. Op woensdag werd een goede start van Eric Laurer (5.2 IP, 8 H, 2 ER, 2 SO) opgevolgd door 3.1 relief innings waarin niemand het honk bereikte en 5 K’s werden genoteerd. Op woensdag was het reliever day, met reliever Matt Strahm als startende werper. In totaal kregen de Padres relievers slechts zes honklopers toe in de wedstrijd en kregen ze twee runs tegen.

BRAVES-UIT

Tegen de Braves gingen drie van de vier wedstrijden verloren (2-4, 0-1, 1-4). Alleen op vrijdag werd met 9-3 gewonnen. Kortestop Freddy Galvis ging los in deze wedstrijd met 5 uit 5 aan slag en vier RBI’s. Dat alleen al was voldoende om een goede start van Clayton Richard (6.0 IP, 3 ER, 2 BB en 6 SO) met een W af te sluiten.

PLAYER OF THE WEEK

De helft van zijn offensieve prestaties kwamen weliswaar in één wedstrijd, maar het is wel genoeg om Freddy Galvis uit te roepen tot speler van de week! Galvis eindigde de week met een slash line van .357/.379/.536, tien hits en zes RBI’s.

UP NEXT

Oakland Athletics 19 t/m 20 juni, Petco Park, San Diego, Californië.
San Francisco Giants 21 t/m 24 juni, AT&T Park, San Francisco, Californië.

Coverfoto: Jake Roth-USA TODAY Sports

1...498499500...804Pagina 499 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU