Home Blog Pagina 498

Dutch Watch: primeur voor Ozzie, Jansen blijft hot

Hans Mulder
-
0

Ook dit seizoen is het Koninkrijk der Nederlanden weer goed vertegenwoordigd in de MLB. De spelers zijn ook bepaald geen veldvulling, dus verdienen ze hun eigen plekje bij SportAmerika. In de Dutch Watch bespreken we wekelijks het wel en wee van ‘onze jongens’ in de majors.

Waar zouden de Atlanta Braves zijn zonder Ozzie Albies? De kleine infielder van Curaçao drukte zijn neus behoorlijk aan het venster in de afgelopen week en lijkt op weg naar zijn eerste ALL-Star Game. Op papier hadden de Braves een gemakkelijke week met thuiswedstrijden tegen Baltimore en Cincinnati. De werkelijkheid pakte echter anders uit. De Orioles zijn al jaren een lastige tegenstander en juist op het moment dat de Reds naar Georgia komen, zijn ze bezig aan een sterke periode. Ozzie Albies deed zijn best om zijn ploeg aan de wins te helpen. En meer dan dat zelfs.
Op het moment dat Baltimore naar Atlanta kwam, waren ze al zes jaar ongeslagen tegen de Braves. Nu komen ze elkaar ook niet elk jaar tegen, maar dan nog. Vorige week vrijdag waren twee hits en twee runs van onze landgenoot niet genoeg om Atlanta de winst te bezorgen. In de achtbaan, zoals het eerste duel wel genoemd mag worden, gingen de Braves na 15 innings met 10-7 onderuit. Een dag later was Albies 4-for-5 aan slag. In de vijfde inning sloeg hij Ryan Flaherty binnen voor de tweede run.
Helaas voor Atlanta had Baltimore op dat moment al zeven runs gescoord en deze bleken ook voldoende voor de win. De Braves hadden nu zeven wedstrijden op rij verloren van de O’s maar aan deze losing streak kwam zondag een einde. Albies had opnieuw een goede dag en kwam in z’n vier at-bats tot drie hits en twee runs. Daarnaast noteerde hij z’n eerste gestolen honk van deze maand. De rappe Albies staat nu op zeven stolen bases voor het seizoen.

WALK IT OFF!

De serie tegen de Reds kon voor Ozzie Albies eigenlijk niet beter beginnen. De tegenstander had zojuist de Chicago Cubs gesweept, maar de Braves lieten al in de eerste inning zien dat ze niet onder de indruk waren. Albies zette zijn ploeg direct op voorsprong dankzij z’n 24e double van het jaar. Het was tevens z’n 45e RBI. Bij de Braves doen alleen Freddie Freeman (54) en Nick Markakis (50) het beter. Onze landgenoot zou in dit duel ook nog zijn 46e RBI slaan en deze bracht de mensen in Atlanta pas echt op de banken. Met z’n eerste walk-off homerun besliste Albies de wedstrijd in de 11e inning met 5-4 in het voordeel van de Braves. Het was voor de tweedehonkman de 17e homerun en daarmee staat hij nog altijd in de top van de NL.
In de tweede wedstrijd was Albies met een double, een run en twee hits opnieuw productief, maar voor de Braves was het niet genoeg. Ook de derde wedstrijd ging naar de bezoekers uit Cincinnati, maar deze bekeek Albies vanaf de bank. De infielder had last van zijn voet.

Na een lange road trip mochten Xander Bogaerts en de Boston Red Sox zich eindelijk weer eens gaan opmaken voor wat thuiswedstrijden. Eerst kwamen de Seattle Mariners op bezoek en daarna was het de beurt aan de Los Angeles Angels om af te reizen naar Fenway Park. Voor Bogaerts was het geen overdreven productieve week, maar hij droeg wel z’n steentje bij. En hij is bezig aan een mooie hitting streak.


In de eerste wedstrijd tegen de Mariners kwam Bogaerts voor het vijfde duel op rij tot een hit. Zijn infield single in de zesde inning stelde Mitch Moreland in staat de achterstand terug te brengen tot 10-9. Een inning later maakten de Red Sox de klus af en legden ze de basis voor de 14-10 zege. Voor het eerst sinds 20 mei werd Xander Bogaerts weer eens aan de kant gehouden.
Zonder hun Nederlandse kortestop verloren de BoSox het tweede duel met 7-2. Zondag keerde Bogaerts terug in de line-up en prompt won Boston weer. X-Man zette de rally in de vijfde inning zelf in gang met z’n 20e double van het jaar. Op een honkslag van Rafael Devers kon Bogaerts de eerste van drie runs in deze inning scoren. Na negen innings stond er 5-0 op het bord.

THE STREAK GOES ON

In 2015 kwam Bogaerts tot 35 tweehonkslagen. Tegen de Los Angeles Angels liet hij zien dat hij z’n persoonlijk record dit jaar wil verbeteren. Onze landgenoot noteerde drie hits in z’n tien at-bats tegen deze tegenstander en drie keer betrof het een double. In het eerste duel kwam daar ook nog eens twee keer vier wijd bij. De Angels waren daarin geen partij voor de oppermachtige Red Sox, die eenvoudig met 9-1 wonnen.
Het scoren van runs en het slaan van RBIs liet Bogaerts ook in de tweede wedstrijd aan anderen over. Onder meer dankzij Sandy Leon en J.D. Martinez won Boston opnieuw. Dit keer met 9-6. Naast zijn bijna traditionele tweehonkslag, waarmee zijn hitting streak nu op negen wedstrijden staat, kwam Bogaerts donderdag in het derde duel opnieuw twee keer met vier wijd op de honken. Hoewel hij niet wist te scoren, wonnen de BoSox ook deze pot: 4-2.

Met zeven wins in de laatste acht wedstrijden begonnen Didi Gregorius en de New York Yankees vorige week vrijdag aan een road trip. De reis voert The Bronx Bombers langs de Tampa Bay Rays en de Philadelphia Phillies. Van een goed begin was allerminst sprake. Niet voor de Yankees en zeker ook niet voor Gregorius. De trip naar Florida was weinig succesvol, maar in The City Of Brotherly Love werd veel goed gemaakt.
De Rays gebruikten zes pitchers in de eerste wedstrijd, maar geen enkele kwam echt in de problemen. Starter Ryne Stanek zette Gregorius met vier wijd op het eerste honk, maar dat was ook het enige wapenfeit van onze landgenoot. Zaterdag, in het tweede duel, had Gregorius een betere dag. Hij was 2-for-4, maar kreeg aan slag nauwelijks steun van zijn ploeggenoten. De Yankees kwamen tot slechts vier honkslagen en gingen met 4-0 onderuit.
In de laatste wedstrijd was er weer eens een succesje voor Didi Gregorius. Met zijn double in de vijfde inning sloeg hij Brett Gardner over de thuisplaat voor de vierde run namens New York. Voor de kortestop was het z’n 42e RBI van dit jaar, maar gewonnen werd er niet. De laatste wedstrijd in deze serie ging met 7-6 naar de Rays, die voor deze sweep de bezem dus uit de kast konden halen.

WISSELEND SUCCES

Tegen de Phillies moest en zou het beter gaan voor de Yankees en het ging ook inderdaad beter. De eerste wedstrijd in Citizens Bank Park ging met 4-2 naar de bezoekers. Gregorius kreeg twee keer vier wijd, maar met een infield single in de achtste inning mocht hij ook weer een hit bijschrijven. Afgelopen dinsdag, in de tweede ontmoeting, gaven The Bronx Bombers de tegenstander geen schijn van kans.
De pitchers stonden zes hits, maar geen runs toe. De slagploeg kwam tot 10 hits en één daarvan kwam op het conto van Gregorius. Met zijn vierde homerun van deze maand en z’n 15e van dit seizoen bepaalde onze landgenoot al in de vijfde inning de eindstand op 6-0. Donderdag hield de kortestop zijn hitting streak levend dankzij een single in de vierde inning. Het was één van slechts vier honkslagen die de Yankees deze dag produceerden. Dit duel ging dan ook met 3-0 naar de gastheren uit Philadelphia.

Vorig weekend sloten de Los Angeles Dodgers hun road trip af met een serie tegen de New York Mets. Een tegenstander die, om het heel zacht uit te drukken, zoekende is en dus konden de Dodgers goede zaken doen. Na het bezoek aan The Big Apple vlogen Kenley Jansen en de zijnen naar Chicago voor vier duels met de Cubs. Zijn ploeg wist de goede lijn van de laatste weken door te trekken en Jansen mocht deze week weer een paar saves aan z’n totaal toevoegen. Wat het aantal saves betreft, heeft de closer zich inmiddels weer gemeld in de top van de National League.
Het weekend begon voor Kenley Jansen in New York, maar veel vrije tijd zat er voor de Oranje-international niet in. Een grand slam van Cody Bellinger en een homerun van Yasiel Puig hadden LA aan een voorsprong geholpen en Jansen maakte het karwei vakkundig af. Catcher Devin Mesoraco kreeg z’n knuppel nog tegen de bal voor een fly out, maar Amed Rosario en Dominic Smith mochten na drie slag gaan zitten. Kenley Jansen had slecht 12 pitches nodig om de 5-2 win over de streep te trekken.
De tweede wedstrijd werd eenvoudig gewonnen door de Dodgers en was de hulp van Jansen niet nodig. Dat was zondag wel het geval in het derde duel. Met een tussenstand van 7-7 moest Jansen de Mets van scoren houden in de negende inning. Dit keer had hij 20 pitches nodig, maar hij slaagde wel in de opzet. Een save leverde het hem niet op, maar de Dodgers wonnen wel. Een homerun van Justin Turner besliste de wedstrijd: 8-7.

WIND IN DE ZEILEN

Afgelopen maandag mocht Jansen direct aan de bak. De punten waren duur in het eerste duel met de Cubs en onze landgenoot had een 2-o voorsprong te verdedigen. De closer maakte het nog even spannend door twee hits en een run toe te staan, maar verder dan die ene run kwamen de Cubs niet. Het betekende de 20e save voor de international.
Na een nederlaag in de tweede wedstrijd mocht Jansen woensdag opnieuw zijn kunsten vertonen. Dit keer werd hij in de achtste inning al naar de heuvel geroepen, maar in de 1.1 inning had hij slechts 13 pitches nodig om de 7-5 zege veilig te stellen. Kijken we naar het aantal saves, dan had Jansen in 2016 z’n beste jaar. Eind juni stond hij toen op 23 saves. Nu heeft hij 21 saves achter zijn naam, maar de Dodgers spelen deze maand nog twee keer tegen de Colorado Rockies. Na een slechte start heeft Jansen zich dus knap hersteld. Zijn ERA was eind april nog 5.59 maar is inmiddels gedaald naar 2.37.

De Texas Rangers wisten vorige week niet wat hen overkwam. De ploeg van Jurickson Profar won zomaar zeven wedstrijden op rij. Tegen de Minnesota Twins en de San Diego Padres bleef de aanvallende bijdrage van de veelzijdige infielder deze week beperkt tot wat hits en hier en daar een RBI. De winning streak leverde Texas in de AL West niet veel op. De ploeg staat nog altijd troosteloos onderaan en de achterstand op de Oakland A’s is nog steeds groot.
Jurickson Profar miste de eerste wedstrijd tegen de Minnesota Twins. Een duel dat de Rangers met 8-1 wonnen en daarmee tilden ze hun winning streak naar zes wedstrijden. Een dag later was Profar wel weer van de partij. In de tweede inning werd hij geraakt door pitcher Jake Odorizzi. Outfielder Delino DeShields sloeg hem even later binnen in wat een productieve inning voor de Rangers werd.
De ploeg begon met een 2-0 achterstand aan deze inning en startte met een 6-2 voorsprong aan de volgende. Profar benutte in dit duel ook nog een keer zijn snelheid en stal voor de vijfde keer dit jaar een honk. De Rangers waren uiteindelijk met 9-6 te sterk en wonnen hun zevende wedstrijd op rij. Zondag legde Twins-starter José Berrios de tegenstander aan banden. In z’n vier at-bats kreeg Profar drie keer drie slag en Texas ging met 2-0 onderuit.

PRODUCTIEF

Thuis tegen de Padres pakten de Rangers de draad weer op. Elvis Andrus is inmiddels teruggekeerd in de line-up, waardoor Jurickson Profar op het derde honk is gezet. Maandag, in de eerste wedstrijd van deze serie, maakte Texas een 3-0 achterstand ongedaan. Profar kwam in de zesde inning door met een single en scoorde even later de derde run. De Rangers scoorden zeven unanswered runs op weg naar de 7-4 win.
De tweede ontmoeting ging met 3-2 naar de Padres. Verder dan een gestolen honk en een vier wijd kwam Jurickson Profar niet. Woensdag kwam onze landgenoot beter voor de dag. In de derde inning tekende hij voor z’n 42e RBI van het jaar waarop Andrian Beltre kon scoren. De switch-hitter uit Willemstad sloeg in 2013 eens 26 runs binnen, maar dat aantal is dus al ruimschoots verbeterd. Texas won het derde duel overigens met 5-2 en heeft nu 9 van de laatste 11 wedstrijden gewonnen.

Jonathan Schoop en de Baltimore Orioles moeten het plezier dit seizoen uit kleine dingen halen. Een gewonnen serie in Atlanta is daar een voorbeeld van. De Orioles spelen graag tegen de Braves, want in 2012 werd voor het laatst verloren van deze franchise. De Seattle Mariners zetten de O’s daarna weer met beide benen op de grond. Jonathan Schoop kon deze week vier RBIs aan zijn totaal toevoegen, maar er waren ook wedstrijden waarin weinig van hem werd vernomen.
Met de wetenschap dat Baltimore de laatste vijf wedstrijden van Atlanta had gewonnen, begonnen de O’s vorige week vrijdag aan de serie van drie duels. Met z’n 11e double van het seizoen trok Jonathan Schoop in de negende inning de stand gelijk. Even later passeerde hij zelf de thuisplaat waardoor de Orioles op een 5-3 voorsprong kwamen. In de noodzakelijke extra innings sloeg onze landgenoot nog eens toe. Zijn single in het leftfield bezorgde Baltimore een 10-7 voorsprong en dit keer gaven ze het niet uit handen.
Ook de tweede wedstrijd werd een prooi voor de bezoekende O’s, maar in z’n vier at-bats kon Schoop dit keer niets uitrichten. Dat gold overigens ook voor het derde duel. Voor het eerst sinds juni 2012 verloren de Orioles weer eens een wedstrijd van de Braves: 7-3.

OPLEVING

Tegen de Seattle Mariners werd pijnlijk duidelijk dat de O’s in Atlanta een opleving hadden. De eigen fans zagen hun favorieten vier wedstrijden op rij verliezen. Spannend was het wel, want het verschil was nooit meer dan twee runs en twee keer hadden de bezoekers extra innings nodig. Jonathan Schoop begon uitstekend aan deze serie. In de vijfde inning van de eerste ontmoeting timmerde hij voor de achtste keer dit jaar de bal het stadion uit. Een inning later mocht de tweedehonkman z’n tweede RBI van de wedstrijd en z’n 21e van het seizoen bijschrijven. Desondanks gingen de Orioles met 5-3 onderuit.
In de wedstrijden die volgden kwam Schoop tot één hit in 12 at-bats. Dat geeft het seizoen van onze landgenoot weer. Zijn slaggemiddelde van .199 blijft ver achter bij dat van vorig jaar (.293) en ook qua productie kan Schoop niet tippen aan 2017. Hij kwam toen uit op 105 RBIs en 32 homeruns. Halverwege dit seizoen staat hij op 21 RBIs en 8 homeruns.

Voor Andrelton Simmons zal het af en toe voelen alsof hij staat te trekken aan een dood paard. De Nederlandse kortestop staat ze na z’n blessure weer aardig te raken, maar veel levert het allemaal niet op. De Angels komen moeizaam tot scoren en afgelopen week profiteerden de Blue Jays, de Royals en de Red Sox daar gretig van. De Halos zakken steeds verder weg in het moeras en het einde lijkt nog niet in zicht.
Vorige week ging het tegen de Toronto Blue Jays nog niet eens zo slecht. Twee van de vier duels werden gewonnen en de Angels noteerden zelfs een winning streak. Van drie wedstrijden weliswaar, maar je moet ergens beginnen. In z’n 16 at-bats tegen Toronto kwam Andrelton Simmons tot vier hits en drie runs. Met name afgelopen zondag, in de laatste van de vier duels, deed Simba het goed.
In de vijfde inning kwam Simmons door met een single in het linksveld en werd hij even later binnengeslagen door z’n catcher Martin Maldonado. Onze landgenoot kwam in de achtste inning opnieuw op de honken, maar dit keer ging er een fout aan vooraf. Opnieuw was het Maldonado die voor de runs zorgde en de stand gelijk trok. Toch moesten de Angels buigen. Een homerun van Kendrys Morales in de 10e inning bezorgde Toronto de win.

VRIJE VAL ZET DOOR

Als je al in een negatieve spiraal zit, wordt het er niet beter op als je volgende tegenstander Boston heet. De Angels gingen drie keer onderuit op Fenway Park, maar dat lag zeker niet aan Andrelton Simmons. De kortestop was 5-for-12 in zijn at-bats en tekende voor twee RBIs. In de eerste wedstrijd viel geen eer te behalen voor Simba en de Angels. Dit duel ging kansloos met 9-1 verloren.
In de tweede ontmoeting was Simmons goed voor een RBI, een double, drie hits en een run. Met zijn RBI double in de zevende inning bracht de Oranje-international de stand in evenwicht. Dat was knap, want de Red Sox hadden al vroeg een 6-0 voorsprong genomen. Toch mocht dit niet baten. Dat gold ook voor z’n homerun in de derde wedstrijd. Met z’n vijfde homerun van het jaar zette Simmons de Halos op voorsprong in de vierde inning, maar aan het einde van de rit trok Boston aan het langste eind.

Coverfoto: Reinhold Matay/USA TODAY Sports

NBA Free Agency 2018 Preview: Riemen vast!

Lars Leeftink
-
0


Het seizoen 2018-2019 begint morgen om 06:00 uur officieel met de start van NBA Free Agency, maar voordat we ons daar op focussen, is er al heel wat gebeurt de afgelopen weken. Trades, spelers- en teamopties die gelicht werden en contracten die getekend werden. Hierbij een samenvatting van de gebeurtenissen voorafgaand aan Free Agency en een vooruitblik op de leukste periode van het jaar!

GEBEURTENISSEN VOOR 1 JULI

We zagen op de dertigste van april al de eerste offseason move van dit jaar: Wesley Matthews besloot zijn spelersoptie ($18.6 miljoen) te lichten. Een logische beslissing, want dit contract krijgt hij nergens anders.
Daarna volgden er velen. Onder meer Wilson Chandler ($12.8 miljoen bij de Nuggets), Danny Green ($10 miljoen bij de Spurs), Iman Shumpert ($11 miljoen bij de Kings), Thaddeus Young ($13.7 miljoen bij de Timberwolves), Enes Kanter ($18.6 miljoen bij de Knicks), Garrett Temple ($8.8 miljoen bij de Kings) en Kosta Koufos ($8.7 miljoen bij de Kings) volgden.
Toch was de meest opvallende naam in dit lijstje Carmelo Anthony. Ook hij had een spelersoptie waar iedereen bijna een hartaanval van zou krijgen: $27.9 miljoen. Anthony wist zelf ook wel dat hij bij geen enkele ander ploeg dit geld zou krijgen. Dus besloot Carmelo Anthony bij de Thunder te blijven.
Het tegenovergestelde gold voor Paul George, die zijn spelersoptie niet lichte en dus een max-contract zoekt in Free Agency. Naast Anthony besloot natuurlijk ook LeBron James om zijn spelersoptie niet te lichten. Hierdoor is, zoals verwacht, ook hij een Free Agent en kan hij gaan en staan waar hij maar wil. Ook DeAndre Jordan, Rudy Gay en Jamal Crawford volgden het voorbeeld van James en lichtten hun spelersoptie niet. Hierdoor zijn ook zij de komende maand Free Agent.

Carmelo Anthony is momenteel een blok aan het been van de Thunder. Hij lichte zijn $27.9 miljoen spelersoptie en wil voorlopig niet van de bank afkomen in Oklahoma. (Ezra Shaw/Getty Images)

OVERZICHT

Overige spelersopties die gelicht werden: Jodie Meeks bij de Wizards ($3.5 miljoen), Darrell Arthur bij de Nuggets ($7.4 miljoen), Corey Joseph bij de Raptors ($7.95 miljoen), Wesley Johnson bij de Clippers ($6.1 miljoen), Milos Teodosic bij de Clippers ($6.3 miljoen), Dwayne Dedmon bij de Hawks ($7.2 miljoen), Mike Muscala bij de Hawks ($5 miljoen) en Ron Baker bij de Knicks ($4.5 miljoen).
Overige teamopties: 76ers nemen teamopties van T.J McConnell en Richaun Holmes.

TRADES

Dwight Howard (1 jaar, $23 miljoen) gaat zich naar alle waarschijnlijkheid ook bij de Free Agents voegen. De veteraan was het eerste trade-slachtoffer van deze zomer. De ervaren center werd op 20 juni door de Charlotte Hornets getrade naar de Brooklyn Nets in ruil voor Timofey Mozgov (twee jaar, $32.7 miljoen) en twee second-round picks. De Hornets lozen zo $7 miljoen voor het komende seizoen. De Nets gaan Howard zijn contract waarschijnlijk ontbinden, waardoor ook hij dus een Free Agent is in juli. Brooklyn behoudt zo zijn twee max-contract plekken voor Free Agency 2019. Tevens loopt de ervaren center op deze manier talent Jarrett Allen niet in de weg tijdens zijn ontwikkeling.

Ervaren center Dwight Howard wordt nu waarschijnlijk Free Agent in juli. (Nell Redmond/AP)

Een ander trade was die van de Clippers. Nadat Austin Rivers zijn spelersoptie had gelicht ($12.6 miljoen), werd hij welgeteld vijf dagen later getrade naar de Washington Wizards. In ruil voor Rivers kregen de Clippers Marcin Gortat ($13.6 miljoen). Met deze trade halen de Clippers de goedkope vervanger van DeAndre Jordan in huis, die zijn spelersoptie niet nam en naar de Mavericks lijkt te gaan. Met deze trade maken de Wizards hun eigen draft een beetje onschadelijk. De grote vraag is nu namelijk waar pick 15 Troy Brown zijn minuten gaat maken na de komst van Austin Rivers.

JOKIC

De eerste grote naam die binnenkort een nieuw contract zal krijgen is Nikola Jokic. De getalenteerde center van de Denver Nuggets zal een vijfjarig contract gaan tekenen voor $146 miljoen. Dit komt neer op zo’n $29 miljoen per jaar. Het is een logische move nadat Jokic de laatste twee jaar zich stormachtig ontwikkeld heeft tot een van de meest getalenteerde center in de NBA. Overigens hadden de Nuggets een team-optie voor 2018-19, maar die gaan ze dus niet lichten. Hierdoor word Jokic officieel Free Agent vanaf 1 juli, waardoor andere teams hem zouden kunnen tekenen. Maar Jokic heeft dus al zijn beslissing genomen en zal dus dat enorme vijfjarig contract gaan tekenen in Denver.

Ook de Celtics zijn al actief bezig voordat Free Agency überhaupt begonnen is. De nummer twee uit de Eastern Conference gaat point-guard Brad Wanamaker een contract geven. Wanamaker is afkomstig van Fenerbache en is daar een grote ster. Vooral in de EuroLeague maakt hij veel indruk. Wanamaker heeft precies wat de Celtics nodig hebben. Hij kan fantastisch passen en het spel maken, is een goed balbehandelaar en kan tevens prima schieten vanaf de driepuntlijn. Verdedigend zal hij in de NBA zich moeten aanpassen, maar grote problemen zal hij hier niet mee hebben vanwege zijn ervaring (28 jaar).

FREE AGENCY PREVIEW

WAAR GAAT LEBRON JAMES HEEN?

The Decision 3.0. Dat is waar het de komende maand over zal gaan. LeBron James moet voor de derde keer in zijn carrière gaan kiezen tussen de Cleveland Cavaliers en een kampioenschap ergens anders. Stephen A Smith ging het verst wat geruchten betreft tot nu toe. LeBron James zou met Kevin Durant geappt hebben over een mogelijk samenwerking bij de Los Angeles Lakers. Amper een paar uur later werd duidelijk dat Stephen A Smith onzin de wereld in had geholpen. Toch tekent het wel de gekte omtrent de komende maand juli, waarin de meeste spelers hun nieuwe team zullen vinden.
Maar waar gaat LeBron James naartoe. Bijft hij bij de Cleveland Cavaliers, of gaat hij naar de Houston Rockets, Philadelphia 76ers of LA Lakers? Deze beslissing zal in ieder geval genomen worden in de Caribbean waar hij samen met zijn familie en vrienden zal zitten. In deze ‘Decision Cave’ heeft hij ruimte zat om te ijsberen zullen we maar zeggen.

DOMINO-EFFECT

Het antwoord op de vraag die hierboven gesteld wordt heeft grote gevolgen voor de rest van de markt. Zoals elke zomer moet er meestal een dominosteen vallen om de rest in actie te laten komen. Het is een ‘als er een schaap over de dam is, volgen er meer’ situatie. Onder meer Paul George, Kevin Durant, Chris Paul, Clint Capela, DeMarcus Cousins en DeAndre Jordan zullen hun keuze toch voornamelijk baseren op wat The King gaat doen. Tevens kan er officieel pas vanaf zes juli contracten getekend worden. Er kan tot die tijd alleen mondeling een akkoord zijn. Deze kan dus ook net zo makkelijk weer gebroken worden.
Voor wat betreft Paul George en Kevin Durant lijkt het overigens er steeds meer op dat zij gewoon blijven waar ze zitten. Paul George nam dan wel niet zijn spelersoptie met de Thunder, toch zou hij graag willen blijven. Hij wil een langdurig contract tekenen in Oklahoma, volgens bronnen van meerdere teams. Kevin Durant en de Warriors hadden al aangegeven dat de small-forward in Californië gaat blijven. De grote vraag is alleen nog voor hoeveel dat gaat zijn.

De toekomst van Kawhi Leonard lijkt niet in San Antonio te liggen. (Brad Rempel/USA TODAY Sports)

DE LEONARD SAGA

De grote vraag is wat er met Kawhi Leonard gaat gebeuren. Het is alom bekend dat de relatie tussen beide partijen niet meer is wat het geweest is dankzij de blessure van Leonard en de manier waarop deze behandeld is. De kans lijkt groot dat Leonard tijdens Free Agency getrade wordt. De Lakers en de Celtics zouden de grootste kanshebbers zijn als er een trade komt, terwijl ook de 76ers interesse zouden hebben. De Celtics willen overigens met de selectie die ze al hebben niet teveel opgeven vanwege het risico dat ze nemen door voor Leonard te traden. Niemand weet namelijk hoe Leonard er fysiek gezien aan toe is.
De LA Lakers zijn al bij andere clubs bezig met verzamelen van assets zodat de deal interessanter word voor de Spurs. De Spurs hebben namelijk geen interesse in Lonzo Ball, terwijl Kyle Kuzma en Brandon Ingram er voorlopig buiten worden gelaten door LA. Wordt vervolgd.

CENTERS VOOR IEDEREEN!

Naast deze grote namen wordt het ook een drukke maand voor de centers in de NBA. Na een draft waarin meer dan de helft van de top tien een center was, zijn er ook tijdens Free Agency meer dan genoeg om uit te kiezen. Onder meer DeAndre Jordan, Clint Capela, DeMarcus Cousins, Aaron Gordon, Julius Randle, Derrick Favors, Jusuf Nurkic, en Brook Lopez zijn beschikbaar. Van al deze namen zijn alleen Cousins, Favors en Lopez unrestricted. Voor de andere namen geld dat de huidige werkgever de kans krijgt om eventuele aanbiedingen te matchen of te verbeteren.

DEANDRE JORDAN

Alleen de toekomst van DeAndre Jordan en Derrick Favors lijkt al een beetje vast te staan. Derrick Favors lijkt terug te gaan naar de Utah Jazz als partner van Rudy Gobert. Beide partijen zijn nu bezig met de onderhandelingen en lijken daar wel uit te gaan komen. DeAndre Jordan lijkt, net zoals drie jaar geleden, op weg te zijn naar de Dallas Mavericks. Toen werd de deal nog tegen gehouden door Blake Griffin en Chris Paul, maar aangezien die nu niet meer in LA zijn lijkt niks beide partijen in de weg te staan.
De deal lijkt al zo’n beetje beklonken te zijn, want DeAndre Jordan wil graag naar de Mavericks en de ploeg uit Dallas heeft een center nodig en hebben tevens de cap-space om DeAndre Jordan een groot contract te geven. De Clippers hebben hier natuurlijk al op geanticipeerd en hebben via een trade Marcin Gortat binnengehaald als vervanger.

DeAndre Jordan lijkt drie jaar later alsnog richting de Mavericks te gaan. (Bill Streicher / USA TODAY Sports)

Voor alle andere namen is het voorlopig nog afwachten waar hun toekomst licht. Er zijn een hele hoop teams die interesse zullen hebben in een center, dus de verwachting is dat alle centers wel een team zullen vinden.

SIXTH-MAN OPTIES TE OVER

Ook de markt voor potentiële sixth-man spelers is groot. Marcus Smart, Tyreke Evans, Will Barton, Fred VanVleet, Wayne Ellington en Rudy Gay zijn een paar namen die deze rol perfect zou kunnen passen. Voor Fred VanVleet lijkt het al bekend waar hij heen gaat. De Raptors lijken er met hem uit te gaan komen met betrekking tot een nieuw contract. Alle andere spelers zoeken nog een club. Al de hierboven genoemde spelers kunnen starters zijn, maar ook bankspelers voor kampioen waardige teams.
Overig interessante namen zijn: JJ Redick, Trevor Ariza, Isaiah Thomas, Jabari Parker, Zach LaVine, Avery Bradley, Rajon Rondo, Rodney Hood en Dante Exum. De meeste van deze spelers zijn wel restricted Free Agents de komende maand.

(Coverfoto: Ken Blaze / USA TODAY Sports)

NBA Draft 2018: De grote verliezers

Lars Leeftink
-
0

Nadat donderdagnacht in Brooklyn de NBA Draft werd gehouden, is het tijd om de balans op te maken. Vandaag komen de verliezers van de 2018 Draft aan de beurt.

NEW YORK KNICKS

De eerste ploeg die in dit rijtje langskomt, zal zich inmiddels al aardig thuis voelen: New York Knicks. Met de negende pick in de draft kregen de Knicks een uitstekende kans om broodnodige versterking voor Kristapz Porzingis te draften. Alle goede centers waren op dat moment al gekozen. In eerste instantie was dit de positie waar de Knicks zich op focuste. Vervolgens kwam daar de verrassende aankondiging: Kevin Knox is de negende pick in de NBA-Draft.
Kevin Knox wordt gekozen terwijl er opties waren die kwalitatief gezien beter zouden zijn geweest. Mikal Bridges, Miles Bridges en Lonnie Walker IV, om er maar een paar te noemen. Met Kevin Knox, die net 19 is geworden, halen ze tevens een speler in huis die niet snel en atletisch genoeg is voor small-forward. Toch zeggen de Knicks dat zij hem daar wel voor gehaald hebben, wat interessant zal zijn om te volgen. Dit betekend anders namelijk dat hij power-forward zou moeten spelen. En laat daar nou net Kristapz Porzingis normaal gesproken zijn minuten maken. Dit maakt de keuze voor Kevin Knox nog opvallender. Dan zien de fans van de Knicks hun ploeg nog liever een gok nemen en bijvoorbeeld Michael Porter Jr. selecteren.


TWEEDE RONDE

In de tweede ronde namen de Knicks opnieuw een gok. Mitchell Robinson werd gekozen met de 36ste pick. Niemand weet hoe hij ervoor staat nadat hij ruim een jaar niet gespeeld heeft. De laatste keer was namelijk in high school. Hij heeft college overgeslagen en heeft dus een stuk van zijn ontwikkeling daardoor gemist. Tevens is Mitchell Robinson verdedigend nog work in progress. Als we dan vervolgens kijken wie er beschikbaar waren, wordt het nog pijnlijker. Onder meer Keita Bates-Diop, Gary Trent Jr en Khyri Thomas waren op dit moment in de draft nog beschikbaar. Zo zijn er nog veel meer namen die de Knicks meer zekerheid op korte termijn hadden gegeven.
Natuurlijk hebben de Knicks een center nodig, maar Mitchell Robinson gaat voorlopig nog niet in de NBA te bewonderen zijn. Zo ja, dan zal dit sporadisch zijn. De Knicks hebben dus twee spelers gedraft die nog veel tijd nodig hebben om NBA-ready te zijn, voornamelijk in het geval van Robinson. Met betrekking tot Knox gaat het vooral om het leren masteren van de small-forward positie in de NBA. Tevens hadden de Knicks betere spelers kunnen kiezen die prima bij het huidige roster hadden gepast. Een typische Knicks-draft dus.
Met de twijfels over het blijven van Enes Kanter en de komst van een nieuwe trainer (David Fizdale) lijkt ook volgende seizoen een seizoen zonder het spelen van play-offs te gaan worden in New York. Al kan free-agency het aankomende seizoen voor elke team maken en breken.

| Potentiële line-up: Frank Nitikina of Emanuel Mudiay (PG), Courtney Lee (SG), Tim Hardaway Jr. (SF), Kristapz Porzingis (PF), Enes Kanter (C, maar restriced Free-agent) |

WASHINGTON WIZARDS

De Washington Wizards mogen zich bij de New York Knicks voegen in dit lijstje. De Wizards hadden in beide rondes een pick en namen met hun keuzes zo mogelijk nog meer risico. In de eerste ronde hadden de Wizards de 15e pick, waardoor er een paar prima namen beschikbaar waren voor de Wizards. Zhaire Smith, Donte DiVincenzo, Lonnie Walker IV, Kevin Huerter en Robert Williams waren een paar van de namen die de Wizards hadden kunnen draften. De ploeg uit Washington koos echter voor Troy Brown Jr. De 18-jarige shooting-guard komt bij een team terecht waar hij meteen zal moeten presteren. De vraag is echter of hij dit nu al zal kunnen. De Wizards willen namelijk ook komende seizoen de play-offs halen.
Troy Brown Jr zal absoluut nog niet in staat zijn om meteen een belangrijke rol te spelen in de race voor de play-offs. Dit komt vooral dankzij zijn leeftijd en nog niet volgroeide lichaamsbouw. De potentie is daar, maar tegen de tijd dat we dat gaan zien ziet het roster van de Wizards er alweer compleet anders uit. De Wizards waren vanwege hun play-offs aspiraties beter af geweest met een speler die meteen kan meedraaien in de rotatie. Bij Troy Brown Jr is dit nog een groot vraagteken. Tel de trade van Marcin Gortat voor Austin Rivers en de aanwezigheid van Jodie Meeks daar bijop en dan is de keuze nog onlogischer. Er lijkt amper plek te zijn voor Brown Jr. Met de trade voor Austin Rivers maken de Wizards eigenlijk hun eigen draft onschadelijk.

De Wizards draftten met Troy Brown JR en Issuf Sanon twee backcourt-spelers voor de toekomst. (Ethan Miller/Getty Images)

TWEEDE RONDE

In de tweede ronde hadden de Wizards de 44ste pick. Met deze pick hadden de Wizards onder meer Keita Bates-Diop en Hamidou Diallo kunnen kiezen. De Wizards kozen opnieuw voor een backcourt-speler: point-guard Issuf Sanon. Ook Sanon is pas 18 jaar en zal, net zoals Troy Brown, de tijd moeten krijgen om zich aan de NBA aan te passen. De Wizards hebben met hun picks dus duidelijk gekeken naar een toekomst na John Wall en Bradley Beal, terwijl het heden voor de ploeg uit Washington relevanter is. Met de beschikbare spelers die gekozen hadden kunnen worden, hadden de Wizards een directe versterking kunnen draften die de ploeg uit Washington meteen had kunnen helpen in de strijd om de play-offs.
De Keuze voor Issuf Sanon valt zeker te verdedigen, want de draft gaat ten slotte om het anticiperen van de toekomst. Toch hadden de Wizards er goed aan gedaan om met de 15de pick geen project, maar een speler die NBA-ready is te draften. Dit was, zeker gezien de play-off aspiraties van de Wizards, de betere keuze geweest.

| Potentiële line-up: John Wall (PG), Bradley Beal (SG), Otto Porter Jr (SF), Markieff Morris (PF) en ? (C) |

DENVER NUGGETS (?)

Uiteindelijk zijn ook de Denver Nuggets aan deze lijst toegevoegd. Dit hebben we vooral gedaan omdat ook de Nuggets een team zijn met play-off aspiraties, maar dit met hun draftpicks niet direct tonen. Met de veertiende pick hadden de Nuggets veel kanten op kunnen gaan. Onder meer Zhaire Smith, Donte DiVincenzo, Lonnie Walker IV en Kevin Huerter waren beschikbaar om de shooting-guard of small-forward positie te versterken. Toch namen de Nuggets een gok zodra bekend werd dat Michael Porter Jr beschikbaar was. Met de veertiende pick besloten ze Michael Porter Jr. dan ook te draften.

ONZEKERHEID

Michael Porter Jr. heeft misschien wel de meeste potentie van alle spelers in deze draft, maar een rugblessure zorgde ervoor dat hij pas laat in de lottery gekozen werd. Het gaat zeker nog een jaar duren voordat Michael Porter Jr. weer de oude is en hij 100% fit zal zijn. Wat dan weer goed nieuws is, is dat Wilson Chandler zijn spelersoptie genomen heeft. Hierdoor blijft hij nog een jaar in Denver. Dit zorgt in ieder geval voor zekerheid op deze positie en betekend dat Porter Jr. de tijd kan nemen om te herstellen.
Michael Porter word gehaald voor de small-forward positie. Hij is namelijk niet snel en atletisch genoeg voor een shooting-guard en niet sterk genoeg voor de power-forward positie. Tevens hebben de Nuggets met onder meer Paul Millsap, Kenneth Faried en Trey Lyles al genoeg opties op deze positie. Hij zou deze posities overigens wel kunnen verdedigen in de toekomst dankzij zijn lengte en wingspan.
Aangezien de Nuggets komend seizoen weer in de play-offs willen spelen, net zoals de Wizards, hadden de Nuggets misschien beter voor een speler kunnen kiezen die meteen de rotatie kan versterken. Net zoals de Wizards kiezen de Nuggets voor de toekomst en niet voor het heden. Dit kan zowel de Nuggets als de Wizards voor het komende seizoen duur komen te staan met betrekking tot de play-offs.

De Nuggets nemen, net zoals de Wizards, een groot risico door Michael Porter Jr te draften. (Mike Stobe/Getty Images)

TWEEDE RONDE

In de tweede ronde kozen de Nuggets met de 40ste pick voor Rodions Kurucs. De 20-jarige Sloveense small-forward is een fantastische schutter die misschien meteen kan presteren voor de Nuggets. Toch zijn er ook bij Kurucs veel twijfels. Hoe gaat hij bijvoorbeeld de overgang van het buitenland naar de NBA ondergaan? De kans dat ook hij pas na zijn eerste seizoen echt op niveau kan presteren is behoorlijk groot.
Vervolgens draften de Nuggets met de 43ste pick Justin Jackson, die vervolgens getrade wordt naar de Orlando Magic in ruil voor Jarred Vanderbilt. Ook Vanderbilt (19 jaar) is een small-forward die fantastisch kan rebounden, maar net als Michael Porter Jr terugkomt van een blessure. Daardoor is ook Vanderbilt geen garantie voor productie in zijn eerste seizoen.
Met de 58ste en laatste pick voor de Nuggets in deze draft kiezen ze voor Thomas Welsh. De 22-jarige center is misschien wel de enige speler waarvan bijna met zekerheid gezegd kan worden dat hij vanaf de eerste dag kan presteren in Denver. Goede rebounder, goede schutter en tevens een prima verdediger met potentie.

TOEKOMST

De Nuggets willen dit jaar opnieuw meedoen aan de play-offs, maar lijken nu met vier picks drie twijfelgevallen te hebben gedraft. Van deze drie picks komen er twee terug van een blessure (Porter en Vanderbilt) en moet de ander de transitie maken van het buiteland naar de NBA (Kurucs). Alleen Welsh zal waarschijnlijk meteen kunnen presteren in Denver. Voor de toekomst lijkt de small-forward positie wel ingevuld, maar net zoals de Wizards hebben de Nuggets de kans laten liggen om zich deze draft direct te versterken met spelers die Denver meteen kunnen helpen de play-offs te bereiken.
Zeker met het nieuwe contract van Nikola Jokic, vijf jaar/$146.5 miljoen ($30 miljoen per jaar), hebben de Nuggets niet zoveel ruimte om dure free-agents te signen. Een paar direct bruikbare spelers met rookie-contracten was dan zowel financieel als sportief gezien handig geweest. Helaas is dit een kans die de Nuggets hebben laten liggen.

| Potentiële line-up: Jamal Murray (PG), Gary Harris (SG), Wilson Chandler (SF), Paul Millsap (PF), Nikola Jokic (C) |

(Coverfoto: Mike Stobe/Getty Images, Top photo: NBA)

Inside Baseball: NL Central (week 13)

Marc Derix
-
0


De Brewers hadden een .500 week, maar mede door de bar slechte week van de Cubs lopen ze wat uit op hun achtervolgers. De Cubs zijn niet het enige team dat de afgelopen week snel wil vergeten, want ook de Cardinals en de Pirates zien hun achterstand groeien. Van de Pirates kunnen we langzaam aan stellen dat ze echt afhaken in de divisierace. De Reds hadden deze week niks te klagen, deelden tweemaal een sweep uit en wonnen dus al hun wedstrijden. Zij lopen drie wedstrijden in, maar dit is een druppel op de gloeiende plaat. De stand van zaken in de NL Central is als volgt.

Stand t/m 24 juni

MILWAUKEE BREWERS
(45-32, .584, – GB)

De Brewers speelden deze week uitsluitend tegen teams in de NL Central, en konden zo de Pirates dieper in de ellende duwen, en een slag slaan tegen de achtervolgers uit St. Louis
De openingswedstrijd tegen de Pirates werd meteen verloren, weliswaar maar met 1-0. Het was de tiende shutout voor de Brewers, het hoogste aantal in de Majors. De tweede wedstrijd in serie was wederom close, met dit keer winst voor ‘The Crew’ (3-2). De rubber match moest vanwege de aanhoudende regen uitgesteld worden. Deze wordt ingehaald op een latere datum.

Tegen de Cardinals hoopte de ploeg van Craig Counsell een gat te slaan in de strijd om de eerste plaats in de NL Central. De serie begon veelbelovend met een 11-3 zege, waarna ook tweede wedstrijd met 2-1 gewonnen werd. De Cardinals herpakten zich waardoor de Brewers het restant van de serie met 2-3 en 2-8 verloren. De serie eindigde daardoor in een split, iets waar de Cardinals meer vrede mee hebben dan de Brewers.

SOLIDE STARTERS EN DRIEMANSAANVAL

Wat deze week echt opviel, was de solide pitching van de starters (op de laatste outing van Jhoulys Chacin na). De starters gaven in totaal maar 6 runs weg, en stonden allemaal minimaal 5.0 innings op de heuvel, waarbij Brent Suter voor de tweede maal zelfs 7 innings op de heuvel stond. Freddy Peralta werd voor de derde keer opgeroepen vanuit de Minors en na een goede en slechte start, had hij dit keer weer een quality start: 6 innings, 2 hits, 7 strikeouts.
De normaal gesproken solide bullpen van de Brewers liet deze week hier en daar wel wat steekjes vallen, en zelfs Josh Hader lijkt niet meer onoverwinnelijk. Overigens nog niets om je als Brewers fan zorgen om te maken.
Offensief gezien moet het nog te vaak komen van Lorenzo Cain, Christian Yelich en Jesus Aguilar. Zijn zij op stoom, dan komt het meestal wel goed. Zo niet, dan is er eigenlijk niemand die productie op kan vangen. Aguilar haalde nét het 40-man roster na Spring Training, maar is nu niet meer weg te denken op het eerste honk. Hij had deze week een streak van 5 wedstrijden waarin hij meerdere RBIs had.

PLAYER OF THE WEEK

Jesus Aguilar was zoals gezegd hot deze week. Dit liet hij nog het beste zien tegen de Cardinals, waarbij hij een no-no openbrak met een homerun en even later ook de wedstrijd besliste met een walk-off homerun.

UP NEXT

Na een dag rust komen de Kansas City Royals met de rode lantaarn van de AL Central op bezoek voor een korte serie van twee wedstrijden. Vervolgens wordt afgereisd naar Great American Ballpark voor een serie van vier wedstrijden tegen de Reds.

CHICAGO CUBS
(42-33, .560, 2 GB)

De Cubs begonnen met een goed gevoel aan week 13. Ze hadden de marge naar de koploper verkleind tot een halve game, en het begon er allemaal wat stabieler uit te zien. Aan het einde van die week was er echter niks meer van die goede stemming over.
De week werd begonnen met een serie tegen de Dodgers. De eerste wedstrijd werd uiteindelijk door de slechte weersomstandigheden niet gespeeld, waardoor er de dag erna een doubleheader op het programma stond. De eerste wedstrijd die dag werd met 3-4 nipt verloren. De tweede wedstrijd werd juist nipt gewonnen, met 2-1. De rubber match werd door een 4-0 shutout eindelijk in het voordeel van de Northsiders beslist.

 

***

 

***

Cubs fans hoopten/verwachten dat er korte metten gemaakt zouden worden met de Reds. Met een goed resultaat zouden ze de koppositie en misschien ook wel afstand van de Brewers genomen kunnen worden. Het draaide echter uit in een deceptie: met 2-6, 3-6, 2-11 en 6-8 haalden de Reds genadeloos uit, en mag Joe Maddon zich achter de oren krabben en proberen te achterhalen waar het fout ging.

WAAR GAAT HET MIS?

Lang hoeft hij niet te zoeken: het was simpelweg de pitching die niet goed genoeg was. Tyler Chatwood, Mike Montgomery en Jon Lester deden het meer dan verdienstelijk tegen de Dodgers. Tegen de Reds was de pitching zwaar onder de maat. De pitching staff moest twee grand slams toestaan en Pedro Strop gaf in de series finale een voorsprong van vijf runs weg. Het is niet fair om de sweep volledig aan de Cubs toe te schrijven. De Reds spelen op dit moment hun beste baseball dit seizoen.
Daarnaast is het aantal lopers dat strandt op de honken een punt van zorg. Met gemiddeld zo’n 16.31 lopers per wedstrijd left on base voeren ze de Majors aan.

PLAYER OF THE WEEK

Jason Heyward liet deze week dat hij een arm als een kanon heeft. Sinds hij van de DL is heeft hij een .370 (30-81) slaggemiddelde, acht tweehonkslagen, twee homeruns, elf RBIs en tien binnengelopen punten. Hij had een streak van 13 wedstrijden waarin hij telkens het eerste honk wist te bereiken.

UP NEXT

De Cubs vliegen naar de westkust voor vier wedstrijden in Dodger Stadium. De Dodgers zullen niks weg willen geven, want na enkele goede resultaten zijn ze de Diamondbacks tot op tweeënhalve wedstrijd genaderd in de NL West. Aansluitend komen de Twins op bezoek voor een serie van drie wedstrijden.

ST. LOUIS CARDINALS
(40-36, .526, 4.5 GB)

De ploeg van Mike Matheny en kornuiten had wederom geen beste week. Ze verloren een serie en splitten een serie en… schieten daar (wederom) niks mee op.
In Citizens Bank Park stond een serie tegen de Phillies op het programma. Geen makkelijke tegenstander, want met maar tweeënhalve wedstrijd achterstand op de Atlanta Braves, doen de Phillies nog volop mee in de NL East. De opener was met 5-6 meteen een prooi voor de thuisploeg. De tweede wedstrijd werd wederom met één run beslist (7-6), dit keer in het voordeel van de Cardinals. Zodoende moest de rubbermatch uitkomst brengen. Ook deze was weer close, maar ging uiteindelijk met 3-4 naar de Phillies.

SPLIT

Voor de Cardinals was de serie tegen de Brewers op Miller Park een uitgelezen kans om dichterbij de kop te kruipen. De Brewers deelden echter meteen een ferme tik uit, en wonnen de opener met 3-11. Ook tweede wedstrijd ging naar de thuisploeg, ditmaal met 1-2. De Cardinals gaven echter niet op, en wonnen tweemaal (3-2 en 8-2), waardoor het toch allemaal niet in mineur eindigde.

Het gaat in St. Louis de laatste weken op meerdere fronten fout. Ze kunnen offensief geen rally’s opzetten: het is de lange bal of bust. Tweehonk- en driehonkslagen worden amper geslagen. Het aantal strikeouts loopt op, en ze krijgen amper een vrije loop.
Daarnaast is ook de pitching staff niet best. De bullpen is het hele seizoen al verdacht, maar ook de starters (op Miles Mikolas en Jack Flaherty na) zijn verre van playoff materiaal. Alex Reyes zal dit seizoen niet meer gooien. Deze week bleek ook dat Michael Wacha voor meerdere weken is uitgeschakeld. Ook Jose Martinez is day-to-day. Een nieuwe blesssuregolf is iets wat Cardinals echt niet kunnen gebruiken.

PLAYER OF THE WEEK

Voor de tweede week op rijd vinden we hier Matt Carpenter. Hij weet zich enigzins van de collectieve mallaise te ontdoen, en was deze week goed voor drie homeruns, 6 RBI en een .478/.613/.1.000 slashline.

UP NEXT

De Cardinals hebben een lastige week voor de boeg. Ze spelen uitsluitend tegen teams die aan de leiding gaan in hun divisie. Als eerste komen de Cleveland Indians op bezoek. Na een rustdag kunnen ze zich opmaken voor een serie tegen de Atlanta Braves.

PITTSBURGH PIRATES
(36-41, .468, 9 GB)

Het lijkt al zo lang geleden dat de Pirates aan de leiding gingen in de NL Central. Van het goede, consistente spel in de eerste maand is eigenlijk weinig meer over. Deze week werd maar één wedstrijd gewonnen, waardoor de ‘Buccos’ op grotere achterstand raken.

De Brewers kwamen aan het begin van de week op bezoek voor een serie van drie wedstrijden. Doordat de serie finale verregende, werden dit er uiteindelijk twee. Met 1-0 winst (de negende shutout overwinning, samen met de Cubs de meeste in de Majors) en 2-3 verlies werd dit uiteindelijk een split.

Vervolgens kwamen de koplopers uit de NL West — de Arizona Diamondbacks — op bezoek. De Pirates konden offensief weinig teweeg brengen, en werden met 3-9, 1-2, 2-7 en 0-3 gesweept.

De Pirates waren de eerste 43 wedstrijd dit seizoen een van de betere teams en scoorden gemiddeld zo’n vijf runs per wedstrijd. Sindsdien hebben ze 23 van de 33 wedstrijden verloren, en scoren ze nog maar zo’n 3.7 runs per wedstrijd. De ‘Bucs’ lopen het vaakst averij op in de eerste inning van de wedstrijd. Ze gaven daarin al 53 runs en 11 homeruns weg, het zesde hoogste aantal in de Majors.
Chad Kuhl was tot afgelopen week de meest stabiel pitcher in de rotation. Over acht starts had hij een 2.89 ERA en moest hij acht runs over 46.2 innings toestaan. De Pirates wonnen vijf van de acht wedstrijden die hij startte. In zijn start deze week ging het echter helemaal mis, en hadden de Diamondbacks al acht runs op het bord staan voordat Kuhl ook maar een out gemaakt had in de derde inning.

PLAYER OF THE WEEK

Trevor Williams begon goed aan het seizoen, maar had de laatste tijd een hele reeks wedstrijden waarin hij geen overtuigende indruk maakte. Deze week herpakte hij zich prima, met één toegestane hit over 7 scoreless innings.

UP NEXT

De Pirates zouden het op papier iets makkelijker moeten krijgen de komende week. Als eerste komen de New York Mets op bezoek. Na de rustdag mogen de ‘Bucs’ aantreden tegen de San Diego Padres.

CINCINNATI REDS
(32-45, .416, 13 GB)

Zoals gezegd: de Reds hadden een top week. Onder de streep maakt het voor de stand in de divisie weinig uit, maar het wordt ze van harte gegund. Als Jim Riggleman zijn ploeg de rest van het seizoen zo kan laten spelen, dan is het niet de vraag of, maar wanneer het woordje ‘interim’ voor zijn functienaam verdwijnt.
De feestweek werd aangevangen tegen de Detroit Tigers. Die ploeg stond op drie wedstrijden achterstand van de Indians, en was gebaat bij een goed resultaat. De Reds waren geenszins van plan mee te werken en deelden een mini-sweep uit na 9-5 en 5-3 winst.

Vervolgens kwamen de Cubs op bezoek, en ook zij hadden snode plannen. De twee ploegen troffen elkaar al vijf keer dit seizoen, waarbij een 3-2 voorsprong in wedstrijden hadden. Joey Votto en consorten waren echter niet van plan om serie zonder slag of stoot aan de Cubs te laten. Sterker nog: na 6-2, 6-3, 11-2 en 8-6 winst én de sweep, mochten de Northsiders met de staart tussen de benen huiswaarts keren. De tussenstand is hiermee in één klap 6-3 in het voordeel van de ploeg uit Cincinnati geworden.

Waar valt die opleving van de Reds nu aan toe te schrijven? We hebben het al eerder geschreven: zodra de rotation wedstrijden kort kan houden, is er genoeg offensieve ruggesteun aanwezig om een rol van betekenis te kunnen spelen.
In vier van de zes wedstrijden deze week, kregen de Reds een quality start van hun starting pitcher. Pitcher Anthony DeSclafani deed aanvallend ook een bijdrage, door in de derde wedstrijd tegen de Cubs een grand slam de stoeltjes in te slaan.
De Reds hebben offensief gezien een middle-of-the-order waar veel teams het lastig mee hebben. Eugenio Suarez en Scooter Gennett behoren tot de top vier in de NL in RBIs. Joey Votto blijft een on-base machine, en moet alleen Mike Trout voor zich dulden in OBP.

PLAYER OF THE WEEK

10 RBI, 2 homeruns (waaronder een grand slam) en een waanzinnige .444/.600/.778 slashline. Take a bow, Jesse Winker.

UP NEXT

Ook de Reds spelen deze week tegen divisieleiders. Als eerste wordt op SunTrust Park de serie tegen de Atlanta Braves afgewerkt, waarna thuis de Milwaukee Brewers op bezoek krijgen.

Coverfoto: Ralph Freso/Getty Images

MLS Update #16: Torrent wint bij debuut

Niels De Jong
-
0


De zestiende week van de MLS zit erop en elke week zal SportAmerika middels een korte update de laatste stand van zaken geven uit de voetbalcompetitie van Amerika. Deze week bespreken we het debuut van Domènec Torrent, de makkelijke overwinning van de Red Bulls en de nipte overwinning van Sporting Kansas en Colorado.

DOMENEC TORRENT BEGINT MET OVERWINNING

Ex-coach Patrick Vieira is twee weken geleden vertrokken naar OGC Nice en Domènec Torrent werd als vervanger aangetrokken. De Spaanse coach had op papier een lastige wedstrijd om mee te beginnen. New York City FC speelde een thuiswedstrijd tegen Toronto FC. NYCFC wist van de vorige vijf duels er geen enkele te winnen. Coach Torrent had dus de moeilijke taak om eindelijk eens drie punten te pakken tegen Toronto.
Victor Vazquez bracht Toronto in de 37e minuut op voorsprong met een lobje over keeper Sean Johnson heen. Pas in de tweede helft kwam New York terug. In de 51e minuut verschalkte Jo Inge Berget keeper Alexander Bono met een hakje achter het standbeen. Zeventien minuten later bracht de Noor zelfs New York City op voorsprong. Na een diepe bal van Maximiliano Moralez kon de spits zo een op een met de keeper worden gezet en schoot de bal tegen het net aan. Hierdoor wist NYCFC sinds lange tijd weer eens te winnen van Toronto FC


Enige smet op het debuut van Domènec Torrent is het uitvallen van sterspeler David Villa. De Spaanse coach verwacht dat zijn aanvoerder een á twee wedstrijden zal missen. De blessure valt dus gelukkig mee voor David Villa met oog op de MLS All Stars game.

NEW YORK RED BULLS WINNEN EENVOUDIG

De New York Red Bulls begonnen sterk aan de wedstrijd tegen FC Dallas en openende de score al in de 23e minuut. Engelsman Bradley Wright-Phillips kon de bal in een leegdoel afwerken na de goede voorzet van Tyler Adams. Vier minuten later leek de wedstrijd helemaal te kantelen voor New York. Daniel Royer kreeg een rode kaart vanwege een harde tackle op Jacori Hayes. De aanvallende middenvelder van New York stond vol met zijn noppen op de kuit van Hayes, een terechte rode kaart van scheidsrechter Robert Sibiga.
Desondanks wisten de Red Bulls de score in de 39e minuut te verdubbelen. Aaron Long schoot de bal uit de hoekschop van Sean Davis binnen. Long dit deed erg knap, omdat hij de bal in zijn val nog goed wist te raken en hiermee keeper Jesse Gonzalez kansloos liet.


In de 48e minuut besliste Kemar Lawrence de einduitslag op 3-0. De Jamaicaan verraste de keeper door de bal in de korte hoek te schieten. Uiteindelijk eindigde ook FC Dallas de wedstrijd met tien man. Reto Ziegler kreeg in de 90e minuut zijn tweede gele kaart en werd met rood van het veld gestuurd.

SPORTING KANSAS DOMPELT HOUSTON IN ROUW

Houston Dynamo was op de goede weg om in de top zes te komen. Een plek in de top zes geeft je toegang tot deelname aan de play-offs voor de MLS Cup. Bij een overwinning zou Houston naar de vierde plek gaan in de Eastern Conference. Na de eerste helft leek dit ook te gebeuren. Houston ging rusten met een 2-0 voorsprong dankzij twee doelpunten van Mauro Manotas in de tweede en 45e minuut.


Sporting KC stond dus voor de taak om drie keer te scoren in een helft. De ploeg uit Kansas begon goed en scoorde in de 59e minuut al de 1-2. Dániel Sallói scoorde de aansluitingstreffer. Lang daarna wist Sporting niet meer te scoren. Pas in de 85e minuut was daar de gelijkmaker van Diego Rubio. Nog steeds moest Sporting nog een keer scoren om te winnen. Twee minuten later maakte Houston het zich onnodig moeilijk. Eric Alexander pakte zijn tweede gele kaart en dus een rode kaart.
Een minuut later — in de 88e minuut — profiteerde Sporting al van de situatie. Khiry Shelton schot van dichtbij binnen voor de voorsprong. Hiermee verstevigde Sporting zijn koppositie in de Eastern Conference en moet Houston nog even geduld hebben voor de play-offs plekken.

COLORADO IN EXTREMIS LANGS MINNESOTA

Bij een overwinning konden de Rapids van de laatste plaats af. Daarvoor moest het wel eerst Minnesota verslaan. De Loons namen al in de twintigste minuut de voorsprong, nadat Miguel Ibarra de bal eenvoudig binnen tikte. Pas in de vijftigste minuut kwam Colorado terug. Édgar Castillo kapte naar binnen toe en krulde de bal vanaf de rand van het zestienmetergebied de kruising in. Lang duurde de voorsprong niet. Een kwartiertje later bracht Christian Ramirez de Loons weer op voorsprong nadat Ibarra de bal had afgelegd op de spits.


Negen minuten later kwamen de Rapids weer terug. Joe Mason liep recht op de keeper af en lobde de bal over Bobby Shuttleworth heen, waardoor het weer gelijk stond. Lang bleef het 2-2, totdat de laatste minuut aanbrak. Colorado kreeg een corner en had daarmee de laatste kans van de wedstrijd. Tommy Smith kopte de corner van Shkëlzen Gashi tegen de touwen voor de 3-2 voorsprong van Colorado.


De Rapids komen vanwege deze winnende treffer in de zevende minuut van de blessuretijd van de laatste plaats af en geeft de rode lantaarn door aan de San Jose Eathquakes in de Eastern Conference.

Coverfoto: Twitter New York City

Inside Baseball: AL Central (week 13)

Jasper Roos
-
0

De afgelopen week in de Majors zat weer boordevol met hoogte- (en diepte-) punten en historische momenten. De komende drie dagen checken we twee keer per dag de stand van zaken bij de verschillende divisies in de Majors en recappen we de afgelopen week van de betreffende teams. Nu de AL Central.

Eindelijk beginnen de Indians op een honkbalteam te lijken. De Tribe verloor afgelopen week geen wedstrijd en liep in één klap uit naar 8.0 wedstrijden voor de Tigers en Twins. Intussen modderen de Royals maar wat aan, maar beginnen de White Sox weer wat meer herkenbare gezichten op het veld te zetten.

Standings t/m de wedstrijden van 24 juni 2018

CLEVELAND INDIANS
(43-33, .566, – GB)

De Indians hadden het makkelijk, de afgelopen week. Tegenstanders White Sox en Tigers behoren tot de zwakkere broeders uit de league, maar toch: je moet ze maar wel verslaan. Cleveland deed dit eenvoudig, om precies te zijn zes keer.
De White Sox probeerden het in wedstrijd één en twee nog wel (6-2 en 6-3 in het voordeel van Cleveland), maar de Chicagoans hadden geen zin in wedstrijd drie (12-0). De Indians gingen helemaal los en pakten starter Reynaldo Lopez (4 ER in 4.1 innings) en reliever Bruce Rondon (6 ER in 1.0 innings) keihard aan.
De Tigers kregen het zo mogelijk nog harder om de oren: 10-0, 4-1 en 12-2. Schrijft u mee: 50 runs in 6 wedstrijden voor de Indians, dus. De Tribe is los.

PLAYERS OF THE WEEK

Take your pick. Nee, serieus. Het hele team was fantastisch, van boven tot onder. Jose Ramirez, Jason Kipnis, Francisco Lindor en Edwin Encarnacion OPS’ten ruim over de 1.000. Trevor Bauer (13.1 IP, 19 K, 1 ER), Mike Clevinger (7.2 IP, 10 K, 1 ER), Shane Bieber (7.0 IP, 9 K, 0 ER) en Corey Kluber (7.0 IP, 1 H, 7 K 0 ER) waren fabelachtig aan de pitchingkant.
UP NEXT
Drie keer uit tegen St. Louis en drie keer uit in Oakland staat op het programma van de Indians.

DETROIT TIGERS
(36-42, .462, 8.0 GB)

Van 2.5 GB naar 8.0 GB: de Tigers verloren al hun wedstrijden vorige week. De Kitties zijn sowieso aan een slechte reeks bezig, want ook deze week verloor Detroit al zijn wedstrijden tot nu toe. Vorige week was het een two-game sweep door de Reds (ouch) en de blowouts tegen de Indians die de club de das om deden.
Waar ligt het bij de Tigers aan? Eigenlijk overal. Het is echter vooral de pitching die niet in staat lijkt om lopers van de honken te houden. Matthew Boyd keert weer terug op aarde na een leuke paar weken en de bullpen geeft runs weg alsof het auto’s zijn en de tegenstanders in het publiek bij Oprah zitten.
De Tigers speelden al vanaf het begin van het seizoen boven hun kunnen (iets wat in Inside Baseball vrijwel wekelijks werd gemeld). Nu begint het einde in zicht te komen. De koek is op. De vrije val is ingezet. Deze Tigers horen onderaan in deze divisie.
Maar goed, ze mogen volgend jaar wel een wedstrijd spelen in Omaha. Dat dan weer wel.

PLAYER OF THE WEEK

Het was bagger bij de Tigers in week 13… Echt heel slecht. Sterker nog, er komt letterlijk geen enkele speler in aanmerking voor een titel Speler van de Week. Jose Iglesias dan maar? Zeven singles in 18 slagbeurten… Tsja.. Boeiend is het niet.

UP NEXT

Vier keer thuis tegen Oakland, gevolgd door een uitreeks tegen de Blue Jays.

MINNESOTA TWINS
(34-40, .459, 8.0 GB)

De Twins.. tsja.. Het blijft een rare ploeg. Minnesota ging vorige week 3-3, maar het is de manier waarop die wat vraagtekens opriep. De Boston Red Sox werden twee keer in drie duels verslagen, dus even leek het lek boven. Als je dan vervolgens twee uit drie afstaat aan de Rangers, mag het hozen weer beginnen.
Het is een beetje het seizoen van de Twins in een notendop. Gezien de kwaliteit op dit roster is er maar één conclusie te trekken: dit team behoort tot de grootste onderpresteerders in de Majors. Nu de Indians (eindelijk) warmgedraaid zijn, begint de hoop voor de Twinkies steeds kleiner te worden. Het postseason is verder weg dan ooit, nu de Wildcard geen optie is en Cleveland de divisie redelijk vast in handen heeft.

PLAYER OF THE WEEK

Het zijn eigenlijk vrijwel altijd dezelfde spelers bij de Twins die Player of the Week worden. Deze week is het dan ook niet anders. Nu geen Eddie Rosario of Eduardo Escobar, maar opnieuw Jose Berrios. De jonge werper pitchte 13.1 innings en was lights out: 18 strikeouts, vijf walks, 0.68 ERA, 0.98 WHIP. Veel beter dan dat, wordt het niet.

UP NEXT

De Twins verloren dinsdag van de White Sox en blijven voorlopig in Chicago. Na nog twee duels aan de Southside, vertrekt Minnesota naar de noordkant van de stad voor een korte serie tegen de Cubs.

CHICAGO WHITE SOX
(26-51, .338, 17.5 GB)

De White Sox gingen slechts 2-5 in de afgelopen week, maar toch was het een positieve week in Chicago. No-names Trayce Thompson en Jose Rondon werden ingeruild voor All-Star Avisail Garcia en bekende(re) utilityspeler Leury Garcia, wat de lineup direct wat meer smoel gaf. Beide Garcia’s keerden terug van blessures, Thompson werd ge-DFA’d en Rondon teruggezet naar Triple-A.
Intussen splitten de Sox een serie met Oakland, nadat eerder in de week de Indians — zoals gezegd — over de Palehose heengewalst hadden. De resultaten waren niet om over naar huis te schrijven, maar goede starts van Lucas Giolito (de 95 mph fastball is weer terug!), Reynaldo Lopez en Carlos Rodon geven Soxfans hoop voor de toekomst. De toekomst na dit seizoen, natuurlijk.

PLAYER OF THE WEEK

Eindelijk was hij daar weer eens volop: Yoan Moncada. Hij sloeg .286 over de laatste week met drie tweehonkslagen, een homerun en negen (!) binnengeslagen punten. Een eervolle vermelding gaat naar Carlos Rodon, maar de show die Moncada op zondag weggaf (2B, HR, 6 RBI’s) was te goed om hem niet uit te roepen tot beste speler van de week.

UP NEXT

Drie keer de Twins (één wedstrijd al gespeeld en gewonnen), dan uit naar Texas voor een serie tegen de Rangers. Kunnen de Sox hun goede vibe volhouden?

KANSAS CITY ROYALS
(23-54, .299, 20.5 GB)

De Royals gingen 1-5 over de zes duels van vorige week, met als enige hoogtepunt de 1-0 overwinning op de Astros op zaterdag. Er zat echter wel weer een klein beetje leven in de ploeg, want op een 3-11 verlies op zondag na wisten de KC-pitchers hun ploeg lang in de wedstrijden te houden. De Royals verloren twee keer met drie en twee keer met één run verschil.
De offense sputtert nog steeds machtig, zeker zonder catalysator Jorge Soler, die geblesseerd is. En ja, als enige team onder de .300 qua winstpercentage is er dan ook niet veel om naar uit te kijken.

PLAYER OF THE WEEK

Werper Ian Kennedy was fantastisch voor de Royals. Hij was ook letterlijk de enige die een beetje niveau haalde. Kennedy gooide 13.0 innings (13 K’s, 4 BB, 7 ER, 0.92 WHIP). Op ERA-gebied was het nog steeds niet best, maar ja.. we zoeken positieve dingen.

UP NEXT

Een inhaalduel tegen de Angels werd winnend afgesloten, maar de eerste wedstrijd van twee tegen de Brewers ging deze week al verloren. In het weekend vertrekt KC naar Seattle voor een serie tegen de Mariners.

Coverfoto: Yoan Moncada, MLB.com video still

Inside Baseball: NL East (week 13)

Hans Mulder
-
0


De Atlanta Braves hebben de koppositie in de NL East weer overgenomen, maar de club wordt op de hielen gezeten door de Phillies en Nationals. De Mets zijn wie we dachten dat ze waren. Na een snelle start is het over en uit voor de Metropolitans. De Marlins… zijn de Marlins.

Standings t/m 24 juni 2018

ATLANTA BRAVES
(44-32, .579, -)

Na een goede home stand, waarin onder meer drie keer werd afgerekend met de San Diego Padres, vlogen de Atlanta Braves naar Toronto voor een tweeluik tegen de Blue Jays. Een lastige tegenstander, want Toronto had de laatste zeven thuiswedstrijden gewonnen. Mike Soroka gooide in z’n vaderland een heel aardige wedstrijd, maar het was Johan Camargo die met zijn eerste grand slam de aandacht opeiste en de Braves naar een 11-4 zege leidde. Vorige week woensdag had Blue Jays-starter J.A. Happ (8.1 IP, 4 ER, 8 K, 0 BB) het dusdanig op de heupen dat de Braves met 5-4 moesten buigen in de tweede wedstrijd. Voor Happ was het alweer z’n negende win van het jaar.

WEER DIE ORIOLES!

Eenmaal terug in het vertrouwde Atlanta moest de draad maar weer worden opgepakt tegen de abominabele Baltimore Orioles. Van dat plan kwam, helaas voor de Braves, weinig terecht. De Orioles zijn een regelrechte angstgegner voor de franchise uit Atlanta. Op 15 juni 2012 wonnen de Braves voor het laatst en daarna gingen vijf wedstrijden op rij verloren. Daar kwamen er dit weekend nog twee bij.
Runs scoorden de Braves genoeg, maar de pitchers lieten het afweten. Sean Newcomb (7.0 IP, 1 ER, 2 BB, 3 K) had het allemaal nog wel onder controle, maar in de negende inning leek het mis te gaan. Zoals wel vaker poetsten de Braves de achterstand ook net zo gemakkelijk weer weg. Toch trokken de Orioles na 15 innings alsnog aan het langste eind: 10-7.


Julio Teheran en de Braves speelden zaterdag, in de tweede wedstrijd, al na één inning een verloren wedstrijd. Een grand slam van Mark Trumbo sloeg een fikse deuk in het vertrouwen van Atlanta. Aan de hand van Brandon McCarthy (5.0 IP, 3 ER 5 K, 0 BB), Freddie Freeman en Dansby Swanson werden zondag de O’s eindelijk weer eens verslagen. De 7-3 overwinning kwam wel tot stand zonder de hulp van Arodys Vizcaino. De closer kampt met een schouderblessure en staat, net als Mike Soroka, op de DL. Het goede nieuws is wel dat Mike Foltynewicz terugkeert in de rotation.

UP NEXT

Atlanta sluit de home stand af met een serie tegen de Cincinnati Reds. Die ploeg komt, na de Cubs te hebben gesweept, met een goed gevoel naar SunTrust Park. Daarna pakken de Braves hun koffers voor een lange road trip die hen langs de Cardinals, de Yankees en de Brewers voert.

PHILADELPHIA PHILLIES
(41-34, .547, 2.5 GB)

De Phillies hebben een belangrijke week achter de rug. De ploeg van manager Gabe Kapler mocht zich meten met de Cardinals, maar vooral met divisierivaal Washington. Met name in dat rechtstreekse gevecht kon Philadelphia goede zaken doen in de NL East. Met drie nederlagen op rij begonnen de Phillies moeizaam aan deze maand, maar halverwege vonden ze toch de juiste versnelling. Philadelphia heeft inmiddels vier series op rij gewonnen.


Aaron Altherr raakte de bal niet lekker de laatste tijd. Of eigenlijk raakte hij de bal helemaal niet. De outfielder was 1-for-20 in z’n laatste at-bats toen hij in de 10e inning in het slagperk verscheen tegen de Cardinals. Marcell Ozuna miste de bal volledig en dat was koren op de molen voor Altherr en de Phillies. Met een double besliste hij de eerste wedstrijd in het voordeel van de thuisploeg: 6-5.

SPANNING

Ook de overige wedstrijden in deze serie waren bloedstollend spannend. Matt Carpenter eiste namens de Cardinals de heldenrol op in het tweede duel, maar de rubber game werd opnieuw een prooi voor de Phillies. Dit keer liet Odubel Herrera zijn knuppel spreken. Bij een stand van 3-3 in de zevende inning ramde de outfielder de bal het stadion uit. De bullpen van de Phillies deed ook goed werk. Nadat starter Jake Arrieta drie runs had opgegeven, hielden de relievers keurig de nul.

HERRERA BLIJFT BEZIG

Daarmee was de koek voor Herrera nog niet op, want tegen de Nationals ging hij vrolijk verder met het slaan van homeruns. In de derde inning van de eerste wedstrijd was het opnieuw raak. Voor de vijfde wedstrijd op rij ging de bal de tribunes in en daarmee staat Herrera nu op een totaal van 13 homeruns. De Phillies legden de rivaal met 12-2 over de knie en namen de tweede plaats over in de NL East.
Ook Carlos Santana swingde deze avond met twee hits en vier RBIs. Aaron Nola (6.0 IP, 2 ER, 5 K, 3 BB) en Maikel Franco waren de helden in de tweede wedstrijd. Franco was 4-for-4 met twee runs en een RBI. De Nationals gaven wat meer tegenstand, maar moesten opnieuw buigen: 5-3. Voor Herrera kwam er een einde aan de mooie reeks met homers. Ook de derde wedstrijd leek de kant van Philly op te vallen, maar de ploeg kon een 6-2 voorsprong niet over de streep trekken. In de achtste inning ging het mis en trokken de Nats dit duel met 8-6 naar zich toe.

UP NEXT

De Phillies kunnen hun borst deze week nat maken. Eerst ontvangen ze in het eigen Citizens Bank Park de ontketende New York Yankees. Als The Bronx Bombers de stad verlaten, komen de Washington Nationals naar Philadelphia. Het wordt de derde serie tussen deze kemphanen. De eerste ging naar Washington en vorige week ging de tweede dus naar de Phillies.

WASHINGTON NATIONALS
(41-35, .539, 3.0 GB)

Na de laatste weken kennen de Nats de AL East beter dan de eigen NL East. Bryce Harper en consorten namen het achtereenvolgens op tegen de Yankees, de Blue Jays, nog eens de Yankees en de Orioles. Vorige week dinsdag stonden er weer eens wat oude bekenden tegenover de Nationals, maar dat was dan ook een serie waarin het er echt om ging. Tegen de Philadelphia Phillies stond de tweede plaats in de divisie op het spel.


De week begon met een anderhalve wedstrijd tegen de Yankees. Eerst moesten de teams een wedstrijd uitspelen om vervolgens een gehele wedstrijd in te halen. En dat dus op dezelfde dag. In mei stonden de weergoden dit niet toe. Juan Soto was de grote man in het duel dat begon met een 3-3 tussenstand. Of jongen eigenlijk, want de outfielder is nog maar een tiener. Zijn homerun hielp de Nats aan een 5-3 overwinning. Een paar uur later stond er 4-2 op het scorebord, maar dit keer in het voordeel van de Yankees.
Trea Turner trok de aandacht in de eerste wedstrijd tegen de Orioles. De bijna 25-jarige kortestop was 4-for-4 en sloeg, op weg naar de 9-7 zege, zijn achtste homerun van het jaar. Na een 3-0 nederlaag in de tweede wedstrijd richtten de Nats zich weer op in het derde duel. Voor de tweede keer in een paar dagen tijd was Juan Soto de held. Met een double in de achtste inning hielp de tiener uit de Dominicaanse Republiek de Nats aan een 4-2 zege.

NATS GAAN NAT TEGEN PHILLIES

Zo begonnen de Nationals met een goed gevoel aan de drie wedstrijden tegen de Phillies, maar dit goede gevoel werd al snel de grond ingeboord. Na een prima maand mei lijken de Nationals nu toch weer een beetje terug op het niveau van april. In mei noteerde de ploeg een mooi record van 19-7, maar nu stevent Washington weer af op een losing record. Philadelphia haalde in de eerste wedstrijd hard uit.
Niet alleen verloren de Nats dit duel met 12-2, maar ook de tweede plaats in de divisie. Starter Erick Fedde wacht nog altijd op z’n eerste win in de majors. Vorig jaar lukte het in drie pogingen niet en dit jaar gaat het al niet beter. Fedde (6.0 IP, 3 ER, 3 K, 2 BB) moest de tweede wedstrijd aan de Phillies laten en kreeg zijn derde loss van het jaar te verwerken. Een sweep bleef de Nationals voor eigen publiek bespaard. In de achtste inning kwam de herstelde Daniel Murphy door met een single en gaf daarmee de aanzet tot een 8-6 zege.

UP NEXT

De Nationals kunnen al snel revanche nemen voor de twee nederlagen tegen de Phillies. Vanaf donderdag staan de twee rivalen in Citizens Bank Park tegenover elkaar voor een serie van vier wedstrijden. Voor het zover is moeten de Nationals eerst nog in Florida af zien te rekenen met de Tampa Bay Rays. Daarmee treffen ze dus opnieuw een tegenstander uit de AL East…

NEW YORK METS
(31-44, .413, 12.5 GB)

Voor de Mets was er deze week reden voor een feestje. Een klein, bescheiden feestje weliswaar, want veel gewonnen werd er opnieuw niet. Toch bleken de knuppels nog wel degelijk te werken. Nu was het stadion er natuurlijk ook wel naar, want zelfs de Mets moesten, op bezoek bij de Rockies, in staat zijn wat runs te produceren in Coors Field. Eenmaal terug in New York kwamen de LA Dodgers op bezoek en dat is voor deze Mets toch ook bepaald geen garantie op succes.

RUNS REDDEN METS NIET

Op 1 juni scoorden de Mets voor het laatst meer dan vier runs in een wedstrijd. Zelfs de beste pitching rotation heeft run support nodig en dat ontbreekt er nogal aan in New York. Een bezoek aan Colorado is doorgaans wel goed voor wat runs en die kwamen er dan ook. Gemiddeld scoorden de Mets acht runs per wedstrijd tijdens deze serie van vier wedstrijden, maar slechts één keer werd gewonnen.
Eindelijk kreeg Jacob DeGrom (8.0 IP, 1 ER, 7 K, 1 BB) eens de steun die hij verdiende en met name Brandon Nimmo kreeg zijn knuppel aan de praat. De outfielder was goed voor twee homeruns en vier RBIs in het eerste duel, dat NY met 12-2 won. In de wedstrijden daarna produceerde de aanval respectievelijk acht, acht en vier runs, maar dat bleek niet genoeg om de Rockies op een tweede nederlaag te trakteren. Voor deze serie in Denver hadden de Mets overigens 17 wedstrijden nodig voor de 32 runs die ze scoorden tegen de Rockies.

HOME SOUR HOME

Het eigen Citi Field bood vervolgens ook al geen soelaas voor de dolende New York Mets. Zack Wheeler (7.0 IP, 4 ER, 7 K, 3 BB) hield vijf innings lang gelijke tred met Alex Wood, maar een grand slam van Cody Bellinger maakte alles anders. Het verwachte pitchers’ duel tussen Jacob DeGrom en Clayton Kershaw kwam er niet. De Dodgers-pitcher verdween al na drie innings van de heuvel en gaf twee runs op. Het was echter opnieuw een grand slam waardoor de Mets knock-out gingen.
In de achtste inning brak Matt Kemp het verzet van de thuisploeg en had daarmee een belangrijk aandeel in de 10-3 zege. Dat de Mets ondanks alle tegenslagen nog wel over veerkracht beschikken, bewezen ze zondag. Met z’n eerste homerun van het jaar sloeg catcher Kevin Plawecki de Mets weer naast de Dodgers in de achtste inning. Justin Turner speelde echter ook long ball en dompelde de thuisploeg in de 11e inning alsnog in rouw. Voor de Mets was het de zesde nederlaag op rij.

UP NEXT

De home stand van de Mets krijgt deze week een vervolg tegen de Pittsburgh Pirates. Daarmee treffen de mannen van Mickey Callaway een tegenstander die in hetzelfde schuitje zit. The Buccos hebben de laatste vijf wedstrijden verloren en dit aangeschoten wild kan zomaar op het goede moment komen voor de Mets. Daarna verkast de ploeg naar Florida voor drie wedstrijden tegen de Marlins. Een duel dus in de kelder van de NL East.

MIAMI MARLINS
(31-47, .397, 13.0 GB)

De hekkensluiter in de NL East maakte deze week de nodige airmiles. De ploeg begon vorig weekend in Baltimore, waar ze twee van de drie duels wonnen, en vlogen vervolgens door naar San Francisco. Op de weg terug moesten ze nog even stoppen in Denver voor een serie tegen de Colorado Rockies. Het mag dan niet crescendo gaan met de Marlins dit seizoen, maar deze road trip sloten ze in elk geval met een winning record af.


De reis naar de westkust leek te beginnen met een nederlaag. De Giants stevende af op een 4-2 zege, maar T.J. Realmuto wenste zich daar niet bij neer te leggen. Met een double zette de catcher een rally in gang die uiteindelijk leidde tot een 5-4 overwinning. Ook in de tweede wedstrijd werd er een beroep gedaan op de veerkracht van deze Miami Marlins. Dan Straily (1.1 IP, 4 ER, 1 K, 2BB) werd al snel vervangen, maar de slagploeg kon de geïncasseerde runs niet meer compenseren.
JT Riddle en Brian Anderson probeerden het nog wel, maar de wedstrijd ging met 6-5 naar San Francisco. Diezelfde Anderson was 3-for-5 in de derde wedstrijd met één RBI. Ook Starlin Castro liet zich met twee RBIs niet onbetuigd, maar de Marlins namen desondanks met een nederlaag afscheid van de Golden State.

MARLINS PLAY LONG BALL

De losing streak van de Marlins zette nog even door in Colorado. Miami had de grootst mogelijke moeite met starter Jon Gray, die maar liefst 12 strikeouts mocht noteren. Wei-Yin Chen (4.0 IP, 7 ER, 3 K, 1BB) had het veel moeilijker en verloor z’n vierde wedstrijd van dit seizoen. Na deze nederlaag leken de Marlins geacclimatiseerd. Met z’n tweede grand slam in zijn loopbaan sloeg J.T. Realmuto zich in de spotlights in de tweede wedstrijd.
Derek Dietrich speelde al long ball in de eerste inning, maar de klap van Realmuto bracht de Marlins in veilige haven. Dat de homerun van Dietrich geen toeval was, bewees hij ook zondag. Voor de derde wedstrijd op rij sloeg de 28-jarige outfielder de bal het park uit. Met 4-for-5 had Dietrich toch al geen slechte dag, maar de homerun was de kers op de spreekwoordelijke taart. Dankzij de 8-5 win gingen de Marlins vervolgens met een goed gevoel huiswaarts.

UP NEXT

Na een road trip, die begon op 15 juni, mogen de Marlins deze week eindelijk weer eens voor de eigen fans spelen. Miami hoopt de bescheiden winning streak door te trekken in de serie tegen de Arizona Diamondbacks. Komend weekend staat er thuis een serie tegen een divisierivaal op het programma. Tegen de New York Mets kunnen de Marlins hun rode lantaarn in de NL East overdragen aan de bezoekers.

Coverfoto: Bill Streicher/USA TODAY Sports

NBA Podcast #18: Draft & Awards!

Jasper Roos
-
0

NBA Podcast #18: Draft & Awards!

Het basketbalseizoen in Amerika mag dan voorbij zijn, maar dat betekent niet dat Neal en Matthijs ook vrij nemen. Er is namelijk nog meer dan genoeg te bespreken, zeker nu net de Draft zijn geweest en de belangrijkste individuele prijzen zijn uitgereikt!

Meepraten over de NBA? Dat kan hieronder in de comments of op Twitter via @SportAmerika, @NealPetersen en @JohnQuid. Heb je de beschikking over een Apple ID? Dan zouden we het op prijs stellen als je een vijfsterrenreview achter wil laten op Apple Podcasts. Dit helpt ons enorm in het uitbreiden van onze podcastafdeling. Bedankt!

Inside Baseball: AL West (week 13)

Keje Schaakxs
-
0

De afgelopen week in de Majors zat weer boordevol met hoogte- (en diepte-) punten en historische momenten. De komende drie dagen checken we twee keer per dag de stand van zaken bij de verschillende divisies in de Majors en recappen we de afgelopen week van de betreffende teams, met nu de AL West.

Alleen Seattle had een zwaar programma deze week en dat had zo z’n effect op de standings. De Astros vergroten namelijk hun voorsprong op Seattle. De Angels op plek drie komen ook iets dichterbij en de Athletics flippen hun record weer boven de .500. De Rangers hadden het beste record van de week, maar schieten daar onderaan in de divisie niets mee op.

Standings per 24-06

HOUSTON ASTROS
(52-27, .658, – GB)

De Astros zijn on a roll. Geen lights out performances, waarmee de pitching begin dit seizoen het honkbal op z’n kop zette, maar gewoon degelijke en steady wins. Toegegeven, de starters lieten weer fijne dingen zien (Justin Verlander 10 K’s, Dallas Keuchel en Charlie Morton 0 ER in 6 IP), maar de tegenstand van Kansas City en Tampa Bay was deze week nou niet bepaald wereldklasse. Aan de andere kant van de plaat idem dito. Iedere dag fatsoenlijke prestaties met dagelijks een andere headliner. Yuli Gurriel sloeg een grand slam, Carlos Correa een walk-off hit in de 12e inning en de inmiddels constante statsproducent Jose Altuve liet ook weer van zich horen.

PLAYER OF THE WEEK

Het duurde even dit seizoen, maar Jose Altuve is weer vriendjes met zijn bat. Drie doubles en twee home runs helpen hem naar een OPS van 1.258. Vergeet daarbij zijn vier walks niet. Wie de podcast van deze week luisterde, hoorde dat ook Alex Bregman kans maakt op de titel, omdat hij tussen zijn slagbeurten door zijn snor weghaalde. Bij deze de beelden:

UP NEXT

Een weekje AL East voor de Astros: van maandag tot en met woensdag komen de Blue Jays op bezoek en daarna reist Houston naar Tampa Bay. Kansen om de voorsprong te vergroten, zou je zeggen.

SEATTLE MARINERS
(47-31, .603, 4.5 GB)

Ai, een pijnlijke week voor Seattle. Vorige week hielden de Mariners nog knap de Angels en de Red Sox af, maar de confrontatie met de Yankees en een nieuwe serie tegen de Red Sox bleken iets te veel voor het surprise team uit het noordwesten. Resultaat: een 1-5 record, met weinig lichtpuntjes. De Mariners blijken simpelweg niet goed genoeg voor de pitching en power van de AL East-giganten. Alleen Mike Leake verdient een pluim na zijn ijzersterke acht innings tegen J.D Martinez en co.
Dat geeft toch wel te denken. De voorsprong op de Angels is nog ruim, maar er valt toch weinig hoop te putten uit deze kansloze en problematische week. Is dit de ware aard van de Mariners en presteerden ze de eerste maanden boven hun kunnen? Of moeten we de Red Sox en de Yankees in de buitencategorie plaatsen en is Seattle gewoon nog steeds een favoriet voor een wild card? We gaan het zien de komende weken.

PLAYER OF THE WEEK

Nelson Cruz. Zoals gezegd, er is niet veel moois te melden vanuit Seattle. Mike Leake noemden we hierboven al en naast hem trok alleen Nelson Cruz trok niets aan van de slump.  Hij sloeg met 8 RBI’s bijna 30% van de Seattle-runs binnen deze week. Hij werd al de MLB Player of the Week, maar hij zal natuurlijk pas echt blij zijn nu hij weer dat hij ook de SportAmerika Player of the Week-titel binnen heeft.

UP NEXT

De Mariners hebben wat recht te zetten en dat moet zeker lukken tegen de Orioles (vier games) en de Royals (drie games).

LOS ANGELES ANGELS
(41-37, .526, 10.5 GB)

Er ontstaat toch wel wat onrust in Anaheim. Hoewel de Angels nog volop in de race zijn voor het postseason, hadden ze begin dit jaar niet gedacht dat dat zo moeilijk zou zijn. Het gat met de Astros is al aanzienlijk, de Mariners staan er zelfs nog tussen en een paar duizend kilometer naar het oosten domineren de Red Sox en de Yankees hun divisie. Deze week overheerste er ook zo’n mèh-gevoel. Zowel de serie tegen de Diamondbacks als die tegen de Blue Jays werd gesplit, met een mager .500-record als gevolg.
Niets nieuws onder de zon, maar de bullpen was wee verre van stabiel deze week. De Blue Jays maakten daar twee keer gebruik van. Ook in wins van de Angels kwamen de marges al snel onder druk te staan op het moment dat de starter het veld af werd gehaald. Op de rollen van de relievers is überhaupt geen pijl te trekken, Met de blessure van Kenyan Middleton leek Blake Parker de aangewezen closer. Hij krijgt desondanks met regelmaat runs tegen en werd al vaker in non-save low leverage situations ingezet. De tweede man, Justin Anderson doet het al niet veel beter, met 3 ER en de loss tegen de Blue Jays in 0.2 IP.

PLAYER OF THE WEEK

We negeren Mike Trout even voor het gemak (zijn .462 OBP in de afgelopen 30 wedstrijden vinden we niet eens meer bijzonder), maar willen deze week Kole Calhoun eens in het zonnetje zetten, De rechtsvelder ging eerder dit jaar door een heel diep dal, maar lijkt de weg omhoog gevonden te hebben. Hij speelde zes wedstrijden, sloeg onder meer zijn eerste home run sinds Opening Day en scoorde daarin het hoogste OPS (.962) van het team.

UP NEXT

De Angels vieren maandag verlaat Jackie Robinson Day in een inhaalwedstrijd bij de Royals. Dat komt goed uit, want later deze week worden ze verder naar het oosten in Boston en Baltimore verwacht voor match-ups tegen de Red Sox en de Orioles.

OAKLAND ATHLETICS
(40-38, .513, 11.5 GB)

De Oakland Athletics blijven jojo-en rond de .500. Dat is in deze sterke AL West niet meer waard dan de vierde plek. Afgelopen week leverde een kenmerkend dubbel gevoel op. De wedstrijden waren spectaculair met een karrevracht aan runs en dingers, maar dat betekent impliciet ook dat de defense benedenmaats is. Ofwel, tegenover 12-4- en 11-2-overwinningen stonden 3-10- en 7-6-uitslagen. Oakland gebruikte deze week 16 (!) pitchers. Dat zeg wel genoeg.

 
Dat is meteen het verhaal van Oakland. Dat is altijd het verhaal van Oakland. Er staan altijd wel wat ruwe diamanten op het roster (Frankie Montas, Blake Treinen) en niemand kijkt op van fantastische stat lines hier en daar. Dat wordt echter gecompenseerd door de magere kwaliteit in de breedte van de selectie, uiteindelijk resulterend in een flinke dosis onvoorspelbaarheid. Het is natuurlijk wel bijzonder om te zien dat die twee kanten dit seizoen perfect in balans zijn, getuige het vrijwel constante .500-record.

PLAYER OF THE WEEK

Stephen Piscotty had het op zijn heupen deze week. De outfielder, wiens moeder eerder dit jaar overleed, noteerde 9 hits in 23 at bats. Drie keer werkte hij daarbij de bal het stadion uit.

UP NEXT

Een volle week tegen eerst de Tigers en in het weekend de Indians. Een zwakkere en een sterkere tegenstander. Je zou bijna een .500-record voorspellen.

TEXAS RANGERS
(34-45, .430, 18 GB)

Zeven overwinningen op rij! Zeven! Het was al weer bijna twee jaar geleden dat de Rangers een winning streak van zeven wedstrijden neerzetten. Helaas kwam die zondag tot een einde, na een 2-0 loss tegen de Twins, maar de Texanen laten zich toch weer eens van hun positieve kant zien. De sterke optredens van Cole Hamels, Mike Minor en Shin-Soo Choo komen precies op tijd in aanloop naar de trade deadline.
Onze landgenoot Jurickson Profar eiste een hoofdrol op in de zaterdagwedstrijd tegen de Twins. In die wedstrijd had hij het aan de stok met de pitchers van Minnesota. In het begin van de wedstrijd werd hij twee geraakt door een pitch. Daarop antwoordde hij door met een 9-2 voorsprong het tweede honk te stelen om Twins-pitcher Matt Magill te kijk te zetten. Daarvoor werd Profar op zijn beurt weer teruggepakt door Addison Reed, die hem in de zevende inning nog maar een keer raakte met een fastball.

 
Fun fact: donderdag stond voor de eerste keer een hyphenated battery in de line-up bij Texas. Isiah Kiner-Falefa met de catcherhandschoen en Austin Bibens-Dirkx op de heuvel.

PLAYER OF THE WEEK

De naam van Keone Kela komt net als veel van de Texaanse starting pitchers veelvuldig voorbij in de trade rumours. Daar is een reden voor: de closer van Texas kwam dit seizoen moeizaam op gang, maar schiet met scherp de laatste tijd. Afgelopen week sleepte hij zijn 17e, 18e en 19e save binnen. Contenders zullen hem de komende maand goed in gaten te houden voor de rol als closer of als 8th inning guy.

UP NEXT

De Padres en de White Sox zijn twee tegenstanders die mogelijkheden bieden. Wellicht niet om nog een kans te maken op een goede klassering in de AL West, maar wel om hun trade chips weer een podium te geven.

Coverfoto: Bob Levey/Getty Images

NBA Awards Show 2018: Harden wint MVP

Lars Leeftink
-
0


Afgelopen nacht werd het seizoen 2017-18 officieel afgesloten met de NBA Awards Show. Naast alle speeches werden ook de winnaars van alle persoonlijke prijzen bekend gemaakt. Bij deze een korte samenvatting van alle winnaars.

MOST VALUABLE PLAYER: JAMES HARDEN


Vooraf wist iedereen dat de strijd om de MVP-titel ging tussen James Harden en LeBron James. Mede dankzij de ongekende prestaties van The King tijdens de play-offs begon de twijfel nog wat te intensiveren. Toch wordt het James Harden niet kwalijk genomen dat hij in de NBA-Playoffs niet zo goed presteerde als in het reguliere seizoen. Met 30.4 punten, 8.8 assists en 5.4 rebounds per wedstrijd kende The Beard een MVP-waardig seizoen. Dit is een prijs die Harden dan ook absoluut verdient.
Dit wordt nog eens bevestigd als we naar de schietpercentages kijken: 45% van het veld, 86% van de vrijeworp-lijn en 37% van de driepuntlijn. De commercial voorafgaand aan de prijsuitreiking was misschien wel het hoogtepunt van afgelopen nacht:

ROOKIE OF THE YEAR: BEN SIMMONS


Ook bij de Rookie of the Year-award ging het tussen twee spelers en ook over deze winnaar valt niet heel lang te discussiëren. Ben Simmons domineerde Donovan Mitchell in zo’n beetje alle categorieën. Alleen zijn puntengemiddelde lag wat lager dan die van Mitchell (20.5 vs 15.8 punten per wedstrijd). Met 8.1 rebounds, 8.2 assists en 1.7 steals per wedstrijd kende Ben Simmons een ijzersterk seizoen.
Met 55% van het veld kende hij tevens een prima schietseizoen, ondanks dat hij geen driepunter wist te maken en zijn vrijeworp-percentage vrij laag was (56%). Ondanks de fantastische playoff-run van Donovan Mitchell werd Ben Simmons vannacht dan ook meer dan terecht gekozen als Rookie of the Year. Iemand was het hier duidelijk niet mee eens en besloot Ben Simmons op de derde plek te zetten achter Donovan Mitchell en Jayson Tatum:

SIXTH MAN: LOU WILLIAMS


Ook in deze categorie ging het tussen twee spelers: Lou Williams en Eric Gordon. De uiteindelijke keuze voor Lou Williams als Sixth Man of the Year valt te begrijpen. Ondanks het missen van de play-offs wist Willams 22.6 punten gemiddeld te scoren vanaf de bank in Los Angeles. Nog nooit wist Willams boven de 20 punten gemiddeld te scoren, tot afgelopen seizoen dus. Met 44% van het veld, 36% van de driepuntlijn en 88% van de vrijeworp-lijn wist hij tevens heel goed te schieten afgelopen seizoen. Tel daarbij zijn career high 5.3 assists per wedstrijd op en je komt bij de terechte winnaar uit. Het is de tweede keer dat Lou Williams deze prijs weet te bemachtigen:

MOST IMPROVED PLAYER: VICTOR OLADIPO


Deze categorie was van tevoren al beslist. Victor Oladipo was de enige die deze award verdiende. Met 23.1 punten, 5.2 rebounds en 4.3 assist per wedstrijd schoot hij in elke categorie drastisch omhoog vergeleken met vorig jaar. Bij de Thunder wist hij namelijk 15.9 punten, 4.3 rebounds en 2.6 assist gemiddeld te verkrijgen. Vooral zijn prestaties in de eerste ronde van de NBA-playoffs waren opmerkelijk goed. Met 22.7 punten, 8.3 rebounds en 6.0 assist wist hij de Pacers bijna langs de Cavaliers te leiden. Daarom is de Most Improved Player of the Year-award ook meer dan terecht voor Victor Oladipo. Afgelopen nacht liet Oladipo ook nog even zien dat hij niet alleen goed kan basketballen, maar ook aardig kan zingen:

DEFENSIVE PLAYER: RUDY GOBERT


Dit is eigenlijk de enige prijs waar twijfel over gezaaid kan worden. Ook in deze categorie waren er vooraf twee favorieten: Anthony Davis en Rudy Gobert. Alle statistieken spraken in het voordeel van Anthony Davis en de prestatie in de NBA-playoffs leken dit gevoel alleen maar te versterken. Toch wordt er gekozen voor Rudy Gobert. Met 13.5 punten, 10.7 rebounds, 2.3 blocks en 0.8 steals per wedstrijd kende hij zeker een goed seizoen. Toch was Anthony Davis qua statistieken overal beter. Hij had 28.1 punten, 11.1 rebounds, 2.6 blocks en 1.5 steals het afgelopen seizoen. Zeker met de prestaties van Davis in het achterhoofd is Rudy Gobert als Defensive Player of the Year een opvallende keuze.

COACH: DWANE CASEY

Nadat zijn collega’s hem deze prijs ook al hadden gegeven, werd Dwane Casey vannacht ook door de NBA als Coach of the Year benoemd. Ondanks zijn ontslag, vooral op basis van zijn play-off prestaties met de Raptors, mogen we stellen dat de winnaar terecht is. Hij wist de Toronto Raptors naar een 59-23 record te leiden. Hiermee wist hij zowel de Atlantic Division als de Eastern Conference te winnen in het reguliere seizoen. Brad Stevens (Celtics) en Quin Snyder (Jazz) waren ook terechte winnaars geweest. Toch valt er met Dwane Casey als winnaar weinig te klagen.

Dwane Casey werd meer dan terecht gekozen als Coach of the Year van het seizoen 2017-18 (Laurence Kesterson/AP)

OVERIGE PRIJZEN

Naast de bekende prijzen waren er ook een paar andere prijzen met vanzelfsprekende namen die verdeeld werden. Hierbij een overzicht van de winnaars:

SPORTSMANSHIP AWARD: KEMBA WALKER

Deze award is voor de meest sportieve speler van het afgelopen NBA-seizoen. Kemba Walker van de Charlotte Hornets kreeg deze prijs voor de tweede keer op rij.

COMMUNITY ASSIST AWARD: KEVIN DURANT

Kevin Durant van de Golden State Warriors won deze prijs vanwege zijn werk voor goede doelen tijdens het afgelopen seizoen.

LIFETIME ACHIEVEMENT AWARD: OSCAR ROBERTSON

NBA-legende Oscar Robertson won deze prijs vanwege zijn impact op de sport. Hij werd onder meer geëerd voor zijn aandeel in de ontwikkeling van basketbal en het creëren van NBA Free-Agency. Ook wordt hij gezien als een Pioneer van de zwart-gekleurde atleten.

TEAMMATE OF THE YEAR: JAMAL CRAWFORD

Jamal Crawford van de Los Angeles Clippers won eens een keer niet Sixth Man of the Year, maar viel toch in de prijzen. Hij won Teammate of the Year voor zijn aandeel in de kleedkamer als ervaren speler bij een jong team, de Los Angeles Clippers.

HUSTLE AWARD: AMIR JOHNSON

Amir Johnson van de Boston Celtics won de Hustle award voor de speler met de meeste inzet en passie tijdens het afgelopen NBA-seizoen.

SAGER STRONG AWARD: DIKEMBE MUTOMBO

Legende Dikembe Mutombo werd gekozen als winnaar van de Sager Strong Award vanwege zijn humanitaire werk in zijn thuisland Congo.

Coverfoto: Kevin Winter/Getty Images

1...497498499...804Pagina 498 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU