Home Blog Pagina 457

NHL weekly: Ducks in last, vragen in Columbus

Hans Mulder
-
0

Het is niet de maand van de Anaheim Ducks. De ploeg van Daniel Sprong is bezig aan een ongekende losing streak en won voor het laatst op 17 december. Onze landgenoot weet zich echter een klein beetje te onttrekken aan de malaise. Voor de Columbus Blue Jackets breken belangrijke weken aan. In aanloop naar de trade deadline wordt de toekomst van de franchise bepaald. Daarnaast is er weer het nodige nieuws en waren er weer genoeg goals om uit te kiezen.

DUCKS AANGESCHOTEN WILD

Voor Daniel Sprong was het een week met twee gezichten. Aan de ene kant presteert de Amsterdammer naar behoren en pikt hij regelmatig zijn puntjes mee. Daar staat dan weer de vrije val van zijn Anaheim Ducks tegenover. Nog geen maand geleden waren de Ducks nog volop in de race voor de divisietitel, maar inmiddels raakt het team de regie kwijt als het gaat om de playoff race. De huidige spelersgroep heeft sinds kort een record in handen dat niemand wil: de langste losing streak in de historie van de franchise. In 1996 en 2005 verloren de toenmalige Mighty Ducks acht wedstrijden op rij. De teller kwam deze week op 12 achtereenvolgende nederlagen te staan. Het record van 20 opeenvolgende verliespartijen is nog ver weg. In 1975 zette Washington een dergelijke serie neer.

LAMME TEGEN DE BLINDE

Eén ding stond op 9 januari wel vast. Aan één waardeloze reeks zou in Anaheim eindelijk een einde komen. Zowel de Ducks als de bezoekende Ottawa Senators waren namelijk bezig aan een 8-game losing streak. Helaas voor Daniel Sprong en zijn Ducks waren het de Sens die met twee punten van het ijs stapten. Jakob Silfverberg liet de fans in het eigen Honda Center nog wel even juichen in de eerste periode, maar een late gelijkmaker van voormalig Duck Bobby Ryan leidde het begin van een volgende ondergang in. Colin White gaf de Ducks in OT het laatste zetje door de gamewinner namens Ottawa te scoren. Daniel Sprong stond ruim 15 minuten op het ijs en kwam daarin tot drie schoten op goal. Aangezien hij op het ijs stond bij één van de tegentreffers sloot hij het duel af met een -1 rating.


PENGUINS LACHEN HET LAATST
Afgelopen vrijdag zou er eindelijk een einde komen aan die dramatische serie. De Ducks schoten uit de startblokken tegen de Pittsburgh Penguins en Daniel Sprong haalde zijn gram door al in de eerste periode de 3-0 te scoren tegen zijn oude club. Niets leek een eerste overwinning sinds 17 december in de weg te staan. Helaas voor de Ducks hadden de Penguins het de tweede en derde periode op de heupen. Met drie goals was Jake Guentzel niet af te stoppen en Pittsburgh won uiteindelijk met 7-4. Sprong stond 14.47 minuten op het ijs tegen zijn oude maatjes en noteerde opnieuw een -1 rating.


Op bezoek bij de Winnipeg Jets was het veel van hetzelfde. De Ducks begonnen furieus aan het duel en kwamen binnen drie minuten op voorsprong. Op aangeven van Daniel Sprong scoorde Rickard Rakell zelfs de 2-0. De Jets hadden echter maar even nodig om de wedstrijd weer in evenwicht te brengen. Het aangeslagen Anaheim toonde veerkracht door laat in de tweede periode opnieuw de voorsprong te pakken en opnieuw liet Sprong zien ook als aangever van waarde te zijn. Het mocht allemaal niet baten. Nadat Ben Chariot in de slotfase de gelijkmaker achter John Gibson schoot, was het Bryan Little die de Ducks in OT pijn deed met de gamewinner namens Winnipeg.

HET HOUDT NIET OP…

We dreigen in herhaling te vallen, maar ook tegen de Detroit Red Wings begonnen de Ducks dinsdag niet slecht. Op de powerplay zette Rakell de bezoekers in de tweede periode op voorsprong. Zoals zo vaak tijdens deze reeks ging het mis in de derde periode. De twee teams schoten samen 49 keer op goal met een licht voordeel voor Detroit. De Red Wings waren ook effectiever, want drie treffers in de laatste periode leidde de thuisploeg naar een 3-1 overwinning.
Daniel Sprong stond 13 minuten op het ijs, maar in tegenstelling tot de laatste twee wedstrijden ontbrak zijn naam op het scoreformulier. Ondanks de dramatische serie heeft Anaheim de play-offs nog altijd in zicht. De achterstand op Minnesota, in het bezit van de tweede wildcard, is slechts twee punten. Toch zal de ommekeer snel moeten komen. Ook als het om de positie van coach Randy Carlyle gaat.

SPAGAAT IN COLUMBUS

Het zijn roerige tijden in Columbus. De Blue Jackets vinden we terug op een keurige eerste plaats in de Metropoltian Division. De mannen van John Tortorella zijn competitief, jong, leggen Pittsburgh en Washington het vuur aan de schenen en zijn keihard op weg naar hun derde play-offs op rij. Dat lukte deze franchise, die in 2000 het levenslicht zag, niet eerder. Toch schuurt het in de Nationwide Arena. De potentie is er om er dit jaar iets moois van te maken, maar de organisatie loopt dan tegelijkertijd het risico dat de twee beste spelers gratis en voor niets vertrekken. Met name in het geval van goalie Sergei Bobrovsky is die kans deze week een heel stuk groter geworden.

STRAF VOOR BOB

Vorige week dinsdag verloor Columbus met 4-0 van de Tampa Bay Lightning en een dag later volgde opeens het bericht dat goalie Sergei Bobrovsky naar huis was gestuurd. Er kwam een vaag bericht over een sluitpost die niet had gehandeld volgens de normen en waarden van de franchise. Nu is het een publiek geheim dat coach John Tortorella en Bobrovsky niet de beste vrienden zijn. De Rus is al jaren uitstekend tijdens het reguliere seizoen, maar in de play-offs wil de druk hem nog wel eens te veel worden. Een toespeling daarover van Tortorella viel bij de goalie niet in goede aarde. De ongemakkelijke situatie heeft er mede toe geleid dat de partijen nog niet hebben gesproken over een nieuw contract. De kans dat Bobrovsky in Columbus blijft, wordt nu met de dag kleiner.


Joonas Korpisalo moest zijn coach uit de brand helpen. De Finse backup is geen groentje in de NHL, maar met een save percentage van .898 dit seizoen ben je ook geen Bobrovsky. Donderdag tegen de Nashville Predators moest Korpisalo drie keer vissen. In de slotfase van de derde periode gaven hij en zijn teamgenoten een riante 3-1 voorsprong uit handen gegeven, maar in OT was daar Artemi Panarin. De Rus joeg de puck voorbij Pekka Rinne en hielp de Blue Jackets met zijn 15e goal van het seizoen aan een 4-3 overwinning.

KEUZES

Met Artemi Panarin hebben we ook het volgende hoofdpijndossier te pakken. Ook het contract van Panarin loopt na dit seizoen af en het is geen uitgemaakte zaak dat de Rus gaat verlengen. Met de trade deadline van 25 februari in zicht heeft de clubleiding dus belangrijke beslissingen te nemen. Als het management besluit beide spelers na die datum in Columbus te houden, is er de mogelijkheid dat de organisatie in de zomer met lege handen staat. Besluiten ze Bobrovsky en Panarin in een trade te betrekken, dan gooi je eigenlijk het seizoen weg. De spelers die Columbus in een trade terugkrijgt, zullen niet van hetzelfde niveau zijn. Bovendien heeft Bobrovsky in zijn contract laten opnemen dat hij niet zomaar in een trade betrokken kan worden.


Hoe belangrijk Artemi Panarin is voor de Blue Jackets werd ook duidelijk tegen Washington en New York. Tegen de Capitals werd scoorde de Rus opnieuw in OT de gamewinner (2-1). Zondag tegen de New York Rangers keerde Sergei Bobrovsky terug tussen de palen. De goalie was in genade aangenomen nadat hij z’n excuses had aangeboden voor een “incident”. Tegen de Blueshirts kon hij meteen aan de bak. Maar liefst vijf keer moest Bobrovsky de puck uit het net halen, maar daar stonden dan weer zeven goals van de Blue Jackets tegenover. Eén daarvan kwam op naam van Panarin, die inmiddels op 52 punten (18G, 34A) staat.

WEER PANARIN

Dat de Blue Jackets momenteel red hot zijn, weten nu ook de New Jersey Devils. Columbus nam dinsdag al in de eerste periode afstand en natuurlijk was Panarin weer één van de doelpuntenmakers. De Devils werden met 4-1 weggezet voor de vierde overwinning op rij. Tortorella deed opnieuw een beroep op Korpisalo en met 29 saves stelde de goalie zijn coach niet teleur. De overwinning bracht de Blue Jackets tevens op de eerste plek in de divisie. Dit alles zal de keuzes van GM Jarmo Kekalainen er niet gemakkelijker op maken.

GOALS OF THE WEEK

Over doelpunten hebben we dit seizoen niets te klagen. De tijd dat mensen klaagden over te weinig goals in de NHL lijkt lichtjaren achter ons te liggen. Ook deze week hebben we weer wat treffers met een verhaal verzameld.

JOONAS DONSKOI vs VEGAS GOLDEN KNIGHTS


Vorige week stopten de San Jose Sharks een 7-game winning streak van de Lightning. Donderdag moesten de Vegas Golden Knights er aan geloven. De Knights hadden ook zeven wedstrijden op rij gewonnen, maar moesten buigen voor de bezoekende Sharks. Joonas Donskoi was het feestvarken in de derde periode, al was de jarige Martin Jones ook zeer belangrijk. Voor San Jose was het de vijfde win op rij. Daarnaast boekten ze hun eerste regular season zege in Las Vegas én was het de 1000e zege in de historie van de franchise. Alleen de Philadelphia Flyers (2018)en de Montreal Canadiens (2064) hadden minder wedstrijden nodig dan de 2112 van de Sharks om tot deze mijlpaal te komen.

TRAVIS KONECNY vs DALLAS STARS


Het valt dit seizoen opnieuw niet mee om fan van de Philadelphia Flyers te zijn. De mooie momenten moet je dan koesteren en afgelopen donderdag kwam er zo’n moment. Voor het eerst sinds 23 december viel er weer wat te juichen voor de Flyers. Tegen de Stars kwam er een einde aan een losing streak van acht wedstrijden. De 1-0 van Travis Konecny gaf Philadelphia vertrouwen en de pas 21-jarige Carter Hart liet zien een heel aardige goalie te zijn. Hart pakte 37 van de 38 shots on goal en had een belangrijk aandeel in de 2-1 zege.

JOHN TAVARES vs NEW JERSEY DEVILS


Een mooie mijlpaal voor John Tavares. De Canadees had maar weinig tijd nodig om zich aan te passen in Toronto en weet dan ook met de regelmaat van de klok het net te vinden. Donderdag tegen de New Jersey Devils scoorde JT zijn 28e en 29e goal van dit seizoen. Zijn tweede van de avond was de mooiste, maar zijn eerste had wat meer betekenis. Het was voor Tavares zijn 300e goal in de NHL.

TYLER BERTUZZI vs MINNESOTA WILD


Dat het niet meer zo goed gaat met de Detroit Red Wings wordt misschien nog wel het best in beeld gebracht door restaurantketen Arby’s. Tijdens de succesjaren konden Red Wings-fans gratis frietjes ophalen als een speler van Detroit een hattrick scoorde. Dit jaar hebben ze de lat wat lager gelegd. Drie goals van de Red Wings in het algemeen is al genoeg voor een gratis maaltijd. Afgelopen zaterdag kon het weer eens op de ouderwetse manier. De 23-jarige Tyler Bertuzzi is bezig aan zijn tweede volledige seizoen en noteerde tegen Minnesota zijn eerste hattrick. De Red Wings boekten hun tweede zege in elf wedstrijden en waren met 5-2 te sterk voor de Wild.

FILIP FORSBERG vs CAROLINA HURRICANES


Sebastian Aho scoorde een hattrick namens de Carolina Hurricanes, maar heel stiekem was het toch ook een beetje de avond van Filip Forsberg. De mooiste treffer van de avond kwam namelijk op naam van de Zweed. Zijn beauty hielp de Predators echter niet aan twee punten, want de Hurricanes bleken met 6-3 te sterk. Carolina is bezig aan een sterke periode, want het was de zevende overwinning in acht wedstrijden.

NIEUWS

RICK NASH HANGT SCHAATSEN AAN DE WILGEN

  • Aan de profcarrière van Rick Nash kwam vrijdag een einde. De voormalig speler van de Blue Jackets, de Rangers en de Bruins maakte zich zorgen over zijn gezondheid en besloot er definitief een punt achter te zetten. In maart 2018 liep Nash een hersenschudding op en daarvan is hij nog altijd niet volledig hersteld. Onder meer Toronto en San Jose informeerden nog naar zijn diensten, maar Nash gaf zijn gezondheid voorrang. Nash speelde negen jaar in Columbus en zes seizoenen voor de New York Rangers. Z’n laatste wedstrijden speelde hij voor de Bruins. In dienst van Columbus werd Nash in 2004 gedeeld topscorer in de NHL. Zes keer maakte hij z’n opwachting in de All-Star Game en in totaal scoorde Nash 437 goals in 1060 wedstrijden. In 2014 was hij het dichtst bij de ultieme hoofdprijs. De Rangers verloren de Stanley Cup Final dat jaar van de LA Kings.

DUCKS DOEN ZAKEN MET STARS

  • Ook van het transferfront valt er nog iets te melden over de Anaheim Ducks. General manager Bob Murray wilde zijn team wat jonger en creatiever maken en stuurde maandag Andrew Cogliano (31) naar de Dallas Stars in ruil voor Devin Shore (24). Cogliano debuteerde in oktober 2007 namens de Oilers in de NHL en maakte in 2011 de overstap naar Orange County. Vorig jaar miste hij, vanwege een schorsing, voor het eerst in zijn loopbaan een wedstrijd op het hoogste niveau. Met 3 goals en 11 punten was de winger dit seizoen niet bijster productief, maar dat kan over meer Ducks worden gezegd. In zijn 42 wedstrijden voor de Stars noteerde Devin Shore dit seizoen 5 goals en 12 assists.

SNOOP DOGG BRENGT KINGS GELUK

  • Dat rapper Snoop Dogg een fan van de NHL is, wisten we al langer. In 2017 mocht hij tijdens de All-Star Game in Los Angeles al opdraven als dj. Afgelopen weekend gingen de Kings een paar stappen verder. Eerst was er de puck drop en vervolgens begaf de spraakmakende rapper zich naar de perstribune. De Kings slagen er dit seizoen maar zelden in het publiek te vermaken, maar de tv-kijkers hadden in elk geval een erg leuke avond. Als kers op de spreekwoordelijke taart wonnen de LA Kings ook nog eens. De bezoekende Penguins werden met een 5-2 nederlaag naar het hotel gestuurd.

PRICE MAAKT HET VERSCHIL

  • Een wedstrijd tussen de rivalen uit Montreal en Boston stelt zelden teleur. Het duel van maandag in TD Garden vormde daarop geen uitzondering. De Boston Bruins worden steeds fitter en dus ook steeds gevaarlijk en met zes zeges in de laatste zeven wedstrijden konden de B’s de Original Six matchup met vertrouwen tegemoet zien. Ze waren tegen Montreal ook de baas op het ijs. En op de shot clock. Boston liep zich echter stuk op een muur genaamd Carey Price. De Habs-goalie liet weer eens zien waarom ze hem in Canada de beste keeper ter wereld vinden en stopte 41 van de 43 shots on goal. Als een dief in de nacht gingen de Canadiens er dankzij Jeff Petry ook nog eens met twee punten vandoor.

OPNIEUW MIJLPAAL VOOR JUMBO

  • Joe Thornton is bezig aan een opmerkelijk seizoen. De 39-jarige veteraan van de San Jose Sharks speelde onlangs al zijn 1500e wedstrijd in de NHL. Ook mag Jumbo zich inmiddels rekenen tot de negen beste aangevers in de historie van de league. Dinsdag kwam er weer een persoonlijke mijlpaal bij. De center speelde zijn 1000e wedstrijd voor de Sharks en luisterde dit jubileum ook nog eens op met wat uiteindelijke de gamewinner zou zijn. In een clash tussen twee teams in vorm was San Jose een maatje te groot voor Pittsburgh. Tomas Hertl noteerde een hattrick in de wedstrijd die de Sharks met 5-2 wonnen. Het was de zevende zege op rij en tijdens die streak scoorde Team Teal niet minder dan 32 goals.

Cover Photo: Getty Images

NFL Recaps: Top seeds door naar Conference Championships

Toon Aerts
-
0

Het vertrouwen opgedaan in het reguliere seizoen in combinatie met een bye week bleek een gouden formule voor de top seeds in de NFL play-offs. De nummers 1 en 2 uit de AFC én de NFC plaatsten zich voor de Conference Championship Games.
Tekst: Toon Aerts, Luuk Dokter

AFC: PATRIOTS OVERKLASSEN ONBEHOLPEN CHARGERS

De laatste AFC divisional game leverde zowel geschiedenis als een verrassing op. Voor de eerste keer ooit stond er een vrouwelijke scheidsrechter, Sarah Thomas, op het veld in een play-off wedstrijd. De verrassing zat vooral in het grote klasseverschil tussen de Patriots en Chargers: 41-28.
Bij het begin van de wedstrijd leek het nog een klassieke shoot-out te worden, met de eerste drives van beide teams die in een touchdown resulteerden. Maar nadien namen de Patriots het volledig over en ze lieten geen spaander meer heel van de Bolts. De eerste vier drives van de Patriots leverden elk een touchdown op: running back Sony Michel nam er twee voor zijn rekening en ook die andere running back Rex Burkhead liep er één binnen, terwijl receiver Philip Dorsett ook in de feestvreugde mocht delen met een gevangen touchdown.
De Chargers-defensie, zo geroemd om hun prestatie van vorige week, leek in Foxborough vooral nood te hebben aan vakantie. De Patriots deden vaak wat ze wilden, zowel in de passing game als in de running game. Tom Brady (34/44, 343 yards, 1TD) was in G.O.A.T.-modus en werd geholpen door topprestaties van postseason wonder Julian Edelman (9 recepties voor 151 yards) en Sony Michel (129 rushing yards, 3 TDs).

RIVERS KOMT NIET ONDER DE DRUK UIT

Ook offensief lukte er niets voor de Bolts, afgezien van de opening drive. Philip Rivers werd constant onder druk gezet door de pass rush van New England. De Patriots schroomden niet om met bijna de hele defensie naar de line of scrimmage te schuiven. Rivers wist er geen raad mee en eindigde de wedstrijd met minder dan 50% completions (25/51) en een interceptie.

De Chargers konden op geen enkel moment een vuist maken in deze wedstrijd en leken in niets op het stugge en gebalanceerde team dat ze het hele seizoen geweest waren. In garbage time konden er dan nog wel twee touchdowns gescoord worden, dat maakte allemaal niet uit, gezien het gigantische niveauverschil tussen beide teams.
Na deze blamage keren de Chargers terug richting LA, terwijl de Patriots zich al voor de achtste (!) keer op rij op mogen maken voor een AFC Championship game. Dat wordt evenwel geen lachertje, want er wacht Bill Belichick en co een trip naar Arrowhead Stadium, waar de number one seed Kansas City Chiefs hen zullen opwachten.

AFC: ANDY REID REKENT AF MET PLAY-OFF TRAUMA

In Arrowhead werd vooraf rekening gehouden met een spannend duel, maar waar de Colts binnen een kwart afrekenden met de dromen van Houston, deden de Chiefs dat met Indy. Kansas City nam snel afstand en de Colts waren nimmer in staat om dichtbij te komen: 31-13. Zo rekenden de Chiefs en head coach Andy Reid af met hun langslepende play-off trauma. Voor het eerst sinds 1993 spelen zij weer om het AFC kampioenschap.
Voor aanvang van het duel was bekend dat de Chiefs offense superieur zou zijn aan die van de Colts. Het verschil zou voor Indy gemaakt moeten worden met de defense, aangezien de Kansas City D notoir zwak is. Het liep echter totaal anders. Colts QB Andrew Luck was slechts sporadisch in staat om de chains te verplaatsen doordat de Chiefs defense hun beste game van het seizoen speelde. Exemplarisch waren de drie sacks tegen Andrew Luck. In de voorgaande vier duels werd hij slechts tweemaal gesackt. Door de heropstanding van de Chiefs D kwam Indy nooit echt in de wedstrijd en waren de aanvallende uitspattingen van KC voldoende om de winst binnen te halen.


MVP kandidaat en super star quarterback Patrick Mahomes had een unieke wedstrijd. Hij kon geen enkele touchdown pass op zijn naam zetten. Het laatste team dat een play-off won zonder passing touchdowns was het New England van 2013. Voor beide gold dat de running game hen uit de brand hielp. Voor de Chiefs gebeurde dit vrij snel. In eerdere play-off games was running back Damien Williams goed voor 14 yards in 3 carries. In de Chiefs opening drive van het duel tegen de Colts liet hij 14 yards in 2 carries en een touchdown noteren. Hij eindigde het duel met 129 yards voor 25 carries. Verder waren ook RB Darrel Williams, WR Tyreek Hill en Pat Mahomes goed voor rushing touchdowns.


Volgend weekend zijn de Chiefs voor het eerst in de Super Bowl era gastheer van het AFC kampioenschap.

NFC: LATTIMORE MAAKT EINDE AAN SPROOKJE EAGLES

Nick Foles en de Philadelphia Eagles kregen in New Orleans de kans om het sprookje dat al bijna twee seizoen duurt een vervolg te geven. De start was veelbelovend want in no-time stonden de Eagles met 14-0 voor in de Mercedes-Benz Superdome. Foles profiteerde meteen van balverlies van Drew Brees (zijn eerste pass werd onderschept) en dook daarna zelf de endzone in.


Er moest iets gebeuren om de Saints terug in de wedstrijd te krijgen en het was niet de offense maar de defense die het team op sleeptouw nam. Zelfs na het uitvallen van Sheldon Rankins bleef de defensie fantastisch overeind. Zo goed zelfs dat de Eagles geen punt meer wisten te scoren na de eerste interceptie van Marshon Lattimore.


New Orleans nam vervolgens de wedstrijd over en de offense haakte aan met Michael ‘Can’t Guard Mike’ Thomas (171! yards, 1 TD). Toch kwam Nick Foles nog in de positie om de hoop op een tweede Super Bowl-run op rij levend te houden, maar weer was Lattimore de spelbreker. De normaal gesproken zo betrouwbare receiver Alshon Jeffery liet de bal door zijn handen glippen, Marshon Lattimore sloeg opnieuw toe.


Alvin Kamara zorgde vervolgens voor de verlossende first down. De Saints zijn zo één stap verder in vergelijking met vorig seizoen en mogen zich opmaken voor de NFC Championship Game.

NFC: RUNNING BACK DUO GOUD WAARD VOOR RAMS

Dat het de wedstrijd zou worden van twee running backs was al duidelijk toen de LA Rams en Dallas Cowboys aan elkaar werden gekoppeld. Dat C.J. Anderson, naast Todd Gurley, de grote ster zou zijn was echter een grote suprise. De Cowboys, die vorige week nog korte metten hadden gemaakt met de run heavy Seahawks, werden helemaal dolgedraaid door Anderson en Gurley. Sean McVay liet zijn offense achter een ijzersterke offensive line keer op keer een soort illusie opvoeren voor de neus van Cowboys-defense om er vervolgens dwars doorheen te rennen. Naar links, naar rechts en in het geval van Anderson vooral dwars door het midden.


Anderson was niet alleen (iets) productiever dan Gurley maar overschaduwde ook Cowboys running back Ezekiel Elliott. ‘Zeke’ werd aan banden gelegd door de Rams en kwam tot slechts 49 yards uit 20 carries. Een goede dag van rookie Michael Gallup (119 yards) mocht niet baten voor Dallas: 30-22. Volgende week dus de ‘Sean-Bowl’, de Rams reizen af naar New Orleans.

Cover photo: Getty Images (archief)

NFL Play-offs preview: Philadelphia Eagles @ New Orleans Saints

Marc Derix
-
0


In de laatste wedstrijd van de zondag (en de Divisional Rounds) nemen de Philadelphia Eagles het in de Mercedes-Benz Superdome op tegen New Orleans Saints. De Eagles overleefden ternauwernood ‘Wildcard Weekend’ door met 16-15 langs de Chicago Bears te piepen. De Saints komen na een bye voor de eerste keer dit postseason in actie, wat niet altijd een voordeel is. Kunnen de Eagles nog een keer verrassen en het seizoen van de Saints in mineur laten eindigen?

BREES vs FOLES

Beide quarterbacks hebben meer met elkaar gemeen dan je zou denken. Ze komen allebei van de Westlake High School in Austin, Texas. Beide zijn voormalig Superbowl MVP’s. Het is de achtste keer dat twee Superbowl MVP’s elkaar treffen in de playoffs. Daar houden de gelijkenissen ook  meteen op. Drew Brees haalde de play-offs door met een 13-3 record door het regular season heen te cruisen. In de Superdome is Brees met een 5-0 record in de playoffs nog ongeslagen.
Nick Foles zat het grootste deel van dit seizoen op de bank en kwam pas in week 15 in actie, midden in de 6-1 eindsprint die ze toch nog een Wildcard opleverde. De Saints en Eagles hebben elkaar driemaal eerder ontmoet in de play-offs, waarbij de Saints de laatste twee ontmoetingen wisten te winnen (in 2006 en 2013). De nederlaag in 2013 is tevens Foles’ enige play-offwedstrijd die hij verloren heeft.
De Eagles mochten dit seizoen al eerder op bezoek bij de Saints. In week 11 liepen de door Carson Wentz geleide Eagles tegen een 48-7 blowout loss aan. Een score die de Saints expres op hebben laten lopen, volgens Eagles left tackle Jason Peters. De Eagles hebben in ieder geval aangegeven inspiratie te halen uit die nederlaag.

INTERESSANTE MATCHUPS

Er zijn dit weekend de nodige interessante matchups om te volgen. Kan de als zevende gerankte Eagles rushing defense de Saints running tandem Alvin Kamara en Mark Ingram afstoppen? De Saints scoorden in het regular season 26 rushing touchdowns, het hoogste aantal in de league.


Heeft de Saints verdediging een antwoord op receivers Alshon Jeffery, Nelson Agholor, Golden Tate en tight end Zach Ertz? Ze beseffen zich dat Foles de bal snel kwijt wil en zullen de Eagles receivers daarom aan de line of scrimmage proberen af te stoppen.
Kan de Eagles offensive line, die sinds week 12 gemiddeld maar 8 pressures en 1.4 sacks per wedstrijd toestaat (en vorige week DPOY-kandidaat Khalil Mack onschadelijk wist te maken), de Saints verdediging afstoppen die tot nu toe goed was voor 49 sacks (ranked 5th in de league)? En dan hebben we ook nog de joker die de Saints in kunnen zetten in special teams alleskunner Taysom Hill.

VOORSPELLING

Niemand onderschat de Eagles in de play-offs, zeker niet na de winst afgelopen week tegen de Bears. Nick Foles lijkt in het postseason echt in zijn element. Toch is ‘The Big Easy’ het eindstation voor de ploeg van Doug Pederson. De aanvallende diversiteit van de Saints, de combinatie Sean Payton/Drew Brees en het thuispubliek die Drew Brees in de herfst van zijn carrière naar nog een Super Bowl zal willen schreeuwen, zullen uiteindelijk de doorslag geven: 21-34.

NFL Play-offs preview: LA Chargers @ New England Patriots

Toon Aerts
-
0


Zoals zo vaak is Gillette Stadium zondag het decor voor een Divisional Round play-off game, waar de New England Patriots ditmaal de Los Angeles Chargers ontvangen. Het is meteen de clash tussen twee veteranen under center, de 41-jarige Tom Brady en de 37-jarige Philip Rivers.

ROAD WARRIORS OP ZOEK NAAR GLORIE IN ONNEEMBARE VESTING

De Chargers wisten vorige week de Baltimore Ravens te kloppen in eigen huis en daarmee heeft het team van coach Anthony Lynn nu al acht keer kunnen winnen buitenshuis (plus winst in Londen, wat officieel een ‘thuiswedstrijd’ was voor de Chargers). De Road Warriors hebben het gevoel dat ze van iedereen kunnen winnen on the road en geef ze maar eens ongelijk. Ze klopten dit seizoen onder anderen de Kansas City Chiefs, de Pittsburgh Steelers en de Seattle Seahawks in eigen huis en hoeven dus van niemand bang te zijn.

Tegenover de beste uitploeg staat de beste thuisploeg van het seizoen. De New England Patriots verloren geen enkele keer in het eigen Gillette Stadium en zijn ervan overtuigd dat niemand hen iets kan doen op die ‘heilige grond’. Komt daarbij dat de Patriots een week rust achter de rug hebben en in principe op hun fitst zouden moeten zijn. Een topfit Patriots-team in Foxborough, in vriestemperaturen bovendien, zijn een gevaarlijke cocktail voor elke tegenstander.

GESCHIEDENIS IS TEGEN DE CHARGERS

Het is niet de eerste keer dat De Patriots tegenover de Chargers staan en als we naar de geschiedenis kijken, dan heeft de ploeg uit LA een probleem. In de Brady-Belichick-era staat het 7-1 in het voordeel van de Patriots. Dat enige verlies? Dat kwam er in een wedstrijd met Matt Cassell op de quarterback-positie bij New England. Bovendien hebben de Patriots geen play-off-game tegen een AFC-tegenstander verloren sinds 2014.

De eigen geschiedenis is de Chargers ook niet meteen gunstig gezind. Nog nooit eerder wisten de Bolts meer dan een uitwedstrijd in de play-offs te winnen. Laat het nu net zo zijn dat de Chargers drie uitwedstrijden moeten winnen, willen ze de Super Bowl bereiken.

VOORSPELLING

Ondanks de onheilspellende voorgeschiedenis zijn de Chargers allerminst kansloos zondag. Ze hebben het momentum aan hun zijde na een indrukwekkende zege in en tegen Baltimore vorige week. Coach Lynn had het perfecte defensieve plan klaar en deed Lamar Jackson rondrennen als een kip zonder kop. Als de Chargers-defensie opnieuw op die manier voor de dag kan komen, dan hebben de Patriots een probleem. De Patriots zijn namelijk op hun sterkst gebleken dit seizoen wanneer de run-game op punt stond en laat het net tegen de run zijn dat de Bolts zo effectief waren vorige zondag.
Hoewel het een home game is in Foxborough en hoewel Tom Brady en Bill Belichick twee weken de tijd hebben gehad om zich optimaal voor te bereiden, lijkt een eerste thuisnederlaag in de play-offs sinds 2014 een reële mogelijkheid. Al moeten de Chargers wel uitkijken. Tom Brady met de rug tegen de muur, dat is de gevaarlijkste Tom Brady. Hoe dan ook zullen de twee veteranen Brady en Rivers er een spannende pot van maken. Wij denken dat daarin Rivers en de Chargers de geschiedenis met de voeten zullen treden en voor de verrassing zullen zorgen. De Bolts plaatsen zich zondag voor hun eerste AFC Championship game sinds 2008.

NFL Play-offs preview: Dallas Cowboys @ Los Angeles Rams

Joël Ackermans
-
0


Krijgt het seizoen van ‘dreamteam’ Los Angeles Rams een vervolg of zorgen de Dallas Cowboys voor een verrassing? Dat is de centrale vraag tijdens het tweede play-off duel in de divisieronde. De Cowboys zullen een goed gevoel hebben overgehouden aan de zege tegen de Seahawks en zitten nog in het ritme. De Rams hebben de week rust in de benen, het ’thuis’voordeel en (waarschijnlijk) Todd Gurley als wapen.

EAT ZEKE EAT VS THE TODDFATHER

Het is de wedstrijd is het toneel voor de twee beste running backs van het jaar. De meest productieve rushers in de NFL (qua gemiddeld aantal yards per duel) ontmoeten elkaar voor het eerst dit NFL-seizoen in LA. Ezekiel Elliott was dit seizoen veruit de beste in rushing yards (1,434), Todd Gurley de koning van de touchdowns (17). Juist in die laatste categorie blijft Elliott achter. ‘Zeke’ is de man van first downs, maar niet van de scores. Slechts zes rushing touchdowns noteerde hij dit seizoen, evenveel als dual threat QB Dak Prescott.
Voor de Rams is het de vraag of de knie van Todd Gurley voldoende is hersteld. Gurley moest de laatste twee reguliere wedstrijden aan zich voorbij laten gaan vanwege een blessure.  De verwachting is overigens dat Gurley gewoon aan de aftrap zal verschijnen. En hoewel C.J Anderson zijn rol als vervanger met verve vervulde (gemiddeld 149.5 yards), waren dit wedstrijden tegen de Cardinals en de 49ers. Tegen de Cowboys zal er uit een ander vaatje getapt moeten worden. De Cowboys staan niet alleen vijfde wat betreft het stoppen van de run. Bovendien werd vorige week de gevreesde Seahawks ground attack helemaal lamgelegd.  Van de Rams en met name van Todd Gurley wordt dus een megaprestatie verwacht.

THE SACKMEISTER VS COWBOYS O-LINE

Met alle aandacht voor ’the battle of the running backs’ zou je bijna vergeten dat er ook nog iemand als Aaron Donald op het veld rondloopt. De regerend Defensive Player of the Year bracht zijn tegenstanders dit jaar continue in de problemen. Het is niet voor niets dat Donald ook in de running is om dit jaar de MVP titel in de wacht te slepen. Wat hoogst uitzonderlijk is voor een defensieve speler. Dit heeft hij niet alleen te danken aan zijn bull rush, snelheid en brute kracht. De cijfers van Aaron Donald waren dit jaar fenomenaal met 20.5 sacks, waarmee hij bijna het all-time record van Michael Strahan verbrak (22.5 sacks).


Voor de Cowboys offensive line wordt het dus een hels karwei om Dak Prescott te beschermen en overeind te houden. Lukt ze dit niet dan zal alle druk op de defense komen te liggen.

VOORSPELLING

De LA Rams hebben dit jaar flink geïnvesteerd om vol voor een Super Bowl overwinning te gaan. Mochten ze vannacht winnen staan ze voor het eerst sinds 2001 in een Championship game. Er zal een uiterste krachtsinspanning nodig zijn om een solide defense van de Cowboys te breken. Het gaat aankomen op die ene turnover, dat ene moment van verslapping waardoor de Cowboys voor het eerst sinds 1995 mogen gaan strijden voor de NFC Titel. Cowboys 23 Rams 20.

NFL Play-offs preview: Indianapolis Colts @ Kansas City Chiefs

Luuk Dokter
-
0


De eerste wedstrijd van de divisieronde gaat tussen de Kansas City Chiefs en Indianapolis Colts. Waar het voor de Chiefs al sinds week 1 een uitgemaakte zaak was dat ze de play-offs haalden, groeide dit gevoel voor de Colts pas in deel twee van het seizoen. Na een 1-5 begin vervolgden ze het reguliere seizoen met negen overwinningen en slechts één verliespartij. In de wildcard ronde waren de Texans het slachtoffer. De Chiefs hopen af te rekenen met een soort play-off trauma: van de laatste vijftien optredens kwamen ze slechts één keer verder dan de divisional play-offs (waarin de Bills ervandoor gingen met het AFC kampioenschap). De vraag is of hun jonge quarterback om kan gaan met de druk en of de krakkemikkige defense de Colts offense kan beteugelen.
LUCK TREFT WEDEROM EEN QB PRODIGY
In de wild card-ronde moest Colts quarterback Andrew Luck het opnemen tegen tweedejaars QB Deshaun Watson. Tegen de Chiefs volgt een ontmoeting met Watson’s draftgenoot Patrick Mahomes. Het verschil is dat dit keer de stats van de jonkie die van de veteraan overtreffen. Mahomes (318.6YPG, 8.8YPA, 50TD, 12INT) is vrij ruim de bovenliggende partij ten opzichte van Luck (287.1YPG, 7.2YPA, 39TD, 15INT). De enige categorie waarin Luck hoger scoort is het percentage aankomende passes: 67.3% tegenover 66%. Dat zal niet het verschil maken. Uiteindelijk wordt de categorie ervaring een belangrijke factor. Indien Mahomes niet bezwijkt onder de druk ligt er een kans voor de Chiefs. Ze hebben echter geen best record tegen teams die het postseason hebben gehaald: 2-4 tegenover 10-0 tegen de teams die het niet haalden.
IS DE CHIEFS D STERK GENOEG?
De Chiefs offense (425.6 YPG) was dit seizoen, samen met die van de Rams (421.1 YPG), nagenoeg ongenaakbaar. Dit kwam tot uiting in een week 11 shootout (54-51 voor LA) die zijn weerga niet kent. De score legt ook direct het pijnpunt van de Chiefs bloot: defense. Samen met de Cincinnati Bengals (413.6 YPG) heeft Kansas (405.5 YPG) namelijk het slechtste verdedigende spel. Tegen de Colts kan dit lastig worden, aangezien zij met Andrew Luck op een perfecte manier een magere defense weten uit te buiten. De Indy o-line was zelfs de #12 defense van Houston te machtig, laat staan de veel zwakkere broeders uit Missouri.

VOORSPELLING

Wellicht wat verrassend, maar ik denk dat de Colts er met de overwinning vandoor gaan. De Chiefs scoren veel, maar presteren slecht tegen teams die de play-offs haalden. Hun defense is slecht en kan tegen een offensief sterk team veel punten tegen krijgen. De #11 defense van Indy zal Mahomes enigszins in toom houden en Luck zal met Eric Ebron en T.Y. Hilton een nachtmerrie zijn voor de Chiefs defense: 27-21.

LaMarcus Aldridge MVP van knotsgek duel in San Antonio

Lars Leeftink
-
0

10 JANUARI

ALDRIDGE SCOORT 56 PUNTEN TEGEN DE THUNDER

Het enige duel van afgelopen nacht dat enigszins spannend was, was ook meteen een groot spektakelstuk. In San Antonio besloten de Spurs en de Thunder er na 2OT pas een eind aan te maken. Het duel zou eindigen in 147-154 in het voordeel van de Spurs. Dit kwam vooral dankzij LaMarcus Aldridge en het bijzonder effectieve schieten van de Spurs vanaf de driepuntlijn.
LaMarcus Aldridge zal waarschijnlijk nooit meer zo’n goede wedstrijd spelen. De power forward wist 56 PTS te scoren (20-33, 16-16 van de free throw-line). Daarnaast noteerde hij ook negen rebounds, vier assists en vier blocks. Vooral in de slotfase van het duel was hij met zowel zijn aanvallende kwaliteiten als zijn blocks erg belangrijk voor de Spurs. Wat ook hielp, was dat de Spurs 14-14 van de driepuntlijn gingen tot het vierde kwart. Uiteindelijk zouden de Spurs in totaal 16-19 gaan, wat nog steeds een bizar hoog percentage is.
Bij de Thunder waren Russell Westbrook en Paul George zoals altijd de uitblinkers. Russell Westbrook noteerde en triple double (24 PTS, 13 REB, 24 AST) en wist tijdens zijn carrière nog nooit zoveel assists te geven als afgelopen nacht. Paul George scoorde 30 punten met acht rebounds en vijf driepunters. Een verrassende uitblinker was Terrence Ferguson, die niet bekend staat als een goede schutter. Echter besloot hij afgelopen nacht ook maar mee te doen en schoot 7-10 van de driepuntlijn (21 PTS).

GREGG POPOVICH

Uiteindelijk wonnen de Spurs dus voor de zesde keer in de laatste zeven duels. Voor coach Gregg Popovich was het zege nummer 1222 uit zijn carrière. Hiermee heeft hij nu definitief Jerry Sloan ingehaald en staat hij derde op de all-time lijst van trainers met de meeste zeges in de NBA. De Spurs zijn 25-19, de Thunder 25-16. Beide teams doen volop mee om de play-offs en ontmoeten elkaar zaterdagnacht om 02.00 weer. Dan zal er gespeeld worden in Oklahoma City.

OVERIGE UITSLAGEN

Boston Celtics – Miami Heat: 99-115
LA Clippers – Denver Nuggets: 100-121
Detroit Pistons – Sacramento Kings: 102-112

(Top & Cover Photo: Soobum Im-USA TODAY Sports)

NHL weekly: teams op rapport

Hans Mulder
-
0

De meeste teams hebben inmiddels zo’n 41 wedstrijden gespeeld en het reguliere seizoen is dus halverwege. Tijd om voorzichtig een balans op te maken. Wie zijn de positieve verrassingen? Wie zijn de negatieve uitschieters? En welke teams presteren naar behoren. We kijken kort naar de week van Daniel Sprong en daarnaast is er natuurlijk meer nieuws. De Goals of the Week laten we ook deze keer niet links liggen.

EASTERN CONFERENCE

De regerend kampioen komt natuurlijk uit het oosten, maar ook twee van de gevaarlijkste uitdagers komen we tegen in deze Conference. De Maple Leafs en de Lightning willen de Capitals maar wat graag van de troon stoten. Voorlopig liften de Caps echter nog vrolijk mee op de bagagedrager van The Great Eight.

SUCCESVOLLE INHAALRACE

Dat de Washington Capitals het goed doen in de Metropolitan Division is niet zo’n grote verrassing. Ja, de Caps hebben een andere coach, maar ze hebben ook nog steeds Alex Ovechkin (30G, 17A), Nicklas Backstrom (10G, 34A) en Evgeny Kuznetsov (7G, 29A). Na een wat koude start heeft Washington zich, mede dankzij een 7-game winning streak eind november, weer aan kop van de divisie genesteld. Dat de Pittsburgh Penguins inmiddels hun naaste belager zijn, is best een beetje opmerkelijk.
Ruim een maand geleden bungelden Sidney Crosby (20G, 33A) en de zijnen ergens onderin de Eastern Conference. General manager Jim Rutherford haalde de bezem door het roster door onder meer Daniel Sprong op ’t vliegtuig naar Anaheim te zetten. Het pakte goed uit, want sinds 1 december verloren de Pens slechts 5 van de 19 duels en daarmee staat de ploeg weer keurig tweede. Met een wedstrijd meer hebben ze twee punten minder dan koploper Washington.

VERRASSENDE ISLES

De Columbus Blue Jackets hebben zich ook gemeld in de debatten om de bovenste plekken en dan is Sergei Bobrovsky nog niet eens in vorm. Z’n save percentage van .908 is goed, maar niet meer dan dat. Met de New York Islanders hebben we de grootste verrassing in deze divisie te pakken. Zonder John Tavares, maar met onder meer Mathew Barzal (12G, 26A) en Anders Lee (15G, 15A) spreken de mannen van Barry Trotz een serieus woordje mee. Met twee duels minder gespeeld hebben de Isles vier punten minder dan Pittsburgh. Er zullen niet veel mensen zijn die dat vooraf hadden verwacht.
Achter de Islanders valt een gat. De schietgrage Carolina Hurricanes moeten vijf punten goedmaken op New York, maar ze moeten vooral effectiever worden. Niet meer dan 7% van hun schoten verdwijnt achter de vijandelijke goalie. De Canes zijn momenteel wel bezig aan een knappe winning streak van vijf wedstrijden.

VRIJWEL KANSLOOS

Van de Rangers werden geen wonderen verwacht en vooralsnog voldoen de Blueshirts aan die verwachtingen. De ploeg uit New York heeft een klein mirakel nodig om nog in aanmerking te komen voor het postseason. Dit geldt ook voor de New Jersey Devils en de Philadelphia Flyers. Beide teams stonden vorig seizoen nog in de play-offs, maar vallen nu vies tegen. De Flyers hebben dinsdag overigens wel een record in de NHL geëvenaard. Mike McKenna was de zevende goalie dit seizoen, maar McKenna kon niet voorkomen dat Washington met 5-2 won. Voor de geplaagde Flyers was dit de achtste nederlaag op rij.

LIGHTNING OUDERWETS

In de Atlantic Division lijkt de winnaar nu al bekend. De Tampa Bay Lightning blaast alles en iedereen ondersteboven in de eerste helft van het seizoen. Geen enkel team komt ook maar in de buurt van de 68 punten die Nikita Kucherov en consorten hebben verzameld. De Rus heeft alweer 71 punten achter z’n naam. Op gepaste afstand volgen de Toronto Maple Leafs. De ploeg van Auston Matthews (20G, 19A) scoort makkelijk en heeft defensief de zaken dit keer ook goed voor elkaar. Toch lukt het de Leafs maar niet om in de buurt van de Lightning te blijven. Met 15 goals en 40 assists is Mitch Marner de meest productieve Leaf in de eerste helft van het seizoen.


De Boston Bruins hebben maar een paar punten minder dan Toronto en dat is eigenlijk al een prestatie van formaat. Boston bewoog zich met een goed gevulde ziekenboeg door de eerste maanden van het seizoen, maar een virtueel ticket voor de play-offs kwam eigenlijk geen moment in gevaar. Inmiddels worden de B’s weer fit en hopen ze de aanval in te zetten op de Leafs.

THE DIFFERENCE A YEAR MAKES

Dat een jaar nogal een verschil kan maken, bewijzen de Buffalo Sabres dit seizoen. Niemand hield rekening met het lelijke eendje van de laatste jaren, maar onder aanvoering van Jack Eichel (15G, 34A) en Jeff Skinner (29G, 13A) zijn de Sabres een serieuze kandidaat voor het postseason. Dit geldt ook voor de Montreal Canadiens, waar Max Domi (14G, 25A) een schot in de roos blijkt te zijn. Bij de Habs, die al 51 punten hebben verzameld, is Brendan Gallagher topscorer met 16 treffers. Ook zij verbazen vriend en vijand door mee te doen om een ticket voor de play-offs.


Na een dramatische seizoensstart hebben de Florida Panthers zich aardig opgewerkt. Zes van de eerste zeven wedstrijden gingen verloren en de rode lantaarn begon zich al aardig thuis te voelen in Sunrise. Met zijn 17-game point streak was Mike Hoffman (20G, 18A) één van de spelers die Florida op het juiste spoor zette. Dylan Larkin (18G, 23A) is één van de uitblinkers bij de Detroit Red Wings. Helaas krijgt de 22-jarige aanvaller te weinig assistentie en spelen de Red Wings slechts een rol in de kantlijn. Over de Ottawa Senators kunnen we kort zijn. Die zijn gewoon heel slecht dit seizoen. De Sens krijgen verreweg de meeste goals tegen en hebben al acht wedstrijden op rij verloren. De laatste overwinning dateert van 17 december.

WESTERN CONFERENCE

De Conference met waarschijnlijk de sterkste divisie in de NHL. Vanuit de Central Division kunnen de Predators, de Jets en de Avalanche zomaar heel ver komen. In de Pacific Division hebben de Vegas Golden Knights, na een moeizame start, de juiste versnelling gevonden. Dit mag dan misschien de zwakste divisie zijn, maar met de Flames, de Sharks, en de al genoemde Golden Knights huizen er wel degelijk contenders in het verre westen.

USUAL SUSPECTS

Zoals verwacht maken de Winnipeg Jets en de Nashville Predators de dienst uit in de Central Division. De Predators begonnen furieus aan dit seizoen en leken al in een vroeg stadium beslag te leggen op de divisietitel. Enkele belangrijke spelers raakten echter geblesseerd waardoor de Jets terug in de race voor de divisietitel zijn. In de slipstream van de twee powerhouses volgen Dallas en Colorado. Bij de Avalanche draait het voornamelijk om de lijn met Gabriel Landeskog (27G, 22A), Nathan MacKinnon (25G, 40A) en Mikko Rantanen (19G, 47A). Hoewel met name MacKinnon en Rantanen aan de lopende band punten blijven produceren, hebben de Avs het toch even lastig. Ze wonnen slechts één van de laatste acht wedstrijden.


Net als vorig jaar zullen de Dallas Stars het regelmatigheidklassement niet winnen. Defensief gaat het nog wel in Texas, maar aanvallend houdt het niet over. Tyler Seguin (17G, 25A), Alexander Radulov (14G, 25A) en Jamie Benn (17G, 15A) zijn nog best productief, maar hun ploeggenoten laten het nogal afweten. Toch zijn ze de Avs inmiddels voorbij in de divisie. Voor de Minnesota Wild wordt het de komende weken een kwestie van aanhaken of definitief afhaken. De ploeg van coach Bruce Boudreau zit nog wel op het spreekwoordelijke vinkentouw, maar een 5-game losing streak rond de Christmas Break deed het team geen goed. Wat nog wel in hun voordeel is, is dat ze wat wedstrijden tegoed hebben ten opzichte van de beste vier teams in de divisie.
SCHAAMROOD OP DE KAKEN
Fans van de Chicago Blackhawks waren al bang voor een kleurloos seizoen en dat is ook werkelijkheid geworden. Ook met Jeremy Colliton aan het roer blijven de ‘Hawks een wisselvallig gezelschap. Op Patrick Kane (24G, 32A) kunnen ze in The Windy City nog altijd bouwen. Alex DeBrincat (20G, 15A) bevestigt zijn rol als scherpschutter, maar als team spelen de trotse Hawks weinig klaar. De grootste tegenvaller komt echter uit St. Louis. De Blues dachten een serieuze rol te kunnen spelen, maar niets is minder waar. Het werd een eerste seizoenshelft om snel te vergeten en de slechte resultaten kostten Mike Yeo al zijn baan.
THREE HORSE RACE IN DE PACIFIC
In de Pacific Division zijn drie teams al los van de rest. Zowel de San Jose Sharks als de Vegas Golden Knights begonnen moeizaam aan deze jaargang. De opmars van de Golden Knights begon op 18 november. Op die dag keerde verdediger Nate Schmidt terug in de line-up en dat was het zetje dat de Knights nodig hadden. De ploeg won 19 van de volgende 26 wedstrijden. Voor de Sharks kwam dat zetje in Ottawa. San Jose zette zichzelf voor schut op 1 december door met 6-2 te verliezen van de abominabele Senators. Daarna wonnen de Sharks, onder aanvoering van Brent Burns en Erik Karlsson, 13 van hun 18 duels.


Calgary is eigenlijk de enige ploeg die al het hele seizoen goed presteert in deze divisie en staat dan ook terecht bovenaan. Johnny Gaudreau (26G, 38A) is van onschatbare waarde, maar Sean Monahan, Matthew Tkachuk en Elias Lindholm dragen ook meer dan een steentje bij. De Calgary Flames mogen dan een constante factor zijn, het verschil met de achtervolgers is minimaal.

SPRONG MOET ACHTERVOLGEN

De Anaheim Ducks kozen een heel beroerd moment voor hun huidige losing streak. Nog maar een paar weken geleden spraken ook de Ducks een woordje mee in deze divisie, maar de achterstand op de Sharks, die derde staan, is opgelopen tot 12 punten. Het goede nieuws voor Anaheim is dat ze nog wel een goede uitgangspositie hebben voor een wildcard in het westen. Voor de Ducks is het dan wel zaak om te gaan scoren, want alleen de Kings hebben minder goals dan de ploeg van Daniel Sprong. Het zegt veel dat Ryan Getzlaf met 9 goals en 20 assists de meeste punten heeft genoteerd.
De Vancouver Canucks zijn nu al erg afhankelijk van Elias Pettersson (22G, 20A). De Zweedse rookie, die even uit de roulatie is met een knieblessure, laat de mensen in British Columbia dromen van nieuwe successen, maar ondanks een goede seizoensstart lijkt het daar nu nog te vroeg voor. In Edmonton dachten ze heel even het lek boven te hebben na het ontslag van Todd McLellan. Onder Ken Hitchcock presteerden de Oilers aanvankelijk naar behoren. Van de eerste 13 duels onder Hitchcock werden er 9 gewonnen. Sinds 17 december zien we de oude Oilers weer terug. Ondanks de aanwezigheid van de briljante Connor McDavid (24G, 39A) ging Edmonton 8 keer onderuit in de laatste 10 wedstrijden.

KING NOTHING

Bij de LA Kings sneuvelde coach John Stevens dit seizoen al, maar onder Willie Desjardins gaat het nauwelijks beter. De kampioen van 2012 en 2014 scoort, ondanks de aanwezigheid van onder meer Anze Kopitar (11G, 18A) en Ilya Kovalchuk (7G, 12A), ontzettend moeilijk. Dat Arizona onderin de Pacific zou bungelen, was vooraf wel verwacht. De Desert Dogs richten zich met al hun talenten op de toekomst. Eén van hun grootste prestaties dit seizoen was de 7-1 zege op de Lightning. Deze week kwam er ook nog slecht nieuws uit de ziekenboeg. Nick Schmaltz (5G, 9A) mist de rest van het seizoen vanwege een knieblessure. Vaste krachten Jason Demers, Antti Raanta en Michael Grabner zitten al langer in de lappenmand.

GOALS OF THE WEEK

Hattricks, snelle goals, mooie goals en belangrijke goals. Er viel weer genoeg te genieten de afgelopen week en we hebben zomaar wat pareltjes voor je op een rij gezet.

ELIAS PETTERSSON vs OTTAWA SENATORS


Goals had hij al en over assists had Elias Pettersson ook niets te klagen. Een hattrick ontbrak echter nog op het lijstje van de indrukwekkende rookie. In de eerste wedstrijd van het nieuwe jaar vinkte de Zweedse sterk van de Vancouver Canucks ook dat maar meteen af. De Ottawa Senators werden op 2 januari in OT met 4-3 verslagen. Een dag later haalde Pettersson opnieuw de krantenkoppen, maar dit keer niet op een positieve manier. In de met 2-0 verloren wedstrijd tegen de Montreal Canadiens viel Pettersson uit met een blessure na een botsing met Jesperi Kotkaniemi.

MITCH MARNER vs MINNESOTA WILD


Waarschijnlijk zonder het zelf te weten, brak Mitch Marner vorige week donderdag een stokoud record. Op 6 februari 1932 had Charlie Conacher slechts zeven tellen nodig om de score te openen tegen de Boston Bruins. Marner deed het tegen de Minnesota Wild een fractie sneller en is de nieuwe recordhouder. Hall of Famer Conacher won later dat seizoen overigens de Stanley Cup en dat zal ook vast heel hoog op het lijstje van Marner staan. William Nylander scoorde tegen de Wild zijn eerste goal van het seizoen, maar het was Minnesota dat het laatst lachte. Zij stapten met een 4-3 overwinning van het ijs.

JEFF SKINNER vs FLORIDA PANTHERS


In dienst van de Carolina Hurricanes wist Jeff Skinner de weg naar het vijandelijke doel al met zijn ogen dicht te vinden, maar in het shirt van de Buffalo Sabres is de aanvaller helemaal niet te houden. Twee seizoenen geleden legde Skinner de lat hoog voor zichzelf door 37 keer te scoren. Als de aanvaller zich even kwaad maakt, gaat dat record er nog voor de ASG aan.

TYLER SEGUIN vs WASHINGTON CAPITALS


Met twee goals tegen de titelverdediger gaf Tyler Seguin een passend antwoord op de kritiek van zijn CEO. Toch was niet Seguin, maar Anton Khudobin de grote man bij de Dallas Stars. De 32-jarige Kazach was bij vlagen fenomenaal en pakte 36 van de 37 schoten die hij op zich af zag komen. Vooral dankzij de goalie pakten de Stars de twee punten in OT en boekten ze hun vierde zege in vijf wedstrijden.

CLAYTON KELLER vs NEW YORK RANGERS


Hij stond al een tijdje droog, maar afgelopen zondag was het eindelijk weer eens raak voor Clayton Keller. In 2017-2018 scoorde de nu 20-jarige Amerikaan vanuit alle hoeken en standen, maar nu gaat het allemaal wat stroever. Op 1 december vond hij tegen de St. Louis Blues voor het laatst het net. Tegen de Rangers scoorde Keller eindelijk zijn negende van het seizoen. Vorig seizoen had hij dit aantal op 31 oktober al te pakken. Dat alleen Brad Richardson (11) en Christian Fischer (10) meer goals hebben dan Keller zegt veel over het gebrek aan scorend vermogen in Glendale.

NIEUWS

OVECHKIN EN PRICE LATEN ASG LINKS LIGGEN

  • Later deze maand wordt in San Jose de All-Star Game gehouden, maar twee grote namen zullen daar ontbreken. Alex Ovechkin en Carey Price zullen niet van de partij zijn. Beide spelers willen wat extra rust pakken om zich goed voor te kunnen bereiden op de laatste maanden van het seizoen. De beslissing wordt de spelers niet in dank afgenomen en het gevolg is dan ook dat zowel Ovechkin als Price een schorsing tegemoet kan zien.

DEVILS LANGER DOOR MET HYNES

  • Coach John Hynes heeft een nieuw, meerjarig contract getekend bij de New Jersey Devils. Hoewel de ploeg dit seizoen niet goed presteert, besloot de organisatie Hynes te belonen voor het sterke optreden in 2017-2018. De Devils bereikten toen voor het eerst in vijf jaar weer eens het postseason. Hynes is bezig aan zijn vierde seizoen als hoofdcoach van de Devils.

SPRONG EN DUCKS BLIJVEN VERLIEZEN

  • Onze landgenoot heeft zijn scoring touch hervonden in Orange County. Ook deze week wist Daniel Sprong namelijk weer het net te vinden. Op de powerplay scoorde de Amsterdammer tegen de Vegas Golden Knights alweer zijn vijfde van het seizoen. Toch hielden de Ducks vrijdag niets over aan dit duel. De Golden Knights dienden Anaheim alweer de zevende nederlaag op rij toe. Twee dagen later waren ook de Edmonton Oilers te sterk voor de Ducks. In november 2005 verloor de organisatie voor het laatst acht wedstrijden op rij. Het team ging toen nog als Mighty Ducks door het leven. Tegen de Oilers stond Sprong 15.20 minuten op het ijs en schoot hij twee keer op goal. Helaas voor hem en de organisatie dus zonder succes.

SHARKS ZETTEN TANDEN IN LIGHTNING

  • Aan de indrukwekkende reeks van de Tampa Bay Lightning kwam zaterdagavond in San Jose een einde. Zonder Justin Braun en Marc-Eduard Vlasic, toch twee van de betere verdedigers in de league, waren de Sharks met 5-2 te sterk voor Steven Stamkos en de zijnen. Het was voor het eerst sinds 27 november dat Tampa Bay niet minimaal één punt overhield aan een wedstrijd. De ploeg noteerde daarna een 8-game winning streak en een 7-game winning streak. Tussendoor wisten alleen de Winnipeg Jets de Lightning in OT te kloppen. In zes van hun laatste zeven duels scoorde Tampa Bay minimaal vijf goals, maar de Sharks hielden deze ijzersterke tegenstander keurig in toom. De aangeslagen defensie liet een goede indruk achter en Evander Kane nam twee goals voor zijn rekening.

FINSE JUNIOREN KRONEN ZICH TOT WERELDKAMPIOEN

  • In Canada gingen ze er na kerst even goed voor zitten. De Canadese junioren zouden in Vancouver wel even voor de 18e keer wereldkampioen worden. De ijshockeygekke Canadezen kwamen zwaar bedrogen uit. Het gastland vond al in de kwartfinale hun Waterloo tegen Finland. Toni Utunen dompelde in OT de Canadezen in rouw. In de halve finale waren de Finnen vervolgens een maatje te groot voor Zwitserland. Ook de VS was in de eindstrijd niet opgewassen tegen Finland. De Scandinaviërs waren met 3-2 te sterk en veroverden hun vijfde wereldtitel.

Cover Photo: Perry Nelson/USA TODAY Sports

Championship Game 2018: Clemson sloopt Alabama

Lars Leeftink
-
0


De fans van Alabama zullen diep in hun geheugen moeten graven om bij een vernederende uitslag te komen die vergelijkbaar is met die van maandagnacht. Na een schitterende eerste helft moesten de Crimson Tide voor het eerst sinds een lange tijd weer eens een nederlaag slikken. Clemson won dankzij een fantastische derde kwart met 44-16 van Alabama. Het derde nationale kampioenschap uit de historie van de universiteit is een feit.

EERSTE HELFT: FOUTEN TAGOVAILOA

De problemen van Alabama begonnen al vroeg in de wedstrijd. De eerste drive van de Crimson Tide resulteerde in een pick-six. Tua Tagovailoa ging uiteindelijk 22-34 voor 295 yards, twee touchdowns en twee interceptions, maar maakte een slordige indruk. Het idee van deze play is dat Jerry Jeudy (nr 4) de pass ontvangt en een block krijgt van DeVonta Smith (nr 6).
De pass van Tagovailoa is echter te ver achter Jeudy. Clemson CB A.J. Terrell (nr 8) anticipeert fantastisch en weet tussen Jeudy en de bal te komen. Daarna is het een koud kunstje om de bal naar de endzone te begeleiden.

OPNIEUW IN DE FOUT

Nadat beide teams vervolgens een paar touchdowns uitwisselen en de verdedigingen even niks in te brengen hebben (21-16), gaat het in het begin van het tweede kwart opnieuw fout. Tagovailoa gooit weer een interception. En opnieuw is het het een fout van Tagovailoa zelf. Tua verwacht dat CB Trayvon Mullen (nr 1), uiteindelijk defensive MVP van de Championship Game, man-to-man blijft spelen tegen TE Irv Smith Jr (nr 82). Maar Mullen doorzien de play en zakt terug in coverage.
Op het moment dat Tagovailoa de bal gooit zal hij al geweten hebben dat hij fout zat. Jerry Jeudy (nr 4) had geen schijn van kans tegen drie verdedigers. Tagovailoa gooide de bal ook nog eens te diep voor zijn receiver. Clemson zou tijdens de drive die volgde een touchdown scoren en op een 28-16 voorsprong komen.

FUMBLE

Clemson heeft de wedstrijd na dit moment onder controle. Om een dramatische eerste helft van Tagovailoa nog wat dramatischer te maken, fumbled hij ook nog eens de bal. Ook deze fout is, weliswaar niet alleen, aan hem te danken. Ondanks dat de agressieve blitz van Clemson teveel blijkt te zijn voor de O-Line van Alabama, staart Tagovailoa constant naar de rechterkant. Geen enkel moment zien we het hoofd naar links bewegen.
Dit is precies waar de blitz vandaan komt. Opnieuw is het CB Trayvon Mullen (nr 1) die Tagovailoa pijn doet. Dit keer niet alleen in figuurlijke, maar ook in letterlijke zin. Tagovailoa heeft geluk dat de bal opgepikt wordt door zijn O-Line. Toch vat het de eerste helft van de QB goed samen. Clemson zou vervolgens nog een field goal maken, waardoor de Championship Game na de eerste helft 31-16 stond. Het ergste moest toen nog komen voor Alabama.

TWEEDE HELFT: CLEMSON DOMINANT

In het derde kwart zou de aanval van Clemson pas echt exploderen. De jonge en dus onervaren secondary van Alabama kreeg geen hulp van de D-Line. Alabama wist Clemson QB Trevor Lawrence gedurende het duel amper onder druk te zetten. Trevor Lawrence gooide 20-32 met als resultaat 347 yards en drie touchdowns. De freshman QB werd dan ook meer dan terecht gekozen tot offensive MVP van de Championship Game.
In het derde kwart was vooral de connectie met mede-freshman Justyn Ross zeer indrukwekkend te noemen. De receiver wist in totaal zes ballen te vangen voor 153 yards en een touchdown. Zijn langste reception (74 yards) was een touchdown. Hierdoor kwam Clemson vroeg in het derde kwart op 37-16. Toch waren het de twee vangballen die daarop volgde die volop de aandacht kregen. En terecht ook.

CONCENTRATIE

Tijdens de eerste vangbal staat hij tegenover CB Josh Jobe (nr 28), een onervaren freshman. In eerste instantie verdedigt Jobe zijn mede-freshman goed. Eigenlijk doet de cornerback van Alabama niks fout. Toch weet Ross met zijn snelheid op de eerste meters genoeg afstand te nemen om vervolgens de pass van Lawrence op spectaculaire wijze te vangen. Wat vooral opvalt is de concentratie van de jonge receiver. Tevens gooit Lawrence deze bal op een plek waar alleen zijn receiver bij kan komen. Beter wordt het niet, zowel van de QB als van de receiver.

De eerstvolgende actie daarna is nog spectaculairder. Opnieuw staat Ross tegenover Josh Jobe. Daar waar Jobe de vorige keer goed verdedigde, raakt hij Ross dit keer kwijt wanneer de receiver kruist met zijn teamgenoot Hunter Renfrow (nr 19). Toch blijft Jobe vervolgens nog aardig bij dankzij zijn wendbaarheid en weet hij dicht op Ross te blijven.
Wat Ross daarna doet is buitenaards goed. De bal wordt alles behalve perfect gegooid door Lawrence. Desalniettemin weet Ross met zijn wingspan de bal te vangen. Om vervolgens ook nog eens de concentratie te hebben om met één been binnen het veld te blijven is iets wat we veteranen meestal zien doen. Ross is een freshman.

Nadat deze drive resulteerde in een touchdown voor WR Tee Higgins (6 catches, 81 yards en een TD) was het ineens 44-16 in het voordeel van de Tigers. Het duel leek toen al wel beslist te zijn. Aan het begin van het vierde kwart werdt alle hoop van Alabama de kop ingedrukt.

CLEMSON DEFENSE

Alabama lijkt aan het begin van het vierde kwart op weg naar een touchdown. Het lijkt de laatste kans te zijn om het duel levend te houden. Tua Tagovailoa (nr 13) besluit op 4th en goal (2 yard line) zelf te rennen naar de linkerkant van het veld. Hij heeft veel steun van onder meer zijn receivers, die voor hem moeten blokken. Toch weet DL Clelin Ferrell erdoorheen te komen en Tagovailoa neer te halen.
De toekomstige NFL-speler moest opstaan toen bekend werd dat DL Dexter Lawrence niet zou spelen. Deze beslissende tackle zorgt ervoor dat zijn draft stock misschien nog wel wat verder omhoog gegaan is. Het vat ook goed samen hoe de verdediging van Clemson maandagnacht op het veld stond. Van begin tot eind een fantastische prestatie, met een nul op het bord voor Alabama in de tweede helft en een nationaal kampioenschap als beloning.

CONCLUSIE

Alabama werd gedurende de wedstrijd op elk front afgetroefd. De aanval van de Crimson Tide was niet zo explosief als dat we die kennen. Dit kwam mede dankzij de fantastische verdediging van Clemson, maar ook dankzij fouten van QB Tua Tagovailoa. De D-Line van Alabama kon geen druk uitoefenen op Trevor Lawrence, waardoor de QB van Clemson de onervaren secondary van de Crimson Tide constant kon aanvallen met zijn vlijmscherpe passes. Dit zorgde ervoor dat Alabama weer eens weet wat verliezen is.

De kans is groot dat we rond deze tijd volgend jaar weer praten over deze twee universiteiten. Daar waar er verdedigend wel wat spelers zullen vertrekken, blijft het merendeel van de aanval nog een seizoen. Tel daar de sterke recruiting class van beide universiteiten bij op en de concurrentie zal het weer lastig krijgen. Georgia, Oregon, Oklahoma, Ohio State, Michigan, Florida en Texas zullen waarschijnlijk weer moeten vechten om een plek in de play-offs, om vervolgens te verliezen van de twee powerhouses van de afgelopen vijf jaar.

(Top & Cover Photo: Mark Rebilas / USA Today Sports

Uitslag SportAmerika Football Pool 2018/2019 Week 18 wild card ronde

Remco van Oyen
-
0


De winnaar van deze week is Sunny Li met 1.620 punten. Dit levert zeven plaatsen winst op en een opmars naar de derde plaats. Gefeliciteerd! Tom Ebus is met 10 punten verschil zijn eerste plek kwijt aan Gijs Essink die in deze week 1.600 punten haalde. In de divisional round zijn weer veel punten te verdienen.

WEEK 19 divisional round

Ondertussen staat de nieuwe vragenlijst voor week 19 ook al weer online, vergeet hem niet in te vullen:
SportAmerika Football Pool 2018/2019 Week 19
Weekscore uitgesplitst per onderdeel

De tussenstand

1...456457458...805Pagina 457 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU