Home Blog Pagina 456

Harden blijft domineren, George wint voor OKC

0

Rockets, Harden


19 JANUARI


HARDEN BLIJFT DOMINEREN

Het kan maar niet op bij de Houston Rockets en James Harden. Nadat hij in de twee voorafgaande wedstrijden maar liefst 115 punten scoorde, was hij vannacht tegen de Los Angeles Lakers goed voor 48 punten in de 138-134 gewonnen overtime wedstrijd. Hiermee is hij na Kobe Bryant (175 punten in 2007) de speler met de meeste punten verspreid over drie wedstrijden. Hij schoot net geen 47% van het veld, maakte 8 driepunters en schoot 12 van zijn 15 vrije worpen raak. Verder pakte hij 8 rebounds en was hij goed voor 6 assists. Eric Gordon was goed voor 30 punten.
De Lakers hadden de grootste leiding van de wedstrijd met maar liefst 21 punten, maar het was niet genoeg. Kyle Kuzma had 32 punten en pakte 8 rebounds voor de Lakers. Brandon Ingram was goed voor 21 punten.
Door het verlies zakken de Lakers naar de 9e plaats in het westen, Houston staat nu op de 5e plaats.

GEORGE WINT VOOR OKC

Paul George blijft de man in vorm voor de Oklahoma City Thunder. Met 31 punten en een clutch driepunter plus een vrije worp bezorgde hij de Thunder de winst tegen de ’76ers: 117-115.


Het is de 19e keer op rij dat de Thunder winnen van de ’76ers. De laatste keer dat de Sixers wonnen was op 15 november 2008. Ben Simmons en Joël Embiid konden dit ook niet voorkomen. Dit kwam vooral door de turnovers. Simmons, goed voor 20 punten, 15 rebounds en 9 assist, had 6 van de 17 turnovers van Philly. Embiid had 31 punten samen met 8 rebounds en 6 assist, had 3 turnovers. De Thunder hadden 28 punten uit turnovers tegenover maar 8 van de ’76ers.
Naast George had Russell Westbrook 21 punten, 10 rebounds en 6 assists, maar schoot hij slechts 38% en 1-6 uit driepunters. Hiermee draagt hij bij aan zijn slechte seizoen van achter de driepuntslijn: 23,9%.

OVERIGE UITSLAGEN:

Milwaukee Bucks – Orlando Magic 118 – 108
Phoenix Suns – Charlotte Hornets 115 – 135
Sacramento Kings – Detroit Pistons 103 – 101
Dallas Mavericks – Indiana Pacers 99 – 111
Boston Celtics – Atlanta Hawks 113 – 105
Memphis Grizzlies – Toronto Raptors 90-119
Miami Heat – Chicago Bulls 117 – 103
Cleveland Cavaliers – Denver Nuggets 102 – 124

(Cover foto: Dan Lippitt/NBAE via Getty Images)

 

NFL Play-offs preview: New England Patriots @ Kansas City Chiefs

1


Het is de match-up waarvan je eigenlijk wist dat hij zou komen. Het sterkste team in de AFC, de Kansas City Chiefs, ontvangt het team dat je simpelweg niet uit de AFC Championship Game lijkt te kunnen houden: de New England Patriots. De aankomend MVP, Patrick Mahomes, tegen de ‘GOAT’, Tom Brady. Met recht een AFC-finale van formaat.

HET THUISVOORDEEL VERSUS DE COACHING

Wie de wedstrijd tussen de twee grootmachten vlug bekijkt, spot direct een aantal duidelijke voordelen aan beide kanten. Voor de Chiefs spreekt nadrukkelijk mee dat de wedstrijd gespeeld wordt in Kansas City. Foxborough heet onneembaar te zijn in de playoffs, maar Arrowhead is qua atmosfeer niet veel makkelijker. Bovendien won Tom Brady in zijn carrière pas drie play-offwedstrijden op vreemde bodem. Super Bowls niet meegerekend uiteraard. Het thuispubliek zal een orkaan van geluid produceren als de Patriots aan de bal zijn, al was het maar om zelf warm te blijven: de temperatuur ligt zondag waarschijnlijk onder het vriespunt, met nog ruim lagere gevoelstemperaturen.


Tegelijkertijd weten de Patriots zich verzekerd van de beste coaching staff in de NFL. Bill Belichick staat bekend als een geniale coach en is als geen ander in staat zijn ploeg optimaal gebruik te laten maken van de zwakheden van de tegenstander, terwijl eigen tekortkomingen verbloemd worden. Het goede nieuws voor de Chiefs is wel dat Andy Reid al vaker heeft aangetoond de Patriots te kunnen verslaan, regelmatig zelfs met grote cijfers. New England won weliswaar dit jaar de ontmoeting tussen beide – in Foxborough – maar deed dat met een klein verschil.

WELKE ZWAKKE PLEK KRAAKT HET EERST?

De roster van de Patriots en Chiefs staan beide bol van kwaliteit. Aan de kant van de aanval zijn de Chiefs echter heer en meester. Mahomes gooide dit jaar vijftig touchdowns bij elkaar. In Tyreek Hill, Travis Kelce en Sammy Watkins hebben de Chiefs al drie wapens in de passing game waar New England alleen Julian Edelman tegenover kan zetten, wat echt goede receivers betreft. De Patriots hebben wel de overhand in de running game, waar Sony Michel zondag waarschijnlijk de beste running back op het veld is, terwijl James White en Rex Burkhead ongetwijfeld een grote rol zullen spelen in het dink-en-dunk-spelletje dat Brady en de zijnen dit seizoen spelen.


Beide ploegen hebben geen angstaanjagende defensie, maar delen wel weer de overeenkomst dat die defensie er in de Divisional Round beter uitzag dan in de rest van het seizoen. De Chiefs D-line walste de toch sterk geachte O-line van de Indianapolis Colts plat, terwijl de Patriots Philip Rivers continu onder druk hielden. Met Justin Houston, Chris Jones en Dee Ford hebben de Chiefs wapens in de pass rush, terwijl New England kan leunen op een betere secondary.
Bovenstaande plussen en minnen leveren een aantal interessante ‘duels’ op, die vermoedelijk gaan zorgen voor de beslissing. Het begint met Tyreek Hill en zijn veelzijdige rol in de aanval van Kansas City. Toen de Patriots en Chiefs in week 6 tegen elkaar speelden, deed rookie cornerback J.C. Jackson nog niet mee aan de zijde van New England. Zijn doorbraak kwam in week 13 en tegen de Chargers bewaakte hij Mike Williams met succes. Jackson speelt meer vanuit de slot dan Stephon Gilmore en Jason McCourty, wat betekent dat Jackson relatief vaak op Hill zal staan. Voor New England hangt veel af van of Jackson er in slaagt Hill in bedwang te houden. De cijfers spreken niet voor New England, want de ploeg van Belichick stond tijdens het reguliere seizoen liefst 118 ‘big plays’ toe: slechts vijf teams deden het minder goed. In de Divisional Round kregen ze daarover nog even een ‘reminder’ van Keenan Allen.


Ook de Chiefs hebben een zorgenkindje. Hoewel Houston en Ford voor een goede pass rush zorgen, zijn de Chiefs veel minder goed in het verdedigen van de running game. Juist op dat vlak zijn de Patriots dit seizoen, met de doorbraak van Sony Michel, sterk. Daarnaast is de vraag of de druk op Brady op tijd komt. De ervaren quarterback is gespecialiseerd in de bal snel gooien, voordat verdedigers bij hem kunnen komen. Krijgt Kansas City dit spelletje niet onder controle, dan dreigt New England de bal lang vast te houden, zoals ook tegen de Chargers in de eerste helft vaak het geval was. Daarnaast beschikken de Chiefs over een defensie die in de red zone veel touchdowns toeliet: in dat klassement stond Kansas City dit jaar 31e van de NFL. Ook daar ligt een vraagteken voor het team van Andy Reid, dat hier wel geholpen wordt door de op handen zijnde terugkeer van safety Eric Berry.

VOORSPELLING

Tja, zeg het maar. Aan de ene kant hebben we de big play abilities van Mahomes, Hill en Kelce én het thuisvoordeel en aan de andere kant hebben we een aanval gespecialiseerd in het afmatten van de tegenstander met een lange serie aan korte plays. De verdedigende edge lijkt bij de Patriots te liggen, al is de vraag of die stand houdt onder de grote druk die Mahomes en de zijnen kunnen genereren. De manier waarop de Patriots er wel of niet in slagen om met name Hill en Kelce te beteugelen en of de Chiefs er in slagen de korte plays van de Patriots een halt toe te roepen, zijn sleutelelementen in deze AFC-finale.
Het thuisvoordeel is op Arrowhead veel waard. De Patriots hebben er slechte herinneringen… maar de Chiefs ook. Er ligt zeer veel druk op Reid om het nu eindelijk eens waar te maken, daar verandert de playoff-zege op Indianapolis niets aan. Brady is bovendien 10-0 in de playoffs tegen quarterbacks die daar voor het eerst spelen. Nooit eerder maakte zo’n quarterback zo veel kans om te winnen als Mahomes nu, maar gaat het ook gebeuren…
…nee. We weten nog niet wat voor krankzinnige gebeurtenis er aan te pas zal komen, maar somehow slagen de New England Patriots er in de klus te klaren. De papieren afwegingen – en de voorkeur van de odds in Las Vegas – wijzen op de Chiefs. Zou het iemand echter verbazen als ‘nobody’ Jackson er in slaagt Hill uit de wedstrijd te houden, terwijl Rob Gronkowski, in zijn ‘nieuwe’ blokkende rol de Patriots O-line helpt de wedstrijd te domineren? Natuurlijk niet. Het wordt krap, het wordt spannend, maar het worden de New England Patriots. Alweer.
Luister ook de NFL Podcast van SportAmerika!

NFL Play-offs preview: Los Angeles Rams @ New Orleans Saints

0


De Mercedes-Benz Superdome is zondagavond het toneel voor de twee beste teams uit de NFC van dit seizoen. De LA Rams en New Orleans Saints wonnen beide dertien wedstrijden in het reguliere seizoen. Het belooft dan ook een titanenstrijd te worden, net als in week 9 toen het 45-35 werd in het voordeel van de Saints. Die wedstrijd zorgde er uiteindelijk voor dat New Orleans nu het thuisvoordeel heeft.

ERVARING VERSUS JEUGDIG ENTHOUSIASME

Deze game is in zekere zin een strijd tussen de ‘oude’ en de ‘nieuwe garde’. Aan de ene kant staan de Saints, met hun 40-jarige quarterback Drew Brees en 55-jarige coach Sean Payton. Tegenover deze old guard staan Jared Goff en coach Sean McVay met respectievelijk drie en twee jaar ervaring in de NFL. Ondanks dat gebrek aan kilometers op de teller hebben Goff en vooral McVay al hoge ogen gegooid in de NFL. McVay is 24-8 als head coach in de NFL en wist al tweemaal uit twee pogingen de play-offs te bereiken. Hij wordt ook geroemd voor zijn offensief denken en zijn creatieve play-calling. Onder McVay is ook Jared Goff open gebloeid.

Goff verpulverde al zijn persoonlijke records dit seizoen (4688 passing yards, 32 touchdowns, 101.1 passer rating) en wordt meer en meer beschouwd als een van de betere quarterbacks in de NFL. Het einde van het reguliere seizoen ging het echter wel wat stroever voor Goff, die in totaal nog 12 intercepties wierp.
Tegenover dit jonge duo staat een tandem met samen meer dan dertig jaar ervaring in de NFL. Sean Payton en Drew Brees maken al sinds 2006 de dienst uit bij de Saints en wonnen in die periode een maal de Super Bowl, in 2009. In de dertien seizoenen samen in New Orleans haalden Payton en Brees in totaal zeven keer de play-offs. Het is met andere woorden geen onontgonnen terrein voor Brees en Payton en ze hebben al afdoende bewezen met de druk om te kunnen gaan. Bovendien zit er nog geen spatje verval op Drew Brees.

De net 40 jaar geworden quarterback gooide dit seizoen 32 touchdowns amper 5 intercepties en hij haalde het record binnen voor meeste passing yards aller tijden. Brees en Payton zijn klaar voor hun tweede ring. Zijn Goff en McVay klaar voor hun eerste?

WELKE DEFENSE MAAKT HET VERSCHIL?

Dat deze teams elk over een potente aanval beschikken, dat is voor iedereen wel duidelijk. Niet voor niets hebben deze teams na Kansas City het meeste punten gescoord doorheen het seizoen. Hoe kan het ook anders, met, naast beide quarterbacks, wapens als Michael Thomas, Alvin Kamara, Mark Ingram, Todd Gurley, strong>Brandin Cooks en Robert Woods. In games waarbij beide aanvallende units zo sterk zijn, is het dus zoeken naar waar het verschil kan gemaakt worden. En dat zal met name in de defense zijn.
Beide teams behoren tot de middelmaat van de competitie als het om verdedigen gaat. Toch zijn er enkele heel interessante match-ups om naar uit te kijken in deze NFC Championship game. Zo is er de secondary van de LA Rams die compleet naar huis werd gespeeld toen deze teams voor het eerst elkaar in de ogen keken in november. Brees gooide toen 346 yards en vier touchdowns. De kans is echter klein dat het ook zondagavond zo’n vaart loopt. De Rams recupereerden intussen namelijk hun beste cornerback, Aqib Talib. De voormalige Super Bowl-kampioen heeft de Rams-defense nieuw leven ingeblazen en zorgt er ook voor dat die andere cornerback, Marcus Peters, beter is gaan spelen. De Rams secondary zal bovendien rekenen op veel druk op de quarterback, uitgeoefend door een van de beste pass rushers in de NFL, Aaron Donald. Als Donald tot bij Brees kan komen, dan hebben de Saints een groot probleem.
Een andere cruciale match-up is die van de Rams running backs tegenover de Saints rush-defense. De Rams beschikken niet alleen over een rennend monster met Todd Gurley, maar hebben er sinds kort nog een ander groot gevaar bij: C.J. Anderson. Anderson kwam min of meer uit het niets voor de Rams in de divisional game tegen de Cowboys, met 123 rushing yards en twee touchdowns. De Saints stellen daar wel de tweede beste rush defense van de competitie tegenover. Wie buigt het eerst? Als de Saints Gurley en Anderson kunnen afstoppen, dan valt er meteen een belangrijk luik van het offensieve plan van de Rams weg.

VOORSPELLING

Deze game wordt spannend. De twee teams liggen te veel met elkaar in balans om geen spannende game te krijgen. We verwachten alleszins een game die op enkele details zal aankomen. En dan zou de makkelijke voorspelling zijn om voor de Saints te gaan, die over een niet te onderschatten difference maker beschikken: het thuisvoordeel. Daar doet SportAmerika echter niet aan mee en dus gaan we voor de kleine upset. De LA Rams zijn niet meer hetzelfde team dat met de billen bloot ging in New Orleans enkele maanden terug. Aqib Talib is teruggekeerd en met C.J. Anderson is er ook plots een nieuw offensief wapen opgedoken. De Saints zagen er bovendien veel kwetsbaarder uit dan we hadden gedacht tegen de Eagles, ook in de eigen Superdome. De Rams doen waar de Eagles net niet in sloegen: ze maken een game-winning drive af en boeken voor het eerst sinds 2001 een ticket richting Super Bowl.

CBB Update: Conference play is begonnen!


Nu het CFB-seizoen erop zit kan er gefocust worden op het basketbal. March Madness is namelijk nog maar twee maanden weg en de universiteiten hebben inmiddels de eerste twee weken van conference play in het CBB achter de rug. Tijd voor een update van de stand van zaken in de zeven grootste conferences in CBB.


AAC


We beginnen met de American Athletic Conference (AAC). In deze divisie leek voorafgaand aan conference play het ongeslagen Houston de grote favoriet. Inmiddels heeft Houston zijn eerste nederlaag geleden (69-73 vs Temple). Op papier zijn UCF, Memphis, Houston, Cincinnati en Temple de favorieten. Deze vijf universiteiten ontlopen elkaar kwalitatief gezien nauwelijks iets. Bij ieder team is er wel een sterspeler en ieder van deze universiteiten heeft wel een brede selectie van zo’n acht a negen man waar het uit kan putten.
Universiteiten als SMU, UCONN en USF zijn dark horses die zich bij de groep favorieten zouden kunnen aansluiten. Vooral voor UCONN zal dit een uitdaging gaan worden. De Huskies zijn namelijk 1-4 begonnen aan conference play. East Carolina, Tulsa, Wichita State en Tulane lijken niet serieus mee te gaan doen om de prijzen, wat niet geheel verrassend is.


ACC


De ACC blijkt tot nu toe een stuk spannender te zijn dan verwacht. Van tevoren ging iedereen er vanuit dat Virginia en Duke gingen uitmaken wie de ACC op zijn naam zou schrijven. Daar waar Virginia samen met Michigan de laatste ongeslagen ploeg is in CBB, heeft Duke al twee nederlagen geleden. Deze week ging Duke onderuit tegen Syracuse, dat zich bovenaan genesteld heeft in de ACC. Toch hebben vooral Virginia Tech en North Carolina zich tussen Virginia en Duke weten te zetten. De Hokies zijn 3-1 begonnen aan conference play en lijken mee te gaan doen om de ACC-titel. Met NC State en Louisville daar nog bij in de buurt, mag de ACC wel gezien worden als één van de sterkste in college basketbal.
Daarachter zijn vooral Notre Dame, Florida State, Boston College en Clemson de universiteiten om in de gaten te houden. Clemson en Boston College zijn dan weliswaar 1-3 en 0-4 respectievelijk in de ACC, maar het team zit vol met ervaring en kwaliteit. Georgia Tech, Pittsburgh en Miami zijn aardig begonnen, maar missen kwaliteit vergeleken met de hierboven genoemde universiteiten. De enige universiteit waar echt niks van verwacht dient te worden, is Wake Forest. Op dit moment lijken de Demon Deacons de enige universiteit te zijn in de ACC te zijn die geen rekening hoeft te houden met March Madness.


BIG 12


In de BIG 12 lijkt het een tweestrijd te gaan worden. Texas Tech en Kansas zijn beide met vier zeges begonnen aan conference play en hebben al een gat geslagen met de andere universiteiten. Beide teams hebben een mix van ervaring en freshmen. Vooral bij de Jayhawks is het fascinerend om te zien hoe snel de nieuwe spelers zich al aangepast hebben aan de NCAA. Kansas zal het wel de rest van het seizoen moeten doen zonder ervaren center Udoka Azubuike. Hij viel eerder dit seizoen geblesseerd uit. Tot nu toe lijkt Kansas dit verlies op te kunnen vangen, maar het is afwachten of dit gedurende het seizoen zo door blijft gaan.
Achter Texas Tech en Kansas ligt het open. Oklahoma presteert zonder Trae Young verrassend goed, maar is wisselvallig aan conference play begonnen. Ook Kansas State, Iowa State en TCU, die een goede preseason kenden, zijn wisselvallig begonnen aan de BIG 12. Daartegenover staat de aardige start van Baylor waar niet zoveel van verwacht werd dit seizoen. Dan is er ook nog Texas, dat zijn eigen niveau nog niet gehaald heeft dit seizoen en teveel kwaliteit heeft om zo wisselvallig te blijven presteren.
De enige universiteiten waar we niks van hoeven te verwachten zijn Oklahoma State en West Virginia. Oklahoma State is aardig gestart, maar heeft van alle universiteiten in de BIG 12 de minste kwaliteit. West Virginia presteert veel minder dan verwacht was. Een ommekeer lijkt dan ook niet aanstaande te zijn.


BIG EAST


De Big East is van alle grote conferences het minst voorspelbaar. Daar waar van tevoren het ongeslagen St. Johns de grote favoriet was, zijn nu Villanova en Marquette de universiteiten waar iedereen naar kijkt. En dit kan volgend week zo weer anders zijn. St. John’s is nu 3-3 en presteert opvallend wisselvallig na de goede prestaties tijdens preseason. Ondanks de spelers die Villanova heeft zien vertrekken afgelopen zomer staan de Wildcats toch weer bovenaan. Marquette weet vooral met zijn explosieve aanval hun meeste duels te winnen, dit allemaal onder leiding van point guard Marcus Howard.
Xavier, Seton Hall en Georgetown bulken van het ervaren en onervaren talent, terwijl DePaul verrassend goed presteert. St. John’s en Butler zijn weliswaar matig begonnen, maar hebben de kwaliteit in huis om het tij te kunnen keren. Zelfs voor Creighton en Providence is het seizoen alles behalve voorbij. Beide universiteiten hebben zat kwaliteit en zouden in een andere conference minimaal in de subtop meedoen. Het feit dat beide universiteiten onderaan bungelen zegt wel wat over de kwaliteit van deze conference. Voor spektakel kunnen de basketballiefhebbers hier terecht.


BIG TEN


Over de favorieten in de BIG 12 kunnen we kort en bondig zijn. Michigan, Michigan State en Maryland zijn weggelopen van de rest van de universiteiten en lijken met zijn drieën uit te gaan maken wie de BIG Ten gaat winnen. Michigan is zelfs ongeslagen het seizoen doorgekomen tot nu toe, maar heeft nog geen voorsprong weten te bemachtigen op de grote rivaal Michigan State. Maryland mag wel als een verrassing gezien worden. Onder leiding van forward Bruno Fernando hebben de Terrapins zich bij de Wolverines en de Spartans gevoegd als favorieten.
De middenmoot in de BIG Ten is enorm groot. Minnesota, Purdue, Nebraska, Indiana, Wisconsin en Iowa hebben allemaal veel ervaring en talent. Toch is dit niet af te zien aan hun record in de BIG Ten. Dit komt omdat de concurrentie in deze conference zo groot is, dat alleen de ijzersterke teams zullen bovendrijven. Toch zijn er wel vier mindere universiteiten aan te wijzen die het tempo voorlopig niet kunnen bijbenen. Rutgers, Northwestern, Illinois en Penn State zijn dramatisch begonnen aan conference play en lijken nu al vrij kansloos voor een plek in March Madness.


PAC-12


De kwalitatief minste conference in dit artikel is de PAC-12. De PAC-12 heeft voorlopig geen enkel team in de conference die geranked is in de AP Poll. Het is dan ook vrij lastig om een vinger te kunnen leggen op wie de favorieten zijn. Arizona, Oregon State, Washington en UCLA lijken voorlopig de grootste kanshebbers te zijn. Dit kan in deze conference over twee weken weer anders zijn, maar deze universiteiten lijken kwalitatief iets voor de overige universiteiten te staan.
USC heeft interne problemen, waardoor de aandacht momenteel wat minder op het veld ligt. Arizona State was even geranked tijdens preseason, maar de Sun Devils zijn conference play vrij matig begonnen. Oregon is sinds de blessure van supertalent Bol Bol, die dit seizoen niet meer in actie komt, helemaal weggezakt. Van Colorado, Utah en Stanford hoeft op wisselvalligheid na niet zoveel verwacht te worden. De lelijke eentjes van de PAC-12 zijn Washington State en California. Beide universiteiten kunnen amper meekomen met de teams in de PAC-12 en lijken de komende weken niet veel beter te gaan worden. As u houdt van onvoorspelbaarheid, dan is deze conference zeker een aanrader.


SEC


Tot slot misschien wel de meest spannende conference in de NCAA: De SEC. Op papier zijn er op dit moment vier favorieten die kwalitatief boven de andere teams uitsteken: Tennesse, LSU, Kentucky en Auburn. Mississippi State hoort hier eigenlijk ook bij, maar de Bulldogs zijn 1-2 begonnen aan de SEC. Ole Miss en South Carolina zijn fantastisch aan conference play begonnen, maar missen vergeleken met de hierboven genoemde universiteiten wel wat kwaliteit. Toch kunnen deze twee teams zeker niet onderschat worden.
De middenmoot is, net zoals in de BIG Ten en BIG East, extreem groot. Arkansas, Alabama, Florida, Georgia, Missouri, Texas A&M en Vanderbilt ontlopen elkaar vrij weinig. Vooral Alabama, Florida en Missouri hebben meer kwaliteit dan dat hun conference record voorlopig laat zien.

(Top & Cover Photo: Nicole Sweet | USA TODAY Sports)

Cousins maakt debuut, Brooklyn toont veerkracht

0


18 JANUARI


COUSINS MAAKT DEBUUT NA MAANDENLANGE AFWEZIGHEID

DeMarcus Cousins heeft vannacht tegen de Los Angeles Clippers zijn langverwachte debuut voor de Golden State Warriors gemaakt. De center die op 27 januari 2018 zijn achilles afscheurde, maakt na 356 dagen zijn rentree. Cousins, die deze zomer zeer verrassend een éénjarig contract tekende bij de Warriors, liet direct weer zijn klasse zien met 14 punten, 6 rebounds, 3 driepunters én 6 persoonlijke fouten in slechts 15 minuten speeltijd. Golden State won uiteindelijk: 112-94
Maandenlang werd er gewacht op de rentree van Boogie en direct was het duidelijk dat de center weer terug was. Na een goed screen voor Durant rolde Cousins goed af naar de basket om de bal hard raak te dunken. Nog geen twee minuten later had Cousins twee persoonlijke fouten te pakken en mocht hij plaatsnemen op de bank. De wedstrijd wel ook gekenmerkt door de vele fouten die werden gefloten. Er waren maar liefst 54 persoonlijke en 5 technische fouten,
Lang ging de wedstrijd gelijk op, maar Golden State nam ouderwets in het derde kwart de touwtjes in handen en liep uit naar een ruime voorsprong. Deze voorsprong werd in het slotkwart verder uitgebouwd, waardoor de Warriors nu voor de zevende keer op rij hebben gewonnen.
Bij de Clippers scoorde slechts twee spelers meer dan tien punten. Tobias Harris en Shai Gilgeous-Alexander scoorde respectievelijk 28 en 24 punten. Bij de Warriors scoorde hun topscorers ook 28 en 24 punten. Stephen Curry scoorde er 28 en Kevin Durant 24.

BROOKLYN NETS WINNEN NA GROTE ACHTERSTAND

Na een zwakke seizoenstart waarin de Brooklyn Nets slechts acht keer uit 26 wedstrijden wisten te winnen, heeft de ploeg van hoofdcoach Kenny Atkinson nu 16 van de laatste 21 wedstrijden gewonnen. Op bezoek bij de Orlando Magic ging het heel moeizaam. De Nets wisten voor het eerst sinds 26 december 2011 te winnen, na een achterstand van meer dan 20 punten.
Brooklyn, dat woensdag stuntte door de Houston Rockets op spectaculaire wijze te verslaan, begon zwak aan de wedstrijd. Brooklyn kwam nog wel 2-0 voor, maar daarna had Orlando de volledige controle over de wedstrijd. Aan de hand van D.J. Augustin en Aaron Gordon liep Orlando Magic uit naar een voorsprong van 21 punten. De Nets bleven in de wedstrijd door D’Angelo Russell die maar liefst 19 punten achter elkaar scoorde voor de Nets, waardoor de achterstand bij rust ‘slechts’ 13 punten was.
In het derde kwart verloren de Magic steeds meer terrein en kwamen de Nets terug tot 9 punten. Nikola Vucevic pakte slechts twee rebounds in het derde kwart, terwijl hij er 12 pakte in de eerste helft en ook D.J. Augustin had steeds meer moeite om te scoren. Met 54 seconden in het laatste kwart was de voorsprong van de Magic helemaal verdwenen en nam Brooklyn de leiding over.
D’Angelo Russell gooide de wedstrijd in het slot met een knappe driepunter, waarmee hij zijn totaal van deze wedstrijd op 40 punten bracht. Dat deed hij zonder ook maar 1 vrije worp te nemen. Brooklyn staat nu zesde in het Oosten met 24 overwinningen en 23 nederlagen. Orlando doet het iets minder: 19-26

‘UNCLE DREW’ BEZORGT CELTICS DE ZEGE

De Boston Celtics bevinden zich niet in de meest ideale situatie. De resultaten zijn wisselvallig en de echte chemistry lijkt soms te ontbreken. Tegen de Memphis Grizzlies was het spel ook weer wisselvallig, maar sterspeler Kyrie Irving leidde ‘zijn’ Celtics naar de zege: 116-122.
Boston begon sterk aan de wedstrijd en had in het begin van het tweede kwart een voorsprong van 16 punten. Echter was deze voorsprong een kleine 12 minuten later volledig verdwenen en stond Memphis aan de leiding. Bij Memphis hadden zowel Mike Conley en JaMychal Green 12 punten gescoord in de eerste helft en ook Justin Holiday was belangrijk met 10 punten.
In de tweede helft nam Kyrie Irving de regie in handen. De point guard scoorde 28 punten, gaf 5 assists en pakte 4 rebounds in slechts 19 minuten speeltijd. De Celtics liepen weer uit naar een voorsprong van maximaal 9 punten en gaven de voorsprong niet meer uit handen. Irving eindigde uiteindelijk met 38 punten, 7 rebounds en 11 assists.
Voor de Grizzlies is deze nederlaag de tiende in de laatste 11 wedstrijden en hebben ze nu 19 wedstrijden gewonnen en 26 verloren. Boston doet het beter met 27 overwinningen en 18 nederlagen.

OVERIGE UITSLAGEN

Miami Heat – Detroit Pistons: 93-98
San Antonio Spurs – Minnesota Timberwolves: 116-113
Cleveland Cavaliers – Utah Jazz: 99-115
New Orleans Pelicans – Portland Trail Blazers: 112-128

Top- en coverfoto: Getty Images

NFL 5-on-5: Conference finals editie

0

Tijdens de divisional play-offs hadden steeds de hogere seeds de overhand; geen verrassingen dus. De Patriots, Chiefs, Saints en Rams gaan uitmaken wie over twee weken om de felbegeerde Lombardi trophy strijden. Deze teams vormen samen de vier sterkste offenses in de league. Defense wins you championships? Wellicht, maar alleen nadat het aanvallende geweld je bij de laatste vier heeft gebracht. In beide conference finales zien we een rookie tegenover een veteraan. Worden stokjes overgedragen? Gaan carrières definitief ontvlammen en zullen andere doven?
We zien hier ook drie teams die vorig jaar niet in de conference finales stonden. Zijn de Patriots het enige duurzame succes? Of hebben we hier te maken met meer teams die we terug gaan zien? En in het verlengde daarvan: kan één van deze drie teams een dynastie worden à la de Patriots?
Tot slot de vraag of we volgend jaar wél een verrassing gaan zien in de conference finales. Deze vier namen had waarschijnlijk iedereen eind augustus wel opgeschreven. En dat terwijl juist de NFL ingericht is op verrassingen.
Antwoord op al deze vragen door vijf van onze redacteuren in de NFL 5-on-5  Conference finals editie.

Coverphoto: Getty Images (archief)

Wizards verslaan Knicks in Londen dankzij goaltending

0


17 JANUARI


WIZARDS VERSLAAN KNICKS IN LONDEN

Gisteravond werd in Londen het duel tussen de Wizards en de Knicks gespeeld. De aanwezige fans kregen waar voor hun geld, want in de slotfase gingen de twee teams uit de Eastern Conference gelijk op. Daar waar het hoogtepunt van de wedstrijd een dunk was van rookie Troy Brown Jr, waren het na afloop de laatste paar minuten die de meeste aandacht kregen. Nadat Knicks PG Emmanuel Mudiay de bal in de slotfase kwijtraakte en New York vervolgens een lastig schot miste, kregen de Wizards nog een kans om de zege veilig te stellen. Met een 99-100 stand kreeg Bradley Beal de bal. Hij besloot naar een vrijstaande Thomas Bryant te passen. De center ging vervolgens naar de basket voor een lay-up, waarna Alonzo Trier de bal wist te blocken. Helaas voor Trier was de bal al naar beneden aan het gaan: Goaltending.
De Knicks hadden vervolgens nog 0.4 seconden, maar hun laatste poging mislukte. De Wizards wonnen met 100-101, mede dankzij een fantastische Bradley Beal. De shooting guard scoorde 26 punten en wist daarnaast negen rebounds en vier assists te noteren. Sinds John Wall geblesseerd is uitgevallen, neemt Beal de Wizards op sleeptouw in de strijd om de play-offs. De Wizards zijn nu 19-26 en strijden nog volop mee om seed zes t/m acht.
Bij de Knicks, die nu 10-34 zijn, was Emmanuel Mudiay de uitblinker. De point guard scoorde 25 punten met zeven rebounds. Mudiay heeft inmiddels de PG-battle met Frank Ntilikina definitief gewonnen. Voor de Knicks zijn de play-offs al geen realiteit meer. Voor de ploeg uit New York rest nu alleen nog jonge talenten ontwikkelen en hopen dat de ploeg met het oog op de draft niet teveel wint.

SIAKAM BEZORGT RAPTORS DE ZEGE

Een paar uur later zouden de Raptors in Toronto met veel moeite weten te winnen van de Suns. De ploeg uit Phoenix is allang klaar met betrekking tot de play-offs, maar de bezoekers wisten het de tweede seed in de Eastern Conference lang moeilijk te maken. Dankzij een game-winner van Pascal Siakam wisten de Raptors uiteindelijk het duel alsnog te winnen: 109-111.
De Raptors speelden zonder Kawhi Leonard, die rust kreeg. Het was vooral Serge Ibaka die uitblonk met 22 punten en zes rebounds. De Raptors zijn 34-13 en strijden bovenin mee om de eerste seed in de Eastern Conference. Bij de Suns was het Devin Booker die de show wist te stelen. Met 30 punten en acht assists wist hij de Suns lang in het duel te houden, maar het was dus niet genoeg voor de zege. De Suns zijn nu 11-35. Zij zitten in hetzelfde schuitje als de Knicks. Het ontwikkelen van talent en met zo weinig mogelijk overwinningen eindigen in Phoenix is nu de prioriteit.

LAKERS IN OT LANGS THUNDER

Het meest spectaculaire duel van afgelopen nacht vond plaats in Oklahoma City. De Thunder en de Lakers besloten er pas na overtime een eind aan te maken. De Lakers, die nog steeds zonder LeBron James spelen, wisten uiteindelijk in OT het verschil te maken: 138-128.
Bij de 25-21 Lakers was Kyle Kuzma de topscoorder. Met 32 punten, acht rebounds, vier assists en drie steals wist hij de Lakers in OT langs de Thunder te schieten. Ook Ivica Zubac speelde een fantastische wedstrijd. Vanaf de bank noteerde de center 26 punten en 12 rebounds. Lonzo Ball wist bijna een triple-double te noteren (18 PTS, 6 REB en 10 AST). Bij de Thunder, die 26-18 zijn na deze nederlaag, waren er ook drie uitblinkers: Paul George (27 PTS, 7 REB & 8 AST), Russell Westbrook (26 PTS, 9 REB & 13 AST) en Terrence Ferguson (21 PTS & 6 3PT). Voor beide teams geldt dat ze in de spannende Western Conference om zo’n beetje elke seed nog meestrijden.

OVERIGE UITSLAGEN

Philadelphia 76ers – Indiana Pacers: 120 – 96
Sacramento Kings – Charlotte Hornets: 95 – 114
Chicago Bulls – Denver Nuggets: 105 – 135

(Top & Cover Photo: Glyn Kirk  / Getty Images)

Tony Parker in een Hornets jersey zal nooit wennen

0


TONY PARKER


Tony Parker maakte afgelopen zomer een verrasende verhuizing. Nadat de point guard 17 seizoenen in San Antonio speelde, ging hij naar de Charlotte Hornets. Dit is inmiddels oud nieuws, maar het blijft nog steeds een gek gezicht om Parker in een ander shirt te zien. Zoals verwacht kreeg hij op 14 januari in San Antonio een heldenontvangst, toen hij voor het eerst tegen de Spurs moest spelen.
Tony Parker is niet de enige basketballer die, na een lange tijd voor één team te hebben gespeeld, naar een andere franchise ging. We zochten bij SportAmerika uit welke loyale sterren hem voorgingen.


MICHAEL JORDAN


Na drie jaar College Basketball bij North Carolina gespeeld te hebben, kozen de Bulls Michael Jordan als derde in de 1984 NBA Draft. Vervolgens speelde hij 13 seizoenen bij de Bulls (12 als je 1995 niet meetelt).
MJ stopte van 1993 tot maart 1995 met basketballen om te gaan honkballen. Van 1998 tot 2001 besloot hij, achteraf tijdelijk, te stoppen. Voor het seizoen van 2001-2002 kondigde hij namelijk zijn comeback aan. Dit keer alleen niet bij de Bulls. Hij ging tot de verbazing van velen fans spelen bij de Washington Wizards. Dit waren zijn twee laatste en twee slechtste seizoen van z’n carrière.
In totaal won Michael Jordan onder andere zes Championships en vijf MVP Awards. Ook was hij de Finals MVP in al zijn Championships. Hiernaast heeft hij nog vele andere prijzen gewonnen. Toch zullen de meeste fans zijn laatste twee seizoenen bij de Wizards het liefst willen vergeten. Dankzij zijn uitzonderlijke prestaties en gewonnen prijzen wordt Michael Jordan gezien als de beste speler aller tijden.


SCOTTIE PIPPEN


Scottie Pippen was de grootste hulp van Michael Jordan. Als je het hebt over de beste small forward ooit, dan mag je Pippen niet vergeten. Hij maakte deel uit van het Bulls-team dat zes Championships won. Hij staat zelf bekend als één van de beste verdedigers aller tijden. Zo stond Pip acht jaar achter elkaar in het NBA First Team All-Defensive (1992-1998). Eén jaar daarvoor en daarna stond hij in het tweede NBA All-Defensive team. Pippen won echter nooit Defensive Player Of The Year.
Het beste individuele jaar van Pippen was misschien wel het afwezige seizoen van Jordan: 1993-1994. Hij won in 1994 de All-Star Game MVP Award. Ook leidde Scottie Pippen toen het team in punten, assists en blocks. Daarnaast was hij tweede van de NBA in de steals-categorie. De Bulls misten dat jaar wel de Finals.
Na 11 jaar voor de Bulls te hebben gespeeld, werd Pippen getrade naar de Houston Rockets voor Roy Rodgers en een 2nd Round Pick in 2000. Het was uiteraard een trade die veel aandacht kreeg. Jordan was net met zijn tweede pensioen gegaan. Pippen speelde, na 50 wedstrijd voor de Rockets, nog vier jaar voor de Trail Blazers. Hij keerde in 2003 terug bij de Bulls, waar hij nog 23 wedstrijden speelde in zijn laatste seizoen.


HAKEEM OLAJUWON


Hakeem Olajuwon speelde maar liefst 17 jaar bij de Houston Rockets. Zijn beste tijd was tussen 1993 en 1995. Hij won twee Championships, twee Finals MVP Awards en één MVP Award. Zo kan je zeggen dat hij maximaal profiteerde van de afwezigheid van Michael Jordan. The Dream staat in veel lijstjes van de beste centers aller tijde. Hij is ook de uitvinder van The Dream Shake.
De Houston Rockets begonnen met rebuilden in het nieuwe millennium. Olajuwon weigerde een contract ter waarde van $13 miljoen en werd vervolgens getrade naar de Toronto Raptors voor draft picks. The Dream speelde zijn slechtste seizoen in Toronto. Hij besloot na dat jaar een punt achter zijn carrière te zetten.


PATRICK EWING


Patrick Ewing is één van de beste centers die ooit voor de Knicks gespeeld heeft. Hij was de publiekstrekker van New York in de jaren 90. Daarnaast is hij één van de spelers wiens basketbal-krachten werd afgepakt door de Monstars in Space Jam. Ewing speelde 15 jaar voor de Knicks. Zijn beste scoring-seizoen was 1989-1990. Hij speelde alle 82 wedstrijden en behaalde 28.6 PPG. Hij had in datzelfde jaar vier blocks per game, wat ook het beste gemiddelde was van zijn carrière. Ewing won geen Championship in de NBA, maar wel in de NCAA (1984). Ook was hij Rookie Of The Year in 1986.
Net als Scottie P en The Dream, verliet Hoya Destroya zijn team vanwege een trade. De Knicks kregen onder andere Glen Rice en twee 1st round draft picks in een ruilovereenkomst tussen New York, Phoenix en Seattle. Patrick Ewing speelde slechts één jaar voor Seattle. Vervolgens speelde hij nog een jaar voor de Orlando Magic voordat hij stopte met zijn spelerscarrière. Ewing is nu nog actief als de coach van het College Division 1 basketbal-team Georgetown.


KARL MALONE & GARY PAYTON


Karl Malone speelde maar liefst 18 jaar voor de Utah Jazz. Gary Payton speelde 13 jaar voor de Seattle SuperSonics. Beide maakten in 2003 vrijwillig de overstap naar de Los Angeles Lakers. Het superteam mislukte echter doordat ze in de Finals van de Detroit Pistons verloren. Geen goede team chemistry en een ontzettend goed Detroit was hiervan de oorzaak. Payton ging het volgende jaar naar de Celtics, terwijl Malone stopte met basketbal.
Karl Malone, The Mailman, won twee MVP Awards (1997 en 1999). Hij staat voorlopig nog tweede op de All-Time Scoring lijst van de NBA met 36.928 punten. Hij staat bekend om zijn samenspel met John Stockton in Utah. Na het pensioen van Stockton koos Malone er zelf voor om naar de Lakers te gaan.
Gary Payton, The Glove, verliet Seattle vanwege een trade. Hij werd geruild naar de Bucks, samen met Desmond Mason,voor onder andere Ray Allen. The Glove maakte het seizoen af in Milwaukee. Daarna ging hij als free agent naar Los Angeles, waar hij slechts één seizoen speelde. Payton ging vervolgens voor één seizoen naar Boston. Hij maakte zijn carrière uiteindelijk af in Miami. Hij speelde daar twee jaar en won een Championship in 2006 met onder meer Dwyane Wade en Shaquille O’Neal. Ook was Payton de Defensive Player Of The Year in 1996. Ondanks zijn gewonnen ring in Miami zal hij toch altijd bekend staan als DE point guard van de Seattle SuperSonics.


ANDERE BENOEMENSWAARDIGEN


  • Dwyane Wade speelde 13 jaar voor Miami voordat hij naar Chicago ging.
  • Clyde Drexler werd, op verzoek, na 12 jaar getrade van Portland naar Houston.
  • Dominique Wilkins werd na 11,5 jaar in Atlanta getrade naar de Los Angeles Clippers.
  • LeBron James speelde zeven jaar in Cleveland voordat hij naar Miami verhuisde.
  • DeMar DeRozan speelde negen jaar in Toronto voordat hij naar San Antonio werd getrade.
  • Kevin Durant speelde negen jaar voor Seattle/OKC voordat hij naar Golden State ging.

(Cover & Top foto: Cooper Neill | Associated Press)

SportAmerika Football Pool 2018/2019 Week 20 (Conference Round)

0

FOOTBALL POOL 2018/2019 WEEK 20 Conference Round

Het is al weer tijd voor speelronde 20. Na het spectaculaire einde van het Divisional Round weekend is het tijd voor de Conference Finals in de play-offs met twee topwedstrijden. Wie veroveren er een plek in de Super Bowl?
Op zondag 21:05 wordt er gestart met Rams @ Saints en daarna Patriots @ Chiefs om 00:40.
Hopelijk wordt het een mooi play-off weekend. Er zijn in totaal 2.600 punten te verdienen. veel succes.
Tip is om de pool via desktop/laptop in te vullen, de antwoorden van je inzending worden automatisch naar je gemaild. Advies is om Chrome of Firefox te gebruiken bij het invullen. Check altijd of je inzending verstuurd is. Heb je geen bevestigingsmail dan zijn de antwoorden niet geregistreerd!
Verder graag altijd met dezelfde naam en hetzelfde e-mailadres de pool insturen. Verkeerd invullen levert onnodig veel meer werk op. De naam in de scorelijst is de naam die bekend is bij ons.
Veel plezier met het invullen en het kijken!
LET OP!!! DEADLINE Zondag  20 Januari  21:04.
Te laat ingevuld dan worden alle vragen over de reeds gespeelde wedstrijden niet goedgekeurd.
Check de uitleg in ons (ongewijzigde) rule book: FOOTBALL POOL RULE BOOK

Uitslag SportAmerika Football Pool 2018/2019 Week 19 Divisional Round

0


De winnaar van deze week is Jacko Rink met 1.340 punten. Dit levert tien plaatsen winst op naar een plek in de top 20. Gefeliciteerd!
De nieuwe nummer 1 is Bart Kohlen. Hij is acht plaatsen gestegen met zijn weekscore van 1.200 punten. Lekker bezig Bart!
NOTE:
Wegens een fout in de bonuspunten toekenning in de standensheet stond vorige week de totaalstand verkeerd. De weekwinnaar klopte maar het aantal punten niet.

WEEK 20 Conference Ronde

Ondertussen staat de nieuwe vragenlijst voor week 20 ook al weer online, vergeet hem niet in te vullen:
SportAmerika Football Pool 2018/2019 Week 20
Weekscore uitgesplitst per onderdeel

De tussenstand