Home Blog Pagina 453

Henry Chadwick, Knickerbocker Rules en de Doubleday Myth

Sander Grasman
-
3


Velen werden in het verleden al eens uitgeroepen tot ‘the father of baseball’. Journalist Henry Chadwick, generaal Abner Doubleday en goudzoeker Alexander Cartwright kregen dit stempel al eens opgedrukt. Hoeveel waarheid schuilt er echter in al die benamingen? Wij zochten het uit.

Meer horen over dit onderwerp? Luister dan ook onze podcastaflevering over de Founding Fathers of Baseball!

NATIONAL PASTIME

Gedurende de tweede helft van de 19e eeuw groeide honkbal uit tot de grootste sport in Amerika. Destijds waren de sporten waar het honkbal mee moest concurreren voornamelijk door de Engelsen geïmporteerde tijdverdrijven als roeien en cricket, dus een oer-Amerikaanse sport was van harte welkom. Een logische vraag diende zich dan ook aan: hoe is die geliefde sport eigenlijk ooit ontstaan? En misschien nog wel belangrijker: wie heeft het uitgevonden? Amerika is altijd naarstig op zoek geweest naar een founding father om te vereren.
Aan het begin van de 20ste eeuw had het honkbal zich definitief genesteld aan de top van de sportpiramide. Cricket en roeien waren in populariteit gedaald en football en basketbal waren nog niet zo groot als ze nu zijn. Honkbal was de National Pastime, een op en top Amerikaans instituut dat in die tijd zelfs als ambassadeur voor het land ingezet. Er werden internationale trips langs de andere continenten georganiseerd, waarin de beste spelers de plaatselijke bevolking kennis lieten maken met de sport.

TOCH ENGELSE WORTELS?

De schok was dus groot toen de in Engeland geboren journalist Henry Chadwick in 1903 een artikel publiceerde in Spalding’s Official Base Ball Guide waarin hij beweerde dat de nationale sport honkbal eigenlijk via het Amerikaanse town ball was voortgekomen uit het Engelse rounders. Rounders is een spelletje dat al sinds de 18e eeuw gespeeld wordt in Engeland. De regels van dit rounders lijken inderdaad verdacht veel op dat van honkbal. Opvallend genoeg werd voor het spelletje ook wel de naam Base-Ball gebruikt.

Henry Chadwick in 1874 (Frank Pearsall/National Baseball Hall of Fame Library)

HENRY CHADWICK

Deze Henry Chadwick was niet de eerste de beste. Als verslaggever had hij een belangrijke rol gespeeld in het populair maken van de sport en hij werd door Theodore Roosevelt zelfs The Father of Baseball genoemd. Chadwick begon in de vijftiger jaren van de 19e eeuw met het schrijven van verslagen van honkbalwedstrijden. Met zijn verslagen had hij honkbal van een spel ter ontspanning tot een sport gemaakt.
Vanaf de jaren 1880 werden er in de kranten zelfs hele pagina’s gereserveerd voor sport. Om de sport inzichtelijk te maken voor de lezers vond Chadwick de boxscores uit. Hij werd hiervoor geïnspireerd door de manier waarop in Engeland verslag werd gedaan van cricket. De eerste boxscores verschenen in 1859 in de New York Clipper, een dagblad uit die tijd. Zijn stukken in de krant vormden een brug tussen de wedstrijden en haar fans. Een andere uitvinding van Chadwick vloeide voort uit diezelfde boxscores: de Runs Batted In.

ALBERT SPALDING

Chadwicks bewering over de Engelse wortels van de sport ging natuurlijk dwars in tegen het patriottisme dat de sport omhulde. Zo’n oer-Amerikaans instituut kon niet van Britse makelij zijn. Een reactie kon dus niet uitblijven. Opvallend genoeg was het uitgerekend de uitgever van het tijdschrift waarin het gewraakte artikel was verschenen, die de belangrijkste criticaster zou blijken. Dat was namelijk Albert Spalding, de naamgever van Spalding’s Official Base Ball Guide. Spalding was een oud-pitcher en de eigenaar van een bedrijf dat sportartikelen verkocht. Dat bedrijf is nu vooral bekend van haar basketballen.
Er ontstond een vriendschappelijke polemiek tussen de schrijver en zijn uitgever. In een artikel als reactie op Chadwicks stuk, met de titel “The Origin and Early History of Baseball” dat op 15 januari 1905 werd gepubliceerd in de Washington Post, schreef Spalding dat niet rounders de voorvader was geweest van het honkbal, maar het oer-Amerikaanse Four Old Cat, waar vier werpers en vier slagmannen in vier hoeken staan opgesteld.

DOUBLEDAY MYTH

Om Chadwicks ongelijk definitief te bewijzen stelde Albert Spalding en National League voorzitter Abraham G. Mills de Mills’ Commission samen. Dit comité moest voor eens en altijd uitvinden hoe de sport ontstaan. Zij kwamen op de proppen met een getuige, ene Abner Graves, die beweerde dat de Amerikaanse generaal Abner Doubleday de sport in 1839 bedacht had en dat de eerste wedstrijd ervan gespeeld werd in Cooperstown, waar zich nu de Hall of Fame bevindt. Abner Doubleday was tijdens de Civil War een belangrijke generaal geweest aan de kant van de Union.
Uit militaire documenten bleek echter dat Abner Doubleday nooit in Cooperstown gelegerd was. Doubleday was in die tijd nog maar een eerstejaars cadet op de militaire academie in West Point en het was schier onmogelijk dat hij als eerstejaars vrijaf had gekregen en naar Cooperstown was gegaan. Bovendien was getuige Graves ten tijde van die zogenaamde eerste wedstrijd slechts 5 jaar oud geweest. Tel daarbij op dat er in de papieren van Doubleday slechts één keer sprake is van honkbal, wanneer hij materiaal besteld voor zijn manschappen. Dan lijkt dit een gefabriceerde mythe.

COOPERSTOWN

En ondanks dat dit verhaal nog altijd door sommigen geloofd wordt, is men het onder honkbalhistorici eens dat Doubleday waarschijnlijk zeer weinig te maken heeft gehad met het ontstaan van de sport. Maar wat dan? In 1936 worden de eerste spelers verkozen tot de Hall of Fame. Drie jaar later wordt de Hall officieel geopend. Nota bene in het Cooperstown waar zogenaamd die eerste wedstrijd zou zijn gespeeld, maar waarvan men inmiddels is gaan denken dat dit een hoax is. Er moet toch een nieuwe verklaring komen. En die wordt er ook gevonden in de persoon van Alexander Cartwright.

Een honkbalwedstrijd op de Elysian Fields in de 19e eeuw. (Harper’s Weekly, 1859)

ALEXANDER CARTWRIGHT & KNICKERBOCKER RULES

Deze Cartwright wordt in 1936 gekroond tot de ware vader van de sport en belandt zelfs al in 1938 in de Hall of Fame. Op zijn plaque in Cooperstown valt te lezen: “Father of Modern Base Ball. Set bases 90 feet apart. Established 9 innings as a game and 9 players as a team. Organized the Knickerbocker Base Ball Club of N.Y. in 1845. Carried baseball to Pacific Coast and Hawaii in pioneer days.”
Waaraan heeft Cartwright deze eer te danken? Hij wordt gezien als de opsteller van het eerste Rule Book, de Knickerbocker Rules. De Knickerbocker Base Ball Club speelt in de jaren 1840 een vroege variant van het moderne honkbal en zij besluiten in 1845 de officiële clubregels op schrift te stellen. Hierin zou onder andere voor het eerst sprake zijn van een diamantvormig binnenveld, van negen spelers per team en van foutlijnen langs het eerste en derde honk. In deze nieuwe regels zou de speler bovendien niet meer uitgemaakt worden door de bal tegen hem aan te gooien, maar door de bal naar de veldspeler te gooien.

Een scorecard van een van de eerste wedstrijden van de New York Knickerbockers in 1845.

BEVESTIGING VOOR CARTWRIGHTS ROL

In 1866 wordt Cartwright bij naam genoemd door de ervaren sportjournalist Charles Peverelly in diens boek The Book of American Pastimes uit 1866, waarin hij de vier grote sporten in Amerika van die tijd behandelt: baseball, cricket, rowing, and yachting. Het boek bestaat vooral uit een overzicht van Amerikaanse sportclubs met hun bestaansgeschiedenis en een van de beschreven clubs zijn de Knickerbocker Base Ball Club of New York, die aangehaald worden als de oudste honkbalclub. Over hun oprichting schrijft Peverelly:
“In the spring of 1845, Mr. Alex J. Cartwright, who had become an enthusiast in the game, one day upon the field proposed a regular organization, promising to obtain several recruits. His proposal was acceded to, and Messrs. W. R. Wheaton, Cartwright, D. F. Curry, E.R. Dupignac, Jr., and W. H. Tucker, formed themselves into a board of recruiting officers, and soon obtained names enough to make a respectable show.”
Cartwright zelf was overigens al enige tijd dood toen hij tot ‘father of baseball’ werd gebombardeerd. Het was Cartwrights kleinzoon Bruce Jr. die de aandacht op zijn opa vestigde. Hij legde geschriften voor waarin zijn grootvader uitvoerig sprak over het honkbal uit zijn jongere jaren en zijn rol in het ontstaan van de sport. Het ging hierbij echter niet om originelen, want die waren verloren gegaan, maar om handgeschreven kopieën.

DE EERSTE HONKBALWEDSTRIJD

De eerste wedstrijd van de nieuwe sport zou zijn gespeeld op 19 juni 1846. Hierin ontvingen de grondleggers, de Knickerbockers, de New York Base Ball Club. Het werd een zeer eenzijdige affaire, met een eindstand van 1-23. Voor de bezoekende ploeg dus. Het feit dat een tegenstander gevonden werd, die zelfs al hun eigen club hadden en bedreven genoeg waren om met ruime cijfers van te verliezen, lijkt een eerste aanwijzing te zijn dat de lezing dat de Knickerbockers een geheel eigen uitvinding hadden gedaan, misschien niet helemaal waar was.

Een foto uit de 19e eeuw van de Gotham Base Ball Club.De ironie van de uitslag van deze eerste wedstrijd werd al in 1889 geconstateerd door een journalist van de New York Mercury, maar toch werd de mythe rond Alexander Cartwright, die overigens niet eens speelde tijdens die eerste wedstrijd – hij was eerder al, ten tijde van de Gold Rush, naar de westkust vertrokken – , in eerste instantie vrij klakkeloos aangenomen. Dat men blij was om een alternatief voor de Doubleday Myth te hebben zal daarin een rol hebben gespeeld.

WILLIAM RUFUS WHEATON

W.R. Wheaton, een van de Knickerbockers van het eerste uur vertelde in 1888 openhartig over het ontstaan van die eerste honkbalclubs. Jonge New Yorkers konden in de jaren dertig van de 19e eeuw hun energie niet kwijt in het, in hun ogen, saaie en slome cricket. Daarin hadden alleen de bowler en de batsman iets te doen en de rest stond er maar een beetje bij. Hij verwijst naar Three-cornered cat als de inspiratie voor hun nieuwe spel. Daarbij was het alleen te gevaarlijk om de honkloper uit te maken door de bal tegen hem aan te gooien. Dat kon bij kinderen misschien nog wel, maar volwassen mannen gooiden daar te hard voor.
Wheaton en zijn vrienden richtten in 1837 de Gotham Base Ball Club op. Na een tijdje zagen ze zich genoodzaakt om de regels vast te leggen. Die taak kwam onder anderen bij Wheaton te liggen. Het aangooien van honklopers is de eerste regel die ze aanpasten. Ze introduceerden de huidige manier van uitmaken van honklopers. Het nieuwe spel werd echter zo populair dat de Gotham Club uit haar voegen groeide en Wheaton en zijn vrienden besloten een nieuwe club, de Knickerbockers, op te richten.

Doc Adams (zittend, tweede van links) als lid van de New York Knickerbocker Base Ball Club (National Baseball Hall of Fame Library)

DOC ADAMS

Maar toch verschilden de Knickerbocker Rules nog sterk van de regels zoals we die nu kennen. Daniel Lucius Adams, een arts die van zijn vrienden de bijnaam “Doc” had gekregen, gaf in 1857 de sport nog meer de vorm die zij nu heeft. Hij plaatste de honken negentig voet uit elkaar en zette de pitcher op de helft van die afstand van de thuisplaat, 45 voet dus. Bovendien maakte hij zich er hard voor om de slagman alleen bij een directe vangbal uit te laten gaan. Destijds werd de slagman zelfs na één stuit nog ‘uitgevangen’. Het is ook Doc Adams aan wie de korte stop te danken hebben. Hij bedacht de positie om te fungeren als doorgeefluik voor aangooien uit het buitenveld. De eerste korte stops waren dus geen infielders, maar bevonden zich tussen het in- en outfield. Daar komt dus ook de naam vandaan: een soort tussenstop.

JOHN THORN

Onlangs ontdekte de officiële MLB-historicus John Thorn dat er in een officieel decreet uit 1791 al sprake was van een verbod op honkballen rond de nieuw gebouwde kerk in Pittsfield, Massachussetts. Baseball werd specifiek genoemd als een van de bezigheden die strikt verboden was binnen een cirkel van een kleine honderd meter om de kerk. Deze vermelding zou dus van ver voor de ‘uitvinding’ door Doubleday of de Knickerbockers stammen.

GEEN ‘FATHERS OF BASEBALL’

Maar als het niet Doubleday is die in 1839 in Cooperstown het honkbal bedacht heeft en ook niet Cartwright in 1846, hoe is dan het door ons zo geliefde honkbalspel ontstaan? Daarvoor verwijst John Thorn ons terug naar Henry Chadwick. Die zei namelijk al in 1904 dat er volgens hem geen ‘fathers of baseball’ bestonden. Het was een sport die door de jaren heen langzaam gegroeid was tot wat het nu is geworden.

(Coverfoto: Currier and Ives)

 

NHL weekly: legende in San Jose, muziek in de Blues

Hans Mulder
-
0

Deze week besteden we aandacht aan één van de beste spelmakers van deze generatie. Joe Thornton is bezig aan zijn 21e seizoen en nog altijd weet hij de harten van de fans te stelen. Dat lukt de St. Louis Blues de laatste tijd ook aardig. De ploeg begon dramatisch aan het seizoen, maar niemand moet opkijken als ze aan het einde van de rit gewoon in de play-offs staan.

THORNTON BLIJFT VERBAZEN

Nee, de naam van Joe Thornton stond niet op de lijst met de 100 beste spelers in de geschiedenis van de NHL. In San Jose en verre omstreken snappen ze daar niet veel van. En als je kijkt naar de statistieken van Jumbo Joe dan is het eigenlijk ook niet te verklaren. Er mag dan geen Stanley Cup op het palmares van Thornton staan, maar de lange center is op zijn 39e nog altijd van grote waarde voor de San Jose Sharks. En de laatste weken heeft hij er een nieuwe hobby bij. Jumbo verzamelt milestones.

VRAGEN

Sinds eind 2005 is Joe Thornton een belangrijk onderdeel van de San Jose Sharks. De spelmaker kwam in een blockbuster trade over van de Boston Bruins en won in zijn eerste jaar als Shark de Art Ross Trophy en de Hart Memorial Trophy. Daarnaast hielp hij, met al z’n assists, toenmalig ploeggenoot Jonathan Cheechoo aan de Maurice Richard Trophy. In de jaren die volgden groeide Joe Thornton uit tot één van de gezichten van de franchise én één van de allerbeste passers in de NHL. Toch bleef de magie van Jumbo lang beperkt tot het reguliere seizoen. In de play-offs gaven hij en de Sharks, ondanks al hun talent, niet thuis. Dat veranderde in 2016 toen de franchise voor het eerst de Stanley Cup-finale haalde, maar verloor van de Pittsburgh Penguins.

Toch bleven die vraagtekens over zijn mentaliteit. Thornton is een begenadigd talent, maar zit gemakzucht hem niet in de weg? Tijdens de late herfst van zijn carrière bewijst Jumbo het tegendeel. Geplaagd door zware knieblessures had niemand het hem kwalijk genomen als hij was gestopt. De liefhebber Thornton bond dit seizoen gewoon weer zijn schaatsen onder en daar heeft hij waarschijnlijk geen moment spijt van gekregen. Zijn statistieken waren al mooi, maar worden nu bijna met de wedstrijd indrukwekkender.

VOORBIJ MR. HOCKEY

Joe Thornton speelde dit seizoen al zijn 1500e wedstrijd in de league. Onlangs speelde hij zijn 1000e duel als een San Jose Shark. Daarnaast scoorde de ultieme spelmaker zijn 400e goal in de NHL. Alsof dat alles nog niet genoeg is, laat hij bij bijna elke goal of assist weer een grote naam achter zich op de all-time points leaders list. Slechts 14 spelers in de geschiedenis van de NHL waren productiever dan Joe Thornton. Met 1457 punten in 1541 wedstrijden staat hij inmiddels op een gedeelde 15e plaats met Teemu Selanne. De legendarische Blackhawk Stan Mikita verzamelde 1467 punten en is de volgende op de lijst. Wie anders dan Wayne Gretzky voert dezee lijst aan met 2857 punten (894 goals en 1963 assists).


De ongekende klasse van Thornton wordt pas echt duidelijk op de list met meeste assists. Zijn pass-first mentality leverde al prachtige aanvallen op. Deze week was echter extra bijzonder voor Jumbo. Afgelopen zaterdag kwam hij in Edmonton wat assists betreft op gelijke hoogte met één van de grootste spelers ooit. Gordie Howe was in zijn lange loopbaan 1049 keer als aangever betrokken bij een goal en na een pass op Kevin Labanc evenaarde Joe Thornton dat aantal tegen de Oilers. In Vancouver gaf Thornton maandag zijn 1050e assists en passeerde daarmee dus de illustere Mr. Hockey op de all-time list. Overigens luisterde de afmaker opnieuw naar de naam Kevin Labanc.

NU OF NOOIT

De Sharks boekten tegen de Canucks hun zesde zege op rij (en dat zonder Erik Karlsson) en mogen in elk geval voor even genieten van de koppositie in de Pacific Division. Joe Thornton mag veel langer genieten van zijn plaats in de geschiedenisboeken. De Canadees weet dat er maar acht spelers in de roemrijke geschiedenis van de league zijn die meer assists achter hun naam hebben staan dan hij. Thornton gaat echter nog even door, dus ook Steven Yzerman (1063) en Adam Oates (1079) moeten misschien nog vrezen voor hun plek.
Jumbo Joe heeft al veel prijzen in zijn kast. Hij won met Canada het befaamde goud tijdens de Spelen van 2010 in Vancouver en twee keer schreef hij de World Cup of Hockey op zijn naam. Het ontbreken van die ene ultieme prijs is een kleine smet op de meer dan indrukwekkende carrière van de sympathieke reus. In San Jose hebben ze al veel sterke teams gehad, maar waarschijnlijk was het roster nooit beter dan dit jaar. General manager Doug Wilson heeft een team op het ijs gezet dat zich kan meten met de beste in de league. Erik Karlsson, Brent Burns, Evander Kane en Joe Pavelski willen stuk voor stuk de Stanley Cup winnen. Niet alleen voor zichzelf of de club, maar zeker ook voor één van de beste passers die ooit in de NHL heeft rondgelopen: Joe Thornton.

MUZIEK IN DE BLUES

Ze beschouwden het seizoen waarschijnlijk zelf ook al als verloren. Ergens in december bungelden de St. Louis Blues helemaal onderaan in de Central Division en hadden ze een record van 9-13-4. Coach Mike Yeo had zijn ontslagbrief al gekregen, maar opvolger Craig Berube wist de juiste snaar ook nog niet te raken. In de donkere dagen voor kerst zagen ze in St. Louis opeens het licht. Zonder dat het allemaal heel spectaculair werd, begonnen ze aan een opmerkelijke opmars in de divisie en inmiddels is het postseason zelfs in zicht. Deze opmars kan overigens niet los worden gezien van de prestaties van Jordan Binnington. Starter Jake Allen laat het nog wel eens afweten, maar de 25-jarige backup toont zich een meer dan waardige vervanger.

INGREEP

Het is eenvoudig te verklaren waarom St. Louis in de kelder van de league terechtkwam. Het ontbrak de Blues aan scorend vermogen en met name Jake Allen kreeg veel goals om z’n oren. Scoren gaat nog steeds niet helemaal vanzelf, maar Berube is er wel in geslaagd het aantal tegentreffers aan banden te leggen. St. Louis kreeg in de eerste 31 wedstrijden van het seizoen 13 keer minimaal 4 tegentreffers te slikken. Daarvan wonnen de Blues er overigens geen. In de laatste 23 duels overkwam de ploeg dit nog maar zes keer. Dat het verdedigend goed gaat, is ook terug te zien aan het aantal schoten op goal. De Blues beschermen hun goalies prima, want ze krijgen zo ongeveer de minste shots on goal te verwerken van alle teams in de league.


Op 16 december, met een record van 12-15-4, maakte Binnington voor het eerst zijn opwachting. De jonge sluitpost heeft inmiddels 14 wedstrijden in de benen en krijgt gemiddeld 1.82 goals per duel tegen. Dat is een groot verschil met Jake Allen, die gemiddeld 3.07 keer moet vissen. Allen speelde sinds 16 december 12 wedstrijden voor de Blues. De beoogde starter stapte zes keer als winnaar van het ijs. Binnington won 10 van z’n 14 wedstrijden, waarvan de laatste zes op rij. Het mag duidelijk zijn dat de oplossing voor het keepersprobleem op het juiste moment kwam.

TARASENKO

Het komt Berube ook niet slecht uit dat Vladimir Tarasenko zichzelf heeft teruggevonden. De Rus heeft vier seizoenen met minimaal 33 goals achter de rug, maar dit seizoen waren de goals duur voor ‘m. Tarasenko is nu zijn vormdip echter te boven. In de eerste drie maanden van deze jaargang zette de Rus zijn handtekening onder 11 doelpunten. Sinds het begin van dit nieuwe jaar wist Tarasenko de vijandelijke goalie ook al 11 keer te verschalken. Afgelopen zondag tegen de Nashville Predators scoorde hij zijn eerste hattrick sinds december 2016. In Music City kreeg Jake Allen, die voor het eerst sinds 17 januari mocht starten, vier tegentreffers te incasseren, maar werd geholpen door zijn offense. Geleid door Tarasenko won St. Louis met 5-4. Het was de zesde zege op rij voor de Blues en de 12e overwinning van dit kalenderjaar. Tarasenko en consorten verloren nog maar 5 keer in 2019.


Ryan O’Reilly (21G, 36A) zal blij zijn met de opleving van Tarasenko. De van Buffalo overgekomen center was tot de hattrick van de Rus de enige Blues-speler met 20 goals. De 28-jarige Canadees kent een uitstekend eerste seizoen in St. Louis. In dienst van de Avalanche noteerde O’Reilly in 2013-2014 eens 64 punten, maar dat aantal moet hij dit seizoen moeiteloos kunnen verbeteren. Dat de Blues nu helemaal terug zijn in de race hebben ze natuurlijk helemaal zelf gedaan. Het helpt natuurlijk wel dat andere teams minder presteren. Zo verloren de Avs 18 van hun laatste 21 wedstrijden en is het in Minnesota nog altijd wisselvalligheid troef.

LUCKY NUMBER 7

Jaden Schwartz stond sinds 18 december droog, maar gaf dinsdag tegen de New Jersey Devils ook weer eens een teken van leven. De center, doorgaans toch goed voor zo’n 20 goals, scoorde pas zijn vierde van het seizoen. Op weg naar hun zevende zege op rij had St. Louis geen enkele moeite met scoren. Ze legden de Devils ongenadig over de knie en scoorden voor het eerst dit seizoen acht keer in één wedstrijd: 8-3. Alex Pietrangelo en Ivan Barbashev namen elk twee goals voor hun rekening. Tarasenko gaf twee assists en is nu bezig aan een 9-game point streak. De Blackhawks verloren in Boston (6-3) waardoor St. Louis op dit moment de ploeg is met de langste winning streak in de NHL. In de Central zijn ze de derde plaats, nu nog in handen van Dallas, tot op twee punten genaderd.

GOALS OF THE WEEK

Met de All-Star Game en de verplichte vrije weken achter ons gaat het nu met gezwinde spoed richting de play-offs. Evander Kane lijkt daarvoor alvast in vorm. Elias Pettersson zou zijn debuutjaar graag willen bekronen met een ticket voor het postseason en deed dit weekend goede zaken. Ook Blackhawks-captain Jonathan Toews liet zijn klasse zien.

JONATHAN TOEWS vs VANCOUVER CANUCKS


De Chicago Blackhawks hebben hun droom nog niet opgegeven. Vorige week donderdag wonnen de ‘Hawks hun zesde wedstrijd op rij, maar ze hadden daarvoor wel een schitterende actie van hun captain nodig. Tegen de Vancouver Canucks deed Jonathan Toews het helemaal alleen. De technisch meer dan vaardige Canadees rondde bekwaam af en hielp daarmee Chicago aan de 4-3 overwinning. Patrick Kane kreeg een assist bij goal van Alex DeBrincat waardoor Kane z’n point streak uitbreidde naar 13 wedstrijden. Inmiddels staat de teller voor Kane op 15 duels.

BROCK MCGINN vs NEW YORK RANGERS


Het moest een feestje worden voor de New York Rangers, maar dan hadden ze de Carolina Hurricanes niet moeten uitnodigen. In 1994 wonnen de Blueshirts voor het laatst de Stanley Cup en dat team werd vrijdag in het zonnetje gezet. Op het ijs waren het de Canes die straalden en dan met name goalie Petr Mrazek en winger Brock McGinn. Laatstgenoemde gooide het duel, dat lang 0-0 stond, definitief op slot door van grote afstand de puck in het lege doel te deponeren. De 3-0 betekende voor Carolina de derde zege op rij en de ploeg doet nog volop mee in de race voor een wildcard.

ELIAS PETTERSSON vs CALGARY FLAMES


Niemand had verwacht dat de Vancouver Canucks dit seizoen een rol van betekenis zouden spelen, maar niemand had dan ook rekening gehouden met Elias Pettersson. De 20-jarige Zweed heeft de grens van 50 punten inmiddels bereikt en hielp zijn team afgelopen zaterdag voorbij de Calgary Flames. Tijdens de wedstrijd was Pettersson al goed voor twee assists, maar in de shootout velde hij zelf het vonnis. Vancouver versloeg de koploper in de Pacific met 4-3 en heeft de kansen op een wildcard in eigen hand.

EVANDER KANE vs VANCOUVER CANUCKS


Evander Kane is in bloedvorm de laatste weken. De winger scoorde 15 van zijn 26 goals na de jaarwisseling en daarmee is Kane één van de meest productieve spelers in 2019. Nadat hij eerder al Calgary op de pijnbank had gelegd, was het maandag de beurt aan Vancouver. Een poging de puck in het aanvalsvak te houden eindigde in een goal. De defensie van de Canucks kreeg geen vat op de rare backhander en ook goalie Michael DiPietro moest het antwoord schuldig blijven. De pas 19-jarige sluitpost speelde zijn eerste wedstrijd in de NHL omdat starter Jakob Markstrom niet kon spelen vanwege een blessure. De Sharks lieten niets heel van deze Canucks en wonnen met 7-2.

NICK BJUGSTAD vs PHILADELPHIA FLYERS


Voor het eerst sinds 12 januari hielden de Philadelphia Flyers niets over aan een wedstrijd. Een point streak van 10 duels werd abrupt onderbroken en dat uitgerekend door de rivaal uit Pittsburgh. De Penguins konden de 4-1 zege maandag goed gebruiken, want Sidney Crosby en de zijnen hadden zojuist vier nederlagen op rij geleden. Nick Bjugstad had zes wedstrijden nodig voor zijn eerste goal als Penguin. Het was zijn zesde van het seizoen, want ook voor de Florida Panthers vond de 26-jarige center al vijf keer het net. In de Metropolitan Division strijdt Pittsburgh met de Blue Jackets en de Hurricanes om de derde plek.
 

NIEUWS

PREDATORS AL VROEG ACTIEF

  • De trade deadline was nog bijna drie weken weg op het moment dat David Poile in actie kwam. Vorige week deed de general manager van de Nashville Predators alvast zaken met de Rangers en de Devils. Van de Devils werd Brian Boyle overgenomen in ruil voor een second-round pick. Cody McLeod werd in ruil voor een seventh-round pick weer in de armen gesloten. De winger, over het algemeen goed voor de nodige strafminuten, speelde eerder al voor Nashville en keerde terug op het oude nest. In Boyle hebben de Predators een gewaardeerde kracht. De 34-jarige center, wiens contract afloopt, scoorde dit seizoen 13 goals voor de Devils.

WILD VERDER ZONDER CAPTAIN

  • De Minnesota Wild gaat zonder captain Mikko Koivu (8G, 21A) op jacht naar een ticket voor de play-offs. Afgelopen vrijdag is de 35-jarige broer van voormalig Canadiens-captain Saku Koivu geopereerd aan zijn knie en is klaar voor dit seizoen. De club maakte vorige week bekend dat hij tijdens de wedstrijd tegen Buffalo zijn kniebanden had gescheurd. Koivu kwam ongelukkig in botsing met Tage Thompson met, naar later bleek, desastreuze gevolgen. Het is de tweede dreun die de Wild te verwerken krijgt. Verdediger Matt Dumba (12G, 10A) is ook al enige tijd uit de roulatie en het is twijfelachtig of hij nog terugkeert dit seizoen.

HOOP VERVLIEGT VOOR DUCKS

  • Voor de Anaheim Ducks is de road trip door Canada uitgedraaid op een regelrechte deceptie. Na nederlagen in Winnipeg, Toronto en Montreal gingen Daniel Sprong en consorten ook in Ottawa hard onderuit. Waar John Gibson voor de ASG het hoofd van zijn team nog boven water wist te houden, daar gaat ook de goalie nu kopje onder. De Senators hadden 14 van hun laatste 18 wedstrijden verloren, maar stuurden de Ducks met een 4-0 nederlaag naar huis. Daniel Sprong stond 16.25 minuten op het ijs en schoot drie keer op goal. Eenmaal terug op Amerikaanse bodem ging het niet beter met de Ducks. In Philly werd opnieuw kansloos verloren van de Flyers: 6-2. Daniel Sprong schoot één keer op goal in de 14.40 minuten die hij speelde. Anaheim verloor de laatste zeven wedstrijden, scoorde daarin slechts 8 goals en kreeg er 37 tegen. Deze waardeloze serie kostte zondag coach Randy Carlyle zijn baan.

DUTCH GRETZKY TERUG IN MONTREAL

  • Dale Weise is terug bij de Montreal Canadiens. De voormalig speler van Tilburg speelde tussen 2013 en 2016 152 wedstrijden in het bleu-blanc-rouge en werd dit weekend overgenomen van de Philadelphia Flyers. Voor die club speelde de 30-jarige Weise dit seizoen 42 wedstrijden waarin hij vijf keer scoorde en 11 punten noteerde. Weise moet in Montreal de vierde lijn gaan versterken en krijgt daarbij hulp van Nate Thompson. De aanvaller kwam maandag over van de Los Angeles Kings in ruil voor een fourth-round draft pick. In de 34-jarige Thompson halen de Habs geen goaltjesdief binnen. De center uit Alaska vond in 672 wedstrijden slechts 57 keer het net.

BRUINS MOETEN PASTRNAK MISSEN

  • Slecht nieuws voor de Boston Bruins. Het team moet het de komende weken stellen zonder topscorer David Pastrnak. De 22-jarige Tsjech ging onderuit nadat hij met teamgenoten een diner met sponsoren had bezocht en blesseerde daarbij zijn duim. Dinsdag kwam de organisatie met het bericht dat een operatie noodzakelijk was en dat Pastrnak daardoor minimaal twee weken aan de kant staat. Met 31 goals en 35 assists is de winger dit seizoen de meest productieve speler in Boston. De Bruins zijn met de Montreal Canadiens verwikkeld in een strijd om de derde plaats in de Atlantic Division.

Cover Photo: Harry How/Getty Images

NHL update: Carlyle vliegt eruit bij de Anaheim Ducks

Hans Mulder
-
0

Daniel Sprong krijgt een nieuwe coach bij de Anaheim Ducks. Het vertrek van Randy Carlyle hing al een tijdje in de lucht, maar zondag viel het doek definitief voor de coach die in 2007 nog de Stanley Cup won met deze franchise. De Ducks worstelen zich door het seizoen. Met name de laatste anderhalve maand krijgt Anaheim klap op klap. Sprong en consorten wonnen slechts 2 van hun laatste 21 wedstrijden. General manager Bob Murray had dit weekend na de nederlaag tegen Philadelphia genoeg gezien en zette zijn coach op straat. De bestuurder neemt zelf de honneurs waar tot het einde van dit seizoen. Het wordt de eerste keer dat Murray een dergelijke job op zich neemt. Carlyle stond dit seizoen 56 wedstrijden aan het roer en daarvan won de coach er 21.

VALSE START

De Ducks begonnen al niet goed aan het seizoen. Een aantal belangrijke spelers, onder wie Corey Perry, zat lang in de lappenmand en tussen 20 oktober en 1 november zetten de Ducks hun eerste 7-game losing streak neer. De fanbase begon toen al te zagen aan de stoelpoten van Carlyle, maar Murray liet de coach zitten. Niet ten onrechte. De Ducks herstelden zich knap van de slechte start en wonnen tussen 27 november en 17 december 9 van hun 10 duels. Veel goals scoorde de ploeg niet, maar er was altijd nog de bijna niet te passeren John Gibson. De goalie hield zijn team in de race. En Carlyle in het zadel. In de Pacific Division leken de Ducks ook serieus mee te gaan doen om de bovenste plekken. Leek, want na 18 december kwam de klad er pas echt in bij de Anaheim Ducks.

RECORD

Carlyle had begin december de beschikking gekregen over Daniel Sprong en met onze landgenoot in de gelederen begonnen de Ducks op 18 december aan een abominabele serie. Maar liefst 12 wedstrijden op rij werden verloren en dat was in de historie van deze franchise niet eerder voorgekomen. De fans in Orange County hielden rekening met het ontslag van de coach. Waarschijnlijk verwachtte Carlyle zelf ook wel een belletje van Murray. Dat belletje kwam niet. Met overwinningen op Minnesota en New Jersey leek de weg omhoog gevonden. Daarbij moet wel worden gezegd dat het vooral Gibson was die deze duels won voor zijn team. De goalie werd niet voor niets verkozen tot één van de All-Stars in de Pacific Division. Zonder diens weergaloze reddingen was het seizoen van de Ducks al veel eerder verloren geweest.
Anaheim kampt al het gehele seizoen met een chronisch gebrek aan scorend vermogen. Met 127 treffers hebben de Ducks de minste goals gescoord in de league. De defensie hield het team nog lang op de been, maar tijdens de huidige 7-game losing streak gaat ook dat helemaal mis. Na hun break begonnen de Ducks met een road trip langs Winnipeg, Toronto, Montreal, Ottawa en Philadelphia en in die duels kreeg de ploeg maar liefst 37 tegentreffers. Daar stonden 8 gescoorde doelpunten tegenover. Sterkhouder Corey Perry is inmiddels teruggekeerd in de line-up, maar ook met de routinier gaat het dus nauwelijks beter. Jakob Silfverberg is met 12 treffers topscorer in Orange County, maar op de lijst met topschutters in de NHL vinden we zijn naam niet terug bij de beste 140 spelers.

AFSCHEID

Zaterdag was de laatste wedstrijd van de road trip tegen de Flyers en bij thuiskomst kreeg Carlyle het bijna onvermijdelijke bericht. Er komt een einde aan zijn tweede periode als coach van de Anaheim Ducks. In 2007 leidde hij de franchise naar de eerste en enige Stanley Cup en 10 jaar later stond hij met de Ducks in de Conference-finale. Vorig jaar diende een vroeg afscheid zich al aan. De organisatie zette altijd in op fysiek ijshockey, maar in een league die sneller en jonger wordt dreig je dan de boot te missen. In de play-offs werden de Ducks weggevaagd door de rappere Sharks, maar de clubleiding greep niet in. De ervaren Ryan Getzlaf en Corey Perry zijn nog altijd de sterkhouders en in onder meer Ondrej Kase en Rickard Rakell hebben ze wat goede talenten.
In John Gibson heeft Anaheim daarnaast nog één van de beste goalies in de league. Carlyle had geen geluk met de vele blessures, maar de 62-jarige coach slaagde er ook geen moment in de motor aan de praat te krijgen. General manager Bob Murray maakt het seizoen af. Dallas Eakins van de satellietclub uit San Diego was ook een optie, maar Murray wil hem in de AHL houden. Carlyle laat een club achter die laatste staat in de Pacific Division, maar met een goede serie kunnen de Ducks zich ook zomaar weer melden in de race om de play-offs. Aan Murray nu de schone taak om dat voor elkaar te krijgen. Daarnaast kan de GM nu van dichtbij de processen in de kleedkamer volgen en dat kan in het off-season weer een voordeel zijn.

Cover Photo: Greg Beacham/Associated Press

Einduitslag SportAmerika Football Pool 2018/2019

Remco van Oyen
-
0


Het seizoen zit erop. De komende circa zeven maanden zullen we ons weer met andere (Amerikaanse) sporten moeten vermaken. We doen dit in de wetenschap dat de Patriots hun zesde Super Bowl gewonnen hebben onder leiding van Tom Brady.
We bedanken iedereen voor zijn/haar deelname aan onze pool en feliciteren Daan van der Pas met de eerste plek in het algemeen klassement. Tot volgend seizoen!
Het SportAmerika Football Pool Team

EINDWINNAAR SPORTAMERIKA FOOTBALL POOL 2018/2019.

Daan van der Pas met 13.470 punten.
Winnaar Super Bowl-ronde
Erik Mendel met een score van 2.090 punten.
Winnaar Mr. Clutch klassement (Alleen play-off rondes):
Daan van der Pas 5.515 punten.
Winnaar Mr. Nostradamus klassement (alleen seizoensvoorspellingen aan het begin van het seizoen): 
Remco Stapert met 1.815 punten. Elke week de Patriots invullen bleek de gouden formule.
Einduitslag:


Uitslag Super Bowl-ronde:


Uitslag Mr. Clutch klassement:

Uitslag Mr. Nostradamus klassement:

2019 NFL Draft Prospects: Quarterbacks

Lars Leeftink
-
0


Vrijdag 28 april klinkt als een doodnormale dag. Toch is het voor fans, spelers en NFL-teams een dag waarop de toekomst van een NFL-club een wending kan krijgen. Elke week zullen wij bij SportAmerika een positie doornemen richting de NFL Draft van 2019. De vijf best beschikbare spelers worden per positie geanalyseerd. We beginnen de serie met de belangrijkste positie op het veld: De Quarterbacks. 

DWAYNE HASKINS – OHIO STATE

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.92 m | Gewicht: 100 kg | Sophomore

De eerste en beste optie voor teams die een QB zoeken is ook meteen de jongste. Dwayne Haskins was in 2017 de back-up van Ohio State-legende J.T. Barrett en speelde acht wedstrijden als invaller. Dit seizoen kreeg hij het vertrouwen van de Buckeyes als QB. Het bleek een goede keuze te zijn. Haskins strooide met de ene naar de andere pass. Helaas wist Haskins de Buckeyes net niet naar de play-offs te leiden. Nadat Justin Herbert had aangegeven niet naar de NFL Draft te gaan, besloot Haskins na twee seizoenen afscheid te nemen van Ohio State.

THE GOOD: ALLROUND PASSER

Er is geen twijfel over mogelijk dat de kracht van Dwayne Haskins zijn arm en veelzijdigheid is. Er waren amper QB’s in het CFB die in de buurt kwamen van zijn completion percentage (70%). Het maakt niet uit wat voor een pass hij gooit, zelden zie je Haskins een grote fout maken of inaccuraat zijn. Hij heeft de armkracht om ballen met precisie meer dan vijftig yards te gooien. Toch heeft hij ook de beheersing om screenpasses, mid range passes en korte passes te kunnen gooien. Ook het lezen van de verdediging is nu al een kracht van Haskins. Dit is, gezien zijn leeftijd, behoorlijk knap en uniek. In de NFL zal hij weliswaar nieuwe dingen zien en tegen betere spelers spelen. Ondanks dat is het niveau wat Haskins nu al laat zien op dit gebied behoorlijk hoog.

THE BAD: MOBILITEIT

Wat Dwayne Haskins zeker niet is, is een atleet. Een goede offensive line is daarom van extreem groot belang voor Haskins. Een vergelijking met Tom Brady of Ben Roethlisberger is niet zo gek als het aankomt op mobiliteit. De vergelijking gaat ook op met betrekking tot zijn lengte. Brady en Roethlisberger zijn op hun best als ze in de pocket kunnen blijven en hun arm het werk kunnen laten doen. Ditzelfde geldt voor Dwayne Haskins. Toch is Haskins op dit moment wel een stuk sneller dan Brady en Roethlisberger toen zij aan hun rookie-seizoen begonnen. Maar dat Haskins zich in de pocket fijner voelt, is een feit.
De grote vraag is ook hoe zijn game management aan het eind van wedstrijden zal zijn. Bij Ohio State heeft hij dat namelijk niet zo vaak kunnen laten zien. Dit komt doordat de wedstrijden van Ohio State meestal aan het begin van het vierde kwart wel beslist waren. Het enige duel waarin hij dit echt kon laten zien, was tijdens de moeizame zege op Maryland (52-51 in OT). De vraag is of hij met zijn onervarenheid er al meteen kan staan wanneer zijn team hem nodig heeft.

KYLER MURRAY – OKLAHOMA

Leeftijd: 21 | Lengte 1.75 m | Gewicht: 88 kg |  Junior

Eerder dit seizoen schreven wij al over de kwaliteiten van Kyler Murray. De Junior werd vorig jaar in de MLB Draft gekozen door de Oakland Athletics. Kyler Murray zei voorafgaand aan het 2018 CFB-seizoen dat hij in 2019 zou gaan honkballen. Na een Heisman-trophy te hebben gewonnen en de Sooners naar de play-offs te hebben geleidt, besloot hij toch voor de NFL Draft te gaan. In theorie kan hij nog steeds besluiten om te gaan honkballen. Wie naar zijn duizelingwekkende statistieken kijkt, kan echter begrijpen waarom iedereen – behalve honkbalfans – hem volgend seizoen in de NFL wil zien.

THE GOOD: MOBILITEIT/ARM COMBINATIE

Kyler Murray heeft een unieke combinatie van snelheid, wendbaarheid en kracht. In de pocket is hij een accurate passer die misschien niet de arm heeft van Dwayne Haskins, maar wel de kwaliteiten heeft om diep te kunnen gooien. Slant-passes, screenpasses en korte passes zijn onderdeel van de offense van Oklahoma. Murray heeft afgelopen seizoen bewezen dit goed te kunnen. Toch komt hij pas echt in zijn element als hij de RPO (Run Pass Option) kan gebruiken. Met zijn mobiliteit is het bijna onmogelijk om dit te verdedigen. Als de run namelijk goed wordt verdedigd en de pass niet beschikbaar is, kan Kyler Murray uit de pocket ontsnappen. Vervolgens kan hij zijn combinatie van zijn arm en wendbaarheid gebruiken om verdedigers in de maling te nemen of gewoon simpelweg te verslaan met zijn snelheid.

THE BAD: LENGTE

Toch wordt er meer gediscussieerd over zijn mindere kwaliteiten. Vooral zijn fysieke gesteldheid zorgt voor veel vraagtekens. Dit is in principe opmerkelijk, aangezien Kyler Murray ongeveer dezelfde achtergrond en lichaamsbouw heeft als bijvoorbeeld Russell Wilson. Die schijnt tot nu toe in de NFL weinig problemen te ondervinden. Als er een team bereid is om zijn offense aan te passen aan Kyler Murray, kan hij nog veel succesvoller zijn dan Russell Wilson. De vraag is alleen of iemand daartoe bereid is. Zijn arm is zeker niet zo krachtig als die van de andere QB’s. Toch is Murray qua accuracy beter dan bijvoorbeeld Lock, Jones en Grier.
Ook bij Kyler Murray is de grote vraag hoe hij omgaat met de druk van een spannende wedstrijd. Hij heeft vaker spannende duels gespeeld dan Dwayne Haskins. Dit waren duels die Oklahoma – op Texas na – allemaal winnend afsloot. Ook heeft hij een jaar meer ervaring dan Dwayne Haskins. Toch zullen de meeste NFL-teams eerder Dwayne Haskins dan Kyler Murray kiezen. Aan Murray de taak om te bewijzen dat deze teams fout zitten.

DREW LOCK – MISSOURI

Leeftijd: 22 | Lengte: 1.95 | Gewicht: 102 kg | Senior

Drew Lock zal waarschijnlijk de derde – en mogelijk laatste – QB zijn die in de eerste ronde gedraft zal worden. De nu 22-jarige senior heeft zijn vier jaar volledig afgerond bij Missouri. Alle vier de seizoenen was hij de startende QB van Missouri. Lock wist elk seizoen geleidelijk beter te worden en uit te groeien tot een uitstekende QB. Toch was zijn 2018 seizoen statistisch gezien minder dan 2017.

THE GOOD: DIEPE BAL/MOBILITEIT

Er was afgelopen seizoen geen enkele QB in CFB die meer lange passes gooide en meer risico nam met zijn passes dan Drew Lock. Ondanks dat deze passes meestal de lastigste zijn om te voltooien, lukt het Lock meestal om de bal met precisie in de loop van de receiver te gooien. Dit is dan ook waar Drew Lock het beste in is. Geef Lock een paar snelle receivers die snel meters kunnen maken en diep kunnen gaan. De QB van Missouri maakt er optimaal gebruik van.
Zijn mobiliteit is ook een kracht gebleken. Ondanks dat hij 1.95 is, weet hij meestal te ontsnappen uit de pocket op het moment dat hij daartoe geforceerd wordt. Ook weet hij goed om te gaan met ballen die hij tijdens het rennen moet gooien. Dit geldt dan vooral voor korte passes. Bij de lange ballen ontbreekt de precisie soms, maar aangezien dit de meest moeilijke pass is om te gooien is dat niet zo heel verontwaardigend. Toch verrast Lock veel mensen met zijn snelheid en mobiliteit buiten de pocket. Helaas hebben we Lock weinig play-action zien gebruiken, aangezien Missouri dit amper in zijn offense heeft zitten. De kans is echter groot dat Lock dit op NFL-niveau prima zal kunnen invullen.

THE BAD: PRECISIE

De precisie van Drew Lock is een veelbesproken onderwerp. Afgelopen seizoen wist hij 62.9% van zijn passes te voltooien. Dit is, vergeleken met bijvoorbeeld Haskins en Murray, een stuk lager. Het probleem is echter dat dit niet alleen zo is bij de lange ballen die hij gooit, maar ook gewoon bij simpele routes. Of het nu een kwestie van te hard of te zacht gooien is of dat hij de loopactie/defense niet goed leest, zijn precisie laat soms te wensen over. De kans dat hij dit met hulp van NFL-coaches onder controle kan krijgen is vrij groot. Toch zou dit er wel voor kunnen zorgen dat Lock niet meteen een starter zal zijn in de NFL.

DANIEL JONES – DUKE

Leeftijd: 21 | Lengte: 1.98 m | Gewicht: 100 kg | Junior

Daniel Jones en Drew Lock zijn nagenoeg hetzelfde, zowel qua carrière als qua speelstijl. Daniel Jones heeft op papier een jaar minder ervaring dan Drew Lock, maar Daniel Jones speelde niet tijdens zijn eerste seizoen. Daardoor heeft hij dus drie speeljaren achter de rug bij Duke, maar is hij vier jaar onderdeel van de universiteit geweest. Daniel Jones wist in 2018 zo’n beetje al zijn statistieken te verbeteren ten opzichte van 2017. Sowieso gaat de ontwikkeling van Daniel Jones gestaag.

THE GOOD: MID-RANGE/DIEPE BALLEN

Net zoals bij Drew Lock ligt de kracht van Daniel Jones bij de lange passes. De QB van Duke liet dit seizoen zien de ballen op lange afstand zo te kunnen plaatsten dat alleen de receiver erbij kan komen. Ondanks zijn fantastische arm is de mid-range pass toch wel de grootste kwaliteit van Daniel Jones. Of het nou links, rechts of door het midden is, de plaatsing van de bal is meestal accuraat.
Daniel Jones heeft ook laten zien dat hij korte passes kan gooien en ook play-action goed kan uitvoeren. Dat laatste hebben we van Drew Lock nog niet zoveel gezien, omdat Missouri dit tijdens het seizoen niet zoveel gebruikt heeft. Duke gebruikt wel veel play-action, waardoor Daniel Jones dit veel vaker kon laten zien. Als hij de bal niet kwijt kan aan een receiver, weet hij meestal zelf de benodigde yards te pakken. Op gebied van mobiliteit verschillen Lock en Jones niet zoveel van elkaar, maar Jones is duidelijk beter – en heeft meer ervaring – buiten de pocket.

THE BAD: PRECISIE

Het grote probleem van Drew Lock is ook het grote probleem van Daniel Jones: precisie. Hij wist in zijn carrière niet verder te komen dan een 62.2% completion percentage, wat niet zo goed is als de andere QB’s in deze draft. Dit seizoen wist hij 60% van zijn passes succesvol af te ronden. Een achteruitgang dus ten opzichte van 2016, maar een verbetering ten opzichte van 2017. De NFL-club die hem draft mag tevens aardig wat interceptions verwachten. Gezien de problemen die hij soms heeft met zijn precisie en het feit dat hij veel mid-range/diepe ballen gooit, is dit een inschatting die zelfs een doorsnee fan zou kunnen maken.

WILL GRIER – WEST VIRGINIA

Leeftijd: 23 jaar | Lengte: 1.92 | Gewicht: 101 kg | Senior

Will Grier zal 24 zijn als in september het 2019 NFL-seizoen begint. De met afstand meest ervaren QB in deze draft is zeker niet beter of slechter dan Drew Lock of Daniel Jones. Zijn speelstijl is echter – mede dankzij de offense van West Virginia – wel anders. Afgelopen seizoen was mede dankzij de fantastische offensieve wapens van West Virginia zijn beste seizoen in CFB. Net zoals de andere QB’s in deze draft is Will Grier met het seizoen beter en effectiever geworden als QB.

THE GOOD: ALLROUND PASSER

Er is geen pass die Will Grier niet kan voltooien. De pass die Grier het minst gegooid heeft is play-action, omdat dit amper gebruikt wordt door West Virginia vanwege het ontbreken van een gevaarlijke running back. Toch lijkt de kans groot dat hij, met een beetje ervaring, ook de play-action pass succesvol zal kunnen voltooien. Will Grier heeft een krachtige arm waarmee hij eenvoudig diepe en mid-range passes kan gooien. Toch ligt zijn kracht bij de snelle, korte passes en screen passes. Will Grier heeft namelijk een snelle release, waardoor hij met dit soort passes het meest succesvol is. Dankzij deze snelle release zullen verdedigers het moeilijk krijgen om op tijd bij Will Grier te komen voor een sack.
Will Grier is qua mobiliteit niet veel beter of slechter dan Lock en Jones. Net zoals Lock heeft ook Grier niet zoveel de kans gehad om play-action passes te gooien, maar we hebben Grier wel veel passes zien gooien terwijl hij buiten de pocket stond. Net zoals Lock heeft hij laten zien dat hij dit beheerst. Ook het rennen met bal hebben we Grier – soms met onnodig veel risico – succesvol zien doen.

THE BAD: PASSEN ONDER DRUK

Will Grier zal wel moeten leren om de bal ook onder druk met precisie te kunnen gooien. Dit is namelijk iets wat de vier andere QB’s beter kunnen dan Will Grier. Zeker in de NFL is dit van groot belang, aangezien de tegenstanders betere atleten zijn en ook nog eens beter gecoacht worden. Te vaak zagen we Grier het afgelopen seizoen ballen zomaar weggooien of te lang aarzelen terwijl de pocket begon in te storten. Ondanks dat hij zeker al verbetering heeft getoond (zijn completion percentage is elk seizoen omhoog gegaan), loopt hij op dit gebied wel achter op de rest van de QB’s in deze draft.

CONCLUSIE

Wat wel zeker is, is dat de NFL-scouts Dwayne Haskins als best beschikbare QB zullen zien. Qua mobiliteit legt hij het af ten opzichte van de vier andere QB’s, maar zijn passes zijn zuiver, veelzijdig en van hoge kwaliteit. Kyler Murray is de grootste atleet, maar de twijfels over zijn lengte zorgen ervoor dat er over hem getwijfeld wordt. Drew Lock en Daniel Jones lijken qua speelstijl verschrikkelijk veel op elkaar, terwijl Will Grier een completere passer is die weer wat minder is onder druk van de verdediging. Al met al zijn er genoeg opties voor de NFL-teams die een QB zoeken. De kans is vrij groot dat er minimaal twee QB’s zullen worden gekozen in de eerste ronde.

(Top & Cover Photo: Jeff Gross/Getty Images)

Trade Deadline, All-Star Draft en game-winner Rondo

Lars Leeftink
-
0

7 JANUARI

RONDO SCOORT GAME-WINNER IN BOSTON

Naast al het Trade Deadline-geweld en de All-Star Draft werd er ook nog gewoon gebasketbald. In Boston stond het duel tussen de Celtics en de Lakers op het programma. Het zou uiteindelijk ex-Celtic Rajon Rondo zijn die het duel met een game-winner wist te beslissen: 129-128.
Na een goede eerste helft van de Celtics (10 punten voorsprong) wisten de Lakers in het vierde kwart terug te komen en zelfs de leiding te nemen. Onder leiding van LeBron James werd de comeback uiteindelijk voltooid. Nadat respectievelijk Kyle Kuzma en Kyrie Irving raak hadden geschoten, besloot Brandon Ingram daarna naar de basket te gaan. Zijn schot werd geblokt. Vervolgens kwam de bal bij Rajon Rondo terecht, die niet aarzelde. Rondo schoot over de verdediger heen en wist raak te schieten. LeBron James (28 PTS, 12 REb, 12 AST) was de eerste die bij hem was om de zege te vieren.
Bij de Celtics waren Kyrie Irving (24 PTS, 7 REB en 8 AST), Jayson Tatum (22 PTS, 10 REB, 5 AST) en Daniel Theis (20 PTS, 6 REB en 2 BLK) de uitblinkers. Het bleek niet genoeg te zijn. De Celtics zijn nu 35-20 en strijden nog steeds mee om de eerste vijf plekken in de Eastern Conference. De Lakers zijn dankzij deze zege nu 28-27 en doen nog volop mee voor de playoffs in de Western Conference.

OVERIGE RESULTATEN

LA Clippers – Indiana Pacers: 92 – 116
Minnesota Timberwolves – Orlando Magic: 112 – 122
Toronto Raptors – Atlanta Hawks: 119 – 101
Memphis Grizzlies – Oklahoma City Thunder: 95 – 117
San Antonio Spurs – Portland Trail Blazers: 118 – 127

TRADE DEADLINE

Afgelopen nacht ging om 21.00 de Trade-periode officieel dicht. Tot zes uur s’avonds was er nog geen trade te bekennen, maar in de drie uur daarna zou het helemaal losbarsten. Onder meer Marc Gasol, Markell Fultz en Nikola Mirotic werden getrade. Spelers als Anthony Davis, Mike Conley en Bradley Beal bleven bij hun clubs, terwijl er ook veel spelers free agent werden. Een overzicht:

GROTE TRADES

Marc Gasol naar de Raptors in ruil voor Jonas Valanciunas, Delon Wright, C.J. Miles en een 2024 second-round pick.
Markelle Fultz naar de Orland Magic voor Jonathan Simmons, first-round pick (van OKC) en een second-round pick (van CLE)
Nikola Mirotic naar de Milwaukee Bucks in ruil voor Stanley Johnson, Jason Smith en vier second-round picks.
Avery Bradley naar de LA Clippers in ruil voor Garrett Temple en JaMychal Green.
Nik Stauskas en Wade Baldwin naar de Pacers in ruil voor een second-round pick. Baldwin en Stauskas worden gewaived door de Pacers.

ANDERE TRADES

James Ennis naar de 76ers in ruil voor geld. Jabari Bird naar de Atlanta Hawks in ruil voor geld (Bird zal gewaived worden). Greg Monroe naar de Brooklyn Nets in ruil voor een second-round pick. Mike Muscala naar de LA Clippers in ruil voor Michael Beasley en Ivica Zubac. Caleb Swanigan naar de Kings in ruil voor Skal Labissierre. Shelvin Mack naar de Hawks in ruil voor Tyler Dorsey.

UITGEKOCHT/WAIVED SPELERS

Enes Kanter (NY Knicks), Robin Lopez (CHI Bulls), Wesley Matthews (DAL Mavericks, gaat naar de Pacers), Marcin Gortat en Milos Teodisic (LA Clippers), Ben McLemore (SAC Kings), Frank Kaminsky (CHA Hornets), Zach Randolph (DAL Mavericks) en Omri Casspi (MEM Grizzlies).

BLEVEN BIJ HUN CLUB

Anthony Davis en Jrue Holiday (NO Pelicans), Mike Conley (MEM Grizzlies), Bradley Beal (WAS Wizards), Kyle Lowry (TOR Raptors) en Lonzo Ball (LA Lakers).

ALL-STAR DRAFT

Afgelopen nacht vond ook de eerste All-Star Draft op (Amerikaanse) televisie plaats. Giannis Antetokounmpo en LeBron James mochten kiezen uit 12 spelers en een special player (Wade en Nowitzki).

TEAM GIANNIS:

Giannis Antetokounmpo
Stephen Curry
Joel Embiid
Paul George
Kemba Walker
Blake Griffin
Nikola Jokic
Kyle Lowry
Khris Middleton
Dirk Nowitzki
D’Angelo Russell
Nikola Jokic
Russell Westbrook (via trade voor Simmons)

TEAM LEBRON:

LeBron James
Kevin Durant
James Harden
Kyrie Irving
Kawhi Leonard
LaMarcus Aldridge
Bradley Beal
Anthony Davis
Damian Lillard
Ben Simmons (via trade voor Westbrook)
Klay Thompson
Karl-Anthony Towns
Dwyane Wade
 

(Top & Cover Photo: David Butler II | USA TODAY Sports)

MLB-legende Frank Robinson (83) overleden

Sander Grasman
-
0


De legendarische Orioles-outfielder Frank Robinson is overleden. Hij leed al enige tijd aan botkanker. In een hospice in Los Angeles zou hij gisteren aan die ziekte zijn bezweken. De Hall of Famer werd 83 jaar oud.

ROOKIE OF THE YEAR IN CINCY

Waar de meeste spelers al blij zullen zijn als ze bij één team naam weten te maken, is Frank Robinson’s rugnummer 20 bij maar liefst drie organisaties retired. In 1956 brak hij al op 20-jarige leeftijd door in dienst van de Cincinnati Reds. Zijn 38 homeruns, destijds een evenaring van het record voor een rookie, bezorgden hem niet alleen de award voor Rookie of the Year en een uitnodiging voor de All-Star Game, maar uiteindelijk ook een zevende plek in de MVP-verkiezing. De naam ‘Frank Robinson’ was meteen gevestigd.

Een jeugdige Frank Robinson in dienst van de Cincinnati Reds. (Facebook Cincinnati Reds)

Toen hij 20 jaar later zijn knuppel aan de wilgen hing, kon hij bogen op een imposante erelijst. Hij mocht niet minder dan 14 keer aantreden tijdens een All-Star Game, werd twee keer uitgeroepen tot MVP (hij is nog altijd de enige speler die in zowel de National League als in de American League die eer te beurt viel) en kroonde zich in 1966 tot Homerun King. In dat jaar veroverde hij zelfs de Triple Crown.

WORLD SERIES CHAMP IN BALTIMORE

Dat alles gebeurde nota bene in zijn eerste jaar onder contract bij de Baltimore Orioles. Die winter dachten de Reds dat hun dertigjarige sterspeler zijn beste tijd gehad had en ze verkochten hem voor pitchers Milt Pappas en Jack Baldschun en outfielder Dick Simpson. De rotatie kon wel wat versterking gebruiken, was hun gedachte achter deze deal. Het zal één van de meest eenzijdige trades uit de MLB-historie zijn. Met Robinson wonnen de Orioles direct de World Series en de oufielder werd ook daarin uitgeroepen tot MVP.

Op 8 mei van dat jaar, tijdens de tweede wedstrijd van een doubleheader tegen de Cleveland Indians, sloeg Robinson een worp van Luis Tiant zó ver, dat de bal het Memorial Stadium uitvloog. De bal zou in totaal 541 voet afgelegd hebben. Tot de Orioles in 1991 naar Camden Yards verhuisden, hing er diep in het linksveld een vlag met de tekst ‘HERE’ om de plek te markeren waar de bal het stadion verlaten had.

EERSTE ZWARTE MANAGER

Tot zijn vertrek uit Baltimore bleef hij van grote waarde voor de club. In 1970 won de organisatie voor de tweede keer de World Series en het jaar erop eindigde Robinson nog als derde in de MVP-verkiezing. Toch besloten de Orioles hem in ’72 naar de Los Angeles Dodgers te laten gaan. Zijn verblijf daar werd geen succes en nog voor het einde van het seizoen vertrok hij naar de buurman in Anaheim, toen nog bekend als de California Angels.

Frank Robinson als Indian (Cliff Boutelle/National Baseball Hall of Fame Library)

Robinson had inmiddels zijn zinnen gezet op een managerspositie. Uiteindelijk waren het de Cleveland Indians die hem die kans in 1975 boden, toen zij hem een contract als player/manager gaven. Daarmee werd hij de eerste zwarte manager in de Major League. Zijn eerste slagbeurt als player/manager zette hij om in een homerun. Later zou hij bij de San Francisco Giants ook nog eens de eerste zwarte manager in de NL worden.

HALL OF FAME

Robinson sloot zijn carrière af met 2.943 hits en 586 homeruns. Op dat moment was dat laatste aantal goed voor een vierde plek op de eeuwige ranglijst, achter Hank Aaron, Babe Ruth en Willie Mays. Ondanks dat hij dus slechts de helft van zijn carrière voor Cincinnati actief was, heeft alleen Johnny Bench meer homeruns geslagen als een Red.
In 1982 werd Frank Robinson met 89,2% van de stemmen verkozen tot de Hall of Fame. Het was de eerste ballot waar zijn naam op stond. Robinson koos ervoor om als Oriole Cooperstown in te gaan. Buiten Baltimore’s Camden Yards en Cincinnati’s American Ball Park werden standbeelden voor hem opgericht. Frank Robinson, een legende.

Coverfoto: Louis Requena/MLB Photos

Clippers traden Harris na game winner, LeBron jongste met 32.000 punten

Niels van der Veen
-
0


De NBA stond vannacht niet stil en er gebeurde meer dan genoeg. In deze recap brengen we het belangrijkste nieuws. 
 

DINSDAG 5 FEBRUARI

LEBRON JONGSTE MET 32.000 PUNTEN

Voor LeBron James was het een dubbele avond. Zijn Los Angeles Lakers werden vernederd door de Pacers in Indianapolis.  Het werd maar liefst 94-136 voor de thuisploeg. Maar liefst 7 spelers hadden minimaal 12 punten met Bojan Bogdanovic als topscoorder met 24 punten. Voor LeBron was het verlies de grootste nederlaag die hij in zijn imposante carrière heeft geleden. Zoals gezegd was het een dubbele avond want persoonlijk was het wel een mooie avond voor hem: hij is de jongste speler ooit die de mijlpaal van 32.000 punten heeft bereikt.
Hieronder de bucket die voor het 32.000e punt:


Hij staat nu op de vijfde plaats op de eeuwige topscorerslijst, met nog 285 punten te gaan om Michael Jordan voorbij te gaan. Als hij zijn carrière gemiddelde van 27 punten per wedstrijd aanhoud, dan haalt hij MJ in over elf wedstrijden.

TRADES

Vannacht werd duidelijk dat er twee trades plaatsvonden. De eerste die bekend werd gemaakt, was dat de Lakers Sviatoslav Mykhailiuk en een second round draft pick ruilen voor de Detroit Pistons guard Reggie Bullock.
De tweede trade had wat meer voeten in de aarde. De Los Angeles Clippers en de Philadelphia 76ers zijn akkoord om Tobias Harris, Boban Marjanovic, Mike Scott naar de Sixers te sturen in ruil voor Landry Shamet, Wilson Chandler, Mike Muscala, twee first round picks (2020 first-rounder, 2021 unprotected first via Miami) en twee second future round picks.
Voor Harris en Marjanovic is het hun tweede trade in een jaar. Vorig jaar kwamen ze over van de Detroit Pistons voor Blake Griffin. Frappant is dat Harris met dit schot de wedstrijd won voor de Clippers, en ze hem enkele uren later weg stuurden:


De Sixers lijken met deze trade vol voor The Finals te gaan dit seizoen. Nu ze de power forward positie hebben versterkt met Tobias Harris, hebben ze op alle posities ball handlers die iets kunnen creëren. Boban Marjanovic lijkt de back-up center te worden. Als je naar deze statistiek kijkt lijkt het erop dat de Sixers de trade hebben gewonnen:


De Clippers lijken, met de komende free agency, ook al in te zetten voor de toekomst. Dat is duidelijk aangezien ze een van hun beste spelers hebben geruild voor onder andere vier draft picks. Tobias Harris maakt namelijk kans op groot geld in de zomer omdat zijn contract dan afloopt. Landry Shamet is een rookie en ze hoeven niet verder met Chandel en Muscala aangezien ze allebei aflopende contracten hebben.

WEDSTRIJDEN

Zoals hierboven gezegd verloor LeBron met de Lakers van de Pacers met 42 punten verschil, het grootste verschil ooit in zijn carrière. Er waren ook spannende wedstrijden.
Zoals de Clippers die, dankzij de game winner van Harris, met 117 – 115 van de Charlotte Hornets wonnen. De hele wedstrijd was het spannend, maar het laatste kwart kwamen de Clippers sterk terug en kwamen van acht punten achterstand terug en wonnen de wedstrijd. Bij de Clippers waren Harris en Lou Williams extreem op dreef. Harris was goed voor 34 punten, 7 rebounds en 5 assists. Willliams had 31 punten en 6 assists. Montrezl Harrell had 16 punten en 10 rebounds.
Bij de Hornets was, zoals altijd, Kemba Walker de grote man. Met 32 punten, 9 assists, 5 rebounds en 3 steals probeerde hij de overwinning uit het vuur te slepen maar het was niet genoeg. Jeremy Lamb was ook goed bezig met 22 punten en 3 steals.

De Memphis Grizzlies speelden ook een spannende thuiswedstrijd. Het duel tegen de Minesota Timberwolves werd pas in de allerlaatste seconde gewonnen: 106-108. Door een persoonlijke fout van Josh Okogie mocht Justin Holiday twee vrije worpen nemen. Hij schoot ze er allebei in en won zo de wedstrijd voor de Grizzlies.
Mike Conley was, als we de geruchten moeten geloven, in zijn laatste wedstrijd voor de Grizzlies goed voor 25 punten en 9 assists. Jaren Jackson Jr. was in ruim 37 minuten goed voor 23 punten. Stand-in center Ivan Rabb was goed voor 19 punten en 11 rebounds.
OVERIGE UITSLAGEN
Toronto Raptors – Philadelphia 76ers: 119 – 107
Miami Heat – Portland Trail Blazers: 118 – 108
Boston Celtics – Cleveland Cavaliers: 103 – 96
Detroit Pistons – New York Knicks: 105 – 92
Orlando Magic – Oklahoma City Thunder: 122- 132

(Cover Foto: Adam Pantozzi/NBAE via Getty Images)

NHL weekly: red hot Patrick Kane, liefde voor Hart

Hans Mulder
-
0

De Chicago Blackhawks zullen de play-offs waarschijnlijk (weer) niet halen, maar Patrick Kane maakt er toch maar het beste van. De Amerikaan is bezig aan een uitstekend seizoen. Ook voor de Philadelphia Flyers wordt het een lastig verhaal om het postseason te halen, maar daar hebben ze tegenwoordig een nieuwe publiekslieveling. Een 20-jarige goalie verovert er de harten van de fans.

KANE HET MANNETJE IN CHICAGO

Voorafgaand aan het seizoen wisten Jonathan Toews en Patrick Kane dat zij het lot van de Chicago Blackhawks in handen hadden. Letterlijk. Het management beloonde de twee supersterren voor hun prestaties en gaf ze een dusdanig salaris dat het negatieve gevolgen had voor de rest van het roster. Als dan ook nog starter Corey Crawford voor het tweede jaar op rij wegvalt, wordt het voor Kane en Toews bijna ondoenlijk om Chicago in de race om de play-offs te houden. Bijna. De ‘Hawks presteren weliswaar niet goed, maar met een mooie winning streak kunnen ze zich zomaar in de debatten melden. Dat is niet in de laatste plaats te danken aan Patrick Kane.
Er mag dan veel veranderd zijn in Chicago, maar Patrick Kane scoort er nog altijd vrolijk op los. De Amerikaanse winger ligt zelfs op koers voor zijn beste seizoen ooit in de NHL. In 2016 besloot hij de jaargang met 46 goals en 60 assists. Als hij z’n huidige tempo enigszins vol weet te houden, zullen er in april zo’n 120 punten achter zijn naam staan. Afgelopen vrijdag brak hij voor de derde keer in zijn carrière de grens van 30 doelpunten en tekende hij en passant ook maar even voor zijn 900e punt in de NHL. En dat allemaal in zijn geboortestad Buffalo.

MIJLPAAL

De Blackhawks vertrokken met een 7-3 overwinning uit Buffalo en bij vier van die zeven treffers was Patrick Kane betrokken. Zelfs scoorde hij al heel vroeg in de tweede periode de 0-2 nadat Drake Caggiula in de eerste periode voor de 0-1 had gezorgd. Die treffer betekende voor Kane z’n 900e punt in de NHL. De 30-jarige winger had 873 wedstrijden nodig voor deze mooie mijlpaal, maar bij die ene goal bleef het niet. Kane zou in de derde periode ook nog een empty-netter scoren tegen de club waar hij als kind regelmatig kwam kijken. Daarnaast was hij ook nog goed voor twee assists, waardoor hij na deze avond op 903 punten stond. Overigens was het ook voor ploeggenoot Brandon Saad een bijzondere avond, want hij speelde zijn 500e wedstrijd. Dit luisterde Saad overigens op met twee doelpunten.
Vier punten in één wedstrijd lijkt heel wat, maar Patrick Kane draait daar zijn hand de laatste weken niet voor om. Het was de derde keer in vijf duels dat hij minimaal vier punten noteerde. Op 20 januari deed hij het tegen de Washington Capitals zelfs nog beter. Chicago klopte de titelverdediger met 8-5 dankzij twee goals en drie assists van Patrick Kane. De winger is in bloedvorm en had na het bezoek aan zijn geboorteplaats al tien wedstrijden op rij minimaal één punt gescoord. De zege op de Sabres betekende ook de derde overwinning op rij voor Chicago, dat tijdens die bescheiden winning streak maar liefst 18 goals scoorde.

SCOREND VERMOGEN

De point streak van Kane kreeg een vervolg tegen de Minnesota Wild. Hij moest wel tot de derde periode wachten, maar vijf minuten voor tijd stelde Kane z’n maatje Toews in staat te scoren. Eerder had Alex DeBrincat al het net gevonden namens Chicago en daarmee hebben we direct de drie topscorers te pakken. Kane, Toews (23G, 30A) en DeBrincat (26G, 22A) zijn samen goed voor bijna de helft van de productie. Met z’n drieën zorgen ze ervoor dat het aanvallend nog wel redelijk op orde is in Chicago. Defensief is het, net als vorig jaar, huilen met de pet op. De ploeg krijgt gemiddeld bijna vier goals per wedstrijd tegen. Tegen Minnesota viel de schade wat dat betreft mee. De Blackhawks boekten hun vierde zege op rij door in OT met 4-3 te winnen.
Dat het met ’t scorend vermogen wel goed zit, bewezen de Blackhawks ook dinsdag tegen de Edmonton Oilers. In de derde periode boog Chicago een 2-1 achterstand om in een 6-2 overwinning en opnieuw was Kane één van de doelpuntenmakers. De Amerikaan, ook goed voor een assist, breidde zijn point streak uit tot 12 wedstrijden en Chicago won voor de vijfde keer op rij. De aanval kreeg opnieuw hulp vanaf de blauwe lijn, want net als tegen de Wild was Erik Gustafsson trefzeker. Ondanks hun 5-game winning streak hebben de Blackhawks de laatste plaats in de divisie nog niet verlaten, maar ze hebben in elk geval aansluiting gevonden. Wie weet wat er nog mogelijk is als Kane en de aanvallers zo blijven presteren als de laatste weken.

FLYERS KRIJGEN KLEUR OP DE WANGEN

Het klinkt als een sprookje, maar in Philadelphia is het de werkelijkheid. Een twintigjarige goalie werpt zich op als de redder van de Philadelphia Flyers. De organisatie zette in november general manager Ron Hextall op straat en de GM werd een paar weken later gevolgd door de coach. De Flyers hadden genoeg gezien van Dave Hakstol en gaven de coach, bezig aan zijn vierde seizoen, z’n congé. In de Metropolitan Division bungelden de Flyers toen al onderaan. De ploeg die vorig seizoen nog zo knap de play-offs haalde, had een record van 12-15-4 en al zes goalies gebruikt. Tijdens deze turbulente periode besloot het management in al haar wijsheid Carter Hart maar voor de leeuwen te gooien. En daar hebben ze bepaald geen spijt van gekregen.

OMMEKEER

De Flyers hadden hun laatste vier wedstrijden verloren toen ze op 18 december, onder de nieuwe coach Scott Gordon, speelden tegen de Detroit Red Wings. We zullen nooit weten of de ploeg geïnspireerd was door de aanwezigheid van hun jonge starter of dat er sprake was van een schokeffect, maar die avond wonnen de Flyers wel. Hart pakte 20 schoten en was belangrijk in de 3-2 zege. Twee dagen later lag Hart aardig onder vuur tegen de Nashville Predators. Met z’n 31 saves werd hij niet alleen de man van de wedstrijd, maar de zwalkende Flyers wonnen ook nog eens met 2-1 van de sterke Preds.

Na dit duel leek de magie uitgewerkt. Tegen Columbus (sv% .789) en Carolina (sv% .700) bakte Hart er niet veel van. Toch hield Gordon vertrouwen in zijn jonge goalie. Al moet daarbij ook worden aangetekend dat de beoogde goalies Brian Elliott en Michal Neuvirth voorlopig nog niet beschikbaar zijn. Hart heeft zijn status echter zelf verdiend en voelt zich de laatste weken steeds meer thuis in de NHL. Het zal voor de Flyers een hele toer worden om de play-offs te halen, maar ze zijn in elk geval bezig met een indrukwekkende inhaalrace. Van de laatste 10 wedstrijden wonnen de Flyers er 9 en slechts één keer stond Hart niet onder de lat.

ROOKIE OF THE MONTH

Kijken we naar z’n statistieken, dat staat Hart pas sinds 2017 echt op de radar. Als junior had hij als speler van de Sherwood Park Squires in 2013-2014 al wel eens een sterk seizoen gedraaid. In 21 wedstrijden noteerde Hart toen een save percentage van .936 en kreeg hij gemiddeld 1.93 goals per wedstrijd tegen. Daarna presteerde de Canadees goed, maar hij kwam niet meer in de buurt van die mooie cijfers. Tot vorig seizoen in de WHL bij de Everett Silvertips. Carter Hart speelde 41 duels in de Western Hockey League, kreeg gemiddeld 1.60 goals tegen en tekende voor een indrukwekkend save percentage van .947. In de play-offs en op het WK U20 trok hij die lijn knap door. De beloning volgde uiteindelijk in december 2018. Onder moeilijke omstandigheden lieten de Flyers hem debuteren in de NHL.


Inmiddels is hij niet meer weg te denken uit de line-up. Maandag tegen Vancouver trokken de Flyers de opgaande lijn door en wonnen hun achtste wedstrijd op rij. Tijdens die streak stond Hart zeven keer onder de lat (sv% .934). De rookie is nu één van slechts vier goalies met een 7-game winning streak voor hun 21e verjaardag. Jocelyn Thibault kwam in 1995 tot acht wedstrijden op rij zonder nederlaag en die serie kan Hart donderdag evenaren. Zijn indrukwekkende optreden bleef in de NHL niet onopgemerkt. Hij werd verkozen tot Rookie of the Month en daar kwam nog Star of the Week bij. Aan de hand van Hart zijn de Flyers nu de ploeg in vorm, maar voor een plek in de play-offs moeten ze nog wel even aan de bak. Ze moeten een achterstand van vijf punten wegpoetsen ten opzichte van Columbus om aanspraak te maken op een wildcard.

GOALS OF THE WEEK

De meeste teams keerden afgelopen weekend terug van hun verplichte vrije week, dus was er weer genoeg te beleven in de NHL. De goals vielen weer als de bekende rijpe appelen en helaas voor Daniel Sprong waren zijn Anaheim Ducks daar ook op een negatieve manier bij betrokken.

MIKA ZIBANEJAD vs NEW JERSEY DEVILS


Geen van de twee zal waarschijnlijk de play-offs halen, maar de Devils en de Rangers maakten er vorige week donderdag wel een mooie wedstrijd van. Mika Zibanejad was met drie goals en een assist de grote meneer bij de Blueshirts. Al mogen we ook Chris Kreider en Mats Zucarello niet vergeten. De lijn met deze drie spelers was in totaal goed voor acht punten. De Devils konden een 2-0 voorsprong niet vasthouden en gingen uiteindelijk met 4-3 onderuit.

KYLE CONNOR vs COLUMBUS BLUE JACKETS


Als Patrik Laine het niet doet, moeten anderen opstaan. De Finse sniper scoort wat moeizaam de laatste tijd, maar Kyle Connor is zo’n speler die dat stokje even overneemt. De 22-jarige winger scoorde donderdag tegen Columbus zijn 22e van het seizoen en zijn derde gamewinner van deze jaargang. Het was voor Connor zijn zesde goal in evenzoveel wedstrijden. De Blue Jackets verloren in Winnipeg hun vierde wedstrijd op rij. Na de nederlaag tegen de Sabres op 29 januari was het humeur van John Tortorella al niet best en dat zal er na dit duel niet beter op geworden zijn.

EVGENY KUZNETSOV vs CALGARY FLAMES


Zeven wedstrijden op rij hadden ze verloren, maar in de eerste wedstrijd na de break werd de losing streak een halt toegeroepen. De Washington Capitals leken al vroeg in de tweede periode op rozen te zitten nadat Tom Wilson de 3-1 had gescoord. Na de 3-3 van Elias Lindholm zagen de Capitals-fans de bui echter alweer hangen, maar in de laatste minuut schoot Evgeny Kuznetsov de titelverdediger alsnog naar twee punten. Met zijn 10e van het seizoen bezorgde de Rus zijn Caps een 4-3 overwinning.

JACK ROSLOVIC vs ANAHEIM DUCKS


De Anaheim Ducks hadden het hoofd leeg en begonnen na hun break met frisse moed. In Winnipeg kregen ze zaterdag echter een pak slaag van jewelste. De Jets wonnen met maar liefst 9-3 en Jack Roslovic scoorde z’n eerste hattrick in zijn carrière. Net als vorige week tijdens de ASG vertoonde de muur van John Gibson nogal wat scheuren en al in de eerste periode werd de goalie vervangen. Er lagen toen al zes pucks achter hem in het net.

BRENT BURNS vs ARIZONA COYOTES


Eigenlijk is Brent Burns verdediger, maar de Wookie van de San Jose Sharks is bovenal ook een begenadigd technicus. Tegen de Coyotes liet Burns in OT zien waarom hij één van de All-Stars was. De Sharks kwamen moeizaam op gang na hun vrije week, maar stapten dankzij deze beauty van hun blueliner toch met twee punten van het ijs. Marc-Eduard Vlasic keerde terug in de line-up, maar Erik Karlsson liet dit duel nog aan zich voorbij gaan.

NIEUWS

PENGUINS BLIJVEN BEZIG

  • Jim Rutherford is aardig aan het dealen geslagen. De general manager van de Pittsburgh Penguins nam eerder al afscheid van onder meer Daniel Sprong, maar afgelopen week konden ook Derick Brassard (9G, 6A) en Riley Sheahan (7G, 2A) hun koffers pakken. De twee aanvallers werden betrokken in een trade met de Florida Panthers. In ruil voor deze spelers en drie draft picks vertrokken Nick Bjugstad (5G, 7A) en Jared McCann (8G, 10A) naar Steel City. De Penguins worden wat jonger dankzij deze trade. Voor de Panthers lijkt het om geld te draaien. Hun twee aanwinsten zijn na het seizoen free agent, terwijl het contract van Bjugstad nog twee jaar loopt voor zo’n vier miljoen dollar per jaar. Florida zal zich straks ongetwijfeld melden in de race om Artemi Panarin en/of Sergei Bobrovsky.

VERMETTE VINDT HET MOOI GEWEEST

  • Na 14 seizoenen in de NHL besloot Antoine Vermette er vorige week definitief een punt achter te zetten. De 36-jarige aanvaller speelde vorig seizoen zijn laatste wedstrijden in de NHL in dienst van de Anaheim Ducks en kwam verder uit voor de Senators, de Blue Jackets, de Coyotes en de Blackhawks. In Chicago won hij in 2015 de Stanley Cup. Cijfermatig gezien was 2009-2010 zijn beste seizoen. Als speler van de Blue Jackets kwam Vermette toen tot 27 goals en 38 assists. Die statistieken zou hij daarna nooit meer benaderen, maar de center ontwikkelde zich wel tot een specialist op het gebied van face-offs. Tijdens zijn loopbaan won Vermette 8148 (56,9%) gevechten om de puck. Sinds het seizoen 2005-2006 deden slechts zeven spelers dat beter.

DUCKS SLECHT UIT DE BREAK

  • De Anaheim Ducks hadden hun lichaam nog in de vakantiemodus toen ze zaterdag tegenover de Winnipeg Jets stonden. De koploper in de Central Division had geen kind aan Daniel Sprong en consorten en gaf de Ducks met 9-3 een ongekend pak slaag. Onze landgenoot was echter één van de weinige lichtpuntjes. In de ruim 13 minuten die Sprong op het ijs stond scoorde hij z’n 9e van het seizoen. Voor John Gibson en de Ducks bleef het niet bij die ene oorwassing. Ook in Toronto haalde de goalie het einde van de wedstrijd niet. Hij kreeg vijf goals om z’n oren en zag de Ducks opnieuw hard onderuit gaan: 6-1. Sprong speelde ruim 15 minuten, maar kon niet voor gevaar zorgen. Tegen de Montreal Canadiens ging het dinsdag al niet veel beter. De Amsterdammer stond bijna 14 minuten op het ijs, maar kon een vijfde nederlaag op rij niet voorkomen. De Habs schoten vier pucks langs backup Chad Johnson en alleen Ryan Getzlaf deed iets terug: 4-1.

DE NUL IS HEILIG

  • Dit weekend draaide het in Detroit en in Boston om de shutout. Afgelopen zaterdag waren de Red Wings met 2-0 te sterk voor de Ottawa Senators en dat leverde goalie Jonathan Bernier zijn eerste shutout sinds 4 april op. Voor de Red Wings als teams was het zelfs nog langer geleden. Detroit hield voor het laatst de nul op 31 maart. Ook toen waren de Sens de tegenstander. Een dag later was het feest voor Tuukka Rask en de Boston Bruins. Voor het eerst sinds 29 maart 2014 wonnen ze weer eens van de Washington Capitals en de 1-0 zege leverde Rask zijn 253e overwinning in de NHL op. De Fin is nu de goalie met de meeste wins in de geschiedenis van de Bruins.

MATTHEWS WORDT GROOTVERDIENER

  • De Toronto Maple Leafs hebben Auston Matthews langer vastgelegd. Matthews zal ook de komende vijf seizoenen de kleuren van de traditierijke franchise verdedigen en zal ruim 58 miljoen dollar gaan verdienen. Gemiddeld zal de Leafs-ster een slordige 11.6 miljoen per jaar mogen bijschrijven en daarmee is Matthews na Connor McDavid (12.5 mln.) de best betaalde speler in de NHL. Teamgenoot John Tavares is nu derde met 11 miljoen per jaar. Met William Nylander konden de Leafs het aanvankelijk niet eens worden, maar de partijen kwamen op het laatste moment overeen dat de aanvaller de komende jaren ruim 10 miljoen gaat verdienen. Door nu al met Matthews te verlengen voorkomen de Leafs een dergelijk scenario. Nylander kon door de impasse de eerste maanden van dit seizoen niet spelen.

Cover Photo: Eric Hartline/USA TODAY Sports

Harden domineert in Phoenix, Nuggets hard onderuit

Lars Leeftink
-
0

4 JANUARI

JAMES HARDEN OOK DOMINANT IN PHOENIX

De unieke prestaties van James Harden kregen afgelopen nacht een vervolg. In Phoenix wist The Beard voor de twintigste keer dit seizoen boven de 40 punten uit te komen. Hij wist de Houston Rockets tegen de Suns uiteindelijk naar een moeizame 118-110 zege te loodsen.
James Harden wist tevens zijn streak van 27 wedstrijden met 30 punten of meer door te trekken. In Phoenix scoorde hij 44 punten met acht rebounds, zes assists, drie steals en vijf driepunters. Hij was dan ook in zijn eentje verantwoordelijk voor de zwaarbevochten zege. De rest van het team speelde namelijk niet op het gebruikelijke niveau. Kenneth Faried (17 punten, 14 rebounds) kwam nog het meest in de buurt van zijn normale niveau. Het is de tweede zege op rij voor de Rockets, die twee dagen geleden de Jazz in Utah versloegen. De Rockets zijn nu 31-22 en strijden in de Western Conference voorlopig om de plekken achter de Golden State Warriors en de Denver Nuggets.
Bij de Suns waren Josh Jackson (25 punten, 5 rebounds) en Kelly Oubre Jr (23 punten, 3 rebounds en 3 steals) de sterspelers. De Suns zijn al lang en breed klaar met betrekking tot de play-offs. De ploeg uit Phoenix strijd nu om de eerste pick in de 2019 NBA Draft.

NUGGETS HARD ONDERUIT IN DETROIT

De Denver Nuggets presteren tot nu toe fantastisch, maar speelden afgelopen nacht misschien wel hun slechtste wedstrijd van dit seizoen. Op bezoek bij de Detroit Pistons ging de nummer twee van het westen met 103-129 hard onderuit.
Nadat het eerste kwart nog gelijk op ging, maakten de Pistons het verschil in het tweede kwart. De rest van de wedstrijd zouden de Nuggets proberen terug te komen, maar hier slaagden de bezoekers niet in. De Pistons liepen in het vierde kwart zelfs nog uit naar een voorsprong van meer dan 25 punten. Bij de ploeg uit Detroit was het Andre Drummond die aan beide kanten van het veld dominant was. Drummond scoorde 27 punten met 12 rebounds en drie blocks. Tevens wist hij Nikola Jokic op 16 punten te houden. Ook Stanley Johnson maakte vanaf de bank een sterke indruk (21 punten, 7 assists en 4 driepunters). Detroit zit in de groep met zes teams die strijden om de laatste drie plekken in de Eastern Conference play-offs. De zesde t/m achtste seed liggen nog voor het grijpen voor de op dit moment 23-29 Detroit Pistons.
Denver strijd met de Golden State Warriors om de eerste twee plekken in de Western Conference , maar ziet dankzij deze nederlaag de andere teams uit het westen dichterbij komen. Trey Lyles was namens de Nuggets vanaf de bank het enige lichtpuntje van de wedstrijd: 20 punten, 4 rebounds en drie assists.

PACERS VERSLAAN PELICANS IN NEW ORLEANS

Het enige duel van afgelopen nacht dat tot de laatste minuut spannend bleef, was het duel tussen de Indiana Pacers en de New Orleans Pelicans. De ploeg uit New Orleans begon goed aan het duel, maar de rest van de wedstrijd zouden beide teams gelijkop gaan. In de slotfase maakten de Pelicans een paar cruciale fouten. Deze fouten zouden uiteindelijk fataal blijken voor de thuisploeg. De Pacers wonnen met 109-107.
Bij de Pacers, die Victor Oladipo de rest van het seizoen moeten missen, was Darren Collison de uitblinker. De ervaren point guard was topscoorder van de Pacers met 22 punten. Daar voegde hij nog vier rebounds en zes assists aan toe. Domantas Sabonis was ook afgelopen nacht weer effectief vanaf de bank: 16 punten, 13 rebounds en 7-9 van het veld. Ondanks de blessure van Oladipo blijven de Pacers meedoen om de derde plek in de Eastern Conference. Samen met de Celtics en de 76ers strijd de ploeg uit Indiana om de plekken achter de Raptors en Bucks, die de eerste twee plekken voorlopig stevig in handen hebben.
Na de goede start lijkt het seizoen van de Pelicans als een nachtkaars uit te gaan. De Lakers hebben vergaande interesse in Anthony Davis, terwijl Davis zelf vier teams op zijn lijstje heeft voor de lange termijn: De LA Lakers, LA Clippers, New York Knicks en Milwaukee Bucks. In het duel met de Pacers was Jahlil Okafor andermaal de uitblinker voor de Pelicans. Met 25 punten en 13 rebounds blijft hij fantastisch spelen in de periode waarin Anthony Davis vanaf de zijlijn geblesseerd toekijkt. De Pelicans zijn 23-31 en hebben voorlopig een achterstand van zes wedstrijden op de achtste seed (LA Clippers).

OVERIGE UITSLAGEN

Atlanta Hawks – Washington Wizards: 137-129
Milwaukee Bucks – Brooklyn Nets: 113-94
San Antonio Spurs – Sacramento Kings: 112-127

(Top & Cover Photo: Christian Petersen/Getty Images)

1...452453454...805Pagina 453 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU