Home Blog Pagina 420

NHL 2019-2020: preview Central Division

Hans Mulder
-
0

Tyler Seguin schopte het met de Stars tot de play-offs vorig jaar. Met alle versterkingen zal de lat nu hoger liggen in Big D. (photo: Jerome Miron/USA Today Sports)

In de nacht van woensdag 2 oktober op donderdag 3 oktober (Nederlandse tijd) barst in Noord-Amerika de strijd om de Stanley Cup weer los. De St. Louis Blues mochten in juni de heilige graal van het ijshockey in het prijzenkabinet zetten en dertig teams gaan er de komende maanden alles aan doen om de Blues die prijs afhandig te maken. Bij SportAmerika blikken we alvast vooruit op wat een interessant seizoen belooft te worden en vandaag is het de beurt aan de Central Division.

NASHVILLE PREDATORS (47-29-6, 100 PNT – 1e IN DIVISIE)

De Nashville Predators beginnen al jaren als één van de favorieten aan het seizoen en vorig jaar was geen uitzondering. Aanvallend zag het er op papier redelijk tot goed uit, maar vooral de blueliners joegen de meeste tegenstanders schrik aan. Het was dan ook niet niks wat coach Peter Laviolette het ijs op kon sturen. Roman Josi voerde, zoals het een goede captain betaamt, de groep aan met 15 goals en 56 punten en Mattias Ekholm bleef niet ver achter met 44 punten. Ryan Ellis was de derde d-man in de top 6 van de topscorerslijst met 41 punten. In de praktijk lieten de aanvallers het bij tijd en wijle afweten, maar spelers als Filip Forsberg (28G, 22A) en Viktor Arvidsson (34G, 14A) misten wat wedstrijden vanwege blessures. In de play-offs liep het al in de eerste ronde spaak. De Dallas Stars stuurden de Preds na zes wedstrijden op vakantie.

VERDER OP DE INGESLAGEN WEG

David Poile keek na het seizoen ook naar de topscorerslijst en wist wat hem te doen stond. De general manager toonde zich in het verleden vaak daadkrachtig door grote namen binnen te hengelen, maar dit keer deed hij het anders. Hij stuurde verdediger PK Subban in een trade naar New Jersey en maakte geld vrij om free agent Matt Duchene (31G, 39A) binnen te halen. De Canadees zou in Nashville zomaar het ontbrekende puzzelstukje kunnen zijn. Aanvallend is de ploeg nu nog sterker geworden. Met Ryan Johansen, Filip Forsberg en Viktor Arvidsson hebben ze een top line om van te watertanden en Duchene zal waarschijnlijk center worden op de tweede lijn tussen Craig Smith en Mikael Granlund. Laatstgenoemde werd vorig jaar vlak voor de trade deadline overgenomen van de Wild. Dan blijven spelers als Kyle Turris en Colton Sissons over voor de overige lijnen.

Door het vertrek van Subban krijgt Dante Fabbro de gelegenheid voor zijn kans te gaan. De 21-jarige Canadees wordt ook gezien als een offensieve verdediger, maar legt minder risico in zijn spel als, bijvoorbeeld, Subban. Hij is de enige jongeling in een korps dat verder uit de bekende namen zal bestaan. Roman Josi en Ryan Ellis kennen het klappen van de zweep. Samen hebben ze 16 jaar aan ervaring. Dan Hamhuis en Yannick Weber gaan daar zelfs dik overheen. Pekka Rinne zal op z’n 36e weer gewoon dienst doen als starter, maar in Juuse Saros staat zijn opvolger al te trappelen. De jongste van de twee Finnen kroop qua save percentage al naar zijn oudere landgenoot toe (0.915 om 0.918). Als de Predators het dit jaar allemaal heel weten te houden, zijn ze opnieuw één van de topkandidaten in het westen. Laviolette heeft ’t gereedschap om iets moois te bouwen.
VOORSPELLING: 1e IN DE CENTRAL

WINNIPEG JETS (47-30-5, 99 PNT – 2e IN DIVISIE)

Ze willen zo graag in Winnipeg en ze dachten er vorig seizoen ook het materiaal voor te hebben. Een jaar eerder sneuvelden ze in de Conference-finale tegen de Golden Knights, maar jonge sterkhouders als Patrik Laine (30G, 20A), Nikolaj Ehlers (21G, 16A) en Jacob Trouba (8G, 42A) hadden meer ervaring en zouden beter moeten zijn. Dat de theorie in de praktijk niet altijd werkt, bleek wel in de eerste ronde van de play-offs. De Jets manoeuvreerden zich zonder al te veel problemen door het reguliere seizoen, maar de tweede plek in de Central betekende een ontmoeting met de St. Louis Blues. Dat was op dat moment al de ploeg in vorm en dat hebben de Jets ook geweten. Ze hadden hun kansen, maar in Game 5 werd een 2-0 voorsprong uit handen gegeven en dat bleek uiteindelijk de doodsteek. Opnieuw een gemiste kans voor een talentvolle groep.

VRAAGTEKENS

Pas de komende weken zal blijken wat er van die talentvolle groep nog over is. Kevin Cheveldayoff is als GM van de Jets bezig aan een roerige periode. Vrijdag kwam er opeens witte rook omtrent Patrik Laine (30G, 19A). De Fin was RFA en tekende op het laatste moment voor twee jaar bij. Kyle Connor (34G, 32A) volgde iets later. Voor ruim $ 7.1 mln. per jaar speelt de winger de komende zeven jaar in Winnipeg. De top Lines zien er daardoor toch weer goed uit voor de Jets en voor de vierde lijn is Mark Letestu gehaald. De 34-jarige Canadees was drie jaar geleden op dreef voor de Oilers, maar brengt toch vooral ervaring mee. Cheveldayoff zal blij zijn dat hij de krabbels van Laine en Connor binnen heeft. Daardoor hoeft hij zich over de aanval geen zorgen te maken, die kan weer met de besten mee.

Ook op de blauwe lijn schuurt het nogal in Winnipeg. De fans moesten afscheid nemen van Jacob Trouba (NY Rangers), Tyler Myers (Vancouver Canucks) en Ben Chiarot (Montreal Canadiens) en kregen daar onder andere Neal Pionk van de Rangers voor terug. Dustin Byfuglien is al jaren een gerenommeerde kracht voor de Jets, maar Big Buff lijkt met zichzelf in de knoop te zitten en neemt even afstand van de NHL. Een vroeg pensioen is zelfs niet helemaal uit te sluiten. Josh Morrissey zorgde nog wel even voor goed nieuws door zijn contract te verlengen. Hoewel er nog veel onduidelijk is in Winnipeg is het kristalhelder dat ze een goede Connor Hellebuyck nodig hebben. Twee jaar geleden was hij geweldig (sv% .924) en die kant moet het weer op om de Jets naar de play-offs te loodsen. Al heeft de aanval daarvoor een sleutel in handen.
VOORSPELLING: 5e IN DE CENTRAL

ST. LOUIS BLUES (45-28-9, 99 PNT – 3e IN DIVISIE)

From worst to first. Als dit ooit van toepassing was op een team dan toch zeker op de St. Louis Blues van 2018-2019. Rond de jaarwisseling bivakkeerde het gezelschap in de kelder van de NHL om uiteindelijk met de Stanley Cup in de knuisten te eindigen. Het was een opmerkelijke reis van de kampioen. Na 19 wedstrijden werd Mike Yeo bedankt voor bewezen diensten en kreeg interim Craig Berube het vertrouwen. Mede dankzij een uitblinkende Jordan Binnington (sv% .927) maakte Berube er een praktisch niet te kloppen collectief van. Vladimir Tarasenko (33G, 35A) kwam lost, Ryan O’Reilly (28G, 47A) was bij kans ongrijpbaar en in de play-offs was Jaden Schwartz met 12 goals ontzettend belangrijk. Naast alle individuele kwaliteiten wisten de Blues ook nog onder de huis van de tegenstander te kruipen. Winnipeg, Dallas, San Jose en Boston hadden hier geen antwoord op en moesten buigen voor de terechte kampioen.

OP HERHALING?

Met dezelfde namen gaat Berube op jacht naar titelprolongatie. De coach zal zijn manschappen, na ruim 50 jaar eindelijk de Cup naar St. Louis brachten, dus scherp moeten houden. Tarasenko keert terug als de man die al vijf seizoenen op rij tenminste 30 goals scoorde. Ryan O’Reilly was vorig seizoen al top en begint aan zijn tweede jaar in St. Louis. De center is inmiddels 28, maar lijkt nog altijd beter te worden. David Perron keerde in 2018 terug bij de club die hij een jaar eerder verliet. De winger zal daar geen moment spijt van hebben gehad en scoorde voor het eerst sinds 2014 meer dan 20 goals in een seizoen. De 23-jarige Ivan Barbashev, een goalgetter pur sang, heeft z’n eerste volledige jaargang achter de rug en moet, samen met onder meer Robert Thomas, voor wat jeugdig elan zorgen.

Defensief stond het, naarmate het seizoen vorderde, als een huis. Deels was dit te danken aan rookie Binnington, maar diens verdedigers wisten ook met de regelmaat van de klok te voorkomen dat vijandelijke schoten het doel bereikten. Met captain Alex Pietrangelo (13G), Vince Dunn (12G) en Colton Parayko (10G) hadden de Blues ook nog eens drie verdedigers in de gelederen die qua goals de dubbele cijfers haalden. Met het aantrekken van Justin Faulk speelde general manager Doug Armstrong alvast in op de toekomst. De 27-jarige verdediger maakt de Blues nu al sterker én staat in tegenstelling tot bijvoorbeeld Pietrangelo en Dunn nog lang onder contract. Het contract van succescoach Berube werd deze zomer verlengd en hij mag met zijn mannen op zoek naar bevestiging. Daarvoor zal hij eerst de loodzware Central moeten overleven. Een tweede titel wordt lastig, maar de play-offs zullen wel weer gehaald worden.
VOORSPELLING: 3e IN DE CENTRAL

DALLAS STARS (43-32-7, 93 PNT – 4e IN DIVISIE)

Na twee jaar afwezigheid mochten de Dallas Stars vorig seizoen weer eens naar het postseason. Met 33 goals en 47 assists leidde Tyler Seguin de ploeg naar een vierde plaats in de Central. Samen met Alexander Radulov en Jamie Benn was Seguin de enige die door de grens van 20 goals brak. Dallas moest het dan ook niet hebben van het scorend vermogen. Ze sloten het seizoen af met 210 treffers. Alleen de LA Kings en de Anaheim Ducks hadden nog meer moeite de weg naar de vijandelijke goal te vinden. De Stars konden vertrouwen op Ben Bishop (sv% .934) en Anton Khudobin (sv% .923) en met name Bishop hielp zijn team bijna naar de Conference-finale. Pas in Game 7 bogen de Stars voor de latere kampioen. En dat gebeurde dan ook nog eens in een 2OT.

KLAAR VOOR DE VOLGENDE STAP

De Stars hengelden in juli één van de grotere vissen in de vijver met free agents binnen. Joe Pavelski vertrok uit San Jose en is de komende jaren in Big D te bewonderen. Naast hem in de kleedkamer ziet Pavelski een voormalig rivaal van de Ducks. Het contract van Corey Perry in Anaheim werd ontbonden en de Stars hapten toe. In dienst van de Sharks was Pavelski vorig seizoen goed voor 38 goals, maar de Amerikaan is 35 en kreeg in de play-offs aardig wat tikken te verwerken. Mits fit heeft Dallas met Pavs goud in handen. Hetzelfde geldt voor Perry. Roope Hintz wierp zich in het postseason opeens op als een van de dragende krachten. De jonge Fin scoorde vijf keer in 13 duels, terwijl hij in het reguliere seizoen slechts 9 keer het net vond. De conclusie kan getrokken worden dat de Stars aanvallend sterker geworden zijn.

Het is om even stil van te worden. Er zijn teams in de NHL die hopen over één blueliner te beschikken die de 30 punten aantikt, maar Dallas heeft er met John Klingberg (10G, 35A), Miro Heiskanen (12G, 21A) en Esa Lindell (11G, 21A) gewoon drie lopen. De fans kunnen er ook nog lang plezier aan beleven, want dit productieve drietal ligt voorlopig nog wel even vast in Dallas. Roman Polak is misschien niet de meest mobiele verdediger van allemaal, maar de 33-jarige Tsjech bleek vorig seizoen al een welkome versterking. Samen met Pavelski bereikte hij in 2016 de Stanley Cup Final met de Sharks en die ambities hebben ze bij de Stars ook. General manager Jim Nill heeft deze zomer de zwakke punten min of meer weggewerkt en de sterke punten weten te behouden. We mogen dus het een en ander verwachten van de Stars.
VOORSPELLING: 2e IN DE CENTRAL

COLORADO AVALANCHE (38-30-14, 90 PNT – 5e IN DIVISIE)

Niemand hoeft de Colorado Avalanche te vertellen dat ze heel veel te danken hadden aan hun driekoppig monster. Ze weten in Denver zelf maar al te goed dat Nathan MacKinnon (41G, 58A), Mikko Rantanen (31G, 56A) en Gabriel Landeskog (34G, 41A) ervoor zorgden dat de motor draaiende bleef. Er waren wedstrijden dat er geen maat op deze lijn stond, die eigenlijk alles heeft wat een top line moet hebben. Natuurlijk deed dit drietal het niet alleen, maar zij waren er wel in grote mate verantwoordelijk voor dat de Avs het schopten tot de tweede ronde van de play-offs. Pas in Game 7 moesten ze daarin buigen voor de Sharks. Ook Philipp Grubauer zal met tevredenheid terugblikken. De Duitser nam de rol van Semyon Varlamov over en werd starter. Met name zijn laatste maand was voortreffelijk en een belangrijke reden dat Colorado de play-offs haalde.

GEGROEID IN DE BREEDTE

Joe Sakic zat deze zomer niet stil. De general manager wist natuurlijk maar al te goed wat de tekortkomingen van zijn ploeg waren en ging aan de slag. Met Pierre-Édouard Bellemare, Nazem Kadri, Joonas Donskoi en André Burakovsky haalde hij vier nieuwe aanvallers naar Denver. In augustus kwam daar Valeri Nichuskin nog bij. De 24-jarige Rus kon bij de Stars geen potten breken en krijgt een nieuwe kans bij de Avs. Vlak voor de start van het seizoen kwam er nog meer goed nieuws. Mikko Rantanen was RFA deze zomer en wachtte lang met verlengen. Zaterdag kwam die contractverlenging er eindelijk door en deze maakt van de Fin de best betaalde speler in Denver. Rantanen gaat ruim $ 9 mln. per jaar verdienen, maar met hem heeft coach Jared Bednar wel een team in handen dat kan gaan strijden om de prijzen.

Aanvallend is het leuk wat Colorado ten tonele kan brengen, maar defensief is het toch zeker ook interessant. Een minpuntje is dat Philipp Grubauer geen bewezen backup heeft. Pavel Francouz deed het jarenlang leuk in de Tsjechische competitie, maar speelde slechts twee duels in de NHL. Het is dan aan de blueliners om hem een beetje uit de wind te houden en dat lijkt deze groep wel toevertrouwd. Samuel Girard is pas 21, maar heeft zich al bewezen op het hoogste niveau. In de play-offs kwam daar opeens ene Cale Makar bij. De jongeling kwam rechtstreeks uit de NCAA en maakte veel indruk in de series tegen Calgary en San Jose. De Avs verloren Carl Soderberg in een trade met Arizona en kregen daar Kevin Connauton voor terug. De Canadees is jonger, goedkoper, maar ook minder productief dan zijn Zweedse voorganger.
VOORSPELLING: 3e IN DE CENTRAL

CHICAGO BLACKHAWKS (36-34-12, 84 PNT – 6e IN DIVISIE)

Dit decennium moest worden geregeerd door de Chicago Blackhawks. Jonathan Toews en de zijnen hebben inderdaad drie Stanley Cups in de prijzenkast gezet, maar de organisatie betaalde een hoge prijs voor het succes. Letterlijk. Waarschijnlijk in de veronderstelling dat de salary cap eens ging stijgen, betaalde het management veel geld om Toews en Patrick Kane in Chicago te houden. Ook Brent Seabrook drukt aardig op de begroting. Met z’n drieën zijn de dertigers goed voor 35% van de cap space. Dit moest zich een keer wreken en dat gebeurt de laatste twee seizoenen. Niet dat Kane en Toews niet presteren, in tegendeel. Met 44 goals en 110 punten heeft Kane z’n beste seizoen ooit achter de rug. Toews volgde met 81 punten op gepaste afstand. Met name door de teleurstellende eerste maanden liepen de Hawks opnieuw de play-offs mis. En de blessure van starter Corey Crawford hielp ook niet natuurlijk.

OPKRABBELEN

Vorig seizoen is er al een begin gemaakt met de wederopbouw van de Blackhawks. Dylan Strome werd weggeplukt bij de Arizona Coyotes. In Chicago trof Strome een bekend gezicht, want in de OHL maakte hij samen met Alex DeBrincat (41G, 35A) furore bij de Erie Otters. Met 17 goals en 51 punten kan Strome terugkijken op een redelijk eerste seizoen bij de Hawks. Stan Bowman legde op 1 juli ook free agent Ryan Carpenter vast. De voormalig Shark was een bruikbare kracht voor de Vegas Golden Knights en zal in Chicago waarschijnlijk de center voor de derde lijn zijn. Artem Anisimov keert niet terug. In ruil voor Zack Smith gaat de Rus de gelederen in Ottawa versterken. In 2015-2016 kwam Smith namens de Senators tot 25 goals, maar bij dat aantal kwam hij vorig seizoen niet in de buurt.

De defensie leunt nog altijd op Brent Seabrook en Duncan Keith. De twee bleuliners zijn de dertig echter al ruimschoots gepasseerd, dus vond general manager Stan Bowman het tijd worden voor wat vers bloed. Voormalig Islander Calvin De Haan werd losgeweekt bij de Carolina Hurricanes en de Fin Olli Maatta verliet na zes jaar het vertrouwde nest in Pittsburgh voor een avontuur in Chicago. Beide spelers maken de blauwe lijn in de breedte zeker sterker. Dat was vorig seizoen ook het probleem voor coach Jeremy Colliton. De jonge opvolger van Joel Quenneville zag zijn team maar liefst 292 goals incasseren. Alleen de Sens deden het met 301 slechter. Eén van de oorzaken was de afwezigheid van Crawford. De goalie kampte opnieuw met een hersenschudding, maar lijkt nu fit. Robin Lehner werd als backup gestrikt. Of dit genoeg is om in de buurt te komen van de play-offs valt te betwijfelen.
VOORSPELLING: 6e IN DE CENTRAL

MINNESOTA WILD (37-36-9, 83 PNT – 7e IN DIVISIE)

Voor het eerst in zes jaar waren de Minnesota Wild er niet bij toen het echt om de knikkers ging. De ervaren formatie van Bruce Boudreau mocht nog lang hopen op de play-offs, maar in de laatste anderhalve maand ging het mis. Met hun 83 punten zouden ze in de Pacific Division vijfde zijn geworden, maar in de Central eindigden ze daarmee onderaan. Als je topscorer slechts 28 goals en 61 punten op het bord brengt, dan weet dat je aanval niet je sterkste onderdeel is. Zach Parise deed het in dienst van de Devils drie keer beter, maar bij Minnesota was het één van zijn meest productieve seizoenen. Eric Staal (22G, 30A) bleef voor het eerst als speler van de Wild steken onder de 60 punten. Beide sterkhouders zijn de dertig al lang gepasseerd en dat is het volgende punt. Minnesota heeft een relatief oud roster.

ONRUSTIGE ZOMER

Er werd in het off-season wel degelijk verjongd. Paul Fenton had daar het een en ander over te zeggen, maar de resultaten maakt hij als GM van de Wild niet mee. Het boterde niet zo tussen Fenton, Boudreau en wat sterkhouders en nadat hij eerst afscheid had genomen van onder meer Mikael Granlund en Nino Niederreiter nam de organisatie in juli afscheid van hem. Met Bill Guerin aan het roer moet het beter gaan en zo gek ziet het roster er niet uit. Mats Zuccarello werd vastgelegd als free agent en eerder werden Ryan Hartman, Kevin Fiala en Ryan Donato al naar Minnesota gehaald. Niet direct de grootste namen, maar wel jonge aanvallers waar nog rek in zit. Van geen van hen mag verwacht worden dat ze de kar gaan trekken. Daarvoor moeten we, op hun oude dag, toch weer bij Parise ,Staal en captain Mikko Koivu zijn.

Defensief was het allemaal zo slecht nog niet. Het aantal tegengoals bleef met 237 onder het gemiddelde in de league. Daarmee bivakkeerden ze zelfs nog in het linkerrijtje. Met 14 goals en 43 punten heeft Jared Spurgeon zijn beste seizoen in de NHL achter de rug. Deze zomer volgde de beloning in de vorm van een contractverlenging. De 29-jarige verdediger ligt tot 2027 vast. Ryan Suter is de man van de vele speelminuten. Hij is al jaren een zeer gewaardeerde en betrouwbare kracht op de blauwe lijn. In 2018-2019 passeerde hij voor de derde keer in vier jaar de grens van 45 punten en speelde hij gemiddeld ruim 26 minuten per wedstrijd. Gewaardeerd wordt ook Matt Dumba. Hij werd echter geplaagd door een blessure en moest het bij slechts 32 wedstrijden laten. Een fitte Dumba is belangrijk, maar ook hij zal deze Wild niet naar de play-offs leiden.
VOORSPELLING: 7e IN DE CENTRAL

Cover Photo: Josie Lepe/AP Photo

NBA 30-in-30 | New Orleans Pelicans: Met Zion naar de top

Lars Leeftink
-
0

NBA 30-in-30 | New Orleans Pelicans: Met Zion naar de top
Het NBA-seizoen komt weer dichterbij en dus is het tijd voor een 30-in-30. Dit keer zijn de New Orleans Pelicans aan de beurt. Het is een qua fanbase en marketing een beetje het lelijke en jonge eentje van de NBA, maar tijdens het offseason is daar veel aan veranderd. Onder meer marketingmagneten Zion Williamson en Lonzo Ball werden gedraft en gehaald. Met een tamelijk jonge selectie (vooral dankzij de draft) gaan de Pelicans een poging wagen de playoffs te halen.

OFFSEASON

Daar waar de Pelicans vorig seizoen zeker niet het minste record van de NBA hadden en de Knicks, Bulls en Grizzlies grotere kansen hadden op de eerste pick, kwamen de Pelicans wel als eerste naam uit de koker. Daardoor mocht de ploeg uit New Orleans afgelopen zomer tijdens de NBA Draft als eerste kiezen. En waarschijnlijk kan een speler als Zion Williamson je werk niet veel makkelijker maken. Natuurlijk was hij de eerste naam die werd uitgesproken tijdens deze draft. De komende seizoenen zal hij de starting power forward moeten zijn en zal hij het team sportief (en ook marketing-technisch gezien) een stap hogerop moeten brengen.
Maar dat was maar een deel van de draft. De Pelicans traden en dealden er namelijk op los voor en tijdens de draft. Anthony Davis werd getrade voor een hele bak met picks en spelers (komen we later op terug). Center Jaxson Hayes, een atleet puur sang, was met de achtste pick de keuze van de Pelicans. In de toekomst zal een frontcourt duo met Zion Williamson/Jaxson Hayes atletisch gezien veel angst inzaaien. Vervolgens werd met de 17de pick ook een nog wingspeler gedraft. Nickeil Alexander-Walker kan zo’n beetje alles wat je van een speler kan vragen. Hij zal een belangrijke rol gaan spelen in de second unit.

FREE AGENCY

Het merendeel van het werk in free agency werd eigenlijk al gedaan voordat het gekkenhuis echt begon. De draft was daar een belangrijk onderdeel van, maar de Anthony Davis-trade zorgde natuurlijk voor een aardverschuiving. De selectie werd dankzij die trade aangevuld met Brandon Ingram, Lonzo Ball en Josh Hart. De Pelicans gingen vervolgens verder met het versterken van de selectie. Onder meer Derrick Favors en Nicola Melli werden gehaald om hun frontcourt te versterken, terwijl JJ Redick voor de ervaring en zijn schutterskwaliteiten is gehaald. Een sterke en getalenteerde line-up met een goed gevulde bank.

SELECTIE

Dankzij al deze veranderingen ziet het team (en ook de basisopstelling) er heel anders uit. Dat begint al in het backcourt, waar er opties te over zijn. Het lijkt er voor nu op dat Lonzo Ball de point guard positie zal bezetten en de sleutels van de offense in handen zal krijgen. Jrue Holiday zal zich meer off de bal  bezig gaan houden met schieten en verdedigen. Toch zal ook hij zeker de bal nog in handen gaan krijgen voor pick & rolls met bijvoorbeeld Zion Williamson en Jaxson Hayes. Als back-ups hebben de Pelicans nu JJ Redick, E’Twaun Moore, Josh Hart en Nickel Alexander-Walker. Opties te over dus.
Aan de flanken gaan Brandon Ingram en Zion Williamson de toekomst vormen van de ploeg uit New Orleans. Ze zijn jong, getalenteerd en zullen zoveel mogelijk minuten gaan maken. daarachter zijn er met Kendrick Williams, Alexander-Walker en Nicola Melli wat mindere opties beschikbaar dan in het backcourt. 
Op de center-positie zal Derrick Favors waarschijnlijk gaan starten. Ondanks dat hij niet de langste, meest atletische en verdedigend beste speler is zijn de andere opties niet veel betere en vooral minder ervaren. Jahlil Okafor zou ook zomaar eens op center kunnen starten, waardoor Favors dan op power forward de back-up van Williamson zou zijn. Daarnaast is ook Jaxson Hayes natuurlijk beschikbaar.

CONCLUSIE

De Pelicans waren de afgelopen jaren competitief en werden wel degelijk serieus genomen. Vanaf komend seizoen zullen teams echter niet meer om hun heen kunnen. Met het aantrekken van zoveel talent en free agents is het natuurlijk wel afwachten hoe snel het gaat klikken en hoe inconsistent het team zal gaan presteren. Misschien zijn juist daarom de playoffs nog wel een stap te ver. Maar, de franchise gaat dankzij een offseason ineens weer de goede kant op. De toekomst ziet er in New Orleans kleurrijk uit.
Voorspelling: 40-42

(Top/Cover Photo: Getty Images)

NBA 30-in-30 | Dallas Mavericks: kans op de playoffs?

Lars Leeftink
-
0


Het NBA-seizoen komt weer dichterbij en dus is het tijd voor een 30-in-30. Vandaag gaan we verder met de Dallas Mavericks. De afgelopen drie jaar hebben de Mavericks de playoffs niet gehaald, maar gaat daar dit seizoen verandering in komen? Het spelersmateriaal lijkt in ieder geval aanwezig te zijn.

OFFSEASON

De Dallas Mavericks hebben meestal wel een rustige offseason, maar deze zomer was zelfs voor Mavericks-principes behoorlijk extreem. Tijdens de draft werden er een paar trades gedaan die eerder ervoor zorgden dat er geen picks gemaakt hoefden te worden dan wel. Uiteindelijk werd er maar een speler toegevoegd aan de selectie, en van deze speler is het nog niet echt bekend wat zijn rol gaat zijn. Small forward Isaiah Roby, de afgelopen seizoenen sterspeler van Nebraska, lijkt namelijk niet meteen een hele grote rol te gaan spelen.
Hij zal op de bank plaatsnemen en zal zeker wel minuten gaan maken, maar zijn aandeel lijkt komend seizoen (tenzij blessures natuurlijk) niet zo heel groot te gaan zijn. Hij ligt echter vier jaar onder contract (waarvan het derde en vierde seizoen team options zijn) en dit soort spelers komen altijd wel een keer bovendrijven.

FREE AGENCY

Er zijn in free agency twee nieuwe namen bijgekomen die een rol zouden kunnen spelen komend seizoen. Delon Wright werd weggehaald uit Memphis (nadat hij getrade was vanuit Toronto). Hij zal achter Luka Doncic, die waarschijnlijk de point guard-rol op zich gaat nemen, de bench unit moeten leiden. Hij zal de organisator van de offense worden wanneer Luka Doncic niet meedoet.
Boban Marjanovic was de andere aanwinst. Hij zou naast misschien wel de grootste aanwinst van de afgelopen zomer (Kristaps Porzingis) kunnen spelen, maar dat zal ten koste van de spacing kunnen gaan. De kans lijkt dan ook groot dat hij vanaf de bank de back-up van Porzingis gaat zijn, die terugkeert van zijn lange blessure. Verder werd het merendeel van de selectie die de afgelopen seizoenen al bijeen is, behouden.

SELECTIE

Daardoor zal de basisopstelling voor veel Mavericks-fans ook bekend voorkomen. Luka Doncic is de best beschikbare point guard en zal waarschijnlijk ook de offense op die positie gaan organiseren en leiden. Met Delon Wright en JJ Barea als back-ups is er in ieder geval genoeg breedte op die positie. Op shooting guard gaat Tim Hardaway Jr normaal gesproken moeten zorgen voor de spacing en het scorend vermogen. Hardaway zal de ruimte krijgen zijn eigen schot te creëren en daarnaast ook te profiteren van zijn teamgenoten. Seth Curry zou echter ook zo maar naast Luka Doncic als starter kunnen gaan spelen. Hij en Jalen Brunson vormen in ieder geval de back-up op deze positie.

Aan de zijkanten zijn er opties te over. De afgelopen jaren kreeg Dorian Finney-Smith, ondanks zijn geringe kwaliteiten als scorer, het vertrouwen. Dit komt, vanzelfsprekend, door zijn defense. Ook dit seizoen zou het niet gek zijn als hij gaat starten. Met Justin Jackson is er echter een prima alternatief die over zowel aanval als verdediging beschikt. Het probleem is echter dat hij tot nu toe extreem inconsistent presteert en er dus niet per se op gerekend kan worden.
Op power forward lijkt Dwight Powell een lock te zijn, maar ook daar zijn er genoeg alternatieven. Maxi Kleber is zijn voornaamste back-up, maar ook Kristaps Porzingis zou op deze plek kunnen spelen. Hij lijkt zich echter te gaan focussen op de center-positie, waar hij samen met Boban Marjanovic de beste opties zijn. Porzingis en Marjanovic zullen dan ook zeker samen op het veld staan.

CONCLUSIE

Is dit team goed genoeg voor de playoffs? Ja. Gaan ze dit ook halen in de ijzersterke Western Conference? Waarschijnlijk niet. Het is namelijk afwachten hoe de prestaties van Kristaps Porzingis eruit gaan zien en of Luka Doncic zich kan verbeteren ten opzichte van zijn fantastische rookie-seizoen. Daarnaast heeft de selectie genoeg ervaring, defense en shooting in huis, maar het ontbreken aan lange mensen (Porzingis en Marjanovic daargelaten) zorgt wel voor een zwakke bezetting van de paint (vooral verdedigend gezien). Helemaal als de prestaties van Porzingis blijken tegen te vallen.
Echter, als Porzingis wel uit de startblokken schiet en samen met Luka Doncic het team kan leiden, dan zijn de playoffs zeker niet onmogelijk. Het lijkt er echter op dat de fans van de Mavericks nog even geduld moeten hebben. Maar goed, niks is onmogelijk. Zeker niet in de NBA.
Voorspelling: 40-52

(Top/Cover Photo: Glenn James/NBAE via Getty Images)

TNF: Eagles verrassen Packers in Green Bay

Ton de Vries
-
1


Een schitterend affiche voor Thursday Night Football. De Philadelphia Eagles op bezoek in Lambeau Field tegen de Green Bay Packers. Een clash tussen twee top teams in de NFC. En eentje waar met name voor de Eagles veel op het spel stond. De door blessures geplaagde ploeg verloor onverwacht thuis van de Lions en kan zich weinig fouten meer veroorloven. De Packers defense is dit seizoen een revelatie. En dat is hard nodig gezien de wisselvalligheid aanvallend. Donderdagavond ontvouwde zich een regelrechte kraker. Carson Wentz en Aaron Rodgers waren scherp. Beide teams hielden elkaar in balans. Het waren de Packers die uiteindelijk aan de rand van de endzone de zege uit handen zouden geven.

DAVANTE ADAMS

Het waren de Packers die sterk aan de wedstrijd begonnen. De passing game van Aaron Rodgers was on point. Veelvuldig was Davante Adams het target. Middels een vroege touchdown en een raak geschoten field goal namen de Packers meteen een comfortabele 10-0 voorsprong. Adams zou de wedstrijd eindigen met 180 receiving yards uit 10 catches. Dat had nog meer kunnen zijn maar de wide receiver verliet de wedstrijd in het vierde kwart met een teenblessure.

EAGLES KOMEN LOS

De Eagles hadden met Dallas Goedert en Alshon Jeffery twee belangrijke spelers terug. Het duurde even voordat ze op stoom waren gekomen maar het was Jeffery die de eerste touchdown voor de Philadelphia Eagles zou vangen. Even later houdt Wentz de volgende drive knap gaande door zich uit een tackle te manoeuvreren. Een drive die weer in een touchdown eindigt, nu met tight end Goedert als eindstation. Na een fumble van Rodgers staan de Eagles al snel weer in de redzone om de derde touchdown van het kwart te scoren. Rodgers maakt zijn fout daarna goed. Met nog slechts een minuut op de klok haalt hij toch nog een touchdown binnen. Twee strepen naar Geronimo Allison zijn voldoende om de achterstand terug te brengen tot 21-20, tevens de ruststand.

RUNNING GAME

Het waren weer de mannen uit Philadelphia die het initiatief namen in de tweede helft. Waar Aaron Rodgers het vooral door de lucht zocht (422 yards!), zocht Carson Wentz succesvol de running game op. Jordan Howard en Miles Sanders waren een plaag voor de doorgaans zo sterke Packers defense. Samen behaalden ze 159 yards en 2 touchdowns. De Packers hadden defensief geen antwoord op de running game. Aanvallend ontbrak de running game juist volledig bij de Packers en dat zou ze later lelijk opbreken. Eigenlijk was Rodgers zelf de enige met succesvolle runs. Het laatste kwart beloofde een spannend slot. Door touchdowns aan beide kanten gingen de teams het laatste kwart in met een 27-27 stand.

PACKERS BLIJVEN STEKEN

Het laatste kwart begon meteen met een score voor de Eagles. Howard was niet te stoppen over de grond en bracht Philadelphia op een belangrijke voorsprong. Rodgers stond niet veel later alweer op de deur te rammelen bij de Phillies’ endzone. Slechts 1 yard had hij nodig om de stand gelijk te trekken. Juist toen ging het mis. Vier pogingen, allen passes, om de touchdown binnen te halen mislukten. Een dramatisch moment voor de Packers. Toch krijgen ze nog een kans. De defense staat op en weet de Philadelphia Eagles tegen te houden. Rodgers zou Rodgers niet zijn als hij deze kans niet met beide handen aan zou grijpen. Binnen no time is hij aan de andere kant van het veld met de bal op drie yards van de endzone. En dan gaat het weer mis. Nigel Bradham van de Eagles vangt de bal in de endzone en de laatste kans voor de Packers is verkeken. Eagles winnen 34-27.

BELANGRIJKE WINST EAGLES

Het was voor het eerst dat Rodgers een thuiswedstrijd verloor door een voorsprong van 10 punten uit handen te geven. Het geeft glans aan de overwinning van de Philadelphia Eagles die knap terug komen na de dramatische nederlaag thuis tegen de Lions. Philadelphia blijft op deze manier enigszins in de buurt van de Cowboys in de NFC East. Het team toont veerkracht en is nog kansrijk dit seizoen, zeker als meer spelers terug keren. De Packers bevinden zich momenteel in een divisie waar veel gewonnen wordt. Alle NFC North teams hebben momenteel meer wedstrijden gewonnen dan verloren. Een thuisnederlaag kan Green Bay dus niet goed gebruiken. Aan de andere kant, de start voor de Packers dit seizoen is nog steeds uitstekend en er zit voldoende potentie in dit team. In de komende weken zullen ze een oplossing moeten vinden voor de running game, zowel verdedigend als aanvallend.

Coverfoto: Benny Sieu/USA TODAY Sports

NBA 30-in-30 | Washington Wizards: tussenjaar of tanken?

Ruben De Regt
-
0


Het NBA-seizoen komt weer dichterbij en dus is het tijd voor een 30-in-30. Vandaag zijn de Washington Wizards aan de beurt. John Wall mist waarschijnlijk het volledige seizoen. Is het tijd om te tanken of wordt het gewoon een tussenjaar?

OFFSEASON

Tijdens de draft, waar het offseason mee begint, waren de Wizards al druk in de weer. Niet alleen met picks, maar ook met trades. Met de negende pick in de 2019 draft pick kozen de Washington Wizards voor de small forward Rui Hachimura (Gonzaga). De Japanner heeft een drukke zomer achter de rug. Hij speelde al voor de Wizards in de NBA Summer League. Daarna kwam hij uit voor zijn thuisland op het FIBA World Cup Basketball. Japan eindigde als 31ste op het WK.
In de tweede ronde werd de shooting guard Admiral Schofield (Tennessee) gekozen met pick nummer 42. Washington kreeg de draft rights voor Schofield in een trade met de Philadelphia 76ers. Jonathon Simmons kwam ook naar Washington in de trade waarin de Wizards alleen cash considerations naar Philadelphia stuurde. Simmons werd uiteindelijk gereleased door de Wizards.

De Wizards gooiden tijdens het offseason hun team vervolgens aardig om. Bobby Portis, Jabari Parker, Jeff Green, Tomas Satoransky, Dwight Howard en Trevor Ariza mochten allemaal vertrekken. De nieuwe toevoegingen zijn: Isaiah Thomas, Ish Smith, Davis Bertans, C.J. Miles, Isaac Bonga, Mortiz Wagner, Jemerrio Jones. De drie laatstgenoemden zijn overgekomen van de Lakers in de three-team trade met de New Orleans Pelicans. De Wizards hebben geld overgemaakt naar de Pelicans voor de drie spelers en een 2020 second-round draft pick van de Lakers.

SELECTIE

De sterspeler van de Washington Wizards is ongetwijfeld Bradley Beal. De 26-jarige shooting guard heeft nog een contract van twee jaar. Na de blessure van John Wall waren er geruchten over het vertrek van Beal, maar hij zit nog altijd bij de selectie.
Isaiah Thomas moet de rol van Wall dit seizoen gaan overnemen. Het seizoen is alleen nog niet begonnen en Thomas heeft nu al een blessure waardoor hij waarschijnlijk het begin van het seizoen niet gaat halen. Volgens Yahoo Sports ligt hij er namelijk zes tot acht weken uit met een duimblessure. Ish Smith zal daardoor in de basis staan als point guard.
Van Rui Hachimura mogen we verwachten dat hij als rookie gelijk een starter zal zijn. De Japanner heeft niet de meeste concurrentie op die positie met Justin Anderson en Troy Brown Jr. als andere forwards. De selectie is verder op de bank niet extreem indrukwekkend te noemen. De breedte van de selectie houdt dan ook te wensen over.

CONCLUSIE

De Washington Wizards hadden geen echt slechte maar ook geen geweldig offseason gehad. Als Isaiah Thomas en Bradley Beal een droom duo blijkt te zijn, dan zouden ze de verassing van dit jaar kunnen worden. Door een gebrek aan diepte in de vrij jonge selectie lijkt dat onwaarschijnlijk. Daarnaast blijft Thomas een probleem aan de verdedigende kant. De Wizards lijken de rebuild fase nog te vermijden maar het zou voor de toekomst geen slecht idee zijn om toch wat meer te gaan kijken naar de toekomst. En tanken behoort dan tot de mogelijkheden.
Echter, vanaf 2020-21 zal Wall gewoon weer terug zijn om samen met Beal het backcourt te gaan vormen. Waarschijnlijk mogen we komend seizoen in Washington dan ook wel een tussenjaar noemen.
Voorspelling: 30-52

(Coverfoto: Shuhei S. via Wikimedia Commons)

NHL 2019-2020: preview Metropolitan Division

Hans Mulder
-
0

Kaapo Kakko deed het voor Finland tijdens het laatste WK. Nu mag hij het laten zien bij de Rangers. (Photo: AP Photo)

In de nacht van woensdag 2 oktober op donderdag 3 oktober (Nederlandse tijd) barst in Noord-Amerika de strijd om de Stanley Cup weer los. De St. Louis Blues mochten in juni de heilige graal van het ijshockey in het prijzenkabinet zetten en dertig teams gaan er de komende maanden alles aan doen om de Blues die prijs afhandig te maken. Bij SportAmerika blikken we alvast vooruit op wat een interessant seizoen belooft te worden en vandaag is het de beurt aan de Metropolitan Division.

WASHINGTON CAPITALS (48-26-8, 104 PNT – 1e IN DIVISIE)

Voor het eerst in zijn carrière begon Alex Ovechkin met zijn Capitals als titelverdediger aan het seizoen. Onder de nieuwe coach Todd Reirden veranderde er niet veel voor de Rus. Voor de achtste keer slechtte hij de barrière van 50 goals en eveneens voor de achtste keer won hij de Rocket Richard Trophy als topscorer in de league. Ook in de kleedkamer was er niet veel anders dan in het kampioensjaar, dus heel verrassend was het niet dat de Caps opnieuw de Metropolitan Division wonnen. In de play-offs namen ze tegen de Carolina Hurricanes al vlot een 2-0 voorsprong, maar deze werd net zo gemakkelijk weer weggegeven. Pas in een ongelooflijk spannende Game 7 viel de beslissing. Wie anders dan Mr. Game 7 himself was betrokken bij de winnende goal. Justin Williams fungeerde als aangever en Brock McGinn schoot de titelaspiraties van Washington aan diggelen.

BEKENDE NAMEN MOETEN HET DOEN

De groep die twee seizoenen geleden de Stanley Cup won is nog altijd grotendeels intact. Alex Ovechkin moet, samen met Nicklas Backstrom (22G, 52A) en Evgeny Kuznetsov (21G, 51A) nog altijd voor het gros van de goals zorgen. De fans van Kuznetsov zullen hun favoriet de eerste wedstrijden van het seizoen moeten missen. De Rus is drie wedstrijden geschorst vanwege cocaïnegebruik. Backstrom is al jaren een constante factor bij de Caps, maar in 2020 loopt zijn contract af, dus het is nog maar de vraag of hij nog lang in Washington te bewonderen is. Wat betreft de derde en vierde lijn heeft Brian MacLellan wel ingegrepen. De GM legde Richard Panik, Brendan Leipsic en Garnet Hathaway vast. Vorig seizoen kwam Carl Hagelin al over van de LA Kings. Daar staat dan het vertrek van André Burakovsky, Brett Connolly en Devante Smith-Pelly tegenover.

Radko Gudas komt de verdediging versterken. De Tsjech verruilde deze zomer Philadelphia voor Washington en hij lijkt een defensive pair te gaan vormen met landgenoot Michal Kempny. Voor de jeugd moeten we niet bij de Capitals zijn. Al zou goalie Ilya Samsonov wel eens een uitzondering kunnen zijn. Braden Holtby begint aan ’t laatste jaar van zijn contract en het is de vraag of MacLellan hem kan behouden. In dat geval kunnen de Caps Samsonov doorschuiven. De 22-jarige Rus had het vorig jaar lastig in de AHL, maar in de KHL was hij bij kans lights out. Jakub Vrana is ook pas 23 en begint aan zijn derde volledige seizoen. Vorig seizoen kwam hij tot 24 goals en voor Washington zou het lekker zijn als hij nog een stap kan maken. Met Ovechkin aan boord is elke ploeg een contender en dat geldt dus zeker ook weer voor deze Capitals.
VOORSPELLING: 1e IN DE METROPOLITAN

NEW YORK ISLANDERS (48-27-7, 103 PNT – 2e IN DIVISIE)

De New York Islanders bewezen vorig seizoen dat het geheel inderdaad meer is dan de som der delen. Barry Trotz zag voor het seizoen John Tavares verkassen, maar tot zijn grote vreugde zag hij anderen opstaan. De Islanders ontpopten zich tot een erg lastig te bespelen tegenstander en dat leverde hen nog bijna de titel in de Metropolitan op. De stuntploeg van Trotz verzamelde slechts één punt minder dan titelverdediger Washington en bleef zelfs de Pittsburgh Penguins voor. De coach staat bekend om zijn defensieve organisatie en z’n mannen voerden dit bijna tot in de perfectie uit. Slechts 191 tegengoals incasseerden de Islanders en daar kon geen enkel team aan tippen. Aanvallend hield het niet over. In Anders Lee (28), Brock Nelson (25) en Casey Cizikas (20) hadden ze slechts drie spelers met tenminste 20 goals. En Matthew Barzal was met z’n 62 punten natuurlijk niet onbelangrijk.

NIEUWE STUNT IN DE MAAK?

In de machine van Trotz speelt de goalie een belangrijke rol en laat die goalie nu net vertrokken zijn. Na een, in meerdere opzichten, moeizaam jaar in Buffalo revancheerde Robin Lehner (sv% .930) zich bij de Islanders. Dit leverde hem een mooi contract op bij de Chicago Blackhawks. Semyon Varlamov is zijn opvolger en zal de strijd aan moeten gaan met Thomas Greiss. Met een save percentage van .927 kan ook Greiss terugkijken op een goed eerste seizoen onder Barry Trotz. Verder was het een saaie zomer voor de Islanders-fans. Signings (op Derick Brassard na) en trades bleven achterwege, maar ze zagen hun general manager wel degelijk goed werk leveren. Lou Lamoriello verlengde de contracten van Anders Lee, Brock Nelson en Jordan Eberle. Dit jaar hoopt de GM met Barzal hetzelfde te doen.

De Islanders vonden hun Waterloo in de tweede ronde tegen de Hurricanes en Trotz kan nu over praktisch hetzelfde roster beschikken. In die serie tegen Carolina oogden de Isles wat vermoeid. Ze leken moeite te hebben met het tempo van de jonge Canes. Scoren werd een nog groter probleem en defensief kon New York het niet meer bolwerken. Met name met dit laatste zal Trotz wel raad weten. Wat het scoren betreft, zal hij zijn hoop nog meer vestigen op Mathew Barzal. Met z’n 22 jaar is de center nog altijd heel jong, maar hij begint al aan zijn derde volledige seizoen in de NHL. Anthony Beauvillier is ook 22 en was als junior een ware doelpuntenmachine. Het zou Trotz niet slecht uitkomen als hij die scoring touch nu ook in de NHL weet te vinden. In dat geval worden de Isles opnieuw een factor om rekening mee te houden.
VOORSPELLING: 3e IN DE METROPOLITAN

PITTSBURGH PENGUINS (44-26-12, 100 PNT – 3e IN DIVISIE)

De trotse Pittsburgh Penguins hebben een wisselvallig seizoen achter de rug. Op z’n minst. De eerste maanden hielden niet over. Jim Rutherford besloot in te grijpen en het roster wat te verversen. Dit ging onder andere ten koste van Daniel Sprong, maar de general manager raakte wel de juiste snaar. Zijn Penguins waren in december niet te houden en plaatsten zich uiteindelijk eenvoudig voor de play-offs. In de eerste ronde liepen Sidney Crosby (35G, 65A) en de zijnen zich echter stuk op de ontketende Islanders. Crosby, Phil Kessel, Evgeni Malkin en Jake Guentzel werden aan de ketting gelegd en al na vier wedstrijden was het seizoen voorbij. Rutherford besloot opnieuw in te grijpen. Phil Kessel werd na vier jaar, 328 wedstrijden en 110 goals bedankt voor bewezen diensten en betrokken in een ruil met Arizona die de zes jaar jongere Alex Galchenyuk (19G, 22A) naar Pittsburgh bracht.

OUDJES TREKKEN DE KAR

Het zal voor Sid the Kid een hele toer worden om een vierde Stanley Cup aan zijn totaal toe te voegen. Zelf wordt hij er niet jonger op, maar de mensen om hem heen ook zeker niet. Crosby is inmiddels 32, maar kwam vorig seizoen nog wel tot 35 goals en 100 punten. Evgeni Malkin is een jaar ouder en moest het doen met 21 goals. Dat is de helft van zijn aantal in 2017-2018. Patric Hornqvist (32) kwam met 18 treffers ook niet in de buurt van zijn productie een jaar eerder. Jake Guentzel (40G, 36A)heeft zich al wel bewezen als doelpuntenmaker en is de enige twintiger bij de eerste zes op de topscorerslijst. Dominik Kahun moet, net als Galchenyuk, voor wat vers bloed zorgen, maar het is de vraag of de organisatie één van hen mag opzadelen met de erfenis van Kessel.

Defensief veranderde er deze zomer nauwelijks iets in Steel City. Op z’n 32e is Kris Letang nog altijd de belangrijkste blueliner en de verdediger uit Montreal heeft met 16 goals een voor zijn doen erg productief jaar achter de rug. Dat was ook hard nodig, want Justin Schultz miste een groot deel door een beenblessure. Drie seizoenen geleden tekende hij nog voor 12 goals en 51 punten. In Matt Murray hebben de Pens een erg betrouwbare sluitpost. De nog altijd pas 25-jarige goalie herstelde zich vorig jaar van een minder 2017-2018 en noteerde .919 als save percentage. Pittsburgh zal hopen dat ook Malkin zich herstelt van een minder seizoen en dat Brandon Tanev (14G, 15A) een goede aanwinst blijkt. De ploeg heeft alle goals hard nodig om niet voor het eerst sinds 2006 de play-offs te missen.
VOORSPELLING: 5e IN DE METROPOLITAN

CAROLINA HURRICANES (46-29-7, 99 PNT – 4e IN DIVISIE)

De Carolina Hurricanes lieten aardig van zich horen. De jonge garde van coach Rod Brind’Amour speelde een voortreffelijke tweede seizoenshelft waardoor ze voor het eerst sinds jaren naar de play-offs mochten. Maar de Canes baarden ook opzien met hun opmerkelijke manier van feestvieren. Die zogenaamde Storm Surge maakte nogal wat tongen los en analist Don Cherry was geen fan. De voormalig coach vond de Canes maar een “Bunch of Jerks”. Dat stel kon echter wel akelig goed ijshockeyen. Vlak voor de kalender werd omgeslagen naar 2019 hadden ze met 16-17-5 een losing record. Aan het einde van de rit stond er 46-29-7 achter hun naam. In het postseason rekenden ze af met titelverdediger Washington en schopten het zelfs tot de Conference-finale. Het vervelende nieuws voor de rest van de divisie: deze jonge groep wordt alleen maar beter.

WIE DE JEUGD HEEFT…

Sebastian Aho (30G, 53A), Teuvo Teravainen (21G, 55A) en Andrei Svechnikov (20G, 17A) zijn zomaar wat voorbeelden van jonge spelers die vorig seizoen een groot aandeel hadden in het succes van de Canes. De 20-jarige Martin Necas is nog zo’n aanstormend talent dat waarschijnlijk meer speeltijd gaat krijgen dit seizoen. De Tsjech speelde al zeven potjes in de NHL, maar maakte vooral in de AHL indruk. Bij de Charlotte Checkers was hij in 64 wedstrijden goed voor 16 goals en 52 punten. Jordan Staal moet voor de broodnodige ervaring zorgen, maar dat is de 31-jarige center wel toevertrouwd. Hij miste veel wedstrijden vanwege een hersenschudding, maar in de play-offs toonde hij met 10 punten in 15 wedstrijden zijn waarde. Ryan Dzingel is één van de nieuwe namen op het roster. Hij is ook altijd stiekem wel goed voor minimaal 20 goals.

Over de aanval hoeven we ons geen zorgen te maken en ook verdedigend zit het goed in elkaar. Zelfs na het vertrek van Justin Faulk (11G, 24A) naar St. Louis. Met 18 goals liet Dougie Hamilton vorig seizoen zien ook te kunnen scoren en de 31 punten van Jaccob Slavin mochten er ook zijn. De 25-jarige Amerikaan is niet meer weg te denken uit de line-up en neemt gemiddeld ruim 22 minuten voor zijn rekening. Onlangs voegden de Hurricanes Jake Gardiner en Joel Edmundson (in de trade rond Faulk) toe aan het roster. Vraagtekens kunnen we zetten bij de goalies. Petr Mrazek (sv% .914) nam enigszins revanche voor z’n jaar in Philly, maar een topper is het toch niet. In James Reimer heeft Brind’Amour een betrouwbare backup. De Canes willen een volgende stap zetten, dus we zijn nog niet van deze Bunch of Jerks af.
VOORSPELLING: 2e IN DE METROPOLITAN

COLUMBUS BLUE JACKETS (47-31-4, 98 PNT – 5e IN DIVISIE)

Jarmo Kekalainen toonde vorig seizoen in elk geval lef. De general manager wist dat het moeilijk zou worden om Sergei Bobrovsky en Artemi Panarin in Columbus te houden en haalde rond de trade deadline ook nog eens Matt Duchene en Ryan Dzingel op in Ottawa. Kekalainen ging all-in, zag zijn club voor het eerst in de historie een serie in de play-offs winnen, maar ging in de tweede ronde onderuit tegen Boston. In het off-season bleek dat de gok van de GM niet heel goed uitpakte. Columbus bleef steken in de tweede ronde van de play-offs en de vier genoemde sterkhouders vertrokken. Ze lieten Kekalainen achter met een sterk uitgedund roster en een organisatie die min of meer van voor af aan kan beginnen.

PAS OP DE PLAATS

Free agent Gustav Nyquist (22G, 38A) zette deze zomer zijn krabbel onder een driejarig contract. De 30-jarige Zweed maakte vooral furore bij de Detroit Red Wings, maar speelde de laatste maanden als rental voor de Sharks. Hoewel de Blue Jackets met Nyquist een begenadigde winger hebben aangetrokken, mag van hem niet worden verwacht dat hij het gat vult dat Panarin achterlaat. Nyquist is niet de goalgetter die Panarin natuurlijk wel is. In de top 6 is de Zweed het enige nieuwe gezicht. Cam Atkinson was vorig seizoen ongelooflijk doeltreffend met 41 goals. De nu 30-jarige winger is al jaren goed bezig en zal wat productie betreft de kar in Columbus moeten gaan trekken. Met 27 treffers drukte de jonge Pierre-Luc Dubois vorig seizoen zijn neus ook aan het venster en de jongeling zal weten dat er nu meer van hem wordt verwacht.

Seth Jones en Zach Werenski zullen ook dit seizoen weer het top defensive pair vormen. En niet ten onrechte. De twee jonge blueliners kwamen vorig seizoen samen tot 70 assists en 90 punten. Jones was daarbij de iets productievere van de twee, maar veel scheelde het niet. Achter dit tweetal is het allemaal wat minder in Columbus. Vorig seizoen kregen ze 232 goals tegen en zaten daarmee aan de bovenkant van de middenmoot. Alleen stond er toen wel een goalie tussen de palen die de nodige punten pakte voor zijn ploeg. Joonas Korpisalo maakte achter Bobrovsky al wel wat vlieguren, maar komt in vier jaar NHL voorlopig niet verder dan een save percentage van .907. Elvis Merzlikins is, net als Korpisalo, 25 jaar en gaat debuteren in de NHL. De Let speelde jaren voor het Zwitserse Lugano en noteerde met enige regelmaat een save percentage van ronde de .920.
VOORSPELLING: 8e IN DE METROPOLITAN

PHILADELPHIA FLYERS (37-37-8, 82 PNT – 6e IN DIVISIE)

De Philadelphia Flyers hielden vorig seizoen een traditie in stand. Sinds 2012 wisten ze zich telkens tijdens de oneven jaren niet te plaatsen voor de play-offs. In 2019 kwamen ze een slordige 16 punten tekort. Het was een hectisch jaar in The City of Brotherly Love. Coach Dave Hakstol kon na 31 wedstrijden zijn biezen pakken. Opvolger Scott Gordon mocht het seizoen afmaken, maar moest in het off-season plaatsmaken voor Alain Vigneault. Ook de general manager haalde het einde van de jaargang niet. Ron Hextall kreeg zijn congé en alle hoop is nu gevestigd op Chuck Fletcher. Tussen alle bestuurlijke problemen door ontdekten de Flyers hun nieuwe goalie. Als 20-jarige nam Carter Hart de Flyers bij de hand. Aanvallend werd dit gedaan door captain Claude Giroux. De center kwam uit op 22 goals en 85 punten. Sean Couturier (33 goals) kroonde zich tot topschutter.

ERVARING EN TALENT

Naast Couturier en Giroux was ook Jakub Voracek (20G, 46A) van levensbelang. James van Riemsdyk werd voor relatief veel geld ($ 7 mln. per jaar) vastgelegd, maar de winger met Nederlandse roots stelde met 27 goals in 66 wedstrijden enigszins teleur. De Flyers zullen verwachten dat hij, mits fit, dit seizoen de 30 goals weer aan gaat tikken. Travis Konecny zal dit misschien ook wel van zichzelf eisen. De 21-jarige aanvaller begint aan zijn vierde jaar in de NHL en scoorde 24 keer in elk van de laatste twee seizoenen. Na een kort verblijf in Winnipeg keert Kevin Hayes terug in de Metropolitan Division. Hij speelde jarenlang voor de Rangers en kwam deze zomer de gelederen van Philly versterken. Hayes geeft de aanval nog iets meer klasse. Helaas zal Nolan Patrick (13G, 18A) voorlopig nog geen bijdrage aan die aanval leveren.

Een blik op het aantal gebruikte goalies is genoeg om te weten dat het defensief niet goed zat bij de Flyers vorig jaar. Acht stuks gebruikten ze er maar liefst tot een jochie van 20 het keepersprobleem oploste. Carter Hart (sv% .917) krijgt de 13 jaar oudere Brian Elliott (sv% .907) als backup. Voor zich ziet Hart ook een iets andere defensie. Een defensie met wat meer ervaring vooral. De 32-jarige Matt Niskanen neemt vanuit Washington een schat aan ervaring mee en Justin Braun kwam over van San Jose. Met gemiddeld ruim 25 minuten per wedstrijd was Ivan Provorov vorig seizoen de iron man van het roster, maar met wat meer kwaliteit aan boord kunnen zijn minuten wat teruggebracht worden. De Flyers hebben een mooie mix van talent en ervaring en dat moet ze in 2020 (traditiegetrouw) bijna wel een plek in de play-offs opleveren.
VOORSPELLING: 4e IN DE METROPOLITAN

NEW YORK RANGERS (32-36-14, 78 PNT – 7e IN DIVISIE)

De New York Rangers kondigden het al aan en ze hielden zich vorig seizoen keurig aan de voorspelling. De fanbase moest rekening houden met wat magere jaren en zo kunnen we 2018-2019 zonder enige terughoudendheid wel noemen. David Quinn stond als coach voor het eerst op eigen benen. Misschien wel tot zijn eigen verbazing zag Quinn dat zijn ploeg op 31 december een record van 17-14-7 bijeen had gesprokkeld. In het nieuwe jaar ging het rap bergafwaarts met de Blueshirts. Tussen 24 februari en 27 maart won New York slechts 2 van de 15 wedstrijden. Het vertrek van sterkhouders als Kevin Hayes en Mats Zuccarello zal daarbij ook een rol hebben gespeeld. Voor het tweede jaar op rij miste deze roemrijke franchise de play-offs, maar de fans zien inmiddels licht aan het einde van de tunnel.

HOPEN OP PANARIN EN KAKKO

De eerste zonnestralen vonden eind juni al hun weg naar Madison Square Garden. Op die dag pikten de Rangers Kaapo Kakko op in de draft. De jonge Fin maakte met 6 goals in 10 wedstrijden indruk tijdens het door Finland gewonnen WK. Verwacht wordt dat de organisatie Kakko dit seizoen al voor de leeuwen gooit in de NHL. Veel keus heeft New York ook niet, want aanvallend zal het voornamelijk weer van Mika Zibanejad (30G, 43A) en Chris Kreider (28G, 25A) moeten komen. Op 1 juli brak de zon opnieuw door de wolken toen Artemi Panarin zijn handtekening zette onder een langjarig contract. De Rus gaat ruim 11 mln. per jaar verdienen, maar brengt ook veel goals mee. Dat mag nog niet gevraagd worden van Filip Chytil en rookie Vitali Kravtsov. Chytil debuteerde vorig jaar al en de nu 20-jarige Tsjech deed dat met 11 goals.

Naast de bekende namen zien we in de aanval wat jonge gasten bij de Rangers, maar in de verdediging is dit al niet anders. Jacob Trouba kwam over van de Winnipeg Jets en Adam Fox via een omweg van Calgary. Trouba is in deze de bekende, betrouwbare blueliner die in Winnipeg bijna 23 minuten per wedstrijd op het ijs stond. Fox is een 21-jarig talent waar veel van wordt verwacht. Libor Hajek is nog zo’n jonkie die we zo maar terug kunnen zien in het shirt van de Rangers. Dat is het gevolg van alle trades, maar het geeft nog geen zekerheid voor de toekomst. Onder de lat hebben de Blueshirts wel wat zekerheid. Henrik Lundqvist begint aan zijn 15e seizoen in New York en zal zich willen revancheren voor 2018-2019. Voor het eerst in al die jaren bleef zijn save percentage onder de .910.
VOORSPELLING: 7e IN DE METROPOLITAN

NEW JERSEY DEVILS (31-41-10, 72 PNT-8e IN DIVISIE)

De New Jersey Devils werden vorig seizoen weer met beide benen op de grond gezet. Een jaar eerder stonden ze voor het eerst sinds 2012 weer eens in de play-offs, maar 2018-2019 verliep ronduit teleurstellend voor Taylor Hall en zijn kompanen. Een knieblessure hield de MVP van een jaar eerder de tweede seizoenshelft aan de kant en helaas voor de Devils bleef het daar niet bij. Pavel Zacha miste de nodige wedstrijden, Jesper Bratt kwam tot slechts 51 duels en ook Nico Hischier ontsnapte niet aan de pechduivel. De conclusie dat het niet het jaar van de Devils was, is snel getrokken. Na de verrassende vierde plaats in 2018 keerde New Jersey in 2019 terug op de voor hen zo bekende achtste plek in de divisie. Toch had dat voor de franchise ook weer zo z’n voordelen. Tijdens de draft konden ze toeslaan en Jack Hughes vastleggen.

VEEL NIEUWE GEZICHTEN

General manager Ray Shero zat deze zomer niet stil. Het veelbelovende talent Jack Hughes werd dus opgepikt, maar daar bleef het niet bij. Op 1 juli werd free agent Wayne Simmonds aan het roster toegevoegd. De 31-jarige winger zorgt niet alleen voor scorend vermogen en een gezonde portie agressie, maar brengt ook veel ervaring mee. De broodnodige ervaring, want van de 12 aanvallers op Opening Night zou het zomaar kunnen dat naast Hughes nog 2 spelers aan hun eerste NHL-wedstrijd beginnen. Nikita Gusev is al 27 en kwam via een omweg toch in de NHL terecht. New Jersey nam hem over van Las Vegas, waarvoor hij nooit in actie kwam. Voor SKA St. Petersburg in de KHL noteerde de Rus de laatste jaren gemiddeld meer dan een punt per wedstrijd. Jesper Boqvist is een Zweedse belofte die ook zomaar kan opduiken. Hij speelde de laatste jaren voor Brynäs IF.

De meeste aandacht ging in het off-season natuurlijk uit naar PK Subban. De blueliner werd door de Devils overgenomen van de Nashville Predators, waar hij een teleurstellend seizoen achter de rug had. Tot 2022 verdient Subban in New Jersey een slordige $ 9 mln. per jaar en de Devils hopen daar ook iets voor terug te krijgen. De doorgaans betrouwbare Sami Vatanen zal waarschijnlijk zijn partner worden. Damon Severson is pas 25, maar gaat aan zijn zesde seizoen beginnen. Ook Severson kun je defensief wel om een boodschap sturen. Hij krijgt waarschijnlijk gezelschap van de 24-jarige Will Butcher, die in twee seizoenen NHL al 65 assists noteerde. Mackenzie Blackwood en Corey Schneider gaan de strijd aan voor een plek onder de lat. De 22-jarige Blackwood imponeerde, met Schneider in de lappenmand, vorig seizoen met een .918 save percentage. Of dit alles genoeg is voor het postseason zal moeten blijken.
VOORSPELLING: 6e IN DE METROPOLITAN

Cover Photo: Getty Images

SportAmerika Football Pool: verschillen blijven klein

Luuk Dokter
-
0

Gardner Minshew II
Na week 3 van de SportAmerika Football Pool nemen wederom twee deelnemers de leiding: Jiri Conradi en Luuk Dokter. Geen van beide was de weekwinnaar, maar consistentie lijkt meer op te leveren. Vooral voor Jiri lijkt dit het mantra. Hij voorspelde tot dusverre iedere week 12 wedstrijden goed. Luuk lijkt een dalende lijn te pakken te hebben met 13 in week 1, 12 in week 2 en 11 in week 3. Weekwinnaar was Thom Akkerman. Hij had maar liefst 14 wedstrijden goed. Arnaud du Croix en Willem de Vries verdienen een eervolle vermelding. Zij hadden de totale score van Monday Night Football goed: 46.

WEINIG VERTROUWEN IN JAGUARS, LIONS EN SAINTS

Langzaamaan begint er meer spreiding te ontstaan in de SportAmerika Football Pool. Desondanks is het verschil tussen de nummer 1 en de nummer 25 slechts 4 correct voorspelde wedstrijden. Gebaseerd op de eerste drie weken kunnen we zeggen dat deze verschillen zich langzaam vergroten. Over het algemeen worden dezelfde keuzes gemaakt, maar de verrassende picks maken het verschil. Zo werd het vertrouwen van weekwinnaar, Thom Akkerman, in de Indianapolis Colts en de Detroit Lions uitbetaald. Het blinde vertrouwen van gedeeld klassementsleider, Luuk Dokter, in de Atlanta Falcons en de Philadelphia Eagles kostte hem de plek als eenzame lijstaanvoerder.
Als we kijken naar de gedeelde fouten in week 3 springen de Jaguars, Colts en Saints eruit. Slechts 9 deelnemers zagen de Saints winnen zonder quarterback Drew Brees. De verwachtingen van Jaguars back-up Gardner Minshew II waren ook laag, aangezien slechts 15 spelers Jacksonville zag winnen van Tennessee. Tenslotte konden de ongeslagen Detroit Lions op weinig vertrouwen rekenen: maar 10 football-kenners schatten de Eagles lager in.

SportAmerika Football Pool: Stand na week 3
Top 25

WEEK 3 REDACTIE UPSETS

Ton de Vries: de Arizona Cardinals verslaan de Seattle Seahawks
Het zou een enorme upset, maar het kan. De Cardinals wonnen nog geen wedstrijd, maar Kyler Murray laat steeds meer variatie zien. In de verloren wedstrijd tegen de Panthers zagen we zijn wendbaarheid en de durf om voor zijn eigen runs te gaan. In de tweede helft stortte hij in, maar het blijft veelbelovend. Voor de Seahawks is dit op papier een makkie. Tot nu toe gaat er echter nog helemaal niks makkelijk voor Seattle. De Bengals en Steelers, twee zwakke teams, werden met veel moeite verslagen. De nederlaag tegen de Saints (zonder Drew Brees) lijkt op papier nipt, maar dat was het zeker niet. De Seahawks verloren daarmee voor het eerst in 15 wedstrijden een thuiswedstrijd. Pete Carroll en zijn mannen zouden zomaar tegen een enorme zeperd aan kunnen lopen in Arizona.
Toon Aerts: de Oakland Raiders verslaan de Indianapolis Colts
De Colts zijn ongelooflijk goed bezig. Met een beetje meer geluk stond het team -ook zonder Andrew Luck- 3-0. Toch blijft het nog steeds onzeker of quarterback Jacoby Brissett echt de man wordt die de Colts naar het beloofde land zal leiden. Hij is weliswaar erg sterk bezig en verdient lof voor zijn prestaties. De Oakland Raiders van hun kant hebben twee weken op rij slaag gekregen van hun respectievelijke tegenstanders. Vorige week waren de Minnesota Vikings meer dan twee maten te groot voor Jon Gruden’s team. Ze zijn echter niet kansloos. Derek Carr speelde een hoopvolle partij vorige week en kan daarop voortbouwen in Indy. Als alles meezit, hebben de Raiders voldoende talent om voor een stevige upset te zorgen.
Luuk Dokter: de Cincinnati Bengals verslaan de Pittsburgh Steelers
Beide teams hebben een 0-3 record, beide teams kunnen beter, maar de wedstrijd is in Heinz Stadium en de Steelers hebben de grotere naam. Op voorhand lijkt Pittsburgh dus de bovenliggende partij. De drie verliespartijen van beide teams zijn ook vrij vergelijkbaar. De Steelers en Bengals verloren ieder tegen twee 3-0 teams en één 2-1 team. Dit wordt voor hen dus de eerste gelijkwaardige ontmoeting. Gebaseerd op de sterke passing game van Cincinnati en de slechte defense van de Steelers moeten de Bengals in staat zijn Pittsburgh te verslaan.
Veel succes in week 4 van de SportAmerika Football Pool!
De eerste drie weken gemist, maar wil je toch nog meedoen? Klik dan hier

SportAmerika Football Pool: picks van de top 25 van week 3
Week 3 top-25

 
 

Coverfoto: Douglas DeFelice/USA Today Sports

Bomba Squad en Brew Crew zeker van playoffs

Sander Grasman
-
0

Lang leek de strijd om de laatste plekken voor de playoffs tot op de laatste dag uitgevochten te moeten worden. Na vannacht zijn echter al acht van de tien ploegen bekend. De Minnesota Twins wisten de hegemonie van de Cleveland Indians in de AL Central te doorbreken en de Chicago Cubs zagen hun kansen op de playoffs in rook opgaan. Dat laatste betekende goed nieuws voor de Milwaukee Brewers. De Brew Crew is nu zeker van in ieder geval een wild card en maakt zelfs nog kans op de divisiewinst.

HOT STREAK

De Brewers waren al na een halve inning nagenoeg zeker van hun zege op de Cincinnati Reds. Na back-to-back-homeruns van Ryan Braun (een grand slam) en Eric Thames stond het al 6-0 voor er überhaupt een Red het slagperk had betreden. De wedstrijd eindigde uiteindelijk in een ruime 9-2 overwinning. Hiermee bracht Milwaukee hun winning streak op 5. Het wegvallen van Christian Yelich heeft ze duidelijk niet van de leg gebracht.


Doordat de Cubs in Pittsburgh op hun beurt tegen de achtste nederlaag op rij aanliepen, is het verschil tussen de twee ploegen opgelopen tot zes wedstrijden. Die achterstand is niet meer goed te maken door de club uit de Windy City. In de National League is daarmee duidelijk geworden welke vijf clubs het in de playoffs onderling uit gaan maken wie aan zal mogen treden in de World Series. De verdeling van de plekken is echter nog niet duidelijk. De St. Louis Cardinals hebben nu nog een kleine voorsprong van 1,5 wedstrijd op de Brewers.

INDIANS ONTTROOND

De Minnesota Twins hadden een eigen overwinning én een nederlaag van concurrent Cleveland nodig om zich nu al tot divisiewinnaar te kunnen kronen. Starter Randy Dobnak hield de Detroit Tigers in eigen huis zes innings lang in bedwang. De pitcher stond slechts één honkslag toe. Toch stond er na zes innings nog altijd een 1-0 voorsprong voor Detroit op het scorebord. Zoals zo vaak kon de ploeg echter rekenen op enkele belangrijke homeruns. De power kwam dit keer uit onverwachte hoek. Rookie Luis Arraez sloeg pas zijn vierde homer van het seizoen. Nadat Eddie Rosario een inning later alweer voor de 32e keer dit seizoen een bal over de hekken sloeg, was de strijd beslist.

 
Hierna moesten de jarige manager Rocco Baldelli en co in spanning afwachten hoe de wedstrijd in Comerica Park tussen de Chicago White Sox en de Indians zou eindigen. In deze cruciale wedstrijd gaf de top van de Indians-slagploeg duidelijk niet thuis. De eerste vijf slagmannen ging gezamenlijk 0 uit 20 en omdat Shane Bieber in zijn start vijf punten moest toestaan (waarvan drie verdiend), gingen de Indians betrekkelijk kansloos onderuit. Uiteindelijk wonnen de White Sox het duel met 8-3 en kon de champagne in Detroit ontkurkt worden.

AL WILD CARD

In de American League zijn nu dus alle divisiewinnaars bekend. De strijd om de wild cards is echter nog verre van gestreden. De nederlaag in Chicago zorgt er echter voor dat de Indians ook hierin achter de feiten aan lopen. De voorsprong van de Rays bedraagt nu anderhalve wedstrijd. De Oaklands A’s staan daar zelfs nog een half wedstrijdje voor. Willen ze nog een kans maken, dan zullen de Indians alle resterende wedstrijden moeten winnen. Met drie duels in Washington nog in het verschiet, zal dit zeker niet makkelijk worden.

Coverfoto: Raj Mehta/USA Today Sports

NBA 30-in-30 | Atlanta Hawks: rebuild bijna voltooid

Thijs Verkuil
-
0


Het NBA-seizoen komt weer dichterbij en dus is het tijd voor een 30-in-30. Vandaag nemen we de Atlanta Hawks onder de loep. Met een zeer jonge selectie zijn de Hawks zeker een team om in de gaten te houden, maar kunnen ze ook al de playoffs halen?

OFFSEASON

Voor de Hawks was het een drukke periode rondom de draft. Twee weken voor de draft verwierven de Hawks de pick van de Brooklyn Nets samen met Allen Crabbe, in ruil voor Taurean Prince. Daarnaast hadden de Hawks drie eigen draft picks (8, 10 en 35). Echter bleef slechts één van de vier eerdergenoemde picks bij de Hawks. De achtste pick ging naar de New Orleans Pelicans, samen met de 17de, 35ste en een 2020 first round pick. In ruil daarvoor kregen de Hawks de vierde pick, een 2023 second round pick, Solomon Hill en de 57ste pick. De 57ste werd door de Hawks later weer geruild met de Philadelphia 76ers, voor de 34ste pick.
Met de drie picks die de Hawks dus zelf overhielden (4, 10 en 34), kozen zij De’Andre Hunter, Cam Reddish en Bruno Fernando. Hunter is een swingman die twee jaar speelde bij de universiteit van Virginia. In het eerste jaar noteerde Hunter ‘slechts’ negen punten per wedstrijd. In zijn sophomore season scoorde Hunter ruim 15 punten per wedstrijd. De swingman behaalde met Virginia voor de eerste keer in de schoolgeschiedenis de finale van het NCAA Tournament. In de finale tegen Texas Tech imponeerde Hunter met 27 punten, 9 rebounds en een gelijkmakende driepunter met nog 12 seconden te gaan in het laatste kwart. In de verlenging trok Virginia uiteindelijk aan het langste eind.

Ook Cam Reddish is een swingman. Reddish speelde één seizoen voor Duke, waar hij vooral in de schaduw stond van Zion Williamson en R.J. Barrett, de eerste en derde pick van de draft. Reddish scoorde ruim dertien punten per wedstrijd, maar deed dat tegen een schotpercentage van slechts 35.6%. Een percentage dat ruim tien procent lager ligt dat het gemiddelde in de NBA. De derde pick van de Hawks, Bruno Fernando, schoot voor de universiteit van Maryland wel ruim boven het NBA-gemiddelde. De Angolese center schoot bijna 60% van zijn schoten raak in de twee jaar die hij speelde. Met 13 punten, 10 rebounds en 2 blocks per wedstrijd in zijn laatste jaar bij Maryland was Fernando een belangrijke spil in de ploeg van coach Mark Turgeon.

FREE AGENCY

In de free agency trokken de Hawks slechts één speler aan waarvan verwacht wordt dat hij regelmatig minuten zal maken. Jabari Parker tekende een tweejarig contract, ter waarde van ruim $13 miljoen. Verder verlengde Vince Carter zijn contact andermaal met één jaar. Carter gaat voor zijn 22ste (en laatste)­ NBA-seizoen, wat hem één jaar boven Robert Parish brengt. Parish heeft momenteel met 21 jaren in de NBA het record op zijn naam staan. De twee grootste namen die Atlanta verlieten tijdens de free agency zijn Dewayne Dedmon en Justin Anderson, die vertrokken naar de Sacramento Kings en de Washington Wizards.

SELECTIE

De Atlanta Hawks zullen net als vorig jaar een zeer jonge selectie hebben. Alex Len zal hoogstwaarschijnlijk starten als center. De 26-jarige Oekraïner zal de oudste starter worden voor de Hawks, wat aangeeft hoe jong de rest van het team is. Kevin Huerter, 21 jaar oud, zal na een sterk rookie seizoen weer de kans krijgen als shooting guard. Rookie De’Andre Hunter zal de kans krijgen op de small forward-positie.
De twee spelers waar de meeste ogen op gericht zullen zijn, zijn John Collins en Trae Young. Collins zal net als vorig seizoen proberen weer grote stappen te maken. De power forward scoorde ruim 19 punten per wedstrijd en pakte bijna 10 rebounds. Een grote verbetering ten opzichte van het jaar ervoor, waar hij 10 punten per wedstrijd scoorde en zeven rebounds pakte. Ook verbeterde Collins zich van driepuntsafstand, waar hij er gemiddeld één per wedstrijd van raak schoot tegen een percentage van bijna 35%. Als het bij de Hawks om driepunters gaat, komt de naam Trae Young naar voren. Na twee moeizame maanden in zijn eerste NBA-seizoen veranderde bijna alles wat hij aanraakte in goud. Vanaf december scoorde Young gemiddeld 21 punten en gaf hij ruim acht assists per wedstrijd. Daarnaast schoot hij ruim twee driepunters per wedstrijd raak, tegen een degelijk percentage van 35 procent.

Noot: op het moment van het maken van het depth chart had Vince Carter nog niet zijn nieuwe contract getekend.

Vanaf de bank heeft coach Lloyd Pierce veel veelzijdige keuzes. Evan Turner zal op verschillende posities gebruikt kunnen worden. Omdat de Hawks geen tweede point guard hebben, zal Turner hoogstwaarschijnlijk deze minuten opvullen. Ook Cam Reddish zal vanaf de bank een belangrijke rol krijgen. Reddish kan zowel als shooting guard als small forward ingezet worden, wat hem de kans geeft op veel minuten. Ook hebben de Hawks Allen Crabbe die ook op deze posities uit de voeten kan. Echter is Crabbe een pure sharpshooter, terwijl Reddish ook zijn eigen schot kan creëren. Damian Jones zal vanaf de bank komen om minuten te maken op centerpositie. De tweevoudig NBA-kampioen kwam over van de Golden State Warriors, in een trade waar Omari Spellman naar de Warriors ging. Wat de rol zal worden van rookie Bruno Fernando is vooralsnog afwachten.

CONCLUSIE

De Atlanta Hawks zitten qua spelersleeftijden nog vol in de welbekende rebuild mode. Een gemiddelde leeftijd van 22.2 jaar in de startopstelling en een goede mix van ervaring en jong talent op de bank geeft de ploeg veel mogelijkheden in de toekomst. Ze zitten nog in het rebuildproces, maar bevinden zich zeker in de eindfase. De playoffs lijken nog iets te vroeg te komen, maar met zo veel jong talent en potentie, is een stunt zeker niet uitgesloten.
Voorspelling: 36-46

Top- en coverfoto: Jason Getz/USA TODAY Sports

Drie American League-teams to watch in 2020

Jasper Roos
-
0


Het reguliere MLB-seizoen zit er bijna op, de play-offs moeten nog beginnen, maar toch kijken we al een beetje vooruit naar het volgende jaar. De afstand tussen de topteams en de mindere goden in de American League was in 2019 groot, maar daar kan volgend jaar verandering in komen. In dit artikel zoomen we in op drie organisaties uit het Junior Circuit die dit jaar niet voor de prijzen meededen, maar in 2020 een gooi kunnen doen naar een plek in het postseason.

TORONTO BLUE JAYS

Vier namen: Guerrero Jr, Bichette, Biggio, Gurriel Jr. De Blue Jays hebben over jonge, offensieve fire power niets te klagen. Het kwartet jongelingen (respectievelijk 20, 21, 24 en 25 jaar jong) maakt van Toronto niet alleen één van de leukere ploegen om naar te kijken, maar ook in één klap een kanshebber om uit te groeien tot één van de betere offenses in de AL East.
Voor hun eerste jaar in de Majors deed Toronto’s superkwartet het geweldig. Hoewel Guerrero de league niet aan gort sloeg zoals hem vooraf toegeschreven werd, kun je niet klagen over een 20-jarige die tot nu toe .272 met 15 homeruns slaat in zijn eerste volledige seizoen. Vladito werd er dit jaar echter vakkundig uitgeslagen door Bichette en Gurriel Jr., die respectievelijk OPS’en van .930 en .869 lieten opschrijven. Biggio deed vergelijkbare dingen als Guerrero, maar dan ook nog met 15-ish steals. Kortom: laat deze vier maar schuiven.
Aangevuld met mede-jonkies Rowdy Tellez (24), die woensdagnacht nog twee homeruns sloeg en het franchise rookie-homerunrecord van Eric Hinske nadert, en Teoscar Hernandez (26) klopt de toekomst nadrukkelijk op de deur in Canada. Toronto’s offense wordt in 2020 appointment television.

WAT IS ER NOG NODIG?

Pitching. Toronto heeft, na de verkoop van Marcus Stroman en Aaron Sanchez, geen pitcher van naam meer over. Bouwen aan een rotation lijkt dus absolute prioriteit te hebben in Ontario. Matt Shoemaker keert in 2020 terug van een blessure, maar is geen pitcher op wie je kunt bouwen. De Jays zullen volop de markt afstruinen in een zoektocht naar talent van buiten, maar vergeet zeker ook vlammenwerper Nate Pearson niet. De 23-jarige gooide in 2019 een waanzinnig seizoen bij elkaar (2.30 ERA, 119 strikeouts en 27 walks in 101.2 innings) en lijkt klaar voor een try-out in de Majors. Ook de van de Mets overgekomen Anthony Kay leunt tegen de Majors aan en zou een gooi kunnen doen naar een plek in de rotation.

WAT KAN ER FOUT GAAN?

De Sophomore Slump is een dingetje. Het hierbovengenoemde viertal gaat in 2020 tegelijkertijd hun tweede jaar in de Majors in. Als ze allemaal, of meer dan één van de spelers, getroffen worden door de ’tweedejaarsvloek’, heeft Toronto een probleem. Er is namelijk geen ruimte voor fouten, want daarvoor is de selectie te dun.

CHICAGO WHITE SOX

2019 werd niet het doorbraakjaar waar in Chicago op werd gehoopt. Mede door zware blessures bij Michael Kopech, Carlos Rodon en Dane Dunning, en de stroeve start van superster-in-wording Eloy Jimenez kwamen de White Sox niet verder dan een derde plek in de AL Central. Het werd dus meer een ontwikkelingsjaar voor Ricky Renteria’s ploeg.
En die ontwikkeling verliep prima.

GROTE SPRONGEN

Kortestop Tim Anderson (26) slaat zichzelf met een .339 slaggemiddelde momenteel een weg naar de Major League (!) batting title, Yoán Moncada (24) haalde in zijn tweede Major League-seizoen bijna 10% van zijn strikeout rate af (en slaat momenteel en passant .313 met 24 homeruns en een .910 OPS) en Eloy Jimenez (22) was een Yordan Alvarez verwijderd van de Rookie of the Year Award (30 homeruns, 17 doubles, 77 RBI’s en een .825 OPS). Het trio voert tot nu toe gezamenlijk de Major League aan in hits in september (Moncada op plek 1, Anderson en Jimenez gedeeld tweede).
Daarnaast groeide Lucas Giolito (25) uit tot de ace van de rotation (228 strikeouts in 176.2 IP, 3.41 ERA, 1.06 WHIP). Tel daar een redelijk succesvolle eerste kop koffie in de Majors van 23-jarige werper Dylan Cease (81 strikeouts in 73.0 IP) bij op en het plaatje is rond.
Intussen vernielde de 21-jarige outfieldprospect Luis Robert (een concensus top 3-prospect in baseball) drie niveaus in de Minor Leagues en maakt hij in 2020 zijn opwachting in de Big Leagues. Ook tweedehonkman Nick Madrigal zal komend seizoen debuteren in de hoofdmacht. Een lineup met Anderson, Moncada, Abreu, Jimenez en Robert als eerste vijf, met ergens ook nog een plekje voor Madrigal, moet je mee kunnen winnen. Een rotation met Giolito, Kopech, Cease en Lopez moet je ver mee kunnen komen.

WAT IS ER NOG NODIG?

Gek genoeg: nog best wat. Het zwarte gat in centerfield is met Robert opgelost, maar de Bermuda Driehoek in het rechtsveld moet echt geadresseerd worden. De draaideur van AAAA-spelers die de positie in 2019 was, gaat niet nog een keer werken. De club zal dus achter een free agent aangaan; misschien dat Yasiel Puig het contingent White Sox-Cubanen komt uitbreiden? Ook ontbreekt het de club aan een lefty hitter.
Daarnaast leunen veel van de Sox’ kansen nu op een rotation zonder veteraan. Een arm of twee om het kwartet Giolito, Lopez, Kopech en Cease aan te vullen, is een must. Er is een zekere Gerrit Cole beschikbaar op de Free Agent-markt, voor wie de Palehose all-in móeten gaan. Wachten tot Carlos Rodon terugkeert van zijn Tommy John (mid-2020) is geen optie.
Oh ja, en Jose Abreu’s contract moet nog even worden verlengd. Zonder hun leider in het clubhuis lopen de Sox het risico een schip zonder stuurman te worden.

WAT KAN ER FOUT GAAN?

De Sox vissen weer op alle fronten achter het net. Het is al vaker gebeurd, recent nog met Manny Machado: de White Sox gaan niet hard genoeg achter versterkingen aan. Er is deze winter geen ruimte om in de marge te spelen; de club moet vol op de beschikbare Free Agents knallen.

TEXAS RANGERS

Het is inmiddels al enige jaren één van de meer kleurlozere teams in de American League: de Texas Rangers. Ook afgelopen seizoen deden de Texanen eigenlijk geen moment serieus mee om de prijzen. Is ook best lastig, in de divisie waar de Houston Astros al enige jaren de dienst uitmaken. Ook in de wildcard zat het er afgelopen jaar niet in. Met meer dan 15 wedstrijden achterstand op de lijstaanvoerders, kon in Arlington dit jaar al vroeg de stekker uit het seizoen.
Toch kan het in 2020 allemaal ineens anders zijn, dankzij een influx aan jonge spelers die hun tweede jaar ingaan of die nog jong genoeg zijn voor de breakout waar we al een tijdje op zitten te wachten.

NIEUW JAAR, NIEUWE GEZICHTEN

Een trio 24-jarige positiespelers maakt komend jaar deel uit van de jongere core van de Rangers. Ronald Guzman, Willie Calhoun en Nick Solak mochten dit jaar al dienst uitmaken van de hoofdmacht en zullen ook komend seizoen onderdeel zijn van de ploeg waarmee de Rangers een aanval wil doen op de AL West-titel. Dan zijn er nog twee spelers die inmiddels al zoveel jaar meedraaien dat je bijna zou vergeten dat ze nog geen 26 zijn. Nomar Mazara (24) en Rougned Odor (25) stelden de laatste paar jaar teleur, maar hun talent wordt al jaren tot ver buiten Texas onderkend. In de bullpen draait alles om Jose Leclerc (25), maar die had het zwaar in het eerste jaar van zijn nieuwe miljoenendeal.

WAT IS ER NOG NODIG?

Pitching. De Rangers gebruikten in 2019 maar liefst 36 verschillende pitchers. Het was eigenlijk één grote sollicitatieronde voor komend jaar. Emmanuel Clase (21) kwam deze bijzonder goed door (2.66 ERA in 20 innings), maar voor de rest was het niet om over naar huis te schrijven.
De terugkeer op het hoogste niveau van Lance Lynn en Mike Minor was leuk, maar er moet iets bijkomen om de boel draaiende te houden. Kolby Allard (21) was een goede toevoeging, maar je kunt een dusdanig jonge werper niet een volledige lading laten dragen. Ariel Jurado (23) had moeite met zijn eerste volledige jaar op een Major League-heuvel, maar bood aanknopingspunten. Een aantal pitching prospects (Joe Palumbo en Yohander Mendez, beiden 24) kan leunen op leuke minor league-statistieken, maar of ze een startende rol kunnen dragen, is zeer de vraag. Kortom: aankopen.
Oh, en een catcher zou ook geen overbodige luxe zijn. Die voor de toekomst zit in de Minors in de vorm van Sam Huff, één van de breakout minor leaguers van 2019. De 21-jarige achtervanger sloeg afgelopen jaar .278 met een .845 OPS in A en A+. Toch zijn er maar weinig 21-jarige catchers in MLB, en met een reden. Tenzij Huff in Spring Training een onuitwisbare indruk achterlaat, verwachten we hem pas in 2021 op het hoogste niveau.

WAT KAN ER FOUT GAAN?

Mazara en Odor wisselen (opnieuw) hun belofte niet in en Calhoun, Guzman en Solak krijgen de boel ook niet van de grond. Gallo’s power komt terug na zijn gebroken pols, maar z’n slaggemiddelde keldert weer naar carrièreproporties. Er komt geen pitching bij en de Rangers vechten weer met de Mariners om de laatste plaats in de divisie.

Coverfoto: artwork SportAmerika

1...419420421...805Pagina 420 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU