Home Blog Pagina 404

Week 13: playoff-kansen Oregon vergaan, Ohio State verslaat concurrent

Lars Leeftink
-
0


Week 13 van het college football-seizoen lijkt het waterloo te zijn van de playoff-droom van Oregon. Arizona State bleek in Arizona te sterk. Verder kwam Oklahoma goed weg en versloeg Ohio State concurrent Penn State.

AMERICAN ATHLETIC CONFERENCE (AAC)

UITSLAGEN

East Carolina – UCONN (31-24), UCF – Tulsa (34-31), SMU – Navy (28-35), Memphis – USF (49-10), Temple – Cincinnati (13-15), Houston – Tulsa (24-14)

ATLANTIC COAST CONFERENCE (ACC)

MIAMI VERRAST DOOR RIVAAL

Naast Oregon was Miami afgelopen weekend de enige grote universiteit die echt werd verrast. Tegen rivaal Florida International werd er met 24-30 verloren. Het dreigt een troosteloos seizoen te worden voor de Hurricanes. Het voornaamste doel, een bowl game, was voorafgaand aan afgelopen weekend al bewerkstelligt. Miami eindigt het seizoen met twee duels tegen rivalen, waarvan de eerste dus verloren werd.
Het duel werd beslist door een 13-yard touchdown pass van FIU QB James Morgan naar WR Tony Gaiter. Dit bleek uiteindelijk het beslissende moment te zijn, maar daarvoor domineerde FIU ook al het duel. Dit moment vond plaats met nog 11 minuten te gaan in het vierde kwart en de voorsprong groeide door deze touchdown naar 22-3 in het voordeel van FIU. Dat Miami dan nog drie touchdowns scoort en met een minuut te gaan de achterstand verkleint tot zes punten (24-30), deed er toen niet meer toe. Het leed was al geschied. Volgend weekend wacht tijdens rivalry weekend de Duke Blue Devils.

 

OVERIGE UITSLAGEN

NC State- Georgia (26-28), Liberty – Virginia (27-55), Boston College – Notre Dame (7-40), Mercer – North Carolina (7-56), Pittsburgh – Virginia Tech (0-28), Syracuse – Louisville (34-56), Duke – Wake Forest (27-39)

BIG 12 CONFERENCE (BIG 12)

OKLAHOMA ONTSNAPT OPNIEUW AAN NEDERLAAG

Het begint zo langzamerhand een specialiteit te worden van Oklahoma: ontsnappen in de slotfase na een grote voorsprong weggegeven te hebben. Tegen zowel Iowa State als tegen Baylor was dit het geval, maar afgelopen weekend tegen TCU deden de Sooners het nog maar een keer. Dit keer was het de extreme variant.
De voorsprong van Oklahoma bedroeg op de helft van het tweede kwart namelijk 21 punten. Stapje voor stapje wist TCU het gat echter te verkleinen, waarna de Horned Frogs uiteindelijk met nog 13 minuten te gaan in het duel op 23-28 kwamen. Game on. Helaas werd er daarna ook niet meer gescoord en bleef het bij 23-28, maar wederom ontsnapt Oklahoma dus aan een nederlaag. Jalen Hurst was met 145 passing yards (2 TD’s) en 173 rushing yards (2 TD’s) wederom de voornaamste reden dat de offense het vooral tijdens de eerste helft fantastisch deed. Ook de defense van Oklahoma zag er lange tijd goed uit. Tijdens Rivalry Week is Oklahoma State de laatste horde die genomen moet worden. Daarna wacht de BIG 12 Championship Game tegen Baylor.

OVERIGE UITSLAGEN

Oklahoma State – West Virginia (20-13), Kansas – Iowa State (31-41), Texas – Baylor (10-24), Kansas State – Texas Tech (30-27)

BIG TEN CONFERENCE (BIG TEN)

OHIO STATE OVERTUIGT OOK TEGEN PENN STATE

We zagen het eerder al bij Minnesota, maar ook Ohio State was er slachtoffer van. Ondanks dat de Buckeyes het dit seizoen fantastisch doen en elke tegenstander van het veld vegen, werd ook hier door sommige mensen gesteld dat de weerstand niet bepaald indrukwekkend was. Maar, deze vlag gaat niet helemaal op. Zowel Cincinnati als Wisconsin zijn namelijk behoorlijk goede top 25-teams. En die werden kansloos gelaten. Toch zagen veel mensen het duel tegen Penn State als eerste echte test case. En daar zijn ze met vlag en wimpel voor geslaagd.
Ohio State won met 17-28, maar de uitslag doet geen recht aan de dominantie die de Buckeyes vertoonde. Er was een periode van vier minuten in het derde kwart (waarin ze twee fumbles en vervolgens twee touchdowns om de oren kregen) waar het even wat minder ging, maar voor de rest was er eigenlijk geen vuiltje aan de lucht. De defense was fantastisch, Justin Fields was wederom effectief ondanks een lichte handblessure (16-22, 188 yds en 2 TD’s) en J.K. Dobbins blonk uit (36 carries, 157 yds en 2 TD’s). ‘The Game’ tegen Michigan van aankomend weekend zal zodoende misschien wel een grotere test zijn gezien de vorm van de Wolverines.

OVERIGE UITSLAGEN

Michigan State – Rutgers (27-0), Illinois – Iowa (10-19), Minnesota – Northwestern (38-22), Nebraska – Maryland (54-7), Michigan – Indiana (39-14), Purdue – Wisconsin (24-45)

PAC-12 CONFERENCE (PAC-12)

OREGON LIJKT PLAYOFFS TE KUNNEN VERGETEN

Dit was eigenlijk wel de belangrijkste conclusie van afgelopen weekend. Oregon en Utah gingen hoe dan ook uitmaken welk PAC-12 team een kans zou hebben op de CFP. De verwachting was echter dat beide met maar één nederlaag de PAC-12 Championship Game zouden halen. Daar waar Utah won van Arizona, lukte Oregon het niet om een tweede nederlaag te voorkomen.
Arizona State is waarschijnlijk de universiteit die Oregon uit de playoffs gaat houden. De nederlaag tegen Auburn van eerder dit seizoen is alles behalve een slechte nederlaag, maar de nederlaag tegen de Sun Devils gaat de Ducks waarschijnlijk de kop kosten. Het was één van de minste wedstrijden van Justin Herbert in het shirt van Oregon. De QB prospect gooide 20-36 voor 304 yards, twee touchdowns en twee interceptions. Vooral tijdens de tweede helft begon hij pas zijn vorm te vinden. De connectie met WR Johnny Johnson III (10 catches, 207 yds en 2 TD’s) was de voornaamste reden dat Oregon lang mee bleef doen.
Arizona State was namelijk voor het merendeel van het duel de beter partij. QB Jayden Daniels (22-32, 408 yds en 3 TD’s) was in combinatie met WR’s Frank Darby (7 catches, 161 yds en een TD) en Brandon Ayuk (4 catches, 125 yds en 2 TD’s) en RB Eno Benjamin (31 carries, 114 yds) zelfs voor de Oregon defense teveel van het goede. Het enige wat Oregon nu nog kan doen is het feestje van Utah over een week of twee verpesten. Want zelf de playoffs halen is nu wel uitgesloten.

OVERIGE UITSLAGEN

UCLA- USC (35-52), California – Stanford (24-20), Oregon State – Washington State (53-54), Washington – Colorado (14-20), Utah – Arizona (35-7)

SOUTHEASTERN CONFERENCE (SEC)

UITSLAGEN

Western Carolina – Alabama (3-66), Samford – Auburn (0-52), Texas A&M – Georgia (13-19), Tenn-Martin – Kentucky (7-50), East Tennessee State – Vanderbilt (0-38), Arkansas – LSU (20-56), Tennessee – Missouri (24-20), Abilene Christian – Mississippi State (7-45)

(Top/Cover Photo: Christian Petersen/Getty Images)

Game of the Week: Packers @ 49ers

Ton de Vries
-
0


Het toetje op zondagavond is zonder twijfel de Game of the Week. De Packers gaan op bezoek bij de 49ers. Inzet: de eerste plaats in de NFC. De ploeg uit San Francisco staat bovenaan met een 9-1 record maar door een overwinning van de Packers (8-2) zou die stand gelijk worden getrokken. Beide teams maken indruk en beide gaan we naar alle waarschijnlijkheid terug zien in de playoffs. Dit zou zomaar een preview kunnen zijn van de NFC Championship game. De 49ers leunen op een ijzersterke defense en een gevarieerde running game. Bij de Packers draait het allemaal om Rodgers, die ondanks vele blessures dit seizoen altijd wel een receiver weet te vinden. Zeker gezien de blessures bij San Francisco zullen de teams zeer aan elkaar gewaagd zijn. De hoop is dat we weer zo’n spannende strijd gaan zien als we zagen tussen de 49ers en de Seahawks. Gaat Matt LaFleur zijn oude baas, Kyle Shanahan, verrassen?

SHANAHAN VS LAFLEUR

De coaches van beide teams kennen elkaar goed. Ze werkten samen bij de Atlanta Falcons in 2016, het jaar waarin ze de Superbowl haalden. Shanahan streek neer in San Francisco. LaFleur kreeg begin dit seizoen de kans bij de Packers. Beiden maken indruk. Het aanvalsspel van de 49ers is zeer gevarieerd. Met name de running plays zijn af en toe fenomenaal. Ondanks dat Jimmy Garoppolo lang niet altijd even steady is, lukt het Shanahan altijd om genoeg punten op het bord te krijgen. Het helpt dat de 49ers in defensief opzicht zo sterk zijn. Shanahan kan daarbij leunen op Robert Saleh. De defensive coach, die nog het meest doet denken aan “The Rock”, doet het zo goed dat het een kwestie van tijd lijkt voor hij ergens een head coach rol gaat vervullen. LaFleur had even tijd nodig om de juiste snaar te raken bij Rodgers. Toen dat eenmaal lukte, begon het aanvallend te lopen. De coach van de Packers zal er alles aan gelegen zijn om zijn voormalige baas te verslaan.

BLESSURES

Voor de Packers kwam de bye afgelopen weekend als geroepen. Eindelijk tijd voor een aantal spelers om hun rust te pakken en terug te komen van hun blessures. De ziekenboeg zat dit seizoen behoorlijk vol in Green Bay. Met name de wide receivers hadden het zwaar te verduren. Inmiddels zijn de meeste spelers weer terug. Rodgers favoriete target, Davante Adams, zal weer zo goed als 100% zijn. Het omgekeerde is het geval bij de 49ers. Het zware schema in de tweede seizoenshelft begint ze een beetje op te breken. Ze missen sowieso left tackle Joe Staley met een gebroken vinger. Achter de namen van George Kittle, Emmanual Sanders en Matt Breida staat nog een vraagteken. Allen belangrijke spelers voor de thuisploeg, die dus enigszins gehavend aan de aftrap zal staan. Mochten zij er niet bij staan, dan zal er nog meer druk op de 49ers defense komen te staan om te compenseren voor het aanvallend gemis.

LASTIG SCHEMA

De 49ers doen het fantastich, maar het resterende schema lacht ze niet bepaald toe. Twee weken geleden speelden ze een fantastische duel tegen de Seahawks. Daarna kregen ze de Cardinals als tussendoortje. Maar vanaf nu zit er geen enkele makkelijke wedstrijd meer tussen. Behalve de Packers spelen ze nog tegen de Ravens, Saints, Falcons, Rams en Seahawks. De Falcons zijn de enige op deze lijst die we zeer waarschijnlijk niet in de playoffs terug gaan zien. Maar ondanks dat is Atlanta de absolute ploeg in vorm. In de NFC worden de 49ers op de huid gezeten door de Packers, Saints en Seahawks. Het wordt dus een zware kluif voor de ploeg van Shanahan om de koppositie te behouden. Zeker als de blessures aanhouden zal het een zware slotfase worden van het reguliere seizoen. Vergeleken met de 49ers hebben de Packers het op het oog een stuk makkelijker. Naast de 49ers staat er op papier alleen een lastige wedstrijd met de Vikings op het programma.

CLOSE GAME

Gezien de kwaliteiten bij beide teams kan het bijna niet anders dan dat het een hele spannende wedstrijd wordt. De ploeg uit Green Bay heeft het meestal lastig tegen de running game. Shanahan zal daar flink gebruik van willen maken. Rodgers zal moeten vertrouwen op zijn O-line, die een zware avond tegemoet gaat tegen de 49ers pass-rush. Als Rodgers onder die druk vandaan weet te komen, gaat hij weer mooie dingen laten zien. Zeker nu hij al zijn wapens langzamerhand weer terug heeft. Davante Adams en Aaron Jones zullen vaak gezocht gaan worden. Green Bay heeft het voordeel dit soort wapens ter beschikking te hebben. Cruciaal in een slotfase waarin de ploegen nog dicht bij elkaar staan. Bij San Francisco ontbreekt dat een beetje, zeker als Kittle en Breida er niet bij zijn. Dit zagen we de 49ers ook opbreken tegen de Seahawks. Op basis daarvan verwachten wij een close game, beslist in het voordeel van de Packers middels een field goal.
Voorspelling: Packers 23 – 20 49ers

Free Agents 2020: SportAmerika's voorspelling (2)

Jasper Roos
-
0

Met de GM Meetings in Arizona achter de rug is het off-season in Major League Baseball écht begonnen. Met het aantrekken van Yasmani Grandal, die oorspronkelijk in onderstaand artikel was opgenomen, hebben de White Sox een duidelijk signaal afgegeven aan de league. Hopelijk hoeven we dit off-season niet zo lang te wachten op meer actie, zoals vorig jaar.
De MLB-redactie van SportAmerika trekt in een vroeg stadium al de stoute voorspellingsschoenen aan en pakte de grootste Free Agent-namen voor een voorspelrondje. De eerste zes tref je in het artikel hier aan, de laatste rij staat hieronder. Clubs, jaren en dollars: gok vooral mee in de comments.

NICHOLAS CASTELLANOS (OF)
27 jaar

JASPER ROOS – De White Sox kennen Nicholas Castellanos door en door. De slugger ramde de Chicagoans in Tigers-uniform aan gort: meeste homeruns, meeste RBI’s van alle tegenstanders. Hij is dan ook een heel aardige aanvulling op een ploeg met een gigantisch zwart gat in het rechtsveld, hoewel een linkshandige RF’er meer in de lijn der verwachting ligt. Castellanos heeft al aangegeven best in Chicago te willen blijven en hoewel hij daar waarschijnlijk de Cubs mee bedoelde, kan een leuk aanbod hem zomaar overtuigen aan de SouthSide te gaan spelen. Moeten ze wel weer aardig voor in de buidel tasten, daar aan 35th & Shields. Vijf jaar, 75 miljoen, met een opt-out na een paar jaar.
JIMMY DRIESSEN – Castellanos is de jongste free agent van naam en heeft geen QO op z’n naam staan. Dat kan in zijn voordeel spreken. Het nadeel is dat zijn defensieve kwaliteiten onder het gemiddelde niveau liggen. Vandaar dat ik hem zie tekenen bij een AL ploeg. Aangezien hij in Chicago excelleerde blijft hij daar. Echter gaat hij niet voor de Cubs maar voor de White Sox spelen. Een contract van 4 jaar voor $56 miljoen ligt er voor hem klaar.


SANDER GRASMAN – Castellanos seizoen kende duidelijk twee gezichten. Hij begon matig aan het jaar in Detroit, maar bloeide volledig op in Chicago. Hoewel zijn verdedigende kwaliteiten misschien beter geschikt zijn voor een team in de AL, kiest hij er voorlopig voor om in Wrigley te blijven. Met een vierjarig contract kan de 28-jarige slugger zich na afloop daarvan nog uitstekend op een DH-rol gaan richten.
HANS MULDER – De Reds hebben nog een vacature in het outfield en Nicholas Castellanos kan deze prima invullen. Hij moet het niet hebben van zijn verdedigende kwaliteiten, maar die neemt Cincinnati graag voor lief als hij de bal af en toe eens wegramt. Het gezelschap in Cincy kan ook wel wat firepower gebruiken. Vorig seizoen hielden de Reds wat gescoorde runs betreft slechts vijf teams onder zich. Castellanos zal leuk verdienen, waarschijnlijk een slordige $15 miljoen per jaar, maar zal niet veel langer dan vier jaar blijven hangen.

JOSH DONALDSON (3B)
34 jaar

JASPER ROOS – Aangezien de Rangers in mijn scenario naast Anthony Rendon grijpen, wordt Josh Donaldson de grote naam die fans naar het nieuwe stadion moet gaan trekken. The Bringer of Rain kwam terug als nooit tevoren in 2019, na een paar seizoenen vol blessures en onderprestering. Voor de Braves was hij een sleutelspeler tijdens de reis richting postseason, dus de Rangers gaan diep in de buidel tasten voor de voormalig MVP. Texas is tenslotte geen organisatie die angst heeft voor oudere derdehonkspelers: Adrian Beltre bemande tot diep in de dertig zeer succesvol die positie voor de Rangers. Donaldson krijgt $25 miljoen per jaar. De vraag is of teams het aandurven hem meer dan drie jaar te bieden. Texas geeft hem die drie jaar, met een optie en een buy-out, voor $75 miljoen.
JIMMY DRIESSEN – De gok om een eenjarig contract bij de Braves te nemen bleek een winnende gok. De voormalig MVP had na 2 slechte seizoenen, ingegeven door blessureleed, eindelijk weer een sterk seizoen. Het leverde de Braves een divisietitel op en Donaldson een nominatie voor Comeback player of the year. De Texas Rangers zijn een perfecte fit voor hem. Ze kunnen hem kwijt op het derde honk en afwisselen als DH om hem fit te houden. Waarschijnlijk krijgt hij een korte deal met een hoog AAV. Iets in de richting van 3 jaar en $72 miljoen kan voldoende zijn om hem in de richting van Texas te verleiden


SANDER GRASMAN – Het lot van Donaldson zal in grote mate afhangen van de beslissing van Anthony Rendon. Vorig jaar koos de veteraan ervoor om met een eenjarig contract te bewijzen dat hij nog goed mee kon. Die beslissing pakte uitstekend uit en dit jaar zal hij voor langere tijd willen tekenen. Donaldson heeft een uitstekende verstandhouding met Braves GM Alex Anthopoulos en aangezien zij geen draft pick voor hem hoeven op te geven, kunnen ze misschien iets verder gaan dan de concurrentie.
HANS MULDER – De Texas Rangers waren er als de kippen bij om hun interesse kenbaar te maken en dat wordt beloond. Dit betekent dat de mensen in Atlanta maar één seizoen van hun Josh Donaldson hebben kunnen genieten, maar zij krijgen daar straks Mike Moustakas voor terug. Donaldson gaat in de Lone Star State nog een keer grof geld verdienen. De bijna 34-jarige infielder keert terug naar de American League en gaat in dienst van de Rangers laten zien dat 2019 geen toevalstreffer was. De organisatie zal hem voor maximaal vier jaar aan zich binden, maar het is wel de vraag of Donaldson zo lang heel blijft.

ZACK WHEELER (RHP)
29 jaar

JASPER ROOS – Direct na het vastleggen van Yasmani Grandal werden de White Sox in verband gebracht met Zack Wheeler. Volgens tenminste drie bronnen (USA TODAY, MLB NETWORK en SNY) zouden de Palehose direct doorgeschakeld hebben naar de 29-jarige rechtshandige werper, als aanvulling op de jonge rotation bestaande uit Giolito, Kopech, Cease en Lopez. De Sox hebben vrijwel nooit langdurige contracten aan pitchers gegeven, dus ze zullen hopen dat een vierjarige verbintenis (plus het aantrekken van één van de beste catchers in baseball) voldoende is om Wheeler over te halen een woning in Chicago te betrekken. De club heeft naar verluidt het hoogste bod bij Wheeler liggen, maar de werper wil nog één keer kijken of de Mets het bedrag willen evenaren. De werper verdiende in 2019 bijna $6 miljoen. Hij gaat het drievoudige per jaar krijgen. Contract: vijf jaar, $95 miljoen (AAV $19 miljoen).


JIMMY DRIESSEN – De Angels gaan all-in en halen naast Cole ook nog Wheeler om de pitchingstaff van een aanzienlijke upgrade te voorzien. De aanval op de Astros is bij dezen geopend. De pitcher krijgt een contract van 4 jaar voor $80 miljoen en nog een extra optiejaar.
SANDER GRASMAN – Scott Boras kennende zal hij geen haast maken zijn spelers ergens onder te brengen. Goede kans dus dat de clubs die hun zinnen op Strasburg en Cole hebben gezet, lang tegen elkaar zullen opbieden. Wil je de verliezers van die sweepstakes voor zijn, zul je waarschijnlijk iets dieper in de buidel moeten tasten voor Wheeler, maar dan hoef je niet op te bieden tegen clubs als de Yankees en de Dodgers. Ik vermoed dat teams als de Twins, White Sox en Brewers graag de grote jongens te snel af willen zijn. Met geen enkele overtuiging zeg ik dat de Twins uiteindelijk met hem aan de haal gaan.
HANS MULDER – De Angels zijn wanhopig op zoek naar versterking op de heuvel en hengelen Zack Wheeler binnen. In Anaheim grijpen ze dan wel naast de twee grote vissen, maar Wheeler is een prachtig alternatief voor Cole of Strasburg. De starter werd gedraft door de Giants, maar speelde nooit voor die organisatie in de majors. Via de Angels komt hij dan nu toch nog in Californië terecht. Een Tommy John hield Wheeler twee seizoenen uit de MLB, maar de laatste twee seizoenen toonden aan dat het met zijn fysiek wel snor zit.

YASIEL PUIG (OF)
28 jaar

JASPER ROOS – Puig’s fratsen zijn geen geheim meer in de Majors. Het rauwe talent waarmee de Cubaan de Majors inknalde is er nooit echt uitgekomen, terwijl z’n persoonlijkheid vaker in het nieuws is dan zijn on-field-kunde. Het is dus maar de vraag of er een team is dat zijn handen wil branden aan een meerjarig contract voor een outfielder die slechts één keer in z’n carrière de 2.0 WAR aantikte (2017). Hij wordt gelinkt aan enkele organisaties (Rays, D-backs en White Sox) die bekend staan als ‘clubhouse conscious’ en geen moeilijke figuren aantrekken. Het zou me dan ook verbazen als hij daar eindigt. Ook de Padres, die minder last hebben van een geweten, hebben geen goede herinneringen aan ex-Dodgers outfielders. Puig zal zoeken naar een team met allure, maar zal dat niet krijgen. Eén jaar met een optie, 10 miljoen, bij de Orioles. Daar werkt namelijk een ex-Astro als GM, die geleerd heeft geen moeite te hebben met omstreden spelers en methodes…
JIMMY DRIESSEN – Er is maar één club waarbij Puig en zijn gekke fratsen goed terecht kunnen: de Miami Marlins. De club biedt hem een overgangscontract aan, maar trade hem vervolgens halverwege het seizoen weer. Marlins gonna Marlin, Puig’s gonna Puig.
SANDER GRASMAN – Met Yasmani Grandal werd het contingent Cubanen in de Southside verder uitgebreid en met Yasiel Puig zou er zo maar een volgende pion kunnen volgen. Onder de vleugels van een mentor als zijn landgenoot José Abreu zou de druistige Puig wel eens kunnen floreren. Met Grandal, Puig en misschien nog een extra kracht voor de rotatie en de White Sox zijn een serieuze kandidaat voor winst in de AL Central.
HANS MULDER – Zouden ze het durven? Don Mattingly en Yasiel Puig waren in Los Angeles niet de beste vrienden, maar een hereniging in Miami zou wel voor gespreksstof zorgen. De outfielder heeft nogal een uitgebreide gebruiksaanwijzing en die had Mattingly als manager van de Dodgers niet goed gelezen. Mensen veranderen en waarom zou dit geen mooie optie zijn voor Puig. De Marlins geven hem een contract voor 2020 met een optie voor een tweede seizoen. Yasiel Puig kan dan twee vliegen in één klap slaan. Hij kan bewijzen dat hij z’n streken heeft afgeleerd en daarnaast zich als honkballer weer serieus op de kaart zetten.

COLE HAMELS (LHP)
35 jaar

JASPER ROOS – De oude Hamels staat vooral in dit lijstje omdat Jimmy er om vroeg, dus here we go. De bijna 36-jarige linkshandige werper was bij de Cubs gemiddeld en niet altijd even betrouwbaar. In de eerste seizoenshelft zag het eruit als vintage Hamels, maar na een korte blessureperiode ging het rap bergafwaarts. Daar moet je met een oudere speler toch beducht op zijn. Desondanks gaat Hamels de eerste Free Agent-ervaring uit zijn lange carrière (!) in met als doel een tweejarig contract. Hij zal echter moeten schikken voor een eenjarige deal met een optie. Hij krijgt nooit meer iets in de buurt van de $20 miljoen die hij dit jaar verdiende en mag zich in z’n handen knijpen als hij de $15 miljoen haalt. Mijn voorspelling: één jaar voor $13,75 miljoen bij de Angels. Als de Braves misswingen bij een jongere werper (bijv. Bumgarner), zijn zij ook een optie. Of neemt hij toch afscheid bij Philadelphia…?
JIMMY DRIESSEN – Ja, dat doet hij. Hoe mooi zou het zijn als Hamels terug op het oude nest komt en daar een einde aan zijn illustere carrière breidt? Een eenjarige deal, nog één keer een run maken met de Phillies. Prachtig.


SANDER GRASMAN – Wat mag er nog verwacht worden van Hamels in 2020? Toch schatten de experts van MLB Trade Rumors en Fangraphs in dat een team toch al snel zo’n $15 miljoen per jaar zal moeten neerleggen voor zijn diensten. Dat is veel geld voor een waarschijnlijke backend starter. Mochten de White Sox naast jongens als Wheeler en Dallas Keuchel grijpen, dan zouden ze ervoor kunnen kiezen om Hamels aan de jonge rotatie toe te voegen.
HANS MULDER – Volgens zaakwaarnemer John Boggs is Cole Hamels nog (lang) niet klaar in de MLB. De vraag is dit off-season of de MLB niet een beetje klaar is met Cole Hamels. De lefty wordt eind december 36 en lijkt de laatste jaren op zijn retour. Een ERA van 3.78 in 2018 werd afgelopen seizoen gevolgd door een 3.81 ERA. Hamels wil nog een jaar of vijf spelen, maar dat wordt de Padres te gortig. Zij geven hem de gelegenheid “thuis” te komen, maar gaan niet verder dan één jaar met een salaris van zo’n $15 miljoen.

DIDI GREGORIUS (SS)
29 jaar

JASPER ROOS – Onze landgenoot wordt op zijn 29e voor het eerst Free Agent, nadat de Yankees hem geen Qualifying Offer aanboden. Hij kan dus vrij tekenen bij ieder willekeurig team, zonder dat dit team een draftpick moet inleveren. Dat zorgt ervoor dat de markt voor één van de beste kortestops in baseball behoorlijk zal zijn. Didi wordt veel gelinkt aan zijn oude club in Cincinnati, maar het wordt een ander NL Central-team dat in de geboren Amsterdammer de sleutel tot een volgende postseason run ziet. De Milwaukee Brewers hebben genoeg gezien van Orlando Arcia en installeren Didi als hun nieuwe kortestop. $42 miljoen ($14 miljoen AAV), met een club optie voor een vierde jaar en escalators voor persoonlijke prestaties.
JIMMY DRIESSEN – Nog een speler die terugkeert op zijn oude nest. De Cincinnati Reds hebben altijd een plekje in Didi’s hart gehouden, dus als de ploeg met een redelijk aanbod over de brug komt, keert hij terug in Cincy. Nieuws dat de Phillies achter hem aan zouden zitten, zou roet in het eten kunnen gooien voor de Red Stockings.


SANDER GRASMAN – Het liefst zou Didi in de Bronx blijven en de Yankees zouden hem in principe ook wel terug willen hebben, maar niet ten koste van alles. Er zijn echter weinig korte stops beschikbaar, dus teams zullen best wat geld over hebben voor de beste optie op de markt. Ik vermoed dat Gregorius uiteindelijk toch eieren voor zijn geld kiest en terugkeert naar de club waar het ooit allemaal begon: de Cincinnati Reds.
HANS MULDER – Geduld is hier het toverwoord. Een terugkeer naar de Reds lijkt aannemelijk, maar ik sluit de Yankees toch ook nog niet uit. De international gaat zijn opties rustig bekijken en zet dan in het nieuwe jaar zijn krabbel onder een nieuw contract in New York. Het valt niet uit te sluiten dat Gregorius elders (Cincinnati?) meer geld kan verdienen, maar eerzuchtig als hij is wil hij met zijn oude maatjes voor de 28e titel gaan.

Coverfoto:  USA TODAY

SportAmerika Football Pool: koploper neemt afstand

Luuk Dokter
-
0

Atlanta Falcons vs. Carolina Panthers
Week 9 en 10 zaten vol verrassingen. Dit uitte zich in lage scores in de hele SportAmerika Football Pool. Week 11 was een stukje anders. Er waren nog steeds verrassingen, maar zij die hier slim van profiteerden, maakten flinke sprongen op de ranglijst. Wat het meest in het oog springt, is de voorsprong van maar liefst 3 punten van koploper Robin van Grieken op nummer 2 Luuk Dokter. In week 11 hadden we twee weekwinnaars: Alen Bajramovic en Yoeri van Leeuwen. Zij hadden er 13 goed en hadden beide de totale MNF-score correct: 41. Dit laatste gold ook voor Daan van der Pas, maar hij voorspelde één wedstrijd minder goed. 

De top 25 van het algemeen klassement
De top 25 van het algemeen klassement

 
In week 11 waren de scores hoog. Veel deelnemers hadden 13 wedstrijden goed voorspeld en werden alleen om de tuin geleid door de Atlanta Falcons en de Carolina Panthers. Slechts 8 spelers verwachtten een overwinning van de Falcons. De twee andere duels waar men over verdeeld was, waren die tussen de Jets en de Redskins en die tussen Cleveland en Pittsburgh. Nummer 2 Dokter ging vervolgens de mist in door voor de Chargers te kiezen in hun ontmoeting tegen de Chiefs. Hierdoor kon Van Grieken de leiding pakken met drie punten voorsprong. Aangezien de verschillen vaak miniem zijn, lijkt het erop dat hij de komende weken zijn koppositie niet zo maar afstaat.

WEEK 12 VOL MOEILIJKE KEUZES

Als we vooruit kijken naar week 12 kunnen we een week 9 en 10 scenario verwachten in de SportAmerika Football Pool. Er zijn veel duels waarbij op voorhand moeilijk een winnaar kan worden aangewezen. Daarmee is het wederom een uitdagende week. Duels waarbij het dubbeltje beide kanten op kan vallen zijn bijvoorbeeld: Indianapolis @ Houston, Denver @ Buffalo, Jacksonville @ Tennessee, Dallas @ New England, Green Bay @ San Francisco en tenslotte Seattle @ Philadelphia. De ultieme week om met een paar ongewone keuzes de concurrentie te slim af te zijn. Onder de onderstaande afbeelding vind je de upsets die de NFL-redactie deze week verwacht. Luuk Dokter gaat voor de Jaguars over de Titans, Toon Aerts denkt dat Buffalo verliest van Denver en tenslotte kiest Ton de Vries voor een overwinning van de Jets op de Raiders.

Picks van de top 25 van het weekklassement (week 11)
Picks van de top 25 van het weekklassement (week 11)

WEEK 12 UPSETS

Luuk Dokter: de Jacksonville Jaguars verslaan de Tennessee Titans

De Tennessee Titans komen van een bye week en zijn klaar voor de Jaguars. In Jacksonville hebben ze een tegenstander met een zeer sterke pass rush. Tannehill gaat daarom weinig in het stuk voorkomen, anders is het duel bij voorbaat verloren. Dat betekent dat Derrick Henry wederom veel de bal zal krijgen. Een absolute mismatch met de zwakke run defense van de Jax. Aan de andere kant van de bal gaat Nick Foles waarschijnlijk plaatsnemen under center. Afgelopen weekend maakte hij niet de beste indruk, maar de Titans defense geldt als een zwakkere dan die van de Colts. Daarnaast gaat running back Leonard Fournette veelvuldig de bal krijgen. In die combinatie ligt voor Jacksonville de sleutel om het offensief nét iets beter te doen dan de Titans.

Toon Aerts: de Denver Broncos verslaan de Buffalo Bills

De Broncos hebben een hartverscheurend verlies achter de rug tegen de Vikings, maar toonden wel dat ze met heel wat verrassende offensieve plays kunnen komen. De Bills hebben eindelijk eens een tegenstander helemaal kunnen opeten, maar die tegenstander was wel Miami. Ik verwacht dat de Broncos vooral het positieve meenemen uit het verlies tegen Minnesota en de Bills zullen verrassen op eigen terrein.

Ton de Vries: de New York Jets verslaan de Oakland Raiders

De Raiders zijn misschien wel de verrassing van het seizoen, maar allesbehalve een steady team. Ik denk dat deze wedstrijd hun spreekwoordelijke bananenschil gaat zijn. Veel hangt af van de vorm van Sam Darnold. Als hij niet te veel onder druk komt te staan, laat hij mooie dingen zien. De pass-rush van de Raiders valt dit seizoen tegen, dus ik verwacht wel wat van de jonge Jets QB. Het lijkt alsof ze momenteel iets te optimistisch zijn in Oakland. Het blijft namelijk wel Derek Carr met een paar matige offensive targets. Dan kan er zo maar een slechte week tussen zitten.

Veel succes in week 12 van de SportAmerika Football Pool!

Coverfoto: Jeremy Brevard/USA Today Sports

Houston herstelt: Texans kloppen Colts tijdens TNF

Toon Aerts
-
0

(AP Photo/David J. Phillip)
Op donderdagavond hebben de Houston Texans zich hersteld van de oorwassing die ze kregen van de Baltimore Ravens. In een gelijkopgaande wedstrijd trokken de Texans aan het langste eind en namen zo een belangrijke voorsprong in de AFC South. Het was de connectie Watson-Hopkins die het verschil maakte.

GELIJKOPGAANDE EERSTE HELFT

De wedstrijd begon aftastend en het waren vooral beide defensies die goed aan de wedstrijd startten. Zeker bij Houston was dat nodig, na de vernedering vorige zondag in en tegen Baltimore. De Texans-defensie slaagde erin om quarterback Jacoby Brissett neer te halen in de eerste drive van de Colts. Ook de Texans sloegen er niet in meer dan een field goal te scoren in het eerste kwart. Wide receiver DeAndre Hopkins liet echter wel zien dat hij op scherp stond, toen hij een schitterende toedrag vangst realiseerde aan de zijlijn.


De Colts-defensie bleef goed spelen en Kenny Moore intercepteerde Deshaun Watson. Het was al tien thuiswedstrijden geleden dat Watson onderschept werd. De Colts wisten optimaal te profiteren en haalden in de daaropvolgende drive de eindzone. De strategie, die ook voor de rest van de wedstrijd zou gebruikt worden, was duidelijk: ren met de bal. Uiteindelijk was het quarterback Jacoby Brissett zelf die de finale run in de eindzone verwezenlijkte. De Colts deelden zo de eerste echte tik uit.


Toch zouden de Texans terugslaan. Deshaun Watson zocht meermaals DeAndre Hopkins en vond hem ook. Een schitterende diepe pass werd eenvoudig door Hopkins gevangen in de eindzone om de Texans opnieuw op voorsprong te brengen. Het was echter niet het laatste wapenfeit van de eerste helft. Ook de Colts konden nog scoren, via een field goal van veteraan Adam Vinatieri. Niet geheel tegen de verwachtingen in gingen we met een gelijke stand aan de koffie.

HOPKINS MAAKT HET VERSCHIL

Na de rust bleven de Colts hun run-first strategie toepassen. Jonathan Williams (26 carries, 104 yards) en Nyheim Hynes (9 carries, 51 yards) knutselden een goeie drive in mekaar en staken het veld over. Het was Williams die de kers op de taart mocht zetten met zijn eerste touchdown van het seizoen.
Deze score was het sein voor de Watson-Hopkins-connectie om opnieuw op volle toeren te gaan draaien. Ook de tweede wide receiver, Will Fuller, deed overigens met 140 receiving yards meer dan zijn duit in het zakje. Vroeg in het vierde kwart zocht Watson opnieuw zijn maatje Hopkins, die helemaal was doorgelopen tot in de eindzone. Hopkins strekte zich uit en hengelde de bal binnen zoals weinigen hem dat zullen nadoen. Zijn tweede touchdown van de avond was een feit en de Texans klommen naar een beslissende voorsprong.


Geen van beide teams wist na deze touchdown nog een score op het bord te brengen. De Texans hielden de voorsprong vast en boekten zo een levensbelangrijke zege in de strijd om de play-offs. Zo werd meteen ook het pijnlijke verlies tegen de Baltimore Ravens goedgemaakt. De Colts, die nog tegen onder meer de Titans en de Saints moeten spelen, zullen nog hun best mogen doen om de play-offs te halen.

Coverfoto: AP Photo/David J. Phillip

White Sox slaan eerste slag met catcher Grandal

Jasper Roos
-
1


Vorig seizoen moest er lang (heel lang) worden gewacht op de eerste grote off-season-move. Terwijl teams, spelers en agents elkaar aan zaten te staren, duurde het maanden voordat de grote namen van het Free Agent-bord kwamen. Dit jaar hoefden honkbalfans gelukkig niet lang te wachten. Nog vóór de Winter Meetings tekende topcatcher Yasmani Grandal als eerste grote naam een contract. Hij zal de komende vier jaar in het zwart/wit van de Chicago White Sox uitkomen en daarvoor $73 miljoen ontvangen. Het is het duurste contract dat de Sox ooit uitgegeven hebben. Per jaar verdient Grandal hetzelfde bedrag dat hij van de Brewers overgemaakt kreeg in 2019 ($18.25 miljoen), wat hem de op twee na bestbetaalde catcher in baseball maakt. Alleen Yadier Molina en Buster Posey verdienen meer.

TOPCATCHER

Yasmani Grandal behoort inmiddels tot de catchers-elite in Major League Baseball. Hij sloeg in 2019 .246/.380/.468 met 28 homeruns, 77 RBIs, 79 runs scored en 109 walks over 153 games. Daarnaast werd hij voor de tweede keer in z’n carrière uitgeroepen tot All-Star en voert hij alle major league catchers aan met 117 homeruns sinds 2015. Hij is over die periode derde in RBIs met 322. De catcher heeft tenminste 20 homeruns geslagen in elk van zijn laatste vier seizoen en stond de afgelopen vijf jaar met z’n teams in de play-offs.
Grandal is overigens geen onbekende van White Sox-manager Ricky Renteria. De twee werkten samen in 2013-2014, toen Renteria de bench coach voor de Padres was en Grandal in San Diego speelde. Daarnaast komt Grandal bij de White Sox mede-Cubanen Jose Abreu, Yoan Moncada en Luis Robert tegen.

LOGISCHE MOVE

Van beide kanten is deze overeenkomst logisch te noemen. Om te beginnen bij de club: de White Sox hadden dit echt nodig. De Palehose visten vorig jaar achter het net, na een later veelvuldig verguisde poging Manny Machado naar de SouthSide te halen. Het kwam GM Rick Hahn en eigenaar Jerry Reinsdorf op de nodige kritiek te staan. De Sox zouden niet serieus zijn, niet genoeg geld uit willen geven en niet bereid zijn geweest puur financieel iedereen weg te blazen. Daar moest dit off-season dan verandering in komen.
Daarnaast ontbrak het de club in 2019 niet aan jong talent, maar wel aan balans in de line-up. Dead last in de Majors in OBP (on-base percentage), slechts één redelijk betrouwbare catcher op het roster in James McCann — de club verkocht direct na de World Series de zwaar teleurstellende Welington Castillo — en geen goede framers achter de plaat. Laten dat nu net de sterke kanten van Grandal zijn. De Cubaan voerde Major League catchers aan in OBP (.380) en scoorde met een framing score van 17.0 een tweede plaats. Eén plus één is twee voor de Sox, zeker als je in ogenschouw neemt dat de Sox-catcher van de toekomst, prospect Zack Collins, al sinds zijn vijftiende met Grandal traint en net als Grandal naar de University of Miami ging.

GRANDAL’S KANT

Vanuit Grandal’s kant is de move ook te begrijpen. De catcher gaf in een conference call aan geen zin te hebben in het eindeloze gewacht van vorig jaar. De 31-jarige Cubaan gaf aan veel te zien in de plannen van de White Sox en wil een sleutelrol spelen in de ontwikkeling van de jonge kern die de club heeft verzameld. Zoals in bovenstaande tweet van MLB.com Sox beat writer Scott Merkin valt te lezen, is Grandal al meteen diep in de Sox-pitchers gedoken en heeft hij GM Hahn voorzien van zijn visie op enkele andere werpers.

“My family and I are very excited and honored to be a part of the Chicago White Sox organization. I loved their professionalism, preparation and vision towards the future. I want to thank them for allowing me to be a part of this process moving forward.”

De catcher krijgt nu de zekerheid waar hij vorig jaar op hoopte toen hij een éénjarige deal bij de Milwaukee Brewers tekende. Hij sloeg toen een vierjarig contract ter waarde van $60 miljoen van de Mets af, omdat hij meer dacht te kunnen krijgen. Die gok heeft, na een uitstekend jaar in Milwaukee, goed uitgepakt.

VOLGENDE STAPPEN

Nu de eerste kogel door de kerk is, zullen er vermoedelijk meer volgen. De White Sox zijn in elk geval pas net begonnen. Naar verluidt zit de club full speed achter pitcher Zack Wheeler aan, als complement van het trio Giolito/Lopez/Kopech. Ook zal het gat in het rechtsveld nog opgevuld moeten worden.
De club heeft overigens slugger Daniel Palka ge-DFA’d om ruimte te maken voor Grandal op het 40-man roster.

Coverfoto: White Sox twitter

 

NHL update: Babcock verliest de strijd in Toronto

Hans Mulder
-
0

Kyle Dubas had genoeg gezien en besloot afscheid te nemen van Mike Babcock (photo: Rene Johnston/Toronto Star via Getty Images)

Nee, op het lijstje van coaches die moesten vrezen voor hun baan stond zijn naam niet overdreven hoog. De bookmakers hadden wel vertrouwen in Mike Babcock. We weten nu dat dit niet gezegd kan worden van Kyle Dubas. De general manager van de Toronto Maple Leafs zag zijn ploeg de laatste weken ploeteren en besloot het vonnis te voltrekken. Mike Babcock werd, ondanks een contract dat nog drie jaar liep, op straat gegooid. Het kost de Leafs een slordige $ 18 miljoen, maar dat hebben ze er graag voor over. Het #Babcockout floreerde op Twitter en Dubas gaf, misschien wel erg graag, gehoor aan deze oproep. Sheldon Keefe werd direct naar voren geschoven als opvolger. De 39-jarige Canadees was als coach van de Marlies al werkzaam binnen de organisatie. Keefe had het team in de AHL ruim vier seizoenen onder zijn hoede en won 67% van z’n wedstrijden.

DE EERSTE STAPPEN VAN BABCOCK

Om het heden te begrijpen, moeten we het verleden kennen. In 2015 werd Mike Babcock coach van één van de moeilijkste clubs in de NHL. De verwachtingen zijn vrijwel altijd hooggespannen in Toronto en wat dat betreft stapte Babcock op een perfect moment in. De Leafs sloten 2014-2015 af met slechts 68 punten en versleten dat jaar twee coaches. Het eerste jaar onder Babcock ging het al iets beter. Iets. Ze pakten 69 punten en eindigden opnieuw in de kelder van de Atlantic. Helemaal onverwacht kwam dit niet, want de best betaalde coach (ruim $ 6 miljoen per jaar) in de league beschikte bepaald niet over een sterrenensemble. Nazem Kadri was topscorer met 17 goals en 45 punten. Morgan Rielly kwam net kijken, James van Riemsdyk miste veel wedstrijden en William Nylander was ook nog maar 19.


In 2016-2017 dienden de nieuwe Leafs zich aan. Auston Matthews en Mitch Marner waren welkome versterkingen en de jonge garde van Babcock bereikten toch wel verrassend de play-offs. Ze verloren in zes wedstrijden tegen de favoriete Capitals, maar de wereld maakte alvast kennis met de heersers van morgen. Een jaar later, al met wat meer ambitie, ging het opnieuw mis in de eerste ronde. Dit keer tegen de Bruins (4-3). Nog altijd werd gewezen naar de leeftijd en het gebrek aan ervaring. Vorig seizoen veranderde dat en wilden de Leafs eindelijk wel eens hun belofte inlossen. Het resultaat? Opnieuw een exit in de eerste ronde tegen Boston. Dit keer gaven ze in de best-of-7 een 3-2 voorsprong uit handen. Het reguliere seizoen leverde echter voor het tweede jaar op rij tenminste 100 punten op.

BREUK KONDIGT ZICH AAN

Lou Lamoriello had Babcock naar de Leafs gehaald en hem dat vorstelijke salaris gegeven, maar de GM had in 2018 zijn koffers gepakt en de jonge Kyle Dubas (bijna 34) nam het stokje over. Na de uitschakeling tegen de Bruins weigerde de nieuwe general manager aanvankelijk achter Babcock te gaan staan. Bijna twee weken na de teleurstelling sprak Dubas uit dat Babcock ook in 2019-2020 de coach van de Maple Leafs zou zijn. De eerste barstjes in het huwelijk waren al daar.
Dit seizoen moest het dan gebeuren. Met Tavares, Matthews, Nylander, Rielly en Marner hadden de Leafs voldoende stootkracht om een gooi naar de titel te doen. Zo was althans de verwachting. Dubas had de defensie versterkt met Cody Ceci en Tyson Barrie, maar had wel onder meer Roman Polak van de hand gedaan. De ervaren rot was er niet voor het spektakel, maar gaf Babcock altijd wel de betrouwbaarheid die de coach zocht. Daarnaast werd het probleem tussen de palen niet echt aangepakt.

LOSING STREAK FATAAL

Met drie nederlagen in de eerste vijf wedstrijden was de start al niet je van het. De zo geroemde aanvallers vielen vies tegen. Alleen Auston Matthews voldoet met 14 goals en 13 assists aan de verwachtingen. Mitch Marner (4G, 14A) is geblesseerd, John Tavares (6G, 8A) is net terug van een blessure en Nylander (8G, 9A) en Rielly (3G, 14A) ondersteunen Matthews nog enigszins. Starting goalie Frederik Andersen kreeg in 17 wedstrijden gemiddeld 2.76 goals tegen en met een haperende productie wordt het dan lastig om duels te winnen. Dat deden de Leafs de laatste tijd dan ook niet. Ze verloren zes wedstrijden op rij en kregen daarin 27 goals tegen. Met name de 6-1 nederlaag tegen de Penguins was ontluisterend, maar de 2-4 in Las Vegas werd Babcock uiteindelijk fataal.

De kenners hadden gedacht dat Babcock afgerekend zou worden op zijn prestaties in de play-offs dit seizoen. Dubas besloot anders. Het kost de Leafs weliswaar een lieve duit, maar de general manager besloot al na 23 wedstrijden (9-10-4) in te grijpen. Sheldon Keefe heeft een goede naam opgebouwd in de AHL, maar moet het nog laten zien op het hoogste niveau. De komende weken en maanden zal dan ook duidelijk worden of het inderdaad aan Babcock lag of dat de groep misschien toch iets minder talent heeft dan Dubas dacht. In dat geval komt hij ook onder vuur te liggen.

HOE NU VERDER?

De Leafs staan momenteel vijfde in de Atlantic en de achterstand op koploper Boston bedraagt 9 punten. Het seizoen is verre van verloren en Dubas heeft de historie zelfs aan zijn kant. Alleen al in dit decennium wonnen drie clubs (Los Angeles, Pittsburgh en St. Louis) de Stanley Cup nadat ze tijdens het seizoen hun coach aan de kant zetten. De toekomst zal dus uitwijzen of deze zet van de GM ook de Leafs hun eerste Cup sinds 1967 schenkt.
Mike Babcock heeft de twijfelachtige eer de eerste coach te zijn die dit seizoen aan de dijk wordt gezet. Veel zorgen hoeft de 56-jarige coach zich waarschijnlijk niet te maken. Zijn cv mag er zijn. Hij coachte al 1301 wedstrijden in de NHL en daarvan won hij er 700. Hij stond 10 jaar aan het roer in Detroit en hielp die club in 2008 aan de Stanley Cup. Met zowel de Ducks als de Red Wings won hij ook nog de Western Conference. Z’n eerste jaren in Toronto waren ook niet beroerd, maar na het vertrek van Lamoriello leek er nooit een klik met Dubas. Misschien was het paniek of een persoonlijke afrekening, maar de jonge GM zette de ervaren succescoach op 20 november bij het grof vuil. Er zal binnenkort ongetwijfeld een club beschikbaar komen die Babcock maar wat graag als coach aan zicht bindt.

Cover Photo: Bruce Bennett/Getty Images

Free Agents 2020: SportAmerika's voorspelling (1)

Jasper Roos
-
0


Met de GM Meetings in Arizona achter de rug is het off-season in Major League Baseball écht begonnen. Het aanloopje naar de Winter Meetings, die dit jaar de tweede week van december in San Diego worden gehouden, verliep zonder verdere noemenswaardigheden. Teams hebben rond kunnen vragen naar contracteisen, kunnen inventariseren welke organisatie voor welke posities in de markt is en meer van dat.
De MLB-redactie van SportAmerika trekt in een vroeg stadium al de stoute voorspellingsschoenen aan en pakten de twaalf grootste Free Agent-namen voor een rondje predictions. De eerste zes tref je in dit artikel aan, de volgende zes verschijnen later deze week. Clubs, jaren en dollars: gok vooral mee in de comments.

GERRIT COLE (RHP)
29 jaar

JASPER ROOS – Ik gooi het op de Angels. Er zijn verhalen dat Cole in z’n jeugd een Yankees-fan was en daarom ook naar New York zou willen. Toch zie ik hem een aanbod om in z’n achterbuurt te spelen niet afslaan. Cole werd ten zuiden van Los Angeles geboren in Newport Beach (Californië). Hij ging naar Orange Lutheran High School — een school die zeveneneenhalve kilometer van Angel Stadium of Anaheim ligt — en haalde zijn diploma aan de University of California (UCLA) in Los Angeles. Kortom, Cole’s hele leven heeft zich afgespeeld in SoCal. Daarbij zijn de Angels wanhopig en willen ze persé Mike Trout het postseason in hebben. Contract: 7 jaar, 285 miljoen dollar, met tenminste één opt-out en/of options. Average Annual Value (AAV): 41 miljoen dollar.
JIMMY DRIESSEN – De beste pitcher van dit moment gaat spelen met de beste speler aller tijden: Mike Trout. De Angels moeten een keer een contender worden tijdens de Trout-era. Met het aantrekken van Cole heeft de club zijn ace binnen en wordt de druk op Ohtani ook verlicht om direct weer als ace pitcher te moeten presteren. Voor Cole zelf betekent dit ook een terugkeer naar de plek waar zijn roots liggen. 1 plus 1 is in dit geval ook echt 2 en daar zal een recordcontract voor een pitcher aan vast zitten. Cole heeft de troefkaart in zijn handen en dat zal resulteren in een contract van 270 miljoen dollar voor 7 jaar. (38,5 miljoen AAV)


SANDER GRASMAN – Hoewel er nog weinig aanwijzingen voor zijn, gaan er geruchten dat Mike Trout menselijk is en moet men er in Anaheim rekening mee houden dat er ooit een einde komt aan zijn prime years. Met Joe Maddon werd een succesvolle coach aangetrokken en nu moeten hij en Trout de wapens krijgen om ten aanval te kunnen trekken tegen de Houston Astros. Scott Boras zal het maximale uit de kan willen halen en de onderhandelingen zo lang mogelijk rekken, waardoor organisatie tot het eind toe tegen elkaar op zullen bieden. Na de winter zal Gerrit Cole de bestbetaalde werper aller tijden zijn, bij de Angels.
HANS MULDER – De Dodgers zijn er nu wel eens klaar mee dat ze de World Series verliezen of deze, zoals dit jaar, niet eens halen. Los Angeles gaat ouderwets met geld smijten en haalt Cole inderdaad naar Californië. Niet het Angel Stadium of Anaheim, maar Dodger Stadium wordt tegen alle verwachtingen in zijn nieuwe thuis. De Dodgers hebben Walker Buehler en Clayton Kershaw al lopen en daar wordt Gerrit Cole nog aan toegevoegd. Een rotation om van te watertanden. Al zullen de teams in de National League daar vast anders over denken. Om Cole te halen, zullen ze in LA Hyun-Jin Ryu laten lopen.

ANTHONY RENDON (3B)
29 jaar

JASPER ROOS – Dit is een curveball, maar ik zeg de White Sox. De club is erop gebrand hun Machado-sized-screw-up van vorig seizoen weg te poetsen en hoewel Yoan Moncada in 2019 een doorbraak op het derde honk doormaakte, zullen de Palehose hem zonder moeite op het tweede honk terugplaatsen als Rendon tekent. De ster-infielder heeft verder zijn titelhonger redelijk kunnen stillen, dus wie weet wil hij wel de man worden die de jonge White Sox-core naar hun volgende successen leidt. Contract: 7 jaar, 250 miljoen dollar, met opt-outs/options. AAV: 36 miljoen dollar.
JIMMY DRIESSEN – De kersverse World Series winnaar behoudt zijn sterspeler. Rendon heeft eerder al een aanbod van de Nationals afgeslagen, maar de Nats gaan nu beduidend hoger zitten met het contract. Rendon zal hier op toehappen aangezien hij zich happy voelt in DC. Hij heeft misschien niet het star appeal van voormalig teamgenoot Bryce Harper, maar hij is zó belangrijk voor de club. De Rangers zullen nog een uiterste poging wagen, iets waar Rendon uiteindelijk niet voor zal zwichten. Tijdens de ringceremonie verklaart Rendon eeuwig de liefde aan Washington en ze leefden nog lang en gelukkig samen. Iets wat voor de derdehonkspeler makkelijk te zeggen is met een contract van 7 jaar tegen betaling van 253 miljoen dollar. (36,1 miljoen AAV)


SANDER GRASMAN – Waar het aanbod van een positie als korte stop deze winter erg dun is, kan dat allerminst gezegd worden over derdehonkmannen. Naast Rendon kunnen ook Josh Donaldson en Mike Moustakas vastgelegd worden. Kwalitatief steekt de voormalig National er echter ver genoeg bovenuit om een groot contract af te kunnen dwingen. Ik denk dat de Texas Rangers hun fans een cadeautje willen schenken bij het betrekken van het nieuwe stadion en dus de portemonnee gaan trekken voor de Texaanse free agent.
HANS MULDER – Een gevalletje wikken en wegen. Antony Rendon streept alle plussen en minnen tegen elkaar weg en besluit uiteindelijk toch in de hoofdstad te blijven. De derdehonkman wordt volgend jaar 30 en dit zal naar alle waarschijnlijkheid zijn laatste grote contract worden. Na het vertrek van Bryce Harper ligt er in Washington nog wel ergens een oude sok met flink wat dollars die Rendon net dat laatste zetje geeft. Of Rendon in de buurt komt van het salaris dat collega Nolan Arenado ($260 miljoen in 8 jaar) overgemaakt krijgt, valt nog te bezien.

STEPHEN STRASBURG (RHP)
31 jaar

JASPER ROOS – Daar zijn ze dan: de New York Yankees. Na de rotationproblemen in 2019 en de blessureperikelen bij de werpers zal New York een anker in de rotation erbij willen tekenen. Als ze, zoals ik verwacht, naast Cole grijpen, zal Strasburg de logische opvolger zijn. De Yankees moeten 3 jaar/100 miljoen verbeteren om Stras’ opt-out een verstandige keuze te maken, dus bieden ze hem vijf jaar, 175 miljoen. Front-loaded, met een optie voor een zesde jaar. AAV: 35 miljoen dollar.
JIMMY DRIESSEN – Nadat de Yankees mistasten bij Cole moeten ze wel vol voor Strasburg gaan. De World Series MVP zal ondanks zijn blessuregevoeligheid een groot contract tekenen. Doordat de New Yorkers met het chequeboekje gaan zwaaien zijn de Nationals al snel kansloos, aangezien ze Rendon net hebben betaald. Met Paxton, Severino en Strasburg heb je een zeer sterke rotatie, mits ze allemaal fit blijven. En de Nationals hebben afgelopen seizoen laten zien wat je met een hele sterke rotatie kan bereiken. De Yankees bieden uiteindelijk een contract aan van 6 jaar en 210 miljoen wat een AAV van 35 miljoen dollar betekent.


SANDER GRASMAN – Ook deze pitcher keert terug naar zijn roots. De San Diego Padres deelden de afgelopen jaren enkele grote contracten uit aan veldspelers en zullen deze winter investeren in hun rotation. De Padres beschikken over meerdere pitching prospects, maar daar zullen ze de eerste jaren nog geen wonderen van mogen verwachten. Met een frontloaded contract voor Strasburg overbruggen ze die periode en zijn ze ook deze jaren van de grote contracten van Manny Machado en Eric Hosmer een belangrijke uitdager van de Los Angeles Dodgers.
HANS MULDER – Ook ik ga hier voor de Yankees. De big spenders uit de Big Apple troeven de Nationals af in de strijd om de handtekening van de starter. Het zal de regerend kampioen echter niet lukken om zowel Rendon als Strasburg aan boord te houden. Na het tekenen van zijn contract in 2016 was de starter niet altijd even constant, maar in 2019 viel alles op z’n plek. Zijn ERA (3.32) was goed, hij won 18 wedstrijden en werd verkozen tot MVP van de World Series. De Yankees zullen hem rijkelijk belonen, maar daar ook de voorwaarde aan koppelen dat hij de titel eindelijk weer eens naar New York brengt.

MADISON BUMGARNER (LHP)
30 jaar

JASPER ROOS – Hoeveel interesse is er in een werper met zoveel kilometers op zijn arm als Bumgarner? Soft-tossing lefties, daar kom je in deze MLB niet zover meer mee. Toch, als Rich Hill 3 jaar/48 miljoen kan vangen op latere leeftijd, kan Bumgarner ook nog wel ergens een vierjarige deal vandaan halen. Bumgarner verdiende afgelopen jaar 12 miljoen. Dallas Keuchel kreeg 13 miljoen voor een ‘jaar’ bij de Braves. Rich Hill kreeg 16 miljoen per jaar. Ik gok het voor MadBum op vier jaar, 70 miljoen. AAV: 17,5 miljoen. Dat bedrag krijgt hij — ondanks interesse van de Braves en de Rangers — van… de San Diego Padres. Die club is op zoek naar een veteraan in de rotation en Bumgarner is bekend met de club (zelfde divisie waarin hij z’n hele leven speelt) en staat (Californië).
JIMMY DRIESSEN – Bumgarner is ondanks zijn 30 jaar al over zijn hoogtepunt heen. Toch zal er een team graag haar dollars aan deze linkshandige werper willen spenderen. De Philadelphia Phillies staan te springen om een lefty in de rechtshandige rotatie. Want als er één pijnpunt voor de Phillies was, dan waren het wel de startende werpers. Op Nola na, was het allemaal niet om over naar huis te schrijven. En zelfs Nola was verre van de dominante pitcher die hij was in het jaar daarvoor. Met Girardi als skipper krijgt MadBum de kans om te bewijzen dat zijn gastank nog niet leeg is. Dit alles tegen een betaling van 90 miljoen dollar in vijf jaar. (18 miljoen AAV)
SANDER GRASMAN – In de schaduw van Strasburg en Cole zijn deze winter enkele interessante free agent pitchers te vinden. Zack Wheeler lijkt er in deze categorie iets bovenuit te steken, maar ook Madison Bumgarner kan bogen op een geweldig cv. MadBum is jonger dan je zou verwachten met iemand van zijn staat van dienst, maar dat is meteen wat tegen hem spreekt. De pitcher lijkt de beste jaren achter zich te hebben. Toch kunnen veel teams hem goed gebruiken. Ik vermoed dat Bumgarner uiteindelijk zal kiezen voor de regerend kampioen in de NL East, de Atlanta Braves.
HANS MULDER – Deze zomer flirtten de Minnesota Twins al met Madison Bumgarner en ik zie gebeuren dat de starter dit keer ingaat op de eventuele avances. Aanvallend viel er afgelopen seizoen niets aan te merken op de Twins en de organisatie zal in 2020 een volgende stap in de ontwikkeling willen zetten. Of Bumgarner daarvoor de aangewezen man is, valt te betwijfelen. Waar wijn elk jaar beter wordt, daar lijkt MadBum al over zijn hoogtepunt heen. Het is aan de starter om het tegendeel te bewijzen. Mocht de date met de Twins op niets uitlopen, dan maken de Braves ook een goede kans op een relatie met Bumgarner.

HYUN-JIN RYU (LHP)
32 jaar

JASPER ROOS – Voeg hier de eerste zin in van Bumgarner’s stukje. Ryu was fantastisch in 2019, maar hij komt met een paar stevige haken en ogen. Om te beginnen: zijn 29 starts en 182.2 geworpen innings waren z’n hoogste sinds 2013, z’n rookiejaar. Sindsdien kampt de Koreaan vrijwel constant met blessures. Ik zie hem niet meer dan drie jaar gegarandeerd krijgen, if that. Die gaat hij krijgen van de Texas Rangers. Die club wil z’n rotation versterken en zijn naar verluidt gecharmeerd van Ryu, die ook op interesse van z’n oude club (LA) en divisierivaal Giants kan rekenen. Toch: Rangers, 3 jaar, 50 miljoen dollar (16,7 miljoen AAV).
JIMMY DRIESSEN – Ryu is een speler die met de nodige red flags komt. Hij gooide vorig jaar geweldig, maar is eigenlijk vooral een speler die vaker niet dan wel beschikbaar is. Dit weten de clubs en ze zullen dan ook niet snel gaan toehappen. Als hij fit is heeft hij laten zien dat hij voor de Dodgers een perfect match is. En zij zijn een van de weinige clubs die het kunnen permitteren om Ryu af en toe op de IL te zetten, aangezien ze een prima depth hebben aan startende werpers. Dus uiteindelijk blijft Ryu de Dodgers trouw voor 3 jaar en 52 miljoen dollar ($17,3 miljoen AAV.)
SANDER GRASMAN – Ryu heeft al de wens uitgesproken om in LA te blijven en ik denk dat de Dodgers hem die kans geven. Een alternatief zouden de Texas Rangers zijn, waar landgenoot Shin-Soo Choo ook al onder contract staat. Met zijn blessuregeschiedenis gaat geen organisatie echter een groot deel van de begroting stukslaan op de Koreaan en dus blijft Ryu zijn oude club trouw.
HANS MULDER – Hyun-Jin Ryu blijft Californië trouw, maar hij zoekt zijn heil wel iets zuidelijker. De 32-jarige Zuid-Koreaan deed het afgelopen seizoen natuurlijk prima voor de Dodgers, maar vindt in San Diego zijn domicilie. Landgenoot Choo zal proberen hem naar de Rangers te lokken, maar Ryu zal toch ook weten dat er in San Diego iets moois kan ontstaan. De overwegend jonge rotation kan wel wat ervaring gebruiken en dan zijn ze bij Ryu aan het juiste adres.

MARCELL OZUNA (OF)
28 jaar

JASPER ROOS – Hij is waarschijnlijk de beste beschikbare outfielder op de markt, dus Marcell Ozuna kan gaan cashen bij een team dat hopeloos op zoek is naar een LF of een RF. Op het moment van schrijven lijkt het erop dat Ozuna het qualifying offer van de St. Louis Cardinals naast zich neer gaat leggen, dus de Cards zijn hem twee jaar na de grote trade met Miami, alweer kwijt. Naar verluidt zijn er tenminste zeven teams geïnteresseerd in Ozuna.


Wie er uiteindelijk aan het langste eind trekt? Doe eens gek: de Cincinnati Reds. Cincy wordt de laatste dagen veelvuldig aan de outfielder gekoppeld. Ondanks een grote hoeveelheid beschikbare outfielders in Ohio, gaan de Red Stockings er toch voor. Vijf jaar, 125 miljoen dollar. AAV: 25 miljoen.
JIMMY DRIESSEN – In een dunne free agent outfielders markt kan Ozuna zijn slag gaan slaan. Niet voor niets heeft hij een qualifying offer naast zich neergelegd. De Rangers kunnen hem in het buitenveld neerzetten zodat Joey Gallo naar het eerste honk kan gaan. De Rangers hebben al eerder achter Ozuna aangezeten, maar kwamen er toen met de Marlins niet uit. Met een nieuw stadion in bezit gaan de club uit Texas haar grote vis binnen halen: 4 jaar, 80 miljoen dollar. AAV: 20 miljoen.
SANDER GRASMAN – Aangezien de Cards Ozuna een QO hebben gedaan, zal een team een draft pick in de eerste ronde af moeten staan om de linksvelder vast te leggen. Dat maakt een contract voor Ozuna al wat kostbaarder voor andere teams en dus heeft zijn oude club een klein thuisvoordeel. Dat kleine voordeel gaat uiteindelijk toch de doorslag geven en deze winter levert Ozuna een verbeterde deal op ten opzichte van de afgewezen qualifying offer. Met Ozuna, Paul Goldschmidt en misschien nog een versterking op drie mkaat van St.Louis weer een van de grote favorieten in de NL Central.
HANS MULDER – Marcell Ozuna keert terug in de NL East. Niet bij de Miami Marlins, maar bij de Atlanta Braves. De divisiekampioen raakt Josh Donaldson kwijt en heeft een big bat nodig om dit gat op te vullen. Bij het horen van zijn naam zullen er in Atlanta nog altijd wat waterlanders vloeien. De Braves konden de NLDS in Game 4 beslissen, maar mede door twee homeruns van Ozuna dwongen de Cardinals een Game 5 af. En geen Braves-fan wil daar nog aan terugdenken. Het outfield van Atlanta kan ook nog wel wat versterking gebruiken en m’n persoonlijke gok is dat Ozuna daarvoor gaat zorgen.

Coverfoto: NY POST 

NHL weekly: slechte gok in LA, weer een goede rookie voor Canucks

Hans Mulder
-
0

Ilya Kovalchuk in betere tijden. De Rus is in LA op een zijspoor beland. (photo: Sean M. Haffey/Getty Images)

Deze week aandacht voor het huwelijk tussen Ilya Kovalchuk en de LA Kings. Dit lijkt al na ruim een jaar op de klippen te lopen. De Russische veteraan kan niet meer brengen wat er van hem werd verwacht en de Kings zijn op ‘m uitgekeken. Quinn Hughes komt net kijken en de Vancouver Canucks zijn maar wat blij met hun rookie. De oudere broer van Jack is samen met zijn club goed aan deze jaargang begonnen. Daarnaast komen we onder meer Jack Eichel en Connor McDavid tegen in de Top 5 en is er het nodige nieuws.

LA GOKT EN VERLIEST

De Los Angeles Kings zochten scorend vermogen en kwamen vorig seizoen uit bij Ilya Kovalchuk. De Ilya Kovalchuk inderdaad die in 2013-2014 de NHL achter zich liet voor een avontuur in de KHL. Daar scoorde de Rus er in dienst van St. Petersburg ook lustig op los. Tussen 2016 en 2018 was Kovy in 113 wedstrijden goed voor 63 goals. Een gemiddelde dat deed denken aan zijn hoogtijdagen in de NHL. Al voor z’n 25e verjaardag had Kovalchuk, toen in dienst van de Atlanta Trashers, twee seizoenen achter zijn naam met 52 goals.
In 2018 had Kovalchuk wel oren naar een terugkeer in de NHL en een aantal teams informeerden bij z’n zaakwaarnemer. Onder meer de San Jose Sharks haakten af toen ze het prijskaartje vernamen, maar een concurrent in de Pacific hapte wel toe. Aan de zijde van onder meer Anze Kopitar en Drew Doughty keerde Ilya Kovalchuk terug op het allerhoogste niveau. Geen moment schoot er door zijn hoofd dat hij daar misschien niet meer geschikt voor was. En ook in LA kenden ze geen twijfels. De Kings gaven Kovalchuk een driejarig contract met een jaarsalaris van ruim 6 miljoen dollar. We kunnen hier een hoop clichés op loslaten. Nooit geschoten is altijd mis en het was het proberen waard. Ruim 13 maanden na z’n eerste wedstrijd voor de Kings weten we dat het weggegooid geld is.

EEN GROTE TELEURSTELLING

Wat cijfers betreft, was zijn eerste seizoen helemaal nog niet zo heel slecht. Met 16 goals en 34 punten eindigde hij als vierde op de topscorerslijst van de Kings. Anze Kopitar stond met 22 goals en 60 punten bovenaan dat lijstje overigens. De Sloveen was echter wel captain van een ploeg die met 71 punten troosteloos onderaan eindigde in toch al niet bijster sterke Pacific. Onder Todd McLellan moest het dit jaar allemaal anders. Eén van de eerste én belangrijkste opdrachten van de nieuwe coach was om Kovalchuk weer aan het scoren te krijgen. Met 2 goals en 4 assists in de eerste vier wedstrijden leek hem dit zowaar te lukken. Kovy speelde daarna nog 13 wedstrijden, maar kwam daarin niet verder dan één schamel doelpuntje en twee assists.
Vorige week kwam het hoge woord eruit. Kovalchuk kreeg te horen dat hij voorlopig een healthy scratch zou zijn en dat hij in principe thuis kon blijven op wedstrijddagen. Aan de trainingen mocht hij dan nog wel meedoen. Toeval of niet, maar de Kings wonnen hun eerste twee wedstrijden zonder de Rus. Eerst werd Minnesota met 3-1 verslagen en een paar dagen later volgde een 3-2 zege op de Red Wings. Geen hoogvliegers, maar de punten tellen.

OP DE GOEDE WEG?

De Kings hebben nog een erg lange weg te gaan om weer een serieuze contender te worden, maar het passeren van Kovalchuk lijkt toch iets met de ploeg gedaan te hebben. Afgelopen zaterdag was LA thuis met 4-3 te sterk voor de Golden Knights. Vegas mocht dan niet in de allerbeste vorm steken (ze verloren hun vijfde op rij), maar toch is het een knappe prestatie van de Kings. Ze kregen zelfs hulp uit Rusland, maar deze speler luisterde niet naar de naam Kovalchuk. Nikholai Prokhorkin maakte 27 oktober zijn debuut in de NHL en in z’n vijfde duel (en de 100e voor ploeggenoot Jeff Carter) mocht hij z’n eerste goal vieren. De Kings boekten hun derde zege op rij, maar in de stand hielp het hen niets. Ze zijn nog altijd veroordeeld tot een plek in de kelder.


Met McLellan als coach heeft de organisatie een nieuwe weg ingeslagen. Zo lijkt het althans. Ze vertrouwen niet langer alleen maar op de oudjes, maar passen ook jeugd in. Met name de lijn met Carl Grundstrom (21), Blake Lizotte (21) en Austin wagner (22) is erg jong. Dat dit alles niet gepaard gaat met goede resultaten lijken ze even voor lief te nemen. Hun bescheiden 3-game winning streak eindigde maandag in Arizona, waar de Coyotes met 3-0 te sterk waren.
Hoe het nu verder moet met de dure Kovalchuk is vooralsnog een raadsel. Een rentree is ver weg en met zijn salaris is een trade ook niet aannemelijk. Dit kan na 15 december overigens veranderen. Op die datum heeft hij ruim 5 miljoen dollar te pakken en verdient hij de rest van het jaar “slechts” $ 700.000. Mocht een team na die datum alsnog toehappen, dan moeten ze hem volgend jaar wel weer ruim vier miljoen dollar betalen. Een andere optie voor Kovy is stoppen. Of eventueel terugkeren naar de KHL.

VANCOUVER BLIJ MET DIE ANDERE HUGHES

Nog voor Jack Hughes ook maar een stap op het ijs had gezet, waren de verwachtingen hooggespannen. De New Jersey Devils wilden weer naar de play-offs en de first overall pick van 2019 moest hen daarbij helpen. Ook Jack blijkt echter geen tovenaar. Met een kwart van ’t seizoen in de benen staan de Devils stijf onderaan in de Metropolitan en moet Jack het doen met 4 goals en 10 punten. Heel wat beter vergaat het zijn broer Quinn. Hij is ruim anderhalf jaar ouder dan Jack en staat bij de Canucks als verdediger op de loonlijst. Toch zijn het zijn offensieve kwaliteiten die opzien baren in de eerste maanden van het seizoen. Mede dankzij de inbreng van de oudste Hughes draaien de Canucks bovenin mee in de Pacific Division.
Net als zijn broertje werd Quinn in de eerste ronde van de draft geselecteerd. In 2018 werd Rasmus Dahlin door de Buffalo Sabres als eerste gekozen en daarna volgden Andrei Svechnikov (Carolina) en Jesperi Kotkaniemi (Montreal). Vancouver was als zevende aan de beurt en zij waren onder de indruk van Quinn Hughes. In z’n laatste jaar in de NCAA noteerde hij gemiddeld meer dan een punt per wedstrijd (5G, 28A in 32 wedstrijden). Z’n (handelings)snelheid en inzicht werden gezien als belangrijkste wapens.

WAPEN OP DE PP

Quinn Hughes debuteerde vorig seizoen al in de NHL. Om precies te zijn op 29 maart tegen de LA Kings. Hij was als aangever betrokken bij de 2-1 van Brock Boeser en noteerde in z’n eerste wedstrijd dus al zijn eerste punt. In de noodzakelijke shootout miste hij namens de Canucks, die overigens wel met 3-2 wonnen. Zijn eerste goal scoorde Quinn Hughes op 9 oktober van dit jaar. Opnieuw kwam de tegenstander uit LA en met 2 punten en een +3 rating maakte Hughes voor het eerst naam voor zichzelf.
Die eerste goal kwam op de powerplay en dat bleek achteraf geen toeval. De jonge blueliner ontwikkelde zich tot een belangrijke pion op de PP. Er staan 12 assists achter de naam van Hughes en 8 daarvan kwamen tot stand op de powerplay. Bij de Canucks kan alleen Elias Pettersson aan die cijfers tippen. Dat coach Travis Green vertrouwen heeft in zijn rookie blijkt ook wel uit de speelminuten. Van de skaters krijgen alleen de ervaren Alexander Edler (25 minuten) en Tyler Myers (ruim 21 minuten) meer speeltijd dan de 20.18 minuten van Hughes.

TERUGVAL NA PIKSTART

Hughes en de Canucks verbaasden vriend en vijand in de eerste weken van het seizoen 8 van de eerste 12 wedstrijden te winnen. Dat waren ook voor Hughes de beste weken, want de rookie noteerde daarin 10 van z’n 14 punten. Op 30 oktober kende Quinn Hughes z’n meest productieve duel tot dusver en wederom kwam de tegenstander uit LA. De Canucks wonnen met 5-3 en Hughes was op de PP goed voor drie assists. Na deze ontmoeting kwam er wat zand in de motor. Vancouver won daarna slechts 2 van de 10 wedstrijden en moest een geblesseerde Hughes missen tegen de Sharks (5-2 winst).

Quinn Hughes doet het goed met zijn 14 punten, maar ook hier is er altijd nog baas boven baas. Cale Makar debuteerde vorig seizoen in de play-offs voor de Avalanche en is waanzinnig goed bezig. De blueliner verzamelde al 23 punten (5G, 18A) en troefde afgelopen zondag Hughes af in een onderlinge strijd. De rookie van de Canucks mocht twee assists aan zijn totaal toevoegen, maar met vier assists deed Makar het nog net een tandje beter. Diens Avs wonnen in OT met 5-4. Revanche voor die nederlaag kwam er niet in hun volgende wedstrijd. Dinsdag ging Vancouver opnieuw onderuit tegen een team uit de Central. Dallas was met 6-1 te sterk.

TOP 5 OF THE WEEK

De Stars zijn opgekrabbeld na een beroerde start. Dallas won 11 van hun laatste 13 wedstrijden en af en toe verschijnt er dan wel een opvallende naam op het scoreformulier. Zo ook vorige week tegen de Flames. Jack Eichel en Connor McDavid hadden ook een bijzondere week en dat gold in zekere zin ook wel voor de Chicago Blackhawks. Zij vonden tegen Nashville opeens hun scoring touch. Washington had al een tijdje niet meer verloren, maar liep vorige week tegen Shea Weber en de Canadiens aan.

JUSTIN DOWLING vs CALGARY FLAMES


Joe Pavelski scoorde zijn vierde en vijfde goal in dienst van de Dallas Stars, die voor de achtste keer in tien wedstrijden wonnen. De mooiste van de avond kwam echter op naam van Justin Dowling. Een speler die zijn wedstrijden voornamelijk speelde in de AHL, maar dit seizoen toch regelmatig opduikt in de line-up van de Stars. Op z’n 29e mocht hij vorige week woensdag eindelijk zijn eerste treffer op het hoogste niveau scoren. Zijn Stars wonnen in Calgary met 3-1 en Dowling nam de tweede voor zijn rekening. Hij kreeg dus ook de gamewinner op z’n naam. Dallas begon allerbelabberdst aan het seizoen en won slechts één van de eerste negen duels. Daarna gaat het echter crescendo met de mannen van Jim Montgomery. Ze staan nu vierde in de Central en hebben de top drie binnen handbereik.

CONNOR MCDAVID vs COLORADO AVALANCHE


Fans gingen er eens goed voor zitten. Een clash tussen Connor McDavid en Leon Draisaitl aan de ene kant en Nathan MacKinnon aan de andere kant. Drie jonge sterren die toonaangevend zijn dit seizoen. Deze donderdagavond in Edmonton liet Connor McDavid er echter geen twijfel over bestaan wie van deze drie op dit moment de beste is. Zelfs voor McDavid werd dit een bijzondere avond, want nooit eerder scoorde hij zes punten in één wedstrijd. En passant scoorde de superster ook nog zijn tweede hattrick in één week tijd. De Oilers versloegen de Avs met 6-2 en spoelden zo de nare smaak van de 6-3 nederlaag in San Jose weg. Naast McDavid was ook Draisaitl op dreef. De Duitser scoorde niet, maar was wel bij vijf goals betrokken als aangever.

SHEA WEBER vs WASHINGTON CAPITALS


Dat was toch even wennen voor Alex Ovechkin en consorten. De Montreal Canadiens vertrokken vrijdag met een 5-2 zege uit de Amerikaanse hoofdstad en riepen daarmee de point streak van de Capitals een halt toe. Dertien wedstrijden op rij pakte Washington minimaal één punt en van die 13 werden er 11 gewonnen. Niet voor niets heeft de ploeg momenteel dan ook het beste record (16-3-4) in de league. Dat onderstreepten de Caps nog maar eens in de eerste periode tegen de Habs. Hoewel het op de shot clock niet duidelijk was, dreigde Washington de bezoekers volledig van het ijs te blazen. Scoren deed de ploeg echter niet en dat lukte Montreal wel. En vaak ook. In de tweede periode nam Montreal brutaal een 4-0 voorsprong en één van die goals werd gescoord door Shea Weber. De captain rekte z’n point streak daarmee naar vijf wedstrijden.

JACK EICHEL vs OTTAWA SENATORS


One. Two. Three. Four goals for Jack Eichel. Bijna twee jaar geleden, op 15 december 2017, scoorde de Sabres-captain zijn eerste en tot zaterdag enige hattrick in de NHL. Tegen de Senators ging Eichel nog een stapje verder. Na een goede seizoensstart hadden de Sabres al zes wedstrijden niet meer gewonnen en dus besloot de captain het helemaal zelf te doen. Buffalo versloeg de Sens met 4-2 en alle treffers werden gescoord door hun captain. Hij zette zichzelf daarmee op 12 goals voor het seizoen. Eichel kwam vorig seizoen tot 28 goals, een personal best, maar in het huidige tempo slecht hij zelfs de barrière van 50 treffers. Voor de Senators was het een tegenvaller. Zij waren op zoek naar hun eerste 3-game winning streak, maar moesten voor de tweede keer dit seizoen genoegen nemen met twee zeges op rij.

DAVID KAMPF vs NASHVILLE PREDATORS


Onlangs schreven we over het gebrek aan scorend vermogen bij de Chicago Blackhawks. Tegen de Nashville Predators was daar zaterdag helemaal niets van terug te zien. De Hawks namen het ervan en plaatsten een ouderwetse zevenklapper op het scorebord. De grote mannen (Brandon Saad, Patrick Kane en Jonathan Toews) waren elk goed voor twee punten en Alexander Nylander scoorde in de derde periode zijn derde en vierde goal van het seizoen. De 4-0 van David Kampf was kenmerkend voor het verdedigen van de Preds. Zij legden de center geen strobreed in de weg en Kampf profiteerde dankbaar. Voor Nashville was het de tweede ruime nederlaag in vier wedstrijden. Vorige week in Denver legden de Avs hen met 9-4 over de knie en nu dus de Hawks (7-2).

NIEUWS

CROSBY GEOPEREERD

  • Sidney Crosby is vorige week geholpen aan een zogenaamde sports hernia, die hem al sinds training camp parten speelde. De captain van de Pittsburgh Penguins is naar verwachting zo’n zes weken uit de roulatie, maar zonder Crosby maakten de Pens korte metten met de zwalkende Toronto Maple Leafs. De bezoekers uit Ontario werden op een 6-1 nederlaag getrakteerd. Voor Auston Matthews en de zijnen was dit de vijfde nederlaag op rij en de vierde opeenvolgende wedstrijd waarin de ploeg minimaal vier tegengoals incasseerde. Na dit duel stonden de Leafs op een teleurstellende vijfde plek in de Atlantic. Tegen Toronto zette Evgeni Malkin de Penguins op het goede spoor. Met een assist en een goal was hij belangrijk in de eerste periode. Dominik Kahun nam met twee goals en een assist de honneurs waar in de tweede periode.

SCHRIKMOMENT VOOR TJ BRODIE, SLECHT NIEUWS VOOR HABS

  • Vervelend nieuws uit Calgary. Tijdens de training van vorige week donderdag viel TJ Brodie (0G, 8A) opeens flauw. De medische staf liet snel een ambulance aanrukken en deze bracht de onfortuinlijke blueliner naar het ziekenhuis. Op dat moment was Brodie alweer bij kennis. De 29-jarige routinier werd een dag later uit het ziekenhuis ontslagen en verschillende testen waren negatief. Brodie wil snel weer spelen, maar blijft voorlopig nog even aan de kant. Dat geldt ook voor twee spelers van de Montreal Canadiens. Jonathan Drouin (7G, 8A) moest een operatie aan zijn pols ondergaan en Paul Byron (1G, 3A) is geopereerd aan z’n knie. De Canadiens doen het goed met 26 punten in 21 wedstrijden, maar de vraag is of ze dit verlies op kunnen vangen. Beide spelers zullen de komende tijd niet beschikbaar zijn.

GOED WEEKEND VOOR GULLS

  • Het duurde even, maar Daniel Sprong en de San Diego Gulls zijn op gang gekomen. Ze begonnen november met een 4-game winning streak en hebben nu alweer 3 wedstrijden op rij gewonnen. Het begon vorige week met een bijzonder eclatante 9-3 zege op de San Jose Barracuda en deze kreeg afgelopen vrijdag een vervolg op bezoek bij de Ontario Reign. De nummer drie in de Pacific werd zowel zaterdag (2-6) als zondag (5-1) verslagen. Onze landgenoot gebruikte die wedstrijden om aan een heuse point streak te werken. Sprong was in de veegpartij tegen de Cuda goed voor een assist en ook in de eerste wedstrijd tegen de Reign noteerde hij een helper. Zondag scoorde hij z’n vierde doelpunt van dit seizoen. San Diego heeft de laatste plaats in de Pacific overgedaan aan de Barracuda en met 14 punten in de laatste 8 wedstrijden hebben ze zelfs de Reign in zicht.

Cover Photo: Jeff Vinnick/NHLI via Getty Images

Melo verliest bij debuut, Warriors winnen eindelijk weer

Thijs Verkuil
-
0


Het NBA-seizoen 2019-20 is begonnen en natuurlijk houden wij bijna dagelijks de resultaten en de ontwikkelingen bij. Afgelopen nacht stond volledig in het teken van de terugkeer van Carmelo Anthony in de NBA. De drie overige wedstrijden deze nacht waren eigenlijk allemaal bijzaak.

DINSDAG 19 NOVEMBER

PELICANS VERPESTEN DEBUUT ANTHONY

De New Orleans Pelicans hebben Carmelo Anthony geen debuut gegeven om lang na van te genieten. De ploeg van coach Alvin Gentry versloeg de Portland Trail Blazers, die aantraden zonder Damian Lillard, met 104-115.
Na de officiële aankondiging van de Trail Blazers dat Anthony eerder de dag zijn contract had getekend waren alle ogen gericht op New Orleans. Na 376 dagen stond Carmelo Anthony weer officieel op een NBA-veld. De Blazers waren direct opzoek naar de forward. Het eerste schot ging nog mis, maar de aanval daarna schoot hij een driepunter raak. Even later schoot Melo ook zijn derde schotpoging raak, maar daarna kwam er zand in de motor. Anthony eindigde uiteindelijk met 10 punten uit 14 schotpogingen.
De wedstrijd zelf ging lang gelijk op. De eerste helft kende maar liefst 16 lead changes. Bij rust stonden de Trail Blazers met 54-53 voor. Rookie Nassir Little leverde daar een grote bijdrage aan met 9 punten en 7 rebounds. In het derde kwart kwamen de Pelicans sterker uit de kleedkamer dan de bezoekers. J.J. Redick schoot drie driepunters raak en gaf ook nog twee assists, wat de basis legde voor het begin van de sterke tweede helft van de thuisploeg.
Met een voorsprong van negen punten gingen de Pelicans het vierde kwart in. Deze voorsprong werd uitgebouwd tot maximaal 17 punten. De zege kwam geen moment in gevaar meer. Topscorers voor de Pelicans waren Jrue Holiday en Brandon Ingram met 22 en 21 punten. Daarnaast was Holiday nog goed voor 10 assists. Topscorer voor de Trail Blazers was C.J. McCollum met 22 punten.

WARRIORS WINNEN WEER NA 7 NEDERLAGEN OP RIJ

Het slechtst presterende team uit de NBA, de Golden State Warriors, hebben na 7 nederlagen op rij eindelijk weer gewonnen. De ploeg die de afgelopen vijf jaar de Finals haalde won op bezoek bij de Memphis Grizzlies eenvoudig: 114-95.
De door blessure geteisterde Warriors missen nog altijd zeven spelers, waaronder Stephen Curry, Klay Thompson en D’Angelo Russell. Een geïmproviseerde line-up met Draymond Green als point guard kende in het eerste kwart nog wat problemen met de thuisploeg. Het was rookie Brandon Clarke die met negen punten de Grizzlies in de wedstrijd hield. Na twaalf minuten spelen stonden de Grizzlies voor met 28-30.
Al snel in het tweede kwart kwamen de Warriors op stoom. Het waren Alec Burks en Glenn Robinson III die de Warriors op sleeptouw namen met 17 en 14 punten in de eerste helft. De Warriors liepen uit naar een voorsprong van twintig punten. Bij rust was deze voorsprong nog steeds ruim: 46-61. In de tweede helft kwamen de Warriors niet meer in gevaar. Aan het einde van het derde kwart kwam de thuisploeg nog terug tot negen punten, maar in het vierde kwart liepen de bezoekers snel uit naar weer een voorsprong van meer dan twintig punten die niet meer in gevaar kwam.
Topscorer voor de Warriors was Alec Burks met 29 punten en 8 rebounds. Draymond Green was goed voor 8 punten, 10 rebounds en 11 assists. Bij de Grizzlies speelde Ja Morant een verdienstelijke wedstrijd met 20 punten en 6 assists.

OVERIGE UITSLAGEN

Phoenix Suns – Sacramento Kings: 116-120; Bogdan Bogdanovic 31 punten, 7 assists
Oklahoma City Thunder – Los Angeles Lakers: 107-112; LeBron James 25 punten, 11 rebounds, 10 assists

Top- en coverfoto: Getty Images/Layne Murdoch Jr.

1...403404405...805Pagina 404 van 805

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU