De absolute topper in week 13 speelde zich af in Baltimore. De sterkste teams uit de NFC en AFC van dit moment stonden tegenover elkaar. Daarmee was het ook meteen een mogelijke preview van de Super Bowl. En een replay van Superbowl XLVII. Vooraf werden de Ravens als licht favoriet ingeschaald. De wedstrijd zou niet teleurstellen, het was spannend tot de laatste seconde. In Indianapolis was er een belangrijke wedstrijd in de strijd om de AFC South. De Titans gingen op bezoek bij de Colts. Twee ploegen die de Texans op de hielen zaten voor aanvang van week 13. Er leek geen vuiltje aan de lucht voor de thuisploeg, maar in de tweede helft namen de Titans over.
RAVENS VERSLAAN 49ERS IN HEERLIJKE TOPPER
San Francisco 49ers @ Baltimore Ravens | 17 – 20
De start voor de 49ers was waanzinnig. Kyle Shanahan durfde er tijdens de eerste drive meteen voor te gaan op fourth-down. Dat loonde want Jimmy Garoppolo gooide een perfecte pass naar Deebo Samuel voor de touchdown. Lamar Jackson moest meteen wat terug doen, maar dat lukte niet. Voor het eerst sinds week 9 eindige een drive van Baltimore in een punt. De thuisploeg had iets nodig en het was de defense die daar voor zorgde. Na een fumble van Garoppolo namen de Ravens weer over en scoorde Mark Andrews de gelijkmaker. Een heerlijke start van de wedstrijd.
TOPWEDSTRIJD
Ondanks de kou raakte Jackson op stoom. De 49ers schoten zichzelf in de voet met een onnodige roughing the passer penalty. De Ravens QB bracht zijn team vervolgens tot een yard van de endzone om vervolgens het publiek in extase te brengen met zijn eerste touchdown van de middag. De wedstrijd voldeed aan alle verwachtingen. San Francisco sloeg namelijk direct terug. Een 40-yard run van Raheem Mostert bracht de bezoekers weer op gelijke hoogte. Nadat de Ravens door een field goal weer op voorsprong waren gekomen in kreeg Robbie Gould de kans om de score gelijk te trekken in de laatste seconde. Gould miste op een haar na en dus ging Baltimore met 17-14 de rust in.
De Ravens wilden snel zaken doen in de tweede helft. Een trick play van Jackson zag er in eerste instantie goed uit, maar een geweldige actie van Marcell Harris betekende de eerste fumble van de ster-QB. Niet voor niets is de defense van Robert Saleh de beste in de league. Het balbezit van de 49ers dat volgde, leverde een cruciaal moment op. Tijdens fourth-down kregen de Ravens een zeer discutabele pass interference penalty tegen. Opvallend genoeg gooide John Harbaugh geen challenge flag. Dat had hij misschien beter wel kunnen doen, want nu kon Gould met een field goal scoren.
Harbaugh koos wel voor de challenge tijdens de volgende drive. Een duidelijk pass interference penalty van de 49ers werd niet gezien. Gek genoeg werd de keuze van de officials, zoals inmiddels gewoonte is, niet herzien. De punt die volgde, eindigde wel spectaculair op de 1-yard lijn van de 49ers. Scoren bleek een stuk moeilijker in de tweede helft. Zo gingen beide topteams met een gelijke stand het laatste kwart in. Zowel de Ravens als de 49ers wisten vervolgens een fourth-down niet te benutten. De defense van beide partijen nam over in de tweede helft.
In de slotfase nam Baltimore heel slim de tijd voor hun drive. Steeds wisten ze nipt een first down binnen te halen. Uiteindelijk duurde dat zo lang dat er alleen nog maar een field goal mogelijk was voor de Ravens in de laatste secondes. Justin Tucker kreeg de gelegenheid om de wedstrijd binnen te halen. En dat lukte hem. Zo won de ploeg van Jackson zijn achtste wedstrijd op een rij. Na een geweldige eerste helft en een spannende tweede helft is het nu de vraag of deze teams elkaar in de Super Bowl weer gaan treffen.
Het was een matige start voor de Titans. Tijdens de eerste play van de wedstrijd verloor Derrick Henry de bal waardoor de Colts meteen in scoringspositie terecht kwamen. Jack Doyle ving de bal even later in de endzone en zo was de start van de thuisploeg uitstekend. De Titans herstelden zich snel. Ryan Tannehill vond Adam Humphries die met een mooie move de gelijkmakende touchdown scoorde. Het was niet de eerste helft van Adam Vinatieri. De oudste speler in de NFL wist tot twee keer toe een field goal attempt niet te benutten. Pas bij de derde poging, van 25 yards, was het raak.
DERRICK HENRY
In de tweede helft schoten de Colts uit de startblokken. Met een paar slijtende passes van Jacoby Brissett raasde Indy naar de endzone. Nyheim Hines haalde de belangrijke touchdown binnen. De Titans offense liet al een tijd niets zien en stond nu helemaal onder druk. Op dat moment stond Henry er weer. Een lange run van de RB bracht Tennessee eindelijk weer eens in de redzone. Diezelfde Henry scoorde de touchdown op fourth-down. Zo kwamen de bezoekers terug tot 17-14.
Lange tijd was er niks aan de hand voor de Colts, maar plotseling waren ze het helemaal kwijt. Brissett gooide een onnodige interception. Hierdoor kwamen de Titans zomaar op gelijke hoogte door een field goal. Beide teams scoorden daarna lange tijd niet. Zo bleef het spannend tot diep in het laatste kwart. Het werd nog erger voor de Colts. Bij weer een field goal attempt van Vinatieri werd zijn schot geblokt en opgepikt door de Titans. In plaats van drie punten voor de Colts werden het zes punten voor de Titans.
TITANS TAKE-OVER
De complete inzinking zette door bij de Colts. Weer gooide Brissett een interception. Ryan Tannehill kwam er juist steeds beter in. Helemaal getuige zijn 40-yard touchdown pass naar Kalif Raymond. Ineens was de wedstrijd beslist in het voordeel van de bezoekers: 31-17. Het publiek in Indianapolis kreeg een totale wanprestatie te zien van hun ploeg in de tweede helft. Een zeer belangrijke overwinning voor de Titans die vol in de race blijven om de playoffs te halen.
#Titans blow it open. Ryan Tannehill finds Kalif Raymond for a 40-yard TD. With a win, Tennessee will improve to 7-5. pic.twitter.com/4w7VpIfnxA
Washington Redskins @ Carolina Panthers 29 – 21: de Panthers zakken door hun hoeven na een bliksemstart en zijn klaar voor dit seizoen. Cleveland Browns @ Pittsburgh Steelers 13 – 20: de Steelers nemen revanche op de Browns na de veelbesproken wedstrijd in Cleveland een paar weken geleden.
Het NBA-seizoen 2019-20 is begonnen en natuurlijk houden wij bijna dagelijks de resultaten en de ontwikkelingen bij. Vannacht stonden er vier wedstrijden op het programma.
ZATERDAG 30 NOVEMBER
SIXERS WINNEN VAN PACERS
Met een goede Joel Embiid en Ben Simmons zijn de Sixers in eigen huis moeilijk te verslaan. Zo bleek afgelopen nacht ook maar weer. De Indiana Pacers waren er dichtbij, maar kwamen drie punten te kort: 116-119. De Sixers schoten uit de startblokken en scoorden 38 punten in het eerste kwart. Maar de Pacers deden ook goed mee en scoorden er 29. In het tweede kwart begon Joel Embiid met een 8-0 run en leek het erop dat de wedstrijd al deels gespeeld was. Maar de Pacers lieten het niet zo ver komen en vochten zich terug. Met rust stond het 65-65.
Na de enerverende helft was het nog niet gedaan met de spanning. Tegen het einde van de wedstrijd maakt Tobias Harris een fout terwijl T.J. Warren een driepunter schoot. Dit met een stand van 111-113, met nog 41,3 seconden te gaan. Warren maakte alle drie zijn vrije worpen en zo stonden de Pacers er goed voor. Toen stond Simmons op. Met maar liefst drie steals in de laatste 13,9 seconden van de wedstrijd besliste hij de wedstrijd in het voordeel van de Sixers. De Sixers zijn na negen thuiswedstrijden nog steeds ongeslagen op hun eigen vloer
Zoals gezegd: met een goede Embiid en Simmons zijn de 76ers moeilijk te verslaan. Embiid was goed voor 32 punten en 11 rebounds en Simmons was met 15 punten, 6 rebounds, 13 assists en 4 steals ook enorm belangrijk. Al Horford was goed voor 15 punten (4-4 3FG). Bij de Pacers waren Malcom Brogdon, 28 punten en 6 assists, en T.J. Warren, 29 punten en 4 rebounds, de grote mannen.
DENVER VERLIEST IN OT
De Denver Nuggets hebben in Sacramento verloren van de Kings. In het Golden 1 Center werd het, na overtime, 97-100. Na een furieuze start hadden de Nuggets na het eerste kwart al een voorsprong van 10 punten. Van de 27 gescoorde punten had Gary Harris er, na 10 minuten spelen, maar liefst 18. Hij schoot zes van zijn acht pogingen raak. Hij scoorde meer punten dan alle Kings bij elkaar. Ook in het tweede kwart leken de Nuggets hun zaken op orde te hebben: 57-40.
Na rust was het echter een heel ander verhaal. De Kings kwamen knap terug. In de laatste seconde had Jamal Murray nog de kans om het duel na 48 minuten te beslissen maar zijn schot werd door Richaun Holmes geblokt. In overtime waren het de Kings die het overwicht hadden. Vooral Harrison Barnes was goed op dreef en scoorde 6 punten in de vijf minuten overtime. In de laatste seconden gingen de Nuggets weer naar Jamal Murray met een achterstand van drie punten. Hij ging naar de basket, kon de pass voor een driepunter niet geven en zo verliep de game clock.
Voor de Kings was vooral Harrison Barnes belangrijk. Hij was goed voor 30 punten en 5 rebounds. Ook Buddy Hield was op dreef. Met 21 punten en 7 rebounds had ook hij een belangrijk aandeel in de overwinning .Bij de Nuggets was Gary Harris belangrijk. Maar na zijn 18 punten in het eerste kwart kwamen daar nog maar 7 bij over de hele wedstrijd. Nikola Jokic heeft niet zijn beste paar wedstrijden achter de rug. Het is al voor de derde keer op rij dat hij niet meer dan 10 punten scoort. Deze wedstrijd was hij goed voor 7 punten (3-11FG), 10 rebounds en 6 assists.
OVERIGE UITSLAGEN
Charlotte Hornets – Milwaukee Bucks: 96 – 137; Giannis Antetokounmpo 26 punten, 9 rebounds
Atlanta Hawks – Houston Rockets: 111 – 158; James Harden 60 punten, 8 assists in drie kwarten
De playoffs komen langzaam in zicht. Een flink aantal teams is al uitgespeeld. De rest is in een hevige strijd om de laatste playoff plekken of belangrijk thuisvoordeel in het naseizoen. Komende zondag staat er een fantastische wedstrijd op het programma. De twee beste teams uit de NFL kruisen de degens in Baltimore. Het is bepaald niet ondenkbaar dat deze teams elkaar wederom tegenkomen in Miami voor de Superbowl. De NFL-redactie laat zijn licht schijnen op deze wedstrijd. Behalve dat geven de redactieleden hun mening over de beste Rookies van dit jaar. Tot slot worden de tegenvallende teams van dit seizoen besproken. Bij welke teams werden de hooggespannen verwachtingen niet waargemaakt? Dit en meer in de NFL 3-on-3 Thanksgiving editie.
Na het vertrek van Bill Peters is Geoff Ward voorlopig verantwoordelijk voor de prestaties van de Flames. (photo: Darren Makowichuk/Postmedia)
Voor Bill Peters en de Calgary Flames werd Black Friday ook daadwerkelijk een zwarte dag. Nadat de coach eerder deze week al werd beschuldigd van racisme en fysiek geweld kon je bijna wachten op het ontslag. De coach besloot vrijdag zelf de regie te pakken en leverde ’s ochtends zijn ontslagbrief in. Hij wist dat zijn positie niet langer houdbaar was en is de tweede coach die dit seizoen op straat komt te staan. Opvallend genoeg begon het balletje bij Peters te rollen nadat zijn voormalig leermeester Mike Babcock was ontslagen door de Maple Leafs.
NAAM TE GRABBEL
Babcock en Peters zijn geen onbekenden van elkaar. De voormalig coach van de Red Wings en de Maple Leafs had Bill Peters onder zijn hoede tijdens diens tijd als speler van Red Deer College. Ook daarna bleef er contact tussen de twee. Voormalig speler Akim Aliu was deze week de eerste die gelijkenissen zag. En dit ook deelde op social media. Hij speelde onder Peters voor de Rockford IceHogs en reageerde via Twitter op een bericht van Maple Leafs-speler Mitch Marner. Als rookie (in 2016-2017) moest Marner van Babcock een lijst maken van spelers. Bovenaan moesten de teamgenoten staan die het hardst werkten. Onderaan de spelers die er het minst voor wilden doen. Marner werd door Babcock in verlegenheid gebracht toen de coach de lijst deelde met de overige Leafs.
Akim Aliu shares his story with #TSN, how current #Flames coach Bill Peters repeatedly hurled racial epithets in front of him, and why he believes that incident “ruined my career before it started.”
Zonder de naam van Peters te noemen, reageerde Aliu aanvankelijk dat de appel niet ver van de boom viel. Hij sprak over een coach die hem als speler van de IceHogs racistisch bejegende en dat dit een protegé van Babcock was. Al snel werd Peters met dit voorval in verband gebracht en daarna was er geen houden meer aan. Michal Jordan, een voormalig pupil bij de Hurricanes, verklaarde in zijn rug geschopt te zijn door Bill Peters en in beide gevallen kregen de spelers bijval van toenmalige teamgenoten. Ook Canes-coach Rod Brind’Amour bevestigde de “werkwijze” van de coach. Peters kwam nog wel met een excuusbrief aan Brad Treliving, de general manager van de Flames, maar dit mocht al niet meer baten. In de met 3-2 gewonnen wedstrijd tegen de Sabres stond Peters al niet meer achter de bank en een dag na Thanksgiving viel het doek definitief.
HOGE PIEKEN, DIEPE DALEN
De nu 54-jarige Bill Peters stond in 2014-2015 voor het eerst op eigen benen in de NHL. Daarvoor was hij onder meer assistent bij de Detroit Red Wings. Onder Mike Babcock inderdaad. Z’n eerste seizoen bij de Carolina Hurricanes was geen succes. De ploeg bleef steken op 71 punten, maar sloeg daarna de weg omhoog in. Peters haalde geen enkele keer de play-offs, maar won meer dan hij verloor en trok daarmee de aandacht van de Flames. Deze club leidde hij vorig seizoen naar de eerste divisietitel in 13 jaar. Zijn team verzamelde 107 punten en dat was het hoogste puntenaantal sinds 1989. In dat jaar noteerden de Flames 117 punten en grepen de eerste en enige Stanley Cup in het bestaan van de franchise. In de play-offs liepen ze zich echter al in de eerste ronde stuk op de Colorado Avalanche.
Waar de Flames vorig seizoen vanaf de start dominant waren in de Pacific, daar kon de ploeg dit keer de wisselvalligheid maar niet van zich afschudden. Eerder deze maand was er een 6-game losing streak. Heel voorzichtig werd er al gezaagd aan de stoelpoten van de coach. Peters leek Sean Monahan en Johnny Gaudreau maar niet aan de praat te krijgen. Monahan scoorde 34 keer en Gaudreau zelfs 36 keer in 2018-2019. Met 28 wedstrijden in de boeken komen ze nu gezamenlijk tot 11 goals. Monahan doet het met 6 treffers net iets beter dan Gaudreau.
HOE NU VERDER?
Het waren echter niet de slechte resultaten die Peters in Calgary de kop kostten. Fouten uit het verleden worden hem alsnog aangerekend en deze zullen Peters nu blijven achtervolgen. Het valt dan ook te betwijfelen of er nog een club komt die hem in dienst durft te nemen. Bill Peters was bezig aan zijn zesde seizoen in de NHL en won 199 van zijn 438 wedstrijden. Geoff Ward was assistent onder Peters en zal voorlopig dienst doen als interim-coach. De 57-jarige Canadees was eerder als assistent werkzaam voor de Devils en de Bruins. Met die laatste club won hij in 2011 de Stanley Cup.
Ook in week 12 zaten er weer de nodige verrassingen in de SportAmerika Football Pool. Dat de Redskins hun tweede overwinning van het seizoen pakten kwam onverwacht. De keiharde nederlaag van de Raiders op bezoek bij de Jets hadden ook weinigen aan zien komen. In week 12 hadden we drie weekwinnaars, allen subtoppers in de totaalstand. Janno van Daa, Dennis van De en Sjoerd Muijse hadden 12 voorspellingen goed. Janno zat het dichtst bij het aantal punten tijdens MNF en mag zich daardoor officieel weekwinnaar noemen. De koploper, Robin van Grieken, had een redelijke week. Bovendien zag hij dat zijn directe concurrenten niet uitzonderlijk presteerden. Daardoor gaat Robin nog steeds fier aan de leiding, met drie punten voorsprong op de directe achtervolgers. Top 25 na week 12
Week 12 liet zich niet al te eenvoudig voorspelen. Eerder werden al de overwinningen van de Redskins en Jets genoemd. Behalve die wedstrijden hadden de meesten verwacht dat de Falcons hun stijgende lijn voort zouden zetten. De Bucs waren echter veel te sterk. Verder was natuurlijk de topper tussen de 49ers en Packers een close call op papier. In werkelijkheid werden de Packers weggevaagd. Opvallend was dat de twee koplopers, Robin van Grieken en Luuk Dokter, juist op Green Bay hadden ingezet. Aan de tips van de redactie had je niet altijd wat in week 12. De Jaguars en Broncos wisten niet te verrassen. Alleen de tip om op de Jets in te zetten had zoden aan de dijk gezet. Weinigen hadden van deze tip gebruik gemaakt.
WEEK 13 WORDT LASTIG
De deelnemers staan voor veel moeilijke keuzes in week 13. Gaan de Falcons weer stunten tegen de Saints? Is Lamar Jackson zo goed dat hij ook de 49ers defense in de luren weet te leggen? Er zijn veel duels waarbij op voorhand moeilijk een winnaar aangewezen kan worden. Dit is daarmee een week bij uitstek om het verschil te proberen te maken. Andere lastige picks deze week zijn onder andere: Bears @ Lions, Bills @ Cowboys, Titans @ Colts, Jets @ Bengals, Bucs @ Jaguars, Browns @ Steelers en Vikings @ Seahawks. Onder de onderstaande afbeelding vind je de upsets die de NFL-redactie deze week verwacht. Luuk Dokter gaat voor de Texans tegen de Patriots, Toon Aerts denkt dat de Dolphins de doodsteek gaan zijn voor de tegenvallende Eagles. Tenslotte denkt Ton de Vries dat het seizoen voor de Rams na deze week voorbij is door een nederlaag tegen de Cardinals. Picks van de top 25 van het weekklassement (week 12)
WEEK 13 UPSETS
Luuk Dokter: de Houston Texans verslaan de New England Patriots
De offense van de Patriots stelt al het hele jaar teleur. Sterker nog, het lijkt elke week erger te worden. Vorig weekend kwamen ze goed weg tegen de Cowboys. Het weekend daarvoor scheelde het niet veel of ze hadden het onderspit moeten delven tegen de matige Eagles. Het zijn altijd de defense en special teams die de Patriots uit de brand helpen. Tegen de Texans verwacht ik dat dit niet voldoende gaat zijn. Ik acht Deshaun Watson in staat om iets te doen tegen de Patriots-D.
Toon Aerts: de Miami Dolphins verslaan de Philadelphia Eagles
De Eagles staan op instorten. Wat een fantastisch seizoen had moeten worden, verloopt tot nu toe ronduit teleurstellend. Met name de offense is helemaal nergens en ik verwacht dat het kaartenhuis komend weekend helemaal in elkaar gaat storten. Carson Wentz is geen schim van zichzelf maar krijgt ook bijster weinig hulp van zijn wide receivers. Komt bij dat de Dolphins een patent hebben op nietszeggende zeges. Een zege komende zondag tegen de Eagles zou prima in dat rijtje passen.
Ton de Vries: de Arizona Cardinals verslaan de LA Rams
De Rams zijn aangeschoten wild. De playoffs raken uit zicht en het vertrouwen staat op een zeer laag pitje. De vernedering in eigen stadion tegen de Ravens dreunt nog na in LA. De kritiek op Jared Goff is naar mijn mening enigszins onterecht. De Rams O-line functioneert totaal niet en daardoor krijgt Goff nauwelijks kans om iets met de bal te doen. Kyler Murray verrast vriend en vijand. De ploeg uit Arizona gaat een mooie toekomst tegemoet met hem als franchise-QB. Gezien de huidige vorm is dit wellicht geen enorme upset. Ik verwacht echter niet alleen een overwinning voor de Cardinals maar een blow-out win. Niet zo erg als tegen de Ravens maar wel een vergelijkbaar wedstrijdbeeld.
Veel succes in week 13 van de SportAmerika Football Pool!
Conor Garland baart opzien met de Arizona Coyotes. De 5th round pick is clubtopscorer bij de nummer twee in de Pacific. (Photo: Derek Leung/Getty Images) Van de Senators werd niets verwacht dit seizoen. Toch doet coach D.J. Smith het helemaal nog niet zo slecht met zijn mannen. De Coyotes waren vorig jaar al een gevaarlijke klant en dit seizoen trekken ze die goede lijn door. In de Top 5 komen we opvallende comebacks en streaks tegen. Na Mike Babcock lijkt Flames-coach Bill Peters als tweede te sneuvelen. Dit heeft echter niet zoveel te maken met de resultaten van zijn ploeg. Meer daarover lees je in de nieuwsberichten.
DE SENATORS ZIJN….GOED?!
Nee, erg sexy, gewaagd of spectaculair was het niet om de Ottawa Senators op de laatste plaats te zetten in de voorbeschouwingen op het nieuwe seizoen. De organisatie zit middenin een rebuild, bungelde vorig seizoen al aan het elastiek en nu zou het allemaal niet veel beter gaan. Fans moesten geduld hebben. Betere tijden zouden echt wel komen. Diezelfde fans geloofden de woorden van GM Pierre Dorion al lang niet meer en maakten zich in arren moede maar weer op voor een nieuw seizoen in de krochten van de league. De acht nederlagen in de eerste tien wedstrijden onderstreepten dat gevoel nog maar eens.
DE HAND VAN SMITH
In de 14 duels die volgden, ontstond er iets van een ritme. De Senators bleken toch zo slecht nog niet en ze wonnen dan ook 9 van die 14 wedstrijden. Deze week mochten ze zelfs genieten van een 3-game winning streak. Een vierde zege leek voor het grijpen, maar maandag troefden de Columbus Blue Jackets de mannen van D.J. Smith af met 1-0. We noemen de naam van de coach hier niet voor niets. Smith is een uit de kluiten gewassen man met een sterke persoonlijkheid. Uit de resultaten van de laatste weken blijkt dat hij het voor elkaar heeft gekregen dat de spelers voor hem door het vuur gaan. D.J. Smith kwam deze zomer over van de Toronto Maple Leafs, waar hij verantwoordelijk was voor de defensie. Hoewel dit het zwakke punt was van de Leafs durfden ze het in Ottawa toch met hem aan.
Voorlopig lijken de Sens de juiste keuze te hebben gemaakt. Wat Smith in Toronto niet lukte, gaat in Ottawa met minder materiaal al stukken beter. Vorig seizoen was het een schiettent met 301 tegengoals en 2931 shots against. Alleen de Blackhawks kwamen nog enigszins in de buurt van dit aantal tegentreffers, maar Ottawa verdiende met recht het stempel van het lelijke eendje. Dit seizoen is het nog allerminst een onneembare vesting. Toch is het gemiddeld aantal tegengoals bijna met een vol punt gedaald. In 2018-2019 kregen ze bijna 4 goals per wedstrijd om de oren. Nu zijn dat er nog “slechts” 3. Ook het gezamenlijke save percentage is beter. Vorig jaar lag dit op .897. Na 24 wedstrijden zitten Craig Anderson (.904) en Anders Nilsson (.928) nu op .916.
THE FUTURE IS BRIGHT
De Senators maken kleine stapjes en dat is met name terug te zien in de defensieve statistieken. Hun 72 tegengoals zijn goed voor een plek in de middenmoot en dat geldt ook voor de high danger scoring chances (16e) die ze toestaan. Vergeleken met vorig jaar is dat al een hele vooruitgang. Aanvallend houdt het allemaal nog niet over. Jean-Gabriel Pageau was drie jaar geleden in de play-offs (8G, 2A) goed bezig en weet nu eindelijk ook in het reguliere seizoen het net te vinden. Zijn 13 goals en 18 punten zijn leuk, maar vooral zijn +17 rating spreekt tot de verbeelding. De laatste jaren was dit -14 en -12. Het komt Pageau niet slecht uit. Na dit seizoen is hij free agent.
Dankzij de recente resultaten durven sommigen in Ottawa zelfs te dromen van het postseason, maar dat kunnen ze uit het hoofd zetten. Naast Pageau is Anthony Duclair de enige speler met tenminste 10 goals. Daarnaast moeten ze het hebben van Connor Brown (2G, 12A) en natuurlijk Brady Tkachuk (8G, 6A). De talentvolle Thomas Chabot (2G, 12A) is de enige blueliner in de dubbele cijfers. In de breedte is dit gezelschap bij lange na niet sterk genoeg om serieus een gooi te doen naar een ticket voor de play-offs.
Het goede nieuws voor de Senators is wel dat ’t overwegend jonge spelers zijn, die normaal gesproken nog wel even blijven hangen in Ottawa. Daarnaast hebben ze in 2020 twee first round picks waardoor Dorion en Smith rustig kunnen blijven bouwen aan een sterk team. De fans moeten nog even geduld hebben en hopen dat het management de blik gericht houdt op de toekomst en geen gekke dingen doet in het heden.
DESERT DOGS BIJTEN VAN ZICH AF
We waarschuwden er in de preview al voor. De Arizona Coyotes zouden dit seizoen zomaar een rol van betekenis kunnen spelen in de Pacific Division. Met ruim 20 wedstrijden in de benen is dat ook precies wat ze doen. Leunend op een ijzersterke defensie en twee goede goalies staat het keurkorps van Rick Tocchet voorlopig op een keurige tweede plaats in de Pacific. Afgelopen zondag maakten ze koploper Edmonton 65 minuten lang het leven zuur en bogen pas in de shootout.
BRILJANTE KUEMPER
Even terug naar vorig jaar. Na 25 wedstrijden hadden de Coyotes toen een 12-11-2 record. Niet slecht voor de vrij jonge formatie van Tocchet. Blessures liepen echter als een rode draad door het seizoen en in dat licht bezien was de eindbalans van 39-35-8 niet eens zo slecht. Ook toen was de defensie al het sterke punt, maar werd er relatief weinig gescoord. In 2019-2020 is die defensie (2e in de league met 58 tegengoals) nog steeds ijzersterk. Dat is ook te danken aan de prima vorm van Darcy Kuemper (sv% .934 en 1.98 GAA).
Aanvallend hebben ze het nu ook wat beter voor elkaar in de woestijn. Met 71 goals in 25 wedstrijden zijn ze een goede middenmoter. En dan te bedenken dat de grote aankoop nog op gang moet komen. Phil Kessel werd met de nodige bombarie naar Arizona gehaald, maar moet het vooralsnog doen met 4 goals en 10 assists.
PRACHTIGE MIX
De inmiddels 32-jarige Kessel ligt nu op koers voor een 20-goal season. Voor iemand die al zes keer de barrière van 30 goals slechtte, is dat betrekkelijk weinig. Toch zal niemand in Glendale zich veel zorgen maken. De trade rond Kessel was immers het werk van John Chayka en de pas 30-jarige general manager heeft zich de laatste jaren al meerdere keren bewezen. Chayka plukte Darcy Kuemper weg bij de Kings, topscorer Nick Schmaltz (4G, 15A) werd opgehaald bij de Blackhawks en daar haalde hij ook de ervaren Niklas Hjalmarsson vandaan. De al even ervaren Carl Soderberg (7G,5A) bleek een prima versterking voor de derde lijn, waar de 34-jarige Zweed gezelschap heeft van onder meer Conor Garland.
Met Oliver Ekman-Larsson (2G, 7A) en Clayton Keller (4G, 10A) bewezen ze al oog voor talent te hebben. Conor Garland is het levende bewijs dat ze in de woestijn ook nog eens prima kunnen opleiden. Garland is bezig aan zijn tweede seizoen in de league en was als junior een ware doelpuntenmachine. Toch werd hij in 2015 pas in de vijfde ronde gedraft en daar hebben de Coyotes momenteel geen moment spijt van. De 23-jarige Garland heeft zijn scoring touch weer gevonden en staat na 25 wedstrijden op 10 goals en 14 punten. Dan hebben we het dus over een speler op de derde lijn!
In ’t eerste kwart van dit seizoen is dat ook de kracht van de Coyotes. Elke lijn draagt bij aan het succes. Als daar dan ook nog een stabiele defensie achter staat, dan wordt het al snel duidelijk waarom ze met 31 punten tweede staan achter de Oilers en zelfs bovenin meedraaien in de Western Conference.
TOP 5 OF THE WEEK
Het lijkt wel de week van de comebacks en de overtimes. Logan Couture en de Sharks vertrokken met twee punten uit Las Vegas. De Rangers en de Panthers bewezen dat ’t bij een 4-0 achterstand nog niet gespeeld hoeft te zijn. Captain Jamie Benn van de Dallas Stars voorkwam dan weer een geslaagde comeback door tegen de Jets de winnende te scoren. Tot slot liepen de Islanders eindelijk weer eens tegen een nederlaag aan.
The captain does it in OT! Er is de laatste jaren een mooie rivaliteit ontstaan tussen de Golden Knights en de Sharks. De twee teams kunnen elkaars bloed wel drinken, maar in de eerste wedstrijden van het seizoen was het vooral eenrichtingsverkeer. Vegas was tot twee keer toe een paar maten te groot. Vorige week donderdag deed San Jose ook opeens mee. Backup Aaron Dell speelde een prima wedstrijd en in OT legde Logan Couture de fans in Sin City het zwijgen op. Voor de Sharks was het de zevende overwinning in acht wedstrijden en ze hebben zich enigszins hersteld van die waardeloze seizoensstart. De Golden Knights gingen voor de achtste keer in elf wedstrijden onderuit. Voor de vierde keer dit seizoen slaagden zij er niet in drie wedstrijden op rij te winnen. Twee dagen later, tegen de Isles, scoorde Couture overigens opnieuw de gamewinner in OT.
Nog een captain die het hachje van zijn team redt. Een clash tussen twee teams in vorm werd dankzij Jamie Benn beslist in het voordeel van de Dallas Stars. Diezelfde Stars hadden even daarvoor een 3-0 voorsprong uit handen gegeven. Voor Dallas was dit de vijfde zege op rij. Ze zouden de winning streak nog rekken naar 7 wedstrijden en de point streak zelfs naar 12 duels. Het was de vijfde keer in de historie van deze franchise dat ze 7 wedstrijden op rij wonnen. Een achtste zege kwam er niet, want dinsdag ging het mis in Chicago. De Blackhawks waren daar met 3-0 te sterk. De Stars begonnen met één overwinning in hun eerste negen wedstrijden, maar Jim Montgomery heeft het daarna op de rit gekregen. Ze staan nu tweede in de Central Division op slechts twee punten van koploper St. Louis.
Eigenlijk was dit plekje gereserveerd voor Max Domi, die zijn eerste goals scoorde na negen duels droog te hebben gestaan. De Montreal Canadiens maakten er tegen de New York Rangers echter zo’n zooitje van dat Jacob Trouba de eer krijgt. En met hem alle Rangers. Mede dankzij twee goals van Domi namen de Canadiens een 4-0 voorsprong. De Habs waren op dat moment een paar klassen beter dan de dolende Blueshirts, maar in de persoon van Filip Chytil gaven die in de tweede periode opeens een teken van leven. New York had een dag eerder nog klop gekregen van de Senators, maar vocht zich nu bewonderenswaardig terug. Artturi Lehkonen riep de comeback in de derde periode een halt toe met de 5-3, maar zelfs dit was niet de beslissende dreun. Jacob Trouba kreeg, acht minuten voor tijd, de gamewinner op zijn naam.
De Florida Panthers zijn inmiddels opgeklommen naar een tweede plaats in de Atlantic Division, maar de ploeg maakt het zich niet gemakkelijk. Niet zelden moeten de mannen van coach Joel Quenneville een achterstand ongedaan maken en de wedstrijd tegen de Ducks vormde geen uitzondering. Na ruim 38 minuten hadden de bezoekers uit Anaheim een meer dan comfortabele 4-0 voorsprong, maar dit bleek niet genoeg. Met twee goals in de slotminuten van de tweede periode bracht Brett Connolly de spanning terug. De Panthers waren daarmee nog niet klaar, want in de derde periode werd de achterstand helemaal van het bord gepoetst. In OT maakte Aaron Ekblad het feest compleet. De verdediger had nog maar twee keer gescoord dit seizoen en verdubbelde dit aantal tegen de Ducks. De 23-jarige blueliner scoorde daarna ook tegen de Hurricanes en noteerde zondag tegen de Sabres een assist voor een 3-game point streak.
Aan allen komt een eind. Zelfs aan de point streak van de New York Islanders. Op 11 oktober sloten Mathew Barzal en de zijnen de uitwedstrijd tegen de Hurricanes af zonder punten en daarna volgde een serie van 17(!) duels waarin de Islanders telkens minimaal één punt pakten. Daarvan wonnen ze er 15 en 2 gingen in OT verloren. Het was de langste point streak in de geschiedenis van de franchise, die in 1972 werd opgericht. Op maandag 25 november kwam er in Anaheim een einde aan deze mooie reeks. Voor het eerst dit seizoen werden de Islanders van scoren gehouden en dus was de openingstreffer van Ryan Getzlaf de gamewinner. De Ducks konden dit succesje wel gebruiken. Na een goede seizoensstart (6-2-0) was dit de tweede overwinning in de laatste 10 wedstrijden.
NIEUWS
LEAFS VLIEGEN ONDER KEEFE
Sheldon Keefe is nu bijna een week coach van de Toronto Maple Leafs. De opvolger van Mike Babcock heeft in z’n eerste twee wedstrijden zijn visitekaartje afgegeven. Twee moeilijke uitwedstrijden werden door de Leafs in winst omgezet. Met name de wedstrijd van zaterdag tegen de Colorado Avalanche lijkt een blauwdruk van wat we van zijn Leafs kunnen verwachten. Met de puck moeten spelers geduldiger worden en in de offensive zone moeten de beste spelers de puck krijgen. Voor Auston Matthews zou het nieuwe systeem dus ideaal moeten werken. In de met 5-3 gewonnen wedstrijd tegen de Avs was de superster goed voor een goal en een assist. Ook Tyson Barrie lijkt zich lekker te voelen onder Keefe. De van Colorado overgekomen blueliner scoorde tegen Arizona (3-1) z’n eerste van het jaar en tegen zijn oude werkgever zijn tweede goal van het seizoen.
IN HET VERLEDEN BEHAALDE RESULTATEN…
Vorige week was Mike Babcock de eerste coach die kon gaan. Zijn Maple Leafs presteerden ondermaats. Dat was althans de mening van het management. Volgen we deze logica dan mogen ook Jon Cooper, Peter Laviolette en Bill Peters (over hem later nog meer) zich voorzichtig zorgen maken. De drie coaches hebben gemeen dat ze vorig seizoen hun divisie wonnen en op het moment van schrijven niet eens in aanmerking komen voor de play-offs. Cooper en de Lightning hebben met 12-7-2 geen beroerd record, maar hebben de pech dat de concurrentie hevig is in de Atlantic. De Predators (11-9-3)van Laviolette hebben net een 6-game losing streak achter de rug waarin ze maar liefst 31 goals incasseerden. Zo’n streak hadden de Flames (11-12-4) ook. Peters ziet dat zijn mannen moeilijk tot scoren (24e in de NHL) komen en daarbij defensief (26e in de NHL) ook erg kwetsbaar zijn.
STOPPEN SLAAN DOOR BIJ BORTUZZO
Robert Bortuzzo van de St. Louis Blues is door de NHL voor vier wedstrijden geschorst. De verdediger misdroeg zich in de wedstrijd tegen de Predators door tot twee keer toe Viktor Arvidsson op een smerige cross-check te trakteren. Vorig jaar flikte Bortuzzo dit ook al bij Michal Kempny van de Capitals. De recidivist mag op 2 december tegen de Blackhawks weer zijn opwachting maken. Nashville liet weten dat Arvidsson als gevolg van de overtreding 4 tot 6 weken uit de roulatie is. De Predators wonnen de wedstrijd overigens met 4-2. Ook Alexander Kerfoot heeft een schorsing aan zijn broek hangen. De center van de Leafs kreeg tegen de Avalanche een minor vanwege boarding, maar het Department of Player Safety oordeelde dat een schorsing van twee duels ook wel op zijn plaats was.
Viktor Arvidsson injured after taking two nasty cross-checks from Robert Bortuzzo pic.twitter.com/v8jVySeoab
Het kon de laatste weken niet op voor Daniel Sprong en de San Diego Gulls. Z’n ploeg won de ene wedstrijd na de andere en onze landgenoot knutselde een 4-game point streak in elkaar. Afgelopen zaterdag kwam een einde aan die mooie reeks. In San Diego waren de Gulls niet opgewassen tegen Stockton Heat. De thuisploeg ging met 4-1 onderuit en de Amsterdammer stapte met een -1 rating van het ijs. Pas voor de derde keer in 9 wedstrijden kwam de naam van Sprong (5 shots on goal) niet voor op het scoreformulier. De Gulls bezetten in de Pacific Division van de AHL de zesde plaats met 14 uit 15. Stockton is tweede met 25 uit 17. De Tucson Roadrunners gaan met 28 uit 18 aan kop in de divisie.
BILL PETERS ON VERY HOT SEAT…
We hadden het al over de tegenvallende resultaten, maar Bill Peters heeft meer zorgen aan zijn hoofd. Deze hebben echter niets te maken met een gebrek aan scorend vermogen of een lekke defensie. Akim Aliu, een speler met Nigeriaanse roots, was een pupil van Peters bij de Rockford IceHogs in de AHL tien jaar geleden. Aliu beschuldigt de coach van racisme en kreeg na zijn bericht op twitter bijval van toenmalige ploeggenoten. De Calgary Flames en de NHL gaan een onderzoek beginnen, maar dat Peters in de problemen zit is wel duidelijk. Dit werd nog erger toen Michal Jordan, een voormalig Carolina-speler, hem beschuldigde. Als coach van de Canes zou Peters Jordan in z’n rug hebben getrapt. Vooralsnog zit Peters nog op z’n post in Calgary, maar z’n ontslag lijkt een kwestie van tijd. Woensdag tegen de Sabres moet hij ’t coachen aan zijn assistent overlaten.
Akim Aliu shares his story with #TSN, how current #Flames coach Bill Peters repeatedly hurled racial epithets in front of him, and why he believes that incident “ruined my career before it started.”
Full story: https://t.co/l2i4h7Qewwpic.twitter.com/0W0SQJFIQ9
Het NBA-seizoen 2019-20 is begonnen en natuurlijk houden wij bijna dagelijks de resultaten en de ontwikkelingen bij. Afgelopen nacht stonden er slechts twee wedstrijden op het programma, met de wedstrijd tussen de LA Clippers en de Dallas Mavericks als aandachtstrekker.
DINSDAG 26 NOVEMBER
CLIPPERS BOEKEN ZESDE ZEGE OP RIJ
De Los Angeles Clippers hebben hun zesde overwinning op een rij geboekt. Op bezoek bij de Dallas Mavericks won de ploeg van Doc Rivers met 114-99. Topscorer voor de Clippers was Kawhi Leonard met 28 punten en 8 rebounds.
De uitploeg begon direct sterk aan de wedstrijd. Paul George scoorde maar liefst 17 punten in het openingskwart, terwijl Luka Doncic voor de Mavericks langzamer op gang kwam. De Sloveen scoorde ‘slechts’ acht punten, maar gaf wel vier assists. Mede hierdoor kwamen de Clippers al snel op een comfortabele voorsprong. Na 12 minuten spelen stond er een 34-27 stand op het scorebord. Waar George het in het tweede kwart lastiger had, nam Leonard het over voor de Clippers. Met 11 punten in het tweede kwart leidde hij de Clippers naar een 62-46 ruststand.
In de tweede helft bleven de bezoekers eenvoudig aan de leiding. De Mavericks kwamen niet dichterbij dan 13 punten aan het begin van het derde kwart. Derhalve boekten de Clippers relatief eenvoudig hun dertiende zege van het seizoen. Naast Leonard scoorde ook George en Lou Williams meer dan 20 punten. George eindigde met 26 punten en 6 steals en Williams scoorde 21 punten, pakte 6 rebounds en gaf 6 assists. De Mavericks hebben zes van hun 17 gespeelde wedstrijd verloren. Luka Doncic was de topscorer voor de thuisploeg met 22 punten, 8 rebounds en 6 assists.
OVERIGE UITSLAG
Washington Wizards – Denver Nuggets: 104-117; Will Barton 17 punten, 8 rebounds, 8 assists
In de NFC streden de Panthers voor hun laatste kans op bezoek bij de Saints. Strijd werd er zeker geleverd. Na een vroege voorsprong voor de thuisploeg leek dit een walkover te worden. Uiteindelijk hadden de Saints het geluk aan hun zijde dat de Joey Slye, kicker van de Panthers, de slechtste dag van zijn (nog korte) carrière had. In Oakland ligt het AB drama ver achter de Raiders en inmiddels weten ze vriend en vijand te verrassen. De Jets waren op voorhand een ideaal tussendoortje op weg naar de playoffs. De ploeg van Jon Gruden zou zich echter lelijk verslikken. Enkele weken geleden verloren de Jets nog van de Dolphins. Wonderbaarlijk genoeg heeft de ploeg daarna de weg omhoog gevonden. De winst op de Raiders is al de derde op rij. Vooral de manier waarop zal Jets fans goed doen. Er gloort weer hoop in New York.
SAINTS KOMEN GOED WEG NA LATE COMEBACK PANTHERS
Carolina Panthers @ New Orleans Saints | 31 – 34
Verrassend genoeg verloren beide teams de afgelopen twee weken thuis kansloos van de Falcons. Vooral de Panthers gingen ongenadig hard onderuit. Mede daarom werd de ploeg uit Carolina weinig kansen toegedicht op bezoek in New Orleans. Nadat de Saints binnen de korste keren een ruime voorsprong hadden genomen leek een monsterscore in de maak. Kyle Allen bracht zijn team echter terug in de wedstrijd. Sterker nog, de Panthers hadden de winst voor het grijpen. Een hele dure gemiste field goal deed de bezoekers de das om. Drew Brees pakte dat kadootje maar al te graag uit.
SLACHT
De thuisploeg had duidelijk goed gekeken naar de Falcons vorige week. De gaten in de Panthers defense werden direct gevonden. Meteen de eerste drive leverde een score op voor Latavius Murray. Toen de bezoekers even later in de fout gingen bij een punt return leek de wedstrijd al wel heel vroeg beslist. Knullig vielen de Panthers spelers over elkaar heen bij een fair catch waardoor New Orleans over kon nemen. Eenvoudig werd de endzone bereikt en zo stond het al vroeg 14-0. De Panthers waren rijp voor de slacht. Gek genoeg gebeurde het tegenovergestelde. Kyle Allen gooide een pracht pass op DJ Moore die daarmee een 51-yard touchdown scoorde. Het begin van een uitstekende wedstrijd van de wide receiver. Het extra punt werd gemist door Joey Slye. Dat zou niet zijn enige misser blijken te zijn.
De spanning was enigszins terug in de wedstrijd. Daar was wel een uiterst domme actie voor nodig van Cameron Jordan. Op third-down werd Allen neergehaald door de Saints pass-rush. De Panthers zouden moeten punten. Jordan gaf Allen echter een totaal onnodige beuk met zijn arm. Het had nog het meest weg van een WWE-klap in een boksring. Geheel terecht kreeg hij een personal foul tegen en konden de Panthers verder. Een dure fout want even later stonden de Panthers op de rand van de endzone. Christian McCaffrey had zijn ritme gevonden en haalde in de allerlaatste seconde de touchdown binnen. Zo stond het 17-15 voor de Saints bij rust in een eerste helft die dus eigenlijk al vroeg beslist leek.
Cameron Jordan tried to punch the ball out after the whistle and smashed Kyle Allen in the face instead, which is frowned upon pic.twitter.com/QQycxKnExJ
De Saints begonnen de tweede helft op dezelfde manier als de eerste. Direct scoorden ze een touchdown. Weer zag de Panthers defense er niet goed uit en kon Jared Cook de bal makkelijk vangen in de endzone. Later in het kwart was het weer raak. Brees leunde daarbij op zijn sterspelers Michael Thomas en Alvin Kamara. Thomas, momenteel misschien wel de beste wide receiver in de NFL, ving de bal in de endzone. Opnieuw stond er een schier onoverbrugbare stand op het scorebord: 31-18.
SLYE VS LUTZ
Ook nu was er geloof bij de Panthers in een comeback. Eerst scoorde McCaffrey een knappe touchdown. Daar ging een knappe actie van DJ Moore aan vooraf. Kort daarna stond Allen weer in de redzone omdat Brees een interception gooide. Op fourth-down ving Moore zijn tweede touchdown van de middag. De Panthers hadden op dat moment de leiding moeten hebben, ware het niet dat Slye zijn tweede extra point attempt had gemist. Daardoor was de stand op dat moment gelijk.
De thuisploeg was het even kwijt. Helemaal toen ze op fourth-down tegen werden gehouden. Het moment voor de Panthers om de wedstrijd binnen te slepen. Ze waren hard op weg maar faalden op enkele yards van de endzone. De field goal attempt die volgde was bijna niet te missen. Het lukte Slye toch. Een hele dure misser, zo zou blijken. Brees kreeg namelijk nog twee minuten en wist daar wel raad mee. Mede door een cruciale catch van Thomas kwamen de Saints in field goal range. Wat Slye niet lukte was voor Will Lutz geen enkel probleem. In de laatste seconde schoot hij de Saints naar de overwinning. De ploeg uit New Orleans kroop daarmee door het oog van de naald en blijft daarmee in de race om de first seed in de NFC.
Drew Brees drives the Saints right down the field in the 2 minute drill and Will Lutz makes the FG for the win!
ROUGHING THE PASSER
Nadat beide teams waren begonnen met een field goal namen de Jets het heft in handen. Daar hadden ze wel wat hulp bij nodig. Sam Darnold ontsnapte eerst knap uit zijn eigen endzone. Aan de andere kant van het veld kreeg hij een (zeer onterechte) roughing the passer call mee. De reactie van Jon Gruden liet weinig aan de verbeelding over. Met de touchdown die volgde nam de thuisploeg de leiding om die vervolgens niet meer af te staan.
Bij de Raiders wilde het allemaal niet lukken. Makkelijke catches en field goals werden gemist. Dat gaf de Jets een confidence boost. Ineens lukte daar bijna alles. Voor rust werden nog wat kansen op touchdowns gemist maar na de onderbreking ging het los. Braxton Berrios zette zijn ploeg in gang met een 69-yard run. De Jets defense had alles onder controle en zorgde er keer op keer voor dat Darnold weer zijn gang kon gaan. Robby Anderson was de volgende Jets speler met een spectaculaire actie. Eerst ving hij een verre pass van Darnold om vervolgens ook de touchdown pass te vangen in de endzone. Ongekende weelde voor de thuisploeg, die voor stond met 27-3.
Om het nog erger te maken voor de Raiders ving Brian Poole de pass van Derek Carr voor een pick-six. De eindstand (34-3) was bepaald. Darnold (20/29, 315 yards, 2 TD) was nagenoeg foutloos. De ploeg van Adam Gase wint zo plots drie wedstrijden op rij. Playoffs zijn uit zich maar er gloort weer wat hoop. Voor de Raiders is dit een dure nederlaag in de strijd met de Chiefs. Laatstgenoemde pakt weer de leiding in de AFC West.
OVERIGE DUELS
Detroit Lions @ Washington Redskins 16 – 19
De Redskins verrassen in eigen huis en pakken tweede overwinning van het seizoen. Cincinnati Bengals @ Pittsburgh Steelers 10 – 16
De thuisploeg had opvallend veel moeite met de Bengals. Desondanks blijft de ploeg uit Cincinnati de enige zonder overwinning.
De drie overwinningen en zeven verliespartijen van de Denver Broncos deden het team tekort. Daardoor werd het duel met Buffalo vooraf gezien als een coinflip. De Bills hadden het echter geen moment moeilijk met de mannen uit Denver. Onzorgvuldige penalty’s bij Buffalo leidden de enige drie punten van de Broncos in: 20-3. In Philadelphia leek Russell Wilson te vaak te weinig op de MVP quarterback die hij de laatste weken zo vaak was. Rashaad Penny was de man die de Seahawks de overwinning bracht: 17-9.
BRONCOS ZIJN GEEN PARTIJ VOOR DE BILLS
Denver Broncos @ Buffalo Bills | 3 – 20
De Buffalo Bills zijn goed op weg naar de play-offs. Het aankomende schema bevat een aantal flinke hordes en daarom zitten er een paar must wins bij. Het duel tegen de Denver Broncos was er daar één van. Geen duel waarin de Bills per definitie favoriet waren. Ondanks hun 7-3 record (tegenover een 3-7 Broncos record) werd Denver een serieuze kans toegedicht. Zij kwamen echter geen moment in de buurt van een overwinning.
Het succes van Buffalo ligt voornamelijk aan de defensieve kant van de bal. Ze hebben weliswaar nog geen extreem sterke aanvallende oppositie gehad, de defensieve dominantie is consistent. De Broncos kwamen niet verder dan 134 yards en geen enkele touchdown. De enige score werd ingeleid door onzorgvuldige penalty’s aan de kant van Buffalo. Meerdere defensieve spelers kenden een sterke wedstrijd. Cornerback Tre’Davious White verdedigde vier passes en ving zijn vierde interception van het seizoen. Defensive end Shaq Lawson liet twee sacks optekenen en linebacker Matt Milano was overal te vinden. Hij was goed voor zes tackles en drie verdedigde passes. De Bills offense kan beter, maar laat het hele seizoen al een gestage verbetering zien.
Bills running backs stelen de show
De meest positieve noot in de aanval van Buffalo was Frank Gore. De veteraan running back passeerde Barry Sanders op de all-time rushing list en staat nu derde. Zijn pupil, rookie Devin Singletary, had zijn eerste wedstrijd met meer dan 100 rushing yards. Met 21 carries voor een totaal van 106 yards tegen de sterke Broncos defense (nummer 4 in de league voorafgaand aan dit duel) wacht hem een mooie toekomst. Josh Allen deed ook nog wat over de grond (56 yards) en liet daarnaast zien dat hij blijft groeien als een NFL quarterback (185 passing yards en twee touchdowns).
De Broncos kwamen geen moment in het duel door de sterke Bills defense en hun groeiende offense. In voorgaande duels behaalden ze een gemiddelde van 17.2 punten per wedstrijd. Daar maakten ze tegen Buffalo geen moment aanspraak op. De aanvallende uitblinker dit seizoen, wide receiver Courtland Sutton, kwam niet in het stuk voor en quarterback Brandon Allen gooide in de tweede helft voor slechts vier yards. De Bills domineerden en in Denver snakt men naar het off-season om de lusteloze offense nieuw leven in te blazen.
PENNY BRENGT SEAHAWKS DE OVERWINNING
Seattle Seahawks @ Philadephia Eagles | 17-9
Op een avond waarop de weersomstandigheden verre van ideaal waren, moesten de Seahawks het niet van hun standaard offensieve powerhouses hebben. Russell Wilson was zichzelf niet en wide receiver Tyler Lockett lag goed aan de ketting. Zij droegen dit keer het stokje over aan running back en voormalig first round pick Rashaad Penny.
PENNY NEEMT OFFENSE BIJ DE HAND
Penny had drie runs van meer dan 20 yards waarvan hij er één over 58 yards de endzone in rende. Hiermee gaf hij de Seahawks een beslissende voorsprong van 14 punten. Hij eindigde het duel met 129 yards uit 14 carries. Ver voor concullega Chris Carson (26 uit 8). Behalve Penny had de offense het zwaar tegen Philly. Wilson werd zes maal gesackt, D.K. Metcalf liet een zekere touchdown letterlijk uit zijn handen glippen en Carson raakte geregeld de bal kwijt. Als Seattle deze onvolkomenheden uit de offense kan krijgen en Penny zo blijft presteren, wordt hun offense nóg lastiger om te verdedigen.
MONEY. 💰💰💰💰@pennyhendrixx with the 58 yard touchdown run!
Het was echter niet alleen Penny die het verschil maakte. De defensive line van de Seahawks was dominant aanwezig. En dat ondanks de afwezigheid van Jadeveon Clowney. Eagles quarterback Carson Wentz stond voortdurend onder druk, getuige de drie sacks en forced fumble in de eerste helft. Ezekiel Ansah was de meest dominante verdediger met 1.5 takedowns en een strip sack die niet doorging door een penalty. Op een dag als deze, waarop de offense niet thuis gaf, liet de Seattle defense zien waarom het straks in de play-offs een gevaarlijk team is.
SLECHTE REEKS EAGLES
Voor de Eagles ziet de wereld er een stukje anders uit. Ze verloren twee duels op rij die ze hadden kunnen winnen. Maar net als tegen de Patriots was Wentz niet in staat zijn offense tot grotere hoogten te stuwen. De aanvallende unit mist enkele spelers door blessures, maar de quarterback was slordig met de bal (twee INTs en twee verloren fumbles) en miste dikwijls zijn receivers. Ook hier kan gewezen worden op te weinig skill players, maar de beslissingen van Wentz onder druk laten veel te wensen over. Mochten de Eagles terugkomen van een slechte reeks, dan zal Doug Pederson wat moeten doen aan de offense.
New York Giants @ Chicago Bears | 14 – 19
Ondanks een sterk offensief van New York aan het eind van het duel, gingen de Bears er met de winst vandoor. Het was wederom geen sterk optreden van de offense onder leiding van Mitchell Trubisky. Voor de Giants gold hetzelfde, maar bij hen is sprake van vooruitgang. Helaas betekende een turnover on downs na drie gemiste passes van rookie Daniel Jones het einde van de wedstrijd. Miami Dolphins @ Cleveland Browns | 24 – 41
De wraak van Jarvis Landry op zijn oude broodheer smaakte hem zeer zoet. Met tien gevangen passes voor 148 yards en twee touchdowns had hij een groot aandeel in de ruime winst van Cleveland. De goede connectie met Baker Mayfield is daarmee instrumenteel voor beide. De quarterback had een passer rating van 118.1 met 24 voltooide passes uit 34 voor 327 yards, drie touchdowns en één interception. Als Miami slimmer was omgesprongen met de geboden kansen, hadden ze langer meegedaan.
Coverfoto: Jamie Germano/Rochester Democrat and Chronicle
Op zondagavond stonden twee krakers op het programma. In New England gaven de Patriots de Dallas Cowboys partij en in San Francisco kwamen de Green Bay Packers op bezoek bij de 49ers. Beide partijen losten niet meteen de verwachtingen in. De 49ers namen gemakkelijk afstand van de Packers, waar Aaron Rodgers een behoorlijke offday kende. De Patriots wonnen een defensieve veldslag van de Dallas Cowboys. Offensief liep het wederom niet lekker voor Tom Brady en co, maar de defensie en special teams maakten opnieuw het verschil.
COWBOYS NIET OPGEWASSEN TEGEN WEERGODEN EN PATRIOTS-DEFENSIE
Dallas Cowboys @ New England Patriots | 9 – 13
In een koud, winderig en erg nat Foxborough hebben de New England Patriots de maat genomen van de Dallas Cowboys. Het was een wedstrijd waarin de beste aanval van de NFL (Dallas) het opnam tegen de beste defensie. Het was de defensieve unit van New England die uiteindelijk aan het langste eind trok. Dallas kon geen enkele keer de bal in de eindzone krijgen, terwijl dat de jongens van Bill Belichick wel lukte. Stijlpunten zullen ze er niet voor krijgen, maar de Patriots hebben opnieuw hun job gedaan en staan nog steeds aan de top van de AFC.
DEFENSIE EN SPECIAL TEAMS: DEEL 1
Al vroeg in de wedstrijd werd het duidelijk dat dit geen offensieve boksmatch zou worden. Beide defensies waren op de afspraak en hielden de terreinwinst van de tegenstander beperkt. De Patriots konden de eerste tik uitdelen na een geblokkeerde punt van special teams-spelmaker Matthew Slater. Slater kreeg zijn hand nog tegen de bal, waardoor de Patriots konden beginnen aanvallen vanaf een zeer gunstige veldpositie.
New England profiteerde maximaal van de kans die de special teams hen had geboden en Tom Brady vond de rookie wide receiver N’Keal Harry in de eindzone voor de touchdown. Harry werd de 75ste (!) speler die in het reguliere seizoen een touchdown-pass vangt van Tom Brady. Een nieuw record voor één van de beste quarterbacks aller tijden dat eerder op naam stond van… Tom Brady.
De Patriots-defensie deed opnieuw van zich spreken toen Stephon Gilmore een pass van Dak Prescott al duikend onderschepte. Gilmore dook op voor Amari Cooper en zou gedurende de hele avond de beste receiver van Dallas netjes in z’n achterzak houden.
Niet alles bij de special teams van de Patriots liep op rolletjes. Kicker Nick Folk had het lastig met de weersomstandigheden en miste twee van zijn vier field goal-pogingen. Het zorgde ervoor dat het verschil tussen beide teams misschien kleiner was dan het had moeten zijn. De defensie bleef wel op elite niveau acteren. Gilmore had zoals gezegd Amari Cooper onder controle en ook de running game van Ezekiel Elliott kwam amper uit de verf. Hij haalde uiteindelijk 86 yards.
Niet alleen de Patriots-D was sterk. Ook de defensie van de Cowboys speelde een prima partij. New England, dat weliswaar receivers als Mohamed Sanu en Phillip Dorsett miste, haalde minder dan 300 offensieve yards gedurende de hele game. In het derde kwart hielden beide teams elkaar zelfs helemaal scoreloos. De enige grote play kwam nog van Dallas, toen Dak Prescott zijn receiver Randall Cobb vond en Cobb de motor aanzette voor een mooie terreinwinst.
Het leverde de Cowboys echter niet meer dan een field goal op. Voor het eerst dit seizoen slaagde Dallas er niet in een touchdown te scoren. Een nederlaag was dus het gevolg. Jerry Jones moet nu lijdzaam toezien hoe zijn team de voeling met de top van de NFC verliest. De Patriots van hun kant blijven wel op kop in de AFC en mogen stilaan beginnen dromen van een bye in de eerste week van de play-offs.
NINERS OVERKLASSEN PACKERS
Green Bay Packers @ San Francisco 49ers | 8 – 37
De San Francisco 49ers blijven ook na week 12 het te kloppen team in de NFC. Op eigen veld versloegen ze de Green Bay Packers na een dominante prestatie waarin ze op alle terreinen de betere waren. De 49ers reizen nu naar Baltimore en New Orleans om finaal te bewijzen dat ze weldegelijk tot het kransje van Super Bowl-favorieten behoren.
49ERS SLAAN VROEG TOE
De 49ers waren met een duidelijke missie het veld opgestapt: laat de tegenstander meteen voelen dat het menens is. En dat lukte. In de eerste drive van de Packers werd Aaron Rodgers de bal ontfutseld door Fred Warner, waarna een touchdown volgde van running back Tevin Coleman. De toon was gezet en de 49ers zouden niet meer loslaten.
De eerste helft was helemaal voor de San Francisco 49ers, zowel op offensief als op defensief vlak. Noch Aaron Rodgers, noch Aaron Jones slaagden erin om de ijzersterke 49ers-defensie in verlegenheid te brengen. In totaal zette de Packers-aanval slechts 198 aanvallende yards op het bord. Aaron Rodgers had een offday met slechts 104 yards en werd ook nog eens tot vijfmaal toe gesackt. De ruststand was verrassend 23-0 voor San Francisco.
KLEINE OPFLAKKERING IS NIET GENOEG VOOR GREEN BAY
Na de rust volgde er toch een korte heropleving vanwege Green Bay. Na een lange drive, lukten de Packers een zogenaamde jet sweep, een kort passje van Rodgers naar een aanstormende Davante Adams die de bal de eindzone in liep. Ook de 2-point conversion, door opnieuw Adams, was goed. Het zou echter het enige offensieve wapenfeit zijn van de Packers voor de rest van de wedstrijd.
De 49ers waren niet van plan om de Packers terug in de wedstrijd te laten komen. In de tweede helft werd alle hoop van Green Bay de kop ingedrukt met twee lange touchdowns van Jimmy Garoppolo. Jimmy G, die een van zijn betere wedstrijden van het seizoen speelde, vond eerst Deebo Samuel in het tweede kwart, die zijn quarterback een touchdown-pass van in totaal 42 yards bezorgde. In het derde kwart connecte Jimmy G met zijn betrouwbare tight end George Kittle voor 61 yards. Het was een kers op een reeds erg mooie taart. Een stevig uitroepteken bij de uitroep “Wij horen hier thuis!”. De 49ers staan waar ze horen te staan. En het zal voor de andere teams in de NFC nog een deksels karwei worden om hen van de top te verdrijven.
Jimmy G saw Aaron Rodgers start to breathe a little and quickly put an end to it
De Tampa Bay Buccaneers hebben verrassend gewonnen van de Atlanta Falcons. In Atlanta konden de Falcons al het goeds van de afgelopen twee weken niet bevestigen. De connectie Jameis Winston – Chris Godwin bij Tampa Bay was te sterk voor de Falcons. Godwin eindigde de wedstrijd met maar liefst 184 yards en twee touchdowns.
Jacksonville Jaguars @ Tennessee Titans| 20 – 42
De Jacksonville Jaguars mogen stilaan over een verloren seizoen spreken. In Nashville gingen de Jags zwaar onderuit bij de Tennessee Titans. Vooral in het derde kwart ging het mis, toen de Titans maar liefst vier touchdowns scoorden in zes plays. Ryan Tannehill is 4-1 sinds hij de starter werd bij de Titans en houdt zijn team in de race voor een play-offplek. Met een record van 6-5 behoort zelfs de divisiewinst in de AFC South nog tot de mogelijkheden.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
